Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(419)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>“မဖြစ်နိုင်တာ၊ ငါတို့ မိသားစု တစ်စုလုံးက ဆင်းရဲသား တောင်သူလယ်သမားတွေပဲ၊</p> <p> </p> <p>ဘယ်လိုလုပ် သူလျှို ဖြစ်နိုင်မှာလဲါမင်းရှင် တစ်ခုခု မှားနေတာ ဖြစ်မှာပါ၊ မင်း တစ်ခုခု မှားနေတာ သေချာတယ်!”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်.. ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး ညီလေး၊ ဦးလေး.. ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ကို လွှတ်ပေးကြပါဦး!”</p> <p> </p> <p>ဆေးဝါးစက်ရုံမှ လူနှစ်ဦးမှာလည်း အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ငိုယိုကုန်ကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူလျှိုမှု ဆိုသည်မှာ အလွန်အမင်း ကြီးလေးသော ပြစ်မှုကြီးပင် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ... အဲဒီစကားတွေကို နောက်မှပဲ ပြောကြတော့၊ အခုတော့ ငါနဲ့အရင် လိုက်ခဲ့!”</p> <p> </p> <p>စုန့်ရှီးယန် ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးကို ခေါ်ယူကာ စုန့်ဝေ့နှင့် ကျန်လူနှစ်ဦးအား ထိန်းသိမ်းလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့နှင့် ထိုလူနှစ်ဦးမှာ အဖမ်းမခံလိုကြသော်လည်း ကံဆိုးစွာဖြင့် မတတ်နိုင်ခဲ့ကြချေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့မှာ စုန့်ရှီးယန်နှင့် တခြားသူများကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိကြပါချေ။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ထိုသူသုံးဦးမှာ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ဒေါက်တာတုန်ကတော့ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားလျက် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>ခေတ္တမျှကြာသော် သူက ကျိုးကျယ်ပင်းနှင့် လင်းကျန်းအန်းတို့ကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တော်သေးတာပေါ့... ငါတို့ဆေးရုံက သူတို့နဲ့ မပူးပေါင်းခဲ့လို့ပဲ၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့အားလုံးပါ ပြဿနာတက်ကုန်တော့မှာ!”</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျိုးကျယ်ပင်းနှင့် လင်းကျန်းအန်းတို့က အံ့ဩပုံမရကြောင်းကို သူ သတိပြုမိသွားပြီး ကြောင်အသွားရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“နေပါဦး... မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဘာလို့ အံ့ဩပုံမပေါက်ကြတာလဲ၊ သူတို့အကြောင်းကို ကြိုသိနေကြတာလား”</p> <p> </p> <p>ကျိုးကျယ်ပင်းကတော့ ဤကိစ္စကို ကြိုတင်သိရှိထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပေ၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စုန့်ရှီးယန်က ထိုအချိန်က သူ၏အကူအညီကို လိုအပ်နေခဲ့သောကြောင့် အနည်းငယ် အရိပ်အမြွက် ပြောပြထားခဲ့ဖူးပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းကျန်းအန်းမှာလည်း စုန့်ဝေ့နှင့် သူတို့၏ ဆေးဝါးစက်ရုံတွင် ပြဿနာရှိကြောင်း စုန့်ရှီးယန် ပြောသည်ကို ကြားဖူးခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဤမျှအထိ ကြီးမားသော ပြဿနာမျိုး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟုတော့ တစ်ခါမျှ မတွေးတောခဲ့မိပါချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် တစ်ဖက်လူက စုန့်ဝေ့ ဖြစ်နေသည်ဟု တွေးမိလိုက်ချိန်တွင်တော့ ဤကဲ့သို့သော ပြဿနာမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ဟု သူ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒေါက်တာတုန်... ဒီကိစ္စက စုန့်ရှီးယန်ရဲ့ အလုပ်နဲ့ ပတ်သက်နေတာမို့လို့ ဆရာ့ကို ကြိုပြီး