Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပြိုကွဲခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လေဟာနယ်ထဲတွင် ဖြန့်ကျက်ထားသော ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် အကြည်ရောင်ပူဖောင်းသည် အချင်းအားဖြင့် တစ်မီတာခန့်သာ ရှိသည်။ သို့သော် ထိုပူဖောင်းကို လိုသလို ချဲ့နိုင်ချဲ့နိုင်သည်။ ရေးသားထားချက်များအရ အရွယ်အစား သေးငယ်လေ စွမ်းအား ကြီးမားလေ ဖြစ်သည်။</p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် ကြယ်တာရာပူဖောင်း၏ အချင်းကို သုံးမီတာခန့်၌ ထိန်းချုပ်ထားခြင်းက အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သည်။ သို့သော် လင်းဖုန်းသည် အခန်းထဲတွင် ရှိနေသောကြောင့် သုံးမီတာရှိသော ကြယ်တာရာပူဖောင်းမှာ ကြီးလွန်းလှသည်။ ထို့ကြောင့် ကြယ်တာရာပူဖောင်း အသေးစားတစ်ခုကိုသာ စုစည်းခဲ့သည်။</p> <p>"လှလိုက်တာ..."</p> <p>လေဟာနယ်ထဲတွင် ဖြန့်ကျက်ထားသော ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် ကြယ်တာရာပူဖောင်းကို လင်းဖုန်း ကြည့်လိုက်သည်။ အလင်းရောင်အောက်တွင် အလင်းတန်းများ တလက်လက် တောက်ပကာ စီးဆင်းနေသည့် အရိပ်အယောင်များပင် ရှိနေသည်။ ထိုမြင်ကွငိးမှာ အလွန်လှပကာ ညှို့ငင်ဖမ်းစားနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p>လင်းဖုန်းသည် ဤမျှ လှပသော ပူဖောင်းမျိုးကို ယခင်က တစ်ခါမျှပင် မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။</p> <p>သို့သော် ထိုသို့ အာရုံလွင့်သွားမှုကြောင့် လင်းဖုန်းသည် သူ၏ ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို ဆက်လက်မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။ ကြယ်တာရာပူဖောင်းမှာ အလွန် မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာပြီး အမှန်တကယ်ပင် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။</p> <p>"ငါ ကျရှုံးသွားပြီ..."</p> <p>လင်းဖုန်း နှမြောသွားသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ကြယ်တာရာပူဖောင်းကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် စုစည်းခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းကို ပုံဖော်နိုင်ရန် စုစည်းနိုင်ခဲ့ခြင်းကပင် အလွန် ကောင်းမွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဟင်းလင်းပြင်ပူဖောင်းနည်းစနစ်ကိုယ်တိုင်က ကျင့်ကြံရန် မရှုပ်ထွေးပေ။ ထိုနည်းစနစ်၏ နောက်ကွယ်ရှိ အခြေခံမူများကို နားလည်ရန်နှင့်  ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို သေသေချာချာထိန်းချုပ်နိုင်ရန်သာ လိုအပ်သည်။ အဓိကအချက်မှာ တည်ငြိမ်သော ကြယ်တာရာစွမ်းအားသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ ပထမဆုံးအကြိမ် စုစည်းခဲ့သော ကြယ်တာရာပူဖောင်းမှာ မတည်ငြိမ်မှုကြောင့် လွင့်ပါး‌ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ၎င်းမှာ လုံးဝ ကျရှုံးသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ လင်းဖုန်းတွင် အတွေ့အကြုံတစ်ကြိမ် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ကြိမ်တွင်လည်း သူ သေချာပေါက် ထပ်မံ စုစည်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် ဟင်းလင်းပြင်ပူဖောင်းသည် ကြယ်တာရာစွမ်းအား အလွန်များပြားစွာ ကုန်ဆုံးစေသည်။ ခုနက ကြယ်တာရာပူဖောင်း တစ်ခုတည်းကို စုစည်းစဉ်ကပင် လင်းဖုန်းသည် ရှိသမျှစွမ်းအားအားလုံး နီးပါးကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်။ သူသည် ကြယ်တာရာစွမ်းအား အမျှင်တန်း ၄၈၀ ကျော် သုံးစွဲခဲ့ရပြီး အမျှင်တန်း ၅၀၀ နီးပါးအထိ ရောက်ရှိကာမှ အောင်မြင်စွာ စုစည်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သေချာသည်မှာ ထိုနည်းစနစ်ကို သူ ကျွမ်းကျင်လာပါက သေချာပေါက် ထိုထက်ပို၍ စွမ်းဆောင်နိုင်‌ပေလိမ့်မည်။ လင်းဖုန်းသည် ကြယ်တာရာပူဖောင်း တစ်ခုကို စုစည်းနိုင်ရန် ကြယ်တာရာစွမ်းအား အမျှင်တန်း ၄၀၀ ခန့် အသုံးပြုခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် လောလောဆယ်တွင် လင်းဖုန်း ကြယ်တာရာပူဖောင်းကို ဆက်လက်၍ စုစည်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ သူ ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို ဦးစွာ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးအောင် လုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် လင်းဖုန်းသည် ကြယ်တာရာဝဲဂယက်ကျင့်စဥ်ကို စတင်ကျင့်ကြံကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပြည့်တင်းလာစေသည်။</p> <p>နှစ်နာရီ သို့မဟုတ် သုံးနာရီခန့် အကြာတွင် လင်းဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ကြယ်တာရာစွမ်းအားမှာ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာခဲ့သည်။ သူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို ထပ်မံလှုံ့ဆော်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ် အပြင်ဘက်ရှိ လေဟာနယ်ထဲတွင် ကြယ်တာရာပူဖောင်း တစ်ခုကို ထပ်မံစုစည်းလိုက်သည်။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် လင်းဖုန်းသည် ထိုနည်းစနစ်ကို ရင်းနှီးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် အာရုံစူးစိုက်မှုအားလုံးကို အပြည့်အဝစုစည်းကာ ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို တည်ငြိမ်စေသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ခမ်းနားလှသော ပူဖောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုပူပေါင်းသည် အချင်းတစ်မီတာခန့်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အလင်းရောင်အောက်တွင် ပုံမှန်ထက်ထူးကဲစွာ လှပနေသည်။ ဤသည်မှာ လင်းဖုန်း ကြယ်တာရာပူဖောင်းကို ဒုတိယအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ထိုမြင်ကွင်း၏ ညှို့ငင်ဖမ်းစားမှုကို ခံနေရဆဲပင်။</p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လင်းဖုန်းသည် အတွေ့အကြုံရှိနေပြီး သူ၏ ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို အချိန်မီ တည်ငြိမ်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကြယ်တာရာပူဖောင်းသည် မတည်ငြိမ်မှုကြောင့် ပြိုကွဲမသွားခဲ့ပေ။</p> <p>"အရမ်းလှတဲ့ ပူဖောင်းလေးပဲ။ ရန်သူတွေတောင် ဒါ ပေါ်လာတာနဲ့ ယစ်မူးသွားလိမ့်မယ် မဟုတ်လား"</p> <p>လင်းဖုန်း ပြုံးလိုက်သည်။ ကြယ်တာရာပူဖောင်းသည် အမြင်မှားခြင်း မဟုတ်သလို ရန်သူများကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေရန် အသုံးပြုသည့်အရာလည်း မဟုတ်ပေ။ ထိုပူဖောင်းမှာ လှပသော်လည်း အရာဝတ္ထုတစ်ခုက ပိုလှပလေ ပိုကြောက်စရာ ကောင်းလေပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းဖုန်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ပူဖောင်း၏ စွမ်းအားကိုလည်း စမ်းသပ်ကြည့်လိုသည်။ သူ့ရှေ့တွင် စားပွဲငယ်လေး တစ်လုံး ရှိပြီး အလျား ၁.၂ မီတာခန့်သာ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် လင်းဖုန်းသည် အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ကြယ်တာရာပူဖောင်းကို အနည်းငယ် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာစေရန် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် စားပွဲငယ်လေးကို အပြည့်အဝ ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။</p> <p>"ပြိုကွဲစမ်း"</p> <p>လင်းဖုန်း လုံးဝ မတွန့်ဆုတ်နေပေ။ သူသည် ကြယ်တာရာပူဖောင်းကို ရုတ်တရက် ပြိုကွဲသွားစေရန် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။</p> <p>ဝူး...</p> <p>စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် လင်းဖုန်းသည် ကြယ်ပြိုကွဲမှုကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ကြယ်တာရာပူဖောင်း ဖုံးအုပ်ထားသော စားပွဲငယ်လေးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်တော့ဘဲ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p>ထိုစားပွဲမှာ အမှန်တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြာအဖြစ် လုံးဝပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>"ဒါက..."