Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၅၁၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">တတိယအကြိမ်မြောက် လေးဘက်မြင် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်မှာပင် လော်ယွမ်က ရှင်းပြ၍မရသော ကြိုတင်နိမိတ်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်ချည်း သဘောပေါက်သွားကာ တိုးတိတ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>"ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကိုယ်စား ဆက်ပြီး စစ်ဆေးပေးကြ... ကျွန်တော် အရင်သွားနှင့်မယ်"</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် လော်ယွမ်၏ ပုံရိပ်သည် ယာဉ်ပျံထဲမှနေ၍ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။</p> <p>လူအားလုံးက တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။</p> <p>ဒီဇိုင်းဌာနမှ ကျောင်းအုပ်ကြီးဆိုလျှင် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားရသည်အထိ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။</p> <p>မြို့တော်ဝန်ကို မကျေမနပ် ဖြစ်စေခဲ့သည့်အတွက် သူ၏ ကျောင်းအုပ်ရာထူးမှာ မည်မျှကြာကြာ ခံမည်နည်း။</p> <p>လော်ယွမ်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လက်တွေ့ကမ္ဘာဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>ဤနေရာမှာ မြို့တော်ခန်းမ ရုံးခန်းမဟုတ်ဘဲ သူ၏ အိမ်ရာရှိ အိပ်ခန်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူက တတိယမျိုးဆက် ဇီဝအခန်းငယ်ထဲမှ ထလာပြီး ကိုယ်လက်သန့်စင်ကာ အဝတ်အစားလဲလှယ်ပြီးနောက် ကုတင်စွန်းတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်၏။</p> <p>သူက အိပ်ရာခင်း၏ နူးညံ့ချောမွေ့သော အထိအတွေ့ကို ဖွဖွလေး ပွတ်သပ်လိုက်သော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပေါ်လွင်နေပေ။</p> <p>ဟွမ်ကျားဟွေ အပါအဝင် အမျိုးသမီးများကို သူကိုယ်တိုင် နားချပြီး အိပ်မောကျအခန်းငယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်စေခဲ့ပြီးနောက် ချန်ရှင်းကျယ်ကလည်း ဤနေရာသို့ ပြန်မလာချင်တော့သဖြင့် အိမ်ကြီးမှာ အတော်လေး ခြောက်ကပ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ပြီးခဲ့သည့် နှစ်များအတွင်း သူက ဤအထီးကျန်ဆန်မှုနှင့် အသားကျနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ချန်ရှင်းကျယ်၏ အိမ်သို့ သွားရောက်ကာ ကလေးများကို ကြည့်ရှုရင်း ရက်အနည်းငယ် နေထိုင်တတ်သည်မှအပ အချိန်အများစုကို ဤနေရာတွင်သာ နေထိုင်လေ့ရှိသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးအချိန် ရောက်လာမည့်အခိုက်အတန့်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း သူက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေလိုက်၏။</p> <p>ရောက်လာမည့် အရာသည် ငြင်းဆန်နေရုံဖြင့် ရှောင်လွှဲသွားမည် မဟုတ်ချေ။ ဤအချိန်အတွက် လော်ယွမ်က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>မိနစ်အနည်းငယ် ကြာသွားသည်လား၊ သို့မဟုတ် နာရီဝက်ခန့် ကြာသွားသည်လား မသိပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ဦးနှောက်ထဲတွင် ဝေဝါးသွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုက သူ၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ခုန်ဝင်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ မျက်စိရှေ့ရှိ အိပ်ခန်းကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်သွားလေတော့သည်။</p> <p>သူက လေးဘက်မြင် ကမ္ဘာကြီးနှင့် အလွန်လျင်မြန်စွာ နီးကပ်လာနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အချို့မှာလည်း ထိုလေးဘက်မြင် ကမ္ဘာထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားကြောင်းကို ခံစားနေရသည်။</p> <p>ကြီးမားလှသော သတင်းအချက်အလက် ပမာဏက သူ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ ရေလှိုင်းကြီးများကဲ့သို့ လိမ့်ဝင်လာ၏။ အစပိုင်းတွင် သူ၏ ဦးနှောက်မှာ အနည်းငယ် ပိတ်ဆို့သွားသလို ဖြစ်ကာ တွေးခေါ်နိုင်စွမ်းများလည်း ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူက ဖော်ပြ၍မရနိုင်အောင် ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသိအာရုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>အရာအားလုံးမှ လွတ်မြောက်သွားသလိုမျိုး၊ လူတိုင်း မူးယစ်နေချိန်တွင် ကိုယ်တိုင်ကသာ အမှီအခိုကင်းစွာ ရပ်တည်နေနိုင်သည့် ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p>သူက ရောင်စုံအလင်းတန်းများကို မြင်တွေ့နေရကာ စစ်မှန်သော စကြဝဠာကြီးကို မြင်တွေ့နေရသည်။ ထို့အပြင် စကြဝဠာ၏ အမြှေးပါးမျှသာ ဖြစ်သော သုံးဘက်မြင် ကမ္ဘာကြီးကိုလည်း တွေ့မြင်နေရ၏။</p> <p>မူလက ဤကမ္ဘာကြီးနှင့် ဆီနှင့်ရေကဲ့သို့ လုံးဝ ပေါင်းစပ်၍ မရနိုင်သော အမှောင်စွမ်းအင်များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း စိမ့်ဝင်လာနေသည်။</p> <p>ပြင်းထန်လှသော သာယာကြည်နူးမှု တစ်ခုက သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ပြည့်နှက်လာသော်လည်း ထိုအရာကို သူက စိတ်ထဲ၌ လုံးဝ မထားချေ။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူသည် အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်အေးဆေးနေကာ အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ရှိနေသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ လောကရှိ အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး သစ္စာတရားကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်လေသည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သာယာမှုများက သူ၏ စိတ်နှလုံးကို မည်သို့မျှ မလှုပ်ခတ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>"ဒိုင်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ ဤတန်ဖိုးကြီးမားလှသော သစ်သားကုတင်ကြီးမှာ လေးလံလှသော ခန္ဓာကိုယ်၏ ဖိအားကြောင့် ကျိုးပဲ့ပျက်စီးသွားလေ၏။</p> <p>သို့သော်လည်း လော်ယွမ်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျမသွားခဲ့ပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တောင်ကုန်းတစ်ခုကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လေထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါလောပေါ်လျက် ထိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ လေထဲတွင် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ကုတင်တစ်လုံး ရှိနေသည့်အလားပင်။</p> <p>သိပ်မကြာမီမှာပင် ခေါင်းထက်ရှိ သတ္တုမျက်နှာကြက်မှာလည်း ဦးခေါင်းနှင့် ထိမိကာ ပေါက်ပြဲသွားလေ၏။</p> <p>အဆောက်အအုံ၏ ပါးလွှာသော အကြိတ်ခံ သတ္တုပြားများမှာ သူ၏ ရှေ့တွင် ကြွပ်ဆတ်သော ရေညှိပြားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွားလေတော့သည်။</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေပုံရသော်လည်း အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မည်သည့်အရာမျှ မဖြစ်ပျက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြန်သည်။</p> <p>ဧည့်ခန်းထဲတွင် အိမ်မှုကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်နေသော ယဲ့ချိုးယွီက ပြင်းထန်လှသော ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ် ခရီးဝေး သွားလာမှုတွင် သူမက အိပ်မောကျအခန်းငယ်ထဲသို့ မဝင်ရောက်ခဲ့ဘဲ ကိုယ်တိုင် ဆန္ဒအလျောက် ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လော်ယွမ် မိသားစု၏ မိသားစုဆရာဝန်နှင့် အိမ်အကူ တစ်ယောက်အနေဖြင့် အိမ်မှုကိစ္စများကို ဖြေရှင်းရန် ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းက သူမ၏ အဓိက တာဝန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် သူမက စားပွဲကို အားယူကာ ကိုင်တွယ်ထားရပြီး နှုတ်ခမ်းငယ်များမှာလည်း အားအင်ကင်းမဲ့စွာ ပွင့်ဟနေလျက် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရသည်။</p> <p>ဦးနှောက်ထဲတွင်လည်း ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေကာ သူမ၏ အသက်ဝိညာဉ်မှာ ဖယောင်းတိုင်မီးကဲ့သို့ ယိမ်းယိုင်နေပြီး သေမင်းက မျက်စိရှေ့မှောက်သို့ ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။</p> <p>သူမက နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်နေသော အားအင်များကို စုစည်းကာ စံအိမ်ကြီး၏ အပြင်ဘက်ဆီသို့ ဒယိမ်းဒယိုင်ဖြင့် ခက်ခဲစွာ ပြေးထွက်သွားလေ၏။</p> <p>တံခါးဝသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် "ကျွီ... ကျွီ" ဟူသော အသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်လန့်နေသော်လည်း နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ရန် အနည်းငယ်မျှပင် မဝံ့ရဲချေ။</p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များက ပိုမို ပြင်းထန်ကာ ဖိနှိပ်လာပြီး လေထုမှာလည်း ရူးသွပ်မတတ် လှုပ်ရှားနေလေသည်။</p> <p>မလှမ်းမကမ်းရှိ လူလုပ်ရေကန်ကြီးမှာလည်း ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ရေဝဲများ ဖြစ်ပေါ်နေကာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရေပန်းများပင် ပန်းထွက်လာတတ်သည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရချိန်တွင် ယဲ့ချိုးယွီက နောက်ဆုံး၌ ဆက်လက် မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ပျော့ခွေကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားလေတော့သည်။</p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ စူးရှလှသော သတ္တုပွတ်တိုက်သံ တစ်ခုက သူမ၏ နားစည်ကို တုန်ခါသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>သူမက ခက်ခဲစွာဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ရုန်းကန်ရန် ခွန်အားမရှိတော့သော သတ္တဝါငယ်လေး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ တစ်ဆက်ဆက် တုန်ယင်နေ၏။</p> <p>မူလက ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ဤစံအိမ်ကြီးမှာ ယခုအချိန်တွင် လိမ်ကျစ်နေသော မုန့်ကြိုးလိမ် တစ်ခုကဲ့သို့ အလုံးကြီးတစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>မရေမတွက်နိုင်သော အပျက်အစီးများနှင့် သတ္တုတုံးများမှာ လေထဲတွင် ပေါလောပေါ်နေကာ သတ်မှတ်ထားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုအတိုင်း အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေပြီး ထိုအထဲတွင် လူရိပ်တစ်ခုကိုမျှ လုံးဝ မတွေ့ရချေ။</p> <p>...</p> <p>မြောက်မြားစွာသော သက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့များက ဤနေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်လာကြသည်။</p> <p>နံပါတ်တစ် ခေါင်းဆောင် နေထိုင်ရာ စံအိမ် ဖြစ်သည်နှင့်အညီ အနီးတစ်ဝိုက်တွင် တင်းကျပ်သော ကာကွယ်ရေး အင်အားများကို ချထားလေသည်။</p> <p>အနည်းငယ် လှုပ်ရှားမှု ရှိသည်နှင့် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်နိုင်ပြီး ယခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုမျိုး ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ပြောစရာ မလိုတော့ချေ။</p> <p>စံအိမ် တစ်ခုလုံးကို မြောက်မြားစွာသော စစ်သားများက အုံခဲကာ ဝန်းရံထားကြသော်လည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ အနီးသို့ မကပ်နိုင်ကြပေ။</p> <p>မဆင်မခြင် လှုပ်ရှားခဲ့သော စစ်သား ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ မလှမ်းမကမ်းတွင် သတိလစ် မေ့မြောနေကြပြီး သေသည်ရှင်သည်ကိုပင် မသိရချေ။</p> <p>"မယဲ့ကို အောက်ခေါ်သွားပြီး အခြေအနေကို သေချာ မေးမြန်းကြစမ်း"</p> <p>သက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့ တပ်မှူးက လက်ယမ်းပြလိုက်သည်နှင့် ခွန်အားကြီးမားသော စစ်သားနှစ်ဦးက ချက်ချင်း ရှေ့တိုးလာကာ ယဲ့ချိုးယွီကို တွဲကူထူမပြီး လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။</p> <p>သူက လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော စူပါဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူကလည်း အခြားစစ်သားများကဲ့သို့ပင် အားအင်ကင်းမဲ့နေလေသည်။</p> <p>ယခင်က ခေါင်းဆောင်၏ အရာအားလုံးထက် သာလွန်နေသော စွမ်းအားအကြောင်းကို ကြားဖူးရုံသာ ကြားဖူးခဲ့ပြီး ကိုယ်တိုင် မျက်မြင် မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။</p> <p>သို့သော် ယခု တကယ်တမ်း မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်မူ ထိုအရာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရလေပြီ။</p> <p>ယခုလို အပြင်သို့ လျှံကျနေသော စွမ်းအားသက်သက်ကပင် သူ၏ အဆင့်ထက် များစွာ သာလွန်နေကာ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားရုံနှင့်ပင် သေဆုံးတော့မည့်ကဲ့သို့သော ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်မှုကို ခံစားရစေသည်။</p> <p>"စွမ်းအင်တွေ ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်သွားတာများလား... ဒီနေရာက အာကာသယာဉ်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းလေ"</p> <p>သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင်မူ အနည်းငယ်မျှ မပေါ်လွင်စေခဲ့ပေ။</p> <p>ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ရူးသွပ်မတတ် အငွေ့အသက်များကို မခံနိုင်တော့သဖြင့် အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ရုတ်တရက် သတိလစ် မေ့မြောသွားသော စစ်သားများလည်း မကြာခဏ ရှိနေသည်။</p> <p>"စက်ရုပ်တပ်ဖွဲ့ကို ချက်ချင်း လွှတ်ပြီး ခေါင်းဆောင်ကို ကယ်တင်ကြ"</p> <p>သူက ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်၏။ အထဲတွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သူ မသိသလို ခေါင်းဆောင် ဘေးကင်းရဲ့လား ဆိုတာကိုလည်း သေချာ မသိပေ။ သို့သော်လည်း သက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့ တပ်မှူး တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ တစ်ခုခု လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်လေသည်။</p> <p>စက်ရုပ်ဝတ်စုံများမှာ မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်းကမှ ထုတ်လုပ်ထားသော အာကာသယာဉ် အတွင်းပိုင်းသုံး တစ်ကိုယ်တော် လက်နက်များ ဖြစ်ပြီး ထုတ်လုပ်နိုင်သည့် အရေအတွက်မှာ အလွန်နည်းပါးကာ သက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့တွင်သာ အနည်းငယ် တပ်ဆင်ထားနိုင်လေသည်။</p> <p>အာကာသယာဉ် အတွင်းပိုင်းတွင် အသုံးပြုရန် ဖြစ်သောကြောင့် ဤစက်ရုပ်များတွင် အဖျက်စွမ်းအားကြီးမားသော လက်နက်များကို တပ်ဆင်ထားခြင်း မရှိပေ။</p> <p>သို့သော်လည်း အရပ် ၁၀ ပေ ခန့် အမြင့်နှင့် အလေးချိန် ၂၂၀၀၀ ပေါင် ခန့် ရှိသော ဒြပ်ထုအပြင် အားကောင်းလှသော စွမ်းအင်များက အရာအားလုံးကို ဖိချေပစ်ရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>စက်ရုပ်တပ်ဖွဲ့မှာ ဤအဆောက်အအုံ အနီးတွင် တပ်စွဲထားသဖြင့် အချိန်သိပ်မကြာမီမှာပင် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း အနီးသို့ မကပ်နိုင်သေးခင်မှာပင် စက်ရုပ်ဝတ်စုံများမှာ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ရစ်ပတ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပျက်အစီးများကဲ့သို့ စတင် လည်ပတ်နေလေတော့သည်။</p> <p>အင်ဂျင်စက်သံများမှာ ပြင်းထန်စွာ ဆူညံနေပြီး အားကောင်းလှသော စွမ်းအင်များကို အမြင့်ဆုံးအထိ ထုတ်လွှတ်ထားသော်လည်း အနည်းငယ်မျှ အကျိုးမသက်ရောက်ပေ။</p> <p>အာကာသထဲတွင် အလယ်အလတ်နှင့် အကွာအဝေးတိုများကို အမြန်နှုန်းမြင့်စွာ ပျံသန်းနိုင်သော ဤစက်ရုပ်များမှာ ယခုအချိန်တွင် ကလေးငယ် တစ်ယောက်ကဲ့သို့ အားအင်ကင်းမဲ့နေလေသည်။</p> <p>ဤနေရာရှိ အခြေအနေများကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်စွမ်း မရှိသဖြင့် မကြာမီမှာပင် အထက်လူကြီးများထံ အဆင့်ဆင့် သတင်းပို့လိုက်ကြသည်။</p> <p>ပိကျန့်ဖိန် တစ်ယောက် သတင်းရရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်လိုက်ပြီး ကွမ်တမ် ဆက်သွယ်ရေးစနစ်မှ တစ်ဆင့် သက်ဆိုင်ရာ အခြေအနေများကို လျင်မြန်စွာ နားလည်အောင် လုပ်ဆောင်လိုက်ကာ ဆက်သွယ်မှုကို ချက်ချင်း ပိတ်ချလိုက်သည်။</p> <p>သူက ဆေးလိပ်ကို ထုတ်ယူကာ လက်များ တုန်ယင်စွာဖြင့် မီးညှိလိုက်ပြီး ရုံးခန်းထဲတွင် ဟိုဟိုဒီဒီ လမ်းလျှောက်နေရင်း စိတ်ထဲတွင်လည်း ပူလောင်နေလေ၏။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ် လော်ယွမ်မှာ မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေအချို့နှင့် ကြုံတွေ့နေရသည်က သိသာထင်ရှားလှသည်။ စစ်ဆေးရေး ခရီးစဉ်အတွင်း ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားကတည်းက သူက ထူးခြားမှုကို ရိပ်မိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် တစ်ခုတည်းသော