Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">စေ့စပ်ထားသူထံမှ လက်ဆောင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လျိုရိုလဲ့ တစ်ယောက် ခြေမကိုင်မိ လက်မကိုင်မိ ဖြစ်နေစဉ် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် မည်းမှောင်နေသော မျက်နှာဖြင့် လျှောက်လာပြီး ဝမ်လော်ချိုး၏ နားရွက်ကို ဆွဲလိမ်လိုက်လေသည်။</p> <p>"ဝမ်လော်ချိုး နင်က ဦးနှောက် မရှိဘူးလား ဒါက လျိုရိုလဲ့လေ လျိုရိုလန်မှ မဟုတ်တာ"</p> <p>"အာ... အာ... စတုတ္ထအစ်ကို လွှတ်ပါ ဒီလိုဆို ရှက်စရာကြီး ကျွန်မ ဝမ်လော်ချိုးက အနာဂတ် ဧကရီမင်းမြတ် ဖြစ်မယ့်သူ... ဟွန်း... နောက်မှ ကျွန်မ ရှင့်ကို ပြန်သတ်မိရင် အပြစ်မတင်နဲ့နော်..."</p> <p>ဝမ်လော်ချိုး စကားမဆုံးမီမှာပင် နာကျင်လွန်းသဖြင့် မျက်ရည်များ ကျလာပြီး တောင်းပန်လေတော့သည်။</p> <p>"စတုတ္ထအစ်ကို ကျွန်မ မှားသွားပါတယ်"</p> <p>သူမ၏ နူးညံ့သော တောင်းပန်သံကို ကြားပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူမကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး လှောင်ပြုံး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အနာဂတ် ဧကရီမင်းမြတ် လော်ချိုးက ဒီလို အလွယ်လေး နှိမ်နှင်းခံလိုက်ရတာလား"</p> <p>"ဟွန်း"</p> <p>ဝမ်လော်ချိုးက နီရဲနေသော နားရွက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဘယ်ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်ရဲ့ ကြီးထွားမှု ဖြစ်စဉ်မှာမဆို အမြဲတမ်း အတားအဆီးတွေ ဆူးငြောင့်ခလုတ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာချည်းပဲ သေချာတာပေါ့... ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတဲ့ လှည့်ကွက်တချို့လည်း ပါတာပေါ့..."</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာ မမှန်တော့သည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်လော်ချိုးက လေသံကို အလျင်အမြန် ပြောင်းလိုက်ပြီး ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သေချာတာပေါ့... အထီးကျန်ဆန်တဲ့ ဧကရာဇ်ရဲ့ လမ်းခရီးမှာ စတုတ္ထအစ်ကိုလို ဂရုစိုက် အလေးထားတတ်တဲ့  လမ်းပြဆရာတွေလည်း ရှိပါတယ်"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အမည်းရောင် မျဉ်းကြောင်းများ ပေါ်လာလေသည်။ ဤကောင်မလေးက ဒုတိယတန်းစား ဇာတ်လိုက်များ ပါဝင်သည့် ဝတ္ထုများကို ဖတ်လွန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမက ဇာတ်လိုက် ဖြစ်သည်ဟု ဘယ်သူက ပြောထားတာလဲ။</p> <p>"အစ်မ... တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်မက အစ်မကို အသက်ပိုငယ်တယ်လို့ မခေါ်ခဲ့သင့်ဘူး"</p> <p>ဝမ်လော်ချိုးက ရိုးသားစွာ တောင်းပန်လိုက်ပြီးနောက် မိသားစု ကြီးပွားရေးအတွက် အားထုတ်မှုထဲသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ပြန်လည် နစ်မြုပ်သွားလေသည်။</p> <p>"ဝမ်ရှိုယုံး နင် ဘာစားထားတာလဲ စည်းကမ်းတောင် မထိန်းသိမ်းနိုင်ဘူးလား နင် ဒီနေရာကို မနိုင်ရင် ငါ့ကို ပေးလုပ်"</p> <p>"ဝမ်ရှို... တတိယအစ်ကို