Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၇၄၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">တိယဲ့နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ရှေ့တိုးသွားပြီး ရှောင်ဟုန်၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ အားပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မကြောက်နဲ့ အစ်ကိုကြီးနဲ့ အတူနေ"</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဟုန် စိတ်တည်ငြိမ်သွားကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်လူများက တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြ၏။ ထို့နောက် စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ အစီအရင်၏ ဗဟိုချက်ကို ရှာဖွေရန် တိမ်တိုက်များထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်ရတနာကို အစီအရင်မျက်လုံး ရှစ်ဆယ့်တစ်နေရာဖြင့် ကာကွယ်ထား၏။</p> <p> </p> <p> ယွင်ရှောင် ပထမဆုံးအကြိမ် ကြည့်လိုက်စဉ်က အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားမိပြီး အစီအရင်မျက်လုံးများ၏ တည်နေရာကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအစီအရင်ကို ဖောက်ထွင်းရန် ရက်အနည်းငယ် ကြာနိုင်မည်ကို သူသိသောကြောင့် အလျင်မလိုခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျင်းချီက သူ့အား အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက သေခြင်းတရားကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး ညင်သာစွာ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ရှောင်ဟုန်၏ လက်ကိုကိုင်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့လည်း သွားကြစို့"</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ တိမ်တိုက်များထဲသို့ နောက်ဆုံးမှ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး ရှောင်ဟုန်က စစ်သင်္ဘော၏ "ကမ္ဘာ့ကျောရိုး" ကိုလှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>တိမ်တိုက်များက အဆုံးမရှိ ကျယ်ပြန့်နေ၏။ အတွင်းသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်အလား အရပ်မျက်နှာများ မခွဲခြားနိုင်ဘဲ အဆုံးအစလည်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ တိမ်တိုက်များကြားတွင် အလျင်မလိုဘဲ လမ်းလျှောက်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အရှေ့ပင်လယ်မှာ လမ်းခွဲခဲ့တုန်းက ရှောင်ဟုန်ကို လူဆိုးတွေက ပြန်ပေးဆွဲသွားတော့ မင်းအတွက် ငါအရမ်းစိုးရိမ်ခဲ့ရတယ်။</p> <p> </p> <p>နောက်ပိုင်းမှာ မင်းဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲ… ပြီးတော့ အဲဒီလူဆိုးတွေ ဘာဖြစ်သွားလဲ"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင် မေးခွန်းမေးပြီးနောက် ရှောင်ဟုန်၏ လက်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး ပို၍ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ… ကျွန်မလည်း မသိဘူး… အဲဒီလူဆိုးက ရှောင်ဟုန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့တာ…"</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဟုန် အနည်းငယ် ကြောက်လန့်သွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးကြီးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင့် မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။ သူ၏မျက်လုံးများမှာ မည်းနက်သွားပြီး ရှောင်ဟုန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကြည်လင်ပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ် သက်တံကျောက်တုံးဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပြစ်အနာအဆာကင်းပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အားလုံး ပေါ်လွင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>မမြင်အပ်သောအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား ယွင်ရှောင် ရင်တဒိန်းဒိန် ခုန်သွား၏။</p> <p> </p> <p>သူက စိတ်ထဲတွင် <strong>'</strong><strong>မသင့်တော်သောအရာကို မကြည့်ရ</strong>' ဟု အလျင်အမြန် ရွတ်ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ရှောင်ဟုန်၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ နတ်ဆိုးအရိပ်အယောင်များ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဟုန် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားမိပုံရ၏။ သူမ၏ ပါးပြင်များ နီရဲသွားပြီး တုန်ရီသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီး ဘာလုပ်နေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>သူမ ချက်ချင်း တင်းမာသွားပြီး သူမ၏ အတွင်းမှ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ယွင်ရှောင်၏ မျက်ဆံများကို တားဆီးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ဆန်းကြယ်ဝိညာဉ်မျက်လုံးများအောက်တွင် အရာအားလုံးမှာ မှုန်ဝါးဝါး