Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၀၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ယွမ်ဂိုဏ်းနှင့် တောင်ဂိုဏ်း ထိတ်တိုက်တွေ့ခြင်း(၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ... အရင်ဆုံး ကျင့်ကြံကြတာပေါ့... အပြင်ဘက်မှာ အခြေအနေ‌တွေ ဘယ်လိုဖြစ်နေမလဲဆိုတာ ငါတို့မသိသေးဘူးလေ...”</p> <p>ဝူယွမ်က စကားလမ်းကြောင်းကို အလျင်အမြန် လွှဲလိုက်ပြီးနောက် ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအရိုးပုလဲတစ်ပုံကို ထုတ်ယူကာ ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့်သို့ စတင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လိုက်လေသည်။</p> <p>ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့်သည် အလွန်အရေးကြီးသော အဆင့်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အသက်စွမ်းအင်များ မွေးဖွားလာရန် လိုအပ်လေသည်။</p> <p>ဤသည်မှာ အလွန်ခက်ခဲပြီး လူအများအပြားမှာ ဤအဆင့်တွင် ပိတ်မိနေတတ်ကြသည်။</p> <p>ဂိုဏ်းတစ်ခုတွင် နိဗ္ဗာန်အဆင့် ၉ ရှိ ကြီးကြပ်ရေးမှူး အများအပြား ရှိသော်လည်း ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်လာသောအခါ အရေအတွက်မှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားတတ်လေသည်။</p> <p>ယေဘုယျအားဖြင့် ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူများမှာ ခန်းမတစ်ခု၏ အကြီးအကဲများ၊ ဌာနတစ်ခုကို တာဝန်ယူရသူများ သို့မဟုတ် တိုက်ရိုက် အကြီးအကဲများ ဖြစ်ကြလေသည်။</p> <p>သူတို့သည် ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာရှင်များထဲတွင် ပါဝင်ကြလေသည်။</p> <p> ……</p> <p>ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအရိုးပုလဲများ၏ စွမ်းအင်မှာ သူတို့အတွက် အတော်လေး ကြီးမားလှပေသည်။</p> <p>လူအနည်းငယ်ထဲတွင် ဝူယွမ်နှင့်လင်းတုန်တို့သာ အမြန်ဆုံး စုပ်ယူနိုင်ကြလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနှစ်ဦးစလုံးက ဝါးမျိုခြင်းဘိုးဘေးအဆောင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့်ပင်။</p> <p>နာရီဝက်ခန့် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။</p> <p>ဝူယွမ်နှင့် လင်းတုန်တို့ နှစ်ဦးလုံးက ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအရိုးပုလဲ တစ်ထောင်ကျော်ကို စုပ်ယူခဲ့ကြပြီး ယင်းရှောင်ရှောင်၊ ချန်ကွေ့နှင့် အခြားသူများမှာ ဒါဇင်အနည်းငယ်မျှသာ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ကြလေသည်။</p> <p>အလားတူပင် အကျိုးသက်ရောက်မှုများမှာလည်း ထင်ရှားလှပေသည်။ ဝူယွမ်နှင့် လင်းတုန်တို့မှာ ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့်သို့ ပထမဆုံး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သူများ ဖြစ်ကြလေသည်။</p> <p>ကြီးမားလွန်းသော အသက်စွမ်းအင်များအားလုံးက ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းစွမ်းအင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများမှာ အကြီးအကျယ်အားကောင်းလာကာ သူတို့၏ စွမ်းအားများမှာလည်း အဆုံးအစမရှိဘဲ အဆက်မပြတ် တိုးတက်လာနေခဲ့၏။</p> <p>ဤခြေလှမ်းကိုလှမ်းပြီးနောက် သူတို့၏ စွမ်းအားများမှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝူယွမ်နှင့် လင်းတုန်တို့ အဆင့်ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ချန်ကွေ့နှင့် ဝမ်ယန်တို့လည်း