Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘိုးဘေးမန် ရောက်လာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီးများသည် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများတွင် အမျိုးသားများထက် ပိုမို သိမ်မွေ့သော တွေးခေါ်မှုများ ရှိတတ်ကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ယောက်ျားဆန်လွန်းသူ တစ်ဦးဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း သူသည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ များများစားစား မတွေးမိခဲ့ပေ။ သခင်မကြီး ကုန်းစွန်းဟွေးနှင့် ဝမ်လိချီတို့၏ သတိပေးချက်သာ မရှိပါက လက်ဆောင်များ ပေးပို့ရန် သူ တွေးမိမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤတစ်ကြိမ် လျိုရိုလန်နှင့် တိတ်တဆိတ် ဆက်သွယ်မှုမှ တစ်ဆင့် သူမ ဆိုလိုသည်ကို သူ အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"ယွမ်ရွေ့ ပြန်ရောက်ရင် မင်းအစ်မ ဆိုလိုတာကို ငါ နားလည်ပါတယ်လို့ ပြောလိုက်ပါ"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဟင်</p> <p>ယွမ်ရွေ့မှာမူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ သူ့အစ်မက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ သူ့အစ်မက ဒီလက်ဆောင်ထဲမှာ လျှို့ဝှက် စာ တစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ပေးလိုက်တာလား။</p> <p>သူက ပါရမီ ပါသော်လည်း ငယ်ရွယ်နေသေးသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ယောကျ်ားလေးများသည် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်၍ မိန်းကလေးများထက် တွေးတောမှု နည်းပါးတတ်ကြသည်။</p> <p>ဤအကြောင်းအရာကို ခေတ္တ ဘေးဖယ်ထားပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ယွမ်ရွေ့နှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောနေလေသည်။ သခင်မကြီး ကုန်းစွန်းဟွေးမှာမူ ခေတ္တ ထွက်ခွာသွားလေသည်။</p> <p>နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ပင်မခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်မှ ကုန်းစွန်းဟွေး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>"ရှိုကျဲ့ မင်းရဲ့ အဘိုး ရောက်နေတယ် ထွက်ပြီး ဂါရဝပြုလိုက်ဦး"</p> <p>အဘိုး ဟုတ်လား။</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားသော်လည်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး ဝမ်းသာသော မျက်နှာထားဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်ကာ ဂါရဝပြုလေသည်။ ယွမ်ရွေ့သည်လည်း စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် နောက်မှ လိုက်ပါသွားလေသည်။</p> <p>ပင်မအိမ်တော်၏ ပင်မခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်တွင် မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရပ်ရှည်ကာ လူလတ်ပိုင်း အရွယ်ဟု ထင်ရသော အမျိုးသား တစ်ဦး ရပ်နေလေသည်။ သို့သော် သူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရပ်နေသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေသော တောင်တန်းကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ခန့်ညားပြီး ခန့်မှန်းရ ခက်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေလေသည်။</p> <p>သခင်မကြီး ကုန်းစွန်းဟွေးမှာမူ သူ၏ ဘေးတွင် မိန်းကလေးငယ် တစ်ဦးကဲ့သို့ ရိုကျိုးစွာ ရပ်နေလေသည်။</p> <p>"ရှိုကျဲ့ ဘိုးဘေးမန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က အလျင်အမြန် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>"ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး ရှိုကျဲ့ရယ်"</p> <p>ဘိုးဘေးမန်က ပြောလေသည်။</p> <p>ထိုမီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံရှင်မှာ ကုန်းစွန်းမျိုးနွယ်စု၏ ဝိညာဉ်အဆင့် ဘိုးဘေး နှစ်ပါး အနက်မှ တစ်ပါး ဖြစ်သော ဘိုးဘေးမန် ပင်ဖြစ်သည်။ မျိုးနွယ်စု အတွင်းရော အပြင်မှာပါ သူ့ကို ဘိုးဘေးမန် ဟု ရိုသေလေးစားစွာ ခေါ်ဝေါ်ကြလေသည်။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် ဘိုးဘေးမန်သည် ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို အကဲခတ်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလေသည်။</p> <p>"မဆိုးဘူး မဆိုးဘူး... ရှိုကျဲ့ မင်းက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ချီသန့်စင်ခြင်း သတ္တမအဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ အတော်လေး မှတ်သားလောက်စရာပဲ"</p> <p>သေချာသည်မှာ သူ ဝမ်ရှိုကျဲ့အပေါ် အကျေနပ်ဆုံး အရာမှာ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှု မဟုတ်ဘဲ သူ၏ စရိုက်၊ လုပ်ဟန်နှင့် အခြေအနေများကို ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်းတို့ ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဘိုးဘေးမန်က မြှောက်ပြောလွန်းပါပြီ"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က ရိုသေလေးစားစွာနှင့် နှိမ့်ချစွာ ပြောလေသည်။</p> <p>"ကျွန်တော် ဒီနေ့ အခြေအနေ ရောက်လာတာက မိသားစုက အရင်းအမြစ်တွေ ပံ့ပိုးပေးလို့ပါ ဘိုးဘေး ဒီနေ့ လာမယ် ဆိုတာကို ဘာလို့ ကြိုမပြောတာလဲ ကျွန်တော် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ကြိုဆိုလို့ ရတာပေါ့ ဒီလိုဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုဘက်က အရိုအသေ တန်ရာ ကျပါတယ်"</p> <p>"ဒီခရီးစဉ်က လျှို့ဝှက်ထားရမယ့် ကိစ္စပဲလေ သဘာဝကျကျ အကြီးအကျယ် လုပ်လို့ မရဘူးပေါ့ ဘယ်လိုလုပ် အရိုအသေ တန်ရမှာလဲ"</p> <p>ဘိုးဘေးမန်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းရဲ့ အစီအစဉ်တွေနဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ဟွေးအာဆီကနေ ငါ ကြားပြီးပြီ ကောင်းတယ် အဲဒီ ခွေးအ မိသားစုတွေကို သင်ခန်းစာ ပေးရမယ်"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က အရိုအသေ ပေးကာ ပြောလေသည်။</p> <p>"ဘိုးဘေးမန်ရဲ့ ပံ့ပိုးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ပင်မခန်းမဆောင်ကို ကြွပါ ကျွန်တော် ဧည့်ခံပါ့မယ်"</p> <p>"လောလောဆယ် မလိုသေးပါဘူး"</p> <p>ဘိုးဘေးမန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်ကို ယွမ်ရွေ့ထံသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။ သူက အနည်းငယ် ပြုံး၍ ပြောလေသည်။</p> <p>"ဒီကလေးဆီမှာ လျိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျင့်စဉ်ဖြစ်တဲ့ ရေဓာတ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ်ရဲ့ အရှိန်အဝါ ရှိနေတယ် သူက လျိုမျိုးနွယ်စုက ကလေးများလား"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>"ဘိုးဘေး... သူက လျိုမျိုးနွယ်စုက ယွမ်ရွေ့ပါ ကျွန်တော်နဲ့ စေ့စပ်ထားတဲ့ လျိုရိုလန်ရဲ့ မောင်ပါ"</p> <p>ယွမ်ရွေ့မှာ လန့်သွားပြီး သူ၏ အံ့ဩမှုမှ သတိဝင်လာလေသည်။ သူက အလျင်အမြန် ရှေ့ထွက်ကာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။</p> <p>"လျိုမျိုးနွယ်စုက ယွမ်ရွေ့ ဘိုးဘေးမန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p>လျိုမျိုးနွယ်စုနှင့် ကုန်းစွန်းမျိုးနွယ်စု အကြား မသင့်မြတ်မှုများ ရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ သဘောထား ကွဲလွဲရုံ အဆင့်သာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် သေခန်းပြတ် ရန်သူများ မဟုတ်ကြပေ။ ၎င်းက အခြား မျိုးနွယ်စုမှ အကြီးအကဲ တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရာတွင် မျိုးဆက်သစ်များက ရိုင်းစိုင်းစွာ ဆက်ဆံ၍ ရသည်ဟု မဆိုလိုပေ။</p> <p>"သြော်... မင်းက လျိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးဆက်သစ် ကလေးကိုး လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အတန်ကြာက မင်းရဲ့ အစ်ကို ယွမ်ဟွေးနဲ့ ငါ တွေ့ဖူးတယ် အဲဒီကလေးက မှတ်သားလောက်စရာ ပါရမီ ရှိတယ် လျိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ လက်ရှိ ကြွယ်ဝမှုနဲ့ဆိုရင် သူ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပါတယ် ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့... မင်းရဲ့ အရှိန်အဝါက မတည်ငြိမ်ဘူး ပြီးတော့ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း အားနည်းတယ် အနာဂတ်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းကို ပိုပြီး အာရုံစိုက်သင့်တယ် အနာဂတ်မှာ မင်း ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းနိုင်မလား ဆိုတာ ဘယ်သူမှ သေချာ မပြောနိုင်ဘူး အလွယ်တကူ လက်မလျှော့လိုက်နဲ့"</p> <p>ဘိုးဘေးမန်က အကြီးအကဲ တစ်ဦး၏ အမူအရာဖြင့် အကြံဉာဏ် ပေးလေသည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော် ကြိုးစားပါ့မယ်"</p> <p>ယွမ်ရွေ့၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးများ ပျံလာလေသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် အကြီးအကဲ တစ်ဦး၏ စကားကို ဆန့်ကျင်၍ မရနိုင်ပေ။ အထူးသဖြင့် အခြား မိသားစုမှ အကြီးအကဲ တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ပို၍ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>နှုတ်ခွန်းဆက် စကားများ ပြောဆိုပြီးနောက် သခင်မကြီး ကုန်းစွန်းဟွေးက ဘိုးဘေးမန်အား ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အဘိုး... ကျွန်မ ဘိုးဘေးလုံယန်ကို ချီစွမ်းအင်ကနေ တစ်ဆင့် အကြောင်းကြားပြီးပါပြီ သူ စောင့်နေတာ ခဏ ရှိပြီ အခု သွားကြမလား"</p> <p>ဘိုးဘေးလုံယန် အကြောင်း ပြောလိုက်သည်နှင့် ဘိုးဘေးမန်၏ မျက်နှာအမူအရာပင် လေးနက်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လေးစားမှု အချို့ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။</p> <p>"ဟွေးအာ... လမ်းပြပါ အဒေါ်ကို မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ"</p> <p>ဘိုးဘေးမန်၏ မိခင်မှာ ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ စတုတ္ထမျိုးဆက် တရားဝင် သမီး ဖြစ်သော ဝမ်လင်းတျဲ့ ပင်ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဘိုးဘေးလုံယန်၏ တူမ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘိုးဘေးလုံယန်သည် ဘိုးဘေးမန်၏ အဒေါ်အရင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ကုန်းစွန်းဟွေးက လမ်းပြပြီး ဘိုးဘေးမန်က နောက်မှ လိုက်သွားလေသည်။</p> <p>မျိုးဆက်သစ် လူငယ် နှစ်ဦး ဖြစ်သော ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် ယွမ်ရွေ့တို့သည် သဘာဝကျကျပင် အနောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။</p> <p>သူတို့ ဘိုးဘေးလုံယန်ကို အကြောင်းကြားပြီးနောက် သူမ၏ အိမ်တော်ထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။</p> <p>ဘိုးဘေးလုံယန်သည် ခြံဝင်းထဲတွင် စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။ သူမ၏ ဆံပင်ဖြူများ လွင့်မျောနေပြီး မျက်နှာဖုံးစွပ် ဝတ်ဆင်ထားကာ ရိုးရှင်းသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် လောကီအငွေ့အသက် ကင်းစင်ပြီး လောကီလူသားများ နှင့် မတူဘဲ ကမ္ဘာမြေသို့ ဆင်းသက်လာသော တကယ့် နတ်ဘုရားမ တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>သူမနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကျုံးလော်ရှန်း အဖြစ် သရုပ်ဆောင်ထားသော ဝမ်မေမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှပေသည်။</p> <p>ဘိုးဘေးမန်က အရင်ဆုံး ရှေ့ထွက်၍ ဂါရဝပြုကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကုန်းစွန်းမန် ဘိုးဘေးလုံယန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p>"အော်... မန်အာ"</p> <p>ဘိုးဘေးလုံယန်၏ နက်ရှိုင်းပြီး ကြယ်ရောင် လင်းလက်နေသော မျက်ဝန်းများတွင်လည်း လွမ်းဆွတ်မှု အရိပ်အယောင် အချို့ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။</p> <p>"မင်းကို တွေ့တိုင်း အတိတ်က ကိစ္စတွေကို ပြန်တွေးမိတယ် မင်းအမေ ငယ်ငယ်တုန်းကဆို ငါ အကယ်ဒမီက ပြန်လာမယ့် အချိန်ကို အမြဲ မျှော်နေတတ်တာ အရသာရှိတဲ့ မုန့်လေးတွေ စားရအောင်လို့လေ အချိန်တွေ တကယ် မြန်တာပဲ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားပြီ"</p> <p>ဘိုးဘေးလုံယန်၏ ခံစားချက်ကို နားထောင်ရင်း ဝမ်ရှိုကျဲ့ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဘိုးဘေးလုံယန်၏ တူမ ဝမ်လင်းတျဲ့သည်လည်း ငယ်စဉ်က အစားအသောက် မက်သူ တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်ကိုး။</p> <p>ဘိုးဘေးလုံယန်က စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းသော ကောင်မလေး ဝမ်လိချီကို အလိုလိုက်ထားသည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။ ကြည့်ရသည်မှာ သူမက ဝမ်လိချီထံတွင် သူမ၏ တူမဖြစ်သူ၏ အရိပ်ကို မြင်တွေ့နေရပုံ ပေါ်သည်။</p> <p>"အဘွား... ကျွန်တော့်အမေက အေးချမ်းပြီး ပူပင်သောက ကင်းတဲ့ ဘဝကို ဖြတ်သန်းသွားရတာပါ ဘိုးဘေး ဝမ်းမနည်းပါနဲ့"</p> <p>ကုန်းစွန်းမန်က နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>တကယ်တမ်းတွင် ကုန်းစွန်းမန် တစ်ယောက်တည်းသာ သူ၏ မိခင် ဝမ်လင်းတျဲ့သည် သူမ၏ ဘဝ နောက်ဆုံး နှစ်နှစ်ဆယ် အတွင်း မည်သို့မျှ ကုသ၍ မရသော နှလုံးရောဂါကို ခံစားခဲ့ရကြောင်း သိရှိလေသည်။ အကြောင်းရင်းမှာ သူမ၏ မိခင် မျိုးနွယ်စုတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကြေကွဲဖွယ် အဖြစ်အပျက်ကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏ ဘိုးဘေးများအတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရပြီး သူမ၏ အဒေါ် လုံယန်အတွက် ပို၍ပင် စိတ်မကောင်း ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ တန်ဖိုးကြီး ဆေးလုံးများသည် ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ ကုသနိုင်ပြီး နှလုံးသားကို မကုသနိုင်ပေ။</p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်ခန့်က သူ၏ မိခင် ဝမ်လင်းတျဲ့ ကွယ်လွန်ချိန်တွင် သူမက သူ၏ လက်ကို ကိုင်ကာ</p> <p>"မန်အာ... နောင်တစ်ချိန် အခွင့်အရေး ရရင် ဝမ်မျိုးနွယ်စုကို ကူညီပံ့ပိုးပေးရမယ်နော်"</p> <p>ဟု ပြောခဲ့သည်ကိုလည်း သူ မှတ်မိနေသည်။ သူ ဤစကားကို အမြဲ မှတ်သားထားခဲ့သည်။</p> <p>မဟုတ်လျှင် ကုန်းစွန်းဟွေးက ဝမ်တင့်ယွဲ့ကို အဘယ်ကြောင့် သွားရောက် လက်ထပ်မည်နည်း။ ကုန်းစွန်းမန်က နောက်ကွယ်မှ တွန်းအား မပေးခဲ့ပါက ကုန်းစွန်းမော့သည် ဤအိမ်ထောင်ရေးကို သဘောတူမည် မဟုတ်သကဲ့သို့ အခြား အကြီးအကဲများကလည်း ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"လုံယန် မန်အာ"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က ဝင်၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ထိုင်ပြီး စကားပြောကြတာပေါ့ အတိတ်ကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ပိုကောင်းတဲ့ အနာဂတ်ကို မျှော်လင့်ကြတာပေါ့"</p> <p>ဘိုးဘေး အဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ဦးသည် ၎င်းတို့၏ တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည် ထိန်းသိမ်းလိုက်ပြီး ဇရပ်ဆောင်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ကြသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ယွမ်ရွေ့သည် ရှေ့ထွက်၍ ဂါရဝပြုရန် အခွင့်အရေး ရသွားလေသည်။</p> <p>"လျိုမျိုးနွယ်စုက