Book List

<h2 style="text-align: center;">သိုင်းစကြဝဠာရဲ့ နတ်ဘုရားအရှင်</h2> <h2 style="text-align: center;">(စာစဉ်-၃၁)</h2> <p> </p> <h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၀၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရွှေဥပေါက်ခြင်း၊ ခြေသုံးချောင်း ရွှေကျီးကန်း ထွက်ပေါ်လာခြင်း(၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာသစ်ပင်ပေါ်တွင် ပူပြင်းသော စွမ်းအင်များ ပြန့်နှံ့နေပြီး အနီရင့်ရောင် အလင်းတန်းများက စိမ်းလန်းသော သစ်ရွက်များကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>နက်နဲလှသော ရူန်းစာလုံး မျိုးစုံဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသည့် တောက်ပသော ရွှေဥကြီး တစ်လုံးသည် နေရောင်ခြည်သလင်းကျောက်ထံမှ စွမ်းအင်များကို ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူနေခဲ့၏။</p> <p>အလင်းတန်းများက ရွှေဥကြီး အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားပြီး အနီရင့်ရောင် စွမ်းအင်များက အရည်ပျော်နေသော ချော်ရည်များအလား စုစည်းကာ ဥအတွင်းသို့ စီးဝင်နေခဲ့သည်။</p> <p>ဝီ... ဝီ... ဝီ...</p> <p>ထိုဖြစ်စဥ်အတွင်း ရွှေဥကြီးမှာ တုန်ခါနေခဲ့၏။</p> <p>ဝူယွမ်နှင့် အခြားသူများက စူးစိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။ ဤသည်မှာ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့် ဖြစ်၏။</p> <p>ကြည့်ရသည်မှာ ဥက ပေါက်တော့မည့်ပုံ ပေါ်နေလေသည်။</p> <p>ဤရွှေကျီးကန်း ဥမှာ ဝူယွမ် မြင်ဖူးသမျှထဲတွင် အံ့ဩစရာအကောင်းဆုံးသော မိစ္ဆာသားရဲဥ တစ်လုံး ဖြစ်လေသည်။</p> <p>၎င်းကို မဟာယန်ပြည်ထောင်စု၏ မြူခိုးသစ်တောတွင် သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုနေရာတွင် ယန်အနှစ်သာရအရည်ဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာ ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ခံထားရပြီး ဖြစ်လေသည်။</p> <p>၎င်းသည် အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်ပမာဏကို စုပ်ယူထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p>နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းကို ကမ္ဘာသစ်ပင်ပေါ်တွင် ထားရှိခဲ့ပြီး နေ့ရောညပါ ကမ္ဘာသစ်ပင်၏ စွမ်းအင်များဖြင့် အာဟာရ ဖြည့်တင်းပေးခဲ့လေသည်။</p> <p>သို့သော် ဤမျှများပြားလွန်းသော စွမ်းအင်များ ရှိနေသော်လည်း ရွှေဥမှာ အခွံမပေါက်သေးဘဲ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြသခဲ့ပေ။</p> <p>ယခုအခါ နေရောင်ခြည်သလင်းကျောက်၏ ပူပြင်းလှသော စွမ်းအင်က နောက်ဆုံးတွင် ရွှေဥကြီးကို တုံ့ပြန်လာစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းထံတွင် အသိစိတ် ရှိနေပုံရပြီး နေရောင်ခြည်သလင်းကျောက်၏ စွမ်းအင်များကို ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူနေခဲ့လေသည်။</p> <p>ရွှေဥကြီး၏ တုန်ခါမှုမှာလည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့၏။</p> <p>ဝူယွမ်၏ နှလုံးခုန်နှုန်းမှာလည်း ရွှေဥနှင့်အတူ မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။</p> <p>“ဂျွတ်...”</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် အချိန်တစ်ခုကြာပြီးနောက် ရွှေဥကြီးမှာ အက်ကွဲသွားခဲ့လေသည်။</p> <p>သေးငယ်သော အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ၎င်းပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်သွားကာ မကြာမီမှာပင် ဥခွံမှာ လုံးဝ ကွဲအက်သွားခဲ့လေတော့သည်။</p> <p>“ကျိ...