မကြာမီမှာပင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကြလေသည်။</p> <p>ထိုနှစ်ဦးလုံးသည် အပြင်ဘက်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာ အသက်အန္တရာယ်များကြား၌ ရုန်းကန်ခဲ့ရပြီး ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဝင်ရောက်နေပြီဖြစ်သော အားကောင်းသည့် သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြကာ အရင်းအမြစ်များနှင့် အခွင့်အရေးများသာ လိုအပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ယခုအခါ အစောပိုင်းက တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဆင်နွှဲခဲ့ပြီးနောက် ဝူယွမ်ထောက်ပံ့ပေးထားသော ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအရိုးပုလဲ အများအပြားရှိနေသဖြင့် သူတို့ ထိုးဖောက်မဝင်ရောက်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိတော့ပေ။</p> <p>အချို့လူများက ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအရိုးပုလဲတစ်လုံးတည်းဖြင့်ပင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ကြလေသည်။ သူတို့က ဤမျှလောက် အများကြီး အသုံးပြုခဲ့ကြသဖြင့် သဘာဝကျကျပင် မည်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာမျှ မရှိတော့ချေ။</p> <p>သို့သော် ဝူယွမ်၊ လင်းတုန်တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ချန်ကွေ့နှင့် ဝမ်ယန်တို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ရရှိသည့် အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ များစွာ ပိုမိုအားနည်းလှပေသည်။</p> <p>သူတို့၏ အသက်စွမ်းအင်များမှာ ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းစွမ်းအင်များအဖြစ်သို့ အပြည့်အဝ မပြောင်းလဲနိုင်သေးဘဲ သူတို့၏ အဆင့်ကို ဆက်လက်၍ ခိုင်မာအောင်ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်နေသေး၏။</p> <p>သို့သော် ဝူယွမ်နှင့် လင်းတုန်တို့မှာမူ ဝါးမျိုခြင်းဘိုးဘေးအဆောင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ပြည့်၀ခြင်းအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိရန် လုံလောက်သော ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းစွမ်းအင်များကို အလွယ်တကူ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ကြလေသည်။</p> <p>အမျိုးသမီးသုံးဦး……</p> <p>ယင်းရှောင်ရှောင်တို့အနေဖြင့်မူ သူတို့၏ ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာ မလုံလောက်သေးပေ။ လုံလောက်သော အသက်စွမ်းအင်များကို သူတို့ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုပါးလွှာသော အလွှာလေးကို သူတို့ မထိုးဖောက်နိုင်သေးချေ။</p> <p>“ကောင်းပြီ... အပြင်ထွက်ကြစို့”</p> <p>ဝူယွမ်က မတ်တတ်ရပ်ကာပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် အခြားဂိုဏ်းများမှ လူများမှာ ဆုတ်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဟုတ်တယ်... ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲက အခြေခံအားဖြင့်ပြီးသွားပြီလေ... ဂိုဏ်းအသီးသီးက တပည့်တွေက ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေကနေ ထွက်ခွာပြီး ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးမြို့တော်ကို ပြန်သွားကြပြီ” ယင်းရှောင်ရှောင်က ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>“ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးမြို့တော်မှာ အခုဆိုရင် ဆူညံပွက်လောရိုက်နေလောက်ပြီ” ဝမ်ယန်က ဝူယွမ်ကိုကြည့်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>“လူငယ်ဘုရင်သုံးပါးက အဆုံးထိပေါ်မလာတော့ ယွမ်ဂိုဏ်းက သူတို့သေသွားပြီဆိုတာကို သိနေလောက်ပြီ”</p> <p>“ဒီတစ်ခေါက် ယွမ်ဂိုဏ်း လုံးဝအမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံလိုက်ရတာဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသုံးပါးက သေချာပေါက်ငြိမ်နေမှာမဟုတ်ဘူး...”