Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒါ ခင်ဗျားတို့ တောင်းဆိုခဲ့တာပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရူးနေတဲ့လူတစ်ယောက်တောင် ဒီလိုမျိုး လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။</p> <p>“ငါ့ရဲ့ မြေကွက်အမှတ် (၂) က သိပ်မကြီးပေမဲ့ သေချာဒီဇိုင်းဆွဲလိုက်ရင် သီးသန့်ဗီလာ အလုံး ၁၀၀ ဆောက်ဖို့ ပြဿနာမရှိဘူး။ လုဟောက်... ခင်ဗျား တစ်လုံးလောက် ဝယ်ဖို့ စဉ်းစားပါလား။ ခင်ဗျားအတွက်ဆို ယွမ်သန်း ၃၀ နဲ့ ပေးပါ့မယ်ဗျာ။”</p> <p>လုပိုင်ဟောက်၏ ဝမ်းချုပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော မျက်နှာပေးကိုကြည့်ကာ စုန့်ခွန်လင်းသည် အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေသည်။</p> <p>“သန်း ၃၀ လား။ အလုံး ၁၀၀ ဆိုရင် သန်း ၃၀၀၀ ပေါ့။ ခင်ဗျား ဒီမြေကို ဝယ်တုန်းက သန်းတစ်ထောင်တောင်မပြည့်ဘူး။ ခင်ဗျားကို ဂုဏ်ပြုရမှာပဲ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သန်းတစ်ထောင်ကျော်လောက်ကို မြတ်မှာပဲ။အားကျပါတယ်ဗျာ။”</p> <p>လုပိုင်ဟောက်၏ မျက်ခွံများ တဆတ်ဆတ် တုန်သွားသည်။ ဤဈေးနှုန်းမှာ ချဲ့ကားပြောခြင်းမဟုတ်သော်လည်း ဗီလာ အလုံး ၁၀၀ ဆောက်လျှင်တော့ အနည်းငယ် ကျပ်ညပ်နေပေလိမ့်မည်။ သို့သော် အလုံး ၈၀ ဆိုလျှင်တော့ အေးဆေးပင်။</p> <p>“မဟုတ်ရပါဘူးဗျာ။သန်း ၈၀၀ ဒါမှမဟုတ် တစ်ထောင်လောက် မြတ်ရင်ကိုတော်ပါပြီ။ ဒါနဲ့ ခင်ဗျား ဝယ်ချင်ရင်တော့ အစောကြီး ပြောထားနော် မဟုတ်ရင်တော့ ကုန်သွားမှာ စိုးရတယ် ဟားဟားဟား။”</p> <p>စုန့်ခွန်လင်းသည် လုပိုင်ဟောက်၏ အနေရခက်သော အမူအရာကိုကြည့်ကာ အားရပါးရ ရယ်မောပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p>“ဝက်မွေးချင်တဲ့လူ.. ကျေးလက်ဘက်မှာ ဝက်သွားမွေးဖို့ မြေသွားရှာချေဦး။”</p> <p>စုန့်ခွန်လင်း၏ သမီးဖြစ်သူက လုပေါင်ကို ရန်စသော အမူအရာဖြင့် ပြောကာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ထွက်ခွာသွားသည်။</p> <p>“ကောင်းပြီလေ။” </p> <p>လုပေါင်မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်သည်။ တောက်... ငါကပဲ သူ့ကို အရင်ပစ်သွားတဲ့ ရည်းစားကျနေတာပဲ။ နင်က ဘယ်သူမို့လို့လဲ။ငါ့ရဲ့အနာဂတ်သတို့သမီးမှမဟုတ်တာ။</p> <p>နင်ကိုယ်တိုင်က ငါ့ကို ဝက်မွေးခိုင်းတာဆိုတော့ ငါလည်း အားနာမနေတော့ပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သန်း ၃၀ တန် ဗီလာတွေ ဘယ်နှလုံးလောက် ရောင်းရမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့ကွာ။</p> <p>ဝက်တစ်အုပ်တည်းနဲ့ မလုံလောက်သေးဘူး။ ကြက်တစ်သိန်းလောက် ထပ်ထည့်မယ်။ပြီးတော့ အနံ့ဆိုးထွက်မယ့် မြောင်းတွေတူးပြီး ဘဲသောင်းချီ မွေးပစ်မယ်။ခင်ဗျားတို့ကို ဒုက္ခပေးပစ်မယ်!