Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၅၁၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပြန်လည်တောက်လောင်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤအစားအစာက အလွန်ပင် ခံတွင်းတွေ့စရာ ကောင်းလှသည်။ လော်ယွမ်က အသားကင်များကို စားသောက်ပြီးနောက် အဆီအဆိမ့်များ ပြေပျောက်စေရန် လိမ္မော်သီးတစ်လုံးကို ထပ်မံစားသုံးလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း ဖောင်းကားနေသော သူ၏ဗိုက်ကို ပွတ်သပ်ကာ အခြားသူများနှင့် အေးအေးလူလူ စကားစမြည် ပြောဆိုနေလေသည်။</p> <p>နှာခေါင်းဝသို့ တိုးဝင်လာသော မြက်ရိုင်းပင်များ၏ ရနံ့ကို ရှူရှိုက်ရင်း သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အကြောအခြင်များ အားလုံး ပြေလျော့သွားတော့သည်။</p> <p>ယနေ့ခေတ် လူသားများ၏ အစားအစာက သိပ်ပြီး ပေါများကြွယ်ဝလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်အတွင်းကမှ အခြေအနေ အနည်းငယ် ကောင်းမွန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်ကဆိုလျှင် လူတိုင်းသည် နေ့စဉ် သက်သတ်လွတ် အစားအစာများကိုသာ အားထား၍ အသက်ဆက်ခဲ့ကြရသည်။</p> <p>လော်ယွမ်ကဲ့သို့ အသားမပါလျှင် ထမင်းမစားတတ်သော အသားစားသတ္တဝါ တစ်ကောင်အတွက်တော့ ၎င်းသည် အလွန် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်စရာကောင်းသော ကိစ္စတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ ယုံမှားဖွယ်ရာ မရှိပေ။</p> <p>ဓာတ်ခွဲခန်းမှ မွေးမြူဖန်တီးထားသော အသားများ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက်မှသာ အခြေအနေများက အနည်းငယ် တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအသားများကို ထပ်တလဲလဲ စားသုံးဖန်များလာသောအခါ ရိုးအီငြီးငွေ့လာစေသည်။</p> <p>စကားစမြည် ပြောဆိုနေစဉ်အတွင်း ဟွမ်ကျားဟွေက မရည်ရွယ်သကဲ့သို့ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ရှင့်အတွင်းရေးမှူးကိုရော ဘာလို့ မခေါ်လိုက်တာလဲ"</p> <p>ထိုအခါ လူအားလုံး၏ အကြည့်များက လော်ယွမ်ထံသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားကြသည်။</p> <p>သူတို့အနည်းငယ်က တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားနေသော လေထုကို အကင်းပါးစွာ ခံစားမိလိုက်ကြပြီး သတိဝီရိယ ရှိသွားကြသည်။ ချန်ရှင်းကျယ်၏ တည်ရှိမှုက လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p>သတင်းမီဒီယာ အချို့တွင် သူမ၏ ပုံရိပ်ကို ရံဖန်ရံခါ တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။ လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အပြင် လော်ယွမ်၏ အတွင်းရေးမှူးပါ ဖြစ်နေခြင်းဟူသော အချက်တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် သတိထားစောင့်ကြည့်ရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဒါက မိသားစု စုဝေးပွဲလေ... အတွင်းရေးမှူးတစ်ယောက်ကို ခေါ်လာရင် ဘယ်လိုလုပ် သင့်တော်ပါ့မလဲ" လော်ယွမ်က မြက်ခင်းပြင်ပေါ် လှဲချနေရင်း ပါးစပ်တွင် မြက်ပင်တစ်ပင်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကိုက်ထားကာ မျက်နှာအမူအရာ မပျက်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>စကားပြောဆိုပုံကတော့ အကောင်းသားပင်။ ဟွမ်ကျားဟွေက စိတ်ထဲမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် အံကြိတ်ကာ ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။</p> <p>ယခင်က ချန်ကွမ်ဟွေး အတွင်းရေးမှူး လုပ်ခဲ့စဉ်တုန်းက သူက နေအိမ်သို့ မကြာခဏ လာရောက်ကာ အခြေအနေများကို တင်ပြလေ့ရှိသည်။</p> <p>သို့သော် ချန်ရှင်းကျယ် အတွင်းရေးမှူး ဖြစ်လာပြီးနောက်တွင်တော့ ထိုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုး တစ်ခါမှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဖူးချေ။</p> <p>သံသယကင်းရှင်းစေရန် ရှောင်ကြဉ်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း လွန်ကဲလွန်းသည့်အခါ ဖုံးဖိထားသမျှ ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ရက်အနည်းငယ်ခြားတိုင်း၊ အများဆုံးအားဖြင့် ဆယ်ရက်ထက် မကျော်လွန်ဘဲ လော်ယွမ်သည် ရုံးလုပ်ငန်းများ လုပ်ဆောင်ရန် အကြောင်းပြချက်ဖြင့် တစ်ညလုံး အိမ်မပြန်ဘဲ နေတတ်သည်။</p> <p>နှစ်အတန်ကြာ ဤသို့ချည်း ဖြစ်နေခဲ့ရာ ၎င်းက အလွန် စနစ်ကျလွန်းနေသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>သို့ရာတွင် ထိုစကားများကို သူမက စိတ်ထဲတွင်သာ တွေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့ကို စတင်သိကျွမ်းခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ ယခုတိုင်အောင် လော်ယွမ်က ဤကဲ့သို့သော လူစားမျိုးပင် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>ဤနှစ်များအတွင်း သူ၏ဘေးတွင် အမျိုးသမီးများ တဖြည်းဖြည်း များပြားလာခဲ့သည်။ အကယ်၍သာ သဝန်တိုရမည်ဆိုလျှင် မည်မျှပင် သဝန်တိုပါစေ လုံလောက်မည် မဟုတ်ချေ။ အိမ်သို့ ခေါ်မလာသရွေ့ အားလုံးက အဆင်ပြေနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဒါနဲ့ မေ့တော့မလို့... မနေ့က လော်ယွီတို့ မောင်နှမတွေ အိမ်ကိုပြန်လာပြီး တစ်ညအိပ်သွားကြတယ်... ရှင်ကလည်း အချိန်ပိုဆင်းနေတာနဲ့ ရှင့်ကိုပြောဖို့ မေ့သွားတာ" ဟွမ်ကျားဟွေက စကားရာပြောင်းလိုက်သည်။</p> <p>"ဟမ်... ဒီကောင်လေးတွေက ရောက်လာတာတောင် ငါ့ဆီ ဖုန်းမဆက်ကြဘူးပေါ့လေ" လော်ယွမ်က ရယ်မောရင်း ဆူပူလိုက်သည်။ သူက မနေ့ညက ချန်ရှင်းကျယ်ဆီတွင် အိပ်ခဲ့သဖြင့် ထိုကိစ္စကို လွဲချော်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ရှင်က အရမ်းတည်လွန်းတော့ သူတို့ ကြောက်ပြီး ထွက်ပြေးကုန်တာပေါ့" ကျိုးယလီက နှုတ်ခမ်းဆူကာ အပြစ်တင်လိုက်သည်။</p> <p>သူတို့လေးယောက်စလုံးသည် လွန်ခဲ့သည့် တစ်နှစ်ကတည်းက သုတေသနဌာနသို့ ဝင်ရောက်အလုပ်လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြပြီး အိမ်မှ ထွက်ခွာကာ သီးခြားသွားရောက် နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>အိမ်ကြီးကလည်း ယခင်ကဲ့သို့ စည်ကားမနေတော့ဘဲ အနည်းငယ် ခြောက်ကပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။</p> <p>"သူတို့ကို အိမ်ပြန်လာဖို့ ပြောသင့်တယ်လို့ ကျွန်မ ထင်တယ်... အပြင်မှာနေတာက အိမ်လောက် ဘယ်ကောင်းပါ့မလဲ... ရှင့်စကားဆိုရင်တော့ သူတို့ နားထောင်မှာပါ"</p> <p>ဤနှစ်များအတွင်း အတူတကွ နေထိုင်ခဲ့ရမှုများကြောင့် သူတို့လေးယောက်က လော်ယွမ်အပေါ် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှု အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားပြီး မိသားစု သံယောဇဉ်များ ပိုမိုတိုးပွားလာခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူ့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ရသည့်အခါတိုင်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မရှိကြသေးပေ။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ မသိစိတ်မှ ဖြစ်ပေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် လော်ယွမ်က တင်းကျပ်ပြတ်သားပြီး ဩဇာတိက္ကမကြီးမားသည့် ဖခင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ လေးစားရိုသေရသော်လည်း ရင်းနှီးရန် ခက်ခဲနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤအရာအားလုံးအတွက် လော်ယွမ်က အကြောင်းရင်းကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသော်လည်း အခြားသူများကမူ နားမလည်ကြချေ။ လော်ယွမ်က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး မည်သို့မျှ ရှင်းပြမနေတော့ပေ။</p> <p>"ကလေးတွေက ကြီးလာရင် သူတို့ဘဝနဲ့သူတို့ နေချင်ကြမှာပဲ... သူတို့သဘောအတိုင်း လွှတ်ထားလိုက်ပါ... အိမ်ပြန်မလာတာမှ မဟုတ်ပဲ"</p> <p>စကားပြောပြီးသည်နှင့် လော်ယွမ်က ပါးစပ်ကို သပ်လိုက်ပြီးမှ မိမိကိုယ်မိမိ အိုမင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>လက်တွေ့တွင် သူက အသက်သုံးဆယ်သာ ရှိသေးပြီး သူ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မှာ အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ် လူငယ်တစ်ဦးနှင့် တူနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤနှစ်များအတွင်း အချိန်ကာလက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် အိုမင်းရင့်ရော်မှု အရိပ်အယောင်မျှ ချန်ရစ်ထားခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ နုပျိုမှုက သူ့ထံတွင် ရပ်တန့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>သူ၏ သက်တမ်းက မည်မျှအထိ ရှည်လျားမည်ကို သူ့ကိုယ်သူပင် မသိရှိချေ။</p> <p>သို့သော် သူ့အတွက်တော့ သေဆုံးခြင်းဆိုသည်မှာ အလွန် အလှမ်းဝေးကွာလွန်းလှသော ကိစ္စတစ်ရပ် ဖြစ်နေသည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p>……</p> <p>နေ့တစ်ဝက်ခန့် အနားယူပြီးနောက် လော်ယွမ်က အခြားသူများကို ဆက်လက်ကစားစေခဲ့ပြီး သူကတော့ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p>ဤကာလအတွင်း မကြာမီ ပြုလုပ်တော့မည့် ခရီးရှည် အာကာသခရီးစဉ်အတွက် ဌာနတိုင်းက အလုပ်များလွန်းသဖြင့် အသက်ရှူချိန်ပင် မရကြချေ။</p> <p>ယခုကဲ့သို့ နေ့တစ်ဝက်ခန့် အနားယူခွင့်ရခြင်းကပင် အလုပ်များသည့်ကြားမှ အချိန်လုကာ အနားယူလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲမှ ထွက်ခွာလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်စွမ်းရှိသည့် ခံစားချက်ကြီးက ထပ်မံ၍ ဝင်ရောက်လာပြန်သည်။</p> <p>ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်၊ နေရာလပ်တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည့် အာရုံခံနိုင်စွမ်း၊ ထက်မြက်သော အာရုံငါးပါးအပြင် သုံးဘက်မြင်ကမ္ဘာကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်စွမ်းရှိသည့်၊ သီးခြားကမ္ဘာတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေသော လေးဘက်မြင် အမြင်အာရုံ... ဤအရာအားလုံးက သူ့ကို ပျောက်ဆုံးသွားသောအရာများ ပြန်လည်ရရှိလာသကဲ့သို့သော ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်မှုမျိုးကို ခံစားရစေသည်။</p> <p>သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားမိသည်။ အလေ့အထတစ်ခုအဖြစ်မှ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်လာခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးဖြစ်၍ လျစ်လျူရှုထားမိခြင်းလော။</p> <p>အချိန်ကြာမြင့်စွာ ငြိမ်းချမ်းသော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် များပြားလှသော စာရွက်စာတမ်း အလုပ်များက စွမ်းအားအပေါ် သူ၏ လိုက်စားမှုကို တဖြည်းဖြည်း လျော့ရဲလာစေပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ စိတ်ဝင်စားမှုမျိုး မရှိတော့ချေ။</p> <p>နောက်ဆုံးအကြိမ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မည်သည့်အချိန်က လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သည်ဆိုသည်ကိုပင် သူ မမှတ်မိတော့ပေ။ အကျင့်ပါနေပြီဖြစ်သော တရားထိုင်ခြင်းမှလွဲ၍ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထပ်မံ၍ လေ့ကျင့်ပေးခြင်း