Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">မိသားစု ကြီးပွားရေးအတွက် အလုပ်လုပ်နေတုန်း လာမရှုပ်ပါနဲ့</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီလို ဖွံ့ဖြိုးရေး စီမံကိန်းက ရွှေတာရာ သောင်းနဲ့ချီပြီး ကုန်ကျမှာလေ"</p> <p>လျိုယွမ်ရွေ့သည် တည်ငြိမ်သွားပြီး သံသယ အချို့ ရှိလာလေသည်။</p> <p>"မကြာသေးခင် နှစ်တွေမှာ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက ကျဆင်းနေတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားထားတယ်..."</p> <p>ဝမ်မျိုးနွယ်စုက ဒီလောက်များပြားတဲ့ ရန်ပုံငွေကို ဘယ်လို တတ်နိုင်မှာလဲ။</p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့ ယွမ်ရွေ့"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလေသည်။</p> <p>"ဒီအတွက် ငါ အစီအစဉ်တွေ ချထားပြီးသားပါ"</p> <p>လျိုယွမ်ရွေ့၏ မျက်နှာအမူအရာ ခဲအေးသွားလေသည်။ ဒါက စိတ်ပူစရာ ကိစ္စလား စပ်စုချင်စရာ ကိစ္စလား။ ငါက ဒီအတိုင်း သိချင်လို့... သို့သော် သူသည် ကျင့်ဝတ်များနှင့် စည်းမျဉ်းများကို နားလည်သူ ဖြစ်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် စကားကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p>လျိုမျိုးနွယ်စု၏ သမီးဖြစ်သူနှင့် စေ့စပ်ထားခြင်းသည် ဝမ်မျိုးနွယ်စုအတွက် စိတ်ဓာတ်ခွန်အား မြှင့်တင်ပေးသော အဖြစ်အပျက် တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ဝမ်ရှိုကျဲ့ ကောင်းကောင်း သိလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လျိုမျိုးနွယ်စုသည် အတော်လေး အင်အားကြီးမားပြီး ဝမ်မျိုးနွယ်စုအတွက် ပံ့ပိုးမှုများ ပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>မျိုးနွယ်စု၏ အကြီးအကဲများပင် ဤကဲ့သို့သော စိတ်နေသဘောထားမျိုး ရှိကြလေသည်။</p> <p>သို့သော် လျိုမျိုးနွယ်စုဘက်မှ ကြည့်လျှင်မူ မျိုးနွယ်စု၏ အကြီးဆုံး သမီးဖြစ်သူသည် ကျဆင်းနေသော မျိုးနွယ်စု တစ်ခုမှ မျိုးဆက် တစ်ဦးနှင့် အိမ်ထောင်ကျရမည် ဖြစ်ရာ မကျေနပ်မှုများနှင့် စိတ်ခံစားမှု အချို့ ဖြစ်ပေါ်စေသည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပေ။ သို့သော် ဤအိမ်ထောင်ရေးကို နှစ်ဖက်စလုံးမှ ဘိုးဘေးများက စီစဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် မျိုးဆက်သစ်များ အနေဖြင့် သဘာဝကျကျပင် ကန့်ကွက်ခွင့် မရှိပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ဤအိမ်ထောင်ရေးအပေါ် အတော်လေး တည်ငြိမ်နေလေသည်။ ဝမ်းသာမှု မဖြစ်မိသကဲ့သို့ ငြင်းပယ်ခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပေ။ ဝမ်မျိုးနွယ်စုသည် အခြားသူများကို အားကိုးခြင်းဖြင့် မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ပိုင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့်သာ အမှန်တကယ် အင်အားကြီးမားလာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>လျိုမျိုးနွယ်စု၏ မျိုးဆက်များသည် မကျေနပ်မှု အချို့ကို ခံစားရမည်မှာ မလွဲဧကန် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသော်လည်း