Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ယောက်ဖနှင့် ယောက်ဖလောင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့က ဝမ်လိချီကို ယာယီ ဖယ်ရှားဖို့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခု သုံးလိုက်ပြီး မကြာခင် အကောင်အထည် ဖော်ရမယ့် အစီအစဉ်တွေနဲ့ ဘိုးဘေးရဲ့ ပူးပေါင်းပါဝင်မှု လိုအပ်မယ့် အပိုင်းတွေကို ရှင်းပြလိုက်လေသည်။</p> <p>ဇရပ်ဆောင် အတွင်း၌ ဘိုးဘေးလုံယန်၏ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဆွတ်နေသော ဆံကေသာရှည်ကြီးများသည် လေပြေအဝှေ့တွင် ညင်သာစွာ လွင့်မျောနေသည်။ ကြယ်ရောင်များကဲ့သို့ တောက်ပနေသော သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူမ၏ စကားသံများက ရိုးရှင်းသော်လည်း လူသတ်ချင်စိတ်များ ရောယှက်နေသည်ကို ခံစားရလေသည်။</p> <p>"ရှိုကျဲ့ရဲ့ အစီအစဉ်က ကောင်းပါတယ် ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို ဘာလို့ အရန်အဖြစ်ပဲ ထားရတာလဲ ငါ့ကိုယ်ထဲက ယင်မိစ္ဆာ အဆိပ်တွေက တစ်ဝက်လောက် ကျေပျက်သွားပြီမို့ အခုချိန် ငါကိုယ်တိုင် ဝင်ပါရင်တောင် ခဏတဖြုတ်အတွင်းမှာ အဆိပ်ပြန်တက်မှာကို ပူစရာ မလိုတော့ဘူး"</p> <p>"ဒီအစီအစဉ်က တစ္ဆေအိုကြီး တစ်ကောင်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ရင်တောင် ငါ ဝမ်လုံယန်က အဖိုးအခ နည်းနည်း ပေးပြီး သတ်ပစ်နိုင်သေးတယ် တစ္ဆေအိုကြီး နှစ်ကောင် ရောက်လာရင်တောင် ကြောက်နေစရာ မလိုဘူး"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူ၏ နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ လုံယန်သည် အဘက်ဘက်မှ ကောင်းမွန်သော်လည်း သူမ၏ ဒေါသက ပြင်းထန်လွန်းနေသည်။</p> <p>သိုင်းမျိုးနွယ်စုများ အကြား ပဋိပက္ခ ဆိုသည်မှာ ဖဲကစားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ဖဲချပ်အကောင်းဆုံးကို ချက်ချင်း ထုတ်သုံးလိုက်၍ မည်သို့ ရမည်နည်း။</p> <p>သူက လုံယန်ကို အရန်ဖဲချပ် အဖြစ်သာ အစီအစဉ်ထဲတွင် ထည့်သွင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု သူမ၏ ဒဏ်ရာများ လျင်မြန်စွာ သက်သာလာချိန်တွင် အလွယ်တကူ အဖိုးအခ ပေးဆပ်ခိုင်း၍ မဖြစ်ပေ။</p> <p>ဤသို့သော တွေးခေါ်မှုမျိုးသည် မကောင်းလှချေ။ ချက်ချင်းပင် ဝမ်ရှိုကျဲ့က လေးလေးနက်နက် ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး ပြောလေသည်။</p> <p>"ဘိုးဘေး သိုင်းမျိုးနွယ်စုတွေကြားက ပဋိပက္ခဆိုတာ တစ်ကိုယ်တော် ရဲစွမ်းသတ္တိ ပြရတဲ့ တိုက်ပွဲမျိုး မဟုတ်သလို စစ်ချီစစ်တိုက် လုပ်ရတာမျိုးလည်း မဟုတ်ပါဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ စစ်ဆင်ရေးမှာ ပါဝင်သူတိုင်းက ကိုယ့်ဆွေမျိုး မိသားစုဝင်တွေ ဒါမှမဟုတ် ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်နေလို့ပါပဲ အမှားအယွင်း တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတာနဲ့ ပြန်လည် ကုစားလို့ မရတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်တယ်"</p> <p>လုံယန်၏ ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တုန်ရီသွားပြီး သူမ ဒေါသ အနည်းငယ် ပြေကျသွားကာ တောင်းပန်စကား ဆိုလေသည်။</p> <p>"ရှိုကျဲ့ မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ် ငါ ဝမ်လုံယန်က ငယ်ငယ်ကတည်းက အလိုလိုက်ခံခဲ့ရတော့ ဘဝမှာ အမှားတွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့မိတယ် ပြန်ပြင်လို့ မရတဲ့ အတိတ်က ကိစ္စတွေ အများကြီး ဖြစ်ခဲ့ရတယ် ငါ စိတ်အေးအေးထားပြီး ငါ့ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို သေချာ ပြန်သုံးသပ်သင့်နေပြီ"</p> <p>"ဘိုးဘေး"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က အလျင်အမြန် ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မျိုးနွယ်စုအတွက် ဘိုးဘေးရဲ့ ပေးဆပ်မှုတွေ အနစ်နာခံမှုတွေကို ဘယ်သူမှ သံသယ ဝင်စရာ မလိုပါဘူး ကျွန်တော်တို့ မျိုးဆက်သစ်တွေရဲ့ ရင်ထဲမှာ အမြဲ ရှိနေပါတယ် ဒါပေမဲ့ အခု ခေတ်က ပြောင်းသွားပါပြီ ငါတို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက အမှောင်ထဲမှာ ရှိနေပြီး လျိုနဲ့ ကျောက် မျိုးနွယ်စုက အလင်းထဲမှာ ရှိနေပါတယ် ငါတို့ လုပ်ရမှာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရင်း သူတို့ဆီက အသားတစ်ခုလောက် လှီးယူဖို့ပါပဲ အကြွေးမဆပ်ခင် အတိုး နည်းနည်း အရင် ယူတယ်လို့ သဘောထားလို့ ရပါတယ်"</p> <p>"ဗျူဟာပိုင်းမှာတော့ ငါက မင်းလောက် မတော်ပါဘူး"</p> <p>လုံယန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။</p> <p>"အားလုံး မင်း အစီအစဉ်အတိုင်းပဲ"</p> <p>လုံယန်၏ သဘောတူညီချက် ရပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့လည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေသည်။ တကယ်တော့ သူက ဤအစီအစဉ်တွင် လုံယန်ကို ပါဝင်စေရန် မလိုအပ်ပေ။ သို့သော် သူပြောခဲ့သကဲ့သို့ မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေများကို အကြောက်ဆုံး ဖြစ်သည်။</p> <p>လုံယန်၏ လှုပ်ရှားမှုကို နောက်ဆုံး အရေးပေါ် ဖဲချပ်အဖြစ်သာ အသုံးပြုရန် ဖြစ်သည်။ ရှောင်လွှဲ၍ ရပါက ရှောင်လွှဲမည် ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ယခုမှ စတင် နာလန်ထလာခြင်း မဟုတ်ပါလား။</p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က ဂါရဝပြု၍ နှုတ်ဆက်လေသည်။</p> <p>"ဘိုးဘေး ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ပါ လှုပ်ရှားရမယ့် အချိန်ရောက်ရင် ကျွန်တော် လာအကြောင်းကြားပါ့မယ်"</p> <p>စကားပြောပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ ထွက်မသွားမီ ဝမ်ရှိုကျဲ့က ဘိုးဘေး၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို မနှောင့်ယှက်စေရန် စားသောက်နေသော ဝမ်လိချီအား အတင်း ဆွဲခေါ်သွားရန် မမေ့လျော့ခဲ့ချေ။</p> <p>...</p> <p>တစ်နာရီကျော် ကြာပြီးနောက် နောက်ဖေးခြံဝင်းရှိ ဆိပ်ခံတံတားတွင် အမိုးမည်းလှေ တစ်စီး ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ ဝမ်လိချီသည် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော အဝတ်အိတ် တစ်လုံးကို သယ်ပိုးထားသည်။ သူမ၏ အဝတ်အစားများအပြင် စတုတ္ထဦးလေး ကိုယ်တိုင် သေချာ ရွေးချယ်ပေးထားသော ရှေးဟောင်း စာအုပ်များစွာလည်း ပါဝင်လေသည်။</p> <p>'ဒါက စီစဉ်ထားတာလား'</p> <p>"အမကြီး"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က