တဲဆောက်တာ ပိုမြန်မြန် လုပ်ဖို့ လိုတယ် လျှောက်မယ့်သူတွေ အများကြီးပဲ ညကျရင် သူတို့ အိပ်စရာ နေရာ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>"ဝမ်လော်ထုံ နင် ဆန်ပြုတ်ပြုတ်တာ ဒီထက် ပိုနှေးလို့ ရသေးလား နင် ဒီအတိုင်း ဆက်လုပ်နေရင် နင့်ကို အိမ်ထောင်ချပေးလိုက်ရလိမ့်မယ်"</p> <p>"စတုတ္ထအစ်ကို ကျေးဇူးပြုပြီး ဖယ်ပေးပါ ရှင် လုပ်စရာ ရှိတာ သွားလုပ်ပါ ဒီမှာ လာမရှုပ်ပါနဲ့"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့မှာ ပြောစရာ စကားပင် မရှိတော့ချေ။ ဤကောင်မလေး၏ စရိုက်တွင် အနည်းငယ် ရိုးသားသောအခြမ်းတစ်ခု ရှိလေသည်။ သူမက နိုင်မည့်သူများကို နာမည်တပ်၍ ခေါ်ပြီး မနိုင်သူများကို တတိယအစ်ကို သို့မဟုတ် စတုတ္ထအစ်ကို ဟု ခေါ်လေ့ရှိသည်။</p> <p>"ရိုလဲ့"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က လက်အုပ်ချီ၍ တောင်းပန်လိုက်သည်။</p> <p>"လော်ချိုး ကိုယ်စား အစ်ကို တောင်းပန်ပါတယ် သူက ဒီလိုပါပဲ ဆူဆူညံညံနဲ့ တက်ကြွနေတာ ဘာမကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိဘူး"</p> <p>"အစ်ကို ရှိုကျဲ့... ကိစ္စမရှိပါဘူး... အင်း... လော်ချိုးက တော်တော်လေး ချစ်စရာ ကောင်းပါတယ်"</p> <p>လျိုရိုလဲ့မှာ ရှက်ရွံ့မှုမှ ပြန်လည် သက်သာလာလေသည်။</p> <p>"အစ်ကို ရှိုကျဲ့... အစ်ကို့ ညီမက တကယ်ကို..."</p> <p>လျိုယွမ်ရွေ့သည်လည်း အလွန် အထင်ကြီးသွားလေသည်။</p> <p>"လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က အလျင်အမြန် ပြုံး၍ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့ လော်ချိုးက နည်းနည်း ပိုတက်ကြွနေရုံပါ ငါ့ညီမ လော်ကျင်းကတော့ အသိဉာဏ် ရှိတယ် စကားနားထောင်တယ် နူးညံ့ပြီး လိမ္မာတယ် လော်ကျင်း လာနှုတ်ဆက်လိုက်ပါဦး..."</p> <p>သူ စကားပြော၍ပင် မဆုံးသေးပေ။</p> <p>လူအုပ်ထဲမှ စူးရှသော အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>တောင့်တင်း သန်စွမ်းသော အမျိုးသား တစ်ဦးသည် အဆိပ်ရှိသော ပုရွက်ဆိတ်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး နာကျင်စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်ကာ အော်ဟစ်နေလေသည်။</p> <p>"နာတယ် နာတယ် သခင်မလေး... ကျွန်တော့်ကို ချမ်းသာပေးပါ... ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်... ကျွန်တော် သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုတွေ မလုပ်ခဲ့သင့်ဘူး... အား"</p> <p>"စတုတ္ထအစ်ကို ကျွန်မ သူလျှို တစ်ယောက်ကို ဖမ်းမိထားတယ်"</p> <p>ဝမ်လော်ကျင်းက လက်သီးဆုပ်အရွယ် ပင့်ကူ နှစ်ကောင်နှင့် ကင်းခြေများ သုံးကောင်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ချလိုက်ရာ ၎င်းတို့က တောင့်တင်း သန်စွမ်းသော အမျိုးသားပေါ်သို့ အလျင်အမြန် တွားသွား တက်ရောက်သွားကြသည်။</p> <p>"ဒီလူက သိုင်းကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပဲ သူ့ပုံစံကို ကြည့်ရတာ လေလွင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ များတယ် သူက ဒုက္ခသည်တွေကို သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ပြီး ငါတို့ ရိက္ခာတွေကို လုယူဖို့ စီစဉ်နေတာ ဟွန်း နင်က လူဆိုးပဲ ပိုးကောင်တွေနဲ့ နင့်ကို ကိုက်သတ်ခိုင်းလိုက်မယ်"</p> <p>တောင့်တင်း သန်စွမ်းသော အမျိုးသား၏ အော်ဟစ်သံများမှာ အလွန် နာကျင်ပုံရသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ ခဲအေးသွားလေသည်။ သူ၏ ညီမများသည် ထိုသို့ လုပ်ရန် လိုအပ်ပါသလား။ သူတို့က အခြေအနေကို ဖျက်ဆီးနေကြသည်...</p> <p>သူတို့ကြောင့် စေ့စပ်ထားတာကို ဖျက်သိမ်းခံရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ သူ အိမ်ထောင်ကျမယ့် ကိစ္စကို သူတို့ တားဆီးနေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။</p> <p>လျိုယွမ်ရွေ့၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးအေးများ ထွက်လာလေသည်။ သူက ဝမ်ရှိုကျဲ့အား မသေချာမရေရာသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူက နူးညံ့ပြီး လိမ္မာသော ညီမ ဆိုသူလား။</p> <p>ဒီညီမတွေက ကြမ်းတမ်းပြီး ရန်လိုတာ မဟုတ်ဘဲ နူးညံ့ပြီး လိမ္မာတယ် ဆိုတာ သေချာရဲ့လား။</p> <p>သူ အလိုအလျောက် နောက်ဆုတ်သွားမိသည်။ သူသည် ဖင်းအန်းမြို့နယ်ရှိ ဝမ်မျိုးနွယ်စုထံသို့ သာလွန်မှု ခံစားချက် အချို့ဖြင့် လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခု ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ ဖင်းအန်းမြို့နယ်သည် အန္တရာယ် များပုံ ရသည်။ သူ ဒီနေရာသို့ လာခဲ့ခြင်းမှာ အလွန် အလျင်လိုလွန်းသွားခဲ့ပြီ။</p> <p>သူ ဒီနေရာတွင် ဆက်မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p>"အစ်ကို ရှိုကျဲ့"</p> <p>လျိုယွမ်ရွေ့က အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေသဖြင့် ခါးကို အနည်းငယ် ညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"စီမံကိန်းကို လေ့လာတာ ပြီးပါပြီ တကယ့်ကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အစီအစဉ်ပါပဲ ဒါပေမဲ့ အချိန်လည်း လင့်နေပြီမို့ သခင်မကြီး ကုန်းစွန်းနဲ့ ဘိုးဘေးလုံယန်ဆီ သွားရောက် ဂါရဝပြုဖို့ အချိန်တန်ပါပြီ"</p> <p>" ကျွန်မ ကိုယ်စား သခင်မကြီးနဲ့ ဘိုးဘေးဆီ သွားရောက် ဂါရဝပြုပေးပါ ကျွန်မက ဒီမစ်ရှင်မှာ မပါတော့ ဒီမှာပဲ နေပြီး ကူညီပေးလိုက်ပါ့မယ်"</p> <p>လျိုရိုလဲ့သည် လော်ချိုးနှင့် လော်ကျင်းတို့ကို စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ကူညီရန် ကိုယ်တိုင် ဆန္ဒအလျောက် ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။</p> <p>"ပြီးတော့ အစ်ကို ရှိုကျဲ့... လူအများကြီး ဗိုက်ဆာနေကြပြီလို့ မြင်တယ် သူတို့ အလုပ်မလျှောက်ခင် ဆန်ပြုတ် နည်းနည်းလောက် တိုက်လို့ မရဘူးလား"</p> <p>သက်တောင့်သက်သာ ဘဝမျိုးနှင့် ကျင့်သားရနေသော သခင်မလေး တစ်ဦး အနေဖြင့် သူမသည် အခြားသူများ ဒုက္ခရောက်နေသည်ကို မကြည့်ရက်နိုင်ပေ။</p> <p>"ညီမ ရိုလဲ့ ပြောတာ မှန်တယ်"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က လက်အုပ်ချီ၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အစ်ကို သေချာ မတွေးမိလိုက်ဘူး