မရှိခဲ့ချေ။</p> <p>သို့သော် အဘယ်ကြောင့်မှန်းမသိ၊ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌ ပြင်းထန်သော မီးတောက်တစ်ခုက အလိုအလျောက် ပြန်လည်တောက်လောင်လာပြီး ငြိမ်သက်နေသော မီးတောင်သေတစ်ခုကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စွမ်းအားများကလည်း အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။</p> <p>မူလက ရုံးခန်းသို့ အမြန်ဆုံး ပြန်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သော လော်ယွမ်က ရုတ်တရက် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။</p> <p>သူက အိပ်ခန်းထဲမှ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်လာပြီး သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို အပြည့်အဝ ဖွင့်ချလိုက်သည်။ ဤအဆောက်အအုံနှင့် အာကာသယာဉ်၏ အတွင်းဘက်နံရံတို့ကြား အကွာအဝေးမှာ ပေ ၃၀၀ ကျော်မျှသာ ရှိသည်။</p> <p>ပေ ၂၁၀၀ ကျော် အချင်းရှိသော သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းနှင့်ဆိုလျှင် အာကာသယာဉ်၏ ထူထဲသော သံချပ်ကာကို လျင်မြန်စွာ ဖောက်ထွက်ကာ အာကာသဟင်းလင်းပြင်ဆီသို့ တိုးချဲ့ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူက မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>ဤနေရာနှင့် အနီးဆုံးဂြိုဟ်မှာ သောကြာဂြိုဟ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူက ကွေးညွတ်ပျံသန်းခြင်း အစွမ်းကို အသက်သွင်းကာ သောကြာဂြိုဟ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။</p> <p>အနီးဆုံးဟု ဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းတို့နှစ်ခုကြား အကွာအဝေးမှာ မိုင် ၁၂ သန်းကျော်အထိ ရှိနေသည်။ အလင်းအလျင်ဖြင့် ပျံသန်းမည်ဆိုလျှင်ပင် တစ်မိနစ်ကျော်မျှ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယနေ့ခေတ် လော်ယွမ်အတွက်တော့ မိုင် သန်း ၆၀ အတွင်း ရှိမနေသရွေ့ အလွန်ဝေးကွာသော အကွာအဝေးဟု မသတ်မှတ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>မိနစ်ငါးဆယ်ပင် မပြည့်သေးသော ပျံသန်းချိန်အတွင်းမှာပင် သူက ထိုဂြိုဟ်၏ လေထုအလွှာအနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူက ကွေးညွတ်ပျံသန်းခြင်းကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့ "အကွာအဝေးတို" အတွင်း၌ အလွန်မြန်ဆန်သော အလျင်ဖြင့် ပျံသန်းခြင်းက အလွန် အန္တရာယ်များလှသော လုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ ယုံမှားဖွယ်ရာ မရှိချေ။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မတော်တဆ အနည်းငယ် မှားယွင်းသွားပါက ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံး၏ အူတိုင်ကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ရုပ်ဝတ္ထုပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုများက ကွေးညွတ်ပျံသန်းခြင်း အခြေအနေတွင် အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိသော်လည်း အပူနှင့် အလင်းတို့ကတော့ ကန့်သတ်ချက်များထဲတွင် ပါဝင်ခြင်း မရှိချေ။</p> <p>ဂြိုဟ်၏ အတွင်းပိုင်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူချိန်က သူ့ကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပြာအဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းသွားစေရန် လုံလောက်နေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ထိုနေရာရှိ ပတ်ဝန်းကျင်က အလွန် ရှုပ်ထွေးလှသည်။ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော သံလိုက်စက်ကွင်းများနှင့် ဖိအားပြင်းထန်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လေဟာနယ် ကွေးညွတ်မှုများကြောင့် သူ ပြာမကျမီမှာပင် ကွေးညွတ်စက်ဝန်းက