ကမ်းစပ်မှနေ၍ မျက်ရည်ဝဲကာ နှုတ်ဆက်လေသည်။</p> <p>"ရှင်းရှန်းလယ်ယာမှာ မိသားစုအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရင်း ဆဋ္ဌမအကြီးအကဲ စကားကိုလည်း နားထောင်ရမယ်နော် မိသားစုထဲက မင်းရဲ့ ညီငယ် ညီမငယ်တွေနဲ့ မျိုးဆက်သစ်လေးတွေကို စတုတ္ထဦးလေးက အရမ်း တန်ဖိုးထား မြတ်နိုးပါတယ် မင်းရဲ့ အစ်ကို ဝမ်ဇုံးဝေဆိုရင် နောင်ဘဝမှာတောင် ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ အလုပ်မျိုး ရမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>"ဦးလေးလေးရဲ့ ကျေးဇူးတွေအတွက် အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"</p> <p>ဝမ်လိချီ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာသည်။</p> <p>"ဦးလေးလေးကို တကယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"</p> <p>"ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး အရာအားလုံးက ထင်ရှားပါတယ်"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့လည်း အိမ်ထောင်ကျမည့် သမီးကို လိုက်ပို့နေရသကဲ့သို့ စိတ်ခံစားမှုများ ပြင်းထန်နေပြီး မျက်ရည်များကို သုတ်ဖယ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>"ဝမ်ကျွီ ဝမ်ကျူး နင်တို့နှစ်ယောက် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သခင်မလေး လိချီကို သေချာ စောင့်ရှောက်သွားကြနော် လုံးဝ မပေါ့ဆစေနဲ့"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး"</p> <p>အမျိုးသမီး မိသားစုစောင့်ရှောက်သူ နှစ်ဦးက လေးနက်စွာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ပြီးနောက် ဝမ်လိချီအား ပြိုင်တူ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ တကယ့် တာဝန်မှာ သူမကို စောင့်ရှောက်ရန် မဟုတ်ဘဲ အစောင့်အရှောက်ဖြင့် ပို့ဆောင်ရန် ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p>လှေလေးသည် တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားလေသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် လက်ပြနှုတ်ဆက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ပေါ့ပါးရွှင်လန်းသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူမ၏ စရိုက်ကို ပြုပြင်ပေးရန်အတွက်သာ စေလွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက ဤပျင်းရိသော ကောင်မလေးအား တစ်နေ့လုံး စားသောက်နေရုံမျှဖြင့် သိုင်းပညာများ အလွန် အစွမ်းထက်လာနိုင်သည်ဟု ထင်မြင်နေခြင်းမျိုး မဖြစ်စေချင်ပေ။</p> <p>လေ့ကျင့်စရာ မလိုဘဲ အလွန် အစွမ်းထက်လာစေနိုင်သည့် သိုင်းပညာ သို့မဟုတ် ကျင့်စဉ်မျိုး ရှိသည်ဆိုသော အကြံအစည်ကို သူမ မည်သည့်နေရာမှ ရခဲ့သနည်း။</p> <p>'နင့်ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုက ကူးပြောင်းလာတဲ့ ငါ့ထက်တောင် ပိုကြီးမားနေပါလား'</p> <p>'ဒါက လက်တွေ့မကျဘူး'</p> <p>သူမကို မည်မျှကြာအောင် ပြုပြင်ပေးသင့်လဲဆိုတာကို စဉ်းစားနေရလေသည်။ သုံးလ ဆိုလျှင် ကြာလွန်းပြီး လဝက် ဆိုလျှင် တိုတောင်းလွန်းသည်။ ထို့ကြောင့် တစ်လ ဆိုလျှင် လုံလောက်ပေပြီ။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူမ အတော်လေး