Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၂၆</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျုပ်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ရိုးရိုးလေးပါပဲ”</p> <p>အကြီးအကဲ ဖူရှုး၏ အသံမှာ အက်ကွဲနေပြီး တည်ငြိမ်စွာပင် ဆက်ပြောသည်။</p> <p>“ရှောင်ပင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် သူက စစ်မှန်သောတပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ သဘာဝကျကျ အရည်အချင်း ပြည့်မီပါတယ်။ ငါတို့တောင်ဘက်တောင်ထိပ်က သူ့ကို အထူးဂရုစိုက် ကျင့်ကြံပေးဖို့လည်း ထိုက်တန်တာပေါ့”</p> <p>“စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်လမ်းစဉ်ဆိုတာ ကျင့်ကြံဖို့ မွေးရာပါ ခက်ခဲတဲ့အရာပဲ။ ငါတို့တောင်</p> <p>ဘက်တောင်ထိပ်က မြောက်ဘက်တောင်ထိပ်ရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကို ခံနေရတာလည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ။ စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ဖို့ တောင်ဘက်တောင်ထိပ်ကို လာတဲ့ တပည့်တွေလည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ နည်းပါးလာတယ်”</p> <p>“ငါတို့တောင်ဘက်တောင်ထိပ်ကို အရှိန်အဟုန်နဲ့ ပြန်လည် ဦးမော့လာအောင် ဦးဆောင်ပေးမယ့် ပါရမီရှင်အစစ်အမှန်တစ်ယောက် ငါတို့ တကယ်လိုအပ်နေတာပါ”</p> <p>“သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ ရှောင်ပင်းက အကောင်းဆုံး ကိုယ်စားလှယ်လောင်းပါပဲ”</p> <p>ဤသည်ကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းက တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံကြသည်။ အမှန်စင်စစ် အကြီးအကဲ ဖူရှုး ပြောသည်မှာ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲရှိသည့်အတိုင်းပင်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဖူရှုးတွင် ပြောစရာ စကားများ ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို သိသဖြင့် မည်သူမျှ ဝင်မပြောကြပေ။</p> <p>“ဒါပေမဲ့”</p> <p>မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။</p> <p>အကြီးအကဲ ဖူရှုးက သူ၏ လေသံကို ရုတ်တရက် ပြောင်းလိုက်ပြီး  “ဒီလို အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေလေလေ ငါတို့တွေ ပိုပြီး သတိထားရလေလေပဲ ပိုပြီးတော့လည်း စောင့်ကြည့်ရမယ်”</p> <p>“ကျုပ် သိရသလောက်တော့ ရှောင်ပင်းက ဂိုဏ်းထဲကို ရောက်လာတာ ရက်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတယ်။ ဒါကို ခင်ဗျားတို့က သူ့ကို စစ်မှန်သောတပည့် ရာထူးပေးရလောက်အောင်အထိ ယုံကြည်နေကြတာလား။ သူ့ရဲ့ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းတွေကို သေချာ စစ်ဆေးရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ အကယ်၍ သူက ငါတို့ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေကို ဆန့်ကျင်ဘက်ဂိုဏ်းကနေ ငါတို့ရဲ့ အထက်ပိုင်းကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ဖို့ လွှတ်လိုက်တဲ့ သူလျှိုတစ်ယောက် ဖြစ်နေရင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”</p> <p>“စဉ်းစားကြည့်ကြစမ်း... အကယ်၍ စစ်မှန်သောတပည့်တစ်ယောက်ဟာ ရန်သူ့ဂိုဏ်းက သူလျှို ဖြစ်နေခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ လုပ်ဆောင်သွားနိုင်တဲ့ ပျက်စီးမှုတွေဟာ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလိမ့်မယ်”</p> <p>ဤစကားများကို