Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၂၂၀) </h2> <h2 style="text-align:center">အရှင်မင်းကြီးနဲ့ နတ်မိမယ်ကျန်းတို့ကြားက ပတ်သက်မှုကို စိုးရိမ်နေတာလား</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>"နောက်ထပ် ခုနစ်ရက်နေရင် အရှင်မင်းကြီးနဲ့ ရုရွှယ်တို့ မင်္ဂလာအခမ်းအနား အစီအစဉ်တွေကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သွားအောင် ကြိုတင်ဇာတ်တိုက်လေ့ကျင့်မှု တစ်ခုလောက် လုပ်ရမယ်။ အရှင်မင်းကြီး ဘယ်လိုထင်သလဲ။" မယ်တော်ကြီးယန်က ရှောင်မိုကို ကြည့်ရင်း ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>ရှောင်မိုက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်ကာ "ဒါက သဘာဝကျစွာပဲ လက်ခံနိုင်စရာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက နိုင်ငံတော်ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရပ်တစ်ခုဖြစ်နေတော့ အလွဲအချော်ဖြစ်တာမျိုးကို ကိုယ်တော် မလိုလားပါဘူး။ အစီအစဉ်တွေကို ကြိုတင်လေ့ကျင့်ထားဖို့က တကယ်ပဲ လိုအပ်ပါတယ်။"</p> <p>တကယ်တမ်းတွင်မူ ရှောင်မိုက လုံးဝ သဘောမတူချင်ခဲ့ပေ။</p> <p>၎င်းက ကြိုတင်ဇာတ်တိုက်လေ့ကျင့်မှုတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး လေ့ကျင့်ခြင်း သက်သက်မျှသာ ဖြစ်သော်ငြားလည်း ထို ဇာတ်တိုက်လေ့ကျင့်ခြင်းကပင် သူ၏အချိန်အတော်အတန်ကို ကုန်ဆုံးစေမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် သူတတ်နိုင်သည်က ဘာမှမရှိပေ။ အကယ်၍ သူသာ ငြင်းဆန်ခဲ့လျှင် ဘာဖြစ်လာမည်နည်း။</p> <p>မယ်တော်ကြီးယန်က သူ့ကို မျက်နှာသာပေးသည့်အနေဖြင့် ယဉ်ကျေးစွာ မေးမြန်းလိုက်ခြင်းသာဖြစ်ပြီး တကယ်တမ်းတွင် သူ့အတွက် ရွေးချယ်စရာ လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။</p> <p>အကယ်၍ သူကသာ ငြင်းဆိုလိုက်ပါက မယ်တော်ကြီးယန်၏အမြင်တွင် သူသည် တစ်ဖန်ပြန်လည် ပုန်ကန်ချင်နေပြီဟု ထင်မြင်သွားစေမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>မယ်တော်ကြီးယန်က ဇာတ်တိုက်လေ့ကျင့်မှုကို တောင်းဆိုရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ မကြာသေးမီက နန်းတွင်း၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကိစ္စရပ်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ရှောင်မိုက ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။</p> <p>ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲဟွမ် ရောက်ရှိလာပြီးသည့်နောက်ပိုင်း အမတ်အများအပြားက အကြီးအကဲဟွမ်ကို သေရည်သောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ကြပြီး ယန်ရုရွှယ်၏နေရာတွင် အစားထိုးရန်အတွက် သူတို့၏ သမီးများကို နန်းတော်အတွင်းသို့ စေလွှတ်လိုသည့်ဆန္ဒကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။</p> <p>အချို့သော မျိုးနွယ်စုများက "ကျွန်တော်မျိုးတို့ရဲ့ သမီးသာ မိဖုရားခေါင်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့ရင် ကျွန်တော်မျိုးတို့ မျိုးနွယ်စုက အကြီးအကဲဟွမ်အတွက် ပိုမိုကြီးမားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို သေချာပေါက် ပေးစွမ်းနိုင်မှာပါ" ဟုပင် သွယ်ဝိုက်ကာ အကြံပြုခဲ့ကြသည်။</p> <p>အစပိုင်းတွင် အကြီးအကဲဟွမ် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်ဟု