ပြုပြင်ပြီးသား ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ ထို့နောက် သူမကို ခေါ်ယူကာ ကောင်းစွာ သင်ကြားပေးနိုင်သည်။</p> <p>'လိချီ စတုတ္ထဦးလေး ရက်စက်တယ်လို့ မပြစ်တင်ပါနဲ့'</p> <p>စကားပုံတစ်ခု ရှိသကဲ့သို့ ဓားကို သွေးခြင်းဖြင့် ထက်မြက်လာပြီး ပန်းချယ်ရီ၏ မွှေးရနံ့သည် ပြင်းထန်သော ဆောင်းရာသီမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ကြိုးစားအားထုတ်မှု မရှိဘဲ မည်သို့ ရလဒ်ကောင်းများ ရနိုင်မည်နည်း။</p> <p>သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ဝမ်ကွေမှာ ပို၍ပင် သတိထားနေရလေသည်။ သခင်လေးကို မတော်တဆ စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်မိပြီး သတ္တုတွင်းသို့ အပို့ခံရမည်ကို သူ တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။</p> <p>မူလက ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ဝမ်လိချီအား ဝေမြို့တော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး လမ်းလျှောက်ရင်း အသုံးစရိတ်အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အချို့ကို ရယူရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ချန်နင်ဝေသည် အလွန် ရှုပ်ထွေးနေသဖြင့် သူ လောလောဆယ် စွန့်စားမှု မပြုလုပ်ချင်တော့ပေ။</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့ ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း တံခါးစောင့်က ကုန်းစွန်းမျိုးနွယ်စုမှ ကုန်းစွန်းကျုံးနှင့် လျူမျိုးဆက်မှ ဝမ်လျူယွီတို့ မိသားစုများကို လာရောက်လည်ပတ်ကြောင်း သတင်းပို့လေသည်။ ၎င်းတို့သည် သခင်လေး၏ စာကို ရရှိပြီးမှ ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့ ရောက်လာပြီဆိုသည်ကို ကြားသည်နှင့် ကုန်းစွန်းကျုံးထံ အပ်နှံထားသော ကိစ္စ အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ စိတ်အခြေအနေ မြင့်တက်သွားလေသည်။ ချက်ချင်းပင် တံခါးစောင့်က သူ့အား ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်များကို ဧည့်ခံနေသည့် ခြံဝင်းဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။</p> <p>ယခုအချိန်သည် ညနေစောင်းနေပြီဖြစ်ပြီး လူတိုင်း အေးမြမှုကို ခံစားနေကြသည်။</p> <p>"တတိယအဒေါ် တတိယဦးလေး"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့ ဝင်ဝင်ချင်းပင် ဂါရဝပြု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>ကုန်းစွန်းကျုံးနှင့် ဝမ်လျူယွီတို့လည်း အလျင်အမြန် ပြန်လည် ဂါရဝပြုကြသည်။ ၎င်းတို့က မျိုးဆက် ပိုမြင့်သော်လည်း ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>"ဝမ်လော်ထုံနဲ့ ဝမ်လော်ကျင်းတို့လည်း ရောက်နေကြတာပဲ"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က ညီအစ်မ နှစ်ဦးကို ပြုံး၍ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် စတုတ္ထအဒေါ် ရွှီကျီရိုကို လေးလေးနက်နက် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။</p> <p>"ရှိုကျဲ့ စတုတ္ထအဒေါ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p>ရွှီကျီရိုသည် သူ့ကိုရော ဝမ်လော်ရီကိုပါ အချိန်အတန်ကြာ စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ဖူးပြီး သူမ၏ ကျေးဇူးကို သူ အမြဲ ကျေးဇူးတင်နေခဲ့သည်။</p> <p>"ရှိုကျဲ့ ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး"</p> <p>ရွှီကျီရိုလည်း အလျင်အမြန် ပြန်လည် ဂါရဝပြုလေသည်။</p> <p>သူတို့ ဤနေရာတွင် ရှိနေခြင်းက ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ ဝမ်လျူယွီနှင့် လော်ကျင်း၏ ကွယ်လွန်သွားသော ဖခင် ဝမ်တင့်ပန်းတို့သည် မောင်နှမ အရင်းများ ဖြစ်ကြရာ ၎င်းတို့၏ ဆက်ဆံရေးက အလွန် ထူးခြားပေသည်။</p> <p>ဧည့်ခံကျွေးမွေးပြီးနောက် ညအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ကုန်းစွန်းကျုံးနှင့် သီးသန့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ကုန်းစွန်းကျုံးက သူ၏ အစေခံများကို စေလွှတ်၍ ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ ခြံဝင်းထဲသို့ ပစ္စည်းအချို့ လာပို့ခိုင်းလေသည်။</p> <p>ကျောက်တုံး ခြင်းတောင်းများ၊ သံရိုင်းမှုန့် အချို့၊ ကျောက်ဖြူ အချို့နှင့် အခြားသော အရာများစွာ ပါဝင်လေသည်။</p> <p>"ရှိုကျဲ့ မင်း စာထဲမှာ ရေးထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေ မှန်မမှန် မသိလို့ ငါ ရှိသမျှ အကုန် သယ်လာခဲ့တယ် ဒါကြောင့် ပစ္စည်း အစုံအလင် ပါလာတာ"</p> <p>အသားမည်းမည်းနှင့် ကုန်းစွန်းကျုံးသည် အလွန် ရိုးသားသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် အသက် တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ် အရွယ်ကတည်းက ကုန်းစွန်းမျိုးနွယ်စု၏ တွင်းထွက်သယံဇာတ လုပ်ငန်းများတွင် လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး တွင်းထွက်ကျောက် အမျိုးမျိုးကို အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ရှိုကျဲ့သာ ဘိလပ်မြေ ဖော်စပ်ချင်ပါက ကုန်းစွန်းမျိုးနွယ်စုကို ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p>ရိုးရိုးသားသား ဆိုရလျှင် သူတို့ကို ရှောင်လွှဲရန်လည်း မလိုအပ်ပေ။ အေးချမ်းသော ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ အင်အားနှင့်ဆိုလျှင် ဘိလပ်မြေမှ ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်ကို တစ်ကိုယ်တော် လက်ဝါးကြီးအုပ်ရန် အန္တရာယ် ကြီးမားလွန်းလှသည်။ သူ၏ အစီအစဉ်အရ ဘိလပ်မြေ လုပ်ငန်းသာ အောင်မြင်ပါက ကုန်းစွန်းနှင့် ချန်မျိုးနွယ်စုများကို လုပ်ငန်းစဉ်တွင် ထည့်သွင်းရန် လိုအပ်လိမ့်မည်။</p> <p>ထိုအရာက သုတေသနနှင့် တီထွင်မှု အောင်မြင်ရေးအပေါ် မူတည်ပေသည်။</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တတိယဦးလေး စုစုပေါင်း ဘယ်လောက် ကျမလဲ"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလေသည်။</p> <p>"ကျွန်တော် ရှင်းပေးပါ့မယ်"</p> <p>"ဒါတွေ အကုန်လုံးက တန်ဖိုးမရှိတဲ့ အစအနတွေချည်းပါပဲ စုစုပေါင်းမှ လှည်းဆယ်စီးစာတောင် မရှိဘူး"</p> <p>ကုန်းစွန်းကျုံးက အလျင်အမြန် ခေါင်းယမ်းကာ ပြောလေသည်။</p> <p>"ဒုတိယဦးလေးကလည်း ပိုက်ဆံ မယူဖို့ မှာလိုက်ပါတယ်"</p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တတိယဦးလေး အဘိုးကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောပေးပါ"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က