အလွန် နားလည်ပေးနိုင်လေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အပြင်ပန်း အခြေအနေများအရ ဝမ်မျိုးနွယ်စုနှင့် လျိုမျိုးနွယ်စု အကြား ကွာဟချက်က ကြီးမားလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသာ ထိုသူတို့ နေရာတွင် ရှိနေမည် ဆိုပါက ကျဆင်းနေသော မျိုးနွယ်စု တစ်ခုနှင့် ဆွေမျိုးစပ်ရမည်ကို သဘောကျမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"အို... ခဲအို ရှိုကျဲ့... ဟိုဘက်မှာ လူတွေ အများကြီး လာနေကြတယ်"</p> <p>အမြင်သန်သော လျိုရိုလဲ့က မြင်းလှည်း ပြတင်းပေါက်မှ တစ်ဆင့် သူတို့ဆီသို့ ဦးတည်လာနေသော လူစုတစ်စုကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုလူစု၏ အနောက်တွင်လည်း အဝေးမှ လူများ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာနေသေးသည်။</p> <p>"အဲဒီလူတွေ အားလုံးက ဖင်းအန်းမြို့နယ်က သာမန် ပြည်သူတွေပါ"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က ပြုံး၍ ပြောလေသည်။</p> <p>"ငါတို့ အလုပ်သမား ခေါ်တဲ့ သတင်း ကြားပြီး လာလျှောက်ကြတာ နေမှာ"</p> <p>"လျှောက်မယ့်သူတွေ ဒီလောက် အများကြီး လာတာလား"</p> <p>လျိုယွမ်ရွေ့ အံ့ဩသွားလေသည်။</p> <p>"ခဲအို ရှိုကျဲ့... ဝမ်မျိုးနွယ်စုက ပေးတဲ့ လုပ်အားခက ဘယ်လောက်တောင် များလို့လဲ မြင်းလှည်းကို ခဏ ရပ်ပေးပါ ကျွန်တော် ဆင်းကြည့်ချင်လို့"</p> <p>သူ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်များ နိုးကြားလာလေသည်။ ဤနုန်းဆယ်ပြီး မြေဖို့သည့် စီမံကိန်းက ကြီးမားသော လုပ်ငန်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လုပ်အားခများပါ တိုးပေးထားမည် ဆိုပါက ကုန်ကျစရိတ်မှာ အလွန် မြင့်မားနေလိမ့်မည်။ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက ၎င်းကို မည်သို့ တတ်နိုင်မည်နည်း။</p> <p>လျိုယွမ်ရွေ့က ကြည့်ချင်သည် ဆိုသဖြင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သဘာဝကျကျပင် မတားဆီးတော့ပေ။ သူက မြင်းလှည်းကို ရပ်တန့်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး အခြား မိသားစုဝင်များကလည်း ရပ်တန့်ကာ မြင်းလှည်း ပတ်လည်တွင် စောင့်ကြပ်နေကြလေသည်။</p> <p>ထိုခန့်ညားသော မြင်ကွင်းက သာမန် ပြည်သူများအား အနီးသို့ မချဉ်းကပ်ရဲအောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် အဝေးမှနေ၍ ကွေ့ပတ်သွားကာ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်၌ စုဝေးခဲ့ကြရသည်။</p> <p>"မတိုးကြနဲ့ တစ်ယောက်ချင်း လာပြီး စာရင်းသွင်းကြ"</p> <p>အသက် ဆယ့်လေးနှစ်၊ ဆယ့်ငါးနှစ် အရွယ်ခန့်ရှိ အနည်းငယ် ငယ်ရွယ်ပုံရသော ကောင်လေး နှစ်ယောက်က စည်းကမ်း ထိန်းသိမ်းနေကြသည်။</p> <p>"ငါတို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက အလုပ်အကိုင်နဲ့ ကယ်ဆယ်ရေး ပေးတာပါ လုပ်အားခကို ရက်ရက်ရောရော ပေးပါတယ် အလုပ်လုပ်ချင်စိတ် ရှိသရွေ့ မင်းတို့ တစ်မိသားစုလုံး ဗိုက်ဝဖို့ ငါတို့ အာမခံတယ်"</p> <p>"ဒီကို လာပြီး စာရင်းသွင်းကြ ငါတို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက စားစရာနဲ့ နေစရာ ပေးတယ်"</p> <p>ကောင်မလေး နှစ်ယောက်က စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များကို ရွှေ့ပြောင်းကာ လျှောက်ထားသူများကို စာရင်း စသွင်းနေကြသည်။</p> <p>"အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ်ကနေ လေးဆယ်ကြား ကျန်းမာ သန်စွမ်းတဲ့ အလုပ်သမားတွေအတွက် တစ်လ လုပ်အားခက ဆန်ဟောင်း တင်းဝက်ပါ ကျန်းမာတဲ့ အမျိုးသမီးတွေဆိုရင် တစ်လကို ဆန်ဟောင်း ပိဿာ နှစ်ဆယ် ရမယ် အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ်ကနေ ဆယ့်ခြောက်နှစ်ကြား လူငယ်တွေဆိုရင်တော့ တစ်လကို ပိဿာ နှစ်ဆယ် ရမယ်"</p> <p>ကောင်မလေး နှစ်ယောက်က ရှင်းလင်း ပြတ်သားစွာ ပြောဆိုကာ လူများကို အလျင်အမြန် စာရင်းသွင်းနေကြသည်။ တစ်ယောက်ချင်းစီကို ရှင်းပြနေရခြင်းက အလုပ်ရှုပ်လွန်းသဖြင့် ထိုစကားများကို အကြိမ် တစ်ရာခန့် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုရန် ဉာဏ်ကောင်းသော လူငယ် တစ်ဦးကို ရှာဖွေထားပုံ ရသည်။</p> <p>ကြော်ငြာဘုတ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ကောင်မလေး နှစ်ယောက်မှာ ထိုမျှ မမိုက်မဲကြပေ။ အိမ်ငှား လယ်သမားများနှင့် ကိုယ်ပိုင် လယ်သမား အများစုမှာ စာမဖတ်တတ်ကြပေ။</p> <p>ဤလူငယ်များသည် ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ ညီငယ်၊ ညီမငယ်များ ဖြစ်ကြသည်မှာ သေချာလှပေသည်။ ဝမ်ရှိုကျဲ့က ၎င်းတို့အား အလကား မနေစေချင်ဘဲ မိသားစု၏ ဤကဲ့သို့သော အရေးကြီးသည့် ကိစ္စရပ်တွင် ပါဝင်စေချင်သည်။ ဤအရာက ၎င်းတို့အား ဂုဏ်ယူတတ်သည့် စိတ်နှင့် မှန်ကန်သော ကမ္ဘာ့အမြင် ဖွံ့ဖြိုးလာစေရန် ကူညီပေးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"မင်း နာမည် ဘယ်သူလဲ ဘယ်ကလာတာလဲ အိမ်ထောင်စု စာရင်း ယူလာလား"</p> <p>အနာဂတ် နတ်ဘုရားများကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဗုဒ္ဓများကို ဖျက်ဆီးမည့်သူ ဖြစ်လာမည့် ဝမ်လော်ချိုးပင်လျှင် သူမ၏ အလုပ်ကို လေးလေးနက်နက် လုပ်ဆောင်ကာ လျှောက်ထားသူ တစ်ဦးချင်းစီကို စာရင်းသွင်းနေလေသည်။</p> <p>သို့သော် သူမ၏ အကြည့်များမှာ ထက်ရှပြီး လေးနက်နေကာ လျှောက်ထားသူ တစ်ဦးချင်းစီကို စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် ရှိသူ မည်သူ့ကိုမျှ အလွတ်ပေးမည် မဟုတ်သည့် အမူအရာမျိုး ရှိလေသည်။</p> <p>"ကျွန်တော် နာမည်က အိုးယန်ကိုက်ရှန်းပါ ဖင်းအန်းမြို့နယ် လျိုကျီကိုက်ရွာက ရွာသားပါ"</p> <p>ပိန်လှီသော လူငယ် တစ်ဦးက တုန်ယင်စွာဖြင့် အိမ်ထောင်စု စာရင်းကို ကမ်းပေးလေသည်။</p> <p>"မင်းက အသက် ဆယ့်ငါးနှစ်ပဲ ရှိသေးတာလား မင်းကို အလုပ်သမား တစ်ဝက်လို့ပဲ သတ်မှတ်လို့ ရမယ် တစ်လကို ဆန်ဟောင်း ပိဿာ နှစ်ဆယ် နှုန်းနဲ့ လုပ်အားခ ပေးမယ်"</p> <p>ဝမ်လော်ချိုးက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟာ သခင်မလေး"</p> <p>အိုးယန်ကိုက်ရှန်းမှာ စိတ်ပျက်သွားပုံ ရပြီး တောင်းပန်လေသည်။</p> <p>"ကြည့်ပါဦး ကျွန်တော်က ခန္ဓာကိုယ် သန်စွမ်းပြီး အလုပ်ကြမ်း လုပ်နေကျပါ တင်းဝက် နှုန်းနဲ့ ပေးလို့ မရဘူးလား ကျွန်တော့်အမေ ထမင်း မစားရတာ နှစ်ရက် ရှိနေပြီ"</p> <p>"မရဘူး စည်းကမ်းက စည်းကမ်းပဲ"</p> <p>ဝမ်လော်ချိုးက ငယ်ရွယ်သော်လည်း မူဝါဒများ ရှိလေသည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ စားစရာနဲ့ နေစရာ ပေးတယ် မင်းအမေ ငတ်မသေအောင် ဆန်ဟောင်း ပိဿာ နှစ်ဆယ်ကို ငါ ကြိုထုတ်ပေးလိုက်မယ်"</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်မလေး"</p> <p>အိုးယန်ကိုက်ရှန်းက အကြိမ်ကြိမ် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာမျက်ရည်များ စီးကျလာလေသည်။</p> <p>"ဒီဝါးပြား နှစ်ပြားကို ယူသွားပြီး ရိက္ခာ ပိဿာ နှစ်ဆယ် သွားထုတ်လို့ ရပြီ"</p> <p>ဝမ်လော်ချိုးက သူ့ကို ဝါးပြား နှစ်ပြား ပေးလိုက်သည်။</p> <p>"မှတ်ထား မင်း ဒီနေ့ကစပြီး အလုပ်စဆင်းရမယ် အလုပ်ဆင်းပြီးရင် မင်းရဲ့ ရိက္ခာကို သွားထုတ်လို့ ရတယ် ပြီးတော့ ငါ့ကို မျက်နှာပန်း လှအောင် မင်းရဲ့ အလုပ်ကို သေချာ လုပ်ပါ မင်းသာ အလုပ်ကြိုးစားရင် မင်းအတွက် အလုပ်သမား အပြည့် စာရင်း ပြန်သွင်းပေးမယ်"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ ကျွန်တော် လုံးဝ မပျင်းပါဘူး"</p> <p>အိုးယန်ကိုက်ရှန်းသည် ဝါးပြား နှစ်ပြားကို အသက် နှစ်ချောင်းအား ကိုင်ထားရသကဲ့သို့ မြတ်နိုးစွာ ကိုင်ဆောင်ထားလေသည်။</p> <p>"ဒီအလုပ်သမား တံဆိပ်ကို ယူသွား ဟိုဘက်မှာ ဆန်ပြုတ်တဲ ရှိတယ် တံဆိပ်ပြပြီး ဆန်ပြုတ် အလကား သောက်လို့ ရတယ်"</p> <p>အလုပ်သမား တံဆိပ်ကို စာရင်းသွင်းပြီးနောက် ဝမ်လော်ချိုးက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ့ကို နှင်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>"သွားတော့ ငါ့အလုပ်တွေကို လာမနှောင့်နှေးစေနဲ့ နောက်တစ်ယောက် နာမည်၊ ဇာတိ၊ အသက်"</p> <p>အိုးယန်ကိုက်ရှန်းသည် အလုပ်သမား တံဆိပ်နှင့် ဝါးပြား နှစ်ပြားကို ယူကာ အကြိမ်ကြိမ် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုရင်း ထွက်သွားလေသည်။</p> <p>ဝမ်လော်ချိုးသည် အလုပ်တွင်ကျယ်ပြီး အချိန် လုံးဝ မဖြုန်းတီးပေ။ သူမသည် လူတစ်ယောက်ကို ခဏလေးအတွင်း ပြီးစီးအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်လေသည်။</p> <p>"ဝမ်လော်ချင်း နင်က ဘာလို့ ဒီလောက် နှေးကွေးနေရတာလဲ ပိုမြန်မြန် လုပ်လို့ မရဘူးလား"</p> <p>ဝမ်လော်ချိုးက ခေါင်းလှည့်ကာ ဒေါသထွက်တော့မည့်ဆဲဆဲ ဖြစ်သွားသော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်ပင် မူးလဲသွားမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ သူမက လူငါးယောက်ကို ပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်လော်ချင်းမှာ ဒုတိယမြောက် လျှောက်ထားသူနှင့် ရှုပ်ထွေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ သူမက အနီးသို့ လျှောက်သွားကာ အသားဖြူဖြူ လူငယ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက သူ၏ ဇာတိ စာရွက်စာတမ်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး</p> <p>"ပညာတတ်လား"</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်"</p> <p>လူငယ်လေးက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အတော်လေး ဂုဏ်ယူနေပုံ ရသည်။</p> <p>"မင်း ဒီလို ကာယ အလုပ်တွေကို လုပ်နိုင်လို့လား"</p> <p>ဝမ်လော်ချိုးက သံသယ ဝင်သွားလေသည်။</p> <p>"ကျွန်တော်က