</p> <p>ဝူယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။ သူ၏ လုပ်ရပ်များက မည်မျှတုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းကြောင်းကို သူ သဘာဝကျကျပင် သိရှိထားလေသည်။</p> <p>ယခင်ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲအကြိမ်များစွာတွင် သူတို့အဆင့်သို့ မည်သူကမျှ မရောက်ရှိခဲ့ဖူးဘဲ ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ တပည့်များ အားလုံးကို တိုက်ရိုက် အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်ခဲ့ခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ဖူးပေ။</p> <p>ထို့အပြင် ဤဂိုဏ်းမှာ အရှေ့ဘက်ရွှမ်ဒေသတွင် အားအကောင်းဆုံးဖြစ်သော ယွမ်ဂိုဏ်းဖြစ်နေသေးသည် မဟုတ်လော။</p> <p>လူများအားသတ်ပြီး လက်စားချေကာ ကျေနပ်သွားပြီးနောက် အားလုံးက အကျိုးဆက်များအကြောင်းကို စတင် စိုးရိမ်လာကြလေသည်။</p> <p>“ဘာကြောက်စရာရှိလို့လဲ... ဒီတစ်ခေါက် ယဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲမှာ ငါတို့သူတို့ကိုသတ်ခဲ့တာက စည်းမျဉ်းတွေအတွင်းမှာ ရှိနေတာပဲ” ယင်းဟွမ်ဟွမ်က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>“စည်းမျဉ်းတွေဆိုတာ အားကောင်းတဲ့သူတွေက ဖန်တီးထားတာပဲ၊ အချိန်မရွေးပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်” လင်းတုန်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး စည်းမျဉ်းများအကြောင်းကို များများစားစား မစဉ်းစားခဲ့ပေ။</p> <p>“ရပါတယ်၊ စိတ်မပူပါနဲ့... ငါရှိနေသရွေ့ အားလုံးအဆင်ပြေမှာပါ” ဝူယွမ်က အားလုံးကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>“အင်း”</p> <p>အားလုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ဝူယွမ်အပေါ် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေကြ၏။</p> <p>ဝူယွမ်ရှိနေသဖြင့် လုံခြုံမှုခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေလေသည်...။</p> <p>ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲအဖွဲ့များ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးမြို့တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ မြို့တော်မှာ ချော်ရည်များ အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည့် မီးတောင်တစ်ခုအလား ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p>ဖိနှိပ်ခံထားရပြီး တင်းမာနေသော လေထုတစ်ခုက မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး လူတိုင်းက တောင်ဂိုဏ်းအဖွဲ့၏ အပြန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည်။</p> <p>ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သော်လည်း မြို့တော်အတွင်းလူအုပ်စုမှာ လျော့ကျသွားမည့် လက္ခဏာမပြရုံသာမက ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာခဲ့သေး၏။</p> <p>စူပါဂိုဏ်းကြီးအသီးသီးမှ အင်အားစုများပင်လျှင် ထွက်ခွာမည့်အရိပ်အယောင် မပြကြပေ။ ဤနေရာရှိ ကိစ္စများမှာ အပြည့်အဝ မဖြေရှင်းရသေးကြောင်းကို လူတိုင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်ထားပုံရလေသည်။</p> <p>လူအများအပြားက မြို့လယ်ကောင်တွင် စုဝေးနေကြ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေနှင့် ဆက်သွယ်ထားသော နေရာရွှေ့ပြောင်းရေးအစီအရင်တစ်ခု ရှိနေသောကြောင့်ပင်။</p> <p>တောင်ဂိုဏ်း၊ ယွမ်ဂိုဏ်းနှင့် ဂိုဏ်းအသီးသီးကိုဦးဆောင်လာသော အကြီးအကဲများအားလုံးက ဤနေရာရွှေ့ပြောင်းရေးအစီအရင်၏ အရှေ့တွင် စောင့်ကြပ်နေကြလေသည်။</p> <p>“ဝီ...”