အဖြူရောင်ဖြစ်သွားပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်နိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင် ထိတ်လန့်သွား၏။</p> <p> </p> <p>"ရှောင်ဟုန် မင်းရဲ့အတွင်းက စွမ်းအားက…"</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဟုန်က ဗလာသက်သက်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင် ရုတ်တရက် သတိထားလိုက်မိသည်။ ရှောင်ဟုန်က သူ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အားမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးလာကာ ပုံမှန်မဟုတ်လောက်အောင် အားကောင်းလာသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီး ယွင်ရှောင် အစ်ကို ဆိုး လူဆိုး…"</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါလာ၏။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မျက်နှာမှာ ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နတ်ဆိုးမှော်စာလုံးများ စတင်ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်၏ လက်များမှာ ရွှေရောင်အလင်းများဖြင့် တောက်ပနေပြီး သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောနေသော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ သူထွက်ပြေးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သည့်အလား အားကို ဆက်လက်တိုးမြှင့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟိဟိ"</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် လုံးဝမတူညီသော ဆိုးရွားသည့် ရယ်သံတစ်သံ ရှောင်ဟုန်၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ လခြမ်းကွေးကဲ့သို့ ကွေးတက်သွားပြီး ထူးဆန်းစွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်မှာ တည်ငြိမ်နေပြီး စိတ်မလှုပ်ရှားပေ။ တိယဲ့က ရှောင်ဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေမည်ကို သူမျှော်လင့်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါသိချင်တာက ဘာဖြစ်လို့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို မင်းအစား ရှောင်ဟုန်က ပိုင်ဆိုင်ထားရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဟေး ကောင်လေး မင်း အရင်တုန်းကထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းလာတာပဲကွ"</p> <p> </p> <p>“<strong>ရှောင်ဟုန်</strong>” ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အမှောင်တိမ်တိုက်များ လိမ့်ဝင်သွားပြီး အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံစံဖြစ်သွားသည်။ ထိုပုံစံက တိယဲ့နှင့်ပင် ဆင်တူနေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးကြီးများမှ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က နောင်တရဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ ငါ့အမှားပဲ။ ငါ စပ်စုပြီး ရှောင်ဟုန်ရဲ့ အခြေအနေကို စူးစမ်းခဲ့မိတယ်။ အခု မင်းလည်း ထွက်လို့မရတော့ဘူး။ ငါ မင်းကို ဘယ်လိုပြန်ရအောင်လုပ်ပြီး သူမကိုရော ဘယ်လိုပြန်ခေါ်ရမလဲ"</p> <p> </p> <p>“ရှောင်ဟုန်” က လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အခု ငါဒီခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီဆိုတော့ သူမ ဘယ်တော့မှ ပြန်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး သူမ သေတဲ့အထိပဲ"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ လှောင်ပြောင်သည့်အပြုံးဖြင့် ကွေးတက်သွားသည်။</p> <p>                                            </p> <p>"အဲဒီလောက်သာ လွယ်မယ်ဆိုရင် ရှောင်ဟုန်က သေသွားတာကြာလောက်ပြီ။ ငါ မမှားရင် မင်း ဒီခန္ဓာကိုယ်လုပွဲမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားတစ်ခုအနေနဲ့ပဲ တည်ရှိနိုင်တာ"</p> <p> </p> <p>“ရှောင်ဟုန်” မှာ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား ငါက ထာဝရ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ပဲကွ… မင်းဘာတွေ နောက်နေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က… "ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လိမ်မနေနဲ့တော့… ဒီ ရက်စက်တဲ့ အဖြစ်မှန်ကို လက်ခံလိုက်စမ်းပါ။</p> <p> </p> <p> နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က အတိတ်တုန်းက အားကောင်းခဲ့နိုင်ပေမဲ့ ဘယ်လောက်အားကောင်းတဲ့ သတ္တဝါမှ အချိန်ရဲ့ စီးဆင်းမှုကို မတားဆီးနိုင်ဘူး။ အခု နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က အသက်ဆက်ရှင်ဖို့တောင် မနည်းရုန်းကန်နေရတာ"</p> <p> </p> <p>"ပါးစပ်ပိတ်ထား"</p> <p> </p> <p>“ရှောင်ဟုန်” က ဒေါသတကြီး ကြုံးဝါးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီနေ့ ငါ မင်းကို ငါ့ခြေဖဝါးအောက်မှာ ဝပ်တွားပြီး ဒုက္ခရောက်နေအောင် လုပ်ပြမယ်"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်မှ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မှော်စာလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ယွင်ရှောင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တွားသွားတက်လာပြီး ချက်ချင်းပင် သူ၏အရေပြားတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါတွေက ကလေးကစားစရာတွေပဲ။ မင်း ရှောင်ဟုန်နဲ့ အချိန်အကြာကြီး နေဖြစ်ရင် မင်းရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားကလည်း ကလေးတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားမှာလား"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က တခစ်ခစ်ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော နတ်ဆိုးမှော်စာလုံးများကို လုံးဝလျစ်လျူရှုကာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို နတ်ဆိုးမှော်စာလုံးများမှာ ချက်ချင်း ပျော်ဝင်သွားပြီး အခြေခံအကျဆုံး နတ်ဆိုးစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ချက်ချင်း စုပ်ယူခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း…"</p> <p> </p> <p>ထိတ်လန့်သွားသော “ရှောင်ဟုန်” မှာ ယွင်ရှောင့် နှလုံးသားကို ဦးတည်ကာ ဘယ်လက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က လက်နှစ်ချောင်းကို ပူးပြီး အောက်သို့ ညွှန်လိုက်ရာ ဝှစ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ဓားစွမ်းအင်မှာ ပြင်းထန်သော အားဖြင့် လေကိုခွင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘန်း"</p> <p> </p> <p>ဓားချက်က “ရှောင်ဟုန်” ၏ လက်ဝါးကို ထိမှန်သွားသော်လည်း စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် နှိမ်နင်းခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ သူတို့၏ စွမ်းအားများကို လက်များထဲသို့ အဆက်မပြတ် ထည့်သွင်းနေကြပြီး အလင်းစက်ဝိုင်းများမှာ ထောင့်အမျိုးမျိုးဖြင့် ပျံ့နှံ့သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ်ကို တုန်ခါစေပြီး ကြီးမားသော ဝိညာဉ်ဖိအားအောက်တွင် မှုန်ဝါးသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင့် အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွား၏။ ဤသို့ စွမ်းအားနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း သီးသန့်ပြိုင်ပွဲတွင် သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ ဖိနှိပ်မှုကို တဖြည်းဖြည်း ခံလာရပြီး သူ၏ညာဘက်ဓားလက်ညှိုးမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါလာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား မင်းရဲ့အတွင်းမှာလည်း အားကောင်းတဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအင် ရှိနေတာပဲကွ။ ငါ မင်းကို ဝါးမျိုလိုက်တာနဲ့ ငါ့ရဲ့ အင်အားက အဆင့်သစ်တစ်ခုကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>“ရှောင်ဟုန်” မှာ အရိုင်းဆန်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏နောက်ကျောတွင် နတ်ဆိုးအရိပ်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုအရိပ်မှာ နတ်ဆိုးဓမ္မပုံရိပ်မဟုတ်ဘဲ တိယဲ့ဖြစ်ပြီး သူ့အား ဆိုးရွားစွာ ပြုံးကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင့် မျက်ဆံများ ဆတ်ခနဲ ကျုံ့သွား၏။ သူက ချက်ချင်းပင် ခေါင်းသုံးလုံးလက်ခြောက်ဖက်ရှိသော ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ထက်ရှသည့် ဓားများကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> လက်တစ်ဖက်ဖြင့် နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားကို ကိုင်မြှောက်ပြီး အောက်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုတိုက်ကွက်အားလုံးမှာ တိယဲ့ထံသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ကျန်လက်များဖြင့် လေထဲတွင် မှော်စာလုံးများ အဆက်မပြတ် ဖွဲ့စည်းပြီးနောက် “ရှောင်ဟုန်” ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တိယဲ့ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ငါ့ကို သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ မောင်းထုတ်ချင်တယ်လား။ အိပ်မက်မက်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>သူက လက်ဟန်များ ဖွဲ့စည်းပြီး သူ၏ပတ်ပတ်လည်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော စက်ဝိုင်းများကို ဖန်တီးကာ ပျံဝဲစေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစက်ဝိုင်းများက ပေထျန်းနှင်းကြယ်ဓား သုံးဆယ့်ခြောက်လက်ကို ကြီးမားသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ဖြင့် တားဆီးထားပြီး ထိမှန်ခြင်းမှ ကာကွယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တိယဲ့၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသဖြင့် ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်သွားပြီး အောက်သို့ ရိုက်ချလိုက်ရာ ရှောင်ဟုန်၏ ရှေ့မှ ယွင်ရှောင့် မှော်စာလုံးများဖြင့် တိုက်မိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘုန်း"</p> <p> </p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦးကြားမှ ဟန်ချက်ကို ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်မှာ ပေပေါင်းများစွာ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားပြီး ရှောင်ဟုန်မှာမူ သုံးလှမ်းသာ နောက်ဆုတ်ပြီးနောက် ဟန်ချက်ပြန်ထိန်းနိုင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့အတွင်းက စွမ်းအားက တော်တော်လေး ကမောက်ကမဖြစ်နေပြီး အားလုံးက မယုံနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းတယ်။</p> <p> </p> <p> ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးတော့ မင်းက ဘယ်တစ်ခုကိုမှ အာရုံစိုက်ပြီး မကျင့်ကြံနိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>တိယဲ့ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူက ချက်ချင်း ရှောင်ဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှောင်ဟုန်” ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး မှော်စာလုံးများ အဆက်မပြတ် ဖွဲ့စည်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>မှော်စာလုံးစက်ဝိုင်းများမှာ သူ့လက်ဝါးမှ ပျံထွက်လာပြီး တိမ်ပင်လယ်တစ်ခုလုံးမှာ ဆူပွက်နေသော ရေကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> မရေမတွက်နိုင်သော တိမ်တိုက်များမှာ ပူဖောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလွန်အံ့မခန်းသော မြင်ကွင်းကို ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>" မင်းလို တောသားတစ်ယောက်ကို သက်တံခန္ဓာကိုယ်နဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအင် ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားရှိလဲဆိုတာ ဒီနေ့ ငါမင်းကို ပြမယ်၊ "</p> <p> </p> <p>“ရှောင်ဟုန်” ၏ မျက်နှာမှာ လှောင်ပြောင်သရော်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ယွင်ရှောင်ကို သေလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင့် အမူအရာမှာ အမှန်ပင် အလွန်ဆိုးရွားနေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုလေးတင် မှော်စာလုံးနှစ်လုံး တိုက်ခိုက်ခံရစဉ်က တိယဲ့၏ စွမ်းအားမှာ သူ၏အထက်တွင် ရှိနေသည်ကို သူ သိလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါတွင် ရှောင်ဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှတစ်ဆင့် အသုံးပြုနေသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက်ပင် ပို၍ အားကောင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ သတိလက်လွတ် မဖြစ်ဝံ့တော့ပေ။ သူ၏ခေါင်းသုံးလုံး လက်ခြောက်ဖက်လုံးမှာ သတိကြီးစွာထားလိုက်ကြပြီး လက်တစ်ဖက်စီတွင် ဆန်းကြယ်လက်နက်တစ်လက်ကို ကိုင်စွဲကာ တိုက်ပွဲအတွက် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် “ရှောင်ဟုန်” မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏မျက်လုံးများတွင် စူးရှမှု၊ ဒေါသနှင့် မကျေနပ်မှုတို့ ရောနှောနေသော ရှုပ်ထွေးသည့် အရိပ်အယောင်များ လင်းလက်သွားပြီး သူက ကြုံးဝါးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီနေ့တော့ မင်းကံကောင်းသွားတယ်"</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး ချွေးစက်များ ပါးပြင်ပေါ်သို့ စီးကျလာကာ ဖွဲ့စည်းနေသော မှော်စာလုံးများမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>စွမ်းအားအားလုံးမှာ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားပြီး တိမ်ပင်လယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော ကြီးမားသည့် အလင်းဝန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွား၏။ စွမ်းအားမှာ လှိုင်းလုံးကဲ့သို့ တဟုန်ထိုး တက်လာပြီး အတွင်းစွမ်းအင် ပျံ့နှံ့သွားသည့် အားမှာပင် ဤမျှ ပြင်းထန်လှသည်။</p> <p> </p> <p>သူက သူ၏မှော်လက်နက်အားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လက်ခြောက်ဖက်လုံးဖြင့် မှော်စာလုံးများ ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခု မှော်စာလုံးများမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အကာအကွယ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>တုန်ခါမှုလှိုင်းမှာ ရွှေရောင်အလင်းကို ထိမှန်ပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်သို့ ဆုတ်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်၏ အတွင်းမှ လှုပ်ခတ်နေသော တုန်ခါမှုမှာ တုန်ခါမှုလှိုင်းထက်ပင် ပို၍ ပြင်းထန်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ တိယဲ့သာ သူ၏နတ်ဆိုးစွမ်းအား အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်မည်ဆိုလျှင် သူသည် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>"အီး…"</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဟုန်မှာ သူမ၏ မူလပုံစံသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီး တိမ်ပင်လယ်တွင် ထိုင်ချကာ ငိုကြွေးနေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က တံတွေးကို အနိုင်နိုင်မျိုချလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ အလွန်လေးနက်နေသည်။ သူက သတိဖြင့် လျှောက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှောင်ဟုန် ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p> </p> <p>"အီး ကျွန်မ လူဆိုးမကြီး ပြန်ဖြစ်သွားပြီ။ လူဆိုးတစ်ယောက်က ကျွန်မကို သော့ခတ်ထားတယ်။ သူက ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သုံးပြီး မကောင်းတာတွေ လုပ်နေတယ်"</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဟုန်မှာ အလွန် ဝမ်းနည်းစွာ ငိုကြွေးနေ၏။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က သူမ၏ ဆံပင်ကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပြီး နှစ်သိမ့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မကြောက်ပါနဲ့။ ရှောင်ဟုန်က ကြင်နာတဲ့ နှလုံးသားကို အမြဲတမ်း ထားရှိနေသရွေ့ လူဆိုးတွေကို ကြောက်စရာမလိုဘူး"</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဟုန်က မော့ကြည့်လိုက်၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲနေပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်လား။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူဆိုးက ပိုပိုပြီး အားကောင်းလာတယ်၊ ကျွန်မ သူ့ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်တိုင်း သူဘာတွေလုပ်နေလဲဆိုတာ မင်းသိလား"</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဟုန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တစ်ခါတလေ သိတယ် တစ်ခါတလေ မသိဘူး။ သူက အစ်ကိုယွင်ရှောင်ကို သတ်ချင်နေတာကို ကျွန်မ ခံစားလိုက်ရတယ်၊ ဒါကြောင့် ဘာကိုမှ မငဲ့ကွက်ဘဲ အသည်းအသန် ပြေးထွက်လာပြီး လူဆိုးကို ပြန်သော့ခတ်နိုင်ခဲ့တာ"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ နဖူးကို ပွတ်သပ်ကာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီးက ရှောင်ဟုန်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဟုန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူ့ကို ကျွန်မရဲ့ အစ်ကိုကြီးကို သတ်ခွင့် ဘယ်တော့မှ ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။ အဆိုးဆုံးကတော့ ကျွန်မ သူနဲ့အတူတူ သေသွားမယ်"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့ ရှောင်ဟုန်… သူ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးကို မသတ်နိုင်ပါဘူး။ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးက သူ့ကို မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ထုတ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"တကယ်လား။ ဒါဆို အရမ်းကောင်းတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဟုန် တိခနဲ ငိုရပ်လိုက်ပြီး တိမ်တိုက်များမှ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က အနည်းငယ် ပြုံးပြီး သူမကို အားပေးသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ့စိတ်ထဲတွင် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေ၏။ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်နှင့် သက်တံကျောက်တုံးကြားတွင် ခိုင်မာသော ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။ သူတို့ကို အတင်းအကျပ် ခွဲထုတ်ရန်မှာ ခက်ခဲသော ပြဿနာတစ်ခုသာမက လုံးဝ မဖြေရှင်းနိုင်သော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"သွားကြစို့ အစီအရင်ကို ဖောက်ဖို့ အစ်ကိုကြီးနောက် လိုက်ခဲ့"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က သူမ၏ လက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဆွဲပြီး ရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဟုန်က ဆတ်ခနဲ သူမ၏ လက်ကို ပြန်ဆွဲထုတ်ပြီး ရပ်တန့်ကာ ပြတ်သားသောအကြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီး တစ်ယောက်တည်း သွားပါ။ ရှောင်ဟုန် တစ်ယောက်တည်း နေချင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဟုန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>" ကျမ အဆင့်ကောင်းကောင်းရအောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမယ်လို့ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကတိပေးထားတယ်။ ။ ကျွန်မ အစ်ကိုကြီးနဲ့ အတူတူရှိနေရင် အစ်ကိုကြီးရှာတွေ့တဲ့ အစီအရင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ခိုးယူလို့မှ မဖြစ်တာ ဟုတ်တယ်မလား။ မဟုတ်ရင် ရှောင်ဟုန်ရဲ့ အဆင့်က အရမ်းနိမ့်ကျသွားလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း အစီအရင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ရှာနိုင်လို့လား"</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဟုန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ နည်းနည်းတော့ ခံစားမိတယ် ခက်ခဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>သူမသည် သက်တံကျောက်တုံးဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး စင်ကြယ်ကာ အပြစ်အနာအဆာကင်းစင်သည်။ အရာအားလုံးအပေါ် အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ သက်ရှိအားလုံးထက် သာလွန်နေ၏။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save