ကျိ”</p> <p>နူးညံ့ပြီး စူးရှသော အော်မြည်သံတစ်ခု ၎င်းအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p>တောက်လောင်နေသော အနီရောင် အလင်းတန်းများက အနီရင့်ရောင် နေမင်းတစ်စင်းအလား ဥအတွင်းမှ ပစ်လွှတ်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>အနီရောင်နေမင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရွှေရောင်များ၊ အနီရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ဝန်းရံထားသည့် အနက်ရောင် ခြေသုံးချောင်းကျီးကန်း တစ်ကောင်ကို ခပ်ရေးရေး မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။</p> <p>ဤသည်မှာ အလွန် မှော်ဆန်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>အပြင်ဘက်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပါဝင်သော အနီရောင်နေမင်း တစ်စင်းနှင့် တူပြီး ပုံရိပ်မှာမူ အနက်ရောင် ခြေသုံးချောင်းကျီးကန်း တစ်ကောင်၏ ပုံရိပ် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ခြေသုံးချောင်းရွှေကျီးကန်း ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဥခွံများမှာ ပူပြင်းသော စွမ်းအင်အရည်များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ခြေသုံးချောင်း‌ရွှေကျီးကန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားကြလေသည်။</p> <p>၎င်း၏ ခြေထောက်သုံးချောင်းက နေရောင်ခြည်သလင်းကျောက်ပေါ်တွင် ထောက်ထားပြီး သလင်းကျောက်မှာလည်း အသားထဲသို့ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်လောက်အောင် ပျော်ဝင်သွားခဲ့၏။</p> <p>ဝူယွမ်နှင့် အခြားသူများ၏ အံ့ဩမှင်တက်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် ရွှေကျီးကန်းက နေရောင်ခြည်သလင်းကျောက်၏ စွမ်းအားများကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေခဲ့လေသည်။</p> <p>အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် နေရောင်ခြည်သလင်းကျောက်မှာ လုံးဝ အရည်ပျော်သွားပြီး ၎င်း၏ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရလေတော့သည်။</p> <p>“ရွှစ်၊ ရွှစ်...”</p> <p>မီးတောက်များက ခြေသုံးချောင်းရွှေကျီးကန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။ ပြင်းထန်လွန်းသော အပူချိန်က ကမ္ဘာသစ်ပင်၏ သစ်ကိုင်းများကိုပင် လောင်ကျွမ်းသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>“အရမ်း အားကောင်းလွန်းတယ်... နတ်ဘုရားသားရဲ ရွှေကျီးကန်းပီပီပဲ... အဲ့က ထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ မီးတောက်တွေက ငါ့ရဲ့ ဖန်ထျန်းအစီအရင်ထက်တောင် ပိုပြီး အားကောင်းသေးတယ်..."</p> <p>“ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေခြင်းအဆင့် အားကောင်းတဲ့ သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်တောင်မှ အဲ့မီးတောက်အလင်းတန်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး...”</p> <p>အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်းက အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>“ဝူယွမ်... ‌ရွှေကျီးကန်းနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မြန်မြန် အသုံးပြုလိုက်...” ဟွမ်က သူ့ကို သတိပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>ရွှေကျီးကန်း၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်အားကောင်းလွန်းလှသဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ‌ရွှေကျီးကန်းကို ထိန်းချုပ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p>ဝူယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်သွားခဲ့၏။ သူက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ရွှေကျီးကန်းအနီးသို့ ချဉ်းကပ်ရန် နူးညံ့သော အချက်ပြမှု တစ်ခုကို ပေးပို့လိုက်လေသည်။</p> <p>“ကျိ...”