ကြားသောအခါ အခြား အကြီးအကဲများအားလုံး မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားကြသည်။ အမြော်အမြင်ရှိရှိ စဉ်းစားမည်ဆိုပါက အကြီးအကဲ ဖူရှုး ပြောသည်မှာ မမှားပေ။ စစ်မှန်သောတပည့် ရာထူးမှာ အလွန်ပင် အရေးကြီးသည်။</p> <p>အဓိက ထိုင်ခုံနေရာတွင် မုယွဲ့မေက အသာအယာ ပြုံးလျက် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး  “အကြီးအကဲ ဖူရှုးက ဒါကို စိုးရိမ်နေတာကိုး။ ဒါဆိုရင် ကျွန်မ မေးပါရစေ... ဘယ်ဂိုဏ်းကများ စိတ်ဝိညာဉ်အချုပ်အနှောင်ကို ချိုးဖျက်နိုင်တဲ့ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်ခန္ဓာပိုင်ရှင်မျိုးကို သူလျှိုအဖြစ် လွှတ်ရလောက်အောင်အထိ လက်ဖွာမှာလဲ”</p> <p>“ရှင် သိထားရမှာက... စိတ်ဝိညာဉ်အချုပ်အနှောင်ကို ချိုးဖျက်နိုင်တဲ့ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်ခန္ဓာပိုင်ရှင်တိုင်းက အတိုင်းအဆမရှိတဲ့ အနာဂတ်ရှိကြတယ်။ သူတို့က ဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ ပင်မမဏ္ဍိုင် ဖြစ်လာဖို့တောင် လုံလောက်တဲ့သူတွေပဲလေ”</p> <p>ဤစကားအဆုံးတွင် အခြားအကြီးအကဲများမှာလည်း ထပ်မံ ခေါင်းညိတ်ကြပြန်သည်။ တောင်ထိပ်သခင်၏ စကားမှာလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု ရှိနေသည်။ မည်သည့်ဂိုဏ်းမျှ ဤမျှ ပါရမီထူးသူကို အခြားအင်အားစုတစ်ခုထံ သူလျှိုအဖြစ် စေလွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ခေတ္တရပ်ပြီးနောက် မုယွဲ့မေက ပြုံးလျက် ဆက်ပြောသည်။</p> <p>“ဒါ့အပြင် ရှောင်ပင်းရဲ့ အထောက်အထားကိုလည်း အတည်ပြုပြီးပါပြီ။ သူတို့မိသားစုက သုံးဆက်တိုင်တိုင် ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေမှာ အစေခံအဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့ကြတာပါ။ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို ပြောရရင် သူ့ထက် ပိုပြီး သန့်စင်တဲ့သူ မရှိနိုင်တော့ပါဘူး”</p> <p>ဤသည်ကို ကြားသောအခါ အကြီးအကဲ ဖူရှုး၏ မှုန်ဝါးနေသော မျက်ဝန်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း ကျဉ်းမြောင်းသွားတော့သည်။</p> <p>အမှန်စင်စစ် သူသည် ရှောင်ပင်း၏ အထောက်အထားမှာ ပြဿနာရှိမရှိကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ အဓိကအချက်မှာ အကယ်၍ ရှောင်ပင်းသာ စစ်မှန်သောတပည့် ဖြစ်သွားပြီး မုယွဲ့မေ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် အမြဲရှိနေမည်ဆိုပါက ထိုသူ၏ အနှစ်သာရ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို သူ ဝါးမြိုနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပေ။</p> <p>“တောင်ထိပ်သခင် ပြောတာလည်း ဟုတ်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျုပ်အနေနဲ့ကတော့ မလုပ်ခင်မှာ နှစ်ခါပြန် စဉ်းစားတာက မမှားဘူးလို့ ယူဆပါတယ်”</p> <p>ဖူရှုးက တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p>“ရှောင်ပင်းရဲ့ နေရပ်ကို လူတစ်ယောက်လောက် လွှတ်ပြီး အမှန်တကယ် ဟုတ်မဟုတ် သေချာအောင် စုံစမ်းခိုင်းတာက ပိုကောင်းမယ် မဟုတ်လား”</p> <p>“အသွားအပြန်ရက် အနည်းငယ်ပဲ ကြာမှာပါ။ အကယ်၍ အားလုံးက အစီအစဉ်တကျ ရှိနေတယ်ဆိုတာ သက်သေပြနိုင်ရင် ရှောင်ပင်းကို စစ်မှန်သောတပည့်အဖြစ် ခန့်အပ်ဖို့ နောက်မကျသေးပါဘူး”</p> <p>အကြီးအကဲ ဖူရှုးက တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။ ဤစကားကြောင့် မုယွဲ့မေ၏ မျက်မှောင်များမှာ အလိုလို ကြုတ်သွားတော့သည်။ သူမအနေဖြင့် ချန်ကျီရှင်း၏ ပါရမီနှင့် အချိန်များကို အလဟဿဖြစ်စေမည့် အကျိုးမဲ့စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမျိုးကို မလုပ်လိုပေ။ သို့သော် ဖူရှုး၏ အကြံပြုချက်မှာ အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံလွန်းနေသဖြင့် သူမ ချက်ချင်း ငြင်းပယ်ရန် ခက်ခဲနေသည်။</p> <p>“ဖူရှုး... ဒါဆိုရင် ရှင် ဘယ်လိုလုပ်ဖို့ အကြံပြုချင်တာလဲ”</p> <p>မုယွဲ့မေက တင်းမာသောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>ဤသည်ကို ကြားသောအခါ အကြီးအကဲ ဖူရှုး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မသိမသာ ပြုံးရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>သူ အောင်မြင်သွားပြီဆိုတာ သူသိလိုက်သည်။</p> <p>“ကျုပ်ရဲ့အမြင်အရတော့... ရှောင်ပင်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနေတုန်းမှာပဲ သူ့ကို မဟာအကြီးအကဲ ငါးဦးထဲက တစ်ယောက်ရဲ့ လက်အောက်မှာ တာအိုမျိုးစေ့တပည့်အဖြစ် အရင်ထားရှိပြီး အခြေခံ စိတ်ဝိညာဉ်ဗဟုသုတတွေကို သင်ယူစေသင့်ပါတယ်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ ပြီးလို့ ဘာပြဿနာမှမရှိဘူးဆိုတာ အတည်ပြုပြီးတဲ့အခါကျမှ...”</p> <p>“ရှောင်ပင်းကလည်း အခြေခံတွေကို တတ်မြောက်ထားပြီးဖြစ်တာကြောင့် တောင်ထိပ်သခင်ရဲ့ လက်အောက်မှာ ပင်မကျင့်စဉ်တွေကို ဆက်လက်သင်ယူဖို့ စစ်မှန်သောတပည့်အဖြစ် သဘာဝကျကျ ရာထူးတိုးမြှင့်ပေးလို့ ရတာပေါ့”</p> <p>အကြီးအကဲ ဖူရှုးက ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ချန်ကျီရှင်းမှာမူ ဤသည်ကို ကြားသောအခါ စိတ်ထဲမှ ရယ်မောမိသွားသည်။ အမှန်စင်စစ် သူသည်လည်း ဖူရှုးကို သတ်ပြီး ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးခန္ဓာကံကြမ္မာကို လုယူရန် ဘယ်လိုအခွင့်အရေးရှာရမလဲဟု တွေးပူနေခြင်းပင်။ ဖူရှုး၏ အကြံပြုချက်မှာ သူ၏ အကြံအစည်နှင့် ကွက်တိပင် ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p>“တောင်ထိပ်သခင်နဲ့ အကြီးအကဲတို့ခင်ဗျာ... တပည့်အနေနဲ့ အကြီးအကဲ ဖူရှုးရဲ့ အကြံပြုချက်က အရမ်းကောင်းမွန်တယ်လို့ ယူဆပါတယ်။ ဒါက ကျင့်ကြံမှုအချိန်တွေကိုလည်း အလဟဿမဖြစ်စေသလို လူတိုင်းကိုလည်း စိတ်အေးသွားစေနိုင်ပါတယ်”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းက ရှေ့သို့တက်ကာ ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ရှောင်ပင်း... တခြားသူတွေက စစ်မှန်သောတပည့် ဖြစ်ချင်လွန်းလို့ အလုအယက် ဖြစ်နေကြတာကို မင်းကတော့ ငါတို့အားလုံးအတွက် အဘက်ဘက်က စဉ်းစားပေးနေတာပဲ”</p> <p>မုယွဲ့မေသည် ချန်ကျီရှင်းကို ကြည့်ကာ ပိုမို ကြင်နာသော အကြည့်များ ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>“ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင် ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့ ရှောင်ပင်း... မင်း အခြေခံကျင့်စဉ်တွေ သင်ယူဖို့ ဘယ်အကြီးအကဲနောက်ကို လိုက်ချင်သလဲ”</p> <p>ဤစကားအဆုံးတွင် ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းရှိ မဟာအကြီးအကဲ ငါးဦးစလုံး၏ အကြည့်များသည် ချန်ကျီရှင်းထံသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားကြသည်။</p> <p>“ရှောင်ပင်း... ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ။ ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် ဖန်တီးမှုကျင့်စဉ်က အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်။ မင်းသာ ငါ့ဆီမှာ သင်ယူမယ်ဆိုရင် လက်တစ်ချက်ဝေ့ရုံနဲ့ အဆုံးမရှိတဲ့ အာရုံမှားနယ်ပယ်တွေကို ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မယ်”</p> <p>အကြီးအကဲ ဖူကျိက ပထမဆုံး စတင်စည်းရုံးလိုက်သည်။</p> <p>“ရှောင်ပင်း... ငါကတော့ စိတ်ဝိညာဉ်သခင်တွေထဲမှာမှ တိုက်ခိုက်ရေးမှာ အစွမ်းထက်ဆုံး စစ်</p> <p>နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သခင်ပဲ။ ငါ့နောက်ကို လိုက်မယ်ဆိုရင် မင်းနဲ့ အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်”</p> <p>အကြီးအကဲ ဖူလုံကလည်း အားပါသော အသံဖြင့် ပြောလာသည်။</p> <p>“ရှောင်ပင်း... ဒီအဘိုးကြီးကတော့ အမှားတွေကို အမှန်ဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်...”</p> <p>ခဏချင်းမှာပင် အကြီးအကဲ တစ်ဦးချင်းစီသည် ချန်ကျီရှင်းကို သူတို့၏ တပည့်အဖြစ် ရရှိရန် အလုအယက် ကမ်းလှမ်းလာကြတော့သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်အချုပ်အနှောင်ကို ချိုးဖျက်နိုင်သည့် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်ခန္ဓာပိုင်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် ချန်ကျီရှင်းမှာ နောင်တစ်ချိန်တွင် တောင်</p> <p>ဘက်တောင်ထိပ်၏ သခင်ပင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။ အကယ်၍ ချန်ကျီရှင်းကိုသာ လမ်းပြပေးနိုင်ခဲ့လျှင် သူတို့နှင့် ရင်းနှီးမှုရရှိမည့်အပြင် သူတို့၏ ကျင့်စဉ်များမှာလည်း ပိုမိုကျော်ကြားလာမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ချန်ကျီရှင်းက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး လူအုပ်၏ အနောက်ဘက်တွင် ရှိနေသော အကြီးအကဲ ဖူရှုးကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“တပည့်အနေနဲ့ အကြီးအကဲ ဖူရှုးရဲ့ လက်အောက်မှာပဲ ခေတ္တ လေ့ကျင့်ချင်ပါတယ်ခင်ဗျာ”</p> <p>ဝုန်း….</p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ခန်းမအတွင်းရှိ လူတိုင်းမှာ မှင်သက်သွားကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာ အလွန်ထူးဆန်းသွားတော့သည်။ အကြီးအကဲ ဖူရှုးနောက်ကို လိုက်သွားသည့် တပည့်များမှာ ကောင်းမွန်စွာ အဆုံးသတ်လေ့မရှိသည်မှာ အားလုံးအသိပင်။</p> <p>လီရန်က ချန်ကျီရှင်းကို တောင်ဝှေးဖြင့် အသာအယာတို့ကာ တိုးတိုးလေး သတိပေးသည်။</p> <p>“မောင်လေးရှောင်... မင်းကို အစောက ငါတို့ပြောခဲ့တာတွေကို မေ့သွားပြီလား”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းက ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ အကြီးအကဲ ဖူရှုးကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေတော့သည်။</p> <p>လူအုပ်၏ နောက်နားတွင် တစ်မျက်နှာလုံး အရိပ်ကျနေသော အကြီးအကဲ ဖူရှုး၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးများ အပြည့်အဝ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။</p> <p>ဒါကိုပဲ "အဝေးမှာ လိုက်ရှာနေတဲ့အရာက ကိုယ့်ရှေ့တင် အလိုလို ရောက်လာတယ်" လို့ ခေါ်တာလား။</p> <p>သူသည် ရှောင်ပင်းကို သူ့လက်အောက်ရောက်အောင် ဘယ်လို ဆွဲဆောင်ရမလဲ။ ထိုသူ၏ အနှစ်သာရ အသက်စွမ်းအားနှင့် ဝိညာဉ်တို့ကို ဘယ်လို စုပ်ယူရမလဲဟု စဉ်းစားနေခဲ့ခြင်းပင်။ ယခုမူ ဤသူသည် သူ့အိမ်တံခါးဝသို့ ကိုယ်တိုင် ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် အင်္ကျီလက်ဝတ်ရုံအတွင်း ဝှက်ထားသော သူ၏ ခြောက်ကပ်ကပ် လက်မောင်းများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်နေတော့သည်။</p> <p>“ကောင်းပြီ”</p> <p>အကြီးအကဲ ဖူရှုးသည် အရိပ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ချန်ကျီရှင်းထံသို့ သူ၏ အကြည့်များကို ပို့လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ရှောင်ပင်း... မင်းကို စစ်မှန်သောတပည့် ဖြစ်ခွင့်မရအောင် ငါကပဲ အချိန်ဆွဲ ဟန့်တားခဲ့တာကို တောင်မှ မင်းက ငါ့ကိုပဲ လိုလိုလားလား ရွေးချယ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး”</p> <p>“ဒီလို မြင့်မြတ်တဲ့ စိတ်ထားနဲ့ သတ္တိမျိုး ရှိတဲ့အတွက်... မင်းကို ငါ အစွမ်းကုန် သင်ကြားပြသပေးမှာဖြစ်သလို မင်းရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေ အောင်မြင်အောင်လည်း ကူညီပေးသွားမှာပါ”</p> <p>“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ ဖူရှုး”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းက လက်အုပ်ချီ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်များမှာ လေထုထဲတွင် ဆုံစည်းသွားကြပြီး မျက်နှာများမှာလည်း ပြုံးရွှင်သော အမူအရာများဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တောက်ပသွားကြသည်။</p> <p>“ရှောင်ပင်း... မင်း နောက်တစ်ခေါက်လောက် ထပ်ပြီး စဉ်းစားချင်သေးလား”</p> <p>မုယွဲ့မေက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်ကာ တွေးတောရင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p>ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ရှောင်ပင်းနှင့် အကြီးအကဲ ဖူရှုးတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း စကားပြောလိုက်ကြသည်။</p> <p>“တောင်ထိပ်သခင်... ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ကို အခိုင်အမာ ဆုံးဖြတ်ပြီးပါပြီ။ ခွင့်ပြုပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်”</p> <p>“တောင်ထိပ်သခင်က ကျုပ်ကို အထင်သေးနေတာလား။ တခြားသူတွေက ရှောင်ပင်းကို လက်ခံနိုင်ပြီး ကျုပ်က ဘာလို့ လက်မခံနိုင်ရမှာလဲ။ ကျုပ်တို့နှစ်ယောက်လုံးအတွက် ခွင့်ပြုပေးပါ”</p> <p>စကားအဆုံးတွင် ချန်ကျီရှင်းနှင့် အကြီးအကဲ ဖူရှုးတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားကြပြီးမှ ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။</p> <p>“ရှောင်ပင်း... ရှောင်ပင်း မင်းကတော့ ကောင်းကင်ဘုံသွားတဲ့ လမ်းရှိပါလျက်နဲ့ မသွားဘဲ... တံခါးမရှိတဲ့ ငရဲပြည်ထဲကို အတင်းတိုးဝင်လာတာပဲ”</p> <p>အကြီးအကဲ ဖူရှုးသည် အပြင်ပန်းတွင် အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ အမူအရာကို ထိန်းထားသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p>“ဒါကတော့...”</p> <p>မုယွဲ့မေသည် ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး  “ဒါဆိုရင်လည်း... ငါက ထပ်ပြီး ဖျောင်းဖျနေရင် မင်းတို့နှစ်ယောက်အတွက် ခက်ခဲစေသလို ဖြစ်နေလိမ့်မယ်”</p> <p>“ကောင်းပြီလေ။ ရှောင်ပင်း... ဒီအချိန်အတောအတွင်းမှာ မင်း အကြီးအကဲ ဖူရှုးနောက်ကို လိုက်ပြီး ကျင့်ကြံအားထုတ်နိုင်တယ်။ အကယ်၍ တစ်ခုခုရှိရင် ငါ့ဆီကို တိုက်ရိုက် လာခဲ့နိုင်ပါတယ်”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းနှင့် အကြီးအကဲ ဖူရှုးတို့သည် မုယွဲ့မေကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျေးဇူးတင် စကားဆိုလိုက်ကြသည်။</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် နှစ်ဦးသားမှာ တစ်ဦးထံတစ်ဦး လျှောက်လှမ်းသွားကြပြီး လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။</p> <p>“အကြီးအကဲ ဖူရှုး... ရှေ့လျှောက်ကာလမှာ ကျွန်တော့်အတွက် အလုပ်ရှုပ်စေမိတော့မှာပဲ။ သေချာလေး လမ်းညွှန်ပြသပေးပါဦးခင်ဗျာ”</p> <p>“အလုပ်မရှုပ်ပါဘူး... အလုပ်မရှုပ်ပါဘူး။ နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်း တကယ်ပဲ အောင်မြင်ကြီးပွားလာတဲ့အခါကျရင် ဒီအဘိုးကြီးကို မေ့မသွားဖို့ပဲ လိုပါတယ်”</p> <p>သူတို့၏ လက်များမှာ တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြပြီး အပြုံးများမှာလည်း ပိုမို တောက်ပလာတော့သည်။</p> <p>“ကောင်းပြီလေ... ဒီနေ့အတွက်တော့ ဒီမှာတင် ရပ်နားကြစို့”</p> <p>မုယွဲ့မေက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် ချန်ကျီရှင်းသည် အကြီးအကဲ ဖူရှုး၏ နောက်မှလိုက်ကာ တောင်ဘက်</p> <p>တောင်ထိပ်ရှိ ဖူရှုးဂေဟာဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ အကြီးအကဲတစ်ဦးအနေဖြင့် သာမန်တပည့်များနှင့် ရောနှောနေထိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သဖြင့် အကြီးအကဲတိုင်းတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကြွယ်ဝသော နေရာများ၌ ကိုယ်ပိုင်ဂေဟာများ ရှိကြသည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးသည် ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် လျှောက်လှမ်းနေကြပြီး မည်သူမျှ စကားမဆိုကြပေ။</p> <p>မုယွဲ့မေကတော့ ဒီရက်ပိုင်းမှာ စိတ်အေးလက်အေး ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူမက ရှောင်ပင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး စောင့်ကြည့်နေမှာဆိုတော့ လှုပ်ရှားရတာ အဆင်မပြေနိုင်ဘူး။</p> <p>ငါ နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားရမယ်... သူ့နဲ့ ငါ နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေမယ့် အခွင့်အရေးမျိုး ရရင် အကောင်းဆုံးပဲ။</p> <p>အကြီးအကဲ ဖူရှုးသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ လျှောက်လှမ်းနေရင်း သူ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ထားရသည်။</p> <p>သူ့နောက်တွင်မူ ရိုးသားအေးဆေးပုံရသော ရှောင်ပင်း၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်လည်း ထင်ထင်ရှားရှား မြင်တွေ့နိုင်လောက်သည့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို ဖူရှုးတစ်ယောက် မမြင်မိခဲ့ပေ။</p> <p>ရှေ့လျှောက်နေရမဲ့ရက်တွေမှာ မုယွဲ့မေက စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ သေချာ စောင့်ကြည့်နေမှာဆိုတော့လှုပ်ရှားဖို့ ခက်လိမ့်မယ်။</p> <p>ငါလည်း အကြီးအကဲ ဖူရှုးနဲ့ နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေမယ့် အခွင့်အရေးမျိုး ဖန်တီးဖို့ လိုအပ်နေပြီ။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ကိုယ်စီ အကြံအစည်များကိုယ်စီဖြင့် ဂေဟာတစ်ခု၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ထိုဂေဟာ၏ ပုံစံနှင့် တည်ဆောက်ပုံမှာ ဖူရှုးကဲ့သို့ပင် ခြောက်ကပ်ငြိမ်သက်နေပြီး အသက်ဝင်သည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိပေ။</p> <p>“ပင်းအာ... ဒါက