Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၄</h2> <h2 style="text-align: center;">ငါတို့သူဌေးက ပြောတယ် သူက မင်းကိုတို့တမင်တကာ ဒုက္ခပေးနေတာတဲ့</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် အရှုံးပေါ်တာကတော့ ဘာမှ မဟုတ်သေးပါဘူး။</p> <p>“အိုစုန့် ရှေ့က အခြေအနေကို သွားမေးကြည့်ပါဦးလား။ငါတို့ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်လို့အဆင်ပြေတယ်ဆိုရင် ဒီနေ့ပဲ အပြတ်ဖြတ်မယ်။ ငါတို့အတွက် ဒီလောက် စီမံခန့်ခွဲမှုစရိတ်ကို လျှော့ပေးစရာ မလိုပါဘူး။</p> <p>“ဟုတ်တယ်၊ သွားမေးကြည့်လိုက်။”</p> <p>သူတို့တွေက ကုဋေချီတန်တဲ့ ဗီလာတွေကိုတောင် အလွယ်တကူ ဝယ်နိုင်ကြတာပဲ ဒီလောက် စီမံခန့်ခွဲမှုစရိတ်ကို ဂရုစိုက်ကြပါ့မလား။</p> <p>အချို့ကတော့ ပွဲကြည့်ချင်သဖြင့် ဝိုင်းပြီး မြှောက်ပင့်ပေးနေကြသည်။</p> <p>စုန့်ခွန်လင်းမှာ ကျားပေါ်ရောက်နေသည့် အလား ဆင်းရခက်နေသည်။ ယနေ့ ဒီကိစ္စကို ကောင်းကောင်း မကိုင်တွယ်နိုင်လျှင် သူ တကယ် ဒုက္ခရောက်တော့မည်ဆိုတာ သိသည်။ သူက အတင်းအကျပ် ပြုံးလျက်</p> <p>“အာ... ကျွန်တော် အရင်က သွားခဲ့ဖူးပါတယ်။ အမှတ် (၁) မြေကွက်ပိုင်ရှင်ကတော့ အခုလောလောဆယ် မရှိဘူး ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့။ကျွန်တော် သေချာပေါက် ဖြေရှင်းပေးပါ့မယ်။”</p> <p>လုပေါင်ကတင်းလင်ကို တွေ့သွားသည်။ ဤနေရာတွင် ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်သွားနေရန် သူမကို သူ ကြိုတင် ဖုန်းဆက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဟိုမှာ အပြာရောင် ဂါဝန်နဲ့ အမျိုးသမီးက အမှတ် (၁) မြေကွက်ပိုင်ရှင် မဟုတ်ဘူးလား။”</p> <p>လုပေါင်က လူအုပ်နောက်မှနေ၍ ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအော်သံကြောင့် လူအများအပြားက အောက်ဘက်ရှိ တင်းလင်ကို သတိထားမိသွားကြသည်။ သူမသည်လုပ်ကငန်းစဉ်များကို လာရောက် စစ်ဆေးနေပုံရသဖြင့် သူမသည် အမှတ် (၁) မြေကွက်၏ သူဌေးအစစ် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်။</p> <p>ကျန်းရွှယ်ချီသည် ခဏတာ မှင်သက်သွားပြီး နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအသံက ဘာလို့ သူမသား အသံနဲ့ တူနေရတာလဲ။</p> <p>ဒီကောင်လေး ပြဿနာလာရှာတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။</p> <p>“အဖေ” </p> <p>စုန့်မယ်ကျိန်းက သူမဘာသာ သွားမည်ဟု အမူအရာ ပြလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းသွားရင်...