Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၁၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဂိုဏ်းချုပ်ကို သတ်ပစ်လိုက်ရုံပဲ မဟုတ်ဘူးလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ် တောင်ထိပ်။</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က ချောက်ကမ်းပါးစွန်းတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော အမျိုးသားကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေလေသည်။</p> <p>မိန်းကလေး၏ မျက်လုံးများက စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p>သိုင်းပညာရွေးချယ်မှု ပြိုင်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ သုံးရက်တိတိ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်က သန့်စင်သော မီးတောက်အမိန့် တာဝန်ကို ကြေညာလိုက်ချိန်တွင် ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက မည်သည့် မျက်နှာအမူအရာမျှ မပြသခဲ့ချေ။</p> <p>တောင်ထိပ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက ချောက်ကမ်းပါးစွန်းတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ သူ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် နာလင်ဓားကို တင်ထားပြီး မလှုပ်မယှက် နေနေခဲ့လေသည်။</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့၏ အမြင်တွင်မူ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အလွန်အမင်း ဝေခွဲမရဖြစ်နေမည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယွီယွင်ဝေ့က သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုနှင့် ခုံးနျန်ကျောင်းတော်မှ ဝမ်ရှင်းတို့ကြားရှိ ကိစ္စရပ်များကို သိထားလေသည်။</p> <p>အဲဒီတုန်းက ဝမ်ရှင်းကို ခုံးနျန်ကျောင်းတော်ဆီသို့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လိုက်ပို့ပေးခဲ့တယ်လို့ ဆရာပြောတာကို သူမ ကြားဖူးလေသည်။</p> <p>ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက ဝမ်ရှင်းကို ထွက်သွားခွင့်ရဖို့အတွက် ဆရာ့ရဲ့ ဓားသုံးချက်ကိုတောင် ခံယူခဲ့သေးတယ်တဲ့။</p> <p>ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက သူနဲ့ ဝမ်ရှင်းတို့ဟာ ဗုဒ္ဓနဲ့ မိစ္ဆာဆိုတဲ့ မတူညီတဲ့ လမ်းကြောင်းတွေကို လျှောက်လှမ်းနေကြတယ်လို့ ပြောခဲ့ပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ ဝမ်ရှင်းက ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုရဲ့ ဘေးမှာ ပထမဆုံး အတူရှိနေပေးခဲ့တဲ့သူ ဖြစ်နေတာပဲ။</p> <p>ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက သူမအပေါ် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဓားဆွဲထုတ်နိုင်မှာလဲ။</p> <p>ထိုသို့တွေးမိသောအခါ မိန်းကလေး၏ နှလုံးသားထဲတွင် ချဉ်စူးစူး နာကျင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမက နှုတ်ခမ်းကို တင်းကျပ်စွာ စေ့ထားလိုက်လေသည်။</p> <p>သူမသာ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုနဲ့ နည်းနည်းစောပြီး တွေ့ခဲ့ရမယ်ဆိုရင် ဝမ်ရှင်းဆိုတာ အရေးပါလာမှာတောင် မဟုတ်ဘူး။</p> <p>"ဘာလို့ သူက အရင်ရောက်လာရတာလဲ"</p> <p>ပိုတွေးလေလေ ယွီယွင်ဝေ့မှာ ပို၍ ခံစားရခက်လေလေ ဖြစ်လာလေသည်။</p> <p>"မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကို စိုက်ကြည့်နေတာ သုံးရက်ဆက်တိုက် ရှိနေပြီ၊ မင်း မပင်ပန်းဘူးလား"</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကို ငေးကြည့်နေချိန်မှာပင် သွေးမိစ္ဆာက သူမ၏ဘေးသို့ လျှောက်လာပြီး ပြုံးရင်း သူမ၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>"ဆရာကလည်း အသံတိုးတိုးလေး ပြောပါ" ယွီယွင်ဝေ့က လှည့်ကာ သူမ၏ လက်များကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ယှက်ထားရင်း သွေးမိစ္ဆာကို စိတ်တိုတိုဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>"အို၊ မိန်းကလေးရယ်" သွေးမိစ္ဆာက သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ "မင်းပြောစရာရှိရင်လည်း မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကို တိုက်ရိုက်သွားပြောလိုက်လေ။ ဒီအတိုင်း စိုက်ကြည့်နေရုံနဲ့ ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ"</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က ခေါင်းငုံ့သွားပြီး သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် ပန်းရောင်သန်းလာလေသည်၊ "ယွင်ဝေ့... ယွင်ဝေ့ ဘယ်လိုပြောရမှန်း မသိလို့ပါ"</p> <p>...