BIT

Title

Show in VIP/Series

Status (Active / Inactive)

ယခုအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေတော့သည့်အတွက်ကြောင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မသိသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်နေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

စုန့်ရှီးယန်က တည်ငြိမ်လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် လင်းကျန်းအန်း၏အနားသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။

“အဖေ... ခုနကလူက စုန့်ဝေ့ပဲ၊ ကျွန်တော် မှတ်မိတာ မှန်တယ်မလား”

လင်းကျန်းအန်း၏ မျက်ခုံးတို့ကလည်း အနည်းငယ် တွန့်ချိုးနေခဲ့သည်။ တစ်ဖက်လူ၏စကားကို ကြားချိန်တွင် သူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး စုန့်ရှီးယန်ကို အလေးအနက် ပြန်ပြောကြားလေ၏။

“သူပဲ... ငါ့အနေနဲ့ စုန့်ဝေ့ရဲ့ ရုပ်ရည်ကို ဘယ်တော့မှ မေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

သို့သော်လည်း စုန့်ဝေ့က ထိုလူနှစ်ဦးနှင့် မည်သို့ပတ်သက်နေသည်ကိုတော့ လင်းကျန်းအန်း စဉ်းစား၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့ထက် ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ မတိုင်ခင်က စုန့်ဝေ့၏ သတိကြီးနေသည့် ပုံစံအရ ထိုလူနှစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံသည့် မြင်ကွင်းကို တခြားသူများ မြင်တွေ့သွား၍ မဖြစ်ကြောင်းကို သူကိုယ်တိုင် သိရှိနားလည်ထားပုံရသည်။

သို့ဆိုလျှင် ဤကိစ္စရပ်များ၏ နောက်ကွယ်တွင် တကယ်ပင် စုန့်ဝေ့ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်လား။

သူ ဤကိစ္စနှင့် မည်သို့ ဆက်သွယ်မိသွားသနည်း။ ဤမျှ အလှမ်းဝေးကွာလွန်းသည့် တပ်မဟာရှိလူများနှင့် မည်သို့ ဆက်သွယ်ခဲ့ပါသနည်း။

ဤမေးခွန်းများက လင်းကျန်းအန်းကို အလွန်ရှုပ်ထွေးစေခဲ့လေ၏။

စုန့်ရှီးယန်ကတော့ ထိုမျှအထိ အဝေးကြီး မစဉ်းစားသေးပေ။ သူ၏ လက်ရှိတာဝန်မှာ ထိုလူနှစ်ဦးကို မျက်ခြေမပြတ် စောင့်ကြည့်ရန်နှင့် ဤကာလအတွင်း သူတို့ မည်သူနှင့် တွေ့ဆုံကြသည်ကို အာရုံစိုက်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ တွေ့ဆုံသူသည်လည်း ထိုလူနှစ်ဦးကဲ့သို့ပင် သံသယဝင်သင့်သူဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် မတိုင်ခင်က စုန့်ဝေ့၏ အမူအရာကလည်း သူ၌ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သက်သေပြနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် စုန့်ရှီးယန်က ယခုအချိန်တွင် စုန့်ဝေ့ကို ပိုမို အသေးစိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်  ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

လက်ရှိတွင် ထိုလူနှစ်ဦးက စုန့်ဝေ့၏ အိမ်တွင် မည်မျှကြာအောင် စကားပြောနေကြမည် သို့မဟုတ် မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်ထွက်လာမည်ကို စုန့်ရှီးယန် မသိရှိသေးပေ။

ထို့အပြင် စုန့်ဝေ့နှင့် ပတ်သက်၍ ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်သည့် ပြသနာများစွာ ရှိနေသေးသည်။ ဥပမာအားဖြင့် သူသည် ဤနေရာသို့ မည်သို့ ပြောင်းရွှေ့လာသည်၊ ဆေးဝါးစက်ရုံ မှူး သို့မဟုတ် တခြားအရာရှိများနှင့် မည်သို့ ပတ်သက်မှု ရှိသည်တို့ကို သိရန်လိုအပ်သည်။

ဤအချက်များကို အမြန်ဆုံး စုံစမ်းရန် လိုအပ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် စုန့်ရှီးယန် ခဏလောက်တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် လင်းကျန်းအန်းကို ဤနေရာ၌ ထိုလူနှစ်ဦးကို ခေတ္တစောင့်ကြည့်ပေးရန် အကူအညီ တောင်းလိုက်လေ၏။

