Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၅၁၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">လူနှင့်နတ်သဘာဝ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် လော်ယွမ်၏ မျက်ဝန်းများက ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေပြီး သက်ရှိဝေနေယျအားလုံးကို အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူလှသည်။</p> <p>အရာအားလုံးကို သိမြင်နိုင်စွမ်း၊ စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ခံစားချက်မျိုးက သူ့အလိုလို ပေါ်ပေါက်လာကာ သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ လူသားမဟုတ်သော အငွေ့အသက်များက ပိုမိုထင်ရှားလာ၏။</p> <p>သူ၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို မရေမတွက်နိုင်သော အပျက်အစီးများနှင့် အကျိုးအပဲ့များက ကွယ်ဝှက်ထားသော်လည်း သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကိုမူ မဟန့်တားနိုင်ပေ။</p> <p>ဤနေရာသာမက ယာဉ်ပျံကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ဖြစ်ပျက်နေသမျှ အရာအားလုံးကို သူ၏စိတ်ထဲ၌ အစအနမကျန် ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p>သူ၏ ဖိအားပေးမှုအောက်တွင် အစောင့်တပ်ခွဲမှ စစ်သားများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတိလစ်မေ့မြောသွားကြသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးကို စစ်သားအမြောက်အမြားက လေဝင်ပေါက်မရှိအောင် တင်းကျပ်စွာ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားသည်ကိုလည်း သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ပိကျန့်ဖိန်က ရုံးခန်းထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်မချနိုင်ဘဲ တွေဝေတုံ့ဆိုင်းနေသည်ကိုလည်း သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>ချန်ရှင်းကျယ်က စစ်သားအချို့အား ဂုဏ်သိက္ခာမငဲ့ဘဲ ငိုယိုဆဲဆိုကာ အတင်းဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ဖြစ်နေသည်ကိုလည်း သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ထို့ပြင် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲရှိ မရေမတွက်နိုင်သော စက်ရုံများနှင့် သုတေသနခန်းများ၊ ဤကမ္ဘာကြီးကို ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ထားသည့် ထရီလီယံနှင့်ချီသော အခြေခံကုဒ်များကိုပါ သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>သို့သော်လည်း အရာအားလုံးက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လေပြေလေညင်းလေး တိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့သာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ၏ စိတ်ခံစားမှုကို အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ခတ်စေနိုင်ပေ။</p> <p>တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူက ပိုမိုခမ်းနားကြီးကျယ်သော ကမ္ဘာတစ်ခုဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားလေသည်။ ဤကမ္ဘာသည် အဆုံးအစမရှိ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော ကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်ပြီး သုံးဘက်မြင်ကမ္ဘာဆိုသည်မှာ ဤကမ္ဘာ၏ အပြင်ဘက်ဆုံး အလွှာပါးလေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုကမ္ဘာကြီးကို ကြည့်ရင်း လော်ယွမ်၏ ငြိမ်သက်နေသော စိတ်နှလုံးထဲတွင် ရုတ်တရက် တွန်းအားတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။</p> <p>အစပိုင်းတွင် ဤတွန်းအားက ရှိသလိုလို မရှိသလိုလိုသာ ဖြစ်သော်လည်း စိတ်ကူးပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခြောက်သွေ့နေသော ထင်းကို မီးပွားကျသွားသကဲ့သို့ ရုတ်ချည်း ပြင်းထန်ရှင်းလင်းလာတော့သည်။</p> <p>သူ ထိုနေရာသို့ သွားရမည်... ထိုကမ္ဘာကသာလျှင် သူ၏ နောက်ဆုံး ခိုလှုံရာဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သူ့ထံတွင် ပြင်းပြသော ဆန္ဒတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဆဲလ်များအားလုံးက သူ၏ စိတ်ကူးနှင့် ထပ်တူကျစွာ တုန်ခါသွားကြသည်။</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ရုတ်တရက် နောက်တစ်ဆ ထပ်မံကြီးမားလာပြီး အရပ်အမြင့် ၆၅ ပေခန့်အထိ ရောက်ရှိသွားလေပြီ။</p> <p>သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရောင်စုံစွမ်းအင်များက ထူထပ်စွာ ရစ်သိုင်းနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း တစ်ခါတစ်ရံ တောက်ပလိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ မှေးမှိန်လိုက် ဖြစ်လာကာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ မြင့်မြတ်သော အသွင်ကို ဆောင်နေပေသည်။</p> <p>သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ စွမ်းအင်များမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ အမှောင်စွမ်းအင်များ စိမ့်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>(အမှောင်စွမ်းအင်ဆိုတာ အခုလက်ရှိ သိပ္ပံပညာရှင်တွေ ရှာတွေ့ထားတယ်ဆိုတဲ့ Dark Matter လို့ခေါ်တဲ့ စွမ်းအင်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီ Dark Matter က သီအိုရီတစ်ခုမဟုတ်ပဲ တစ်ကယ် သိပ္ပံနည်းကျ သက်သေတွေနဲ့ ရှာတွေ့ထားတဲ့အရာတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်)</p> <p>သာမန် သဘာဝတရားအရ လေးဘက်မြင်ကမ္ဘာမှ လာသော ဤစွမ်းအင်မျိုးသည် အလွန်မြင့်မားသော အနှစ်သာရရှိပြီး စောင့်ကြည့်၍ မရနိုင်၊ ဖမ်းယူ၍ မရနိုင်သလို အခြားစွမ်းအင်များဖြင့်လည်း ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p>သုံးဘက်မြင်ကမ္ဘာနှင့် လုံးဝ ရောယှက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော်လည်း တစ်ဝက်တစ်ပျက် လေးဘက်မြင်ဖြစ်တည်မှု ရှိနေသော လော်ယွမ် ရှိနေခြင်းကြောင့် သုံးဘက်မြင်နှင့် လေးဘက်မြင်ကြားတွင် တံတားတစ်စင်း ထိုးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ ထိုနှစ်ခုကို ဆက်သွယ်ပေးလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>၎င်းက အမှောင်စွမ်းအင်များကို လေးဘက်မြင်ကမ္ဘာမှ လျှောကျလာစေပြီး အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လျော့ကျသွားစေသည်။</p> <p>အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လျော့ကျသွားသော်လည်း ဤစွမ်းအင်က ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေဆဲပင်။ အနည်းငယ်မျှ စိမ့်ထွက်လာရုံဖြင့် လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် လှိုင်းဂယက်များ ဖြစ်ပေါ်စေပြီး လေဟာနယ်ကိုပင် တဖြည်းဖြည်း လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p>...</p> <p>အချိန်များ တစ်မိနစ်ပြီးတစ်မိနစ် ကုန်လွန်သွားကာ အခြေအနေက ပိုမိုဆိုးရွားလာခဲ့သည်။</p> <p>သတင်းရရှိသော အဆင့်မြင့် အရာရှိများ ပိုမိုရောက်ရှိလာကြသော်လည်း အောက်ထပ်တွင် အားလုံး တားဆီးခံထားရ၏။ ကံကောင်းသည်မှာ ယခုအချိန်အထိ လက်နက်ကိုင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုမျိုး မဖြစ်ပွားသေးခြင်းပင်။ အနည်းဆုံးတော့ အခြေအနေ မရှင်းလင်းသေးခင်မှာ ဘယ်သူကမှ ထိပ်တိုက်မရင်ဆိုင်ရဲကြပေ။</p> <p>ထိုစဉ် လေးဘက်မြင် အာရုံခံစားမှုထဲတွင် နစ်မြောနေသော လော်ယွမ်က ရုတ်တရက် ရင်ထဲတွင် ဟာကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>လေးဘက်မြင်ကမ္ဘာက မျက်စိရှေ့မှ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သုံးဘက်မြင်ကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။</p> <p>လေးဘက်မြင်ကမ္ဘာကို သူ ဆက်လက်မြင်တွေ့နေရဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယခင်ကဲ့သို့ လက်တစ်ကမ်းတွင် ရှိမနေတော့ပေ။</p> <p>"တစ်လှမ်းလေးပဲ လိုတော့တာကို... နောက်ဆုံးတော့လည်း အခြေခံက မလုံလောက်သေးလို့ လေးဘက်မြင်ကမ္ဘာကို ကူးပြောင်းလို့ မရသေးတာပဲ"</p> <p>သူက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ရင်ထဲတွင် နောင်တအနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူက သတိဝင်လာပြီး ထိတ်လန့်သွားလေ၏။</p> <p>"မဖြစ်နိုင်တာ... ငါက ဘယ်လိုလုပ် လေးဘက်မြင်ကမ္ဘာထဲ အရမ်းဝင်ချင်စိတ် ဖြစ်သွားတာလဲ"</p> <p>လော်ယွမ်၏ မျက်နှာက တည်တင်းသွားပြီး စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩထိတ်လန့်သွားသည်။</p> <p>တကယ်တမ်းတွင် ဤသည်မှာ လူ့သဘာဝနှင့် နတ်ဘုရားသဘာဝတို့ကြားမှ ပဋိပက္ခနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်မှုပင်။</p> <p>နတ်ဘုရားသဘာဝက သက်ရှိဝေနေယျများကို အထက်မှနေ၍ ငုံ့ကြည့်တတ်သော်လည်း လူ့သဘာဝကမူ ထိုအထဲတွင် ပါဝင်နေသည်။</p> <p>၎င်းတို့၏ ရည်မှန်းချက်များက မတူညီသလို အဆင့်အတန်းလည်း မတူညီပေ။ ထို့ကြောင့် တွေးခေါ်ပုံနည်းစနစ်များလည်း သဘာဝကျကျ ကွဲပြားနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်က အသေအချာ စဉ်းစားရမည့်အချိန် မဟုတ်သည်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ လော်ယွမ်ကလည်း သိပ်မတွေးတော့ဘဲ သူ၏ ကိုယ်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လွင့်မျောနေဆဲဖြစ်သော အပျက်အစီးများနှင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ပျက်စီးမှုမြင်ကွင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ရင်ထဲမှ အတွေးများကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်အာရုံကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော အပျက်အစီးများက လေထဲတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကြသည်။</p> <p>ဟမ်... စိတ်စွမ်းအားက ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်အထိ အားကောင်းသွားတာလဲ... သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>"တပ်ရင်းမှူးတုန်း... လူအားလုံးကို ခေါ်ပြီး ထွက်သွားလိုက်တော့"</p> <p>ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အသံကြီးက ပဲ့တင်ထပ်နေသကဲ့သို့ နားထဲနှင့် ရင်ဘတ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူအများစုမှာ အသံနှစ်ထပ်ကြားလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>အမှန်တကယ်တော့ ဤနေရာရှိ စစ်သားများ၊ အောက်ထပ်သို့ ရောက်ရှိလာသော အဆင့်မြင့် အရာရှိများသာမက လူမှုစောင့်ရှောက်ရေးဂေဟာမှ ကလေးငယ်များ၊ အရန်အဆောက်အအုံတွင် အိပ်မောကျနေသော ပြည်သူများနှင့် ယာဉ်ပျံကြီး၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ရှိနေသူများအားလုံး ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အစောင့်တပ်ရင်းမှူးမှာ ထိုအသံကြောင့် ဦးနှောက်တစ်ခုလုံး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားလေသည်။ ရုပ်ဝတ္ထုအားလုံး လည်ပတ်မှု ရပ်တန့်သွားသည်နှင့်အမျှ ဧရာမကိုယ်လုံးကြီးတစ်ခု တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်ကို သူ ဝေဝေဝါးဝါး မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ဩဇာတိက္ကမကြီးမားသော မျက်လုံးတစ်စုံက ဖုန်များနှင့် အပျက်အစီးများကြားမှ ဖောက်ထွက်လာကာ သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ခါသွားပြီး ထပ်မကြည့်ရဲတော့ဘဲ ခေါင်းကို ကမန်းကတမ်း ငုံ့ကာ ရိုသေလေးစားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ အကြီးအကဲ"</p> <p>"အားလုံးပဲ အာရုံစိုက်... ဒဏ်ရာရထားတဲ့သူတွေ အားလုံးကို ခေါ်ပြီး ထွက်သွားကြ... မြန်မြန်လုပ်"</p> <p>စစ်သားများအားလုံး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တုန်လှုပ်မှုမှ သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားကာ သတိလစ်နေသော ရဲဘော်ရဲဘက်များကို အလျင်အမြန် ပွေ့ချီပြီး ဤနေရာမှ အပြေးအလွှား ထွက်ခွာသွားကြသည်။</p> <p>လေထဲတွင် လွင့်မျောနေဆဲဖြစ်သော စက်ရုပ်ဝတ်စုံအချို့ကို လော်ယွမ်က တံခါးအပြင်ဘက်သို့ မပို့ပေးခဲ့လျှင် ထိုအရာများ ကျန်ရစ်ခဲ့မည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p>မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လူအားလုံး အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။</p> <p>လော်ယွမ်က နေရာလွတ်တစ်ခုလုံး နီးပါးကို ပြည့်နှက်နေသည့် သူ၏ ဧရာမကိုယ်လုံးကြီးကို ကြည့်ကာ မျက်နှာက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေ၏။</p> <p>သူသာ တင်ပျဉ်ခွေ မထိုင်ထားလျှင် ဤငါးထပ်အမြင့်ရှိသော နေရာလွတ်ကြီးက သူ၏ လက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝ ဆံ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လေထဲ၌ လွင့်မျောနေဆဲဖြစ်သော အပျက်အစီးများကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>လေးဘက်မြင်ကမ္ဘာသို့ ကူးပြောင်းစဉ်က အရာအားလုံးကို တတ်စွမ်းနိုင်သည်ဟူသော ခံစားချက်မျိုးက ရင်ထဲသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ၏။</p> <p>ထိုစွမ်းရည်မျိုးက ရှိနေသေးသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် ရင်ထဲမှ တွန်းအားအတိုင်း လက်ကို ဖွဖွလေး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် အချိန်တွေ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသကဲ့သို့ အကျိုးအပဲ့များနှင့် ဖုန်မှုန့်များအားလုံးက နဂိုနေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြသည်။</p> <p>ပျက်စီးသွားသော အထပ်များက လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပြုပြင်ခံရပြီး စံအိမ်ကြီးကလည်း ပြန်လည်မတ်တတ်ရပ်လာသည်။</p> <p>ခြေမွခံထားရသော အပင်များပင်လျှင် သေရာမှ ပြန်လည်ရှင်သန်လာ၏။</p> <p>စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် အရာအားလုံးက ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ နဂိုအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားကာ နတ်ဘုရားများ၏ အံ့ဖွယ်တန်ခိုးတစ်ခုအလား ထင်မှတ်ရပေသည်။</p> <p>"ဒါက..."</p> <p>ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤအံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်ကို ကြည့်ကာ လော်ယွမ်ကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားလေသည်။</p> <p>သူ၏ စွမ်းအားအဆင့်က အခြေခံကျကျ ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။ စနစ်၏ဇယားကွက်ကို မကြည့်ရသေးလျှင်တောင် ဦးနှောက် လေးဘက်မြင်ပြောင်းလဲခြင်းက ကြီးမားသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီကို သူ ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။</p> <p>ဤလုပ်ငန်းစဉ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လုပ်ဆောင်လိုက်သကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အတိုင်းအတာ မသိနိုင်လောက်သော အချက်အလက် တွက်ချက်မှုများနှင့် အလွန်သေးငယ် သိမ်မွေ့သော လုပ်ဆောင်မှုများ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>အပျက်အစီးတစ်ခုစီ၏ အရွယ်အစား၊ ပုံပျက်မှုအခြေအနေ၊ အားမည်မျှသုံးရမည်၊ မူလက မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေခဲ့သည်၊ ပြန်လည်ဆက်စပ်ရာတွင် အက်တမ်အဆင့်အထိ မည်သို့ အသေးစိတ် လုပ်ဆောင်ရမည် စသည်တို့ကို တွက်ချက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အပျက်အစီးတစ်ခုအတွက် အချက်အလက် တွက်ချက်မှုကပင် သာမန် ကွမ်တမ်ကွန်ပျူတာတစ်လုံးကို ရပ်တန့်သွားစေနိုင်သည်။</p> <p>ထိုမျှမက