</p> <p>သွေးမိစ္ဆာမှာ ခေတ္တမျှ စကားဆွံ့အသွားလေသည်။</p> <p>အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အကြံအစည်တွေ ကြံစည်ပြီး တခြားသူတွေကို ဒုက္ခပေးတတ်တဲ့ ဆိုးသွမ်းတဲ့ မိန်းကလေးငယ်လေးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ရှက်တတ်တဲ့ မိန်းမပျိုလေး ဖြစ်သွားရတာလဲ။</p> <p>အကုန်လုံးက ရှောင်မို သူ့ကို လေ့ကျင့်ပေးခဲ့လို့ပဲ။</p> <p>"ထားလိုက်ပါ၊ ထားလိုက်ပါတော့" သွေးမိစ္ဆာက သူမ၏ ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်၊ "သုံးရက်ရှိနေပြီပဲ။ မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို အဆင့်ချိုးဖျက်ဖို့ နီးစပ်နေလောက်ပြီ"</p> <p>"အဆင့်ချိုးဖျက်တယ် ဟုတ်လား"</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့၏ စကားများ ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ရှောင်မို၏ ခေါင်းထက်တွင် တိမ်ဖြူများ အဆက်မပြတ် စုဝေးလာပြီး သူ၏ ပေါင်ပေါ်ရှိ နာလင်ဓားမှာ အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေကာ ထူထပ်သော တာအိုအငွေ့အသက်များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်သွားလေသည်။</p> <p>နောက်တစ်ခဏမှာပင် တာအိုအငွေ့အသက်များက ပြန့်ကျဲသွားပြီး ကြည်လင်သော လေပြေများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တောင်ထိပ်တစ်ခွင်သို့ တိုက်ခတ်သွားလေသည်။</p> <p>ထူထပ်သော သွေးချီများက ရှောင်မိုထံမှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကြက်သွေးရောင် နဂါးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လေထဲတွင် ပျံသန်းဟိန်းဟောက်နေလေသည်။</p> <p>ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်မှ အမျိုးသမီးတပည့်များက လှိုင်းလုံးများအလား မြင့်တက်နေသော သွေးချီများကို ကြည့်ရင်း တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မြိုချလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ လည်ချောင်းများ အနည်းငယ် ခြောက်သွေ့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ကြရလေသည်။</p> <p>အနီးအနားရှိ ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်မှ မောင်လေးရှောင်မို ထပ်ပြီး အဆင့်ချိုးဖျက်ပြန်ပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိလိုက်ကြလေသည်။</p> <p>ဒီမောင်လေး ကတော့ တကယ်ပါပဲ။</p> <p>သူ့ရဲ့ သွေးချီတွေက အရမ်းကို အားကောင်းနေတာကို၊ ဒါပေမယ့် အပြင်ကို ဘယ်လို ထုတ်လွှတ်ရမလဲဆိုတာ မသိဘဲ ဖိနှိပ်ထားရုံပဲ လုပ်နေတယ်။ သူ့ကိုယ်သူ ဒဏ်ရာရသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား။</p> <p>ဒါ့အပြင် သူ အဆင့်ချိုးဖျက်တိုင်း ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုကြီးကို ဖန်တီးပြီး လူတွေကို သွေးဆောင်နေတာပဲ။</p> <p>ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ထုတ်လွှတ်နေသော အငွေ့အသက်များကို ခံစားမိသောအခါ ယွီယွင်ဝေ့၏ ပါးစပ်လေး အနည်းငယ် ပွင့်ဟသွားလေသည်။</p> <p>ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက... သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီပဲ။</p> <p>"မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်လုံး ဝမ်ရှင်းအကြောင်း တွေးပြီး ခေါင်းစားနေတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား"</p> <p>သွေးမိစ္ဆာက သေရည်တစ်ငုံ သောက်လိုက်လေသည်။</p> <p>"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ပြိုင်ပွဲတွေမှာ ရှောင်မိုက သူ့ရဲ့ ဓားသိုင်းကို အဆက်မပြတ် စမ်းသပ်နေခဲ့တာလေ။ ရှာမိသားစု သားအဖကို ရည်ရွယ်ပြီး ခုတ်လိုက်တဲ့ အဲဒီ ဓားနှစ်ချက်က မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကို တကယ့် ဉာဏ်အလင်းရမှုတစ်ခု ပေးခဲ့တာ။ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက်မှာတော့ သူက အဲဒီ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကို သူ့ကိုယ်ပိုင် အသုံးချမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ရတာပေါ့"</p> <p>ကောင်းကင်ယံမှ ထူးခြားဆန်းကြယ်သော