သူကိုယ်တိုင်ကတော့ စုန့်ဝေ့၏ အခြေအနေကို အမြန်ဆုံး စုံစမ်းနိုင်ရန် တခြားလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးကို သွားရောက် အကြောင်းကြားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် လင်းကျန်းအန်းက ကိစ္စအားလုံးကို သိရှိထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

လင်းကျန်းအန်းသည်လည်း ဤရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် စုန့်ရှီးယန်၏ တောင်းဆိုချက်ကို ငြင်းပယ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

“ကောင်းပြီ... မင်းသွားစရာရှိတာ သွားလိုက်၊ အဖေ ဒီနေရာကို စောင့်ကြည့်ထားလိုက်မယ်၊ ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေကိုတော့ ညဘက် အိမ်ပြန်ရောက်မှပဲ အေးအေးဆေးဆေး ဆွေးနွေးကြတာပေါ့”

“အဖေ.. ဂရုစိုက်ဦးနော်၊ ကျွန်တော်  အမြန်သွားလိုက်မယ်”

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် စုန့်ရှီးယန်က လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး လင်းကျန်းအန်းတစ်ဦးတည်းသာ အပြင်ဘက်တွင် ထိုလူနှစ်ဦးကို စောင့်ဆိုင်းရင်း ကျန်ရစ်ခဲ့လေ၏။

ထိုအချိန်တွင် ခြံထဲ၌...

စုန့်ဝေ့က လူနှစ်ဦးကို အထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီးနောက် လီရှို့လီကို ဧည့်ခန်းထဲမှ ချက်ချင်း မောင်းထုတ်ရန်အတွက်  ပြောလိုက်သည်။

“ဧည့်သည်တွေ ရောက်နေတယ်၊ သွားပြီး ရေနွေးနှစ်အိုးလောက် တည်လိုက်ဦး၊ ပြီးရင် လက်ဖက်ရည်ကောင်းကောင်းလေး ဖျော်ခဲ့လိုက်”

လီရှို့လီလည်း ထိုစကားကို ကြားလျှင် ဧည့်သည်များ ရှေ့တွင် စုန့်ဝေ့ကို မျက်နှာပျက်အောင် မလုပ်ချင်သောကြောင့် မီးဖိုချောင်ရှိသည့် အပြင်ဘက်သို့ နှေးကွေးစွာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ရလေ၏။

သို့သော် သူမအနေဖြင့် စုန့်ဝေ့က ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း အလွန်အမင်း လျှို့ဝှက်လွန်းနေသည်ဟု တွေးတောကာ စိတ်ထဲမှ မကျေမနပ် ရေရွတ်နေမိသည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်ကလည်း သူမ၏ ကွယ်ရာတွင် လူများစွာနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သေးသည်။

သူက တကယ်ကြီး သူမကို လုံးဝ မယုံကြည်တော့တာလား။

သူမက စကားဖွာတတ်သူ တစ်ယောက်လည်း မဟုတ်ဘူးလေ။

သူ့အကြောင်းတွေကို သူများတွေဆီမှာ သွားပြောပါ့မလား။

အထူးသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ယောက်က ဤကဲ့သို့ လူသူကင်းမဲ့သော တောအရပ်သို့ ပြောင်းရွှေ့လာကြရသောကြောင့် သူမ၏ စိတ်ထဲမှ စကားများကို ရင်ဖွင့်ပြောပြစရာ လူပင် မရှိတော့ချေ။

ထိုကိစ္စများကိုလည်း မည်သူ့ကိုမှလည်း ပြောမပြနိုင်ခဲ့ပေ။

ခြံဝင်း အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်လာပြီးနောက် လီရှို့လီတစ်ယောက် တိတ်ဆိတ်ခြောက်သွေ့လွန်းသော အပြင်ဘက်မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရင်း ထပ်မံ၍ သက်ပြင်းချလိုက်မိပြန်သည်။

ဒီလိုဆိုးဝါးလွန်းတဲ့ ဘဝကြီးဘယ်တော့မှပြီးဆုံးမှာလဲ။

သူမအနေနဲ့ မြို့လယ်ခေါင်မှာရှိတဲ့ တိုက်ခန်းတွေမှာ ဘယ်အချိန်မှ ပြန်နေရတော့မှာလဲ။

ဤစုန့်ဝေ့ကတော့ တစ်နေ့တစ်မျိုးဖြင့်  သူသည်က ကြီးပွားချမ်းသာမည့် အလုပ်များကို လုပ်နေသည်ဟု ဆိုကာ သူမကို လိမ်ညာနေခဲ့သည်။

