Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၀၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရွှေဥပေါက်ခြင်း၊ ခြေသုံးချောင်း ရွှေကျီးကန်း ထွက်ပေါ်လာခြင်း(၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>သူက အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>ဝူယွင်မှာ ယခုလေးတင် မွေးဖွားလာရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း သူ့မီးတောက်များ၏ စွမ်းအားမှာတော့ မွေးဖွားခြင်းအဆင့် အားကောင်းသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့အပြင် ဤသည်မှာ ၎င်း၏ သာမန်ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အစစ်အမှန် မီးတောက်မျှသာဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုအတွက် အသုံးပြုခြင်းမဟုတ်သေးပေ။</p> <p>၀ူယွင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် အစစ်အမှန်  နေမင်းမီးတောက်သည် ခြေသုံးချောင်း အစစ်အမှန် မီးတောက်အစီအရင်၊ အစစ်အမှန် မီးတောက်အလင်းတိုင်၊ နေမင်းဈာပန... စသည့် နည်းပညာ မျိုးစုံကို ဖန်တီးနိုင်လေသည်။</p> <p>အတိုချုပ်ပြောရလျှင် လက်ရှိတွင် ဝူယွင်သည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအဆင့် အားကောင်းသော သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဟု ပြောလျှင်ပင် ချဲ့ကားရာ မရောက်ပေ။</p> <p>နေရာတွင် ခဏတာ အပြန်အလှန် ဆွေးနွေးပြီးနောက် အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်းသည် သူ၏ ဖန်ထျန်းအစီအရင်ကို အားဖြည့်ရန်အတွက် အစစ်အမှန် နေမင်းမီးတောက်ကို အသုံးပြုကာ ဝူယွမ်နှင့်ပင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့လေသည်။</p> <p>အကျိုးသက်ရောက်မှုနှင့် ထိခိုက်ပျက်စီးမှုမှာ မိစ္ဆာစစ်သူကြီးတစ်ဦးကို သန့်စင်ရန်ပင် လုံလောက်လှပေသည်။</p> <p>ယခင်က သူ၏ ဖန်ထျန်းအစီအရင်သည် ထိုမိစ္ဆာစစ်သူကြီးများကို ဖိနှိပ်ထားရုံသာ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပြီး သတ်ပစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းတို့ကို သန့်စင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤစွမ်းအားများ အပြင် ဝူယွင်သည် ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကိုပင် အလင်းရောင်နှင့် နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်များ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သေးသည်... ၎င်းမှာ နေမင်း တစ်စင်းအလားပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ဝူယွက်သာ ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင် နယ်မြေအတွင်း၌ ပျံသန်းနေမည်ဆိုလျှင် နေမင်းကြီးတစ်စင်း ရွှေ့လျားနေသည့်နှင့်ပင် တူညီပေလိမ့်မည်။</p> <p>ကမ္ဘာသစ်ပင်သည် သူ၏ ဖူဆန်သစ်ပင် (နေမင်းများ နားခိုရာ သစ်ပင်) ဖြစ်လာခဲ့၏။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဝူယွမ်က ကန္တာရတိမ်တိုက်နှင့် အခြားသူများကို ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်နယ်မြေအတွင်းရှိ ဝူယွင်နှင့် ယာယီ အသားကျအောင် နေခိုင်းလိုက်လေသည်။</p> <p>သူကမူ လင်ချင်းကျူကို ခေါ်ကာ အပြင်ဘက်သို့ ပြန်ထွက်လာခဲ့၏။</p> <p>လဝက်ခန့် အချိန် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲမှာလည်း အဆုံးသတ်ရန် နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာအဖွဲ့များဆီသို့ ပြန်သွားရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p>ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များအနေဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး အပြင်ထွက်ကာ ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်မှာ အတော်လေး ကြာမြင့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်... ၎င်းမှာ လုံလောက်လေပြီ။</p> <p>“ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သတင်းစကား တစ်ခု ကျွန်မ ရလိုက်တယ်... ကျွန်မတို့ ကိုးကောင်းကင် တိုင်ချင်းနန်းတော်အဖွဲ့က ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး နယ်မြေရဲ့ အလယ်ဗဟို နေရာရွှေ့ပြောင်းရေး အမှတ်ကို သွားပြီး ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး နယ်မြေကနေ ထွက်ခွာကာ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး မြို့တော်ကို ပြန်ဖို့ ပြင်ဆင်နေကြပြီတဲ့...” လင်ချင်းကျူက ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>သူမသည် ကိုးကောင်းကင် တိုင်ချင်းနန်းတော်အဖွဲ့နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဆက်သွယ်မှု တစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>“ရှင့်ရဲ့ တောင်ဂိုဏ်း အဖွဲ့လည်း အဲ့ဒီမှာ ရှိတယ်...”</p> <p>“အင်း... ဒါဆို အတူတူ ပြန်ကြတာပေါ့...”</p> <p>ဝူယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူတို့ နှစ်ဦး လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြလေသည်။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့သည် အချိန်ဖြုန်းမနေတော့ဘဲ အလျင်စလို ပြန်လာခဲ့ကြ၏။ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သူတို့ အတူ ရှိနေခဲ့သည်မှာ လုံလောက်ပြီဖြစ်ပြီး အတော်လေး ပင်ပန်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ အလယ်ဗဟို၊ နေရာရွှေ့ပြောင်းရေး အဝင်ဝအရှေ့တွင် ယွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်ငါးရာကျော်သည် တောင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်သုံးရာကျော်နှင့် ရင်ဆိုင်နေကြလေသည်။</p> <p>ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေအတွင်းသို့ မဝင်ရောက်မီ ဝူယွမ်က လဲ့ချန်ကို စော်ကားခဲ့မှုကြောင့် ယွမ်ဂိုဏ်းက အထွေထွေ စည်းရုံးလှုံ့ဆော်မှု တစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေ အတွင်းရှိ တောင်ဂိုဏ်း တပည့်များ အားလုံးကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်မည်ဟု ကျိန်ဆိုခဲ့ကြလေသည်။</p> <p>လူငယ်ဘုရင်သုံးပါး မပါဝင်သည့် ယွမ်ဂိုဏ်း အဖွဲ့မှာ ဝိညာဉ်စစ်သူကြီး ခြောက်ဦး၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင်သာ ရှိနေသဖြင့် သူတို့သည် တောင်ဂိုဏ်းကို မတိုက်ခိုက်ရဲခဲ့ကြပေ။</p> <p>ယခုအခါ ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲ၏ အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ နေရာရွှေ့ပြောင်းရေးအစီအရင် အတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် သူတို့သည် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေမှ ထွက်ခွာနိုင်ပြီး ပြိုင်ပွဲကို အဆုံးသတ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ယွမ်ဂိုဏ်းမှ လူများမှာ ဆက်လက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ချေ။</p> <p>တောင်ဂိုဏ်းကို နောက်ဆုံး အကြိမ်အဖြစ် တိုက်ခိုက်လိုကြလေသည်။</p> <p>သူတို့ဘက်တွင် လူငယ်ဘုရင်သုံးပါး မရှိသော်ငြ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ဝူယွမ် ရှိမနေခဲ့ပေ။</p> <p>ဝူယွမ်နှင့် လူငယ်ဘုရင် သုံးပါး နှစ်ဖက်စလုံးမှာ လောင်ကျွမ်းကောင်းကင် ရှေးဟောင်းရတနာတိုက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြပြီး ပြန်မလာကြသေးပေ။</p> <p>ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံး၏ အဖွဲ့များမှာ အခြေခံအားဖြင့် သူတို့၏ အဓိကခေါင်းဆောင်များ မရှိဘဲ ဖြစ်နေကြ၏။</p> <p>သို့သော် ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ဝိညာဉ်စစ်သူကြီး ခြောက်ဦးက ပိုမိုယုံကြည်မှု ရှိနေကြသည်မှာ သေချာလှပေသည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူငယ်ဘုရင်သုံးပါး၏ အစီအစဉ်ကို သူတို့ သိရှိထားသောကြောင့်ပင်။ </p> <p>လူငယ်ဘုရင်သုံးပါးသည် လောင်ကျွမ်းကောင်းကင် ရှေးဟောင်းရတနာတိုက်အကြောင်းကို ပိုမိုနားလည်ထားပြီး ၎င်းအတွင်း၌ ဝူယွမ်ကို သေချာပေါက် အကွက်ဆင် သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်ထားကြလေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် မထွက်ခွာမီ တောင်ဂိုဏ်းကို ရန်စရန် သူတို့ ရဲတင်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့က တောင်ဂိုဏ်းအဖွဲ့ကို နှောင့်နှေးအောင် ကြိုးစားနေကြပြီး လူငယ်ဘုရင်သုံးပါး ရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူငယ်ဘုရင်သုံးပါးသည် ထိုထိပ်တန်းအဆင့်ရှိ သန့်စင်ယွမ်ရတနာ ဖြစ်သည့် ဖန်ထျန်းကြေးဝါအိုးကြီး ကို အကွက်ဆင် ရယူရန် သွားခဲ့ကြသောကြောင့်ပင်။</p> <p>ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုကြီးကို ရရှိမှသာ...</p> <p>ထို့အပြင် လူငယ်ဘုရင် သုံးပါးနှင့်အတူ သူတို့၏ လူငါးရာက တောင်ဂိုဏ်း၏ လူသုံးရာကို ရင်ဆိုင်မည်ဆိုပါက တောင်ဂိုဏ်းသည် သေချာပေါက် သူတို့၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သို့သော် လူငယ်ဘုရင်သုံးပါး မပါဘဲ သူတို့ မလှုပ်ရှားရဲခဲ့ပေ... အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တောင်ဂိုဏ်း၏ မိစ္ဆာအလောင်း လေးလောင်းကို သူတို့ ကြောက်ရွံ့နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုမိစ္ဆာအလောင်း လေးလောင်း၏ စွမ်းအားမှာ လူငယ်ဘုရင် သုံးပါးထဲတွင် အားအနည်းဆုံး ဖြစ်သော လဲ့ချန်ထက် မနိမ့်ကျချေ။</p> <p>မိစ္ဆာအလောင်း လေးလောင်းတည်းနှင့်ပင် သူတို့၏ ဝိညာဉ်စစ်သူကြီး ခြောက်ဦးကို တားဆီးထားရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်ပြီး တောင်ဂိုဏ်းတွင် ချန်ကွေ့၊ ချင်းတန်၊ လင်းတုန်၊ ယင်းရှောင်ရှောင်၊ ဝမ်ယန်နှင့် ဝိညာဉ်စစ်သူကြီး ခြောက်ဦးထက် စွမ်းအား မနိမ့်ကျသော အခြား အားကောင်းသည့် သိုင်းပညာရှင်များလည်း ရှိနေသေးသည် မဟုတ်လော</p> <p>သို့သော် တောင်ဂိုဏ်းမှ လူများသည်လည်း ဝူယွမ်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသဖြင့် ထွက်ခွာရန် အလျင်စလို မဖြစ်ခဲ့ကြပေ။</p> <p>အခြား စူပါဂိုဏ်းကြီးများ အနေဖြင့်မူ သူတို့ အများစုမှာ ပွဲကြည့်နေကြခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ယခုအခါ အရာအားလုံးက ဤနောက်ဆုံး အခိုက်အတန့် အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေပြီ ဖြစ်သည်... လောင်ကျွမ်းကောင်းကင်</p> <p>လောင်ကျွမ်းကောင်းကင် ရှေးဟောင်းရတနာတိုက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော ဝူယွမ်နှင့် လူငယ်ဘုရင် သုံးပါးတို့ထဲမှ မည်သူ ပေါ်လာမည်နည်း။</p> <p>လူတိုင်းက နေရာရွှေ့ပြောင်းရေးအစီအရင်၏ အရှေ့တွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည်။</p> <p>ရွှစ်၊ ရွှစ်...</p> <p>အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းမှ လူရိပ်နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p>၎င်းမှာ ဝူယွမ်နှင့် လင်ချင်းကျူတို့ပင် ဖြစ်ကြလေသည်။</p> <p>“အစ်ကိုကြီး...”</p> <p>“ညီအစ်ကိုဝူယွမ်...”</p> <p>“ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးဝူယွမ်...”