ပညာတတ် တစ်ယောက်ပါ ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ပင်ပန်းတဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p>လူငယ်လေးက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်က စာပေ ကြွယ်ဝတဲ့အတွက် ကြီးကြပ်ရေးမှူး လုပ်နိုင်ပါတယ် ကျွန်တော့်ကို လုပ်အားခ အနေနဲ့ တစ်လကို ရိက္ခာ ဆယ်တင်း ပေးရင် ရပါပြီ"</p> <p>ဤခေတ်ကာလတွင် သာမန် ပြည်သူများ အကြား စာတတ်မြောက်မှုနှုန်းမှာ အလွန် နိမ့်ကျလေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ပညာတတ်များအတွက် လမ်းပေါက်များ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အစိုးရ အဖွဲ့အစည်းများ၊ ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုများနှင့် အခြား နေရာများ အားလုံးတွင် ကျောရိုးအဖြစ် အမှုထမ်းရန် ဗဟုသုတ ရှိသူများ လိုအပ်လေသည်။</p> <p>"ငါတို့ မိသားစုက ကြီးကြပ်ရေးမှူး မလိုဘူး"</p> <p>ဝမ်လော်ချိုးက အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p>"မင်း သွားလို့ရပြီ"</p> <p>"မင်း... မင်း... ပညာတတ်တွေကို အထင်သေးရဲတယ်ပေါ့ ကောင်မလေး... မင်းကို ပြောပြမယ်... စာဖတ်မှသာ သဘောတရားတွေကို နားလည်နိုင်တာ... မင်းက အရမ်း ငယ်ပါသေးတယ်..."</p> <p>ပညာတတ် လူငယ် စကားမဆုံးမီမှာပင် သူသည် လွင့်စင်သွားပြီး ရွှံ့နွံထဲသို့ မျက်နှာနှင့် ကျသွားလေသည်။</p> <p>"ဝမ်ရှိုကျဲ့ထက်တောင် စကားများသေးတယ်"</p> <p>ဝမ်လော်ချိုးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p>"လူတွေ"</p> <p>"အစ်မ... ကျွန်တော် ရောက်ပါပြီ"</p> <p>ဝမ်ရှိုလျန်က ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာလေသည်။</p> <p>"ဒီကောင့်ကို နှင်ထုတ်လိုက် ပြီးတော့ ငါတို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အမည်ပျက် စာရင်းထဲ သွင်းထားလိုက် သူ့ကို ဘယ်တော့မှ အလုပ်မခန့်စေနဲ့"</p> <p>ဝမ်လော်ချိုးက အားကောင်းသော အရှိန်အဝါဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် သူမကိုယ်တိုင် စာရင်းသွင်းသည့် အလုပ်ကို ဆက်လုပ်လေသည်။</p> <p>သူမ၏ တင်းကြပ်ပြီး လေးနက်သော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ အခွင့်အရေး ယူရန် ကြံစည်နေသော လျှောက်ထားသူ အချို့မှာ တန်းစီနေရာမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။</p> <p>မနီးမဝေးတွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် အခြားသူများ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွားလေသည်။ ထိုပြဿနာကောင်မလေးက တကယ်ကို ဩဇာတိက္ကမ ကြီးမားလှသည်။ အကယ်၍ မသိသူ တစ်ဦး မြင်တွေ့ပါက ထိုသခင်မလေးက မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်ဟုပင် ထင်မှတ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူတို့၏ အနောက်မှ လိုက်ပါလာသော လျိုယွမ်ရွေ့မှာမူ အရာအားလုံးကို ကြည့်ရှုရင်း မှင်တက်နေလေသည်။</p> <p>"ခဲအို ရှိုကျဲ့... အလုပ်သမား တစ်ယောက်ရဲ့ လုပ်အားခက နည်းလွန်းမနေဘူးလား"</p> <p>ထို့အပြင် ထိုသခင်မလေးက အတော်လေး ကြမ်းတမ်းပြီး ပညာတတ်များအပေါ် အမြင်မကြည်မှု အချို့ ရှိနေပုံရသည်။ သူ လျိုယွမ်ရွေ့ကလည်း ပညာတတ် တစ်ဦး အဖြစ် ဂုဏ်ယူလေ့ ရှိသူ မဟုတ်ပါလား... အနည်းငယ် အန္တရာယ် များသလို ခံစားနေရသည်။</p> <p>"ယွမ်ရွေ့... နည်းသလား မနည်းဘူးလား ဆိုတာကို တန်းစီနေတဲ့ လျှောက်ထားသူတွေကို မေးကြည့်လို့ ရတယ်"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လျိုယွမ်ရွေ့သည် ဟန်ဆောင်မနေဘဲ အနီးသို့ သွားရောက်ကာ လူအချို့အား မေးမြန်းကြည့်ရာ ၎င်းတို့ အားလုံးက လုံလောက်ကြောင်း ပြောကြလေသည်။ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ရပ်တည်ပေးပြီး ၎င်းတို့အား စားစရာ ပေးသော ဝမ်မျိုးနွယ်စုကို ၎င်းတို့က ကျေးဇူးတင်နေကြသည်။ အများစုက လျိုမျိုးနွယ်စုနှင့် ကျောက်မျိုးနွယ်စုတို့ကိုပင် ပြစ်တင် ဝေဖန်နေကြသေးသည်။</p> <p>လျိုယွမ်ရွေ့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ကြည့်မကောင်းအောင် ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>"လျိုနဲ့ ကျောက် မျိုးနွယ်စုတွေက အာဏာကို သိမ်းပိုက်ထားတဲ့ သူဌေးအသစ် မိသားစုတွေ ပီပီ လိပ်ပြာသန့်မှု မရှိကြဘူး ကံကောင်းလို့ ခဲအို ရှိုကျဲ့က အလုပ်အကိုင်နဲ့ ကယ်ဆယ်ရေး ပေးတဲ့ အကြံဉာဏ်ကို ထုတ်သုံးပြီး ကယ်တင်ခဲ့လို့ပေါ့"</p> <p>"အစ်ကို... အစ်ကိုက အရင်တုန်းက ခဲအို ရှိုကျဲ့ရဲ့ အကြံဉာဏ်ကို သိပ်မထောက်ခံခဲ့ဘူးလေ"</p> <p>သူ၏ ယောက်မလေး ဖြစ်သူ လျိုရိုလဲ့က ဝင်၍ ထောက်ခံလေသည်။</p> <p>"အခု နိုင်ငံတော် မူဝါဒ ရှိနေတာတောင် ထိပ်တန်း မိသားစုတွေက ရိက္ခာ ရှားပါးမှုကို အသုံးချပြီး လယ်မြေတွေကို သိမ်းပိုက်နေကြတာ တကယ်လို့သာ ရိက္ခာဈေးနှုန်းတွေကို အပြည့်အဝ လွတ်လပ်ခွင့် ပေးလိုက်ရင် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သာမန် ပြည်သူတွေရဲ့ အသက်အိုးအိမ် စည်းစိမ်တွေဟာ ထိပ်တန်း မိသားစု နည်းနည်းလေးရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်သွားလိမ့်မယ် သူတို့က ရိက္ခာဈေးနှုန်း အတက်အကျကို ကြိုးကိုင် ခြယ်လှယ်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ ရှိတယ်"</p> <p>"ပြီးတော့ ခဲအို ရှိုကျဲ့ ပေးတဲ့ ပမာဏကို မနှိမ်ပါနဲ့ အခု လူတိုင်း ရိက္ခာ ပြတ်လပ်နေတာ ခဲအို ရှိုကျဲ့က အလုပ်အကိုင်နဲ့ ကယ်ဆယ်ရေး ပေးနိုင်တာကိုက အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေပါပြီ"</p> <p>လျိုယွမ်ရွေ့၏ မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး လျိုရိုလဲ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤစိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းသော ယောက်မလေးက ဘာကြောင့် သူ၏ ရပ်တည်ချက်ကို အမြဲတမ်း နှောင့်ယှက်နေရသနည်း။ မင်း မလာခင်တုန်းက မင်းရဲ့ အနာဂတ် ခဲအိုကို သင်ခန်းစာ ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p>သူ၏ ယောက်မလေးအား ဆူပူရန် အခွင့်အရေး မရမီ လျိုရိုလဲ့သည် ဝမ်လော်ချိုးထံသို့ လျှောက်သွားသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>သူမက ဝမ်လော်ချိုး အနီးသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားပြီး စူးစမ်းလိုစိတ် အချို့ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"သခင်မလေး... သခင်မလေးရဲ့ နာမည်က ဘယ်သူလဲ"</p> <p>"နင်... နင်..."