မပြောပြမိတာပါ၊ တောင်းပန်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ကျိုးကျယ်ပင်းက ဒေါက်တာတုန်အား တောင်းပန်လိုက်လျှင် ဒေါက်တာတုန်က သက်ပြင်းချရင်း လက်ကာပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ရပါတယ်... ရပါတယ်၊ ဒီလိုလူမျိုးတွေနဲ့ ဆက်ဆံတဲ့အချိန် ပိုပြီး သတိထားတာက အကောင်းဆုံးပါပဲ”</p> <p> </p> <p>မဟုတ်ပါက သတင်းများ ကြိုတင်ပေါက်ကြားသွားလျှင် ပို၍ကြီးမားသော ပြဿနာများ ဖြစ်ပွားလာနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် ဒေါက်တာတုန်နှင့် သူတို့သုံးဦးမှာ ခေတ္တမျှ စကားပြောဆိုပြီးနောက် လမ်းခွဲခဲ့ကြလေ၏။</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့နှင့် ဆေးဝါးစက်ရုံမှ လူနှစ်ဦးကိုတော့ စုန့်ရှီးယန်က သက်ဆိုင်ရာ ဌာနများသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး တင်းကျပ်စွာ စစ်ဆေးမေးမြန်းခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>စစ်ဆေးမေးမြန်းနေချိန်အတွင်းမှာပင် စုန့်ဝေ့က သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ဘဲ ဆေးဝါးစက်ရုံတွင် အမှန်တကယ်ပြဿနာရှိနေခဲ့ကြောင်းနှင့် ထိုသည်မှာလည်း အလွန်ကြီးမားသော ပြဿနာဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားရ၏။</p> <p> </p> <p>တချို့သူများမှာ ဆေးဝါးစက်ရုံအတွင်းရှိ ဆေးဘက်ဝင်အပင်များကို တလွဲနည်းဖြင့် အသုံးပြုကာ အရည်အသွေးမမီသော ဆေးများ ထုတ်လုပ်နေကြသည်။ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ထိုဆေးပင်များ၏ အရင်းအမြစ်မှာ ပြည်ပမှ လာခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့က ဤအချက်ကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့ပါချေ။ ဆေးဝါးစက်ရုံမှ တခြားလူနှစ်ဦးကို မေးမြန်းကြည့်ချိန်တွင်လည်း သူတို့မှာ လုံးဝ မသိနားမလည်ကြောင်းသာ ပြောကြလေ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ အရောင်းကိုယ်စားလှယ်နှင့် ဈေးကွက်ရှာဖွေသူများသာ ဖြစ်ကြသောကြောင့် ဆေးဝါးစက်ရုံအတွင်းရှိ အသေးစိတ် အချက်အလက်များနှင့် ဆေးပင်များ၏ အခြေအနေကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>ကံဆိုးစွာဖြင့် ဆေးဘက်ဝင်အပင်များတွင် ပြဿနာရှိနေသည်က အမှန်တရား ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူတို့အနေဖြင့် ပြဿနာရှိသူကို ရှာမတွေ့နိုင်ပါက အားလုံးမှာ ပါဝင်ပတ်သက်သူများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့တစ်ယောက် ဤအချိန်တွင် အလွန်အမင်း နောင်တရနေမိရတော့၏။ အဘယ်ကြောင့်များ ထိုသို့စိတ်ကူးပေါက်ကာ ထိုကဲ့သို့သော အလှမ်းဝေးလှသည့် ဆွေမျိုးနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့မိပါသနည်း။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ သူသာ ပို၍နီးစပ်သော လက်တွဲဖော်ကို ရှာဖွေခဲ့ပါက ဆေးဝါးစက်ရုံသို့ အချိန်မရွေး သွားရောက်စစ်ဆေးနိုင်မည် ဖြစ်သကဲ့သို့ လုပ်ငန်းစဉ်များကိုလည်း ကြီးကြပ်နိုင်မည်ဖြစ်ကာ ဤကဲ့သို့သော ပြဿနာမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ဤစကားများကို ပြောနေရခြင်းမှာ အလွန်ပင် နောက်ကျသွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူတို့မှာ ဤကိစ္စတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မရှိကြောင်း ငြင်းဆိုနေကြသောကြောင့် စုန့်ရှီးယန်နှင့် တခြားသူများက သူတို့အား ဆေးဝါးစက်ရုံရှိရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့နှင့် တခြားသူများကို ဖမ်းဆီးပြီးနောက် ဆေးဝါးစက်ရုံရှိ လူတိုင်းကိုလည်း ထိန်းသိမ်းထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင်တော့ မည်သူက အကြီးမားဆုံး ပြဿနာရှိသူ ဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိနိုင်ရန် တစ်ဦးချင်းစီအား