။ငိုဖို့သာ ပြင်ထားကြတော့။</p> <p>အတတ်နိုင်ဆုံး နီးကပ်တဲ့နေရာမှာ ဝက်တွေမွေး မြောင်းပုပ်တွေတူး ဘဲတွေ ကြက်တွေနဲ့ ပြည့်နေအောင် လုပ်ပစ်မယ်။</p> <p>“သန်း ၃၀ ဆိုတာကတော့ စဉ်းစားသင့်တဲ့ ဈေးပဲ။”</p> <p>ကျန်းရွှယ်ချင်း အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာသည်။</p> <p>“သူတို့က ပိုက်ဆံပြန်ပေးရင်တောင် ငါမယူဘူး။ အပေါစားတွေ။ သူ့ဆီကို ဆူနာမီပဲ လာတိုက်လိုက်ပါတော့ အဲဒီအခါကျမှ သုံးသန်းနဲ့တောင် ရောင်းမထွက်ဘဲ နေလိမ့်မယ်။”</p> <p>လုပိုင်ဟောက် ဒေါသထွက်နေသည်။</p> <p>လုပေါင်သည် နှင်းလုံးလေးကို ခေါ်ကာ မီးဖိုချောင်သို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ သူ ကောင်းကောင်းမစားရသည်မှာ ရက်အတော်ကြာပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ရွှေရောင်ကမ်းခြေ သည် ရှုခင်းမှာအလွန်လှပသည်။ လုပေါင် ရောက်သွားချိန်တွင် ခရီးသွားများ ဘီကီနီဝတ်ထားသော မိန်းကလေးများနှင့် စည်ကားနေသည်။ သူသည် သူပိုင်သော ဧက ၂၀၀ သော မြေနေရာကို ကြည့်ရန် ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>မြေကွက်အမှတ် (၁) တွင် ယခင်က ဝိုင်စက်ရုံတစ်ခု ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ တရားဝင် ပြန်လည်ပိတ်သိမ်းထားပြီးဖြစ်သည်။ သူ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အံ့ဩသွားရသည်။ နေရာတစ်ခုလုံးကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ထားပြီးသားပြီးဖြစ်သည်။</p> <p>ကြီးမားသော ဝိုင်စက်ရုံ စိုက်ခင်းများ ပန်းခြံနှင့် မြက်ခင်းပြင် ရေကန်ကြီး တစ်ခု သို့သော် အားလုံးမှာ ပစ်ထားသဖြင့် ကြည့်မကောင်းဖြစ်နေသည်။ ပန်းမန်များနှင့် မြက်ပင်များမှာ လူတစ်ရပ်နီးပါး မြင့်နေပြီး ရေကန်ထဲတွင်လည်း ပလတ်စတစ်အိတ်များ မျောနေကြသည်။</p> <p>လုပေါင် သဘောကျသည်မှာ ရှေးဟောင်းပုံစံ ဝိုင်စက်ရုံကြီးပင်။ အနည်းငယ် ဟောင်းနွမ်းနေသော်လည်း အခြေခံအားဖြင့် အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။</p> <p>“ဒီထဲကို