Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၀၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">အားလုံး - ဝူယွမ်က ပြန်ဝင်စားဖို့ မစောင့်နိုင်တော့ဘူးလား(၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>မူလဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဆယ်စုကျော်ကို စုပ်ယူရရှိပြီးနောက် ဝူယွမ်၏ ကစဉ်ကလျားသန္ဓေသားမှာ သိသိသာသာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါ ထိုထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေသော စွမ်းအင်များအားလုံးကို သူ အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့ပေမည်။</p> <p>ခေါင်းဆောင်ခြောက်ဦးနှင့် အဆင့်မြင့်တာဝန်ခံများကို ဝူယွမ် ရှင်းလင်းလိုက်သည့် အချိန်လေး၌ပင်... အဝေးဆီရှိ ယွမ်ဂိုဏ်း၏ တောင်ထွတ်တစ်ခုပေါ်တွင် ငွေရောင်ပုံရိပ်တစ်ခုက မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p>ရှီတုန်းအပါအဝင် အခြားသူများ၏ ဝိညာဉ်သက်တမ်းကျောက်ပြားများ အားလုံး အက်ကွဲကြေမွနေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p>“အားလုံး သေကုန်ကြပြီလား”</p> <p>အမြဲတစေ တည်ငြိမ်နေတတ်သည့် မျက်နှာထက်တွင် အေးချမ်းမှုတို့ ပျောက်ကွယ်သွားချေပြီ။ လူငယ်ဘုရင်သုံးပါး သေဆုံးခဲ့စဉ်ကတည်းက တစ်ကြိမ် နိုးထခဲ့ရပြီး ဒေါသမီးတို့ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်ခဲ့ရပြီးဖြစ်လေသည်။ </p> <p>ထို့နောက် တပည့်ငါးရာကျော် သုတ်သင်ခံလိုက်ရပြန်သည်။ ယခုမူ ဦးဆောင်သူဌာနမှူးများနှင့် အကြီးအကဲများပါ အသက်ပျောက်ခဲ့ကြချေပြီ။</p> <p>ဤသူများအားလုံးသည် ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အတော်ဆုံး ထိပ်တန်းပညာရှင်များ၊ အနာဂတ်အတွက် အားထားရမည့် မဏ္ဍိုင်ကြီးများချည်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>အားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။ ဤဆုံးရှုံးမှုက ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အသက်သွေးကြောကို နှစ်တစ်ရာတိုင်တိုင် ထိခိုက်ချည့်နဲ့သွားစေနိုင်ပေသည်။</p> <p>“ဘယ်သူပဲဖြစ်နေပါစေ... မင်းကို အဆိုးရွားဆုံး တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်ခိုင်းမယ်”</p> <p>ရန်ယွမ်ဇီ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကိုယ်ပွားကို အသုံးမပြုတော့ဘဲ ကိုယ်တိုင်မတ်တတ်ရပ်ကာ လေဟာနယ်ထဲသို့ လှမ်းဝင်လျက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ </p> <p>ရန်ယွမ်ဇီ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခြားတောင်ထွတ်နှစ်ခုပေါ်တွင်လည်း အရိပ်သဏ္ဌာန်နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ အကြည့်များက ရန်ယွမ်ဇီထွက်ခွာသွားရာ... ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးမြို့တော်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။</p> <p>ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးမြို့တော်……</p> <p>တောင်ဂိုဏ်းနှင့် အခြားသူများ၏ ပြတ်သားရက်စက်သော လုပ်ရပ်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လူတိုင်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်အံ့ဩသွားကြပြီး ဤတစ်ကြိမ်တော့ ယွမ်ဂိုဏ်း ရူးသွပ်သွားလောက်ပြီဟု တွေးလိုက်မိကြသည်။</p> <p>အံ့ဩမှုမှ မရုန်းထွက်နိုင်ကြသေးခင်မှာပင် ကောင်းကင်ယံမှ လှုပ်ရှားမှုအသစ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p>“တောင်ဂိုဏ်းနဲ့ ကောင်းကင်မြွေပါ... မင်းတို့က ငါ့ယွမ်ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးဖို့ တကယ် ပူးပေါင်းလိုက်ကြတာပဲ”</p> <p>ပုံပျက်နေသော လေဟာနယ်ထဲမှ ဒေါသတကြီးအသံတစ်သံ လွင့်ပျံလာပြီးနောက် ထိုလေဟာနယ်ထဲမှ အရိပ်သဏ္ဌာန်တစ်ခု ထွက်လာသည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုသူ ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော ဖိအားလှိုင်းတစ်ခု ပြန့်နှံ့လာကာ လူတိုင်းကို ဒူးထောက်ချင်စိတ် ပေါ်လာစေသည်။</p> <p>“ဟိုလူက...”