</p> <p>... ဝူယွမ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ တောင်ဂိုဏ်းမှ လူများအားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သော အပြုံးများ ပေါ်လာကြလေသည်။</p> <p>ဝူယွမ်အတွက် သူတို့ မစိုးရိမ်ကြသော်လည်း လဝက်ကျော်ကြာမတွေ့ရခြင်းက သူတို့ကို မလွှဲမရှောင်သာ စိုးရိမ်ပူပန်စေခဲ့သည် မဟုတ်လော။</p> <p>သို့သော် သူက လင်ချင်းကျူနှင့်အတူ ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြ၏။</p> <p>ချင်းတန်နှင့် ယင်းဟွမ်ဟွမ်တို့က ချက်ချင်းပင် နှုတ်ခမ်းစူလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အသက်ရှူနှုန်းများလည်း မြန်ဆန်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>လင်ချင်းကျူကို ကြည့်သော သူတို့၏ အကြည့်များထဲတွင် ရန်လိုမှု၊ မနာလိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။</p> <p>‘ကျက်သရေတုံးလိုက်တာ... အစ်ကိုကြီး ဝူယွမ် ပျောက်နေတဲ့ အချိန်တုန်းက ဒီမိန်းမနဲ့ သွားပြီး ပွေလီနေတာများလား...’ ချင်းတန်က အနက်ရောင်တံစဉ်ကြီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး လူတစ်ယောက်ယောက်ကို ဓားနဲ့ထိုးချင်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ မျက်ဆန်များမှာ ချက်ချင်းပင် ရေခဲပြာရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အေးစိမ့်စိမ့် အရှိန်အဝါတစ်ခုက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြန့်နှံ့ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏... ‘ဒီယောကျ်ားကို ဆုံးမဖို့ လိုနေပြီ...’</p> <p>အလားတူပင် ကိုးကောင်းကင် တိုင်ချင်းနန်းတော်အဖွဲ့ရှိ စုရိုသည်လည်း ကောင်းကင်ယံရှိ လူရိပ်နှစ်ခုကို ထူးဆန်းစွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။</p> <p>ဤနှစ်ဦးကြားရှိ ဆက်ဆံရေးမှာ သေချာပေါက် မရိုးရှင်းကြောင်း သူမ၏ ဗီဇစိတ်က ပြောပြနေခဲ့၏။</p> <p>‘ဂိုဏ်းတူအစ်မကြီးလင် နှင့် အစ်ကိုကြီးဝူယွမ်တို့က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် ရင်းနှီးနေရတာလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ ဘယ်တုန်းကများ အပြန်အလှန် ဆက်ဆံမှု ရှိခဲ့ကြတာလဲ' သူမ နားမလည်နိုင်ပဲ တွေဝေနေခဲ့လေသည်။</p> <p>ကိုးကောင်းကင် တိုင်ချင်းနန်းတော်အဖွဲ့၏ ယာယီခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ဝူချွန်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပျော့ခွေသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>လဝက်ကျော်ကြာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့ပြီးနောက် သူမ၏ နတ်ဘုရားမလေးက... သူ ဆက်ပြီး မတွေးရဲတော့ပေ။</p> <p>ဤကာလအတွင်း သူသည် လင်ချင်းကျူနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှတစ်ဆင့် အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့သော်လည်း လင်ချင်းကျူက သူမတွင် အရေးကြီးသော ကိစ္စများ ရှိကြောင်းကိုသာ သူ့အား ပြောပြခဲ့လေသည်။</p> <p>ယခုအခါ ဝူယွမ်နှင့်အတူ ပေါ်လာခြင်းက ဝူယွမ်သည် လောင်ကျွမ်းကောင်းကင် ရှေးဟောင်းရတနာတိုက်အတွင်း၌ ပိတ်မိနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူတို့ နှစ်ဦးမှာ တစ်လျှောက်လုံး အတူတကွ ရှိနေခဲ့ကြောင်းကို သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ဝူယွမ်နှင့် လင်ချင်းကျူတို့သည် သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ အဖွဲ့များဆီသို့ အသီးသီး ပြန်သွားခဲ့ကြ၏။</p> <p>“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ...” ဝူယွမ်က မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>“ယွမ်ဂိုဏ်းက လူတွေက ငါတို့ကို ပိတ်ဆို့ထားတယ်... သူတို့ရဲ့ လူငယ်ဘုရင်သုံပါးက ငါတို့ကို ‘နာရီ လာပို့ချင်တယ်’ (သေခြင်းတရားကို ပေးပို့ချင်တယ်) တဲ့...”