ဝင်လို့မရဘူး။” </p> <p>ကင်းလှည့်ကားဖြင့်လုံခြုံရေးတစ်ဦး ရောက်လာသည်။</p> <p>လုပေါင်က ရှင်းပြရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း လုံခြုံရေးက သူ့ကိုမြင်သည်နှင့် အံ့ဩသွားကာ အမြန်ဆင်းလာ၍ အလေးပြုလိုက်သည်။</p> <p>“မင်္ဂလာပါ ဥက္ကဋ္ဌကြီး”</p> <p>သူက ငါ့ကို ဘယ်လိုသိတာလဲ။စနစ်က ဖန်တီးပေးလိုက်တာလား။</p> <p>“ကျွန်တော့်ကို သိလို့လား။” </p> <p>လုပေါင်သူ့ကိုယ်သူ ညွှန်ပြကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်တော့်ကို မစ္စတင်းလင်က ငှားထားတာပါ။ မနေ့ကပဲ ဥက္ကဋ္ဌကြီးရဲ့ ဓာတ်ပုံကိုပြလို့ မြင်ဖူးထားပါတယ်။”</p> <p>တင်းလင်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။လုပေါင် ကြောင်သွားသည်။</p> <p>“သူက ဒီဝိုင်စက်ရုံရဲ့ ပိုင်ရှင်ဟောင်းပါ။ အောက်ထပ်မှာ ရွှေ့လို့မပြီးသေးတဲ့ ဝိုင်တွေ ရှိနေသေးလို့ ကျွန်တော့်ကို စောင့်ခိုင်းထားတာပါ။”</p> <p>လုပေါင် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။</p> <p>“ခင်ဗျားဌေးကို ပြောလိုက်ပါ။ ဝိုင်တွေကို ဒီမှာ ဆက်ထားလို့ ရပါတယ်။ ကျွန်တော် ဒီနေရာကို ဖျက်ပစ်ဖို့ အစီအစဉ်မရှိဘူး။ နှစ်အတော်ကြာ ထားရင်တောင် ရပါတယ်။”</p> <p>လုပေါင် စဉ်းစားကြည့်ရာ ဤအဆောက်အဦးများကို ထိုအမျိုးသမီးက ပိုက်ဆံအကုန်အကျခံ ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ ပစ္စည်းများကို ခေတ္တသိုလှောင်ထားခြင်းကို လက်ခံပေးလိုက်သည်။</p> <p>ဧက ၂၀၀ သော မြေမှာ အမှန်တကယ် ကျယ်ဝန်းလှသည်။ ပိုင်ရှင်ဟောင်းက သေချာပြင်ဆင်ထားပုံရပြီး လမ်းကလေးများ ရေကန်နှင့် အဖိုးတန်သစ်ပင်များ ရှိနေသည်။ နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ အနည်းဆုံး တစ်နှစ်ခန့် ပစ်ထားပုံရခြင်းပင်။</p> <p>သူ လမ်းလျှောက်ရင်း မြေကွက်အဆုံးသို့ ရောက်သောအခါ ဘေးနားတွင် လေလံအောင်သွားသော မြေကွက်အမှတ် (၂) ကို တွေ့ရသည်။ ထိုမြေနေရာမှာ ပို၍ မြင့်သဖြင့် ဗီလာဆောက်ရန် တကယ်ပင် သင့်တော်လှသည်။</p> <p>“ဖေဖေ... သမီးကိုလည်း တစ်လုံးပေးနော်။ အစ်ကို့ကို ပေးရင် သမီးကိုလည်း ပေးရမှာပဲ။”  </p> <p>လုပေါင်ရင်းနှီးသောအသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>စုန့်ခွန်လင်းသည် လူတစ်စုကို ခေါ်ကာ မြေနေရာ လာရောက်စစ်ဆေးနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ စကားပြောနေသူမှာ မွန်းတည့်ချိန်က သူ့ကို သောက်ပေါ ဟုခေါ်ခဲ့သော စုန့်မေကျိန်း ပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စုန့်ခွန်လင်းတို့အဖွဲ့ကလည်း လုပေါင်ကို မြင်သွားကြသည်။</p> <p>သွားပြီ... အရှက်ကွဲတော့မှာပဲ။</p> <p>“ဒါ လုဟောက်ရဲ့ သား မဟုတ်လား။ဟားဟား... ဘာဖြစ်လို့လဲ။မင်းအဖေက လာဖို့ ရှက်နေလို့မင်းကို ပတ်ဝန်းကျင်ကိုကြည့်ဖို့လွှတ်လိုက်တာလား။” </p> <p>စုန့်ခွန်လင်းသည်လုပေါင်ကို မြင်သည်နှင့် တက်ကြွသွားတော့သည်။</p> <p>လုပေါင်က ပြုံးပြလိုက်ပြီး ဘာမှမရှင်းပြတော့ပေ။ သူသည် ဤနေရာသို့ အကြောင်းမဲ့ လာမိခြင်းကို သူ့ကိုယ်သူ နောင်တရနေမိသည်။</p> <p>“လာ လာ... ဒီကို လာကြည့်။ ဒီနေရာက အကောင်းဆုံးပဲ။ အရှေ့ဘက်မှာ စည်ကားတဲ့ မြို့ပြအနောက်ဘက်မှာ ပင်လယ်ပြင်ကြီးတောင်ဘက်မှာ ကမ်းခြေလှလှလေးတွေ ရှိတယ်။ အခုတောင် ဗီလာ ၁၁ လုံး ကြိုတင်မှာထားပြီးပြီ။ စနေနေ့ကျရင် စရန်ငွေပေးထားတဲ့လူတွေကို ခေါ်လာပြရဦးမှာ။ ခင်ဗျားအဖေကို ပြန်ပြောလိုက်ပါ၊။ဝယ်ချင်ရင် မြန်မြန်လာပါလို့။”</p> <p>စုန့်ခွန်လင်းက လုပေါင်ကို လိုက်ပြရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောနေသည်။</p> <p>“အစ်မ... ဒါ ဘယ်သူလဲ။”</p> <p>“ဝက်မွေးမယ့်သူလေ။” </p> <p>စုန့်မေကျိန်းကအထင်သေးသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဝက်မွေးမယ့်သူ။ဖေဖေကလည်း... ဘာလို့ ဒီလိုလူမျိုးကို အချိန်ကုန်ခံပြီး စကားပြောနေရတာလဲ။” </p> <p>စုန့်ချင်းဝေက မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်သည်။ ဝက်မွေးမယ့်သူက ဒီက ဗီလာကို ဝယ်နိုင်ပါ့မလား။</p> <p>အနည်းဆုံး ယွမ် ၂၈ သန်းကနေ ၃၆ သန်းအထိ ရှိမည့် ဗီလာများ ဖြစ်သည်။</p> <p>လုပေါင်သည် ထိုလူစု၏ လှောင်ပြောင်မှုများကို လျစ်လျူရှုကာ မြေကွက်အမှတ် (၁) ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဤမျှ ကောင်းမွန်သော မြေနေရာတွင် ဝက်မွေးရမည်မှာ တကယ်ပင် နှမြောစရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ငါ ဝက်တွေပဲ မွေးမှာမဟုတ်ဘူး။ သူတို့ရဲ့ မြင်ကွင်းကို ကွယ်သွားအောင် ဧရာမ ဆိုင်းဘုတ်ကြီးတစ်ခု ထောင်ပြစ်လိုက်မယ်။</p> <p>ဆိုင်းဘုတ်မှာ ဝက်တစ်သောင်း ဘဲတစ်သိန်းနဲ့ ကြက်တစ်သန်း မွေးမြူရေးစင်တာလို့ ရေးထားမယ်။ ပြီးတော့ ဇီဝဓာတ်ငွေ့ စက်ရုံ တည်ဆောက်ပြီး မြွေဟောက် ၈ ကောင် ၁၀ ကောင်လောက် မွေးဖို့ လိုင်စင်ပါ ယူလိုက်မယ်။ ကွက်တိပဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save