</p> <p>“ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်သုံးပါးထဲက တစ်ပါးဖြစ်တဲ့ ရန်ယွမ်ဇီပဲ”</p> <p>လူတိုင်း အသက်ရှုမှားသွားကြသည်။ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဧရာမ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦးကို ဆွပေးလိုက်မိချေပြီ။</p> <p>ကောင်းကင်ယံတွင် လေဟာနယ်က တွန့်လိမ်ကွေးကောက်သွားပြီး အရိပ်သဏ္ဌာန်တစ်ခုက ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ထွက်လာကာ လေထဲတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p>ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် ယွမ်စွမ်းအင်လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိသော်လည်း ထွက်ပေါ်နေသော သိမ်မွေ့သည့် ဖိအားက လေထုကိုပင် အေးခဲသွားစေသယောင် ရှိသည်။ </p> <p>ခရမ်းရောင်နှင့် ရွှေရောင်ရောယှက်နေသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ငွေရောင်ဆံပင်များ ရှိလေသည်။ မျက်လုံးများထဲတွင် လောကဓံ၏ အနိမ့်အမြင့်များကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အသားအရေကမူ ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြူစင်နုဖတ်နေသဖြင့် အနည်းငယ် ကြက်သီးထဖွယ် ကောင်းနေ၏။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် တစ်မြို့လုံး လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။ မည်သည့် အဖွဲ့အစည်းမှ ပညာရှင်များဖြစ်စေ မျက်နှာများတင်းမာနေပြီး ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ပုံရိပ်ကို လေးနက်ထိတ်လန့်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြလေ၏။</p> <p>ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်သုံးပါးသည် ဤအရှေ့ဘက်ရွှမ်ဒေသတွင်သာမက တစ်လောကလုံးကို ခြုံကြည့်လျှင်ပင် အဆင့်အမြင့်ဆုံး ထိပ်တန်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် အမြဲတမ်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတတ်ပြီး ခေါင်းသာမြင်ရ၍ အမြီးကို မမြင်ရသော နတ်နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ နေထိုင်တတ်ကြသည်။ ဤကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေရှိ လူအများစုမှာ သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းကိုသာ ကြားဖူးပြီး အစစ်အမှန်ပုံစံကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြပေ။</p> <p>ဤအဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသည် ယေဘုယျအားဖြင့် လူလုံးထွက်ပြလေ့ မရှိကြပေ။ ထို့ပြင် အချိန်အများစုတွင် တည်ငြိမ်အေးဆေးသည့် ဟန်ပန်ကို ထိန်းသိမ်းထားတတ်ကြသည်။</p> <p>သို့သော် ယခု ထွက်ပေါ်လာသောရန်ယွမ်ဇီ၏ ဒေါသကိုမူ လူတိုင်းခံစားနေကြရသည်။ အဖွဲ့အစည်း အသီးသီး၏ တုံ့ပြန်မှုများက အမျိုးမျိုး ကွဲပြားနေကြလေ၏။ သို့သော် အကြီးမားဆုံးသော ဖိအားကို ခံစားနေရသည်ကတော့ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ တောင်ဂိုဏ်းပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ကောင်းကင်ယံရှိ ချီလဲ့နှင့် အခြားသုံးဦး၏ မျက်နှာများမှာလည်း အလွန်အမင်း တင်းမာခက်ထန်နေကြသည်။</p> <p>သူတို့အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြရာ မျက်လုံးများထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ရန်ယွမ်ဇီကဲ့သို့သော ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် အတော်လေး အကူအညီမဲ့နေသလို ခံစားနေရသည်။</p> <p>တောင်ဂိုဏ်း