ငါ့ရဲ့ဂေဟာပဲ။ ရှေ့လျှောက် မင်း ဒီမှာပဲ နေရမှာ”</p> <p>အကြီးအကဲ ဖူရှုးက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာတွင် လူငယ်မျိုးဆက်သစ်အပေါ် ကြင်နာတတ်သည့် အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ အပြုံးမျိုး ပေါ်လွင်နေသည်။</p> <p>“ကောင်းပါပြီ... ဒါဆိုရင် အကြီးအကဲကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာပေါ့”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းက လိမ္မာယဉ်ကျေးသော တပည့်တစ်ဦးအလား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူက ဆက်လက်၍  “အကြီးအကဲ... ကျွန်တော့်ရဲ့ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတချို့က အထွေထွေကိစ္စရပ်များဌာနမှာ ကျန်နေခဲ့လို့ပါ။ အဲဒါတွေကို အရင်သွားယူပါရစေဦး”</p> <p>“ကောင်းပြီလေ... သွားယူပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းပြန်လာခဲ့ပါ”</p> <p>ဖူရှုးက ပြုံးလျက် ပြောကာ ဂေဟာအတွင်းသို့ လှည့်ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် ဖူရှုး၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် တောင်အောက်ရှိ အထွေထွေကိစ္စရပ်များဌာနဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် ချန်ကျီရှင်းသည် အထွေထွေကိစ္စရပ်များဌာနရှိ အဝါရောင်ဂိုဏ်းငယ်အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိလာသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူသူမရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ နတ်ဘုရားအသိစိတ်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသူများလည်း မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူသည် ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။</p> <p>ဆိတ်ငြိမ်သော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ ချန်ကျီရှင်းသည် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်</p> <p>လက်ဖွဲ့တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ စာတိုလေးတစ်ကြောင်း ရေးသားလိုက်သည်။</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင်...</p> <p>ရွှီ...</p> <p>ခမ်းနားထည်ဝါသော အစိမ်းရောင် အမွေးအတောင်များရှိသည့် ငှက်တစ်ကောင်သည် မြားတစ်စင်းအလား အဝေးမှ ပျံသန်းလာပြီး ချန်ကျီရှင်း၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် နားလိုက်သည်။</p> <p>“ဒီသတင်းစကားကို ချန်မိသားစုဆီ ပို့ပေးပါ။ ပြီးတော့ မိသားစုခေါင်းဆောင်လက်ထဲကို တိုက်ရိုက် ပေးလိုက်ပါ”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းက ငှက်ကလေး၏ အမွေးအတောင်များကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ရွှီ...</p> <p>ငှက်ကလေး၏ ထက်မြက်သော ခြေသည်းများဖြင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆုပ်</p> <p>လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်ကာ ယန့်ကျိုးနယ်မြေဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် ကျယ်ပြောလှသော ညကောင်းကင်ယံထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ထိုညမှာပင် မဟူရာအကြီးအကဲများဦးဆောင်သော အမှောင်တပ်ဖွဲ့သည် ရှောင်ပင်း၏ နေရပ်ဇာတိဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဦးတည်၍ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save