</p> <p>ရွှေကျီးကန်းက ချဉ်းကပ်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အာရုံခံမိပြီး တောက်လောင်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ဝူယွမ်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>ရွှစ်... ‌</p> <p>ရွှေကျီးကန်း၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး ဝူယွမ်ထံသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းလာခဲ့၏။</p> <p>ဝူယွမ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ‌ရွှေကျီးကန်းကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည့် ခံစားချက်တစ်ခု ခံစားရစေခဲ့သည်။</p> <p>“ကျိ... ကျိ... မေမေ...”</p> <p>ခြေသုံးချောင်းရွှေကျီးကန်းက သူ့ကို မေမေဟု ချက်ချင်း ခေါ်လိုက်လေသည်။</p> <p>ဝူယွမ်မှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားပြီး အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p>ဤအချိန်တွင် ခြေသုံးချောင်းရွှေကျီးကန်းက သူ့ထံသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ခုန်အုပ်လာခဲ့ပြီး ၎င်း၏ စိတ်အားထက်သန်မှုမှာ ပူပြင်းလွန်းနေခဲ့သည်။</p> <p>အစစ်အမှန် နေမင်းမီးတောက်က သူ၏ အရေပြားကို ခြောက်သွေ့သွားစေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း မီးဖုတ်ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>သို့သော် သူ နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။</p> <p>ဤသည်မှာ ကလေးလေး၏ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံမှု ဖြစ်ပြီး စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည် မဟုတ်လော... သူ ကလေးလေး၏ စိတ်ဓာတ်ကို ကျဆင်းစေ၍မရပေ။</p> <p>အာဏာရှင်သွေးများက သူ၏ ကိုယ်တွင်း၌ ဆူပွက်လာပြီး ကောင်းကင်ပြာနဂါးပုံစံကို တိုက်ရိုက် အသက်သွင်းလိုက်ရာ နဂါးကြေးခွံ အလွှာတစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ပူပြင်းသော မီးတောက်များကို တားဆီးပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>ခြေသုံးချောင်းရွှေကျီးကန်းက ဝူယွမ်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်လာခဲ့၏  ဝူယွမ်က ကျီးကန်းလေးကို ပွေ့ဖက်ထားပြီး လောင်ကျွမ်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>“ကဲ၊ ကလေးလေး... မင်းရဲ့ မီးတောက်တွေကို မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ အရင် ပြန်သိမ်းလိုက်ဦး...”</p> <p>ဝူယွမ်က လျင်မြန်စွာ ဆက်သွယ်လိုက်ပြီး ရွှေကျီးကန်းလေး၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို အရင်ဆုံး ထိန်းချုပ်ရန် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>၎င်း၏ စိတ်အားထက်သန်မှုက ဝူယွမ်ကို ပြာကြသွားစေနိုင်လေသည်။</p> <p>“ကျိ...”</p> <p>ခြေသုံးချောင်းရွှေကျီးကန်းက လိမ္မာစွာဖြင့် စကားနားထောင်ပြီး ဟူ၏ မီးတောက်များကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အလွန် အားကောင်းလွန်းနေလေသည်။</p> <p>ယခုလေးတင် မွေးဖွားလာရုံသာ ရှိသေးသဖြင့် ဤစွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပုံရပြီး အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ပြန်လည်မရုပ်သိမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>“မေမေ သင်ပေးမယ်...”