Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၁၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒါကို သူ့အတွက် ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံးလက်ဆောင်လို့ပဲ မှတ်ယူလိုက်ပါ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>အနန္တတာအိုလွင်ပြင်။</p> <p>ရှောင်မိုက မှော်ဝင်္ကပါငယ်လေးထဲသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားလေသည်။</p> <p>ရှောင်မို၏ ပထမဆုံး ပြိုင်ဘက်မှာ လဲ့ယန်တောင်ထွတ်မှ လဲ့ပန်ဟုအမည်ရသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူကလည်း ဓားသိုင်းပညာရပ်များကို အထူးပြုလေ့လာထားသူ ဖြစ်သည်။</p> <p>လဲ့ပန်ကလည်း ရှောင်မိုကဲ့သို့ပင် သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်တွင် ရှိနေလေသည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတော်စင် ရွေးချယ်ပွဲအတွက် အနိမ့်ဆုံး လိုအပ်သော အဆင့်မှာ ရွှေအမြူတေအဆင့်ဖြစ်ပြီး အမြင့်ဆုံးမှာ ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ထက် မကျော်လွန်ရပေ။</p> <p>ဆိုလိုသည်မှာ။</p> <p>အထက်သုံးပါးအဆင့်မှ ကျင့်ကြံသူများ အမှန်တကယ်ပင် ပေါ်ထွက်လာမည် ဖြစ်သည်။ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် သူတော်စင် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင် ရှိကြပြီး သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်တွင် ရှိသူများမှာ အလွန်နည်းပါးလှလေသည်။</p> <p>သို့သော် ရှောင်မို၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပြိုင်ဘက်၏ အဆင့်က အရေးမကြီးခဲ့ချေ။</p> <p>တိုက်ပွဲမစတင်မီ ရှောင်မိုနှင့် လဲ့ပန်တို့က အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ တာဝန်ရှိသူတစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်တွင် စာချုပ်စာတမ်းများကို လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြလေသည်။</p> <p>အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ သိုင်းပညာယှဉ်ပြိုင်ပွဲတွင် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်း များများစားစား မရှိသလို အသက်ကယ်တင်ရန်အတွက် မည်သည့် ကာကွယ်ရေး မှော်ရတနာကိုမျှလည်း ပေးအပ်မည်မဟုတ်ချေ။</p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က လမ်းတစ်ဝက်တွင် ကိုယ်တိုင် အရှုံးမပေးသရွေ့ သူတို့၏ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းအတွက် သူတို့ကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး သေဆုံးသွားပါကလည်း ပြောစရာစကား မရှိတော့ပေ။</p> <p>"မင်းက ရှောင်မိုလား" လဲ့ပန်က သူ၏ လက်ထဲရှိ ခုတ်ပိုင်းဓားကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ရှောင်မိုကို ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်၊ "ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ငါက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခွဲတစ်ခုမှာ နေခဲ့တာဆိုတော့ တစ်ခါမှ ပြန်မလာဖြစ်ခဲ့ဘူး။ ဒီတစ်ခေါက်မှ ပြန်လာဖြစ်ပြီး ဂူဗိမာန်အဆင့်နဲ့ ရွှေအမြူတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်အကြောင်း ကြားလိုက်ရတယ်။ တော်တော်လေး မဆိုးဘူးပဲ"</p> <p>"ဟုတ်တယ်" ရှောင်မိုက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။</p> <p>လဲ့ပန်က ရှောင်မို၏ လက်ထဲရှိ ထန်ဟန်ဓားကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်၊ "မင်းတို့ ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်က လူတွေက အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ ဒီထန်ဟန်ဓားကို သုံးကြတာပဲ။ ဓားသွားက မိန်းကလေးငယ်တစ်ယောက်လို သွယ်လျလွန်းပြီး မိန်းမဆန်လွန်းတယ်။ ကြည့်ရတာကိုက မျက်စိနောက်စရာကောင်းတယ်။ ငါ့ရဲ့ ခုတ်ပိုင်းဓားကြီးကို ကြည့်စမ်း၊ ဒါမှ ယောက်ျားတစ်ယောက် သုံးသင့်တဲ့အရာကွ"</p> <p>ရှောင်မိုက ဒေါသမထွက်ခဲ့ချေ၊ သူက လဲ့ပန်ကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်၊ "ခင်ဗျား