စစ်ဆေးရှာဖွေရန်သာ စောင့်ဆိုင်းနေရတော့၏။</p> <p> </p> <p>…</p> <p> </p> <p>စုန့်ရှီးယန် ဤတစ်ကြိမ် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် နှစ်ပတ်နီးပါးမျှ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်ပတ်အတွင်း စုန့်ဝေ့နှင့် သူ၏ ဆေးဝါးစက်ရုံက စုံစမ်းစစ်ဆေးခံနေရသောကြောင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအားလုံးကို ရပ်ဆိုင်းခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>လင်းကျန်းအန်းသည်လည်း ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ တခြားဆေးရုံတချို့သို့ အမြန်သွားရောက်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>လုယူခံခဲ့ရသော စီးပွားရေးများကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ရုံသာမက တခြားဆေးရုံအသစ်အချို့နှင့်ပါ လက်တွဲနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆိုရလျှင် ထိုဆေးရုံများရှိ သတင်းများမှာ အလွန်အမင်း ပိတ်ဆို့မနေခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့နှင့် သူ၏ ဆေးဝါးစက်ရုံက စုံစမ်းစစ်ဆေးခံရကာ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသည်ဟူသော သတင်းကို လူတိုင်း သိရှိသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ဖူးသော ဆေးရုံများကတော့ ချက်ချင်းပင် နောင်တရသွားကြလေတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် အချိန်မမီလိုက်သည့် ဆေးရုံများကတော့ ကံကောင်းလွန်းသည်ဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p> </p> <p>ဤဖြစ်ရပ်ဖြစ်ပွားပြီးနောက် လူတိုင်းတွင် တူညီသော အသိစိတ်တစ်ခု ရရှိသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဈေးပေါပေါရတိုင်း အလောတကြီးလက်မခံသင့်ဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လောဘတက်မိပါက ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်ပင်။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ လင်းကျန်းအန်းက ဆေးရုံများစွာ၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိခဲ့ရုံသာမက ဈေးနှုန်းကိုလည်း လျှော့ချပေးရန် မလိုခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို ဘေးအန္တရာယ်ကြားမှ ရောက်လာသော အကျိုးကျေးဇူးများဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆယ့်နှစ်လပိုင်းလလယ်အထိ လင်းရန်တို့၏ စားသောက်ဆိုင်လုပ်ငန်းမှာ ကျဆင်းသွားခြင်းမရှိသည့်အပြင် ပို၍ပင် ကောင်းမွန်လာခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>နှစ်ကုန်ပိုင်းဖြစ်၍ ဌာနဆိုင်ရာအသီးသီးမှ နှစ်ချုပ်လုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်နေကြသကဲ့သို့ မြို့တော်အစိုးရထံသို့ အဝင်အထွက်ပြုနေကြသော နယ်ဝေးဝန်ထမ်းများလည်း ပိုမိုများပြားလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းရန်တို့၏ နေ့စဉ် အလုပ်တာဝန်များမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း လင်းရန်အနေဖြင့် ယခင်က ရဲဘော်ရှောင်ကျောက်နှင့် စကားပြောဆိုခဲ့ဖူးသည့် အတွက်ကြောင့် ဆိုင်ထဲမှလူများ အလွန်အလုပ်ရှုပ်နေသည်ကို မြင်လျှင် ရှောင်ကျောက်ကလည်း အလိုက်သိစွာဖြင့်ပင် ဤနှစ်ကုန်ပိုင်း တစ်လအတွက် လူတိုင်းကို လစာတိုးပေးရန် ပြောခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>လစာတိုးမည်ဟူသော အချက်ကြောင့် လူတိုင်းမှာ လုပ်ငန်းခွင်၌ ပြန်လည်၍ တက်ကြွလာကြပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ကို ပို၍ဝမ်းသာစေသည်မှာ တရုတ်နှစ်သစ်ကူးကာလတွင် သုံးရက်ပိတ်ရက် ရရှိမည်ဟူသော သတင်းပင်ဖြစ်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ကျောက်ကနှစ်ဆန်းနှစ်ရက်အထိပိတ်ပေးကာ သုံးရက်နေ့များတွင်မှသာ အလုပ်ပြန်တက်ရမည်ဖြစ်ကြောင်းပြောလာခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤသတင်းက လူတိုင်းကို ပျော်ရွှင်စေခဲ့သည်။ လင်းရန်တစ်ဦးတည်းသာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>ယခုကဲ့သို့သော နေ့ရက်မျိုးတွင် တခြားထူးခြားမှုမရှိပါက သူမအနေဖြင့် နောက်ထပ် တစ်နှစ်ပတ်လုံး အလုပ်ဆက်လုပ်ရဦးမည်ဖြစ်ကာ နောက်နှစ်ဒုတိယနှစ်ဝက်သို့ရောက်မှသာ အပြောင်းအလဲသစ်များ ရှိလာနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နောက်နှစ်ဒုတိယနှစ်ဝက်တွင်တော့ အရာအားလုံးက ကွဲပြားခြားနားသွားတော့မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ဟင်း.. နောက်နှစ် ဒုတိယနှစ်ဝက်အထိ ခိုင်ခိုင်မာမာ တောင့်ခံနိုင်ပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းရတော့မှာပဲ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်သိုးရောက်လျှင်တော့ သူမက ပထမဆုံးအနေဖြင့် အလုပ်ထွက်စာတင်ကာ ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးကို စတင်ပြီး သူမ၏ အရည်အချင်းများကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ပြတော့မည်ဟု ကြံစည်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဆယ့်နှစ်လပိုင်း နှစ်ဆယ်ကျော်ကာလ၊ တရုတ်နှစ်သစ်ကူးရန် ရက်အနည်းငယ်သာ လိုတော့သည့်အချိန်တွင် လင်းရန် အလုပ်လုပ်သည့် စားသောက်ဆိုင်တံခါးဝသို့ မမျှော်လင့်ထားသော လူတစ်ဦး ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ရန်ရန်... အမေ့ကို ကူညီပါဦး၊ အမေ... မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ မင်းကို တောင်းပန်ပါတယ်!”</p> <p> </p> <p>လင်းရန် အလုပ်ဆင်းချိန်တွင်  တံခါးဝ၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော လီရှို့လီထံမှ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ရှေ့မှ လီရှို့လီကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ လက်ရှိပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်က ဆေးရုံတွင် တွေ့ခဲ့စဉ်ကထက်ပင် ပို၍ ဆိုးရွားနေသည်ကို လင်းရန် သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမက အတော်လေး ပိန်ကျသွားရုံသာမက အရေးကြီးဆုံးမှာ သူမ၏ မျက်ခုံးတို့ကလည်းတွန့်ချိုးနေပြီး နဖူးပေါ်တွင်လည်း အရေးအကြောင်းများ ထင်နေခဲ့ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကြည့်ရသည်မှာ သူမသည်က တစ်စုံတစ်ခုသော ကိစ္စကြောင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံထားရသည့်ပုံပင်။</p> <p> </p> <p>ဘာကိစ္စများဖြစ်နိုင်လို့လဲ။</p> <p> </p> <p>လင်းရန်အနေဖြင့် ဖခင်ဖြစ်သူ လင်းကျန်းအန်း ပြောပြခဲ့သည့်စကားများကို ကြားဖူးသောကြောင့် သူမက စုန့်ဝေ့အတွက် စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း လင်းရန်ကိုယ်တိုင်ကတော့ စုန့်ဝေ့၏ လက်ရှိအခြေအနေကို မသိရှိပါချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စုန့်ရှီးယန်မှာလည်း ယခုထိ ပြန်မလာသေးသောကြောင့် သူ့အနေဖြင့် ဤကိစ္စကို ဖြေရှင်းနေဆဲဖြစ်နိုင်သေသည်။</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်းတွင် လင်းရန်အနေဖြင့် လက်ရှိအခြေအနေကို သိရှိထားလျှင်ပင်၊ လီရှို့လီ၏ ပြဿနာကို ကူညီဖြေရှင်းပေးရန် အားလပ်နေမည် မဟုတ်ပါချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမအနေဖြင့် ဖခင်ဖြစ်သူ လင်းကျန်းအန်းကို ကူညီပြီး စုန့်ဝေ့ကို ထပ်မံ မနှိပ်ကွပ်ရသည်ကိုပင် နောင်တရနေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်မ  ရှင့်ကို နိုင်ကူညီစရာ ကျွန်မမှာ ဘာမှမရှိဘူး၊ ပြန်လိုက်ပါတော့”</p> <p> </p> <p>*</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save