</p> <p>ဝူယွမ်သည် အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိသဖြင့် ကျီးကန်းလေူကို လမ်းညွှန်ပေးရန်အတွက် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခြေသုံးချောင်းရွှေကျီးကန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ထပ်မံ ဝင်ရောက်စေလိုက်သည်။</p> <p>ဝူယွမ်သည် ခြေသုံးချောင်းရွှေကျီးကန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းတွင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>၎င်းမှာ ယခင်က သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ဖန်တီးထားခဲ့သော မူလနေမင်းရူန်းစာလုံးပင် ဖြစ်ပြီး ၎င်းအတွင်းသို့ မူလရူန်းစာလုံး အစစ်အမှန် ရှင်းလင်းချက်မှ နေမင်းရူန်းစာလုံး ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းကို သူ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ဤရူန်းစာလုံးသည် ခြေသုံးချောင်းရွှေကျီးကန်းဥ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး ယခုအခါ ၎င်း၏ သွေးကြောများ အတွင်း၌ စီးဆင်းနေသော ရူန်းစာလုံးမျိုးစေ့ တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ခြေသုံးချောင်းရွှေကျီးကန်း၏ စွမ်းအင် အူတိုင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းများသည်လည်း ရွှေကျီးကန်း၏ မွေးရာပါ စွမ်းရည်များ ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>ယင်းသည် သွေးမျိုးဆက်အမွေအနှစ် တစ်ခုကို ရရှိထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>“ဒါကြောင့် ငါ့ကို မေမေလို့ ခေါ်နေတာကိုး...”</p> <p>ဝူယွမ်မှာ ချွေးတွေပျံလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>ဝိညာဉ်အမှတ်အသား တစ်ခုအလား ဖြစ်နေသော နေမင်းရူန်းစာလုံး၏ တည်ရှိမှုက သူ၏ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါကို ခြေသုံးချောင်းရွှေကျီးကန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ လုံးဝ ပေါင်းစပ်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤနည်းအားဖြင့် ခြေသုံးချောင်းရွှေကျီးကန်းသည် သူနှင့် မျိုးဆက် တူညီသည်ဟူသော ခံစားချက် တစ်ခုကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဝူယွမ်သည် ထိုနေမင်း ရူန်းစာလုံးနှင့်ပင် ဆက်သွယ်နိုင်သေး၏။</p> <p>သူတို့ကြားတွင် ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု အချိန်အတော်ကြာကတည်းက တည်ဆောက်ထားပြီး ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p>“ငါက ဒီမေမေနေရာကို ငြင်းလို့တောင် မရတော့ဘူးပဲ...”</p> <p>ဝူယွမ်က မတတ်သာဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်ရသည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် ဝူယွမ်၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်၌ ခြေသုံးချောင်းရွှေကျီးကန်းက သွေးကြောများအတွင်း စီးဆင်းနေသော နေမင်းရူန်းစာလုံးကို အသက်သွင်းလိုက်နိုင်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပူပြင်းလွန်းသော စွမ်းအင်များကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်နိုင်လေသည်။</p> <p>“အင်း... မင်းကို ငါနာမည်ပေးမယ်... ဝူယွင် လို့ပဲ ခေါ်ကြတာပေါ့...” ဝူယွမ်က ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။ (ဒီနေရာတွင် ဝူက အသံထွက်ပဲတူတာပါ မျိုးရိုးနဲ့ အဓိပ္ပါယ်မတူပါဘူးဗျ၊ ဝူယွမ်ရဲ့ ဝူက မရှိခြင်း၊ကင်းမဲ့ခြင်း ဝူပါ၊ ရွှေကျီးကန်းရဲ့ဝူက ယန်ဓာတ်နဲ့၊အနက်ကို ကိုယ်စားပြုပါတယ်)</p> <p>“ဝူး၊ ဝူး...”