စကားများလွန်းတယ်။ စကားပြောလို့ ပြီးပြီဆိုရင် ဓားဆွဲထုတ်တော့"</p> <p>"ဟားဟားဟား၊ မင်းကောင်လေးက တော်တော်လေး မောက်မာတာပဲ။ ငါ သဘောကျတယ် ဂိုဏ်းတူညီလေး။ ဒါကို ခံလိုက်စမ်း"</p> <p>စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လဲ့ပန်က ပေဆယ်ပေခန့် ရှည်လျားသော သူ၏ ဧရာမဓားကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ ရှောင်မို၏ ခေါင်းဆီသို့ ခုတ်ချလိုက်လေသည်။</p> <p>ဧရာမ ဓားရှည်ကြီးက ကြမ်းတမ်းရိုင်းစိုင်းသော မိုးကြိုးများကို သယ်ဆောင်လာပြီး ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ရှောင်မိုကို အထက်မှအောက်သို့ နှစ်ပိုင်း ခုတ်ပိုင်းပစ်နိုင်တော့မည့်အလား ပေါက်နေလေသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှောင်မိုကို စောင့်ကြည့်နေကြသော ကျင့်ကြံသူများစွာက အတွေးအမျိုးမျိုး တွေးတောနေကြလေသည်။</p> <p>အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတချို့က ရှောင်မိုအတွက် စိုးရိမ်နေကြလေသည်။</p> <p>အမျိုးသား ကျင့်ကြံသူတချို့ကမူ ရှောင်မိုက ခံထိုက်ကြောင်းနှင့် သူ သေသွားလျှင် အကောင်းဆုံးဖြစ်မည်ဟု ခံစားနေကြလေသည်။</p> <p>သို့သော် ဘေးတွင်ရှိနေသော ယွီယွင်ဝေ့ကမူ အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်နေပုံပေါက်လေသည်။</p> <p>လဲ့ပန် ဟုအမည်ရသော ဤကျင့်ကြံသူက သေချာပေါက် ကောင်းမွန်သော ခွန်အားရှိပုံရလေသည်။</p> <p>သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ ရင်ဆိုင်ရသူမှာ သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့၏ နှလုံးသားထဲတွင် သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကို အဆင့်ကြီးနှစ်ဆင့်အတွင်း အနိုင်ယူနိုင်မည့်သူဆိုသည်မှာ ဤလောကတွင် မမွေးဖွားသေးဘူးဟုသာ မှတ်ယူထားလေသည်။</p> <p>ထိုခုတ်ချက်က ရှောင်မို၏ ခေါင်းကို ထိမှန်တော့မည့် အချိန်မှာပင် ရှောင်မို၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်က ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p>နောက်တစ်ခဏမှာပင် ကြက်သွေးရောင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များက မှော်ဝင်္ကပါတစ်ခုလုံးသို့ စိမ့်ဝင်ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။</p> <p>လဲ့ပန်၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးအေးများ ပျံလာလေသည်၊ ပြင်းထန်လှသော သွေးချီများက သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားစေလေသည်။</p> <p>"ချွမ်"</p> <p>ရှောင်မို၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်က ကန့်လန့်ဖြတ် ခုတ်ပိုင်းသွားပြီး ပြိုင်ဘက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။</p> <p>ကြက်သွေးရောင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များက အပြာရောင် မိုးကြိုးများနှင့် ဝင်တိုက်မိသွားကြလေသည်။</p> <p>ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက ရေကန်ပေါ်ရှိ လှိုင်းတံပိုးများအလား အပြင်ဘက်သို့ ရိုက်ခတ်ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။</p> <p>"ဝုန်း"</p> <p>ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်။</p> <p>ရှောင်မိုက နာလင်ဓားကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီဖြစ်ပြီး လဲ့ပန်ကမူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားကာ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားကြီးမှာလည်း နှစ်ပိုင်း ကျိုးပြတ်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>လဲ့ပန်က ထရန် ရုန်းကန်နေချိန်တွင်။</p> <p>ရှောင်မိုက သူ့ကို တစ်ချက်ပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ မှော်ဝင်္ကပါထဲမှ လျှောက်ထွက်ရန် လှည့်လိုက်သည်၊ "ခင်ဗျား ထပ်ထလာမယ်ဆိုရင် နောက်တစ်ချက်က ခင်ဗျားရဲ့ အသက်ကို ယူလိမ့်မယ်"</p> <p>...