ဤနေရာရှိ အပျက်အစီးများမှာ သောင်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေပြီး ဖုန်မှုန့်များဆိုလျှင် သန်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေပေသည်။</p> <p>စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း ဤမျှ ကြီးမားသော အချက်အလက်များကို တွက်ချက်ရာတွင် သူက အလွန်လွယ်ကူနေပုံရ၏။</p> <p>သူကိုယ်တိုင်ပင် အားစိုက်ထုတ်၍ တွက်ချက်နေရသည်ဟု မခံစားရဘဲ အရာအားလုံးက ပင်ကိုယ်ဗီဇကဲ့သို့ အလိုအလျောက် ဖြစ်တည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤတွက်ချက်နိုင်စွမ်းက ယနေ့ခေတ် လူသားများ၏ စူပါကွမ်တမ်ကွန်ပျူတာများနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်၍ ရနိုင်ပေသည်။</p> <p>သူက လေထဲမှ တဖြည်းဖြည်း ဆင်းသက်လာပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများက လျှပ်တစ်ပြက် ပြေးလွှားနေ၏။</p> <p>ယခင် လေးဘက်မြင် ကူးပြောင်းမှု လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း လျစ်လျူရှုထားခဲ့မိသော များပြားလှသည့် မှတ်ဉာဏ်များနှင့် သိမြင်နားလည်မှုများက ဒီရေအလား ရင်ထဲမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာကာ ချက်ချင်းပင် စီစဉ်စစ်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>တစ်စက္ကန့်အကြာတွင် အချက်အလက် စစ်ထုတ်မှု ပြီးဆုံးသွားလေသည်။ သူက ခေါင်းမော့ကာ အရှေ့ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများက ဝေဝါးဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားပြီး လေးဘက်မြင်ကမ္ဘာက မျက်စိရှေ့တွင် တစ်ဖန် ပြန်လည်ပွင့်ဟလာ၏။ သူက လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ လက်ပေါ်တွင် အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည်။</p> <p>လေဟာနယ်က အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် လှိုင်းထနေပြီး လက်ကို ရှေ့သို့ ဆက်လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း အတွင်းသို့ ချိုင့်ဝင်သွားလေသည်။</p> <p>ထို့နောက် ကြေးမုံပြင်တစ်ခုထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သကဲ့သို့ သူ၏ လက်ချောင်းအချို့မှာ မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေဟာနယ်၏ မျိုချခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။</p> <p>သူက ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေလိုက်သော်လည်း ငါးစက္ကန့်ပင် မပြည့်သေးခင် ရုတ်တရက် လျှပ်စစ်ရှော့ခ်မိသွားသကဲ့သို့ သူ၏လက်ကို ကမန်းကတမ်း ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ လက်ဖဝါးကို ကြည့်ကာ လော်ယွမ်၏ မျက်နှာက တည်တင်းသွား၏။ လက်ချောင်းအချို့၏ အသားနှင့် သွေးများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး လက်ဖဝါးနှင့် ဆက်နေသော ဖြူဖွေးသည့် အရိုးအချို့သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။</p> <p>သူ ဂရုစိုက်နေသည်မှာ ဒဏ်ရာကို မဟုတ်ဘဲ လေးဘက်မြင်ကမ္ဘာ၏ အန္တရာယ်ကြီးမားမှုကို ဖြစ်သည်။ သူ့အတွက်တော့ ဤဒဏ်ရာမျိုးက သာမန် ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာလောက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>လက်ဖဝါးကို ကြည့်နေစဉ်မှာပင် လက်ချောင်းများမှ အသားနှင့် သွေးများက လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပေါက်ဖွားလာပြီး အံ့မခန်း အမြန်နှုန်းဖြင့် နဂိုအတိုင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။</p> <p>အသက်တစ်ခါရှူစာ အချိန်အကြာတွင်တော့ ယခင်အတိုင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူက လက်ချောင်းများကို လှုပ်ရှားကြည့်ရင်း ထိုလေးဘက်မြင်ကမ္ဘာ၏ အခြေအနေကို တွေးတောနေမိလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save