Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">မျောက်ဝံတိုက်ကွက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အခန်းထဲတွင် လူပေါင်းများစွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>ထိုစဉ် အတန်ကြာ ငြိမ်သက်နေသော လုပေါင်၏ ထုတ်လွှင့်မှုအခန်း၌ ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>[အောင်မြင်သည်:] မျောက်ဝံဖြူဂူတွင် Check-in လုပ်ဆောင်မှုအောင်မြင်ပါသည်။</p> <p>တစ်ခဏချင်းမှာပင် လုပေါင်၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားပြီး ဘေးနားရှိ မျောက်ဝံဘုရင်ကြီးပင် လန့်သွားကာ သူ့ကို လှည့်ကြည့်ရသည်။</p> <p>[ဆုလာဘ်:] မျောက်ဝံတိုက်ကွက် အဆင့်ငယ် အောင်မြင်မှု။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် လုပေါင်သည် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို ပုရွက်ဆိတ် ထောင်ပေါင်းများစွာ ကိုက်ခဲနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘဲ မျက်လုံးများ သွေးကြောများ ဦးနှောက်နှင့် အတွေးအခေါ်များပင် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>ဤအခြေအနေသည် စက္ကန့်ပိုင်းမျှသာ ကြာမြင့်ပြီးနောက် လုပေါင်သည် မြေပြင်ကို လက်သီးနှစ်ဖက်ဖြင့် အားပြင်းစွာ ထိုးချလိုက်သည်။</p> <p>“ဝူးးးးး”</p> <p>ရူးသွပ်ဖွယ်ရာ ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ခံရခက်လှသော ကိုက်ခဲယားယံမှုနှင့် နာကျင်မှုအားလုံးမှာ ထိုထုချက်နှင့် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် စူပါမန်းတစ်ဦး ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>မီတာ ရာချီမြင့်သော ကမ်းပါးယံကြီးကို ကြည့်ရင်း သူသည် အောက်သို့ ပြေးဆင်းချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာသည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် ဤအမြင့်မှ ငုံ့ကြည့်ရန်ပင် သူ မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။</p> <p>ဖြူမျောက်ဝံဂူတွင် Check-in လုပ်ခြင်းက သူ့ကို မျောက်ဝံတိုက်ကွက် ကျင့်စဉ်၏ အဆင့်ငယ် အောင်မြင်မှုကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးအပ်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှ ပရိသတ်များမှာလည်း လုပေါင်၏ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြောင့် လန့်သွားကြပြီး မှတ်ချက်များ တရစပ် တက်လာသည်။</p> <p>“တောက်... အေးအေးဆေးဆေး နေတာ မဟုတ်ဘူး။ဟိုမှာကြည့်ဦး... မျောက်ကလေးတွေကို လန့်ကုန်အောင် လုပ်နေတယ်။”</p> <p>“မျောက်ဝံဘုရင်ကြီးက ပြောနေမှာပဲမင်းကတော့ တကယ့်ကောင်ပဲလို့။”</p> <p>“သူ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ဟို ဖြူဖျော့ဖျော့ မျောက်အိုကြီး ပါးရိုက်သတ်တာကို ခံချင်လို့လား။”</p> <p>ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲအဖြစ် မျောက်ဝံဘုရင်ကြီးက လုပေါင်ကို လက်ဝါးဖြင့် ရုတ်တရက် ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p>“ဟင်...”</p> <p>လုပေါင် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ နောက်သို့ လွှားခနဲ ခုန်လိုက်ရာ မီတာ ၃ မီတာခန့် အကွာသို့ ရောက်သွားသည်။</p> <p>“မျောက်ဝံတိုက်ကွက်”</p> <p>မျောက်ဝံဘုရင်ကြီးသည် ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရာ မူလက ၂ မီတာကျော်ရှိသော အရပ်မှာ ၃ မီတာခန့်အထိ မြင့်တက်လာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်သော်လည်း တောက်ပသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ လသာည၏ နောက်ခံနှင့်အတူ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p>“စီနီယာ ဖြူကြီး... ဒါ အထင်မှားတာပါ။အထင်မှားတာ။” </p> <p>လုပေါင်သူ့ကိုယ်သူ ပါးရိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ ဘာလို့ အကြောင်းမဲ့ သွားအော်မိပါလိမ့်။</p> <p>မျောက်ဝံဘုရင်ကြီးက လက်တစ်ဖက်ကို ရုတ်တရက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>“သွားပြီ...”</p> <p>လုပေါင်သည် လှည့်၍ ထွက်ပြေးရင်း မျောက်ဝံတိုက်ကွက်၏ အမွေအနှစ်များကို ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်နေမိသည်။ မတ်စောက်လှသော ကမ်းပါးယံမှာ သူ့အတွက် မြေပြန့်သဖွယ် ဖြစ်နေပြီး မျောက်ဝံဘုရင်ကြီးကလည်း နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာသည်။</p> <p>ပရိသတ်များမှာ မှင်သက်ကုန်ကြသည်။ </p> <p>“ငါတို့ကစွန့်စားခန်း ရုပ်ရှင်ကြည့်နေတာလေ အခုတော့ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး သိုင်းရုပ်ရှင်ဖြစ်သွားတာလဲ။”</p> <p>“တစ်ချက်ခုန်တာ မီတာ ၁၀ ကျော်တောင်လား။”</p> <p>ယခုအချိန်တွင် လုပေါင်သည် မျောက်ဝံဖြူတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း မျောက်ဝံဘုရင်ကြီးက ပို၍ မြန်ဆန်နေဆဲပင်။</p> <p>မျောက်ဝံဘုရင်ကြီးသည် လုပေါင်၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး လက်မောင်းဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။ လုပေါင်က လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း လွင့်ထွက်သွားကာ ခြေလှမ်း ရှစ်လှမ်းခန့် ပြန်ခုန်ပြီးမှ အရှိန်သတ်နိုင်တော့သည်။</p> <p>“ဝိညာဉ်မျောက်ခုန်ချက် မျောက်ဝံကိုယ်ဟန်  မင်းက တကယ်ပဲ မျောက်ဝံတိုက်ကွက်ကို နားလည်သွားတာလား။” </p> <p>မျောက်ဝံဘုရင်ကြီးကအမှောင်ထဲမှ ထွက်လာသည်။</p> <p>လုပေါင်သည် ခြေဖျားထောက်ကာ ဒူးကို အနည်းငယ် ကွေးထားပြီး ပခုံးကို ဘယ်ညာ ယိမ်းနွဲ့နေမိသည်။ မျက်လုံးများကလည်း မျောက်ဝံဘုရင်ကြီးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ၎င်းမှာ အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကိုယ်ဟန်ပင်။</p> <p>မျောက်ဝံဘုရင်ကြီးသည် တိုက်ခိုက်မှုများကို ဆက်တိုက် ပြုလုပ်သော်လည်း လုပေါင်က လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းနေသည်။ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ လေ့ကျင့်ပေးနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်ကို လုပေါင် နားလည်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် အပြင်လူအမြင်တွင်မူ အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။ဒီလူက တကယ်ရော လူ ဟုတ်ရဲ့လားဟု ဝိုင်းမေးနေကြသည်။</p> <p>မျောက်ဝံဘုရင်ကြီးသည် လုပေါင်ကို ပခုံးဖြင့် တိုက်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရပ်လိုက်သည်။ ၎င်းက လုပေါင်ကို အတန်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ဟိန်းဟောက်ကာ ဂူအတွင်းသို့ ပြန်ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>လုပေါင်သည် ဒဏ်ရာမရသော်လည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် အကြိမ်ကြိမ် လိမ့်သွားခဲ့သဖြင့် နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။ သို့သော် သူသည် အလွန် သန်မာလာပြီး လျင်မြန်လာသည်ကို ခံစားရသည်။ လေတိုးသံ မျောက်ဝံများ၏ အသက်ရှူသံ သူ၏ နှလုံးခုန်သံနှင့်သစ်ရွက်ကြွေသံများကိုပင် ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေရသည်။</p> <p>“အံ့ဩဖို့ ကောင်းလိုက်တာ။”</p> <p>သူ၏ အသားအရေမှာလည်း ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ကြည်လင်လာသည်။ သူ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ ပရိသတ်များ၏ မှတ်ချက်များနှင့် လက်ဆောင်များမှာ အလွန်အမင်း တက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p>မျောက်ဝံချိုင့်ဝှမ်းမှာ ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လုပေါင်သည် မျောက်ဝံဘုရင်ကြီးနှင့်အတူ လကို စိုက်ကြည့်ရင်း တစ်ညလုံး ထိုင်နေခဲ့သည်။</p> <p>မိုးလင်းသောအခါ လုပေါင်သည် ထူးခြားသော ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။ ညက လရောင်အောက်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းက အေးမြသော်လည်း နေရောင်အောက်တွင်မူ ပူပြင်းလှသည်။ ၎င်းမှာ မျောက်ဝံတိုက်ကွက်၏ နေရောင်နှင့် လရောင် သန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>“ဖြူကြီး... ကျွန်တော် သွားတော့မယ်။ ခင်ဗျား မနေ့ကပေးတဲ့ ရွှေတုံးတွေကို ယူသွားမယ်နော်။”</p> <p>ကြက်တူရွေးကြီး ပြန်ရောက်လာပြီး အပြင်ဘက်မှ အော်မြည်နေသည်။ ၎င်းသည် လုပေါင်၏ ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် လန့်ပြီး ထွက်ပြေးသွားရာမှ ယခုမှ ပြန်လာခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>မျောက်ဝံဘုရင်ကြီးက ဂူထဲမှ ထွက်လာကာ သူ့ကို မျောက်အရက်တစ်အိုး ပေးလိုက်ပြီး ရွှေတုံးတစ်ဆုပ်ကိုလည်း ထပ်ပေးလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>“ကျေးဇူးပဲ‌နော်..လက်ဆောင်တွေ ထပ်ပေးတာလား။ဟဲဟဲ..စိတ်မပူပါနဲ့ ကျွန်တော် ပေါင်းရှင်းကျီကို ရှာပေးပါ့မယ်။” </p> <p>လုပေါင်ပျော်ရွှင်သွားပြီး အိတ်ထဲသို့ အတင်းထည့်လိုက်သည်။ ရွှေတုံးပေါင်း ၅၀ ကျော်သွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p>လုပေါင်သည် ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ ပိုက်ဆံအိတ်ထဲမှ ယွမ် ၁၀၀ တန် တစ်ရွက်ကို ထုတ်ပေးလိုက်ကာ</p> <p>“အခုခေတ်မှာ သံစုတ်တောင် တစ်ပိဿာဆိုတန်သလောက်ရတာပဲ။ ဖြူကြီးပေးတာကိုတော့ ကျွန်တော် ယူလိုက်ပါ့မယ်။ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ဒီမှာ ယွမ် ၁၀၀ပါ အပိုကို အကြွေပြန်အမ်းစရာ မလိုပါဘူး။ ဒါ တရားဝင် ရတဲ့ ဝင်ငွေပါ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save