ဖြစ်စဉ်များက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရှောင်မိုက သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်လေသည်။</p> <p>လှည့်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှောင်မိုက သွေးမိစ္ဆာနှင့် ယွင်ဝေ့တို့ မလှမ်းမကမ်းမှ သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။</p> <p>သွေးမိစ္ဆာက ရှေ့သို့ လျှောက်လာပြီး သူ၏ အငွေ့အသက်များကို အကဲခတ်ကာ ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ "သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ပဲ။ ငါ အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်ခဲ့တုန်းကထက် အနည်းငယ်တော့ လိုသေးတယ်ဆိုပေမယ့် တော်တော်လေး ကောင်းနေပါပြီ"</p> <p>"ဂုဏ်ယူပါတယ် ဂိုဏ်းတူအစ်ကို" ယွီယွင်ဝေ့က ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုလိုက်သည်၊ "ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ထဲကို ခြေတစ်ဖက်တောင် လှမ်းဝင်နေပြီ။ နောင်တချိန် ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်း ကလည်း လက်တစ်ကမ်းမှာပဲ ရှိတော့တယ်"</p> <p>ရှောင်မိုက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံက တည်ငြိမ်နေလေသည်၊ "သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ဆိုတာက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ပါပဲ။ ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ဆီ တန်းပြီး ကူးပြောင်းနိုင်မယ်လို့ မူလက ထင်ခဲ့ပေမယ့် အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးတယ်"</p> <p>"ဒီတော့ ဘာလုပ်မလို့လဲ" ဟု သွေးမိစ္ဆာက မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော် တောင်အောက်ဆင်းသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်" ဆရာနှင့် ဂိုဏ်းတူညီမလေးကို ကြည့်ကာ ရှောင်မိုက အလေးအနက် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>...</p> <p>ဂိုဏ်းတူအစ်ကို တောင်အောက်ဆင်းမည်ဟု ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ယွီယွင်ဝေ့၏ နှလုံးသားမှာ ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p>"အင်း"</p> <p>သွေးမိစ္ဆာက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>"မင်း တကယ်ကို တောင်အောက်ဆင်းပြီး ခရီးသွားသင့်တယ်။ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းထဲမှာ အမြဲတမ်း နေနေတာက အလကားပါပဲ။ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ လက်ရှိ ခွန်အားက ကြီးမြတ်လှတဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီးဆယ်ခုရဲ့ အောက်ခြေမှာပဲ ရှိတော့တာ"</p> <p>"အနန္တတာအိုဂိုဏ်းထဲမှာ မင်းကလွဲရင် ပါရမီအကောင်းဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဆိုတာ ရှာယွီကလွဲပြီး တခြားမရှိတော့ဘူး"</p> <p>"ဒါပေမယ့် တကယ်တမ်းမှာတော့ ဒီအနှစ်တစ်ထောင်ဆိုတာက အနောက်ဘက်ဒေသအတွက် ရိတ်သိမ်းမှုအကြီးဆုံး နှစ်ပဲ။ တခြားသော မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီးတွေမှာလည်း ပါရမီရှင်တွေ အများကြီး ထွက်ပေါ်နေကြတယ်၊ သူတို့က မင်းထက်တောင် သိပ်ညံ့မှာမဟုတ်ဘူး"</p> <p>"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ဘယ်တော့ ထွက်သွားမှာလဲ" ယွီယွင်ဝေ့က ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကို နှမြောတသစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>"ပစ္စည်းတွေ သိမ်းပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ထွက်သွားမှာပါ" ဟု ရှောင်မိုက ရိုးသားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။</p> <p>...