Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၅၁၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">နယ်ပယ်စက်ကွင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မြေပြင်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လော်ယွမ်က ခြေနှစ်ဖက်ဖြင့် အားကုန်ဆောင့်နင်းချလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ ခြေသလုံးများအထိ ကျောက်ဆောင်များအတွင်း နစ်ဝင်သွားပြီးနောက်မှသာ လေမုန်တိုင်းကြားတွင် သူ၏ ကိုယ်ဟန်ကို မနည်းတည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့၏။</p> <p>ထို့နောက် သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ဤနေရာသို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိလာချိန်မှသာ ဤဂြိုဟ်၏ ဆိုးရွားကြမ်းတမ်းလှသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို သူ အထင်သေးမိခဲ့ကြောင်း လော်ယွမ် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။</p> <p>ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ မည်မျှပင် ပြင်းထန်သော တိုင်ဖွန်းမုန်တိုင်းဖြစ်ပါစေ ဤနေရာတွင်တော့ အသေးအဖွဲသာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>ကမ္ဘာမြေထက် အဆ ၉၀ ပိုများသော လေထုဖိအားက ဤဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ မုန်တိုင်းများ၏ အစွမ်းကို အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်သွားစေသည်။</p> <p>ဤနေရာတွင် လေယာဉ်တင်သင်္ဘော တစ်စီးကို ထားရှိလျှင်ပင် လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားလောက်ပေသည်။</p> <p>ဤမျှဆိုးရွားသော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် မြေဆီလွှာ ရှိနေရန်မှာမူ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ မာကျောသော ကျောက်ဆောင်များဖြင့်သာ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခတ်လာခဲ့သော လေပြင်းများကြောင့် မျက်နှာပြင်မှာ ကျောက်စရစ်ခဲများကဲ့သို့ မှန်တစ်ချပ်အလား ချောမွတ်နေလေသည်။</p> <p>မုန်တိုင်းက အဆုံးမရှိသော သဲရိုင်းများကို သယ်ဆောင်လာသဖြင့် ဤနေရာ၏ မြင်ကွင်းမှာ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ဝေဝါးနေသည်။</p> <p>မှိုင်းညို့ညို့ အနီရောင်သန်းနေသော လေထုထဲမှသာ အလင်းရောင် အနည်းငယ်ကို ခပ်ရေးရေး မြင်တွေ့နေရ၏။</p> <p>ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဂြိုဟ်၏ ဤဘက်ခြမ်းသည် ညဘက်ဖြစ်နေ၍လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p>သို့သော် နေ့ဘက်ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ ဤနေရာ၏ အလင်းရောင်က သိပ်လင်းမည်မဟုတ်ဟု လော်ယွမ်က ခန့်မှန်းမိသည်။</p> <p>ယခုလက်ရှိ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင်ကဲ့သို့ပင် ဂြိုဟ်တစ်စင်းလုံး၏ လေထုထဲတွင် အဆုံးမရှိသော ဖုန်မှုန့်များ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>နေရောင်ခြည် တိုက်ရိုက်ကျရောက်နေလျှင်ပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>သို့သော် ကမ္ဘာမြေနှင့် မတူညီသော အချက်တစ်ချက် ရှိနေသည်။ ဤနေရာက အေးခဲမနေဘဲ အလွန်အမင်း ပူပြင်းလှခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>လော်ယွမ်က အကြမ်းဖျင်း တွက်ဆကြည့်လိုက်ရာ အပူချိန်မှာ စင်တီဂရိတ် ၄၈၂ ကျော်ခန့် ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ဤမျှ မြင့်မားသော အပူချိန်က သစ်သားကိုပင် မီးလောင်ကျွမ်းသွားစေနိုင်သည်။ ဤသည်မှာလည်း လေထုထဲတွင် အနီရောင် သန်းနေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>လေထုထဲတွင် မီးလောင်လွယ်သော ဓာတ်ငွေ့များ အများအပြား ပါဝင်နေသဖြင့် အဝေးတစ်နေရာတွင် မီးတောက်များ သို့မဟုတ် ပေါက်ကွဲသံများ အခါအားလျော်စွာ ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ လင်းထိန်သွားစေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤသို့ဆိုးရွားသော ပတ်ဝန်းကျင်က လော်ယွမ်အပေါ် ကြီးကြီးမားမား သက်ရောက်မှု မရှိလှပေ။</p> <p>ဤသည်မှာ လော်ယွမ်အတွက် ကမ္ဘာမြေမှလွဲ၍ အခြားဂြိုဟ်တစ်စင်းပေါ်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ခြေချဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>မူလက သူ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်း ခြေချလိုက်သည့်အခါ သူထင်သလောက် စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွမှု မရှိကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် ဆန်းသစ်နေသည်မှလွဲ၍ များမကြာမီမှာပင် သူ၏ စိတ်အခြေအနေက တည်ငြိမ်အေးချမ်းသွားတော့သည်။</p> <p>တကယ်တမ်းဆိုရလျှင် ဤနေရာတွင် ကြည့်ရှုစရာ ဘာမှမရှိပေ။ အဆုံးမဲ့ ဆူညံသံများ၊ ဒေါသတကြီး တိုက်ခတ်နေသော မုန်တိုင်းများနှင့် ချောမွတ်နေသော ကျောက်ဆောင်များသာ ရှိသည်။</p> <p>၎င်းတို့အပြင် အက်ဆစ်ဓာတ်ငွေ့များ စားသုံးခံထားရသဖြင့် အပေါက်အပြဲများ ဖြစ်နေသော ထူးဆန်းသည့် ဂူများသာ အများဆုံး ရှိလေသည်။</p> <p>သို့သော် အသက်ရှင်သန်မှုဆိုသည့် အလှဆင်ထားခြင်း မရှိပါက မည်မျှပင် ခမ်းနားကြီးကျယ်သော မြင်ကွင်းဖြစ်ပါစေ ပျင်းစရာကောင်းပြီး အရသာကင်းမဲ့သွားလေသည်။</p> <p>လော်ယွမ်က စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။ နေရာရွေးချယ်နေရန် မရည်ရွယ်တော့ဘဲ မတ်တတ်ရပ်လျက်ပင် ခန္ဓာကိုယ်ကို စတင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။</p> <p>ကျောက်ဆောင်ထက်ပင် မာကျောသော ကြွက်သားများက ရေစီးကြောင်းသဖွယ် စတင် လှုပ်ရှားလာသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ငြိမ်သက်နေသော စွမ်းအားများက တဖြည်းဖြည်း နိုးထလာကာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဖိနှိပ်ထားရသော မီးတောင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့်အလား ဤအခိုက်အတန့်တွင် အဟုန်ပြင်းစွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။</p> <p>စွမ်းအားလှိုင်းဂယက်လေးများက လေထုကို တုန်ခါသွားစေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မုန်တိုင်းများကိုပါ တစ်ခဏတာမျှ အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားစေသည်။</p> <p>အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ သံလိုက်စက်ကွင်းများ စတင် ရှုပ်ထွေးလာပြီး ဝင်ရိုးစွန်းအလင်းတန်းများက တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်လာသည်။</p> <p>အစပိုင်းတွင် ထိုဝင်ရိုးစွန်းအလင်းတန်းများက ခပ်ရေးရေးသာ ရှိနေပြီး လွင့်မျောနေသော ဝါဂွမ်းစများ၊ အလင်းစက်လေးများအလား ဟိုတစ်ကွက် ဒီတစ်ကွက်သာ ရှိနေသေးသည်။</p> <p>သို့သော် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထိုဝါဂွမ်းစလေးများက ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အရောင်အသွေးစုံ ဖဲကြိုးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>၎င်းတို့၏ အဆုံးမရှိ ပြောင်းလဲနေမှုများက တစ်နေရာလုံးကို ထူးဆန်းပြီး အရောင်အသွေးစုံလင်သော မှော်ဆန်သည့် အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။</p> <p>လော်ယွမ်၏ စွမ်းအားများက စဉ်ဆက်မပြတ် မြင့်တက်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပတ်လည်တွင် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများ စတင် တောက်ပလာပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဖိနှိပ်မှု အငွေ့အသက်များ ပြန့်နှံ့လာသည်။</p> <p>သူ၏ အရှိန်အဝါများ အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ မူလက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပတ်ဝန်းကျင်မှ မုန်တိုင်းများက ထူးဆန်းစွာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည် မိုင်ဝက်နီးပါး အချင်းဝက်အတွင်းရှိ ဧရိယာသည် မျက်မြင်မရသော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ဖယ်ခွာထားခြင်းကို ခံရကာ သီးခြားဖြစ်နေသော နေရာလေးတစ်ခုအဖြစ် တည်ရှိလာသည်။</p> <p>ကျောက်စရစ်ခဲများနှင့် ဖုန်မှုန့် အမြောက်အမြားက လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး သူ၏ ကိုယ်ပတ်လည်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများနှင့် မီးပွားများလည်း ရောနှောပါဝင်နေ၏။</p> <p>ဤသည်မှာ လော်ယွမ်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော နယ်ပယ်စက်ကွင်းနှင့် ဆင်တူသည့် စွမ်းအားတစ်မျိုးဖြစ်သည်။</p> <p>စိတ်စွမ်းအားများ ပိုမို အားကောင်းလာသည်နှင့်အမျှ ဤနယ်ပယ်စက်ကွင်းကလည်း တစ်စုံတစ်ရာ ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်လာပုံရသည်။</p> <p>ဤစက်ဝန်းအတွင်းတွင် သူသည် အရာအားလုံးကို တတ်စွမ်းနိုင်သူဖြစ်ပြီး နယ်ပယ်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးအပေါ် အထွတ်အထိပ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေကြောင်းကို လော်ယွမ် ခံစားမိနေသည်။</p> <p>စီးဆင်းနေသော လေထု၊ အမြောက်အမြားသော ကျောက်စရစ်ခဲများနှင့် ဖုန်မှုန့်များ၊ ထို့အပြင် သံလိုက်စက်ကွင်းနှင့် ဆွဲငင်အား အပြောင်းအလဲများကိုပင် သူက စိတ်ကြိုက် ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်နားလည်ပြီး လွတ်လပ်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။</p> <p>ဤနယ်ပယ်စက်ကွင်းမျိုးက ကိုယ်ပိုင် စိတ်စွမ်းအား၏ အဆက်အဆက်တစ်ခုနှင့် တူသည်။ တကယ့်အင်အားကြံ့ခိုင်မှုပိုင်းတွင် စိတ်စွမ်းအားလောက် မကောင်းသော်လည်း ကျယ်ပြန့်မှုတွင်မူ အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေလေသည်။</p> <p>နှလုံးသားထဲမှ လှိုင်းဂယက် အပြောင်းအလဲတိုင်းအတွက် နယ်ပယ်စက်ကွင်းထဲတွင်လည်း တုံ့ပြန်လိုက်ပါနေသော စွမ်းအားအချို့ ရှိနေကြောင်း သူ ခံစားသိရှိနိုင်လေသည်။</p> <p>နယ်ပယ်စက်ကွင်းတစ်ခုလုံးက ပြင်ပအရာဝတ္ထုတစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ သူနှင့် တစ်သားတည်းကျနေကာ ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာပုံရသည်။</p> <p>သူက ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်းချမ်းသွားသည်။ နှလုံးခုန်သံကလည်း ခပ်ရေးရေးသာ ကျန်ရှိတော့၏။</p> <p>သူက မိမိ၏ စိတ်စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ဖြန့်ကြက်လိုက်ပြီး သေးငယ်သော