</p> <p>ကျီးကန်းလေး၏ အော်သံများမှာ ကျိ၊ ကျိနှင့် ဝူး၊ ဝူးသာ ဖြစ်သဖြင့် ပျော်ရွှင်နေသလား၊ မပျော်ရွှင်ဘူးလား ဆိုသည်ကို ဝူယွမ် မသိခဲ့ပေ။</p> <p>ကျီးကန်းလေး ကျေနပ်သည်ဖြစ်စေ၊ မကျေနပ်သည်ဖြစ်စေ ဝူယွမ်က ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ... ယင်းနာမည်မှာ ခေါ်ရလွယ်ကူပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နာမည်နှင့်လည်း အသံထွက် တူညီနေသည် မဟုတ်လော။</p> <p>ကျီးကန်းလေးသည် နေမင်း၏ စွမ်းအားနှင့်အတူ မွေးဖွားလာပုံ ရလေသည်။</p> <p>၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားသော နေမင်းရူန်းစာလုံးမှာ ဝူယွမ်က သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ယာယီ ရေးဆွဲထားခဲ့ခြင်းမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ချက်ချင်း အသက်ဝင်သွားပြီး  နတ်ဘုရားပုံစံတစ်ခုအလား ဖြစ်လာကာ သွေးကြောများ အတွင်း၌ စွဲထင်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>“ဝူယွင်... မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ငါ့ကို ပြပါဦး...”</p> <p>ကျီးကန်းလေးတွင် မည်သည့် စွမ်းရည်များ ရှိသနည်း ဆိုသည်ကို စမ်းသပ်ရန် သူ ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။</p> <p>နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သည်အထိ ဥမှ အခွံပေါက်လာစေရန် အရင်းအမြစ်များစွာ သုံးစွဲခဲ့ရသဖြင့် သူ အိပ်စက်ခဲ့ရသောနှစ်များနှင့် ထိုက်တန်သည့် အလွန်အားကောင်းသော စွမ်းရည်များ သူ့ထံတွင် ရှိသင့်ပေသည်။</p> <p>“အကြီးအကဲဟွမ်... ကျွန်တော်တို့ကို ကျယ်ပြန့်တဲ့ နေရာတစ်ခုကို ခေါ်သွားပေးပါ...” ဝူယွမ်က ဟွမ်ထံသို့ သတင်းစကား ပါးလိုက်လေသည်။</p> <p>စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်မည်ဖြစ်ရာ သင့်တော်သော နေရာတစ်ခု သဘာဝကျကျ လိုအပ်လေသည်။</p> <p>“အင်း...”</p> <p>ဟွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် စွမ်းအားတစ်ခုက သူတို့အားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့၏။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူတို့သည် ကျယ်ပြန့်သော တောရိုင်းကမ္ဘာကြီး တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြလေသည်။</p> <p>မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်၏ ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်နယ်မြေမှာ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ပါးကိုပင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်စွမ်းရှိသဖြင့် သူတို့၏ စွမ်းအားများကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန်မှာ သဘာဝကျကျပင် ပြဿနာ မရှိပေ။</p> <p>“ကျိ...”</p> <p>ရွှေကျီးကန်းလေက ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး နေမင်းရူန်းစာလုံးက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ချက်ချင်းပင် ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှသော မီးတောက် တစ်ခု လှိုင်းတံပိုးများအလား ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏。</p> <p>“အစစ်အမှန် နေမင်းမီးတောက်...”</p> <p>ဝူယွင်က သူ၏ အချက်အလက်များကို ဝူယွမ်နှင့် မျှဝေလိုက်လေသည်။</p> <p>ဤသည်မှာ ၎င်း၏ မွေးရာပါ စွမ်းရည် ဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန် နေမင်းမီးတောက်များကို ထုတ်လွှတ်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။</p> <p>ဤနေရာရှိ လူများထဲတွင် အဘိုးအိုတစ္ဆေဖန်ထျန်းမှာ မီးတောက်များ အကြောင်းကို အနားလည်ဆုံးသူ ဖြစ်လေသည်။ ဝူယွမ်</p> <p>ဝူယွင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အစစ်အမှန်နေမင်းမီးတောက်ကို သူ ခဏတာ ထိတွေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။</p> <p>“ဒီမီးတောက်က ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအဆင့် အားကောင်းတဲ့ သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ကိုတောင် ခြိမ်းခြောက်ဖို့ လုံလောက်တယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save