</p> <p>ဝမ်လော်ချိုးက ဒေါသထွက်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ကောင်းမွန်စွာ ဝတ်စားဆင်ယင်ထားပြီး လှပသော သခင်မလေး တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်။ သူမက ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်လိုက်သော်လည်း စိတ်မရှည်မှုကိုတော့ မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>"ငါက ဝမ်လော်ချိုးလေ... နင်က ဘယ်သူ့ကလေးလဲ သွားတော့ တစ်ခြား နေရာ သွားဆော့... မိသားစု ကြီးပွားရေးအတွက် အလုပ်လုပ်နေတုန်း လာမရှုပ်ပါနဲ့"</p> <p>"ကျွန်မ နာမည်က လျိုရိုလဲ့ပါ... အို... ရှင့်ရဲ့ လက်ရေးက အရမ်း ဆိုးတာပဲ"</p> <p>လျိုရိုလဲ့က သူမ၏ ပါးစပ်ကို အုပ်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>"ရှင်က မေးခွန်းတွေ မေးပြီး ကျွန်မက စာရင်းသွင်းပေးရင် မကောင်းဘူးလား အဲဒီလိုဆို ပိုမြန်မြန် ပြီးလိမ့်မယ်"</p> <p>သူမက ကူညီရန် စတင် အစပျိုးလိုက်သည်။</p> <p>ဝမ်လော်ချိုးမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ မူးလဲသွားမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ ဒီကောင်မလေးက သူမ၏ လက်ရေး ဆိုးသည်ဟု ပြောရဲသည်ပေါ့။</p> <p>'ဟွန်း ဖင်းအန်းမြို့နယ်က ဩဇာကြီးမားတဲ့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုမှာ ဝမ်ရှိုကျဲ့ ကိုယ်တိုင်တောင် မလုပ်ရဲဘူး...'</p> <p>ထို့နောက် သခင်မလေး၏ လက်ရေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အင်း... အတော်လေး လှပပုံ ရသည်။ သူမက သူမ၏ စကားများကို အလျင်အမြန် မြိုချလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် သူမ စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။ လျိုရိုလဲ့ ဆိုသော ဤနာမည်က အတော်လေး ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ချက်ချင်းပင် သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"နင်က ကောလာဟလတွေ ထွက်နေတဲ့ လျိုမိသားစုက သခင်မလေးလား"</p> <p>"ဟုတ်တယ်"</p> <p>လျိုရိုလဲ့က ပြုံး၍ ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး သူမတွင် နာမည်ကြီးမှု အတန်အသင့် ရှိသည်ဟု တွေးတောနေမိသည်။ ထို့နောက် သူမသည် လျှောက်ထားသူများကို စာရင်းသွင်းရာတွင် ပို၍ပင် မြန်ဆန်လာလေသည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ နင်က အရမ်း ငယ်သေးတဲ့ ပုံစံပဲ ဝမ်ရှို... အဲ... ငါ့ရဲ့ စတုတ္ထအစ်ကိုနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ကလေးရနိုင်မှာလဲ"</p> <p>"ရှင်"</p> <p>လျိုရိုလဲ့၏ မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး ခြေဆောင့်ကာ ရှက်ရွံ့သွားလေသည်။ ထိုသခင်မလေးက သူမအား ငယ်ရွယ်ပုံ ရသည်ဟု မည်သို့ ပြောထွက်ရတာလဲ။</p> <p>မဟုတ်ဘူး... အဲဒါက အဓိက မဟုတ်ဘူး...</p> <p>အဓိကက... ထိုသခင်မလေးက သူမအား ဘာကိုကြည့်ပြီး ငယ်ပုံ ရသည်ဟု မည်သို့ ပြောထွက်ရသနည်း။</p> <p>ကျစ်... အဲဒါလည်း အဓိက မဟုတ်ဘူး...</p> <p>အဓိကက ဘာလဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save