လှိုင်းဂယက်များနှင့် သိမ်မွေ့သော အပြောင်းအလဲများကို ခံစားကြည့်နေသည်။</p> <p>အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော လိုက်ဖက်ညီမှု တစ်ခုကို ထိတွေ့မိသည့် အချိန်တွင်မူ နယ်ပယ်စက်ကွင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်က အပြည့်အဝ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူက လက်သီးတစ်ချက်ကို အားကုန် လွှဲပစ်လိုက်သည်။</p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် နယ်ပယ်စက်ကွင်းအတွင်းရှိ လေစီးကြောင်းများအားလုံးက သူ၏ စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း ရုတ်တရက် ရွေ့လျားသွားသည်။</p> <p>တင်းကျပ်စွာ ချိတ်ဆက်ထားသော ဂီယာများအလား လေထု၊ သံလိုက်စက်ကွင်းနှင့် ဆွဲငင်အားများအားလုံးက လက်သီး၏ အရှိန်အဟုန်နှင့်အတူ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။</p> <p>ဤအရာများအားလုံးတွင် လေထုက အတားအဆီးတစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ အထောက်အကူပြု တွန်းကန်အားတစ်ခု ဖြစ်လာလေသည်။</p> <p>နယ်ပယ်စက်ကွင်းအတွင်းရှိ တန်ရာချီသော လေထုများနှင့် ပေါ်ထွက်လာသမျှသော စွမ်းအင်အားလုံးက လော်ယွမ်၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားနှင့် ပေါင်းစပ်သွားကာ အသံထက် ၆၀ ဆ မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>ထိုစွမ်းအားများက နယ်ပယ်စက်ကွင်းကို ဖောက်ထွက်သွားသောအခါ ပြင်းထန်သော ပွတ်တိုက်မှုကြောင့် လေစီးကြောင်းက မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော အလင်းဖြူများကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အပူချိန်က ဒီဂရီ ထောင်ချီအထိ မြင့်တက်သွားပြီး လေထုက အိုင်းယွန်းအဖြစ် စတင် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>ဤလက်သီးချက်ကြောင့် နယ်ပယ်စက်ကွင်းအတွင်းရှိ လေစီးကြောင်းများအားလုံး အပြင်သို့ လွင့်စင်သွားကာ လေဟာနယ်နီးပါး ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>"ဘုန်း"</p> <p>ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပြင်းထန်သော လေစီးကြောင်းက ပေတစ်ထောင်ကျော်အကွာရှိ တောင်ကုန်းတစ်ခုကို ဝင်တိုက်သွားပြီး ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ မြေကြီးကလည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားကာ ပြင်းအား ၈ အဆင့်ရှိသော မြေငလျင် လှုပ်ခတ်သွားသည့်အလားပင်။</p> <p>ဤဂြိုဟ်၏ ဒေါသတကြီး တိုက်ခတ်နေသော လေစီးကြောင်းများက မီးခိုးငွေ့များကို အလျင်အမြန် လွင့်စဉ်သွားစေသည်။ ထိုအခါမှ တောင်ကုန်းတစ်ခုလုံး၏ တစ်ဝက်ခန့်မှာ အစအနမကျန် ကြေမွသွားကြောင်း လော်ယွမ် တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ရှေ့မှ အံ့မခန်း ဖျက်ဆီးခံထားရသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လော်ယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်း တစ်စုံတစ်ရာမျှ မဖြစ်ပေါ်လာဘဲ မျက်နှာပေါ်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော အရိပ်အယောင်များသာ ပေါ်လွင်နေသည်။</p> <p>သူက မျက်လုံးမှိတ်ကာ ထိုလက်သီးချက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည် ခံစားကြည့်လိုက်သည်။ ဤလက်သီးချက်က သူ့ကို ခန္ဓာကိုယ်အားဖြင့် မဟုတ်ဘဲ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ အားအင်ကုန်ခမ်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ လက်သီးတစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် သူ၏ စိတ်စွမ်းအား ထက်ဝက်နီးပါး ကုန်ဆုံးသွားပြီး စိတ်တစ်ခုလုံး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>စိတ်စွမ်းအား မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ နယ်ပယ်စက်ကွင်းက ဤမျှအထိ ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူကိုယ်တိုင်ပင် ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။</p> <p>ယခင်ကဆိုလျှင် နယ်ပယ်စက်ကွင်းအတွင်းရှိ လေထုကို စိတ်ကြိုက်လှုပ်ရှားစေနိုင်ပြီး အထောက်အကူအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သော်လည်း လက်သီးပစ်သည့် အမြန်နှုန်းကိုသာ အများဆုံး မြှင့်တင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p>လက်သီး၏ မူလအစွမ်းအာနိသင်ကိုမူ ဤမျှအထိ ကြီးမားစွာ တိုးမြှင့်မပေးနိုင်ချေ။ နယ်ပယ်စက်ကွင်းအပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကလည်း ယခုလောက်အထိ ကြီးမားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ဤလက်သီးချက်၏ အစွမ်းက အဆပေါင်း ရာချီ မြင့်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်ရှိ သန့်စင်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားဖြင့် ထိုးလိုက်သော လက်သီးတစ်ချက်၏ အစွမ်းဖြစ်သည့် ခန့်မှန်းခြေ ပေါက်ကွဲအား ၃ တန်နှင့် တွက်ချက်ကြည့်မည် ဆိုပါက ၎င်းကို အဆပေါင်း ရာချီ မြှောက်လိုက်သောအခါ အစွမ်းအာနိသင်မှာ ပေါက်ကွဲအား တန်ချိန် ၁,၀၀၀ ခန့်အထိ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဟီရိုရှီးမား အဏုမြူဗုံး၏ ပေါက်ကွဲအား တန်ချိန် ၃၀,၀၀၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်း၏ အစွမ်းက သုံးဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ဤနေရာတွင် ဒေါသတကြီး တိုက်ခတ်နေပြီး စေးကပ်သိပ်သည်းလှသော လေထုက စွမ်းအားများကို အလွှာလိုက် အလွှာလိုက် လျှော့ချမပစ်ခဲ့လျှင် တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံး အမှုန့်ကြိတ်ခံရလောက်ပေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း တစ်ဖက်လှည့် ပြန်တွေးကြည့်လျှင် စေးကပ်သိပ်သည်းသော လေထု မရှိပါက ဤလက်သီးချက်၏ အစွမ်းကလည်း ဤမျှ ကြီးမားလာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>လေဟာနယ် ပတ်ဝန်းကျင်တွင်သာဆိုလျှင် ဤမျှ သက်ရောက်မှု ရှိမည်မဟုတ်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။ ဤသည်မှာလည်း နယ်ပယ်စက်ကွင်း၏ အားနည်းချက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိန်းချုပ်စရာ ဒြပ်စင်နှင့် စွမ်းအင်များ မရှိပါက မည်မျှပင် အားကောင်းသော စွမ်းအားဖြစ်ပါစေ အသုံးချနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>သို့သော်လည်း လောကတွင် မည်သည့်အရာမှ ပြည့်စုံလုံလောက်မှု မရှိနိုင်ကြောင်း လော်ယွမ် ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။</p> <p>လေထုအတွင်းတွင် ဤအဆင့်အထိ ရောက်ရှိနိုင်သည်ကိုပင် သူ အလွန် ကျေနပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုစဉ် လက်သီးချက်ကြောင့် လေဟာနယ် ဖြစ်သွားခဲ့သော နယ်ပယ်စက်ကွင်းအတွင်းသို့ လေများ အလျင်အမြန် ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။</p> <p>ဤအခြေအနေအရဆိုလျှင် ၁၀ စက္ကန့်ပင် မကြာခင် မူလအတိုင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။</p> <p>လော်ယွမ် စိတ်ထဲတွင် သဘောပေါက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ နယ်ပယ်စက်ကွင်းအပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မမြင့်မားသေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းက ပူဖောင်းတစ်လုံးနှင့် တူသည်။ အပြင်ပန်းတွင် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေပုံရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အပေါက်အပြဲများစွာ ရှိနေပြီး နေရာတိုင်းတွင် အပေါက်လေးများ ရှိနေလေသည်။</p> <p>သူက မျက်လုံးများကို ထပ်မံမှိတ်လိုက်သည်။ ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် နယ်ပယ်စက်ကွင်းက သူနှင့် ထပ်မံ၍ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားပြန်သည်။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ယခင်အကြိမ်ကဲ့သို့ လက်သီးဖြင့် အားကုန် မထိုးတော့ပေ။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းက စိတ်စွမ်းအားကို အလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းစေသည်။</p> <p>လက်သီးအချက်အနည်းငယ်ပင် မထိုးရသေးခင် စိတ်စွမ်းအားများ ကုန်ခမ်းသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပျော့ပျောင်းနေပုံရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် တင်းကျပ်နေကာ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့မှ စွမ်းအားများက ခပ်ရေးရေး ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>လက်နှစ်ဖက်ကို ကြီးမားသော ကြိတ်ဆုံကြီးတစ်ခုအလား စက်ဝိုင်းသဏ္ဍာန် ပွေ့ဖက်ထားပြီး ဘယ်နှင့်ညာသို့ စက်ဝိုင်းခြမ်း ပုံစံအတိုင်း ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့လျားလိုက်သည်။</p> <p>နယ်ပယ်စက်ကွင်းအတွင်းရှိ စွမ်းအားများက သူ၏ စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း လိုက်ပါရွေ့လျားလာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများက ပေါက်ကွဲလင်းလက်လာကာ ထိုက်ချိ သင်္ကေတပုံစံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>လေ့ကျင့်နေစဉ်အတွင်း လော်ယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအားက နယ်ပယ်စက်ကွင်း၏ ထောင့်စေ့တိုင်းသို့ ပြန့်နှံ့သွားပြီး နယ်ပယ်အတွင်းရှိ မည်သည့် အပြောင်းအလဲ အသေးစားလေးများကိုမဆို ဖမ်းယူထားလေသည်။ နယ်ပယ်စက်ကွင်းအတွင်းတွင် တစ်ခါတစ်ရံ လင်းထိန်သွားပြီး တစ်ခါတစ်ရံ မှောင်မိုက်သွားကာ အံ့မခန်း မြင်ကွင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။</p> <p>ဤသည်မှာ ဖော်ပြရန် ခက်ခဲသော အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည့် ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးကို တတ်စွမ်းနိုင်ပြီး အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်လေသည်။ ဤနေရာတွင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်က ကြည်လင်သန့်စင်သွားကာ တည်ငြိမ်အေးချမ်းသွားပုံရသည်။</p> <p>တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူက နယ်ပယ်စက်ကွင်းအပေါ် တမင်တကာ အာရုံစိုက်မနေတော့သလို လက်ထဲမှ လှုပ်ရှားမှုများကိုလည်း မေ့လျော့သွားတော့သည်။</p> <p>လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက စိတ်ထဲမှ အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ခပ်ရေးရေး ပေါ်လာပြီး လှုပ်ရှားမှုများကလည်း တိမ်တိုက်များ လွင့်မျောကာ ရေစီးဆင်းနေသကဲ့သို့ သက်တောင့်သက်သာနှင့် သဘာဝကျနေလေသည်။</p> <p>နယ်ပယ်စက်ကွင်းအတွင်းရှိ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော စွမ်းအင်မြင်ကွင်းများက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p>သံလိုက်စက်ကွင်းများအားလုံးက တစ်စုတစ်စည်းတည်း ပေါင်းဆုံသွားကာ လော်ယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော တောက်ပသည့် အလင်းဖြူ လျှပ်စစ်စီးကြောင်းအလွှာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>ဆွဲငင်အားကလည်း ထိုနည်းတူစွာ ဆွဲငင်ခံရပြီး သူ၏ ပတ်လည်တွင် ရစ်ဝဲနေသဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ဟန်ပြောင်းလဲမှုတိုင်းကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ပေါ့ပါးလွင့်မျောနေစေသည်။</p> <p>သံလိုက်စက်ကွင်း၊ ဆွဲငင်အားနှင့် လေစီးကြောင်းများက သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် အပြည့်အဝ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသည်။</p> <p>ကြည့်ရသည်မှာ ရေနွေးနွေးလေးအလား ငြင်သာနေသော်လည်း လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p>မူလက ရှုပ်ထွေးနေသော စွမ်းအင်အမျိုးမျိုးကို အတင်းအကျပ် ပေါင်းစပ်ထားရာမှ ယခုအခါ စနစ်တကျနှင့် အပြည့်အဝ သဟဇာတဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အစပိုင်း ထိတွေ့ခါစက ကြမ်းတမ်းသော အသုံးချမှုမှသည် ယခုအခါ မငြိမ်မသက်မှုများ ကင်းစင်သွားကာ မူလသဘာဝအတိုင်း ရိုးရှင်းသွားပြီ ဖြစ်ရာ လော်ယွမ်၏ နယ်ပယ်စက်ကွင်းအပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ဆင့်သို့ မြင့်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>……</p> <p>"ဒီလမ်းကြောင်းကတော့ ယာဉ်ပျံအတွက် ဆွဲထားတဲ့ ခရီးစဉ် လမ်းကြောင်းပါ" အစည်းအဝေးခန်းငယ်ထဲတွင် အကြံပေးအရာရှိတစ်ဦးက သုံးဘက်မြင် ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ ကြယ်ပြမြေပုံကို ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>အာကာသခရီးစဉ်များတွင် အသုံးပြုသော ကြယ်ပြမြေပုံများဆိုသည်မှာ အာကာသမှန်ပြောင်းများမှ ရိုက်ကူးထားသော ဓာတ်ပုံများ မဟုတ်ပေ။</p> <p>ကြယ်ပြမြေပုံ၏ ပြီးပြည့်စုံမှုနှင့် ကျယ်ပြန့်မှုက ယဉ်ကျေးမှုအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ နည်းပညာအဆင့်အတန်းကို တစ်နည်းတစ်ဖုံ ကိုယ်စားပြုနိုင်လေသည်။</p> <p>အာကာသ၏ ဧရိယာအကျယ်အဝန်းမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လွန်းလှသဖြင့် လေ့လာတွေ့ရှိရသော ကြယ်များမှာ အတိတ်ကာလက တည်ရှိခဲ့သော ပုံရိပ်များသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>အနီးဆုံး ကြယ်ဆိုလျှင်ပင် နှစ်အနည်းငယ်မျှ ကွာဟချက် ရှိနေပြီး ဝေးကွာသော ကြယ်များဆိုလျှင် နှစ်ထောင်သောင်းချီ၍ပင် ကွာဟနေနိုင်သည်။ ၎င်းတို့က ရပ်တန့်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ နဂါးငွေ့တန်း ဂလက်ဆီကို တစ်စက္ကန့်လျှင် မိုင်ရာချီသော အမြန်နှုန်းဖြင့် လှည့်ပတ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ ကြယ်တစ်လုံးဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပျံသန်းသွားမည်ဆိုပါက ခရီးစဉ်တစ်ခုလုံးသည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံစံ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုသို့ဆိုလျှင် ခရီးအကွာအဝေးကို ပိုဝေးသွားစေရုံသာမက