ထားလိုက်ပါတော့။ငါပဲ သွားလိုက်မယ်။” </p> <p>စုန့်ခွန်လင်းကသူကိုယ်တိုင် ရှေ့ထွက်ရမည်ကို သိသည်။ သူ့နောက်က လူအုပ်ကြီးက မြေခွေးအိုကြီးတွေချည်းပဲ။သူ ဘယ်လိုလုပ် လိမ်လို့ ရပါ့မလဲ။</p> <p>လူအုပ်ကြီးသည် အမှတ် (၁) မြေကွက်ရှိ ဝိုင်ချက်စက်ရုံဆီသို့ အမြန်သွားကြသည်။</p> <p>“ဟင်... ဒါ မစ္စတင်း မဟုတ်လား။</p> <p>သူတို့ အနားရောက်သွားသည့်အခါ တစ်စုံတစ်ယောက်က တိန်လင်းကို မှတ်မိသွားသည်။</p> <p>“မစ္စတင်းဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။”</p> <p>“ဒီဝိုင်ချက်စက်ရုံရဲ့ ပိုင်ရှင်ဟောင်းလေ။ သူမမှာ ဒီလောက် ငွေကြေးအင်အား ရှိပုံမရဘူး။ သူမမိသားစုက ဒီလောက် ပိုက်ဆံ ထုတ်ပေးနိုင်ပေမဲ့ အကုန်လုံး အမေရိကန်ကို သွားအခြေချကုန်ကြပြီ မဟုတ်လာ။ဘာလို့ ပြန်ရောက်နေတာလဲ။”</p> <p>“မဟုတ်သေးဘူး။ ကျွန်တော် အဆက်အသွယ်တွေနဲ့ စစ်ကြည့်တုန်းက အမှတ် (၁) မြေကွက်ကို လု မျိုးရိုးနဲ့ သူဌေးတစ်ယောက် ယူသွားတာပဲ သိရတယ်။တခြား အချက်အလက် ဘာမှ ရှာမရဘူး။</p> <p>တင်းလင်ကို သိသူများ ရှိနေသေးသည်။တင်းလင်၏ ဝိုင်ချက်စက်ရုံမှာ အတော်အတန် နာမည်ကြီးခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်လား။</p> <p>“လု...”</p> <p>လူအတော်များများက လု မျိုးရိုးရှိသော သူဌေးများကို စဉ်းစားကုန်ကြသည်။ သို့သော် ချင်းကျန်းမြို့တွင် ဤမျှ များပြားသော ငွေကြေးအင်အား ရှိသူများထဲတွင် လုပိုင်ဟောက် ကလွဲ၍ တခြား လု မျိုးရိုး မရှိသလောက်ပင်။ သို့သော် လုပိုင်ဟောက်မှာလည်း အသင့်အတင့်သာ ချမ်းသာသူဖြစ်ရာ ဤမျှ ပိုက်ဆံ အမြောက်အမြား မထုတ်နိုင်ချေ။</p> <p>“ဒါရိုက်တာလု...ဒါ ခင်ဗျားပဲ မဟုတ်လား။</p> <p>အချို့က လုပိုင်ဟောက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကြသည်။</p> <p>“ကျွန်တော့်မှာသာ အဲဒီလောက် ငွေကြေးအင်အား ရှိရင် ဘာလို့ ဒီမှာ ဗီလာလာဝယ်နေမှာလဲ။အောက်က မြေကွက်မှာ ကိုယ့်ဘာသာ အိမ်ဆောက်နေတာ ပိုမကောင်းဘူးလား။”</p> <p>လုပိုင်ဟောက်ကမျက်စောင်းထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။ ထိုသူက သူ့ကို လှောင်နေသည်ဟု သူ သံသယဝင်မိသည်။</p> <p>“အဲဒါတော့ ကျွန်တော်တို့လည်း မသိဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ ဝက်မွေးတာနဲ့ မစင်ကျင်းတွေ လုပ်တာကတော့ ဒါရိုက်တာလု ခင်ဗျား လုပ်နိုင်တဲ့ အလုပ်မျိုးပဲ ဟားဟားဟား။”</p> <p>ရယ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လုပိုင်ဟောက်သည် အမှတ် (၁) မြေကွက်ကို အနိုင်ရခဲ့သူ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမှ မယုံကြပေ။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လုပိုင်ဟောက်တွင် ထိုကဲ့သို့သော ငွေကြေးအင်အား မရှိသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>အမှတ် (၂) မြေကွက်ကို ရဖို့တောင် သူ မနည်း ကြိုးစားခဲ့ရသည်။ရန်ပုံငွေတွေချေးငွေတွေ အကြာကြီး ပြင်ဆင်ခဲ့သော်လည်း မရခဲ့ချေ။ သို့ဖြစ်ရာ ဧက ၂၀၀ ရှိသော အမှတ် (၁) မြေကွက်ကို သူ မည်သို့ ရနိုင်ပါ့မလဲ။</p> <p>စုန့်ခွန်လင်းက လူတွေကို ခေါ်လာသည်။ လုပေါင်က ကြိုပြောထားသဖြင့် တိန်လင်းက လုံခြုံရေးတွေကို မတားခိုင်းတော့ပေ။</p> <p>သူမသည် လူအုပ်နောက်တွင် ပုန်းနေသော လုပေါင်ကို မြင်ပြီး အတော်လေး ဆွံ့အသွားမိသည်။ ဒီသူဌေးလေးက ဘယ်လောက်တောင် အားနေလို့ ဒီလို စိတ်ကူးပေါက်ရတာလဲ။စုန့်ခွန်လင်းကို ဒုက္ခပေးဖို့အတွက် သူ့ဘက်က အကျိုးအမြတ်ရဖို့ကိုတောင် ထည့်မတွက်ဘူး။</p> <p>သူ စိုက်ထူထားတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်တွေကို ကြည့်ပြီး သူမတောင် အန်ချင်သလို ဖြစ်မိသည်။</p> <p>“တင်းလင်လေး မင်းရဲ့ ဝိုင်ချက်စက်ရုံက အခုမွေးမြူရေးခြံ ဖြစ်သွားပြီလား။” </p> <p>လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဪ...ဦးလေးလင်းပဲ။”</p> <p>တင်းလင်ထိုသူကို မှတ်မိသည်။သူမမိသားစုနှင့် အဆက်အသွယ် ရှိသူဖြစ်သည်။ သူမက ပြုံးပြီး</p> <p>“မင်္ဂလာပါ ဦးလေးလင်း။ ဒီနေရာကို နောင်မှာ မွေးမြူရေးခြံအဖြစ် ပြောင်းဖို့ တကယ်ပဲ စီစဉ်ထားပါတယ်။ ဒါက သူဌေးရဲ့ တောင်းဆိုချက်ပါ။”</p> <p>သူမက ပြုံးလျက် ဆိုင်းဘုတ်ကို ညွှန်ပြသည်။</p> <p>လင်းဖိန်ရှန်းက စပ်စုသည်။</p> <p>“မင်းတို့ သူဌေးက ဘယ်သူလဲ။”</p> <p>“သူဌေးက သူ့အကြောင်း မပြောခိုင်းထားဘူးရှင့်။ ကျွန်မကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ပဲ ခိုင်းထားတာ။”</p> <p>တင်းလင်ကဝေခွဲမရသည့် အမူအရာ ပြပြီးမှ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p>“သူက မင်းကို တမင် ဒုက္ခပေးနေတာပဲ။”</p> <p>“အိုစုန့် ခင်ဗျား ဘယ်သူ့ကို သွားငြိုးမိတာလဲ။မြန်မြန်သွား တောင်းပန်လိုက်ပါ။ ဘယ်သူ့မှာ အမှားရှိရှိ ခင်ဗျား တောင်းပန်ဖို့ လိုတယ်။”</p> <p>စုန့်ခွန်လင်းနှင့် ရင်းနှီးသူ အချို့က အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားကြပြီးတစ်ဖက်လူက စုန့်ခွန်လင်းကို တမင် ဒုက္ခပေးနေခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့ကိုလည်း ရွံစရာကောင်းအောင် တမင် လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>စုန့်ခွန်လင်း၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်အောင် ဖြူလျော်နေပြီး စဉ်းစားလို့ မရ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် များသောအားဖြင့် သူ မကြောက်ရသော သူများကိုသာ စော်ကားလေ့ရှိသည်။ ဒီလောက် ရက်စက်တဲ့သူက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ။</p> <p>“ကျွန်တော်က