Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၂၂</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ရှူး... ရှူး... ရှူး</p> <p>တစ်ခဏချင်းမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များမှာ ချန်ကျီရှင်းထံ၌သာ စုပြုံကျရောက်နေတော့သည်။</p> <p>"မဖြစ်နိုင်တာ... မင်း တကယ်ကြီး လုပ်နေတာလား"</p> <p>အဘိုးဟွမ်မှာ အံ့အားသင့်လွန်း၍ မျက်လုံးအစုံ ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်နေရရှာသည်။</p> <p>ဒါ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။</p> <p>ငါတို့အားလုံး အေးတူပူမျှ အတူတူ ဖြတ်သန်းကြမယ်လို့ သဘောတူထားကြပြီးမှ... အခုကျတော့ မင်းက ရုတ်တရက်ကြီး ကောင်းကင်ပေါ် ပျံတက်သွားတော့မှာလား။</p> <p>ချန်ကျီရှင်းမှာမူ ကွင်းပြင်အလယ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်မြဲရပ်နေဆဲပင်။</p> <p>“မလုံလောက်သေးဘူး... အခုထိ မလုံလောက်သေးဘူး။</p> <p>ဒီအချိန်ဆို ရွှီဖန်က ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေထဲကို ရောက်နေလောက်ပြီ။ မကြာခင်မှာလည်း မုန့်ဟယ်တုန်း ရောက်လာတော့မှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ တကယ့်ပစ်မှတ်က တောင်</p> <p>ဘက်တောင်ထိပ်ရဲ့ အကြီးအကဲ ဖူရှုးပဲ။ သူ့ကို သတ်ပြီး ကံကြမ္မာစာအုပ်နဲ့ ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးခန္ဓာရဲ့ ကံကြမ္မာကို ငါ့လက်ထဲ အရောက်လုယူရမယ်။</p> <p>အကြီးအကဲ ဖူရှုးနား ချဉ်းကပ်နိုင်ဖို့ဆိုရင် ငါ အရင်ဆုံး စစ်မှန်သောတပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်နေမှ ရမယ်။ အဲဒီနယ်မြေကနေ ထွက်မပြေးခင်မှာ ဒီအဆင့်ကို အမြန်ဆုံး ရအောင်ယူရမှာပဲ။ ဒါဆို... စစ်မှန်သောတပည့် ဖြစ်ဖို့ ဘာလုပ်ရမလဲ။ အဖြေကတော့ ရှင်းပါတယ်။ ငါ့ရဲ့ ပါရမီကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ပြရုံပဲပေါ့။</p> <p>လူတွေ အံ့ဩသွားရလောက်အောင် အစွမ်းထက်တဲ့ ပါရမီမျိုးကို ငါ ထုတ်ပြရမယ်။ ဂိုဏ်းရဲ့ အထက်လူကြီးတွေ အာရုံစိုက်လာမှသာ ငါက ကောင်းကင်လှိုင်းရဲ့ စစ်မှန်သော အမွေဆက်ခံသူဖြစ်လာမှာ။ အဲဒီကျမှ... ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်း ဂိုဏ်းရဲ့ အထက်တန်းလွှာတွေဆီ ချဉ်းကပ်ပြီး အကွက်ရွှေ့လို့ ရမှာ”</p> <p>သူ ဘာမှ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ...</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ပွေ့ဖက်လိုက်</p> <p>သည့်အလား အမူအရာဖြင့် သူ၏ နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို တစ်ဖန် ထပ်မံ ဖြန့်ကြက်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p>“ဆဋ္ဌမမြောက် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာက အခန်းနံပါတ် ၃၃ ရဲ့ အရှေ့ တံခါးခုံပေါ်မှာ ရှိပါတယ်”</p> <p>“သတ္တမမြောက် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကတော့ အခန်းနံပါတ် ၄၉ ရဲ့ အရှေ့က ရေကန်မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ပေါ်နေပါတယ်”</p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ချန်ကျီရှင်းသည် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ နှစ်လုံး၏ တည်နေရာကို ထပ်မံ ကြေညာလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>ရှူး... ရှူး... ရှူး</p> <p>ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် မရေမတွက်နိုင်သော အစေခံတပည့်များ၏ အကြည့်များက စင်မြင့်ထက်ရှိ လီရန်ထံသို့ စုပြုံရောက်ရှိသွားကြပြီး သူမ၏ မျက်နှာထက်မှ အဖြေကို သိချင်ဇောဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြတော့သည်။</p> <p>“အားလုံး မှန်ပါတယ်”</p> <p>လီရန်သည် ချန်ကျီရှင်းကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ဆောင်းဦးရေပြင်ပမာ ကြည်လင်တောက်ပနေသော သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကျင့်စဉ်ကို တစ်ခါမျှ မကျင့်ကြံဖူးဘဲနှင့် ဤမျှ အစွမ်းထက်သော အာရုံခံနိုင်စွမ်းရှိခြင်းမှာ ကြည့်ရသည်မှာ သာမန်ကာလျှံကာဖြစ်သော ဤလူငယ်သည် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံစူးစိုက်မှုနယ်ပယ်တွင် ထူးချွန်ထက်မြက်သည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်။</p> <p>အမှန်စင်စစ် ကောင်းကင်လှိုင်းနတ်သမီးအဖြစ် ဂုဏ်ပြုခံထားရသော သူမကိုယ်တိုင်ပင် ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေသို့ စတင်ဝင်ရောက်စဉ်က ဤစမ်းသပ်မှုကို ဖြေဆိုရာ၌ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ ကိုးလုံးသာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။</p> <p>“ဂုဏ်ယူပါတယ်...”</p> <p>သူမက အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်ပြီး ချန်ကျီရှင်းကို သူမ၏ အခြွေအရံအဖြစ် ကမ်းလှမ်းရန် စကားစလိုက်စဉ်မှာပင် ချန်ကျီရှင်းက ထပ်မံ၍ အသံထွက်လာပြန်သည်</p> <p>“အဋ္ဌမမြောက် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာက အခန်းနံပါတ် ၇၉ ထဲမှာပါ။ ပြတင်းပေါက်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး အထဲကို ရောက်နေတာပါ”</p> <p>“နဝမမြောက် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကတော့ အိမ်တန်းရှည်တွေကြားက တတိယမြောက် ရှေးဟောင်းရေတွင်းရဲ့ အောက်ခြေမှာ ရှိနေပါတယ်”</p> <p>ဝုန်း…</p> <p>ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အချို့သော အစေခံတပည့်များမှာ ဤအချက်က မည်မျှအထိ အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည်ကို သဘောမပေါက်ကြသေးပေ။ သို့သော်လည်း စင်မြင့်ထက်ရှိ လီရန်နှင့် ကွမ်းထျန်းယွီတို့မှာမူ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံစူးစိုက်မှု ပါရမီကို စစ်ဆေးသည့် ဤကစားပွဲလေးမှာ အပေါ်ယံမြင်ရသလောက် မရိုးရှင်းလှပေ။ ထိုကျောက်စိမ်းသေတ္တာများ၏ တည်နေရာကို တမင်တကာ စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး နံပါတ်စဉ် နောက်ကျလေလေ ရှာဖွေရန် ပို၍ ခက်ခဲလေလေပင်။</p> <p>ဥပမာအားဖြင့်  ပထမဆုံး ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ၏ တည်နေရာမှာ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်သော အမိုးပေါ်တွင်ဖြစ်ပြီး အကွာအဝေးမှာလည်း မီတာတစ်ထောင်သာ ရှိသည်။ ထိုနေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းမှာ မခက်ခဲလှပေ။ သို့သော် ပဉ္စမမြောက် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာသို့ ရောက်သောအခါ အကွာအဝေးမှာ မီတာနှစ်ထောင်အထိ ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p>အဋ္ဌမမြောက် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာသို့ ရောက်သောအခါတွင်မူ အကွာအဝေးမှာ မီတာသုံးထောင်ဟူသော အံ့အားသင့်ဖွယ် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းပြင် ၎င်းရှိနေသော နေရာမှာ ပစ္စည်းများ ရှုပ်ပွနေသည့် သိုလှောင်ရုံတစ်ခုအတွင်း၌ ဖြစ်ရာ ထိုပစ္စည်းများစွာမှာ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံစူးစိုက်မှု၏ ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းကို အလွယ်တကူ ထိခိုက်စေနိုင်သည်။</p> <p>နဝမမြောက် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာမှာမူ မီတာလေးထောင်အကွာအဝေး၊ ပေပေါင်းများစွာ နက်ရှိုင်းသော ရှေးဟောင်းရေတွင်း၏ အောက်ခြေတွင် ရှိနေခြင်းပင်။ ဤကျောက်စိမ်းသေတ္တာ ကိုးလုံးစလုံးကို ရှာဖွေနိုင်ရန်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံစူးစိုက်မှု စွမ်းအားအပေါ် အလွန်မြင့်မားသော တောင်းဆိုချက်များ ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား၏ အကွာအဝေးကိုသာမက ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း၊ တိကျမှုနှင့် ပြင်းအားတို့ကိုပါ စမ်းသပ်နေခြင်းပင်။</p> <p>ဤအဆင့်အထိ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံစူးစိုက်မှုရောက်ရှိသူများသည် အနာဂတ်တွင် ထိပ်တန်း