မေးခွန်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြဿနာက မည်မျှအထိ ပြင်းထန်သနည်း ဆိုသည်ပင်။</p> <p>နံပါတ်နှစ် ခေါင်းဆောင် အဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ဆောင်လာခဲ့ပြီးမှ အမြင့်ဆုံး နေရာသို့ တက်ရောက်ချင်သော စိတ်မရှိဘူးဟု ပြောလျှင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှည့်စားခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဤနှစ်များအတွင်း သူက နေရာတိုင်းတွင် သတိထားခဲ့ပြီး အောက်ကျို့ခံရန် ဝန်မလေးခဲ့ပေ။ မျက်နှာချိုသွေးကာ ဒူးထောက်ခယရမည်ကိုလည်း မနှမြောခဲ့သလို မိမိပုံရိပ်ကိုလည်း ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း အခြေအနေများက လူထက် ပိုမို အင်အားကြီးမားလှသည်။ မိမိ မလုပ်လျှင် အခြားသူတစ်ယောက်က လုပ်သွားမည်သာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ နေရာကို လိုချင်သော်လည်း မရနိုင်သူများ မည်မျှများပြားနေသနည်း။</p> <p>နိုင်ငံရေး ဆိုသည်မှာ ဘယ်သောအခါမှ အမှန်တရား၊ ကြင်နာမှုနှင့် အလှတရားများ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းက ဝါရင့် နိုင်ငံရေးသမားတိုင်းတွင် ရှိသင့်သော အခြေခံ အရည်အချင်း တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း လူနည်းစုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားသော အရည်အချင်း တစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။ ယင်းမှာ အကျပ်အတည်းများ ကြုံတွေ့ရချိန်တွင် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခင်က မြို့တော်ဝန်ဟောင်း ကျဆုံးသွားချိန်တွင် အခွင့်အရေး တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သူက မဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ဘဲ အိမ်သာ ဧည့်သည်လုပ်သည့်အဖြစ်မျိုး ကြုံခဲ့ရသည်။</p> <p>လော်ယွမ်က ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်လိုက်သည့် အခြေအနေကြီး အောက်တွင် အာဏာကို သူတစ်ပါးထံ လက်ပြောင်းပေးလိုက်ရသည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ အခွင့်အရေး တစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာပုံရလေသည်။</p> <p>အကယ်၍ သူက ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အသက်ရှင်နေဆဲ ဆိုလျှင်တော့ အရာအားလုံးက ပြီးဆုံးသွားမည် ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးသွားခြင်း သို့မဟုတ် အသိဉာဏ်မဲ့ လူနာတစ်ယောက် ဖြစ်သွားမည် ဆိုပါက ဤအချိန်အတောအတွင်း လုပ်ဆောင်စရာ အခွင့်အလမ်းများစွာ ရှိနေလေပြီ။</p> <p>ဤသည်မှာ လောင်းကစား တစ်ခုပင်။ အောင်မြင်သူက လူသားမျိုးနွယ်၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာမည် ဖြစ်ပြီး ရှုံးနိမ့်သူကတော့ မြေမြှုပ်စရာ နေရာလေးပင် ရမည်မဟုတ်ချေ။</p> <p>"ထပ်စောင့်ကြည့်ဦးမယ်... ထပ်စောင့်ဦးမှပါ... အခုက အချိန်မကျသေးဘူး"</p> <p>သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုန်းကန်နေရပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် ခက်ခဲနေလေသည်။ လော်ယွမ်အပေါ် ကြောက်ရွံ့မှုက သူ၏ အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်နေပြီး တွေးကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် သူ့ကို သဘာဝမကျစွာ တုန်ယင်သွားစေသည်။</p> <p>ထိုစဉ် သူက မိမိ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို မျက်လုံးထောင့်မှ သတိပြုမိသွားပြီး အနည်းငယ် ကြက်သေ သေသွားလေ၏။</p> <p>ဤသည်ကား အရေးအကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသော လက်တစ်စုံပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>မသိမသာဖြင့် မိမိကိုယ်တိုင် အသက်အရွယ် ကြီးရင့်လာပုံရသည်။ အသက် ရှစ်ဆယ်အရွယ် ဆိုသည်မှာ ယခုအချိန်တွင်ပင် ဘဝ၏ နေဝင်ချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၏ စိတ်များ လွင့်မျောသွားကာ အချိန်အတန်ကြာ ငေးမောရပ်နေမိပြီး လက်ချောင်းများကို ဆေးလိပ်မီးခဲ လောင်ကျွမ်းသွားမှသာ ရုတ်တရက် သတိဝင်လာကာ ဆေးလိပ်တိုကို ကပျာကယာ ပစ်ချလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save