</p> <p>"ဒီတော့ မင်းက ဝမ်ရှင်းရဲ့ ခေါင်းကို ယူလာပေးမှာလား" သွေးမိစ္ဆာက ပြုံးရင်း မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဟင်"</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က ခေါင်းမော့ကာ ဆရာကို မှင်တက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဆရာက ဒီလောက်တောင် တိုက်ရိုက်ဆန်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။</p> <p>သို့သော် ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ ဆရာနှင့် ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုတို့က အမြဲတမ်း တိုက်ရိုက်ဆန်တတ်ကြသည်ပဲလေ။</p> <p>"မလိုပါဘူး။ သူ့ကို မသတ်ဘဲနဲ့လည်း သူတော်စင် နေရာကို ကျွန်တော် ရယူနိုင်ပါတယ်" ဟု ရှောင်မိုက ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>သွေးမိစ္ဆာက ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်လေသည်၊ "ဟားဟားဟား၊ မင်းကောင်စုတ်လေး၊ ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆိုရင်လည်း အပြင်ထွက်ပြီး မင်းရဲ့ နာမည်ကို ကြီးကျယ်အောင် လုပ်လိုက်စမ်း။ ဒီအဘွားကြီး အရှက်ကွဲအောင်တော့ မလုပ်နဲ့"</p> <p>"ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ပြောစရာ မလိုပါဘူး" ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဂိုဏ်းတူညီမလေးကို ကြည့်လိုက်သည်၊ "ယွင်ဝေ့၊ သွေးမိစ္ဆာကို သေချာစောင့်ကြည့်ထား။ သူ့ကို သေရည်တွေ အများကြီး ပေးမသောက်နဲ့"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို" ယွီယွင်ဝေ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>"ကျွန်တော် သွားပြီ" ရှောင်မိုက သူ၏ ဓားရှည်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လှည့်ပြီး ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်မှ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားလေသည်။</p> <p>ရှောင်မို၏ ပုံရိပ်က မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ယွီယွင်ဝေ့က သူမ၏ အကြည့်ကို မရုပ်သိမ်းခဲ့ချေ။</p> <p>"ကဲပါ၊ ကြည့်မနေနဲ့တော့။ သူ ပြန်လာတဲ့အထိ မင်းက စိုက်ကြည့်နေမလို့လား" သွေးမိစ္ဆာက သူမ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်၊ "ဒါနဲ့ စကားမစပ်၊ မင်းက သူ့နောက်ကို လိုက်သွားချင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ။ မင်းက အဲဒီအကြောင်း တစ်ခွန်းမှ မဟခဲ့လို့ ငါ အံ့ဩနေတာ"</p> <p>"ကျွန်မ သွားလို့မရဘူးလေ" ယွီယွင်ဝေ့က ခေါင်းယမ်းလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဘာလို့ မရရမှာလဲ" ဟု သွေးမိစ္ဆာက မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်မက ရွှေအမြူတေအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာလေ။ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုနဲ့ ကျွန်မကြားက ခွန်အား ကွာခြားချက်က အရမ်းကြီးလွန်းတယ်။ ကျွန်မသာ သူ့နောက်ကို လိုက်သွားရင် သူ့အတွက် အာရုံနောက်စရာပဲ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင်..."</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က ဆရာကို ကြည့်ရင်း အပြုံးသဲ့သဲ့လေးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက ဆရာ့လောက် စိတ်ပူစရာ မလိုဘူးလေ။ ကျွန်မက ဂိုဏ်းတူအစ်ကို့ စကားကို နားထောင်ပြီး ဆရာ့ကို စောင့်ကြည့်ပေးရဦးမယ်"</p> <p>"မင်းတို့နှစ်ယောက်ကတော့လေ" သွေးမိစ္ဆာက သူမ၏ ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပြီး လှည့်ကာ ခြံဝန်းဆီသို့ ပြန်လျှောက်သွားရင်း ညည်းညူသွားလေသည်၊ "ဘာလို့ ငါက တပည့်တွေ လက်ခံထားတာနဲ့ မတူဘဲ မိဘနှစ်ယောက်ကို မွေးစားထားရသလို ခံစားနေရတာလဲ"</p> <p>"ဆရာ" ယွီယွင်ဝေ့က ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ခုနက ပြောခဲ့သော စကားများကို သတိရသွားပြီး ဆရာကို လှမ်းခေါ်လိုက်လေသည်။</p> <p>"ဘာကိစ္စလဲ"</p> <p>"ဝမ်ရှင်းကို မသတ်ဘဲနဲ့လည်း သူတော်စင် နေရာကို ရယူနိုင်တယ်ဆိုတာက ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဟင်" ယွီယွင်ဝေ့က မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>"အရူးမလေး"</p> <p>သွေးမိစ္ဆာက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်နေလေသည်။</p> <p>"သူတော်စင် နေရာအတွက် တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို လာယှဉ်ပြိုင်မယ်ဆိုရင် သူက အဲဒီလူတွေ အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ရုံပဲ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p>"ဟင်" ယွီယွင်ဝေ့က မျက်တောင်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်၊ " ဂိုဏ်းချုပ်က ကန့်ကွက်ခဲ့ရင်ကော"</p> <p>"အတူတူပါပဲလေ"</p> <p>သွေးမိစ္ဆာက ပုံမှန်ကိစ္စတစ်ခုအလား ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ်ကို သတ်ပစ်လိုက်ရုံပဲ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save