စိတ်ဝိညာဉ်သခင်ကြီးများ ဖြစ်လာနိုင်ချေရှိသူများပင်။</p> <p>“ဒီလို သေးငယ်လှတဲ့ အထွေထွေကိစ္စရပ်ဌာနကနေ ဒီလောက်အဆင့်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားပိုင်ရှင်တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာနိုင်တယ်လား”</p> <p>ကွမ်းထျန်းယွီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ချန်ကျီရှင်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေတော့သည်။</p> <p>လီရန်မှာမူ သူမ၏ မျက်သူငယ်အိမ်များမှာ အပ်ဖျားခန့်အထိ ကျုံ့ဝင်သွားရသည်။ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ ကိုးလုံး သူမကိုယ်တိုင် စိတ်ဝိညာဉ်သခင် စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်ခဲ့စဉ်ကလည်း ကိုးလုံးသာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူမရှေ့မှ လူငယ်၏ ပါရမီက သူမနှင့် တန်းတူသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်သော်လည်း ဤလူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံစူးစိုက်မှု ပါရမီမှာ အလွန်အမင်း ထူးကဲနေသည်မှာတော့ အမှန်ပင်။</p> <p>“ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ... မင်းရဲ့နာမည်က ဘယ်သူလဲ။ ငါ့ရဲ့ အခြွေအရံအဖြစ် ခံယူဖို့ ဆန္ဒရှိသလား။ အကယ်၍ မင်းသဘောတူမယ်ဆိုရင် ငါ့အနေနဲ့...”</p> <p>လီရန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ အရောင်တောက်ပလာပြီး သူမ၏ စိတ်ကို ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>သူမရှေ့မှ လူငယ်သည် သူမ၏ အခြွေအရံဖြစ်ရန် အကောင်းဆုံးသော ကိုယ်စားလှယ်လောင်းပင်။</p> <p>သို့သော် သူမ စကားမဆုံးသေးမီမှာပင်...</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒသမမြောက် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာရဲ့ တည်နေရာက နဝမမြောက် သေတ္တာရဲ့ အထဲမှာပါပဲ”</p> <p>“နတ်သမီး... ကျွန်တော် ပြောတာ မှန်ရဲ့လားခင်ဗျာ”</p> <p>ဝုန်း….</p> <p>ဤစကားအဆုံးတွင် စင်မြင့်ထက်ရှိ ကွမ်းထျန်းယွီနှင့် လီရန်တို့မှာ မျက်နှာပျက်သွားကြပြန်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်ဝန်းထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများကို မြင်နေကြရသည်။ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ ကိုးလုံးကို ရှာတွေ့ခြင်းကပင် အလွန်မြင့်မားသော ပါရမီကို ပြသနေပြီဖြစ်ရာ ဆယ်လုံးစလုံးကို ရှာတွေ့သူမှာမူ စိတ်</p> <p>ဝိညာဉ်တာအိုဆိုင်ရာ မွေးရာပါ တာအိုခန္ဓာပိုင်ရှင် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။</p> <p>အကယ်၍ ထိုသို့သာ မှန်ကန်ခဲ့ပါက ဤလူကို အစေခံအဖြစ် ထားရှိရန်မှာ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>“စီမံခန့်ခွဲသူယွီ... ကျန်တဲ့ အစေခံတပည့်တွေအားလုံးကို ဒီနေရာကနေ ချက်ချင်း ထွက်သွားခိုင်းလိုက်ပါ”</p> <p>လီရန်က တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဗျာ...”</p> <p>စီမံခန့်ခွဲသူယွီမှာ ဘာကြောင့်မှန်း နားမလည်ဘဲ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>ရိုးရှင်းတဲ့ ရွေးချယ်မှုတစ်ခုကနေ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းခိုင်းရတဲ့အထိ ဘာကြောင့် အခြေအနေတွေ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြောင်းလဲသွားရတာလဲ။</p> <p>“အရမ်းစပ်စုမနေနဲ့ ခိုင်းတာကိုသာ လုပ်စမ်း”</p> <p>ကွမ်းထျန်းယွီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စီမံခန့်ခွဲသူယွီသည် တွန့်ဆုတ်သွားသော်လည်း ထပ်မမေးဝံ့တော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်ကာ အခြားစီမံခန့်ခွဲသူများကို ခေါ်ယူ၍ ကွင်းပြင်ကို အမြန်ရှင်းလင်းစေတော့သည်။ အဘိုးဟွမ်သည် ချန်ကျီရှင်းကို ကြောင်စီစီဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူသည် ဝေဝေဝါးဝါးဖြစ်နေသော်လည်း တစ်ခုတော့ ရိပ်မိလိုက်ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>သူနေ့တိုင်း နောက်ပြောင်ကျီစယ်နေခဲ့သည့် ရှောင်ပင်းသည် မကြာမီမှာပင် အလွန်ကြီးမားသော ကံလာဘ်ကြီးတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ရတော့မည်ဆိုသည်ကိုပင်။</p> <p>ခေတ္တအကြာတွင် အစေခံတပည့်များအားလုံးကို ကွင်းပြင်အပြင်ဘက်သို့ မောင်းထုတ်လိုက်ကြသည်။ စီမံခန့်ခွဲသူယွီက အတင်းပြုံးလျက် “တပည့်ကြီးကွမ်း... နတ်သမီး... နေရာကို အကုန်ရှင်းလင်းပြီးပါပြီ။ နောက်ထပ် ဘာများလုပ်ဆောင်ပေးရမလဲခင်ဗျာ” ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>ကွမ်းထျန်းယွီက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ “မင်းလည်း ထွက်သွားတော့” ဟု အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့ပါခင်ဗျာ”</p> <p>ကွမ်းထျန်းယွီ၏ စိတ်မရှည်မှုကို မြင်သောအခါ စီမံခန့်ခွဲသူယွီသည် ထပ်မမေးဝံ့တော့ဘဲ ချန်ကျီရှင်းကို စိုးရိမ်တကြီး တစ်ချက်ကြည့်ကာ အမြန်ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p>ဝူး... ဝူး... ဝူး</p> <p>လေပြင်းတစ်ချက်သည် အထွေထွေလုပ်ငန်းဆောင်တာကွင်းပြင်ကို ဖြတ်တိုက်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်အချို့ကို လွင့်စင်သွားစေသည်။ စောစောက ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော ကွင်းပြင်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။</p> <p>ချန်ကျီရှင်းကတော့ အလောတကြီးမရှိလှပေ။ ယနေ့ သူပြသခဲ့သော စွမ်းဆောင်ရည်အရ သူသည် ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေ၏ အထက်လူကြီးများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိမည်မှာ သေချာနေပြီဖြစ်သည်။ သူလုပ်ရန် ကျန်သည်မှာ စောင့်ဆိုင်းရန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>စင်မြင့်ထက်တွင် ကွမ်းထျန်းယွီသည် လီရန်ကို ကြည့်ကာ နတ်ဘုရားအသိစိတ်ဖြင့် ဆက်</p> <p>သွယ်လိုက်သည်။</p> <p>“ညီမလေး... မင်း ဘာလုပ်ဖို့ အစီအစဉ်ရှိလဲ”</p> <p>လီရန်၏ အကြည့်မှာ ချန်ကျီရှင်းထံ၌သာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သူမက အနည်းငယ်ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်</p> <p>“မွေးရာပါ တာအိုခန္ဓာပိုင်ရှင် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ကို ငါတို့ဆရာနဲ့ သေချာပေါက် မိတ်ဆက်ပေးရမှာပေါ့”</p> <p>ကွမ်းထျန်းယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏အမူအရာမှာ ပိုမိုလေးနက်လာသည်။</p> <p>“ဟုတ်တယ်... ဒီလူက မင်းရဲ့ အခြွေအရံအဖြစ် ဆက်နေဖို့ဆိုတာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။ ဒါတင်မကဘူး။ ဒီကိစ္စက သေးငယ်တဲ့ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ အကယ်၍ သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကို အတည်ပြုနိုင်ပြီး သူ့ရဲ့ပါရမီကသာ တကယ်မှန်နေမယ်ဆိုရင်... ဆရာက သူ့ကို စစ်မှန်သောတပည့်အဖြစ် တိုက်ရိုက်လက်ခံနိုင်ခြေ ရှိတယ်”</p> <p>လီရန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး  “အစ်ကိုကြီးကွမ်းကလည်း နောက်နေပြန်ပြီ။ ဒီလောက်ပါရမီမျိုးနဲ့ဆိုရင် သူက နောင်တစ်ချိန်မှာ ငါတို့နဲ့ တန်းတူရပ်တည်မယ့်သူပဲ။ သူ့ကို ငါ့ရဲ့အခြွေအရံအဖြစ် ဘယ်လိုလုပ်ခိုင်းလို့ ရမှာလဲ။ ငါက သဘောတူရင်တောင် ဆရာက ခွင့်ပြုမှာမဟုတ်ဘူးလေ”</p> <p>သူမက ခေတ္တရပ်ကာ အပြုံးကို ဖျောက်လိုက်ပြီး ချန်ကျီရှင်းကို ကြည့်လျက် ဆက်ပြောသည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ပါရမီကို ဆုံးဖြတ်ဖို့အတွက် ဒီစမ်းသပ်ချက်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ဆုံးဖြတ်ဖို့ကတော့ လိုအပ်ချက်တွေ ရှိနေသေးတယ်။ ငါ့အမြင်မှာတော့ ဆရာ့ဆီကို ချက်ချင်း သတင်းပို့ပြီး ဆရာ့ကိုပဲ ဆုံးဖြတ်ခိုင်းသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်”</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save