</p> <p>ယင်းရှောင်ရှောင်က အနည်းငယ် ဒေါသထွက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>“နင့်ကို စောင့်နေရလို့ ငါတို့ လောလောဆယ် သူတို့နဲ့ မတိုက်ရသေးဘူး...”</p> <p>“လူငယ်ဘုရင်သုံးပါးက ငါတို့ကို ‘နာရီ လာပို့ချင်တယ်’ ဟုတ်လား...” ဝူယွမ်က ရယ်ချင်စိတ်ကို မအောင့်ထားနိုင်တော့ချေ။</p> <p>သူက တဟားဟားရယ်မောပြီးနောက် ယွမ်ဂိုဏ်းအဖွဲ့ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ အရှေ့ဆုံးတွင် လူငယ် ခြောက်ဦး ရှိနေပြီး ဝိညာဉ်စစ်သူကြီး ခြောက်ဦးပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် ယွမ်ဂိုဏ်းမှလူများက ဝူယွမ်ကို တွေဝေစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး နိမိတ်မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခုက သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။</p> <p> သတို့သည် ဝူယွမ်၏ အကြည့်ကိုပင် မရင်ဆိုင်ရဲကြပေ。</p> <p>“မင်းတို့ရဲ့ လူငယ်ဘုရင်သုံးပါး ဘယ်မှာလဲ...” ဝူယွမ်က လှောင်ပြောင်သည့်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>“ဝူယွမ်... ငါတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး သုံးယောက်က ဖန်ထျန်းအစီအရင်ထဲမှာ အတူတူ ပိတ်မိနေခဲ့တာလေ... သူတို့ ဘာလို့ ပြန်မလာကြသေးတာလဲ...”</p> <p>ဝိညာဉ်စစ်သူကြီး တစ်ဦးက မေးခွန်းထုတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>“ငါက သူတို့အဖေမှ မဟုတ်တာ၊ ငါ ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ...” ဝူယွမ်က ထိုသူကို မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်လေသည်။</p> <p>သူသည် ယွမ်ဂိုဏ်းမှ လူများကို အေးစက်စွာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။ “မင်းတို့က ငါတို့ တောင်ဂိုဏ်းအဖွဲ့ကို ပိတ်ဆို့ထားတယ်ပေါ့လေ..."</p> <p>“ငါတို့ တောင်ဂိုဏ်းအုပ်စုတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်ဖို့ လူငယ်ဘုရင်သုံးပါး ရောက်လာမယ့်အချိန်ကို မင်းတို့ စောင့်နေကြတာလား...”</p> <p>ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ဝံပုလွေသဖွယ် ကောက်ကျစ်ယုတ်မာသည့် ရည်ရွယ်ချက်များကို သူ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပြီး ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် လူငယ်ဘုရင်သုံးပါး၏ လောင်ကျွမ်းကောင်းကင် ရှေးဟောင်းရတနာတိုက် အတွင်းရှိ မိစ္ဆာစစ်သူကြီးကို လွှတ်ပေးရန် ရှင်းလင်းသော ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ လက်ရှိ ယွမ်ဂိုဏ်းသည် အူတိုင်အထိ ပုပ်ပွနေပြီဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိတော့ပေ။</p> <p>သူတို့၏ ဂိုဏ်းသည် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက နတ်ဆိုး မျိုးနွယ်စုထံသို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးများ၏ ဌာနချုပ် တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။</p> <p>ဝူယွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့၏။</p> <p>မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေသည့် ဤတပည့်များသည် သူ မရောက်လာမီ ထွက်မသွားကြသေးသဖြင့် သူတို့ကို ပြန်လွှတ်ပေးရန် မလိုအပ်တော့ပေ။</p> <p>သူတို့ အားလုံးသည် ယွမ်ဂိုဏ်း၏ တိုက်ရိုက်တပည့်များ ဖြစ်ကြပြီး အနာဂတ်တွင် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးတပ်ဖွဲ့၏ အဓိက အင်အားစုများပင် ဖြစ်လာနိုင်လေသည်။</p> <p>‘အနာဂတ် နတ်ဆိုးမျိုးဆက်အုပ်စု တစ်ခု... သူတို့ကို အသက်ရှင်ခွင့် မပေးသင့်ဘူး...’</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save