ထိုအလုပ်သာ အောင်မြင်သွားပါက သူတို့အနေဖြင့် မြို့လယ်ခေါင်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းရွှေ့ပြီး ယခင်ကထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ရမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

သို့သော် ထို ‘မကြာမီ’ ဆိုသည့် အချိန်က မည်သည့်အချိန်မှ ရောက်ရှိလာပါမည်နည်း။

*

လီရှို့လီကို အပြင်သို့ လွှတ်လိုက်ပြီးနောက်တွင် စုန့်ဝေ့နှင့် ထိုလူနှစ်ဦးတို့က အလုပ်ကိစ္စများကို စတင် ဆွေးနွေးကြလေ၏။

တကယ်တမ်းတွင် သူသည်က လက်ရှိဆေးဝါးစက်ရုံရေးမှူးနှင့် ဤကိစ္စကို ဆွေးနွေးထားခဲ့သည်။

သူ့အနေဖြင့် သူကိုယ်သူ လူသိရှင်ကြား ထုတ်ဖော်ပြသခြင်းနှင့် တခြားသူများ၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းကို မခံချင်ခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့်  နောက်ပိုင်းတွင် မလိုအပ်သော ပြဿနာများ သူထံသို့ ကူးစက်မလာစေရန်အတွက် အရေးကြီးသော ကိစ္စမဟုတ်ပါက သူ့ကို တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်ခြင်း မပြုလုပ်ရန် ပြောထားခဲ့ဖူးလေ၏။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ဤလူနှစ်ဦးသည် သူ၏အမည်ကို အသုံးပြု၍ အိမ်တိုင်ရာရောက် ရောက်ရှိလာကြသည်။

ထို့ကြောင့် တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းထူး ရှိနေပေလိမ့်မည်။

ထိုလူနှစ်ဦးသည်လည်း အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ သူတို့ ကြုံတွေ့နေရသော အခက်အခဲများကို စုန့်ဝေ့အား အလျင်အမြန်ပင် ရင်ဖွင့်ကြလေသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း မြို့ပြဆေးရုံသို့ သွားရောက်ရာတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အမျိုးမျိုးသော အဟန့်အတားများအကြောင်းကို ပြောပြခဲ့ကြ၏။

သူတို့က ဆေးရုံတစ်ခုတွင်  အရေးနိမ့်ခဲ့ရသည်ဟု ကြားလိုက်ရချိန်တွင် စုန့်ဝေ့အနေဖြင့် ဆေးရုံတစ်ခုကို အဆင်မပြေပါက လက်လျှော့ပြီး တခြားဆေးရုံသို့ ပြောင်းလဲရန်  ပြောချင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုဆေးရုံမှာ ‘မြို့ပြဆေးရုံ’ ဖြစ်နေကြောင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်တော့ သူ၏ မျက်ဝန်းအစများက သတိလက်လွတ် မှေးမှိန်သွားခဲ့ရလေသည်။

လက်ရှိတွင် မြို့ပြဆေးရုံက မည်သည့် ဆေးဝါးစက်ရုံနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေသည်ကို တခြားသူများ မသိနိုင်သော်လည်း  သူကတော့ သေသေချာချာ သိရှိနေခဲ့သည်။

သူတို့က လင်းကျန်းအန်း တည်ထောင်ထားသည့် ဆေးဝါးစက်ရုံနှင့် ပူးပေါင်းထားခြင်းသာဖြစ်လေ၏။

ဤလင်းကျန်းအန်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းအစ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သူတို့ဘက်မှ ဤမျှ ကြိုးစားအားထုတ်နေသော်လည်း မြို့ပြဆေးရုံကို လင်းကျန်းအန်း၏ လက်ထဲမှ လုယူနိုင်ခြင်း မရှိသေးချေ။

ကျိုးကြောင်းစီလျော်မှုအရ သူတို့အနေဖြင့် သုံးကြိမ်မြောက်အထိသာ သည်းခံသင့်သည်ဟု စုန့်ဝေ့ တွေးမိပေသည်။

စာရင်းဝင် ဆေးရုံများထံသို့ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် သွားရောက်ခဲ့သော်လည်း ကျရှုံးခဲ့ရသောကြောင့် တတိယအကြိမ်တွင်လည်း ရလဒ်မှာ ပြောင်းလဲလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် စိတ်ခံစားချက်အရ သူ့အနေဖြင့် လင်းကျန်းအန်းကို မယှဉ်နိုင်သေးဘဲ ဤစီးပွားရေးကို လုယူနိုင်ခြင်း မရှိဟူ၍ တွေးမိသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် မကျေမနပ် ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။

