Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၅၁၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">စူပါစစ်သင်္ဘောကြီး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယနေ့အချိန်အထိ ဉာဏ်ပညာဆေးရည်ကို သောက်သုံးထားသူ အရေအတွက်မှာ ၆ သောင်းအထိ ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ၎င်းသည် အလွန်အမင်း အံ့မခန်းဖွယ်ကောင်းသော ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့တစ်ဦးချင်းစီ၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးမှာ လူသားတို့၏ ကန့်သတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေကြပေသည်။</p> <p>၎င်းတို့၏ တွေးခေါ်နိုင်စွမ်း အလျင်မှာ ကွန်ပျူတာများနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့်အပြင် ခွန်အားဗလ ပြည့်ဝကာ ကျန်းမာသန်စွမ်းကြသည်။</p> <p>အိုင်းစတိုင်း၊ နယူတန်နှင့် ဂေါက်စ်တို့ကဲ့သို့သော လူသားတို့၏ ထိပ်တန်းပညာရှင်ကြီးများပင်လျှင် သူတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပြောပလောက်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော သိပ္ပံပညာရှင်တစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်ထားလျှင်ပင် နည်းပညာတိုးတက်မှု အရှိန်အဟုန်ကို အနည်းဆုံး ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် မြှင့်တင်ပေးနိုင်စွမ်းရှိသည်။</p> <p>အကယ်၍ တိကျသော ကျွမ်းကျင်မှုနယ်ပယ်တစ်ခုခုတွင်သာ ဆိုပါက ထိုနယ်ပယ်ကို ကြီးမားသော ခုန်ပျံကျော်လွှားမှုကြီးတစ်ခုအဖြစ် တိုးတက်သွားစေနိုင်သည်။</p> <p>တစ်ဦးတည်းနှင့်ပင် ထိုမျှစွမ်းဆောင်နိုင်ပါလျှင် ၆ သောင်းသော စူပါသိပ္ပံပညာရှင်များ စုပေါင်းထားသည့် အင်အားကိုကား ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။</p> <p>ဤကဲ့သို့ ကြောက်ခမန်းလိလိ သိပ္ပံနှင့် သုတေသန စွမ်းအားစုကြီးသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဘေး မတိုင်မီက ကမ္ဘာပေါ်ရှိ နိုင်ငံအားလုံး၏ သုတေသနအင်အားစုများကို ပေါင်းစည်းလိုက်လျှင်ပင် ၎င်းထက် အဆပေါင်း ရာထောင်ချီ၍ ပိုမို အားကောင်းနေသေးသည်။</p> <p>ပြီးခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း နည်းပညာ အဆင့်မြှင့်တင်မှုနှင့် အပြောင်းအလဲများမှာ တစ်နှစ်ဟူသော အချိန်ကာလအပိုင်းအခြားအတွင်းမှာပင် လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်တိုးတက်နေခဲ့သည်။</p> <p>ဗိုရှင်းဂြိုဟ်သားတို့ ချန်ရစ်ခဲ့သော နည်းပညာများကို သူတို့က အပြည့်အဝ စုပ်ယူလေ့လာနိုင်ခဲ့ပြီး ထိုအခြေခံများအပေါ်မှ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍သာ အာကာသယာဉ်ကြီးက ခရီးနှင်နေခြင်း မဟုတ်ခဲ့ပါက လွန်ခဲ့သော ကိုးနှစ်ကတည်းက လူသားများသည် ဗိုရှင်းဂြိုဟ်သားတို့၏ မိခင်ယာဉ်ကြီးထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အာကာသယာဉ်တစ်စင်းကို တည်ဆောက်နိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ ထိုအချိန်က ခရီးဝေးသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ လူသားများအနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အာကာသယာဉ်မျိုးကို ထပ်မံတည်ဆောက်ရန် အချိန်မရခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>ယခုအခါတွင်မူ ကိုးနှစ်ဟူသော အချိန်ကာလသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး လူသားတို့၏ နည်းပညာ တိုးတက်မှုများမှာလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေကာ နောက်ထပ် ခြေလှမ်းသစ်တစ်ရပ်ကို လှမ်းတက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>လော်ယွမ်က မကြာမီ တည်ဆောက်တော့မည့် စစ်သင်္ဘောသစ်ကြီး၏ ပုံစံကြမ်းနှင့် သက်ဆိုင်ရာ နည်းပညာ အချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုလေ့လာဖူးသည်။</p> <p>၎င်းသည် ပြီးခဲ့သည့် နှစ်များအတွင်း တိုးတက်လာခဲ့သော နည်းပညာ ရလဒ်အများစုကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။</p> <p>မကြာမီ တည်ဆောက်တော့မည့် ထိုအာကာသယာဉ်ကြီး၏ အပြင်ဘက် သံချပ်ကာအလွှာကို အကန့်အသတ်မဲ့ သတ္တုဖြင့်ပင် ပြုလုပ်ထားဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ သိပ်သည်းဆမှာ မူလထက် အဆ ၂၀ ခန့် ပိုမိုများပြားလာသည်။</p> <p>သိပ်သည်းဆမှာ တစ်ကုဗပေလျှင် ၂၃ တန်ခန့်အထိ အံ့မခန်း ရောက်ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သတ္တိများမှာ သာမန် နားလည်နိုင်စွမ်းထက်ပင် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>၎င်း၏ မာကျောမှုသည် စိန်ထက် အဆ ၃၅၀၀ ခန့် ပိုမိုများပြားပြီး အပူချိန် ဒီဂရီသန်းပေါင်းများစွာဖြင့်သာ ၎င်းကို အရည်ပျော်စေနိုင်သည်။</p> <p>အနုမြူဗုံး ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ကို ခံရလျှင်ပင် ပေါက်ကွဲမှု၏ ဗဟိုချက်တွင်သာ မရှိခဲ့ပါက ဤသံချပ်ကာအလွှာကို မည်သို့မျှ ထိခိုက်စေနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>ဗိုရှင်းမိခင်ယာဉ်ကြီး၏ ပင်မအမြောက်ကြီးများဆိုလျှင် ဤသံချပ်ကာအလွှာရှေ့တွင် ယားယံသလိုလောက်သာ ဖြစ်စေပြီး မည်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုးမှ ပေးစွမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ထို့အပြင် သတ္တုစပ်၏ စွမ်းအင်စုပ်ယူနိုင်စွမ်းကြောင့် အလင်းနီးပါးအလျင်ဖြင့် သွားနေသော ထုထည်ကြီးမားသည့် ဥက္ကာခဲများနှင့် ဝင်တိုက်မိခြင်းမှလွဲ၍ ၎င်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ ထိုဗိုရှင်းဂြိုဟ်သားတို့၏ မိခင်ယာဉ်ကြီးကဲ့သို့ပင် စွမ်းအင်အကာအကွယ် စနစ်မျိုး မရှိသေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤနှစ်များအတွင်း လူသားတို့အနေဖြင့် စွမ်းအင်အကာအကွယ် စနစ်များကို သုတေသနပြု၍ မအောင်မြင်ခဲ့သည်တော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p>ပလာစမာ အကာအကွယ်နှင့် လျှပ်စစ်သံလိုက်စက်ကွင်း အကာအကွယ်များ အပါအဝင် အားလုံးမှာ အတော်လေး ရင့်ကျက်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ အချို့သော တိုက်လေယာဉ်သစ်များတွင်ပင် တပ်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း စစ်သင်္ဘောသစ်ကြီးတွင် တပ်ဆင်ရန်မှာမူ လက်တွေ့အသုံးဝင်မှု သိပ်မရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤစစ်သင်္ဘောကြီးသည် ခရီးဝေးပျံသန်းရာတွင် အလွန်တရာ လျင်မြန်လွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်း၏ အမြင့်ဆုံးပျံသန်းမှုအလျင်မှာ တစ်စက္ကန့်လျှင် မိုင်ပေါင်း ၁၅၀,၀၀၀ ခန့်အထိ ရှိသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ဥက္ကာခဲများနှင့် ဝင်တိုက်မိပါကလည်း ဥက္ကာခဲများ၏ အလျင်မှာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသည်။</p> <p>ထိုမျှ တိုတောင်းသော အချိန်လေးအတွင်း စွမ်းအင်အကာအကွယ်ကို အသုံးပြု၍ ဥက္ကာခဲများ၏ ဝင်တိုက်မှုစွမ်းအားကို ဟန့်တားရန် သို့မဟုတ် လျှော့ချရန်မှာ ရူးမိုက်သော အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော်လည်း အကယ်၍ နှေးကွေးစွာသာ ပျံသန်းမည်ဆိုပါက စွမ်းအင်အကာအကွယ်ဒိုင်း တပ်ဆင်ထားခြင်းမှာ စွမ်းအင်ဖြုန်းတီးရာရောက်ပြီး လုံးဝ မလိုအပ်ပေ။ သံချပ်ကာအလွှာ တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ကာကွယ်ရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>တကယ်တမ်းတွင် စွမ်းအင်အကာအကွယ်စနစ်များသည် အလင်းနီးပါးအလျင်ရှိသော ဝင်တိုက်မှုများအတွက် အသုံးမဝင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p>အာကာသယာဉ်မှ ထုတ်လွှတ်နိုင်သော