ယွမ်ရွေ့ ဘိုးဘေးလုံယန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p>ဘိုးဘေးလုံယန်သည် ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် အိမ်ထောင်ရေး စီစဉ်ရန် လျိုမျိုးနွယ်စုထံ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ခဲ့ဖူးသဖြင့် လျိုမျိုးနွယ်စု၏ မျိုးဆက်သစ်များနှင့် သဘာဝကျကျပင် ရင်းနှီးနေလေသည်။ သူမ၏ အသံ နူးညံ့သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ယွမ်ရွေ့... ဒီကလေးက ပညာတတ် တစ်ယောက်ရဲ့ အမူအကျင့် ရှိတယ် ကြည့်ရတာ အရာရှိ လမ်းကြောင်းကို လျှောက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေပုံ ရတယ် ဒါလည်း ထွက်ပေါက် တစ်ခုပဲ ဒါပေမဲ့ စာသင်နေရင်းနဲ့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကိုတော့ လစ်ဟင်းမခံနဲ့"</p> <p>ဘိုးဘေးလုံယန်၏ အမြော်အမြင်ဖြင့် သူမသည် ယွမ်ရွေ့၏ ပြဿနာကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သဘာဝကျကျ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဘိုးဘေး"</p> <p>ယွမ်ရွေ့၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးအေးများ ထွက်လာလေသည်။ ဒီနေ့ သူသည် ဘိုးဘေး နှစ်ပါး၏ ဝေဖန်မှုကို ခံရပြီးပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ပြန်ရောက်လျှင် ကျင့်ကြံခြင်းကို ကြိုးစားမည်ဟု သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သန္နိဋ္ဌာန် ချလိုက်လေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် သူ၏ အနာဂတ် ယောက်ဖဖြစ်သူ ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ချီသန့်စင်ခြင်း သတ္တမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု သူ တစ်ခါမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် အသက် နှစ်ဆယ့်တစ်နှစ် အရွယ်ရှိ သူ၏ အစ်ကို လျိုယွမ်ဟွေးထက် မနိမ့်ကျပေ။ ဤကဲ့သို့သော အလားအလာကြောင့် မျိုးနွယ်စုက ထိုအိမ်ထောင်ရေးကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ ဝမ်မျိုးနွယ်စု ရင်ဆိုင်နေရသော အခြေအနေနှင့် ဆိုလျှင် အကယ်၍ ဝမ်ရှိုကျဲ့တွင် ၎င်းတို့အား ပံ့ပိုးရန် မည်သည့် တန်ဖိုးမျှ မရှိပါက ဘိုးဘေးလုံယန်တွင် မျက်နှာ ကြီးကြီးမားမား ရှိနေလျှင်တောင် လျိုမျိုးနွယ်စုထံ ပါးစပ်ဟရဲမည် မဟုတ်ပေ။ အခြား အကြီးအကဲများကလည်း သဘောတူမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သခင်မကြီး ကုန်းစွန်းဟွေးသည် သူမ၏ မိဘအိမ်မှ ဘယ်အချိန်က ယူလာမှန်း မသိသော ဆန်းယန် ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ကို အသုံးပြု၍ လက်ဖက်ရည်ကို ရိုသေစွာ ငဲ့ပေးလေသည်။ လတ်ဆတ်သော သစ်သီးများနှင့် အခြားသော စားကောင်းသောက်ဖွယ်များကိုလည်း စားပွဲပေါ်တွင် တည်ခင်းထားလေသည်။</p> <p>မျိုးဆက်သစ် လူငယ် နှစ်ဦး ဖြစ်သော ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် ယွမ်ရွေ့တို့သည် ဘေးတွင် ရိုကျိုးစွာ မတ်တပ်ရပ်နေပြီး ၎င်းတို့၏ စကားဝိုင်းကို သေချာစွာ နားထောင်နေကြသည်။</p> <p>ခဏကြာပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ဝမ်ရှိုကျဲ့ အကြောင်း စတင် ဆွေးနွေးလာကြသည်။</p> <p>ပထမဦးစွာ ပိုးမွှား ဘေးဒုက္ခ ဖြစ်ရပ်၊ ထို့နောက် ချန်မျိုးနွယ်စု၏ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းစုမှ ရိက္ခာ အမြောက်အမြားကို သူ မည်သို့ ရရှိအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ကို သူတို့ မသိကြပေ။ ထို့နောက် သူက ဤရိက္ခာများကို လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများထံ ဈေးကောင်းဖြင့် ရောင်းချခဲ့သည်။</p> <p>ယခုအခါ သူသည် လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများ၏ မြေသိမ်း အစီအစဉ်များကို စတင် ပစ်မှတ်ထားလာပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထောင်ချောက် တစ်ခုပြီး