</p> <p>သိပ်မကြာမီ နေရာရွှေ့ပြောင်းရေးအစီအရင်မှာ လင်းလက်လာခဲ့၏။</p> <p>“သူတို့ထွက်လာပြီ၊ သူတို့ထွက်လာပြီ”</p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်ကအော်ဟစ်လိုက်လေသည်။</p> <p>မြို့တော်တစ်ခုလုံး၏ အကြည့်များက လေထုကိုဖြတ်သန်းသွားပြီး ယဇ်ပလ္လင်အထက်သို့ စူးစိုက်ကျရောက်သွားကြ၏။</p> <p> သူတို့၏အကြည့်များ ကျရောက်သွားသည်နှင့်အမျှ ထိုနေရာရှိ အလင်းတန်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>ထို့နောက် လူရိပ်ရာကျော်က လေထုထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့၏။ သူတို့၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများက သူတို့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ချက်ချင်း အတည်ပြုပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>တောင်ဂိုဏ် အဖွဲ့...။</p> <p>ဝူယွမ်နှင့်အခြားသူများ ပေါ်လာသည့်အခိုက်အတန့်မှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက မုန်တိုင်းတစ်ခုအလား ရုတ်တရက်ပြန့်နှံ့လာခဲ့လေသည်။</p> <p>လူရိပ်အချို့ထွက်ပေါ်လာပြီး သတ်ဖြတ်လိုသောဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့်အော်ဟစ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။</p> <p>“ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့တိရစ္ဆာန်လေး... မင်းကို ငါစောင့်နေတာ အတော်လေးကြာပြီ... မင်းရဲ့ အပြစ်တွေကို ဆေးကြောဖို့ ယွမ်ဂိုဏ်းကို ပြန်လိုက်ခဲ့စမ်း”</p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပြန့်နှံ့သွားပြီး မည်းမှောင်နေသော အမူအရာများဖြင့် ပုံရိပ်ခြောက်ခုက ပျံသန်းလာကာ နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ယံ၌ ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>ဤခြောက်ဦးမှာ ယွမ်ဂိုဏ်းကို ဦးဆောင်လာသော ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့် အားကောင်းသည့် သိုင်းပညာရှင်ခြောက်ဦးပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ဝူယွမ်နှင့် အခြားသူများ ထွက်ပေါ်လာသည့်အခိုက်အတန့်မှာပင် ဤခြောက်ဦးက သူတို့ကို ချက်ချင်းဝန်းရံလိုက်ပြီး ရှင်းလင်းချက်တစ်ခု တောင်းခံလိုက်လေသည်။</p> <p>“အပြစ်ဆေးကြောဖို့တဲ့လား... ဝူယွမ်နဲ့တခြားသူတွေက ဘာအပြစ်တွေကျူးလွန်ထားလို့လဲ... အရှက်မရှိတဲ့အဘိုးကြီးတွေ၊ မင်းတို့က ငါတို့တောင်ဂိုဏ်းကို ရွှံ့နဲ့လုပ်ထားတယ်လို့ တကယ်ကြီးထင်နေတာလား... သတ္တိရှိရင် လှုပ်ကြည့်စမ်း”</p> <p>ဤအဘိုးအိုခြောက်ဦးက သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒများဖြင့် ချဉ်းကပ်လာစဉ် တစ်ဖက်မှ အေးစက်စက်ရယ်မောသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် လူရိပ်လေးခုက လေထုကိုဖြတ်သန်းကာ တက်လှမ်းလာပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံဝဲနေခဲ့၏။</p> <p>ရောက်ရှိလာသူများမှာ အခြားသူများမဟုတ်ဘဲ ချီလဲ့၊ ချန်ကျန်းနှင့် အခြားသူများ ဖြစ်ကြပြီး ခန်းမသခင် လေးဦးပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပွဲကြည့်ပရိသတ်များ အားလုံးမှာ ဤအခိုက်အတန့်၌ အသက်ရှူရပ်သွားကြလေသည်။ ဂိုဏ်းနှစ်ခု ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေကြခြင်းမှာ ရှားပါးသောမြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး သမုဒ္ဒရာအလား ကျယ်ပြန့်သော အသက်စွမ်းအင်များ ပြန့်နှံ့ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p>ပြီးပြည့်စုံသည့် ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့် အားကောင်းသောသိုင်းပညာရှင်ဆယ်ဦးက သူတို့၏ အရှိန်အဝါများကို ဤအခိုက်အတန့်၌ အမြင့်ဆုံး အတိုင်းအတာအထိ လည်ပတ်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p>ထိုကဲ့သို့သော လှိုင်းဂယက်မျိုးကြောင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အသက်စွမ်းအင်များပင် ဆူပွက်လာမည့် လက္ခဏာများ ပြသလာခဲ့လေ၏</p> <p>အသက်စွမ်းအင်ဖိအားပေးမှု လှိုင်းတံပိုးများက ပြန့်နှံ့သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် ဖိအားပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>ဤမုန်တိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ဝူယွမ်အပါအဝင် တောင်ဂိုဏ်းတပည့်များ အားလုံးမှာ လေးနက်သော အမူအရာများ ရှိနေကြ၏  ယွမ်ဂိုဏ်းမှ ဤခြောက်ဦး၏ အသွင်အပြင်ကိုကြည့်ရသလောက် သူတို့သည် ဤကိစ္စကို သေချာပေါက် အလွတ်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>“ချီလဲ့... မင်းတို့တောင်ဂိုဏ်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင်ရက်စက်တာလဲ... ဂိုဏ်းစစ်ပွဲတစ်ခု စတင်အောင် မင်း ကြိုးစားနေတာလား” ခြောက်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦးက ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>“အဘိုးအိုတစ္ဆေ ရှီတုန်း... ငါတို့ကို ဒီအတိုင်း ရမ်းပြီးစွပ်စွဲမနေနဲ့... ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲဆိုတာ ကလေးကစားစရာမဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါက အစစ်အမှန် ရှင်ခြင်းနဲ့သေဆုံးခြင်းကြားက ရုန်းကန်မှုတစ်ခုပဲ... သေကျေပျက်စီးမှုတချို့ ရှိတာက သဘာဝကျကျပဲ ရှောင်လွှဲလို့ မရနိုင်ဘူး” ချီလဲ့က မည်သည့်အားနည်းမှုမျှမပြဘဲ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p>“သေကျေပျက်စီးမှုတချို့တဲ့လား... ငါ့ယွမ်ဂိုဏ်းကတပည့် ငါးရာသုံးဆယ့်ခုနစ်ယောက်လုံးကို သူတို့က သတ်ပစ်လိုက်တာလေ... အဲ့ဒါက သေကျေပျက်စီးမှုတချို့လား” ရှီတုန်းဟုခေါ်သော အဘိုးအို၏ မျက်လုံးများမှာ လျင်မြန်စွာ တွန့်လိမ်သွားပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူက ဝူယွမ်ကို တိုက်ရိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။ “ယွမ်ချန်း၊ လင်းကျန်းနဲ့ လဲ့ချန်တို့လည်းသေသွားပြီ... အဲ့ဒါ မင်းလုပ်ခဲ့တာလား” </p> <p>လွန်ခဲ့သောရက်များက သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်ရင်ယွမ်ဇီထံမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သတင်းစကားတစ်ခု ရရှိခဲ့ပြီး ထိုသုံးဦး သေဆုံးသွားကြောင်း ပြောဆိုထားခဲ့လေသည်။</p> <p>အတွင်းရှိယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်များ၏ သေဆုံးခြင်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဝူယွမ်သည် သဘာဝကျကျပင် ဖြစ်နိုင်ချေအများဆုံးသူ ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p>ဝူယွမ်က ဖြေလိုက်လေသည်။ “ခင်ဗျားခန့်မှန်းတာမှန်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ဆုလာဘ်တော့မရှိဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save