စွမ်းအင်မှာ လုံလောက်မှု မရှိသေးခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>အချို့သော သိပ္ပံပညာရှင်များ၏ တွက်ချက်မှုအရ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို လျှော့ချရန် သို့မဟုတ် ဟန့်တားနိုင်ရန်အတွက် အာကာသယာဉ်၏ စွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်မှုမှာ အနည်းဆုံး အဆတစ်ထောင်ခန့် ပိုမို မြင့်မားရန် လိုအပ်ကြောင်း သိရသည်။</p> <p>စွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်မှုကို အဆတစ်ထောင်ခန့် မြှင့်တင်ရန်မှာ တကယ်တမ်း ဆန္ဒရှိမည်ဆိုပါက ဤစစ်သင်္ဘောသစ်ကြီး အနေဖြင့် မနည်းမနော လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p>လုံလောက်သော အနုမြူ ပေါင်းစပ်ဓာတ်ဖိုများကို တည်ဆောက်လိုက်ရုံဖြင့် လိုအပ်ချက်ကို ပြည့်မီနိုင်ပေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ထိုသို့ ပြုလုပ်လိုက်ပါက နေ့စဉ် သုံးစွဲရမည့် ရေအရင်းအမြစ် ပမာဏမှာ နက္ခတ္တဗေဒဆိုင်ရာ ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုကဲ့သို့ အဆမတန် များပြားသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>မူလက နှစ်တစ်ရာစာ သုံးစွဲရန် လုံလောက်သော အရင်းအမြစ်များသည် တစ်လ သို့မဟုတ် နှစ်လခန့်သာ ခံတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့အပြင် ရရှိလာမည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာလည်း ဥက္ကာခဲများ ဝင်တိုက်မှု၏ အင်အားကို လျော့ပါးသွားစေရုံသာ ဖြစ်ပေမည်။</p> <p>အခြားတစ်ဖက်မှ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဗိုရှင်းဂြိုဟ်သားများဖြစ်စေ၊ လူသားများဖြစ်စေ သူတို့၏ နည်းပညာအဆင့်အတန်းမှာ အာကာသယာဉ်များတွင် စွမ်းအင်အကာအကွယ်ဒိုင်းများ တပ်ဆင်နိုင်သည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိရန် အလှမ်းဝေးနေသေးကြောင်းကို ဖော်ပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>လူသားများအနေဖြင့် ဤမျှ ကြီးမားသော စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုကို ဖြုန်းတီးနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။</p> <p>ယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုပါက သံချပ်ကာအလွှာကို ပိုမိုထူထဲအောင် ပြုလုပ်ခြင်းက ပို၍ တွက်ခြေကိုက်ကာ စရိတ်စကလည်း သက်သာပေသည်။</p> <p>ဝင်တိုက်မည့်အရာမှာ ဝက်အောင်စခန့် အလေးချိန်ထက် မပိုပါက ဤစစ်သင်္ဘောသစ်ကြီး၏ ကာကွယ်မှုစွမ်းရည်ဖြင့် အာကာသယာဉ်ပေါ်တွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်မသွားစေရန် အပြည့်အဝ အာမခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p>ထို့အပြင် မျိုးဆက်သစ် ပင်မထိန်းချုပ် ကွမ်တန်ကွန်ပျူတာမှာ ပိုမို စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်မားပြီး ပိုမိုအဆင့်မြင့်သော ထောက်လှမ်းရေးစနစ်များနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသောကြောင့် ကံဆိုးလွန်းခြင်း မရှိပါက အလင်းနှစ် ဝ.၅ အကွာမှပင် ထိုအရွယ်အစားထက် ကြီးမားသော ဥက္ကာခဲများကို ရှောင်တိမ်းနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p>သံချပ်ကာအလွှာသည် ဤနှစ်များအတွင်း ရရှိခဲ့သော ရလဒ်များအနက် မပြောပလောက်သော အစိတ်အပိုင်းလေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်းရှိ လက်နက်များမှာလည်း အဆင့်မြှင့်တင်ထားပြီး နေရာချထားမှု ပုံစံများလည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p>ဆန့်ကျင်ဘက်ဒြပ်သား လျှပ်စစ်သံလိုက် ပင်မအမြောက်ကြီး လေးလက်၏ တွန်းကန်အားကို အဆပေါင်း ထောင်ချီ၍ မြှင့်တင်ထားပြီး လျှပ်စစ်သံလိုက်ကျည်များ၏ ပစ်ခတ်မှုအလျင်မှာ အလင်းအလျင်၏ သုညသမတစ် (ဝ.၁) အထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အခြားသော နျူထရွန်အမြောက် လေးလက်ကိုမူ ဖြုတ်ချလိုက်ပြီး ၎င်းတို့အစား လေဆာပင်မအမြောက် လေးလက်ဖြင့် အစားထိုးလိုက်သည်။</p> <p>နျူထရွန်အမြောက်များသည် တာတိုနှင့် တာလတ်ပစ် လက်နက်များအဖြစ် အသုံးပြုရာတွင် လျှပ်စစ်သံလိုက်အမြောက်များနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်ချင်း ထပ်နေခဲ့သည်။</p> <p>မူလက ကာကွယ်ရေးတန်းစီစနစ်အဖြစ်သာ အသုံးပြုခဲ့သော လေဆာအမြောက်များမှာမူ ယခုအခါ ပင်မအမြောက်များအနက် တစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုသို့ ဖြစ်လာရခြင်းမှာ လူသားတို့သည် လေဆာလက်နက်များနှင့် ပတ်သက်၍ အသစ်တဖန် ထိုးဖောက်အောင်မြင်မှုများ ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော အလင်းတန်းများမှာ ပိုမို စုစည်းလာပြီး သယ်ဆောင်နိုင်သော စွမ်းအင်မှာလည်း ပိုမို အားကောင်းလာသည်။</p> <p>သုညသမတစ် (ဝ.၁) စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် မည်သည့်အရာဝတ္ထုကိုမဆို အပူချိန် ဒီဂရီသန်းပေါင်းများစွာအထိ မြင့်တက်သွားစေနိုင်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိရောက်သော အကွာအဝေးမှာလည်း အလင်းနှစ် ဝ.၀၁ အထိ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း တင်းကျပ်သော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်အရ ဆိုရလျှင် ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဤစစ်သင်္ဘောကြီး၏ သာမန်လက်နက်များသာ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ခုတည်းသော မဟာဗျူဟာမြောက် လက်နက်မှာ ဂမ်မာရောင်ခြည် အမြောက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤသည်မှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ လက်နက်စနစ်တစ်ခုလုံးသည် စစ်သင်္ဘောကြီး၏ အထပ်တစ်ထပ်လုံးကို နေရာယူထားသည်။</p> <p>မြေပြင်ပေါ်တွင်သာ ထားရှိမည်ဆိုပါက မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့စာထက် လုံးဝ သေးငယ်နေမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့အနက် သုံးပုံနှစ်ပုံမှာ မိုးမျှော်တိုက်ကြီးများကဲ့သို့ ဧရာမ စွမ်းအင်မြင့် ဘက်ထရီအုပ်စုကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>၎င်းမှ အမြောက်တစ်ချက် ပစ်ခတ်လိုက်တိုင်း ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်ပမာဏမှာ လူသားတို့ နှစ်ပေါင်းရာချီ၍ ထုတ်လုပ်ခဲ့သော လျှပ်စစ်စွမ်းအင် စုစုပေါင်းနှင့် ညီမျှပေသည်။</p> <p>သို့သော် ဘက်ထရီအုပ်စုအားလုံးမှ စုဆောင်းထားသော စွမ်းအင်မှာမူ အမြောက်သုံးချက် ပစ်ခတ်ရန်သာ လုံလောက်ပေသည်။</p> <p>အကယ်၍ စွမ်းအင်ပြန်လည် ဖြည့်တင်းမည်ဆိုပါက ဤစစ်သင်္ဘောသစ်ကြီး အနေဖြင့် အစွမ်းကုန် ဖြည့်တင်းလျှင်တောင်မှ တစ်နှစ်တိတိ အချိန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ပျံသန်းနေစဉ်အတွင်းသာ ဆိုပါက လက်တွေ့ ကြာမြင့်မည့် အချိန်မှာ ထို့ထက်ပင် ပိုမို ရှည်ကြာသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သေချာသည်မှာ ဤသည်က အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်သည့် အချိန်ကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ လက်တွေ့တွင်မူ အခြေအနေအရ စွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်မှုကို သင့်တင့်သလို လျှော့ချပစ်နိုင်သည်။</p> <p>ဤလက်နက်သည် သဘာဝအားဖြင့် အာကာသ သားရဲကြီးကို အတုယူ၍ တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤစွမ်းအင်မြင့် ဘက်ထရီများနှင့် အခြားသော စွမ်းအင်မြင့် ဘက်ထရီများအကြားတွင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အမှီအခိုကင်းစွာ တည်ရှိနေကြသည်။</p> <p>၎င်းတို့တွင် ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအင်ပြောင်းလဲမှု ကိရိယာများ ပါရှိသလို ကိုယ်ပိုင် အရှိန်မြှင့်စနစ်များလည်း ရှိကြသည်။</p> <p>အကြောင်းမှာ လူသားတို့တွင် ဤမျှ ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း စုစည်းထားနိုင်သည့် ပစ္စည်းမျိုး မရှိသေးသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည့်အခါ စွမ်းအင်မြင့် ဘက်ထရီအားလုံးသည် စွမ်းအင်ပြောင်းလဲမှုကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် စွမ်းအင်အဆို့ရှင်ရှေ့တွင် စွမ်းအင်ဖိအားများကို အဆက်မပြတ် စုဆောင်းကြသည်။</p> <p>တစ်စက္ကန့်ခန့် စွမ်းအင်စုဆောင်းပြီးသည်နှင့် ကွမ်တန်စွမ်းအင် ပို့လွှတ်ရေးကိရိယာများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပွင့်လာကာ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဂမ်မာရောင်ခြည်များသည် ခုန်ပျံခြင်းပုံစံဖြင့် ပစ်လွှတ်ပေါက်၏ အရှေ့ဘက်တွင် တစ်ခဏချင်းအတွင်း လွတ်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>နာနိုစက္ကန့် ၁၀၀ အတွင်းမှာပင် စွမ်းအင်အားလုံး ပြောင်စင်သွားသည်အထိ စီးဆင်းထွက်ပေါ်သွားလေသည်။</p> <p>ဤမျှ တိုတောင်းလှသော မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဤမျှ စုစည်းနေသော စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်းကပင် ဤလက်နက်၏ အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး အချက်ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ထိုအာကာသ သားရဲကြီး၏ စွမ်းအင်ပြန့်ကျဲမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤအမြောက်၏ စွမ်းအင်မှာ အလွန်အမင်း စုစည်းနေကာ အစစ်အမှန် ဂမ်မာရောင်ခြည်ပေါက်ကွဲမှုကြီး တစ်ခုနှင့်ပင် တူညီနေသည်။</p> <p>မည်သည့် အရာဝတ္ထုကမျှ ၎င်း၏ ရှေ့သို့ ချီတက်မှုကို ဟန့်တားနိုင်စွမ်း မရှိချေ။ ကွမ်တန်ကွန်ပျူတာ၏ ပုံတူပြု တွက်ချက်မှုများအရ အကယ်၍သာ အစွမ်းကုန် ပစ်လွှတ်လိုက်မည်ဆိုပါက လကမ္ဘာကိုပင် ထွင်းဖောက်သွားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p>လော်ယွမ် ယုံကြည်ထားသည်မှာ အကယ်၍ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်ရှိသည့် ယဉ်ကျေးမှုများ၏ အာကာသယာဉ်များနှင့် ကြုံတွေ့ရလျှင်ပင် ဤလက်နက်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ပါက ပြာကျသွားရမည်သာ ဖြစ်သည်။ ဤသည်ကား စစ်သင်္ဘောသစ်ကြီး၏ အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးသော လျှို့ဝှက်လက်နက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ကွမ်တန်စွမ်းအင် ပို့လွှတ်ရေးနည်းပညာကို အသုံးပြုထားခြင်းက လက်နက်၏ စွမ်းအားကို အမြောက်ပြောင်း ပစ္စည်းများ၏ ကန့်သတ်ချက်များမှ အပြည့်အဝ လွတ်မြောက်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>မည်မျှပင် အားကောင်းသော စွမ်းအင်ဖြစ်ပါစေ ကွမ်တန်စွမ်းအင် ပို့လွှတ်မှုမှတစ်ဆင့် အဆက်မပြတ် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထပ်ပေါင်းထည့်နိုင်သည်။</p> <p>လုံလောက်သော ဘက်ထရီအုပ်စုများနှင့် လုံလောက်သော စွမ်းအင်သာ ရှိနေမည်ဆိုပါက ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အဆုံးအစမဲ့လုနီးပါးပင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။</p> <p>ယခုအခါတွင် ဤနည်းပညာကို စစ်ဘက်ဆိုင်ရာအတွက်သာမကဘဲ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာရှိ လျှပ်စစ်စွမ်းအင် နယ်ပယ်တွင်ပါ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြုလာကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အထူးသဖြင့် ပင်မဓာတ်အားလိုင်းများ၏ စွမ်းအင်ပို့လွှတ်မှု အပိုင်းတွင် လျှပ်စစ်ဝိုင်ယာကြိုးများ နေရာ၌ အပြည့်အဝ အစားထိုး အသုံးပြုနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save