ရှောင်မို ကြားသိခဲ့ရသည်။</p> <p>အကြီးအကဲဟွမ်က ယန်မိသားစုကို ထောက်ခံရန် သဘောတူထားပြီးဖြစ်ရာ ယခုမှ အခြားမျိုးနွယ်စုတစ်ခုကို ပြောင်းလဲထောက်ခံမည်ဆိုပါက ကြည့်မကောင်းဖြစ်မည်ဟု တွေးတောမိခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျိုးတိုင်းပြည်ကို မည်သူက ထိန်းချုပ်ထားသည်ကို အကြီးအကဲဟွမ် ဂရုမစိုက်ပေ။ ၎င်းထံမှ အကျိုးအမြတ်များ ရရှိနိုင်ခြင်း ရှိမရှိနှင့် သူ၏ အနာဂတ်ဂုဏ်သတင်းကိုသာ ဂရုစိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ သူသည် မူလက မျိုးနွယ်စုတစ်ခုကို ထောက်ခံခဲ့သော်လည်း ပိုမိုကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်အတွက် အခြားတစ်ခုကို ယာယီပြောင်းလဲထောက်ခံခဲ့ပါက နောင်အနာဂတ်တွင် ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းထံ သစ္စာခံလိုသော အခြားတိုင်းပြည်များအနေဖြင့် သူ့အစား အခြားသော အကြီးအကဲများနှင့်သာ အဆက်အသွယ် ရှာဖွေသွားကြပေမည်။</p> <p>သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ မကြာသေးမီက အကြီးအကဲဟွမ်က "ကျိုးတိုင်းပြည်အတွက် အကျိုးရှိသရွေ့ ကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီး ဘယ်သူဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို ငါဂရုမစိုက်ဘူး။ ပြီးတော့ ကျိုးတိုင်းပြည်ကို ကာကွယ်ပေးမယ်ဆိုတဲ့ ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းရဲ့ ကတိကလည်း ပြောင်းလဲမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ထုတ်ဖော်ပြောကြားလာခဲ့သည်။</p> <p>ဤသည်က ယန်မိသားစုနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အခြားမျိုးနွယ်စုများကို တိတ်တဆိတ် သဘောတူခွင့်ပြုလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ နန်းတွင်း၌ ယန်မိသားစုက ကြီးမားလှသော အားသာချက်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် ယန်မိသားစုမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိဘူးဟု ပြော၍မရနိုင်ပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဤဇာတ်တိုက်လေ့ကျင့်ခြင်း မှာ ယန်မိသားစုက ၎င်းတို့၏ အာဏာကို တည်ဆောက်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်းသာဖြစ်မည်ဟု ရှောင်မိုက ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ နန်းတွင်းကို ယန်မိသားစုကပဲ ထိန်းချုပ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး မိဖုရားခေါင်ကြီးနေရာကို တခြားဘယ်သူနဲ့မှ အစားထိုးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး ဟု အခြားသော မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုများကို ယန်မိသားစုက အလေးအနက်ထား သတိပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် မယ်တော်ကြီးယန်က ရှောင်မို သဘောတူလိုက်သည်ကို ကြားပြီးနောက် ပို၍ပင် ဝမ်းသာသွားကာ ရှောင်မိုကို ပိုမိုမျက်စိကျလာပြီး လွန်ခဲ့သောနှစ်များက သူ့ကို မွေးစားခဲ့ခြင်းမှာ တကယ်ကို မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ။" မယ်တော်ကြီးယန်က ရှောင်မို၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင် နောက်ထပ် ခုနစ်ရက်နေရင် အရှင်မင်းကြီး နည်းနည်းလောက် ပင်ပန်းခံရတော့မယ်။"</p> <p> </p> <p>"မယ်တော်၊ ဘာတွေမိန့်တော်မူနေတာလဲ။ ဒါက သားတော် လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာပါ။ တကယ်တော့ မယ်တော်ကသာ သားတော်ရဲ့ မင်္ဂလာပွဲအတွက် ပူပန်ပေးနေရလို့ သားတော် နည်းနည်း အားနာမိပါတယ်" ဟု ရှောင်မိုက အပြစ်ရှိသလို ခံစားရဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟားဟား၊ အရှင်မင်းကြီးသာ ရုရွှယ်နဲ့ ချောချောမွေ့မွေ့ လက်ထပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် မယ်တော်နည်းနည်းမှ ပင်ပန်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။" မယ်တော်ကြီးယန်က ရှောင်မိုကို ထိုင်ရန် ဆွဲချလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့စကားမစပ် အချိန်လည်းလင့်နေပြီ။ မယ်တော်တို့ သားအမိနှစ်ယောက် အတူတူ ထမင်းမစားရတာလည်း အတော်ကြာပြီဆိုတော့ အရှင်မင်းကြီးက မယ်တော်နဲ့အတူ နေ့လယ်စာ သုံးဆောင်မလား။"</p> <p> </p> <p>"ရတာပေါ့။ သားတော် မယ်တော့်ကို အဖော်မပြုပေးရတာ တကယ်ကို အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီပဲ။" ရှောင်မိုက လိုလိုလားလား သဘောတူလိုက်ပြီး ထိုနှစ်ဦးမှာ မေတ္တာကြီးမားသော မိခင်နှင့် မိဘကို ရိုသေသောသားတို့၏ ခံစားချက်ကို အမှန်တကယ် ပုံဖော်နေပုံရသည်။</p> <p>နေ့လယ်စာ စားသုံးနေစဉ်အတွင်း မယ်တော်ကြီးယန်က ရှောင်မိုကို သူ၏ တာအိုကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှုအခြေအနေများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးမြန်းခဲ့သည်။</p> <p>ရှောင်မိုက မယ်တော်ကြီးယန်နှင့်အတူ ရေပက်မဝင်အောင် စကားများပြောဆိုခဲ့ပြီး သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အသွင်အပြင်က မယ်တော်ကြီးယန်ကိုပင် ဆွံ့အသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် မယ်တော်ကြီးယန်က ရှောင်မိုကို နိုင်ငံရေးရာ ကိစ္စရပ်များနှင့်ပတ်သက်၍ မသိမသာ မေးမြန်းခဲ့သည်။</p> <p>ရှောင်မိုက အရာအားလုံးကို နားမလည်ဟန်ဆောင်ကာ "အရာအားလုံးကို အမတ်တွေက ဆွေးနွေးပြီး နန်းရင်းဝန်က ဆုံးဖြတ်တာပါ" ဟုသာ ဖြေကြားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နေ့လယ်စာ သုံးဆောင်ပြီးနောက် ရှောင်မိုက မယ်တော်ကြီးယန်နှင့် အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်စကား အနည်းငယ် ပြောကြားခဲ့ပြီးနောက် သူမအား သာမန် တာအိုကျမ်းစာအုပ်ဖြစ်သော နှလုံးသားပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းကျမ်ကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်ကာ လင်ရှင်းနန်းဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီကလေးက တကယ်ပဲ တာအိုကျင့်ကြံခြင်းမှာ နစ်မြုပ်နေတယ်လို့ မင်းထင်သလား။" တံခါးပေါက်ဆီသို့ ကြည့်ရင်း မယ်တော်ကြီးယန်က သူမ၏အနားရှိ အမတ်ကတော်ဟွမ်ကို မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မယ်တော်ကြီးကို လျှောက်တင်ပါရစေ၊ အဲ့ဒီလိုပုံစံပါပဲ။"</p> <p> </p> <p>အမတ်ကတော်ဟွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>"မယ်တော်ကြီးက အရှင်မင်းကြီးကို တာအိုကျင့်ကြံခြင်းအကြောင်း မေးမြန်းတဲ့အခါ သူက မယ်တော်ကြီးကို သုံးရက်သုံးညလောက်တောင် ပြောပြချင်နေတဲ့ပုံ ပေါက်နေတာ။ ထွက်မသွားခင်မှာ တာအိုကျမ်းစာအုပ်တောင် ပေးခဲ့သေးတယ်ဆိုတော့ အတုအယောင်တော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။"</p> <p>"အင်း။" မယ်တော်ကြီးယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ သူမ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူမလက်ထဲရှိ နှလုံးသားပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းကျမ်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီကလေးက တကယ်တော့ အတော်လေး ကောင်းပါတယ်။ ထိန်းကျောင်းရလွယ်ကူပြီး မိဘကိုလည်း ရိုသေတယ်။ အရင်တုန်းက ဝမ်ချန်နဲ့ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စကလည်း သူ့ကို ဆွဲဆောင်ဖြားယောင်းခံလိုက်ရလို့ပါ။"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ မယ်တော်ကြီး၊ မကြာသေးခင်က ကျွန်တော်မျိုးမ တစ်ခုခု ကြားခဲ့ရပါတယ်။" အမတ်ကတော်ဟွမ်က ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ဖွင့်ပြောလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာကိစ္စလဲ။" မယ်တော်ကြီးယန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မကြာသေးခင်က နန်းဆောင်မှာ နေထိုင်နေတဲ့ နတ်မိမယ်ကျန်းက အရှင်မင်းကြီးနဲ့အတူ တာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးဖို့ တာအိုမေးမြန်းခြင်း ယဇ်ပလ္လင်ကို မကြာခဏ သွားလေ့ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော်မျိုးမ ကြားခဲ့ရပါတယ်။"</p> <p> </p> <p>အမတ်ကတော်ဟွမ်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒါက ဘာဖြစ်လို့လဲ။" မယ်တော်ကြီးယန်က ဂရုမစိုက်ပေ။</p> <p> </p> <p>"နတ်မိမယ်ကျန်းက နန်းတော်ထဲမှာ ပျင်းရိနေပြီး အရှင်မင်းကြီးကလည်း တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကျင့်ကြံနေတာလေ။ အရှင်မင်းကြီးက သူမကို တာအိုကျင့်စဉ်နဲ့ပတ်သက်ပြီး မေးမြန်းနေတာပဲ ဖြစ်မှာပါ။ ပြီးတော့ အရှင်မင်းကြီးက ဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်နေတဲ့အတွက် အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတော့ ငါတို့ ပူပန်နေစရာ မလိုပါဘူး။"</p> <p> </p> <p>အမတ်ကတော်ဟွမ်၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် ပွင့်ဟသွားသော်လည်း သူမက ထပ်ပြောရန် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမအနားရှိ</p> <p>လူ၏ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မယ်တော်ကြီးယန်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး အခြားတစ်ယောက် အမှန်တကယ် ပြောချင်သည့်အရာကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> "အရှင်မင်းကြီးက နတ်မိမယ်ကျန်းနဲ့ ပတ်သက်မှုတစ်ခုခု ရှိနေမှာကို မင်းက စိုးရိမ်နေတာလား။"</p> <p> </p> <p>"မယ်တော်ကြီးကို လျှောက်တင်ပါရစေ၊ ကျွန်တော်မျိုးမက ခန့်မှန်းကြည့်ရုံသက်သက်ပါ။" အမတ်ကတော်ဟွမ်က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ဘာလို့ ထိတ်လန့်နေရတာလဲ။ မင်းက ငါ့အနားမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့တာပဲ၊ ငါက မင်းကို အပြစ်ပေးမှာမို့လို့လား။" မယ်တော်ကြီးယန်က အမတ်ကတော်ဟွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ မင်းက ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီလို ခံစားနေရတာလဲ။ မင်းဆီမှာ သက်သေအထောက်အထား တစ်ခုခုများ ရှိလို့လား။"</p> <p> </p> <p>"အင်း..." အမတ်ကတော်ဟွမ်၏ မျက်လုံးများက ဟိုဟိုဒီဒီ ဝေ့ဝဲသွားသည်။ "တစ်ခါတုန်းက အရှင်မင်းကြီးနဲ့ နတ်မိမယ်ကျန်းတို့ ပေါက်စီ အတူတူစားနေတာကို ကျွန်တော်မျိုးမ မြင်ခဲ့ရဖူးတယ်။ ပြီးတော့ နတ်မိမယ်ကျန်းက အရှင်မင်းကြီးကို ကြည့်နေတဲ့ အကြည့်တွေက နည်းနည်း ထူးဆန်းနေသလိုပဲ။ သက်သေအထောက်အထားနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ကျွန်တော်မျိုးမဆီမှာ တိုက်ရိုက်သက်သေတော့ မရှိပါဘူး။"</p> <p> </p> <p>"မင်း ဒီကိစ္စကို တွေးလွန်နေတာပါ။ နတ်မိမယ်ကျန်းက ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ အနာဂတ်အလားအလာတွေ ရှိတဲ့သူပဲ။ သူမက သာမန်လူသားတိုင်းပြည်တစ်ခုရဲ့ ဧကရာဇ်ကို သဘောကျမှာ မဟုတ်ပါဘူး။" မယ်တော်ကြီးယန်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏လေသံက ပြတ်သားနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မကြာမီမှာပင် ကြိုဆိုပွဲအခမ်းအနားတွင် နတ်မိမယ်ကျန်းက ရှောင်မိုကို ရံဖန်ရံခါ ကြည့်ခဲ့သည့် အကြည့်များကို မယ်တော်ကြီးယန် ရုတ်တရက် ပြန်လည်အမှတ်ရသွားပြီး သူမ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် စတင်တုန်လှုပ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... မဖြစ်နိုင်လောက်ပါဘူး။"</p> <p> </p> <p>လင်ရှင်းနန်းဆောင်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ရှောင်မိုက လေကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လေထုကပင် လန်းဆန်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လင်ရှင်းနန်းဆောင်အတွင်း မယ်တော်ကြီးယန်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရချိန်တွင် သူ၏ သရုပ်ဆောင်မှုများက တကယ်ကို အနည်းငယ် ပင်ပန်းစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူသည် မည်သည့် အားနည်းချက်ကိုမျှ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ခြင်း မရှိဟု ရှောင်မိုက ယုံကြည်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>"အရှင်မင်းကြီး၊ နန်းဆောင်ကို ပြန်ဖို့ ရထားလုံး ပြင်ဆင်လိုက်ရမလား။" ဝေ့ရွှန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မလိုဘူး၊ ငါကိုယ်တော် စိတ်အပန်းဖြေဖို့ တာအိုမေးမြန်းခြင်း ယဇ်ပလ္လင်ဆီကိုပဲ တိုက်ရိုက် လမ်းလျှောက်သွားလိုက်မယ်။" ဟု ရှောင်မိုက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မှန်လှပါ အရှင်မင်းကြီး။" ဝေ့ရွှန်းက နဂါးရထားလုံးကို ထွက်ခွာသွားရန် အလျင်အမြန် စီစဉ်လိုက်ပြီးနောက် သူက အရှင်မင်းကြီးနှင့်အတူ နန်းတော်အတွင်းသို့ တစ်လှမ်းချင်း လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်မိုက အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ လောင်ကျွမ်းချိန် မပြည့်မီလေးမှာပင် လမ်းလျှောက်နေရင်းမှ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ ကင်းမျှော်စင်တစ်ခု၏ ရှေ့တွင်ဖြစ်၏။</p> <p>ပါးလွှာသော မျက်နှာဖုံးဇာပုဝါကို ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးငယ်က သူမ၏ ဦးခေါင်းကိုမော့ကာ အောက်ဘက်မှနေ၍ အထက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ငေးမောကြည့်နေခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save