လော်ထုံကို စီစဉ်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ် ပြီးတော့ ညီမက ဒီမှာ နေပြီး ကူညီချင်တယ် ဆိုရင်လည်း ညီမကို ပိုပြီး ဂရုစိုက်ဖို့ အစ်ကို့ လက်အောက်ခံတွေကို ပြောထားလိုက်ပါ့မယ်"</p> <p>"အစ်ကို ရှိုကျဲ့... ကျွန်မက အကူအညီမဲ့နေတဲ့ ကောင်မလေး တစ်ယောက် မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>လျိုရိုလဲ့က ပြုံး၍ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ဝမ်လော်ချိုးနှင့် သွားရောက် ပူးပေါင်းကာ အလုပ်ဆက်လုပ်လေသည်။</p> <p>ဝမ်လော်ထုံအား ညွှန်ကြားချက် အချို့ ပေးပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် လျိုယွမ်ရွေ့တို့သည် မြင်းလှည်းပေါ်သို့ ပြန်တက်ကာ ပင်မအိမ်တော်သို့ ဦးတည်သွားကြလေသည်။</p> <p>မြင်းလှည်း အတွင်း၌။</p> <p>"အစ်ကို ရှိုကျဲ့... အစ်ကို့ ညီမတွေက တကယ်ကို တက်ကြွကြတာပဲ"</p> <p>လျိုယွမ်ရွေ့မှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ပင်မသွေးဆက်၏ ဒုတိယသား ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကို အထူးတလည် မနှစ်သက်ပေ။ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းရန် အလှည့်ကျသူ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူသည် များသောအားဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ပညာတတ် တစ်ဦးအဖြစ် သရုပ်ဆောင်လေ့ ရှိပြီး သိမ်မွေ့မှုကို အလေးပေးလေ့ ရှိသည်။ သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ ညီမများသည် တစ်ယောက်ထက် တစ်ယောက် ပို၍ ကြမ်းတမ်းနေကြလေသည်။</p> <p>"ဟဲဟဲ ယွမ်ရွေ့ ကြည့်ရတာ ရိုလဲ့က သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားပုံ ရတယ်နော်"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။</p> <p>"သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်ကို ငါ မမြင်ရဘူး"</p> <p>လူတစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံဆင့်ကို မမြင်ရခြင်းတွင် ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခု ရှိလေသည်။ တစ်ခုမှာ ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံဆင့်က သူ့ထက် များစွာ မြင့်မားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒုတိယ တစ်ခုမှာ ၎င်းတို့က ၎င်းတို့၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>"အင်း..."</p> <p>လျိုယွမ်ရွေ့က ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အစ်ကို ရှိုကျဲ့ကလည်း ငါတို့ လူပဲဆိုတော့ အမှန်တိုင်း ပြောရရင် ငါတို့ မိသားစုက ရိုလဲ့က ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ပါရမီ ပါတယ် သူက ငယ်ငယ်ကတည်းက ဘိုးဘေးရွှမ်ယွီရဲ့ သဘောကျမှုကို ခံခဲ့ရတာ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်မှုကို ငါတို့က ထုတ်မပြချင်လို့ ဘိုးဘေးက သူ့ကို အရှိန်အဝါ ဖုံးကွယ်ပေးတဲ့ ရတနာ တစ်ခု ပေးထားတာ နောက်နှစ်နှစ်နေရင် ဘိုးဘေးက သူ့ကို အကယ်ဒမီကို ခေါ်သွားတော့မှာ"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် အနည်းငယ် ခန့်မှန်းမိသော်လည်း အမှန်တရားကို ကြားသောအခါ သူ အံ့ဩပြီး မနာလို ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>"ဂုဏ်ယူပါတယ် ယွမ်ရွေ့ မင်းတို့ လျိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကံကြမ္မာက တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ"</p> <p>ဘိုးဘေးရွှမ်ယွီ၏ ဤကဲ့သို့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံရခြင်းကြောင့် လျိုရိုလဲ့သည် သူမထက် မနိမ့်ကျသော ပါရမီနှင့် အလားအလာ ရှိရမည်မှာ သေချာလှပေသည်။ အကယ်ဒမီ၏ အရင်းအမြစ်များနှင့် မိသားစု၏ ပံ့ပိုးမှုတို့ဖြင့် မမျှော်လင့်ထားသော အရာများ မဖြစ်ပေါ်ပါက သူမသည် အနာဂတ်တွင် ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်ဒမီသို့ သွားရောက်မည့် လမ်းကြောင်းမှာ အဆင့်နိမ့် ဆွေကြီးမျိုးကြီး မိသားစု အများအပြား အိပ်မက်မက်ကြသည့် အရာဖြစ်သည်။ အကယ်ဒမီသည် မိသားစုနှင့် မတူပေ၊ ၎င်းတွင် ပိုမို ကျယ်ပြန့်သော စင်မြင့်နှင့် အရင်းအမြစ်များစွာ ရှိလေသည်။ မိသားစု မျိုးဆက်များ၏ အနာဂတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုမှာလည်း အတိုင်းအဆမဲ့ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် အကယ်ဒမီတွင် အထက်တန်းလွှာ တပည့်များအတွက် တင်းကျပ်သော စည်းမျဉ်းများ ရှိလေသည်။ ၎င်းတို့သည် မိသားစုကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ပံ့ပိုးပေးနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် အကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းသားများသာ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်ဒမီ၏ အရင်းအမြစ်များနှင့် ဆရာများသည် မိသားစုများအတွက် အရည်အချင်းရှိသူများကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးရန် သို့မဟုတ် ၎င်းတို့အတွက် ပံ့ပိုးပေးရန် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် ဘိုးဘေးလုံယန်သည် မိသားစုထံသို့ ပြန်လာပြီး အထက်တန်းလွှာ တပည့် တစ်ဦး အဖြစ် သူမ၏ အဆင့်အတန်းကို စွန့်လွှတ်ကာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘိုးဘေးလုံယန်၏ လုပ်ရပ်များမှာ အကယ်ဒမီကို သစ္စာဖောက်ခြင်းနှင့် နီးပါး တူညီလေသည်။ အကယ်ဒမီက မျက်ကွယ်ပြုထားပြီး အရေးမယူခဲ့ခြင်းမှာ အလွန် သဘောထားကြီးလွန်းလှပြီး နောက်ကွယ်တွင် သူမ၏ ဆရာက ကြားဝင် စေ့စပ်ပေးမှု ရှိရမည်မှာ သေချာပေသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုသို့ပင် ဖြစ်လင့်ကစား ဘိုးဘေးလုံယန် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းမှာ အကယ်ဒမီကို သစ္စာဖောက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အကယ်ဒမီ၏ သက်ညှာမှုမှာ သဘောထားကြီးမှု၏ ကန့်သတ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ နောက်ကွယ်တွင် သူမ၏ ဆရာက ကြားဝင် စေ့စပ်ပေးမှု ရှိရမည်မှာ သေချာပေသည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မိသားစု အများစုသည် မိသားစုတွင် ပါရမီရှင် တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသောအခါ ၎င်းတို့၏ ထူးချွန်သော တပည့်များကို အကယ်ဒမီသို့ ပို့ဆောင်ရန် နည်းလမ်း ရှာကြမည်သာ ဖြစ်သည်။ ဤအရာက မိသားစုအား အကယ်ဒမီတွင် နေရာတစ်ခု ရရှိရန် ကူညီပေးနိုင်လေသည်။ လူသိရှင်ကြားတွင်ရော ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရပါ အခြား မိသားစုများက ၎င်းတို့အား ပိုမို အလေးထားပြီး လေးစားမှု ပြသကြမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိသားစု မျိုးဆက် တစ်ဦး၏ အနာဂတ် မည်မျှအထိ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာမည်ကို မည်သူမျှ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်လူသား အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပါက မိသားစု တစ်ခုလုံးသည် ၎င်းမှ အကျိုးအမြတ်များ ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံးတော့ မိသားစုသည် နှစ်ရာပေါင်းများစွာတိုင် တည်တံ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း မိသားစုသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း ကောင်းကင်လူသား အဆင့်ရှိ မိသားစု တစ်ခု ဖြစ်လာရန် တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်သည့် အရာ မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့ သိထားသလောက် အကယ်ဒမီတွင် လူမရှိသော ကောင်းကင်လူသား အဆင့်ရှိ မိသားစုဟူ၍ မရှိပေ၊ ထို့အပြင် တစ်ဦးထက် ပို၍ ရှိနေနိုင်ချေ အလွန် များပြားလေသည်။</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် လျိုယွမ်ရွေ့တို့သည် ပင်မအိမ်တော်သို့ အတူတကွ ရောက်ရှိလာကြပြီး ကျင့်ဝတ် စည်းမျဉ်းများအရ ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သခင်မကြီး ကုန်းစွန်းထံ သွားရောက် တွေ့ဆုံလေသည်။</p> <p>ရှန်းယင် လျိုမျိုးနွယ်စုနှင့် ဆန်းယန် ကုန်းစွန်းမျိုးနွယ်စုတို့သည် တူညီသော တောင်တန်းရှိ တွင်းထွက်သယံဇာတများကြောင့် မကျေနပ်မှုများစွာ ရှိခဲ့ကြသော်လည်း ကျင့်ဝတ်များကို ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပေ။ အထူးသဖြင့် ကုန်းစွန်းဟွေးသည် ယခုအခါ ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ မိခင်ကြီး ဖြစ်နေသောကြောင့် ပို၍ပင် အရေးကြီးလေသည်။</p> <p>ကုန်းစွန်းဟွေးသည် ဇိမ်ခံ တရားဝင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လျိုယွမ်ရွေ့အား ပင်မခန်းမဆောင်တွင် လက်ခံ တွေ့ဆုံလေသည်။</p> <p>အနည်းငယ် စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက် လျိုယွမ်ရွေ့က ဘိုးဘေးလုံယန်ထံ သွားရောက် ဂါရဝပြုလိုကြောင်း ပြောကြားလေသည်။</p> <p>"သခင်လေး ခဏလောက် စောင့်ပါဦး"</p> <p>ကုန်းစွန်းဟွေးက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့ လူတစ်ယောက်ကို စောင့်ပြီးမှ ဘိုးဘေးလုံယန်ရဲ့ အိမ်တော်ကို အတူတူ သွားကြတာပေါ့"</p> <p>လျိုယွမ်ရွေ့မှာ သံသယများ ရှိနေသော်လည်း သူ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို ပြေပြစ်စွာ ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည် သောက်ကာ ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် စကားပြောနေလေသည်။</p> <p>"အစ်ကို ရှိုကျဲ့... ကျွန်တော် ဒီတစ်ခါ လာလည်ရတဲ့ အကြောင်းရင်း နှစ်ခု ရှိပါတယ် ပထမတစ်ခုက ပိုးမွှား ဘေးဒုက္ခ အတွင်းမှာ သတင်းကို ကြိုတင် ပေးပို့ခဲ့တဲ့အတွက် မိသားစု ကိုယ်စား ကျေးဇူးတင်ချင်လို့ပါ ဒုတိယ တစ်ခုကတော့ အစ်မက အစ်ကို့ဆီ လက်ဆောင်ပြန် တစ်ခု ပေးဖို့ ကျွန်တော့်ကို တာဝန်ပေးလိုက်လို့ပါ"</p> <p>စကားပြောပြီးနောက် လျိုယွမ်ရွေ့က လက်ဆောင်စာရင်း နှစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ပိုးမွှား ဘေးဒုက္ခ၏ လက္ခဏာများကို တွေ့ရှိသောအခါ ချက်ချင်းပင် ဆက်စပ်နေသော မိသားစုများ အားလုံးထံ စာတစ်စောင် ပေးပို့ခဲ့သည်။ အကယ်၍ လျိုမျိုးနွယ်စုက ဤစည်းလုံးညီညွတ်မှု ပြသသည့် လုပ်ရပ်ကို လျစ်လျူရှုပါက ၎င်းတို့သည် ဝမ်မျိုးနွယ်စုကို အလေးမထားကြောင်း ပြသရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။ သံတမန် တစ်ဦးကို တိုက်ရိုက် စေလွှတ်ပြီး လက်ဆောင်ပြန် ပေးအပ်ခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့က ထိုလုပ်ရပ်ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြသလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လျိုရိုလန်၏ ကိုယ်ပိုင် လက်ဆောင်ပြန်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းမှာ ကုန်းစွန်းဟွေး၏ အကြံပြုချက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ၎င်းတို့ အမဲလိုက်ခဲ့သော အရှေ့ပင်လယ် မြားငါး၏ အကောင်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းများကို ရွေးချယ်ကာ လျိုရိုလန်ထံ မြည်းစမ်းကြည့်ရန် ပေးပို့ခဲ့သည်။ ၎င်းအတွက် တုံ့ပြန်မှု အဖြစ် လျိုရိုလန်က သူ့အား သုံးကျပ်သား အလေးချိန်ရှိ တိမ်တိုက်မြူ ဝိညာဉ်မျိုးစေ့ဟုခေါ်သော ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် တစ်မျိုးကို ပြန်လည် ပေးပို့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုလက်ဆောင်က ဝမ်ရှိုကျဲ့အား အတော်လေး စိတ်သက်သာရာ ရစေခဲ့ပြီး လျိုရိုလန်အပေါ် အမြင်ကောင်း အချို့လည်း ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။ သူမ ရွေးချယ်ခဲ့သော လက်ဆောင်မှာ ပြေပြစ်သော ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ဝမ်ရှိုကျဲ့ ကဲ့သို့ ဝိညာဉ်အဆင့် လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းနေသူ တစ်ဦးအတွက် လိုအပ်သော ရှားပါး အရင်းအမြစ်များထဲမှ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ သူ ပေးပို့ခဲ့သော ဝိညာဉ်ငါးနှင့် ညီမျှပြီး များလွန်းခြင်း၊ နည်းလွန်းခြင်း မရှိပေ။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော လက်ဆောင်မျိုးက လူများကို သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်စေသည်။ သူမက ၎င်းကို အလေးထားပြီး သေချာ စဉ်းစားပေးခဲ့ကြောင်း ခံစားရလေသည်။</p> <p>သူမက မည်သည့် စာသားမျှ ထည့်သွင်းမထားသော်လည်း သူ၏ အနာဂတ်အတွက် သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save