Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နေမင်းသည် အနောက်ဘက်တောင်တန်းများပေါ်တွင် ဆွဲချိတ်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ ဖြူမျောက်ဝံဘုရင်ကြီးသည် ဂူဝတွင်ရပ်ကာ အနောက်ဘက်တွင် နီရဲစွာ နစ်ဝင်တော့မည့် နေဝင်ဆည်းဆာအလှကို စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p>လုပေါင်သည် တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မျက်စိကျိန်းသွားကာ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားရသည်။ ဤနေရာသည် နေမင်းနှင့် အလွန်နီးကပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။</p> <p>ဒီဖြူမျောက်ဝံဘုရင်ကြီးက မျက်စိကွယ်သွားတဲ့အထိ နေကို စိုက်ကြည့်နေတာလား။</p> <p>Check-in တာဝန် စတင်နေပြီဖြစ်သည်။ မျောက်ဝံဘုရင်ကြီးက သူ့ကို အာရုံမစိုက်ဘဲ ပစ်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ လုပေါင်သည် ဂူအတွင်း၌ လှည့်လည်ကြည့်ရှုစစ်ဆေးတော့သည်။</p> <p>ဤနေရာသည် ပုံမှန်သန့်ရှင်းရေး လုပ်ထားသကဲ့သို့ သန့်ရှင်းနေသည်။ လုပေါင်သည် မြေပေါ်ရှိ ရွှေများကို ကောက်ယူမည့် အစီအစဉ်ကို လက်လျှော့လိုက်ပြီး စာအုပ်စင်များဆီသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားသည်။</p> <p>အချိန်ကာလသည်အလွန်ကြာပြီဖြစ်သည်။စာအုပ်အားလုံးမှာ ဆွေးမြည့်နေပြီး စာသားများမှာ ဝေဝါးကာ ဖတ်မရတော့ပေ။ ထို့ပြင် ခဏခဏ ကိုင်တွယ်ခံထားရပုံပေါ်သဖြင့် ဤစာအုပ်များမှာ ပုပ်သိုးဆွေးမြည့်စပြုနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>“ရှေးဟောင်း တရုတ်စာလုံးတွေပဲ... ကျင့်ကြံခြင်း... ချီ... ဒါကတစ်ခုခုပဲ။ ဒါ ရှေးဟောင်း ချီကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပုံရတယ်။ ဒါတွေက သိုင်းပညာဆိုင်ရာ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာတွေများလား။”</p> <p>လုပေါင်သည် တစ်အုပ်ကို သတိထား၍ လှန်ကြည့်လိုက်သော်လည်း အတွင်းရှိ လူသားတို့၏ သွေးကြောဖွဲ့စည်းပုံ  ပုံရိပ်များနှင့် စာသားများမှာ ဖက်မရတော့အောင် ပျက်စီးနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>“ဘာမှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရဘူး။ ဒါကတော့ ဖြောင့်မတ်ခြင်း တေးသံသာကျမ်းစာများလား။”</p> <p>“ ရေ ... ရေဘာလဲ။ဒါက ရေကျမ်းအဖွင့်လား။”</p> <p>“ဒီဝါးစာချပ်ကတော့ နည်းနည်းပိုရှင်းတယ်။မျောက်ဝံတိုက်ကွက် ပရိသတ်တို့ရေ... ဒါကိုတော့ ကျွန်တော် သိတယ် ဒါ မျောက်ဝံတိုက်ကွက်ပဲ။”</p> <p>လုပေါင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းစဉ်အပြည့်အစုံကို ဖက်တတ်သွားသည်။ ဝါးစာချပ်ပေါ်ရှိ ထိုစာလုံးကြီး သုံးလုံးမှလွဲ၍ ကျန်စာလုံးအသေးလေးများမှာ ဝေဝါးနေသည်။ မျောက်ဝံတိုက်ကွက်ဆိုသည်မှာ ကြားရုံနှင့်တင် အလွန်အစွမ်းထက်မည့်ပုံပင်။</p> <p>တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်နေသော ပရိသတ်များမှာလည်း ရူးမတတ် ဖြစ်ကုန်ကြပြီး အလုအယက် Screenshot ရိုက်နေကြသည်။ သို့သော် အလွန်ဝေဝါးလွန်းလှသဖြင့် ကောင်းကင်မျက်လုံး ၏ အလွန်ကြည်လင်သော ကင်မရာဖြင့်ပင် စာသားများကို ဖတ်၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p>ဒါဟာ ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်တစ်ခုပဲ။</p> <p>“ဒီ Streamer ကတော့ အံ့ဩဖို့ကောင်းလိုက်တာ။”</p> <p>“ဖြောင့်မတ်ခြင်းတေးသံ မျောက်ဝံတိုက်ကွက်နဲ့ ရှေးဟောင်း ချီကျင့်စဉ်ကျမ်းတွေပါလား။ဘုရားရေ...ရှေးခေတ်က ကျင့်ကြံသူတွေ တကယ်ရှိခဲ့တာလား။”</p> <p>“ရတနာနတ်ဘုရားရေ... လှန်ပြပါဦး။ထပ်လှန်ပြပါဦး။”</p> <p>“တောက်... ဘာလို့ ဒီလောက် ဝေဝါးနေရတာလဲ။”</p> <p>“ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသာ မြင်ရရင် ငါတို့အားလုံး မသေနိုင်တဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ ကျင့်လို့ရတော့မှာပေါ့။”</p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ် မျောက်ဝံချိုင့်ဝှမ်း။လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နတ်ဂူ။လူစကားပြောသော ဉာဏ်ပညာရှိ မျောက်ဝံအိုကြီး။မျောက်အရက် ပြန့်ကျဲနေသော ရွှေများနှင့် ယခု ရှေးဟောင်းကျင့်စဉ်ကျမ်းများ မြင်ကွင်းတစ်ခုပြီးတစ်ခုက လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်စေသည်။</p> <p>လုပေါင်သည် အခြားစာအုပ်များကို ဆက်ကြည့်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ ထိလိုက်သည်နှင့် ဖုံမှုန့်သဖွယ် ကြေမွသွားသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့လိုက်ရတော့သည်။ လူပေါင်းများစွာမှာလည်း စိတ်ပျက်သွားကြရသည်။</p> <p>Check-in တာဝန်အတွက် သုံးနာရီ ကြာမြင့်မည်ဖြစ်ပြီး မိုးချုပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။ သူ ဤနေရာတွင်ပင် ညအိပ်ရပေမည်။ ဤမျောက်အိုကြီးက သူ့ကို ညအိပ်ခွင့်ပြုပါ့မလားဆိုသည်ကို လုပေါင် သေသေချာချာမသိပေ။</p> <p>မျောက်ဝံဘုရင်ကြီးမှာ မလှုပ်မယှက် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ လုပေါင်သည် သတိထား၍ မျောက်အရက်များကို သွားရောက်စစ်ဆေးပြန်သည်။</p> <p>သူ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်နှင့် ပြင်းရှလှသော အရက်နံ့ကြောင့် မူးနောက်သွားရသည်။ ကြီးမားသော ကျောက်တွင်းများထဲတွင် အနီရောင်ရှိသော အရည်ပျစ်ပျစ်များ ရှိနေသည်။ အလယ်တွင် ကျောက်အရက်အိုး တစ်လုံးရှိပြီး ထိုအိုးထဲသို့ အရည်များက တစ်စက်ချင်း စီးကျနေသည်။</p> <p>“ဒါ မျောက်အရက် ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား။ ဒီအရည်ပျစ်ပျစ်တွေက ဘာလဲ။ အရက်ဖတ်တွေလား။အထဲမှာ သစ်သီးဖတ်တွေ အများကြီးပဲ။ ကြည့်ဦး... အထဲမှာ အပင်ပေါက်လေးတွေတောင် ပေါက်နေတယ်။မက်မွန်ပင်ပေါက်လေးတွေနဲ့ တူတယ်နော်။”</p> <p>၎င်းမှာ အလွန်ထူးဆန်းသော ချက်လုပ်နည်းပင်။ လုပေါင်သည် အရက်ချက်ခြင်းကို နားမလည်သဖြင့် ခန့်မှန်းရုံသာ တတ်နိုင်သည်။</p> <p>သူ မသိသည်မှာ ဤကျောက်တွင်း ဒါဇင်ဝက်ခန့်နှင့် ဤနေရာရှိ မျောက်အရက်များသည် မြေပေါ်ရှိ ရွှေများအားလုံးထက် အဆပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိနေခြင်းပင်။သို့သော် သူသည် ၎င်းကို နားမလည်သလို မြည်းစမ်းကြည့်ရန်ပင် စိတ်မကူးမိပေ။</p> <p>နေမင်းသည် တောင်ကိုကွယ်သွားပြီး ကောင်းကင်မှာ ပို၍ မှောင်မဲလာတော့သည်။ မျောက်ဝံဘုရင်ကြီး နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားလာတော့သည်။</p> <p>လုပေါင် အချိန်ကို စစ်ဆေးလိုက်ရာ Check-in အောင်မြင်ရန် တစ်နာရီခွဲ လိုသေးသည်။ သူ ထွက်သွား၍ မရသေးသည်မှာ သိသာလှသည်။</p> <p>မျောက်ဝံဘုရင်ကြီး ဂူထဲသို့ ပြန်ဝင်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်သွားရသည်။ မျောက်ဝံဘုရင်ကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ ယခုအခါ မီးမောင်းထိုးထားသည့်အလား တောက်ပစူးရှနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>“ကျိ ကျိ”</p> <p>“ကျိ ကျိ”</p> <p>အပြင်ဘက်တွင်မျောက်ဝံဖြူများ၏ အော်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မကြာမီမှာမျောက်ဝံအိုကြီး ဒါဇင်ကျော်သည် သစ်သားဗန်းကြီးများကိုယ်စီဖြင့် ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဗန်းထဲတွင် ဆေးကြောသန့်စင်ထားသော သစ်သီးမျိုးစုံ ပါဝင်ပြီး ဗန်းအောက်ခြေတွင် ကြာဖက်ကြီးများ ခင်းထားသည်။</p> <p>မျောက်ဝံတစ်ကောင်ချင်းစီက မျောက်ဝံဘုရင်ကြီး၏ ရှေ့တွင် ဗန်းများကို အရိုအသေပေးကာ ချထားပြီးနောက် မြေပြင်တွင် ထိုင်၍ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။</p> <p>“ဧကရာဇ်မင်း တစ်ပါးလိုပဲ။” </p> <p>လုပေါင်ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်ကာ အံ့ဩနေမိသည်။ ဤသည်မှာ ဘုရင့်နန်းတွင်း စားသောက်ပွဲလား။</p> <p>သူ ထင်သည်မှာ မမှားပေ။ မျောက်ဝံဘုရင်ကြီး ထိုင်လိုက်သောအခါ မျောက်အိုတစ်ကောင်က သူ့ကို ကြာဖက်တစ်ခု ကမ်းပေးလိုက်သည်။ မျောက်ဝံဘုရင်ကြီးသည် ကြာဖက်ဖြင့် လက်ကို သေချာသုတ်ပြီးမှ စတင်စားသုံးတော့သည်။</p> <p>သူက တစ်ကိုယ်ရေ သန့်ရှင်းရေးကိုတောင် ဂရုစိုက်သေးသည်။မည်သည့်အသီးဖြစ်စေ ၎င်းက တစ်လုပ်တည်းနှင့် မျိုချလိုက်သည်။ လုပေါင်မှာ ကြောင်ကြည့်နေရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။</p> <p>ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်နေသူအားလုံးလည်း မှင်သက်ကုန်ကြသည်။</p> <p>“ဒါက တကယ့် ဘုရင်တစ်ပါးပဲ။”</p> <p>လေးငါးမိနစ်ခန့် စားပြီးနောက် သစ်သီးတစ်ဝက်ကျော် ကျန်နေသေးသည်။ မျောက်အိုကြီးများက ၎င်းတို့ကို ပြန်ယူသွားပြီး စားကြမည်ဟု လုပေါင် ထင်ထားသော်လည်း ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့အားလုံးသည်ရေများဖြင့် လက်ကိုဆေးကြပြီး သစ်သီးများကို ကြာဖက်ဖြင့်ထုပ်ကာ စတင်ထု‌ချေကြတော့သည်။</p> <p>လတ်ဆတ်သော ရနံ့များ လွင့်ပျံ့လာပြီး မျောက်အိုကြီးများသည် ထိုသစ်သီးအနှစ်များကို ကျောက်တွင်းများထဲသို့ ထည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>“ကျိ ကျိ”</p> <p>ဆယ်မိနစ်အကြာတွင် မျောက်အိုကြီးများ ပြန်ထွက်သွားကြသဖြင့် လုပေါင်မှာ အံ့အားသင့်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဤမျောက်ဝံများတွင် ဤမျှမြင့်မားသော အသိဉာဏ် ရှိနေပါသလား။</p> <p>လမင်း ပေါ်လာသောအခါ မျောက်ဝံဘုရင်ကြီးသည် အပြင်ဘက်သို့ ပြန်ထွက်ကာ လကို စိုက်ကြည့်နေပြန်သည်။ လုပေါင်သည် တစ်စုံတစ်ရာသော အထီးကျန်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မျောက်ဝံဘုရင်ကြီးမှာပေါင်းရှင်းကျီ ကို လွမ်းဆွတ်နေပုံရသည်။</p> <p>အချိန်များ တစ်မိနစ်ချင်း ကုန်လွန်သွားသည်။ Check-in တာဝန် ပြီးဆုံးရန် မိနစ်အနည်းငယ်သာ လိုတော့သည်။ ညနက်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူသည် မိုးလင်းမှသာ ထွက်ခွာနိုင်ပေမည်။</p> <p>လုပေါင်သည် ယခုအခါ အလွန်ကျော်ကြားနေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ Follower မှာ ၃ သန်းကျော်သွားပြီဖြစ်ပြီး ၎င်းကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ၃ ကြိမ်ဖြင့်သာ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ယနေ့ရရှိသော လက်ဆောင်များ၏ တန်ဖိုးမှာ ယွမ် ၅ သောင်းကျော်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>Ocean Live Stream ၏ အကြီးအကဲဖြစ်သူ ချန်လင်းဟွာ သည် လုပေါင်နှင့် ဆက်သွယ်ရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ကြိုးစားနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လုပေါင်သည် မည်သည့် အဖွဲ့အစည်းထဲတွင်မှ မရှိသလို စာချုပ်လည်း ချုပ်ဆိုထားခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအခါ များပြားလှသော Guild များနှင့် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ပလက်ဖောင်းများသည် လုပေါင်ကိုအ ဆက်သွယ်ရန် အချက်အလက်များကို အလုအယက် ရှာဖွေနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဖုန်းခေါ်လို့ ရပြီလား” </p> <p>ချန်လင်းဟွာကမေးသည်။</p> <p>“မရသေးပါဘူး ဆရာ။ အဲဒီမှာ လိုင်းမရှိလို့ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့ စာတို ချန်ထားခဲ့ပါတယ်။”</p> <p>“စာချုပ် ငါးမျိုး ပြင်ဆင်ထားလိုက်။ သူ့ကို ဆက်သွယ်ရတာနဲ့ ငါကိုယ်တိုင် သွားပြီး စာချုပ်ချုပ်မယ်။”</p> <p>အကြီးအကဲမှာ ပြတ်သားလှသော်လည်း ဆက်သွယ်၍ မရသေးပေ။</p> <p>စူပါ Streamer တစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာပြီဖြစ်သော်လည်း သူသည် မည်သည့် စာချုပ်မှ မရှိသေး။ ချန်လင်းဟွာသည် လုပေါင်၏ ထုတ်လွှင့်မှုက ဈေးကွက်ကို မည်မျှ လွှမ်းမိုးသွားသည်ကို သိရှိပြီး ဤအခွင့်အရေးကို အရယူရန် ပြင်ဆင်နေတော့သည်။</p> <p>“ဆရာ... Live ကို ကြည့်လိုက်ပါဦး။” </p> <p>ဝန်ထမ်းတစ်ဦးကအော်လိုက်သည်။</p> <p>“ဘုရားရေ။”</p> <p>ယနေ့ Ocean Live Stream ၏ ဝန်ထမ်းအားလုံး အချိန်ပို ဆင်းနေကြရသည်။ လုပေါင်၏ ထုတ်လွှင့်မှုကြောင့် ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုသူ များမှာ မကြုံစဖူး များပြားနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save