Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(418)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>“ကောင်းပြီလေ.. အပိုစကားတွေ ဖြတ်ပြီး အလုပ်အကြောင်းပဲ ပြောကြတာပေါ့၊ ရဲဘော်တို့.. ဒီရဲဘော် စုန့်ဝေ့က ခင်ဗျားတို့ ခေါ်လာတဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်လား”</p> <p> </p> <p>ထိုလူနှစ်ဦးမှာ ချက်ချင်းပင် ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်.. ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရဲဘော်စုန့်က အရာအားလုံးကို အတော်လေး သိရှိနားလည်ပါတယ်၊ ဒေါက်တာကျိုး သိချင်တာ ရှိရင် ရဲဘော်စုန့်ကို တိုက်ရိုက် မေးလို့ ရပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ကျိုးကျယ်ပင်းက ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင် ပြုံးလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါပြီ.. ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် ရဲဘော်စုန့်နဲ့ပဲ စကားပြောကြည့်ပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ကျိုးကျယ်ပင်းက စုန့်ဝေ့ကို ကြည့်ကာ သူ သိလိုသည်များကို စတင် မေးမြန်းတော့၏။</p> <p> </p> <p>ဥပမာအားဖြင့် ဆေးဘက်ဝင် အပင်များကို မည်သည့်နေရာမှ ခူးဆွတ်သည်၊ ခူးဆွတ်ချိန်မှ ဆေးရုံသို့ ပို့ဆောင်သည်အထိ မည်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်များကို ဖြတ်သန်းရသသည်၊ ဆေးပင်များကို ခူးဆွတ်သည့် အလုပ်သမားများအနေဖြင့် ဆေးပင်အမှားအယွင်း မရှိစေရန်အတွက် စက်ရုံတွင် မည်သို့သော လေ့ကျင့်သင်ကြားမှုမျိုး ပေးထားသည် စသည့် မေးခွန်းများပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့က ဤနှစ်ရက်အတွင်း ပြင်ဆင်ထားခဲ့သမျှကို အခြေခံ၍ မေးခွန်းများကို တစ်ခုချင်းစီ ဖြေကြားသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိုးကျယ်ပင်း စုန့်ဝေ့ကို အံ့အားသင့်သကဲ့သို့ ကြည့်မိခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စုန့်ဝေ့က ယခင်က စက်မှုစက်ရုံတွင်သာ အလုပ်လုပ်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး သူ လေ့လာခဲ့သမျှမှာလည်း စက်မှုလုပ်ငန်းနှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားပေ၏။</p> <p> </p> <p>သူသည်က ဆေးဝါးစက်ရုံအလုပ်ကို ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် ဤအချက်များကို အမှန်တကယ်ပင် အပင်ပန်းခံ၍ လေ့လာထားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပါချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူက အမှန်တကယ်ပင် ထက်မြက်ပြီး တက်ကြွလှုပ်ရှားကာ ကြိုးစားလိုစိတ်လည်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ သူ့အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အချောင်ရမည့်လမ်းများကို အသုံးမချခဲ့လျှင် အမှန်တကယ်ပင် ထူးချွန်ထက်မြက်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>နှမြောစရာပဲ..</p> <p> </p> <p>ကျိုးကျယ်ပင်းက စုန့်ဝေ့ကို သတိလက်လွတ် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း နှမြောသည်း အရိပ်ယောင်တို့ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့တစ်ယောက် ထိုအကြည့်ကြောင့် ခဏတာ ကြောင်အသွားပြီးနောက် အမည်မသိအကြောင်းပြချက်တစ်ခုကြောင့် စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>“ဒေါက်တာကျိုး.. ဘာဖြစ်လို့လဲ”</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့က စကားကိုဖြတ်လိုက်ကာ ကျိုးကျယ်ပင်းကို နားမလည်နိုင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>“အို... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားလို့ပါ၊ ကျွန်တော် မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ရဲဘော်စုန့်က အရင်က စက်မှုစက်ရုံမှာ အလုပ်လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား၊ အခုကျမှ ဘာလို့ ဆေးဘက်ဝင်ပစ္စည်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ လုပ်ငန်းခွင်ထဲ ရောက်နေရတာလဲ၊ ဒါက နယ်ပယ်ချင်း တော်တော်လေး ကွာခြားလွန်းတယ်လေ”</p> <p> </p> <p>ကျိုးကျယ်ပင်း၏ သံသယကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် စုန့်ဝေ့က  ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးသား အဖြေကို ပြောလိုက်လေသည်</p> <p> </p> <p>“ဒီလိုပါ.. ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်က ဈေးနှုန်းနှိုင်းယှဉ်ချက်တွေအရ ဒီဆေးဘက်ဝင်ပစ္စည်း လုပ်ငန်းအပေါ် အကောင်းမြင်လို့ပါ၊</p> <p> </p> <p>ဒါ့အပြင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆွေမျိုးတစ်ယောက်ကလည်း ဒီနယ်ပယ်မှာ လုပ်ကိုင်နေတာနဲ့ သူက ကျွန်တော့်ကို အတူလုပ်ဖို့ ခေါ်လာတယ်လေ၊ ဒါကြောင့် သူ့ကို ကူညီပေးဖို့ သွားခဲ့တာပါ”</p> <p> </p> <p>သူ ဤသို့ ပြောလာခြင်းမှာ  ဆေးဝါးစက်ရုံက သူ့ကို ဆွေမျိုးဖြစ်၍သာ ခေါ်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်လုပ်ကိုင်လိုခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ပြောလိုခြင်းဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့က မေးခွန်းကို ဖြေနေချိန်တွင်ပင်  ကျိုးကျယ်ပင်းက တံခါးကြားမှတစ်ဆင့် စုန့်ရှီးယန်၏ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရပြီး စုန့်ရှီးယန်က သူ့အား အချက်ပြလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချက်ပြမှု၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူတို့နှစ်ဦးသာ သိရှိကြလေ၏။ ထိုသည်မှာ စကားလုံးတစ်လုံးတည်းကိုသာ ကိုယ်စားပြုပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ပိုက်ကွန်ကို သိမ်းလို့ရပြီ”</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို သိရှိလိုက်သည်နှင့် ကျိုးကျယ်ပင်းက ချက်ချင်းပင် အဓိပ္ပာယ်အပြည့်ဖြင့် ပြုံးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူက စုန့်ဝေ့နှင့် တခြားသူများကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်လား.. အဲဒါက ကောင်းတာပေါ့၊ ရဲဘော်စုန့်.. ခင်ဗျား ဖြေသွားတဲ့ မေးခွန်းတွေက အရမ်းကို အသေးစိတ်ကျပြီး ကောင်းမွန်ပါတယ်</p> <p> </p> <p>တကယ်လို့သာ ခင်ဗျားတို့ ဆေးဝါးစက်ရုံက ဆေးပစ္စည်းတွေမှာ ပြဿနာသာ မရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့  ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖြစ်ကြမှာပဲ”</p> <p> </p> <p>ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့နှင့် ဆေးဝါးစက်ရုံမှ တခြားလူနှစ်ဦးမှာ သူ၏ စကားကြောင့် ကြောင်အသွားကြရ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ဆေးပစ္စည်းများတွင် ပြဿနာမရှိလျှင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖြစ်မည် ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာကို ဆိုလိုခြင်းနည်း။</p> <p> </p> <p>အဓိကအချက်မှာ သူတို့၏ ဆေးပစ္စည်းများတွင် မည်သည့်အချက်က မှားယွင်းနေသောကြောင့် ကျိုးကျယ်ပင်းက ဤသို့ ပြောလာရသနည်း။</p> <p> </p> <p>“ဒေါက်တာကျိုး.. မင်း တစ်ခုခု မှားနေပြီထင်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ဆေးပစ္စည်းတွေမှာ လုံးဝ ပြဿနာမရှိပါဘူး</p> <p> </p> <p>မယုံရင် ကြည့်ပါဦး၊ ဒါတွေက ကျွန်တော်တို့ စက်ရုံက တခြားဆေးရုံတွေကို ပေးနေတဲ့ ဆေးပင်တွေပါပဲ၊ အားလုံးက သန့်ရှင်းနေတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ကိုယ်တိုင် ဆေးကြောထားတာပါ!”</p> <p> </p> <p>ဆေးဝါးစက်ရုံမှ လူတစ်ဦးမှာ သူ ကိုင်ဆောင်လာသော အိတ်ကို အမြန်ဖွင့်ပြကာ အတွင်းဘက်ရှိ ဆေးဘက်ဝင် ပစ္စည်းများကို ထုတ်ပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကြည့်စမ်းပါ.. ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးမလား၊ ကျွန်တော် ပြောသားပဲ ဒေါက်တာကျိုး.. ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့နဲ့ မပူးပေါင်းချင်ရင်လည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောလိုက်ပါ၊</p> <p> </p> <p>ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဆေးဝါးစက်ရုံကို နာမည်ဖျက်ဖို့ မလိုပါဘူး!”