</p> <p>လင်းဖုန်း၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက် ခုန်သွားသည်။ ခုနက မြင်ကွင်းသည် အလွန်တရာ တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ကြယ်တာရာပူဖောင်း လျင်မြန်စွာ ပြိုကွဲသွားပြီး အမည်းစက်လေး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p>ဘာမှ ကျန်မနေခဲ့ပေ။ ဤသို့ဖြင့် ဒြပ်ရှိသော စားပွဲမှာ မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p>လင်းဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ စားပွဲက အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူ အနီးကပ် သွားကြည့်လိုက်သည်။ လွှစာမှုန့်ကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော အနံ့တစ်ခုကို သူ ရလိုက်သည်။</p> <p>"သစ်သားစလေးတွေလား။ စားပွဲက ကြယ်တာရာပူဖောင်းရဲ့ ပြိုကွဲအားကြောင့် သာမန်မျက်စိနဲ့တောင် မမြင်နိုင်တဲ့ အသေးငယ်ဆုံး အပိုင်းအစလေးတွေအဖြစ် ပြိုကွဲသွားတာ ဖြစ်နိုင်မလား"</p> <p>ဤသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ချေ အလွန်များကြောင်း လင်းဖုန်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ လေတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာသည်နှင့် အခန်းထဲရှိ လွှစာမှုန့် အနံ့များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p>"ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။ ဒါက တကယ့်ကို အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်"</p> <p>လင်းဖုန်း တုန်လှုပ်သွားသည်။ ခုနက မြင်ကွင်း၏ ရိုက်ခတ်မှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန် တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။</p> <p>ဤသည်မှာ သိုင်းပညာ၏ နယ်ပယ်အတွင်းတွင် ရှိနေသေးပါသလော။ ဟင်းလင်းပြင်ပူဖောင်း၏ ပြိုကွဲခြင်းစွမ်းရည်မှာ အလွန် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ကြီးမားလွန်းသဖြင့် သိုင်းပညာ၏ နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သွားသည်ဟုပင် လင်းဖုန်း သံသယဝင်မိသည်။</p> <p>"ကြယ်တာရာစွမ်းအား အမျှင်တန်း ၅၀၀ နဲ့ စုစည်းထားတဲ့ ကြယ်တာရာပူဖောင်း တစ်ခုရဲ့ ပြိုကွဲမှု အကန့်အသတ်က ဘာလဲဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်"</p> <p>လင်းဖုန်း မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးလိုက်သည်။ ဟင်းလင်းပြင်ပူဖောင်း မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ပါစေ အကန့်အသတ်တစ်ခု ရှိကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။ ဟင်းလင်းပြင်ပူဖောင်း တစ်ခုတည်းက သူတော်စင် တစ်ပါးကို သတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုမျှလောက်နှင့် သူတော်စင်တစ်ပါးကို သုတ်သင်နိုင်ရန် မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။</p> <p>သို့ဆိုလျှင် ဟင်းလင်းပြင်ပူဖောင်းတွင် အကန့်အသတ်တစ်ခု သေချာပေါက် ရှိရပေမည်။ ထိုအကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားသည်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ပူဖောင်းမှာ အသုံးဝင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သို့သော် ဤသည်မှာ လက်ရှိကြယ်တာရာစွမ်းအား အမျှင်တန်း ၅၀၀သာ အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အနာဂတ်တွင် သူ ကြယ်တာရာစွမ်းအား အမျှင်တန်း ၅၀၀၀ ဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ပူဖောင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်မည်ဆိုလျှင်...။</p> <p>ကြယ်တာရာပူဖောင်း ကြီးမားလေလေ ၎င်းကို ထိန်းသိမ်းရန် ခက်ခဲလေလေ ဖြစ်သည်။ ကြယ်တာရာစွမ်းအား များလွန်းသွားသည်နှင့် ပူဖောင်းမှာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာပြီး အချိန်မရွေး ပြိုကွဲသွားနိုင်သည်။ သို့သော် ကြယ်တာရာစွမ်းအား အမျှင်တန်း ၅၀၀၀ ဖြင့် ကြယ်တာရာပူဖောင်း တစ်ခုကို စုစည်းရန်မှာ ပြဿနာ မဖြစ်သင့်ပေ။</p> <p>ထိုအချိန်ကျလျှင် ဟင်းလင်းပြင်ပူဖောင်းနည်းစနစ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပါက အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ် တတိယအဆင့် သိုင်းသမားတစ်ဦးပင်လျှင် သတိမထားမိပါက ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိနိုင်သည် သို့မဟုတ် တိုက်ရိုက် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။</p> <p>ဟင်းလင်းပြင်ပူဖောင်း၏ စွမ်းအားမှာ အလွန် အားကောင်းပြီး