တစ်ခု ဆင်ကာ လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများကို လွတ်လမ်းမရှိသော တွင်းနက်ကြီးထဲသို့ တွန်းချခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အမြတ်ထုတ်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ဆန်ဟောင်းများကို ဈေးကြီးပေး ဝယ်ခဲ့ရသည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါ ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်တော့မည့် ကိုယ်ပိုင် လယ်သမားများအား အငတ်ဘေးမှ ကယ်တင်ရန်၊ လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများ၏ လက်ချောင်းများကြားမှ ကယ်တင်ရန် ကြီးမားသော နုန်းဆယ်၊ မြေဖို့ စီမံကိန်းကြီးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထိုအရာက လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများ၏ အစီအစဉ်များကို တစ်စစီ ရိုက်ချိုးပစ်ခဲ့သည်။</p> <p>သူတို့၏ အမွေးရှာသွားပြီး အမွေးအနှုတ်ခံရခြင်းက သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းစေပြီး ဈေးကြီးပေး ဝယ်ထားသော ဆန်ဟောင်း အမြောက်အမြားကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့သည်။ ဤဖြစ်ရပ် အပြီးတွင် ဖင်းအန်းမြို့နယ်ရှိ သာမန် ပြည်သူများ အကြား ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုတို့ထက် လုံးဝ သာလွန်သွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဘိုးဘေးမန်သည် ဝမ်ရှိုကျဲ့အား အဆုံးအစမရှိ ချီးကျူးနေလေသည်။</p> <p>ယွမ်ရွေ့၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာပြီး ပို၍ ပို၍ အံ့ဩလာလေသည်။ သူ၏ အနာဂတ် ယောက်ဖသည် အလွန် အစွမ်းထက်လွန်းနေသည် မဟုတ်ပါလား။ ထိုလုပ်ရပ်များ အားလုံးက အံ့မခန်း ဖြစ်သည်။ သူသည် တွင်းတူးပြီး လူများကို မြှုပ်နှံခဲ့ရုံသာမက ဝမ်မျိုးနွယ်စုအတွက် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်များကိုပါ ယူဆောင်လာပေးခဲ့သည်။</p> <p>ဘိုးဘေး နှစ်ပါး ကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏ အမိန့်များကို နားထောင်ပြီး နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းရာတွင် သူ့ကို ကူညီပေးနေကြသည်။</p> <p>ဘိုးဘေးလုံယန်က ဝမ်ရှိုကျဲ့အား အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ယွမ်ရွေ့၏ အရှေ့တွင် ကိစ္စများစွာကို ပြောပြခြင်းဖြင့် သူမသည် လျိုမျိုးနွယ်စုထံ သတင်းစကား ပါးစေလိုကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p>၎င်းသည် လျိုမျိုးနွယ်စု အတွင်းရှိ ကောလာဟလများကို ငြိမ်သက်သွားစေရန် နည်းလမ်း တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ဘိုးဘေးလုံယန်သည် အခြားသူများ မသိသော ဖုံးကွယ်ထားသည့် လျှို့ဝှက်ချက်များကိုလည်း သိရှိလေသည်။ ဝမ်ရှိုကျဲ့ လူသိရှင်ကြား ကြေညာနိုင်သော အောင်မြင်မှုများမှာ ဤမျှသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၏ ဒုတိယပိုင်း အစီအစဉ်မှာ ပို၍ပင် ပြင်းထန်ပြီး အပြင်လူများထံ လုံးဝ ပေါက်ကြား၍ မရနိုင်ပေ။ ၎င်းသည် ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ အနာဂတ် ကြီးပွားတိုးတက်ရေးနှင့်ပင် ဆက်စပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ချန်နင်ဝေ မြို့တော်တွင် ဝမ်မျိုးနွယ်စု ကြီးပွားတိုးတက်လာမည်ကို အလွန် မလိုလားသော မိသားစု အချို့ ရှိကြောင်း ဝမ်လုံယန် ကောင်းစွာ သိရှိလေသည်။</p> <p>ရုတ်တရက်...</p> <p>သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်း တစ်ချက် တောက်ပသွားလေသည်။</p> <p>ယခု သူမ၏ ဒဏ်ရာများ တဖြည်းဖြည်း သက်သာလာပြီ ဖြစ်ရာ သူမ ဝမ်လုံယန် အနေဖြင့် အတိတ်က အကြွေးဟောင်းများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းလင်းရမည့် အချိန် ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save