အတင်းအဓမ္မ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရမည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p>လေဟာနယ်ဆိုသည်မှာ အားကောင်းသည်ဟု ဆိုလျှင်လည်း အားကောင်းလှသလို အားနည်းသည်ဟု ဆိုလျှင်လည်း အားနည်းလှပေသည်။</p> <p>၎င်းသည် သာမန်နည်းလမ်းများဖြင့် ထိတွေ့နိုင်ရန် ခက်ခဲလှသော စွမ်းအားအဆင့်အတန်း တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းက မြင့်မားလွန်းပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကာ နေရာတိုင်းတွင် တည်ရှိနေသည်။</p> <p>ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားဖြစ်စေ၊ စွမ်းအင်ဖြစ်စေ ၎င်းအပေါ် လုံးဝ အကျိုးသက်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>သို့ရာတွင် ၎င်းအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိစေမည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ပါက ၎င်းကို အလွယ်တကူ နှောင့်ယှက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>လော်ယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအင်ကဲ့သို့သော အားနည်းသည့် စွမ်းအားလေးကပင် ၎င်း၏ လှိုင်းဂယက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သိသာထင်ရှားလှသည်။</p> <p>သောကြာဂြိုဟ်၏ လေထုက အလွန် ထူထပ်လှသည်။ အသိဉာဏ်တု ကွန်ပျူတာ၏ စူးစမ်းရှာဖွေမှု အချက်အလက်များအရ ၎င်း၏ လေထုဖိအားမှာ ကမ္ဘာမြေထက် အဆကိုးဆယ်မျှ ရှိနေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် နေနှင့် နီးကပ်စွာ တည်ရှိနေသောကြောင့် အပူအအေး ပြောင်းလဲမှု ပြင်းထန်ကာ ဤဂြိုဟ်၏ လေထုလှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန် ကြမ်းတမ်းလှသည်။</p> <p>ဂြိုဟ်၏ အာကာသအနီးမှ ရပ်ကြည့်နေသော လော်ယွမ်သည် လေထုအလွှာကြီး လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော လေထုရွေ့လျားမှုမျိုး ယခင်က ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင်လည်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းမှာ ကပ်ဘေးကြီး စတင်ဖြစ်ပွားချိန်က ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ဤဂြိုဟ်အတွက်မူ ထိုကဲ့သို့သော မုန်တိုင်းများက နေ့စဉ် ထမင်းစားရေသောက်ကဲ့သို့ သာမန်ကိစ္စရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး အချိန်တိုင်းနီးပါး ဖြစ်ပေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လော်ယွမ်က မည်သို့မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လေထုအလွှာထဲသို့ အလျင်အမြန် တိုးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>အနီးသို့ မရောက်ရှိသေးမီမှာပင် သူ၏ ထက်မြက်လှသော အနံ့ခံအာရုံက အနည်းငယ် နံစော်နေသော ချဉ်စူးစူး အနံ့တစ်ခုကို ရလိုက်သည်။ သူက အရှိန်ကို မလျှော့ချဘဲ အသက်ရှူခြင်းကိုသာ ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p>ရှေ့သို့ဆက်သွားရန်မှာ တွေးထားသည်ထက် ပိုမို ခက်ခဲလှသည်။ ထူထပ်သော လေထုက သူ့ကို ရေအောက်ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေပြီး အလွန်လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသော မုန်တိုင်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေပြင်းထဲမှ သစ်ရွက်တစ်ရွက်ကဲ့သို့ ရမ်းခါလွင့်စင်သွားစေသည်။</p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤအရာများနှင့် ပတ်သက်၍ သူက အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။ ဆွဲငင်အားကို အခြေခံ၍ ဦးတည်ရာကို ခန့်မှန်းကာ လေဟာနယ်ဖြတ်သန်းခြင်း အစွမ်းကို ဆက်တိုက် အသုံးပြုလိုက်ပြီးနောက် ဂြိုဟ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save