စုန့်ခွန်လင်းပါ။အမှတ် (၂) မြေကွက်ကို အနိုင်ရထားတဲ့သူပါ။ ခင်ဗျားတို့ သူဌေးနဲ့ တွေ့ချင်ပါတယ်။ မစ္စတင်းအနေနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးလို့ ရမလား။”</p> <p> </p> <p>စုန့်ခွန်လင်းက ထိုသူ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိချင်နေသည်။သို့မှသာ သူ ဖြေရှင်းနိုင်မည် မဟုတ်လား။</p> <p>လုပိုင်ဟောက်ကလွဲလို့ သူ စော်ကားမိတဲ့ လုမျိုးရိုးနဲ့ သြဇာရှိသူကို သူ စဉ်းစားလို့ မရပေ။ ဒီလောက် လူကုံထံတွေ ကြားထဲကနေ အမှတ် (၁) မြေကွက်ကို အလွယ်တကူ ယူနိုင်တဲ့သူက ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။</p> <p>လုပိုင်ဟောက်တော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။</p> <p>တိန်လင်းက စုန့်ခွန်လင်းကို အကဲခတ်ပြီး သအားနာသလို အမူအရာဖြင့် ပြောသည်။</p> <p>“စိတ်မရှိပါနဲ့ ဒါရိုက်တာစုန့် ကျွန်မတို့ သူဌေးက ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့ဘူးလို့ ပြောထားပါတယ်။”</p> <p>ဒီလူက ဘာလို့ လုပေါင်ကို သွားစော်ကားမိတာလဲ။</p> <p>လုပေါင်က ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ မာန်တက်နေသူ ဖြစ်ရာ သူ့ဘက်က အရှုံးပေါ်မှာကိုလည်း လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပုံရသည်။</p> <p>“ဒါဆို ခင်ဗျားတို့ သူဌေးက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ပြောပြလို့ ရမလား။ကျွန်တော် စုန့်ခွန်လင်းက ခင်ဗျားကို သေချာပေါက် ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်။”</p> <p>စုန့်ခွန်လင်း၏ နဖူးမှ ချွေးစေးများ တရစပ် စီးကျနေသည်။ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ဒီလိုလူကို သွားငြိုးမိတာက သူ့အတွက် အလွန် ဒုက္ခရောက်စေနိုင်သည်။</p> <p>သူ့ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ငွေတွေ ထုတ်ပေးနေတဲ့ ဘဏ်မန်နေဂျာက မျက်မှောင်ကြုတ်နေတာကို သူ သတိထားမိသည်။ အကယ်၍ ဒီကိစ္စကို ကောင်းကောင်း မဖြေရှင်းနိုင်ဘဲ သုံးလအတွင်း အဲဒီငွေ အမြောက်အမြားကို ပြန်ဆပ်ခိုင်းရင် သူ ဘာနဲ့ ဆပ်ရမှာလဲ။</p> <p>သူ အခု အကြောက်ဆုံးက သြဇာရှိသူတစ်ယောက်ကို စော်ကားမိမှာနဲ့ ပိုကြောက်ဖို့ ကောင်းတာက ငွေကြေးထောက်ပံ့မှု ပြတ်တောက်သွားမှာကိုပဲဖြစ်သည်။</p> <p>တိန်လင်းက ခေါင်းခါပြီး</p> <p> “စိတ်မကောင်းပါဘူးရှင့်။”</p> <p> </p> <p>စုန့်ချင်းဝေ မအောင့်နိုင်တော့ပေ။ နောင်မှာ ဒီဗီလာမှာ နေရင်း ဒါတွေကို ရင်ဆိုင်ရမှာကို တွေးမိရုံနဲ့တင် သူ စိတ်ဆင်းရဲနေပြီ။ သူက ချက်ချင်း ဆဲဆိုတော့သည်။</p> <p>“မင်းတို့ သူဌေးက ဘယ်က အကောင်လဲ။ဒီမှာ ရှိနေတဲ့သူတွေ ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာမင်း သိလား။”</p> <p>“မင်း ပါးစပ်ကိုပိတ်ထားစမ်း။”</p> <p>စုန့်ခွန်လင်းက ဟောက်လိုက်သည်။ ဒီငတုံးက အခြေအနေ ဘယ်လောက် ဆိုးနေလဲဆိုတာ မမြင်ဘူးလား။</p> <p>သူ လူတွေ အများကြီးကို စော်ကားခဲ့ဖူးသည်၊ များသောအားဖြင့် သူ မကြောက်တတ်သော်လည်း အခု အခြေအနေကတော့...