အတိတ်ကာလက လင်းကျန်းအန်းက သူ့ကို အောက်ခြေမှ မော့ကြည့်ခဲ့ရသူသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်တော့ လင်းကျန်းအန်းက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ထူးခြားပြောင်မြောက်စွာ ပြောင်းလဲသွားရုံသာမက သူနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် မြင့်မားနေသည်လား။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည်လည်း တခြားသူများနှင့် ပူးပေါင်းပြီး ဆေးဝါးစက်ရုံ တည်ထောင်ရန် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခဲ့ပေပြီ။ ဤဆေးဝါးစက်ရုံကို ဆက်လက် ကြိုးစားနေသရွေ့ သူ လင်းကျန်းအန်းကို သေချာပေါက် ကျော်တက်နိုင်လိမ့်မည်ပင်။

လက်ရှိ တိုးတက်မှုများအရဆိုလျှင် ထိုနေ့ရက်သည်က ဝေးကွာတော့မည် မဟုတ်ပေ။

မကြာသေးမီက စုန့်ဝေ့၏ အလုပ်အကိုင်များ အဆင်ပြေချောမွေ့နေခြင်းကြောင့်ဖြစ်နိုင်သည်။ သူ့အနေဖြင့် လင်းကျန်းအန်းက မကြာမီ သူ့လက်အောက်တွင် ရှုံးနိမ့်သွားတော့မည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူက သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်လေ၏။

“မြို့ပြဆေးရုံဆိုတာက ငါတို့ ပြည်နယ်မှာ အကြီးဆုံး ဆေးရုံပဲ.. အဲဒီဆေးရုံကို ငါတို့ဘက်ကို ပါအောင် ဆွဲဆောင်နိုင်တာနဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ အော်ဒါတွေ ပြတ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ နောက်ထပ် ကြိုးစားကြည့်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ်”

“ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ အဲဒီဆေးရုံက ဆရာဝန်တွေရဲ့ အမူအရာကို ကြည့်ရတာ သူတို့က လုံးဝ အလျှော့ပေးမယ့်ပုံ မပေါ်ဘူး၊ ရဲဘော်စုန့်.. ကျွန်တော်တို့ကို ဘယ်လိုလုပ်စေချင်လဲ”

သူတို့အတွက် လက်ရှိတွင် ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသော အားသာချက်မှာ ဈေးကွက်ထဲရှိ တခြားဆေးဝါးစက်ရုံများထက် ဈေးနှုန်းသက်သာနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုသည်မှလွဲ၍ တခြားအားသာချက် မရှိပါချေ။

သို့သော်လည်း မြို့ပြဆေးရုံမှ ဆရာဝန်များက ထိုဈေးနှုန်းအပေါ် စိတ်ဝင်စားပုံ မရပေ။

စုန့်ဝေ့က သူတို့ မြို့ပြဆေးရုံကို ပေးခဲ့သည့် ဈေးနှုန်းအား မေးမြန်းကြည့်ခဲ့လေ၏။ ထိုဈေးက အလွန်ပင်နိမ့်ပါးနေခဲ့ချေပြီ။

အကယ်၍ ဈေးနှုန်းကို ထပ်မံ လျှော့ချမည်ဆိုပါက သူတို့အနေဖြင့် အမြတ်ရရှိရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ အရှုံးပေါ်သည်အထိ ငွေစိုက်ထုတ်ရမည့် အခြေအနေသို့ပင် ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် ဤနည်းလမ်းဖြင့် မြို့ပြဆေးရုံ၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ရရှိနိုင်မည်ဟု တွေးမိရုံမျှဖြင့် စုန့်ဝေ့က ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြောလိုက်လေ၏။

“ဈေးနှုန်းကို ထပ်လျှော့လိုက်! အရင်ဈေးထက် နောက်ထပ် ဆင့်၅၀ ထပ်လျှော့လိုက်မယ်!”

ယခုပေးထားသည့် ဈေးနှုန်းက ဤမျှအထိ နိမ့်နေချိန်တွင် မြို့ပြဆေးရုံဘက်မှ လက်မခံဘဲ နေလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်နိုင်ပေ။

ယခု ဈေးနှုန်းမှာ ထိုဆေးဘက်ဝင် ပစ္စည်းများကို မြို့ပြဆေးရုံထံသို့ အလကား ပေးကမ်းနေသည်နှင့်ပင် တူညီနေပြီဖြစ်၍ ငတုံး တစ်ယောက်မှလွဲ၍ မည်သူကမျှ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ မနေနိုင်လောက်ပေ။

*

***

Book List