</p> <p>ရှောင်မို၏ စကားများကို ကြားသောအခါ လဲ့ပန်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် အေးခဲသွားပြီး အဝေးသို့ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသော သူ၏ ကျောပြင်ကိုသာ ငေးကြည့်နေရုံ တတ်နိုင်တော့သည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၊ ပင်ပန်းသွားပြီ"</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ရှေ့သို့တက်လာပြီး သေရည်ဘူးသီးခြောက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်၊ သို့သော် ၎င်းအတွင်းတွင် သေရည်အစား လက်ဖက်ရည်သာ ပါဝင်လေသည်။</p> <p>"အဆင်ပြေပါတယ်" ရှောင်မိုက ခေါင်းကို နောက်သို့မော့ကာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်၊ "သွားကြစို့၊ နောက်တစ်ပွဲ"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို" ယွီယွင်ဝေ့က ရှောင်မို၏ ဘေးမှ လိုက်ပါသွားရာ သူမ၏ မျက်လုံးများက ဂုဏ်ယူမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p>အခြားသော တပည့်များက ရှောင်မို အဝေးသို့ လျှောက်သွားသည်ကို မြင်ပြီးမှသာ ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်ကြလေသည်။</p> <p>"မကောင်းဆိုးဝါး"</p> <p>ဤစကားလုံးက ရှောင်မိုအပေါ် လူတိုင်း၏ အကဲဖြတ်မှုပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>လူအများစုက ရှောင်မို၏ အဆင့်အရည်အသွေးသည် အလွန်အမင်း ချဲ့ကားပြောဆိုခံရလွန်းသည်ဟုသာ ကြားဖူးခဲ့ကြသော်လည်း ကိုယ်ပိုင်မျက်စိဖြင့် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်မှသာ ဤလူက မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသလဲဆိုသည်ကို သဘောပေါက်သွားကြလေသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ရွှယ်ခွေးတောင်ထွတ်တွင်။</p> <p>သူတော်စင် ရွေးချယ်ပွဲ သိုင်းပညာယှဉ်ပြိုင်မှု၏ ပထမဆုံးနေ့တွင် ဆရာဖြစ်သူ သွေးမိစ္ဆာက အနန္တတာအိုလွင်ပြင်သို့ မသွားခဲ့ဘဲ ခြံဝန်းထဲတွင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျနေလေသည်။</p> <p>"သွေးမိစ္ဆာ၊ သွေးမိစ္ဆာ"</p> <p>အိပ်ပျော်နေစဉ်အတွင်း တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို ခေါ်နေသည်ကို သွေးမိစ္ဆာက ဝိုးတဝါး ကြားလိုက်ရလေသည်။</p> <p>သွေးမိစ္ဆာက သူမ၏ မျက်လုံးများကို အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် ဖွင့်လိုက်ပြီး သမ်းဝေလိုက်လေသည်။</p> <p>သွေးမိစ္ဆာ ထထိုင်တော့မည့် အချိန်မှာပင် စိမ်းပြာရောင် ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်လာလေသည်။</p> <p>"ချင်းယွမ် ရယ်၊ မနက်စောစောစီးစီး သူများရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အခန်းထဲကို ဇွတ်အတင်း ဝင်လာတာက သိပ်မကောင်းဘူးနော်။ နင် အဲဒီလိုလုပ်ရင် ငါ့တပည့်က နင့်ရဲ့ လက်ဖဝါးကို ရိုက်လိမ့်မယ်" သွေးမိစ္ဆာက သူမ၏ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ရာ သူမ၏ ဆံပင်များက သူမ၏ ပါးပြင်ဘေးတွင် ပျင်းရိပျင်းတွဲ ကျဆင်းနေလေသည်။</p> <p>ချင်းယွမ်ဟု အမည်ရသော အမျိုးသမီးက သွေးမိစ္ဆာကို မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်သည်၊ "နင့်တပည့်က ဒီနေ့ သူတော်စင် ရွေးချယ်ပွဲမှာ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်နေတာလေ။ နင် သွားမကြည့်ဘူးလား"</p> <p>"ဘာသွားကြည့်စရာ ရှိလို့လဲ" သွေးမိစ္ဆာက ကုတင်ဘေးရှိ သေရည်ဘူးသီးခြောက်ကို ကောက်ယူကာ သေရည်တစ်ငုံ သောက်လိုက်လေသည်၊ "အဲဒီကောင်လေးက နောက်ထပ် အချက်အနည်းငယ်လောက် ပိုခုတ်ပိုင်းဖို့ လိုအပ်သွားတာလောက်ကလွဲရင် ဘာမှမရှိပါဘူး"</p> <p>...</p> <p>ချင်းယွမ်၏ ပါးစပ်က အနည်းငယ် ပွင့်ဟသွားပြီး တစ်ခုခု ပြောချင်သော်လည်း သွေးမိစ္ဆာက အမှန်တရားကို ပြောနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး ချင်းယွမ်က ရှောင်မိုကို အကြိမ်အနည်းငယ်သာ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း သူ၏ အဆင့်ခွန်အားက တကယ်ကို သာမန်အသိတရားများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>"ဆက်ပြောလေ၊ ဘာကိစ္စလဲ" သွေးမိစ္ဆာက သူမ၏ မေးစေ့ကို သုတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>"အင်း၊ အဓိကကိစ္စကို ငါ မေ့တော့မလို့ပဲ—"</p> <p>သူမ လာရောက်ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို သတိရသွားပြီးနောက် ချင်းယွမ်က သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ စာတစ်စောင်ကို ကမန်းကတန်း ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။</p> <p>သွေးမိစ္ဆာက စာအိတ်ကို ယူလိုက်ပြီး ၎င်းကို ဖတ်ပြီးနောက် သူမ၏ မျက်မှောင်များ တင်းကျပ်စွာ တွန့်ချိုးသွားလေသည်—</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သွေးမိစ္ဆာ၏ လက်ချောင်းထိပ်တွင် မီးတောက်တစ်ခု တောက်လောင်လာပြီး စာကို လုံးဝ ပြာကျသွားစေလေသည်၊ "ဒီကိစ္စက အမှန်ပဲလား"</p> <p>"ငါလည်း မသိဘူး" ချင်းယွမ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်၊ "ဒီကိစ္စသာ အမှန်ဆိုရင် အနောက်ဘက်ဒေသတင် မကဘူး၊ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ဒုက္ခရောက်သွားနိုင်တယ်"</p> <p>သွေးမိစ္ဆာက သူမ၏ ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းကို ဖွဖွလေးကိုက်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်၊ "နင် ထပ်ပြီး စုံစမ်းကြည့်လိုက်ဦး။ ငါလည်း စုံစမ်းကြည့်မယ်။ အဲဒီအခြေအနေအထိ တကယ် ရောက်လာခဲ့ရင်တော့—"</p> <p>စကားအဆုံးသို့ ရောက်သောအခါ သွေးမိစ္ဆာက ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများက သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p>"မလောပါနဲ့ဦး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂိုဏ်းချုပ်က ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်လေ။ ငါတို့ သတိထားရမယ်" ချင်းယွမ်က နှစ်သိမ့်လိုက်လေသည်။</p> <p>"ငါ သိပါတယ်၊ ငါက စိတ်လိုက်မာန်ပါလုပ်တတ်တဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်မှ မဟုတ်တာ" သွေးမိစ္ဆာက ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>ချင်းယွမ်၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက "နင်က စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်တတ်ဘူးဆိုရင် ဘယ်သူက လုပ်မှာလဲ" ဟု ဆိုနေသည့်အလား ပေါက်နေလေသည်။</p> <p>"ဒါနဲ့၊ နင် ရောက်လာတုန်းလေး ငါ့ကို အကူအညီတစ်ခုလောက် ပေးပါလား" သွေးမိစ္ဆာက အပြုံးသဲ့သဲ့လေးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဘာအကူအညီလဲ"</p> <p>"ငါ့ကို ဓားတစ်လက်လောက် သွန်းလုပ်ပေးပါ"</p> <p>"ဓား ဟုတ်လား။ ဟိုကောင်လေးအတွက်လား"</p> <p>"အင်း" သွေးမိစ္ဆာက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ပုံကြမ်းကို ဆွဲထုတ်ကာ ချင်းယွမ်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>ပုံကြမ်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ချင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားပြီး သူမက အာမေဍိတ်သံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "သွေးမိစ္ဆာ၊ ဒီဓားက တကယ်ကော သွန်းလုပ်လို့ ရနိုင်ပါ့မလား။ နင် ရူးနေပြီလား"</p> <p>"ဘာများ အရေးကြီးလို့လဲ" သွေးမိစ္ဆာ၏ မျက်လုံးများက လခြမ်းပုံစံ ကွေးညွတ်သွားလေသည်၊ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ အသက်ရှင်ဖို့ နှစ်သိပ်များများ မကျန်တော့ပါဘူး။ ဒီဓားကို သူ့အတွက် ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံးလက်ဆောင်လို့ပဲ မှတ်ယူလိုက်ပါ"</p> <p>...</p> <p>"နင် ကူညီမှာလား၊ မကူညီဘူးလား။ မကူညီဘူးဆိုရင် ငါ့ဘာသာငါ လုပ်မယ်"</p> <p>"နင်—"</p> <p>ချင်းယွမ်က စကားပြောရန် တုံ့ဆိုင်းသွားလေသည်။</p> <p>သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ချင်းယွမ်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပုံကြမ်းကို သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်၊ "နားလည်ပါပြီ။ ဒီဓားရဲ့ နာမည်က ဘာလဲ"</p> <p>"နာမည်လား..."</p> <p>သွေးမိစ္ဆာက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်လေသည်။</p> <p>"မင်စွန်း လို့ပဲ ခေါ်ကြတာပေါ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save