</p> <p>“ရှင်က ဘာလို့ သူ့ကို လာအော်နေတာလဲ။”</p> <p>လူအများကြီးရှေ့မှာ သားဖြစ်သူ အအော်ခံရသဖြင့် စုန့်ခွန်လင်း၏ ဇနီးသည် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။ သူမ၏ အသည်းကျော် သားလေးမှာလည်း မျက်နှာရှိသေးသည် မဟုတ်လား။</p> <p>တင်းလင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ဒေါသထွက်နေသော စုန့်ချင်းဝေကို ကြည့်ကာ ပြောသည် </p> <p>“မင်း ဒီလောက်တောင် သိချင်နေမှတော့ ငါ ပြောပြမယ်။ ငါတို့ သူဌေးက ပြောတယ်သူက မင်းကို တမင်တကာ ဒုက္ခပေးနေတာတဲ့။ ဒီမှာ မွေးမြူရေးခြံအတွက် တိရစ္ဆာန်တွေ အကုန်လုံး ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း တစ်သုတ်ပြီး တစ်သုတ် ရောက်လာတော့မယ်။ ပြီးတော့ အရာအားလုံးက ဥပဒေနဲ့အညီ လုပ်ဆောင်ထားတာ ဖြစ်လို့ ဘယ်သူမှ ဝင်စွက်ဖက်လို့ မရဘူး။ အခု ကျေနပ်ပြီလား။”</p> <p>“ဟား...” </p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်ကအံ့သြတကြီး အသံထွက်လာသည်။</p> <p>“အိုစုန့်တော့ ဒုက္ခအကြီးအကျယ် ရောက်ပြီ။</p> <p>“ဒီဗီလာကို ဝယ်ဖို့ မလိုတော့ဘူး။ ဒီမြေကွက် ပိုင်ရှင် မပြောင်းသရွေ့ပြောင်းသွားရင်တောင် အမှတ် (၁) ပိုင်ရှင်ကို သွားစော်ကားမိသလို ဖြစ်ဦးမယ်။ ဒီလူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိရသရွေ့ ဘယ်သူမှ ကြားထဲက ဝင်မပါရဲကြဘူး။”</p> <p>လုပေါင်က စုန့်ခွန်လင်းကို ရွံသွားအောင် လုပ်ချင်ရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း တခြားသူများကတော့ သူ့လုပ်ရပ်ကို အဲဒီလို မမြင်ကြပေ။</p> <p>ရင်းနှီးသော ဘဏ်မန်နေဂျာမှာလည်း စတင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စုန့်ခွန်လင်းက အမှတ် (၂) မြေကွက်ကို ယူရန် သုံးခဲ့သော ငွေအများစုမှာ သူ့မှတစ်ဆင့် လည်ပတ်ထားခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>စုန့်ခွန်လင်းမှာ ယိုင်နဲ့သွားပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူ့ခေါင်းထဲတွင် သူ ဘယ်သူ့ကို သွားစော်ကားမိသလဲဆိုတာကိုသာ အသည်းအသန် စဉ်းစားနေတော့သည်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ သူ စော်ကားခဲ့တဲ့သူတွေက များလွန်းနေတယ်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save