Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၈၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘုရင့်မြို့တော်မှ အဖွဲ့သားများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>မီးတောက်ဦးချိုမျိုးနွယ်စုဝင်များလာရာလမ်းတွင် လူတစ်စုက စောင့်နေပါသလို၊ မီးတောက်ဦးချိုမျိုးနွယ်စုဝင်များနောက်မှ လိုက်နေသော လူတစ်ဖွဲ့လည်းရှိပါသည်။ တတိယအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကလည်း နောက်လမ်းတစ်ခုမှ လိုက်နေပါသည်။</p> <p>ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်များဝတ်ဆင်ထားသော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က ရှေ့မှ ချီတက်နေပါသည်။ ထိုလူများသည် ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းသော မြင်းကြီးများကို စီးနေကြပါသည်။ မြင်းကြီးများမှာ အထူးမွေးမြူထားသော မြင်းကြီးများဖြစ်သည်။ မြင်းကြီးများသည်  မြေပြင်ကို ခွာနှင့်ပျော်ရွှင်စွာပေါက်နေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ခွာပေါက်ချက်များကြောင့်၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်ခဲများမှာ ကြေမွသွားကြသည်။ မြင်းကြီးများ၏ ခွာပေါက်သံများမှာ မိုးခြိမ်းသံများကဲ့သို့ ဆူညံနေပါသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်းကြီးများပေါ်တွင် လိုက်ပါလာသောလူများမှာ လှံအရှည်ကြီးများကို ကိုင်ဆောင်လာကြသည်။ သူတို့၏ ချပ်ဝတ်များမှာ နေရောင်အောက်တွင် ပြိုးပြိုးပျက်ပျက် လက်နေပါသည်။ စစ်သည်တော်များ၏ မျက်နှာများသည် အေးစက်နေပြီး၊ ၎င်းတို့ဖြတ်သန်းသွားသည့်အခါ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စိမ့်ခနဲ ဖြစ်သွားလေသည်။ ထိုလူများကို မြင်လိုက်ရုံနှင့် ကြည့်မိသူမှာ ကြက်သီးများပင် ထသွားနိုင်ပါသည်။</p> <p>            ထိုလမ်းတလျှောက်သည် ခြုံနွယ်များမရှိသောကြောင့်၊ လူအများစုက ထိုလမ်းကို သာသုံးကြသည်။ မြေပြင်သည် ညီညာနေပြီး၊ ကုန်စည်များသယ်ပို့ရန် သင့်တော်သော လမ်းဖြစ်သည်။ မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ ကုန်သည်အဖွဲ့များသည် ထိုလမ်းကိုသာ အသုံးပြုလေ့ရှိကြသည်။ သို့သော် ထိုလမ်းသည် အခုတော့ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကုန်သည်အဖွဲ့ကြီးများသည် ထိုလမ်းကို ဖြတ်သန်းသည့်အခါတိုင်း၊</p> <p>သူတို့အဖွဲ့၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြင်ရပါသည်။ ထိုလမ်းသည် ကျဉ်းမြောင်းသောကြောင့် အဖွဲ့၂ဖွဲ့ ယှဉ်ပြီး သွားလို့မရပါ။</p> <p>ရှေ့တွင် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုမှ ကုန်သည်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က သွားနေသည်။ မြင်းပေါ်မှ လူသည် လှံကိုဝင့်လျက် မြင်းကို ဇက်ကုန်ဖွင့်ကာ စီးသွားပါသည််။ ထိုလူ၏ ချွန်ထက်သော လှံတံသည် အေးစက်သောလေထုကို ထိုးခွဲသွားပါသည်။</p> <p>“ဖယ်ကြ…ဖယ်ကြ” အားလုံးက အော်ဟစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ရထားလုံးများ၊ ကုန်စည်များကို နေရာရွှေ့လိုက်ကြပါသည်။ သူတို့သည် ထိုလူများကို ရှောင်ပေးရုံမှ လွဲပြီး ဘာမှ မတတ်နိုင်ပါ။</p> <p>ကုန်သည်အဖွဲ့သည် ထိုအုပ်စုကို