ဂါရဝပြု၍ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ပြီး အများကြီး ထပ်မပြောတော့ချေ။</p> <p>ခဏတာ စကားပြောပြီးနောက် စကားနည်းသော ကုန်းစွန်းကျုံး ပြန်သွားလေသည်။</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့တွင် ဘိလပ်မြေ သုတေသနနှင့် တီထွင်မှုအတွက် အခြေခံ အကြံဥာဏ် ရှိထားသည်။ သူသည် မကြာသေးမီက ထိုအရာကို ပြန်လည် မှတ်မိရန် ကြိုးစားနေခဲ့ပြီး အကြမ်းဖျင်း လမ်းကြောင်းများကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤအရာသည် ခရုခွံပြာနှင့် သိပ်မကွာခြားပေ။ ထုံးကျောက်နှင့် အခြားသော အရာများကို ဖုတ်၍ ကျောက်ဖြူနှင့် ရောစပ်ကာ အမှုန့်ကြိတ်ရုံသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကုန်ကြမ်း အများစုမှာ အလွန် ဈေးပေါပြီး အနည်းငယ် တန်ဖိုးရှိသည်မှာ သံမှုန့်သာ ဖြစ်သော်လည်း ပါဝင်မှု ပမာဏမှာ အလွန် နည်းပါးရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က ဘိလပ်မြေကို ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်မည် မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဖွဲ့ခွဲမှ မီးဖိုတည်ဆောက်ခြင်းနှင့် အုတ်ဖုတ်ခြင်းကို မျိုးရိုးစဉ်ဆက် လုပ်ကိုင်လာသော မီးဖိုသမား မိသားစု တစ်စုကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ဘိုးဘေးသည် မီးဖိုဖုတ်ခြင်းကို အထူးပြုသူ ဖြစ်ပြီး ဤပညာရပ်ကြောင့် ဘိုးဘေးကျိုးရွှမ်နှင့်အတူ တောင်ဘက်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ သူ၏ ပင်မအိမ်တော်ရှိ အုတ်အများစုကို ဤအဖွဲ့ခွဲ မိသားစုက ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဝမ်ကွေ"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူရေးသားထားသော ဘိလပ်မြေ တီထွင်ဖော်စပ်ရေး လမ်းညွှန်ကို ဝမ်ကွေထံ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ပြောလေသည်။</p> <p>"ဒါတွေ အကုန်လုံးက ရှေးဟောင်း စာအုပ်တွေထဲကနေ ပြုစုထားတာ ကမာခွံပြာနဲ့ ဂုဏ်သတ္တိ တူညီတဲ့ သံရွှံ့အကြောင်း သဲလွန်စတွေ ပါတယ် ကျန်တာကိုတော့ ငါလည်း နားမလည်ဘူး မနက်ဖြန် မနက်ကျရင် ဒီအချက်အလက်တွေနဲ့ တီထွင်ဖော်စပ်ဖို့ ပစ္စည်း ဆယ်မျိုးကျော်ကို ဝမ်ကျင်းယွမ်ဆီ သွားပေးလိုက်"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး"</p> <p>ဝမ်ကွေက အချက်အလက်များကို ယူပြီး ထွက်သွားလေသည်။</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ဘိလပ်မြေကို အလွန် အလေးထားပြီး အောင်မြင်စွာ တီထွင်နိုင်ရန် မျှော်လင့်သော်လည်း သူက အပြင်လူ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပေသည်။ ပညာရှင်များကို အကြံဥာဏ်များ ပေးအပ်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်သည်။ မီးဖိုသမားများသည် သူတို့၏ တစ်သက်တာလုံး အုတ်၊ အုပ်ကြွပ်များနှင့် အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြပြီး ကမာခွံပြာနှင့် မြေစေး အခြေခံ ကော်ရည်အချို့ကိုပင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ကြသည်။</p> <p>ဤပညာရှင်များသည် အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်ပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် အရည်အချင်းရှိသူများ ပါဝင်လေသည်။ အကြိမ်များစွာတွင် သူတို့ လိုအပ်နေသည်မှာ ရုတ်တရက် အကြံဉာဏ် ပေါ်လာရန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>စက္ကူလုပ်ငန်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် စက္ကူ တီထွင်ထုတ်လုပ်ရေး လမ်းညွှန်ကိုသာ ရေးသားခဲ့ပြီး သုတေသန ရန်ပုံငွေ အဖြစ် အဖွဲ့ခွဲမှ ထက်မြက်ပြီး ယုံကြည်ရသော လက်သမား အချို့ကို ရှာဖွေကာ သူတို့ကို တာဝန်ယူ ကိုင်တွယ်ခိုင်းလေသည်။</p> <p>အဖွဲ့ခွဲတွင် လူဦးရေ များပြားခြင်း၏ အားသာချက်မှာ နယ်ပယ် အသီးသီးမှ အရည်အချင်းရှိသူများကို ရှာဖွေနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ လက်ရှိ အာရုံစိုက်မှုမှာ လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများကို ပစ်မှတ်ထားမည့် အစီအစဉ်အပေါ်တွင်သာ ထားရှိရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p>...</p> <p>ညနက်ပိုင်း အချိန်တွင်…..</p> <p>အန်းမြစ်၏ တင်းဖူ ကူးတို့ဆိပ်ကမ်း အပြင်ဘက်ရှိ လှိုင်းထန်နေသော မြစ်ပြင်ပေါ်တွင် ပြေပြစ်သော ဒီဇိုင်းဖြင့် ဇိမ်ခံ အလတ်စား သင်္ဘောတစ်စီး မျောပါနေသည်။ ဤသင်္ဘောသည် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး သင်္ဘော မဟုတ်ဘဲ အဆင့်အတန်း မြင့်မားသူများ၏ ခရီးသွားလာရေးအတွက် အထူး အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။</p> <p>သင်္ဘောပေါ်ရှိ အထပ်ခိုးကို အလွန် လက်ရာမြောက်စွာ ဖန်တီးထားပြီး နေရာအနှံ့တွင် တန်ဖိုးကြီး သစ်သားများနှင့် အရောင်အသွေးများကို အသုံးပြုထားကာ ဇိမ်ခံပြီး အဆင့်အတန်း မြင့်မားသည့် ခံစားမှုကို ပေးစွမ်းလေသည်။</p> <p>အထပ်ခိုး၏ အတွင်းပိုင်းသည် ပို၍ပင် ဇိမ်ကျလှပြီး ချမ်းသာသော အထက်တန်းလွှာ တစ်ဦးက သူ၏ တန်ဖိုးကြီး ဧည့်ခန်းနှင့် အိပ်ခန်းကို သင်္ဘောပေါ်သို့ ပြောင်းရွှေ့လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ထိုတန်ဖိုးကြီး ရှေးဟောင်း ပန်းအိုးများသည် လေပြင်းနှင့် လှိုင်းတံပိုးများကြောင့် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကျိုးပဲ့သွားမည်ကို မကြောက်ကြပေ။</p> <p>မည်မျှ ဇိမ်ကျကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p>သို့သော် ဤအချိန်တွင် အလွန် ငယ်ရွယ်ပြီး ရုပ်ရည်ချောမောသော အမျိုးသား နှစ်ဦးသည် ထပ်ခိုး၏ ခန်းမဆောင်တွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ဘေးတွင် အလွန် လှပပြီး နတ်သမီးကဲ့သို့သော အမျိုးသမီး တစ်ဦးက လက်နှစ်ဖက်ကို ချလျက် စိုးရိမ်တကြီး မတ်တပ်ရပ်နေလေသည်။</p> <p>ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်ဝန်းတစ်စုံက လူတစ်ဦးကို တစ်ခဏမျှ ခိုးကြည့်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ဦးကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်လိုက် လုပ်နေလေသည်။</p> <p>'မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က ပိုပြီး ချောတာပဲ'</p> <p>သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်ဝမ်းသာစွာဖြင့် ဤကောက်ချက်ချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save