တပည့်များစွာမှာလည်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်ချောက်ချားနေကြသည်။ ရန်ယွမ်ဇီကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုသည် သူတို့အတွက် ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် တူလေသည်။</p> <p> ယခုအခါ ထိုဒေါသအငွေ့အသက်က သူတို့အပေါ် ကျရောက်လာရာ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် အကြောက်တရားများ အလိုလို ထွက်ပေါ်လာတော့၏။</p> <p>ရန်ယွမ်ဇီသည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် တုန်ရီနေခဲ့သည်။ သူက ရှောင်တျောင်းကို စိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ကောင်းကင်မြွေပါမျိုးနွယ်စုနဲ့ ငါ့ယွမ်ဂိုဏ်းကြားက ရန်ငြိုးကို မင်းသိသင့်တယ်၊ အခု မင်းက အရှေ့ဘက်ရွှမ်ဒေသကို လာပြီး ယွမ်ဂိုဏ်းက လူတွေကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့၊ အဲဒီလိုဆိုမှတော့ မင်း ပြန်သွားစရာ မလိုတော့ဘူး”</p> <p>“ဟဲဟဲ... အဘိုးကြီး၊ ခင်ဗျားက အရှေ့ဘက်ရွှမ်ဒေသမှာပဲ အစွမ်းထက်တာပါ၊ ကျုပ်ကို ဖမ်းထားချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားလုပ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး”</p> <p>ရှောင်တျောင်း၏ မျက်လုံးများက အေးစက်သွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် အဆုံးမရှိသော ခရမ်းရောင်နှင့် အနက်ရောင်ရောယှက်နေသည့် မီးတောက်များ ပြန့်ကျဲထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>“မင်းက ကြီးထွားဆဲပဲ ရှိသေးတဲ့ ကောင်းကင်မြွေပါတစ်ကောင်ပါ၊ ပြီးတော့ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေပုံရတယ်၊ အခုအခြေအနေနဲ့ဆို မင်းက ဒီအရှင်သခင်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး”</p> <p>ရှောင်တျောင်းက အကောင်းဆုံးအခြေအနေတွင် မရှိသည်ကို ရန်ယွမ်ဇီက တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိလိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်များက ဝူယွမ်ဆီသို့ ရွေ့လျားသွား၏။</p> <p>“အဆင့်မြင့် သန့်စင်ယွမ်ရတနာ ဖန်ထျန်းမီးဖို... မင်းလက်ထဲ ရောက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ငါ့တပည့်ရဲ့ အခွင့်အရေးကို ဖျက်ဆီးပစ်တဲ့အတွက် မင်း တကယ် သေသင့်တယ်”</p> <p>“တောင်ဂိုဏ်းက အမြဲတမ်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းတဲ့ကောင်တွေ တစ်ယောက်နှစ်ယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်တာပဲ၊ ငါတို့ ယွမ်ဂိုဏ်းကို ဝင်လိုက်ရင် ဘယ်လောက်ကောင်းမလဲ၊ ဒါဆို ငါ မင်းကို သတ်စရာမလိုတော့ဘူးပေါ့”</p> <p>ရန်ယွမ်ဇီသည် စကားပြောနေရင်းပင် နောက်ဆုံးတွင် မနေနိုင်တော့ဘဲ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက ဝူယွမ်နှင့် သူ၏ ညီအစ်ကိုများကို လုံးဝ အကျဉ်းချထားတော့မည့်အလား ရစ်ပတ်လွှမ်းခြုံသွားသည်။</p> <p>“အဘိုးကြီး... သခင်လေးတျောင်းက ခင်ဗျားမှာ ဘာအစွမ်းရှိလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်သေးရဲ့”</p> <p>ရှောင်တျောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဧရာမ ခရမ်းနက်ရောင် မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူတို့ကို အကျဉ်းချရန် ကြိုးစားနေသော စွမ်းအားများကို ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။</p> <p> သို့သော် ရန်ယွမ်ဇီက လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ဆန့်တန်းလိုက်ရာ လက်ချောင်းထိပ်များမှ အလင်းတန်းငါးခု ချက်ချင်း ပစ်လွှတ်ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>ထိုအလင်းတန်းများက လေထုထဲတွင် ဟိန်းဟောက်မြည်ဟည်းသွားပြီးနောက် လှောင်ချိုင့်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှောင်တျောင်းကို အထဲတွင် ပိတ်လှောင်ထားလိုက်၏။</p> <p>ဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေသော်လည်း အလွန် ထူးခြားဆန်းကြယ်သော အရာတစ်ခုက ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအရာက ဝင်စားခြင်းအဆင့်၏ အနှစ်သာရများကို သယ်ဆောင်ထားသဖြင့် ရှောင်တျောင်းအနေဖြင့် လုံးဝ ခုခံရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>ဘန်း... ဘန်း... ဘန်း...