ကြောက်ကြပါသည်။ ထိုလူများကို မြင်သည်နှင့် ရှိသမျှ သတ္တိလေးပျောက်ကွယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုလူများသည် သွေးအေးပြီး ကြမ်းကြုတ်သောသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက်လှည့်လိုက်ခြင်းကြောင့် ကုန်အပြည့်တင်လာသော ရထားလုံးတစ်စီးသည် ခဲလုံးတစ်လုံးကို ဖြတ်မောင်းမိသောကြောင့်၊ မှောက်သွားပါသည်။ ကုန်အချို့အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားသော်လည်း၊ ကုန်သည်များက ထိုကုန်စည်များကို ဒီအတိုင်းထားခဲ့ရပါသည်။ လူငယ်တစ်ယောက်က ထိုကုန်ပစ္စည်းများကို သွားကောက်ချင်သော်လည်း၊ အဖိုးအိုတစ်ယောက်က ထိုလူ၏ အင်္ကျီကို ဖမ်းဆွဲထားလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် လှံတံများကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လူများရောက်လာသည်။ ထိုလူငယ်ဆီသို့ လှံတစ်ချောင်းက ပြေးဝင်သွားပါသည်။ ထိုလူများသည် လမ်းတလျှောက်တွင် ရှိသမျှ အာတားအဆီးများအား ရှင်းလင်းသွားမည့် ပုံပေါ်နေပါသည်။ လူငယ်လေးမှာ သူ့ထံသို့ဝင်လာသော လှံတံကို မရှောင်မိဘဲ ကြောင်ပြီး ရပ်နေမိသည်။</p> <p>            မြင်းပေါ်မှလူများအတွက်တော့၊ လမ်းတလျှောက်တွင် ရှိသော အတားအဆီးမှန်သမျှသည်</p> <p>သူတို့၏ ရန်သူများပင် ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>သတ်ကြ…ဖျက်ဆီးကြ…။</p> <p>အရှေ့မှ လူက လှံတံကို ဝှေ့ယမ်းရင်း၊ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လို ဟစ်ကြွေးလိုက်ပါသည်။</p> <p>“ဝှစ်…”</p> <p>လမ်းပေါ်မှ ကုန်စည်များမှာ ဘေးသို့ ရောက်သွားပါသည်။ အိတ်မှာလှံချက်ကြောင့်ပြဲသွားပြီး၊ အထဲတွင်ပါလာသော ပစ္စည်းများ ဖိတ်စင်သွားပါသည်။ အထဲမှ အဝတ်စများထွက်ကြလာသည်။</p> <p>သို့သော် ဘယ်သူကမှ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောရဲသလို၊ သူတို့ ကုန်စည်များကိုလည်း မစစ်ဆေးနိုင်ကြပါ။ အနားကပ်သွားလျှင်၊ သူတို့သည် လှံနှင့်အထိုးခံရမည် ဖြစ်သည်။ လှံနှင့် အထိုးခံရပါက သေဖွယ်သာရှိတော့သည်။</p> <p>မြင်းစီးသူများ ဖြတ်ကျော်သွားသောအခါ၊ မြေကြီးသည် တုန်ခါသွားသလို။ ဖုန်လုံးကြီးများက မြင်ကွင်းကို ပိတ်ကွယ်သွားသည်။ထိုအခါ ကုန်သည်အဖွဲ့သည် ရှေ့ဆက်မသွားတော့ဘဲ ခဏအနားယူလိုက်ကြသည်။ ဖုန်များပျောက်ကွယ်သွားသောအခါမှ၊ သူတို့သည် ရှေ့သို့ တဖြည်းဖြည်းဆက်သွားကြပါသည်။</p> <p>သူတို့မသွားခင် အခြားလူများက မသွားရဲကြသေးပါ။ မြင်းစီးသူများ ဖြတ်ကျော်သွားပြီးသွားချိန်အထိ အားလုံးက စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ သူတို့မျက်စိအောက်တွင် သူတို့လူတစ်ယောက် လှံနှင့်အထိုးခံလိုက်ရသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့လည်း မြင်းစီးသူများကို မစောင့်ဘဲ ဖြတ်ကျော်သွားပါက အသတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုသို့ဖြစ်သည်မှာ သဘာဝသာ ဖြစ်သည်။ သင်သာ သန်စွမ်းမှုရှိပါက ကိုယ့်လမ်းကိုယ်ဖောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုလူများဖြတ်ကျော်သွားသောအခါ၊ ကုန်သည်အဖွဲ့က လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်းပြန်တက်လာသည်။</p> <p>“သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ” တစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>“သူတို့အလံပေါ်မှာ ရေးထားတဲ့ စာတွေ မမြင်ဘူးလား” အသက်ကြီးသူတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။ “ဘုရင့်မြို့တော်က လူတွေ ဖြစ်မယ် ထင်တယ်”</p> <p>“မှူးမတ်တွေလား…သူတို့က အဲဒီလို အဝတ်အစားတွေနဲ့ ဘာလုပ်ကြမလို့လဲ” အားလုံးက တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်နေကြသည်။ ထိုလူများကို ရန်စမိသော မျိုးနွယ်စုကတော့ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျသွားနိုင်ပါသည်။ ဘုရင့်မြို့တော်မှ လူများသည် ချပ်ဝတ်တန်ဆာအပြည့်ဖြင့်၊ ထိုသို့သွားလာနေခြင်းမှာ ရှားပါးသော အဖြစ်မျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p>“ငါတို့လည်း မသိဘူးလေ” ကုန်သည်များသည် သွားရင်းနှင့်ဆွေးနွေးနေကြပါသည်။ ၎င်းတို့သည် ထိုစစ်သည်တော်များ ဘယ်သူ့ကို တိုက်ခိုက်မလဲ သိချင်နေကြသည်။</p> <p>သူတို့စီးနင်းလိုက်ပါလာသော ရထားလုံးများထဲတွင် ပိုးထည်များကို တင်ဆောင်လာပါသည်။ ရထားလုံးတစ်စီးကို ချိုများစွာပါသော ကြံ့အဖြူရောင်ကြီးနှင့်တူသော သားရဲကြီးတစ်ကောင်က ဆွဲလာသည်။ ရထားလုံးထဲတွင်တော့ အဖိုးတန်အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသောလူများ လိုက်ပါလာသည်။ ရထားလုံးအလယ်မှ ခုံပေါ်တွင် လူငယ်တစ်ယောက်က ထိုငင်နေသည်။ သို့သော် သူ့ဆံပင်များမှာ ငွေရောင်သမ်းနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>            လူငယ်အရှေ့တွင် လေးထောင့်သစ်သားပြားတစ်ခုကို ချထားသည်။ သစ်သားပြားပေါ်တွင် လေးထောင့်ကွက်များနှင့် စက်ဝိုင်းများကို ရေးဆွဲထားပြီး၊ ထိုပုံများပေါ်တွင် ကျောက်စိမ်းများကို ဖြန့်ကျက်ထားသည်။ ထိုကျောက်စိမ်းများသည်</p> <p>တဖျပ်ဖျပ်လက်နေပါသည်။</p> <p>“ယိကျုံး၊ ဗေဒင်မေးတာ ဘာအဖြေထွက်လဲ” သားရေဝတ်စုံအကောင်းစားကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကောင်မလေးတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>            ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေသူတစ်ယောက်က အရပ်မျက်နှာတစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်ပြီး၊ “တောထဲမှာ မီးတောက်ဦးချိုမျိုးနွယ်စုဝင်တွေ ရှိနေသေးတယ်”</p> <p>“သူတို့တွေ ဘာတွေကြံစည်နေလဲ မသိဘူး” ကောင်မလေးက စိတ်ပျက်လက်ပျက်နှင့် ပြောလိုက်သည်။ ယိကျုံးသည် ယိမိသားစုထဲတွင် ဂမ္ဘီရကြိုးထုံးပညာကို အကျွမ်းကျင်ဆုံးသူ ဖြစ်သည်။ သူထုတ်သည့် ဟောကိန်းများဆိုလျှင် ဘယ်သူကမှ ယုံမှားသံသယ မဖြစ်ကြပေ။</p> <p>“သူတို့တွေ ကျွန်တော်တို့ကို ကြောက်နေတယ်ထင်တယ်…အဲဒါကြောင့် သူတို့တွေ ရွာပြောင်း</p> <p>သွားတာ နေမယ်…အဲဒီမျိုးနွယ်စုတွေက တောတော့ ကျွမ်းတယ်နော်” ရထားလုံးထဲတွင် ထိုင်နေသော လူတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>တောအုပ်သည် ရှုပ်ထွေးပွေလီလှပါသည်။ သစ်ပင်များက ထူထပ်စွာ ပေါက်နေသလို အဆိပ်ရှိသော သတ္တဝါများ၊ကြောက်မက်ဖွယ်သားရဲများ၊ သားရဲဘုရင်ကြီးများကလည်း နေရာအနှံ့ပင်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မီးတောက်ဦးချိုမျိုးနွယ်စုဝင်များတောထဲက ထွက်လာသည်နှင့် သူတို့ကတော့ သတ်ပစ်မည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့အနေနှင့် မီးတောက်ဦးချိုမျိုးနွယ်စုဝင်များကို ချောင်ပိတ်ဖမ်းနိုင်လျှင် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ အခြားလူများနှင့် တိုက်ခိုက်ရင်း၊ မီးတောက်ဦးချိုမျိုးနွယ်စုဝင်များ အင်အားနည်းလာသည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းပြီး တိုက်ခိုက်ရန်ကြံနေကြသည်။</p> <p>မီးတောက်ဦးချိုမျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ဆားများနှင့် မီးလျှံသလင်းကျောက်များကို လွယ်လွယ်</p> <p>နှင့်တော့ ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ ဓားပြများလက်သို့ အနည်းအကျဉ်းလောက်တော့ ပါချင်ပါသွားနိုင်သည်။ ထိုသို့ပါသွားလျှင်လည်း ကိစ္စမရှိပါ။ သူတို့ပစ်မှတ်ထားသည်မှာ လူများကို သာဖြစ်သည်။</p> <p>မီးမျိုးစေ့ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ၊ မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ အစွမ်းသည် တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားပါသည်။ ထို့နောက်လေလွင့်သူများ ရောက်လာကြသည်။ မျိုးနွယ်စုငယ်လေးများပေါင်းစည်းပြီး၊ မျိုးနွယ်စုအသစ်တစ်ခုအဖြစ်ထူထောင်ကြမလား မပြောတတ်ပါ။ ထိုလူများသည် များသောအားဖြင့် ဓားပြများ၊ သုတ်သင်ရေးသမားများ ဖြစ်ကြသည်။ ညမျိုးနွယ်စု၊ ကျင်ဖုန်းမျိုးနွယ်စုတို့သည် နာမည်ကျော်ဓားပြများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် ဆုလာဘ်ကြီးကြီးမားမား ရမည်ဆိုလျှင်၊ ဆာလောင်နေသော ဝံပုလွေများလို သားကောင်နောက်သို့ လိုက်ကြမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>“မီးတောက်ဦးချိုမျိုးနွယ်စုဝင်တွေက အဲဒီ</p> <p>လောက် ကြောက်ဖို့ကောင်းလား”</p> <p>“ဟုတ်တယ်…မီးတောက်ဦးချိုမျိုးနွယ်စုကောင်လေးက လုမိသားအကြီးအကဲကို တချက်တည်းနဲ့ အနိုင်တိုက်လိုက်တာတွေ့ရတယ်…အဲဒီတုန်းက…”</p> <p>သူက အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။ “ငါတို့ဘိုးဘေးတွေက မီးတောက်ဦးချိုမျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေတာ …မီးတောက်ဦးချိုမျိုးနွယ်စုဝင်တွေက တောထဲမှာပဲ ပုန်းနေတော့ သူတို့လည်း ကြာတော့မေ့သွားကော…ဒါပေမဲ့ မီးတောက်ဦးချိုမျိုးနွယ်စုဝင်တွေက မြို့တော်မှာ ပြဿနာလာရှာတော့ သူတို့အကြောင်းကို ပြန်သတိရသွားတာ”</p> <p>“မီးတောက်ဦးချိုမျိုးနွယ်စုဝင်တွေက သားရဲဘုရင်ကြီးကို အမိန့်ပေးနိုင်တယ်ဆိုတာ ဟုတ်လား” ကောင်မလေးတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>  “အဲဒီစကားကို ယုံလို့လား”</p> <p> </p> <p>“ဘာလို့မယုံရမှာလဲ…အားလုံးက အဲဒီလိုပဲပြောနေကြတာပဲ…ကျွန်မ မြေခွေးမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲကို မေးကြည့်မယ်” ကောင်မလေးက လိုက်ကာကို မရင်း အပြင်တွင် ရှိသော လူတစ်ယောက်ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>မြေခွေးမျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲသည် စိတ်မသက်မသာဖြင့်၊ ရထားလုံးထဲသို့ ဝင်လာသည်။ သူသည် သူ၏မျိုးနွယ်စုတွင် အကြီးအကဲဖြစ်သောကြောင့် ဘုရင်ဆိုလည်း ဟုတ်သည်။ သို့သော်၊ အခုတော့ သူတို့သည် ဘုရင့်မြို့တော်ထဲသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုလူများကို အလျှော့ပေးဆက်ဆံရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုလူများသည် သူတို့မြို့တော်တွင် ထိပ်တန်းလူများ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>“နေကောင်းပါတယ်နော်” မြေခွေးမျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>“ရှင်က မြေခွေးမျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ မဟုတ်</p> <p>လား…ရှင်တို့အားလုံးကို မီးတောက်ဦးချိုမျိုးနွယ်စုဝင်တွေက သတ်သွားတယ်ဆို ဟုတ်လား” ကောင်မလေးက မေးလိုက်သည်။</p> <p>မြေခွေးမျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာမှာ ရှုံ့မဲ့သွားသည်။ အစုအပြုံလိုက်အသတ်ခံရတယ် ဟုတ်လား…ဒီမှာ လူတွေပါလာတာ မတွေ့ဘူးလား…ဘာလဲ…ဒီကောင်မလေးက ငါတို့ကို အထင်သေးတာလား”</p> <p>            အကြီးအကဲသည် လက်သီးကို ဆုပ်ထားပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဒေါသကို မျိုသိပ်ထားလိုက်ရင်း “ မီးတောက်ဦးချိုမျိုးနွယ်စုဝင်တွေက အန္တရာယ်များတယ်”</p> <p>သူသည် ဇာတ်လမ်းကို လုပ်ကြံဖန်တီးပြီးပြောလိုက်သည်။ မီးတောက်ဦးချိုမျိုးနွယ်စုက သားရဲဘုရင်ကြီးကို အမိန့်ပေးနိုင်သယောင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>            “ကျွန်မနားလည်ပါပြီ…ရှင်သွားလို့ရပြီ”</p> <p>ကောင်မလေးက ယင်ကောင်တစ်ကောင်ကို မောင်းရင်း အကြီးအကဲကို ပြန်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအခါမှ အကြီးအကဲသည် သက်ပြင်းချနိုင်ပြီး၊ ရထားလုံးပေါ်မှ ဆင်းသွားသည်။</p> <p>အကြီးအကဲထွက်ခွာသွားသောအခါ၊ သူမသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း “သူလိမ်နေတာ”</p> <p>            “မီးတောက်ဦးချိုမျိုးနွယ်စုတွေက ကောလဟာလတွေလောက် ကြောက်ဖို့မကောင်းပါဘူး…လူတွေက ချဲ့ကားပြီး ပြောနေကြတာပါ…မြို့တော်တံခါးမှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စကတော့ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းကို သုံးသွားတာ ဖြစ်မယ်…ရှောက်ရွှမ်က အဲဒီလောက် မသန်စွမ်းနိုင်ဘူး” လူငယ်က လက်ပိုက်ထားရင်း “အဲဒါဆို  မြေခွေးမျိုးနွယ်ုအကြီးအကဲက လိမ်နေတာပေါ့…ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က လုပ်စရာရှိတာတော့ လုပ်ရမှာပဲ”</p> <p>“ဝှစ်…”</p> <p> </p> <p>ရထားလုံးအပြင်ဘက်တွင် အတောင်ပံတဖျပ်ဖျပ်ခတ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>ရထားလုံးထဲက လူများက အပြင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ အစင်းကျားများပါသော ငှက်တစ်ကောင်ဝင်လာသည်။ ထိုငှက်သည် စာလိပ်လေးတစ်ခုကို ချီလာ၏။</p> <p>သူတို့သည် စာလိပ်လေးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ ဖတ့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>            စာကို ဖတ်ပြီးသွားသောအခါ၊ ယိကျုံးက “ကျင်ဖုန်းတော့ အရေးနိမ့်သွားပြီ…သူတို့က မီးတောက်ဦးချိုမျိုးနွယ်စုဝင်တွေရဲ့ တည်နေရာကို ညမျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို ပေးလိုက်ပြီ” ဟုပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save