Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရွှေရောင်ကမ်းခြေမှာ ဝက်မွေးရင် ကောင်းမလား။</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရက်ပေါင်းများစွာ ကောင်းကောင်းမအိပ်ခဲ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ခရီးပန်းလာသည်နှင့်ပေါင်းကာ လုပေါင်သည် နောက်တစ်နေ့ မွန်းတည့်ချိန်အထိ အိပ်မောကျသွားတော့သည်။</p> <p>မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ကြက်တူရွေးကြီးသည် မျက်နှာကျက်ရှိ မီးဆိုင်းကို တွယ်ကပ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စပ်စုကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>“အဲ့မှာဘာလုပ်နေတာလဲ။ အောက်ကိုဆင်းလာခဲ့ဦးလေ။”</p> <p>“ဂူး..”</p> <p>ကြက်တူရွေးကြီးသည် ပျံဆင်းလာပြီး သူ၏ပခုံးပေါ်တွင် နားလိုက်သည်။ ဤစိမ်းသက်သော ပတ်ဝန်းကျင်သစ်က ၎င်း၏ စပ်စုချင်စိတ်ကို နှိုးဆွနေပုံရသည်။ ၎င်းသည် အလွန်လိမ္မာပြီး လုပေါင်အိပ်နေစဉ် မနှောင့်ယှက်ခဲ့ပေ။</p> <p>လုပေါင် ရေချိုးပြီး အဝတ်အစားလဲကာ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာချိန်တွင် ဧည့်ခန်းထဲမှ သူ့မိဘများ စကားပြောသံကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>“အခုတော့ စုန့်ခွန်လင်း  က အဲဒီမြေကွက်ကို ရသွားပြီ။ငါတို့ အဆက်အသွယ်ကောင်းရအောင် သုံးခဲ့သမျှ ပိုက်ဆံတွေ အကုန်အလကားဖြစ်ကုန်တာပဲ။”</p> <p> </p> <p>မိခင်ဖြစ်သူကျန်းရွှယ်ချင်းက ညည်းတွားနေသည်။</p> <p>“သူ အဲဒီမြေကို လုယူသွားမယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်ကကြည့်ရင်တော့ ငါတို့အတွက် စွန့်စားမှုတစ်ခု သက်သာသွားတာပေါ့မဟုတ်ဘူးလား။” </p> <p>ဖခင်ဖြစ်သူ လုပိုင်ဟောက်က နောင်တအနည်းငယ်ဖြင့် ပြန်ပြောသည်။</p> <p>သူ၏ အမှားကြောင့် စုန့်ခွန်လင်းသည် ရွှေရောင်ကမ်းခြေ၏ မြေကွက်အမှတ် (၂) ကို လေလံအောင်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ မြေကွက်က သေးသော်လည်း အဆင့်မြင့် ဗီလာများ ဆောက်လုပ်လိုက်လျှင် အလွန်ကောင်းမည့် ဈေးနှုန်းများဖြင့် ရောင်းချနိုင်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p>“ဘာကိုစွန့်စားရမှာလဲ။ ရွှေရောင်ကမ်းခြေ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ ဘာတွေရှိလဲ ရှင်မသိဘူးလား။ ကြယ်ငါးပွင့်ဟိုတယ်တွေ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ကွန်ဗင်းရှင်းစင်တာတွေ ဝမ်ဒါပလာဇာနဲ့ နာမည်ကြီး အထက်တန်းကျောင်းတွေ ရှိတာလေ။ ငါတို့ ဒါကို မျက်စိကျနေတာ ၃ နှစ်ခွဲရှိပြီ‌နေပြီ။အခုတော့ အားလုံး သဲထဲရေသွန်ဖြစ်ကုန်ပြီ။အဲ့တာရှင့်ကြောင့်။”</p> <p>“မြေကွက်အမှတ် (၁) က ရုတ်တရက်ကြီး ပိုင်ရှင်ရှိသွားမှန်း ဘယ်သူသိမှာလဲ။” </p> <p>လုပိုင်ဟောက်သက်ပြင်းချလိုက်ကာဆိုသည်။</p> <p>သူတို့သည် ပိုက်ဆံအလုံအလောက် ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း မြေကွက်အမှတ် (၁) ၏ လေလံပွဲကို ဖျက်သိမ်းလိုက်သဖြင့် မြေကွက်အမှတ် (၂) ၏ ဈေးနှုန်းမှာ အလွန်အမင်း မြင့်တက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>“လုပေါင်သည် တိတ်တဆိတ် ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်ကမ်းခြေကမြေလေလံပွဲလား။စနစ်က သူ့ကိုပေးထားသော ဧက ၂၀၀ သော မြေနေရာက အဲဒီမှာ မဟုတ်လား။”</p> <p>“ဝု ဝု” </p> <p>အိမ်ရှိဘော်ဒါကိုလီ ခွေးကြီး ဒါပေါင်သည် လုပေါင်ကို တွေ့သွားပြီး ဝမ်းသာအားရဖြင့် အမြီးနန့်ကာ အပေါ်ထပ်သို့ ပြေးတက်လာသည်။</p> <p>“ဘာဖြစ်တာလဲ ဒါပေါင်။ အပေါ်မှာ ဘယ်သူရှိလို့လဲ။ရှောင်မုန့် လား။” </p> <p>ကျန်းရွှယ်ချင်းကဒုတိယထပ်သို့ လှမ်းကြည့်သည်။</p> <p>“မေမေ.. သား ပြန်ရောက်နေပြီ။” </p> <p>လုပေါင်ကလှမ်းထူးလိုက်ပြီး ပြေးတက်လာသော ဒါပေါင်၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဝု”</p> <p>ဒါပေါင်သည်နှင်းလုံးလေးကို မြင်သောအခါ အံ့ဩစွာ ဟောင်တော့သည်။ </p> <p>ဤငှက်ကဘယ်ကရောက်လာတာလဲ။</p> <p>“ဂူး...”</p> <p>နှင်းလုံးလေးကလည်း ခေါင်းလေးစောင်းကာ လုပေါင်၏ ပခုံးပေါ်မှ ဒါပေါင်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p>လုပေါင် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာသောအခါ အိမ်ထဲရှိ တင်းမာသော အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။</p> <p>“ဘယ်တုန်းက ပြန်ရောက်တာလဲ။ ဒီကြက်တူရွေးက ဘယ်ကဝယ်လာတာလဲ။”</p> <p>လုပိုင်ဟောက်ကစတင်စပ်စုသည်။</p> <p>“ဒီမနက်ပဲ ပြန်ရောက်တာပါ။ကြက်တူ‌ရွေးတစ်‌ကောင်လမ်းမှာ တွေ့လို့ ကောက်လာတာပါ။”</p> <p>လုပေါင်သည် လက်ဖက်ရည်ဝိုင်းပေါ်ရှိ မြေပုံကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ရွှေရောင်ကမ်းခြေ၏ ဖွံ့ဖြိုးရေးမြေပုံဖြစ်ပြီး အစိမ်းရောင်နေရာကြီး တစ်ခုနှင့် အသေးတစ်ခု ရှိနေသည်။ အသေးလေးတွင်၂ ဟု မှတ်သားထားပြီး အကြီးကြီးတွင် ၁ ဟု မှတ်ထားသည်။</p> <p>မြေကွက်အမှတ် (၁) မှာ ၁၃၃,၂၀၀ စတုရန်းမီတာ ဧက ၂၀၀ ခန့်ရှိပြီး မြေကွက်အမှတ် (၂) မှာ ၁၉,၉၈၀ စတုရန်းမီတာ ဧက ၃၀ ခန့်သာရှိသည်။</p> <p>“စနစ်... ရွှေရောင်ကမ်းခြေ မြေနေရာကို အပေါ်စီးကနေ ပြပေးစမ်း။”</p> <p>လုပေါင်မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ ဤမြေကွက်အမှတ် (၁) မှာ သူပိုင်သော မြေနေရာဖြစ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိလိုက်သည်။</p> <p>စနစ်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ။လေလံတင်ရမည့် မြေကိုတောင် သူပိုင်ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်တာလား။</p> <p>လုပေါင် စနစ်၏ မြေပုံကို ကြည့်ကာ တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။ ဤဧရာမ မြေကွက်ကြီးက တကယ်ပင် သူပိုင်ဆိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုစဉ် အိမ်ရှေ့တံခါးကခေါ်ဘဲလ်သံ မြည်လာသည်။</p> <p> “ဆရာလု... အကြီးအကဲ စုန့် ရောက်လာပါတယ်။”  </p> <p>အိမ်အကူကလှမ်းအော်သည်။</p> <p>“စုန့်ခွန်လင်း...သူ ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ။ငါတို့ကိုလာ‌လှောင်တာ‌တော့မဟုတ်ပါဘူးနော်။”</p> <p> လုပိုင်ဟောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ့မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု လိုအပ်နေလို့ လာပူးပေါင်းတာလား။ဒါပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။စုန့်မိသားစုက သူတို့ထက် အင်အားအများကြီး ပိုတောင့်တင်းတာပဲ။</p> <p>“ရှင်ကို လာလှောင်တာပေါ့။” </p> <p>ဟုကျန်းရွှယ်ချင်းက ပြောကာ အပေါ်ထပ်သို့ ခြေဆောာက်ကာတက်သွားတော့သည်။</p> <p>စုန့်ခွန်လင်းသည် အလွန်ပင် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေသည်။ ရွှေရောင်ကမ်းခြေ မြေကွက်အမှတ် (၁) မှာ ပိုင်ရှင်ရှိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်နေသဖြင့် သူသည် မြေကွက်အမှတ် (၂) ကို ဈေးကြီးပေးကာ လေလံဆွဲခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>“ကြိုဆိုပါတယ် ဥက္ကဋ္ဌစုန့်။ အခုချိန်မှာ စာရွက်စာတမ်းတွေ လုပ်နေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။” </p> <p>လုပိုင်ဟောက်ကဟန်ဆောင်ပြုံးကာ နှုတ်ဆက်သည်။</p> <p>ရောက်လာသူမှာ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် လှပစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p>“စာရွက်စာတမ်းတွေက အစောကြီးကတည်းက ပြီးနေပါပြီဗျာ။ဟား..ဟား။ဒီတစ်ခါ လာတာက ခင်ဗျား ရွှေရောင်ကမ်းခြေက ဗီလာတစ်လုံး လိုချင်လားလို့ လာမေးတာပါ။ ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော်တို့တွေ ဒီမှာနေလာတာ ကြာပြီပဲ ကျွန်တော့်ဆီက ဝယ်မယ်ဆိုရင် အထူးလျှော့ဈေး ပေးပါ့မယ်ဗျာ” </p> <p>စုန့်ခွန်လင်းကအလွန်ပင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောနေသည်။</p> <p>လုပိုင်ဟောက်၏ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ စုန့်မိသားစုသည် အဆက်အသွယ်ကောင်းများကိုသုံးကာ ဤမြေကို ကြိုတင် လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်ကို သူ နားလည်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ စီးပွားရေးပြိုင်ဘက်များဖြစ်ပြီး ယခင်ကတည်းက မတည့်ကြပေ။</p> <p>“တကယ်တော့ မြေကွက်အမှတ် (၁) မှာ ပိုင်ရှင်ရှိနေပြီဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ မနေ့တစ်နေ့ကမှ သိတာ။ ဒါက ရွှေရောင်ကမ်းခြေရဲ့ စီမံကိန်းမြေပုံပဲကြည့်လိုက်ပါဦး။ မြေကွက်အမှတ် (၁) မှာ ဗီလာတွေ ဆောက်လို့မရဘူး။ကန့်သတ်ချက်တွေ အများကြီးပဲ။ အဲဒီမှာ စိုက်ပျိုးရေးခြံ ဒါမှမဟုတ် အပန်းဖြေစခန်းပဲ လုပ်လို့ရမယ်ထင်တယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မြေကွက်အမှတ် (၂) ကတော့...”</p> <p>စုန့်ခွန်လင်းက ရှေ့ဆက်ကာ ကြွားလုံးထုတ်နေတော့သည်။</p> <p>လုပေါင် နားလည်လိုက်သည်။ ဤလူကြီးက တမင်လာကြွားခြင်းပင်။</p> <p>“ခင်ဗျားက တကယ်ပဲ တော်တော်ကံကောင်းတာပဲ။”</p> <p>လုပိုင်ဟောက် အမှန်တကယ်ပင် အားကျနေမိသည်။ အမှားအယွင်း မရှိလျှင် ဤစီမံကိန်းမှ ယွမ်သန်းပေါင်း ရာနှင့်ချီ မြတ်စွန်းပေလိမ့်မည်။</p> <p>“ဟားဟားဟား” </p> <p>စုန့်ခွန်လင်းတဟားဟား ရယ်မောနေသည်။</p> <p>“မြေကွက်အမှတ် (၁) ပိုင်ရှင်က အဲဒီမှာ ဝက်ခြံ ဒါမှမဟုတ် ကြက်ခြံ ဆောက်လိုက်ရင် ခင်ဗျား‌ဆောက်မဲ့ဗီလာမှာ လူတွေ နေပါ့ဦးမလား။”</p> <p>လုပေါင်က ကြားဖြတ် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လာကြွားမနေနဲ့။ ခင်ဗျားမြေနဲ့ကနီးနီးလေး။သိပ်ကြွားနေရင် နောက်ကျရင် သားက ဝက်တွေ အများကြီး မွေးပစ်လိုက်မယ်။ငါ့ဘာမှတ်။</p> <p>အဲဒီအခါကျရင် ခင်ဗျားရဲ့ ဗီလာတွေကို ဈေးကောင်းနဲ့ ရောင်းရဦးမလား ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။ ဝယ်မယ့်သူတွေလည်း အနံ့အသက်ကြောင့် ထွက်ပြေးကုန်မှာပဲ။</p> <p>“ဟားဟား၊ လုဟောက်... ခင်ဗျားသားက ခင်ဗျားအတိုင်းပဲနော် အမြော်အမြင်ကို မရှိဘူး။ ဒီလို ရွှေထွက်တဲ့ မြေနေရာမှာ ဘယ်သူက ကြက်ခြံ ဝက်ခြံ လညဆောက်မှာလဲ။”</p> <p>စုန့်ခွန်လင်းက လုပေါင်ကို လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ယခင်ကတည်းက လုပိုင်ဟောက်အပေါ် အညှိုးထားခဲ့သူဖြစ်သဖြင့် ယခုအခါ အားရပါးရ လာရောက် နှိမ်ချနေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>“သောက်ပေါ”</p> <p>စုန့်ခွန်လင်း၏နောက်မှ ပါလာသော မိန်းကလေးက လုပေါင်ကို အထင်သေးစွာ ကြည့်နေသည်။</p> <p>ယွမ်သန်းပေါင်း ထောင်ချီတန်သော မြေနေရာတွင် ကြက်ခြံ ဆောက်မည်ဟု ပြောခြင်းမှာ အသိဉာဏ်မရှိရာ ရောက်သည်ဟု သူမ ထင်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save