အစွန်းရောက်လွန်းသည်။ ၎င်းကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ အသုံးပြု၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p>လင်းဖုန်းလည်း အလွန် ပျော်ရွှင်နေသည်။ ဟင်းလင်းပြင်ပူဖောင်းကို ကျွမ်းကျင်ပြီးနောက် ကြယ်တာရာစွမ်းအား သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်မလာသော်လည်း သူ့လက်ထဲတွင် ဝှက်ဖဲနည်းစနစ်များ ပိုမို ရှိလာပြီး သူ့ခွန်အားမှာ များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။</p> <p>ယခုချက်ချင်း နယ်မြေဧရိယာတစ်ခုကို ကာကွယ်ရန် တောင်ပိုင်းတောင်တန်း အခြေစိုက်စခန်းသို့ သွားရမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ လင်းဖုန်းတွင် ယုံကြည်မှု အချို့ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>နောက်တစ်နေ့တွင် လင်းဖုန်း အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်။ မနေ့ညက သူ ဟင်းလင်းပြင်ပူဖောင်းနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံရာတွင် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။ လင်းဖုန်းသည် ထိုနည်းစနစ်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ထိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် စွမ်းအင်များစွာ ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။ သို့သော် သူ အစောကြီး နိုးလာနိုင်သေးသည်။ နံနက်စာစားပြီးနောက် လင်းဖုန်းကို ပို့ဆောင်ရန် ယွီရှန်း ဟိုတယ်သို့ ရောက်လာသည်။</p> <p>"လင်းဖုန်း... ငါ တောင်ပိုင်းတောင်တန်း အခြေစိုက်စခန်းဆီ အမြန်ဆုံးလာခဲ့မယ်"</p> <p>"ဟားဟား... အခုလောလောဆယ် အိမ်မှာပဲနေပြီး ချန်ရှီးကို သေသေချာချာ အဖော်ပြုပေးလိုက်ပါ။ အနာဂတ်မှာ တောင်ပိုင်းတောင်တန်း အခြေစိုက်စခန်းရောက်ရင် မင်းအတွက် အားလပ်ချိန်ဒီလောက် အများကြီး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးကွ"</p> <p>သူတို့နှစ်ဦး စကားများများစားစား မပြောဖြစ်ကြပေ။ မ‌မျှော်လင့်ထားသောဖြစ်ရပ်များ အားလုံးပြီးနောက် လင်းဖုန်းနှင့် ယွီရှန်းတို့ကြားတွင် နက်ရှိုင်းသော ခင်မင်ရင်းနှီးမှုတစ်ခု ဖြစ်တည်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသည်မှာ သေရေးရှင်ရေး စမ်းသပ်မှုများကို အမှန်တကယ် အတူတကွဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ခင်မင်ရင်းနှီးမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝေါင်း</p> <p>ကြီးမားလှသော နဂါးကြီးသည် အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကာ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုနဂါးမှာ လင်းဖုန်းကို အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေပုံရပြီး သူ့ကို အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာရန် တိုက်တွန်းနေသည်။</p> <p>နဂါးစီးသူရဲကောင်း ဟောက်ရှီရီသည် နဂါးကြီး၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်လေး... သွားကြစို့။ မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက် စကားများနေရတာလဲ။ မင်းတို့ကကွာ ထာဝရ ခွဲခွာရတော့မယ့်အတိုင်းပဲ"</p> <p>လင်းဖုန်းသည် ယွီရှန်းကို ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ နဂါးကျောပေါ်သို့ တစ်ချက်တည်း ခုန်တက်လိုက်သည်။</p> <p>"သွားကြစို့"</p> <p>ဟောက်ရှီရီသည် နဂါးကြီးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နဂါးကြီးသည် အတောင်ပံအစုံကို ခတ်ကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တိမ်တိုက်များထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>နဂါးကြီး ပိုမိုမြင့်မားစွာ ပျံသန်းလာသည်နှင့်အမျှ တိမ်တိုက်များကိုပင် ထိလုနီးပါးအထိ ရောက်ရှိလာသည်။ လင်းဖုန်း ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ထုံးစံအတိုင်း အဆုံးအစမဲ့ ဖြူစင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်မျက်နှာကြက်အကြောင်း တွေးမိသောအခါ သူ့ရင်ထဲတွငိ တစ်ဒင်္ဂမျှစိတ်လှုပ်ရှားသွားရသဖြင့် သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>"ကောင်းကင်မျက်နှာကြက်က ဘယ်လိုပုံစံ ရှိမလဲဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save