အချိန်နှင့် အရင်းအမြစ်များကိုပါ ဖြုန်းတီးရာကျပေလိမ့်မည်။</p> <p>မည်သည့် အာကာသ ယဉ်ကျေးမှု အဖွဲ့အစည်းအတွက်မဆို ဤသည်မှာ လျစ်လျူရှု၍မရသော ပြဿနာတစ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် အရည်အသွေးပြည့်မီသော ကြယ်ပြမြေပုံတစ်ခုသည် အနီးနားရှိ ကြယ်တစ်လုံးစီ၏ နဂါးငွေ့တန်း ဂလက်ဆီကို လှည့်ပတ်နေသော လမ်းကြောင်းနှင့် ရွေ့လျားမှု အမြန်နှုန်းကို တိကျစွာ တိုင်းတာတွက်ချက်ပြီး ကြယ်များ၏ လက်ရှိတည်နေရာကို နောက်ပြန်တွက်ချက်နိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့အပြင် ၎င်းက အသက်ဝင်လှုပ်ရှားပြီး အမြဲပြောင်းလဲနေရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မြေပုံတစ်ခုသက်သက်သာ မဟုတ်ဘဲ ရှုပ်ထွေးသော တွက်ချက်မှုစနစ်များ ပါဝင်သည့် ပရိုဂရမ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ကြယ်ပြမြေပုံ၏ အတိုင်းအတာ ကျယ်ပြန့်လေလေ၊ ကြယ်များ ပိုမိုပါဝင်လေလေ၊ မြေပုံက ပိုမိုရှုပ်ထွေးလေလေ ဖြစ်သည်။ ဤဗိုရှင်းဂြိုဟ်သားများ၏ ကြယ်ပြမြေပုံဆိုလျှင်ပင် အလင်းနှစ် တစ်ရာခန့်အတွင်းရှိ ကြယ်များ၏ တည်နေရာကိုသာ တိကျစွာ တွက်ချက်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။</p> <p>"ကျွန်တော်တို့ကိုယ် ကျွန်တော်တို့ ဖုံးကွယ်ထားဖို့နဲ့ ရန်သူတွေကို မျက်စိလည်သွားစေဖို့ နေအဖွဲ့အစည်းရဲ့ ဂြိုဟ်ပတ်လမ်းကြောင်းကနေ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်"</p> <p>"ဒီလမ်းကြောင်းအတိုင်း အလင်းနှစ် တစ်ဝက်လောက် ပျံသန်းပြီးတာနဲ့ အမှောင်ဇုန်ထဲကို ဝင်ရောက်သွားပါမယ်"</p> <p>"အဲဒီကနေမှ စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံစံ ကွေ့ပတ်ပြီး ဘားနတ်ကြယ်ဆီကို တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားမှာပါ"</p> <p>"ခရီးစဉ်တစ်ခုလုံးရဲ့ အကွာအဝေးက အလင်းနှစ် ၇.၅ နှစ်လောက် ရှိပြီး ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ၂၁ နှစ်လောက် ပျံသန်းရမှာ ဖြစ်ပါတယ်"</p> <p>"ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြာတာလဲ" လော်ယွမ်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p>ယာဉ်ပျံက အလင်းအလျင်၏ တစ်ဝက်ဖြင့် ပျံသန်းမည်ဆိုလျှင်ပင် ၁၅ နှစ်သာ ကြာသင့်သည်။ ၂၁ နှစ်ဆိုသည်မှာ တကယ်ကို ကြာလွန်းလှသည်။</p> <p>အကြံပေးအရာရှိက အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီလောက် ကြာသွားရတဲ့ အကြောင်းရင်းက တစ်ဖက်မှာ ခရီးစဉ်ရဲ့ အစနဲ့အဆုံး အလင်းနှစ်တစ်ဝက်စီလောက်မှာ အချိန်တစ်ဝက်နီးပါး ကုန်ဆုံးသွားလို့ပါ"</p> <p>"အဲဒီဒေသတွေက ကြယ်တွေနဲ့ နီးကပ်ပြီး ဒြပ်စင်တွေ သိပ်သည်းနေတဲ့အတွက် ယာဉ်ပျံကို အမြင့်ဆုံးအမြန်နှုန်းရောက်အောင် အရှိန်တင်ဖို့ ခက်ခဲပါတယ်"</p> <p>"နောက်တစ်ချက်ကတော့ လုံခြုံရေးအရ အမြင့်ဆုံး သွားလာနိုင်တဲ့ အမြန်နှုန်းကို တမင် လျှော့ချထားလို့ပါ"</p> <p>လော်ယွမ်က တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထိုအချက်ကို မတတ်သာဘဲ လက်ခံလိုက်သည်။</p> <p>ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ လူသားအားလုံးသည် ယာဉ်ပျံတစ်စီးတည်းအပေါ်တွင်သာ မှီခိုရှင်သန်နေကြရသည်။ မည်မျှပင် သေးငယ်သော အန္တရာယ်ဖြစ်ပါစေ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး၏ အသက်ရှင်သန်မှုနှင့် ယှဉ်လာလျှင် အစွမ်းကုန် ရှောင်ရှားရမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save