</p> <p> </p> <p>ထိုသူက ကျိုးကျယ်ပင်းအနေဖြင့် သူတို့အား ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနာမည်ပျက်အောင် လုပ်နေသည်ဟူ၍လည်း အပြစ်တင်လိုက်သေး၏။</p> <p> </p> <p>ကျိုးကျယ်ပင်း၏ ပြုံးနေသော မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်နေရင်း စုန့်ဝေ့ကတော့ ကိစ္စရပ်များက ဤမျှ မရိုးရှင်းနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည်က ကျိုးကျယ်ပင်း၏ နောက်ခံအကြောင်းအရင်းကို ထိုလူနှစ်ဦးထက် ပို၍ သိရှိထားသောကြောင့် ကျိုးကျယ်ပင်းအနေဖြင့် အကြောင်းမဲ့သက်သက် ဤကဲ့သို့ ပြောဆိုလိမ့်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာပေါက်သိထားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ မသိလိုက်ဘဲနဲ့ ဆေးဝါးစက်ရုံက ပံ့ပိုးပေးတဲ့ ဆေးပစ္စည်းတွေထဲမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတာလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ!</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့တစ်ယောက် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားရ၏။ ဤအချိန်တွင် သူသည်က မြို့ပြဆေးရုံနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ ဆိုသည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ၊ ဆေးဝါးစက်ရုံတွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကိုသာ အလွန် သိချင်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုခေတ်ကာလတွင် တခြားပြည်နယ်များသို့ စိတ်တိုင်းကျ သွားလာရန်မှာ မလွယ်ကူလှချေ။ နေရာအနှံ့အပြားရှိ ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း ခရီးသွားလာမှုအပေါ် အလွန် တင်းကျပ်လွန်းလွန်းသောကြောင့် စုန့်ဝေ့အနေဖြင့် ဆေးဝါးစက်ရုံ စတင်တည်ထောင်စဉ်ကသာ ထိုနေရာသို့ တစ်ခေါက်သွားရောက်နိုင်ခဲ့ပြီး ကျန်ရှိသည့် အချိန်များတွင်တော့ ထိုဆွေမျိုးနှင့် စာပေးစာယူမှတစ်ဆင့်သာ ဆက်သွယ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ပိုင်းတွင် ဆေးဝါးစက်ရုံ၏ တိုးတက်မှုမှာ သူ စိတ်ကူးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာရုံသာမက သူထင်မှတ်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် သူသည်လည်း စိတ်အေးသွားခဲ့ရလေ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်  မမျှော်လင့်ဘဲ သူ အနီးကပ် စောင့်မကြည့်နိုင်ခဲ့သည့် အချိန်အတောအတွင်း ဤမျှ ကြီးမားသော ပြဿနာမျိုး ဖြစ်ပွားလိမ့်မည်ဟူ၍ မထင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>နှမြောစရာကောင်းစွာဖြင့် ယခုအချိန်တွင် သူ ထွက်ခွာသွားရန် ကြိုးစားသော်လည်း အလွန် နောက်ကျသွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့က ထိုလူနှစ်ဦးအား သူနှင့်အတူ လိုက်ခဲ့ရန် ခေါ်ယူတော့မည့် အချိန်မှာပင် ဒေါက်တာတုန်၏ ရုံးခန်းတံခါးမှာ အပြင်ဘက်မှ ရုတ်တရက် ဝုန်းကနဲ ပွင့်ထွက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့နှင့် တခြားသူများက သတိမထားမိဘဲ တံခါးဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြလျှင် တံခါးဝတွင် ပေါ်လာသော စုန့်ရှီးယန်နှင့်  လင်းကျန်းအန်းတို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရ၏။</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့မှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားသောကြောင့် ချက်ချင်းပင် ထရပ်လိုက်မိပြီး သတိမထားမိဘဲ မေးမြန်းလိုက်မိလေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ”</p> <p> </p> <p>လင်းကျန်းအန်းက သူ့ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီး မည်သည်ကိုမျှ ပြန်မပြောခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>စုန့်ရှီးယန်ကတော့ မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မရှိသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“စုန့်ဝေ့... ပြီးတော့ ဒီနှစ်ယောက်.. မင်းတို့တွေ ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ပေးပါ”</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ဘူးလေ... မင်းက ဘယ်သူမို့လို့လဲ၊ ငါတို့က ဘာလို့ မင်းနောက် လိုက်ရမှာလဲ”</p> <p> </p> <p>ကျန်ရှိသည့် လူနှစ်ဦးမှာ စုန့်ရှီးယန်၏ အထောက်အထားကို မသိရှိကြသောကြောင့် ဤလူက အကြောင်းပြချက်မရှိ ပေါ်လာပြီး ထူးဆန်းသောစကားများ ပြောနေသည်ဟုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် စုန့်ဝေ့ကတော့ စုန့်ရှီးယန်၏ အကြောင်းကို သိရှိထားသူ ဖြစ်သည့်အတွက် ဤအချိန်တွင် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေခဲ့ရလေ၏။</p> <p> </p> <p>“စုန့်ရှီးယန်... ဟုတ်တယ်မလား၊ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ ငါ မေးလို့ရမလား၊ ငါတို့က ဘာလို့ မင်းနောက် လိုက်ရမှာလဲ၊ ငါတို့ သေရမယ်ဆိုရင်တောင် ငါတို့ကို ဘာအတွက်ခေါ်တာလဲဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသွားပါရစေဦး”</p> <p> </p> <p>စုန့်ရှီးယန်က တပ်တွင် အလုပ်လုပ်နေသူဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်တွင် လူကိုဖမ်းရန် တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် သူ ကြုံတွေ့နေရသည့် ကိစ္စမှာ အလွန်ပင် ကြီးလေးမည်ဖြစ်ကြောင်း သိသာလေသည်။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ တပ်ကိုပင် သက်ရောက်မှု ရှိနေသည်ဟူ၍  ဆိုလိုနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူသည်က မည်သည့်ကိစ္စတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်ကိုတော့ စဉ်းစား၍ မရနိုင်သေးပါချေ။</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့က တည်ငြိမ်ချင်ယောင် ဆောင်ထားပြီး သူ့အနေဖြင့် မည်သည့် အန္တရာယ်ရှိသော အလုပ်ကိုမျှ မလုပ်ခဲ့ကြောင်းနှင့် စုန့်ရှီးယန်အနေဖြင့် လူမှားသွားခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်ဟု သူကိုယ်ကိုယ် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်ပြောနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် စုန့်ရှီးယန်က အေးစက်သော အသံဖြင့်သာ ပြောလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျားက ဒီဆေးဝါးစက်ရုံမှာ အလုပ်လုပ်နေပြီး ဆွေမျိုးတွေကို ကူညီပေးနေတယ်လို့ အခုပဲ ဝန်ခံထားတယ်၊  မှန်တယ်မလား”</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့မှာ ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ဆေးဝါးစက်ရုံမှ တစ်စုံတစ်ယောက်ကြောင့် ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်သွားပြီဆိုသည်ကို စိတ်ထဲမှ သိလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည်က ယနေ့ ဤခရီးစဉ်ကို လာခဲ့မိပြီး သူကိုယ်တိုင် ဝန်ခံခဲ့မိသည်ကို ယခုအချိန်တွင် အလွန်ပင် နောင်တရနေမိတော့၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် စိတ်ထဲမှနေ၍ အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်ကာ ကျိန်ဆဲနေမိသော်လည်း အံကို ကြိတ်ကာ လက်မလျှော့သေးဘဲ ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဆေးဝါးစက်ရုံမှာ ဘာတွေ ဖြစ်လို့လဲ”</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့မှာ မမြင်ရမချင်း မျက်ရည်မကျတတ်သည့် လူစားမျိုး ဖြစ်သည်ကို မြင်ချိန်တွင် စုန့်ရှီးယန်က အေးစက်စွာသာ ပြောနိုင်တော့၏။</p> <p> </p> <p>“ဘာဖြစ်ရမှာလဲ၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဆေးဝါးစက်ရုံမှာ ကိစ္စကြီး ဖြစ်နေတယ်!”</p> <p> </p> <p>“အခု ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဆေးဝါးစက်ရုံကို ရန်သူနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှု၊ နိုင်ငံတော်ကို သစ္စာဖောက်မှု၊ နိုင်ငံခြား အင်အားစုတွေနဲ့ ဆက်သွယ်မှုနဲ့ သူလျှိုလုပ်မှုတွေ ကျူးလွန်တယ်လို့ သံသယရှိနေတယ်”</p> <p> </p> <p>“သူလျှိုလုပ်မှု” ဆိုသည့် စကားလုံး သုံးလုံးကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် စုန့်ဝေ့မှာ တစ်စုံတစ်ခုက သူ၏ ဦးခေါင်းကို အရှိန်ပြင်းစွာ ရိုက်နှက်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး မူးလဲမတတ်ပင် ဖြစ်သွားခဲ့ရလေ၏။</p> <p> </p> <p>ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူလျှိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။</p> <p> </p> <p>ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ!</p> <p> </p> <p>*</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save