</p> <p>ရှောင်တျောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အဆုံးမရှိသော ခရမ်းနက်ရောင် မီးတောက်များက ရူးသွပ်စွာ လှုပ်ရှားရုန်းကန်ကာ အလင်းလှောင်ချိုင့်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခတ်နေသည်။ သို့သော် လှောင်ချိုင့်မှာမူ လုံးဝမတုန်မလှုပ် ငြိမ်သက်နေဆဲပင်။</p> <p>“အစ်ကိုကြီး”</p> <p>လင်းတုန်က ရှောင်တျောင်းကို ကူညီချင်စိတ်ဖြင့် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>“စိတ်မပူနဲ့။ တိယွမ်ဇီနဲ့ ထျန်းယွမ်ဇီတို့ မပေါ်လာသေးသလို ရှောင်တျောင်းကလည်း သူ့ရဲ့ တကယ့်အစွမ်းကို မသုံးရသေးဘူး”</p> <p>ဝူယွမ်က ခေါင်းယမ်းကာ တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။ ရှောင်တျောင်းသည် အကောင်းဆုံးအခြေအနေသို့ ပြန်လည်မရောက်ရှိသေးသော်လည်း ကောင်းကင်မြွေပါမင်းသား တစ်ပါးအနေဖြင့် နည်းစနစ်များစွာ ရှိသည်။</p> <p>ဝူယွမ် သင်ပေးထားသော ကိုယ်ခန္ဓာကျမ်း၏ ယင်အက္ခရာနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ရှောင်တျောင်းသည် အဆုံးစွန်သော မသေမျိုးခန္ဓာကိုယ်၏ ပင်ကိုယ်လက္ခဏာဖြစ်သည့် သဏ္ဌာန်မဲ့ခန္ဓာကိုယ်... ‘ပုံရိပ်ယောင်ခန္ဓာကိုယ်’ ကိုပါ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် ရှောင်တျောင်းသည် အချုပ်အနှောင်မှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ ပုံရိပ်ယောင်ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p>ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားပြီး အလင်းတိုင်လှောင်ချိုင့်ထဲမှ တိုက်ရိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပုံရိပ်ယောင်ခန္ဓာကိုယ်သည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ဆန် ပြောင်းလဲစေပြီး တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် ထိန်းချုပ်မှုများကို ရှောင်တိမ်းနိုင်စေသည်။</p> <p>“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ”</p> <p>ရန်ယွမ်ဇီ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ သူ ချက်ချင်းပင် ထပ်မံတိုက်ခိုက်လိုက်ရာ လက်ဝါးကြီးက ကျဆင်းလာပြီး ဧရာမ လက်ဝါးရာကြီးက သူတို့ကို တိုက်ရိုက် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p>“အား…”</p> <p>လက်ဝါးရာ ကျဆင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရှောင်တျောင်းက စူးရှကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အဆုံးမရှိသော ခရမ်းနက်ရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ကောင်းကင်မြွေပါ အစစ်အမှန်ပုံစံ”</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာ၏။ အသက်ဆယ်ကြိမ်စာ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ခရမ်းနက်ရောင် အလင်းတန်းများက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး နေမင်းကိုပင် ဖုံးကွယ်သွားစေလောက်သည့် ပေတစ်သောင်းခန့်ရှိ ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင် ကောင်းကင်ယံတွင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>သားရဲကြီးသည် တစ်ကိုယ်လုံး ခရမ်းနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး တောင်ပံများကို ဖြန့်ကြက်ထားရာ တောင်ပံအကျယ်မှာလည်း ပေတစ်သောင်းခန့် ရှိသည်။</p> <p>ခရမ်းနက်ရောင် ဧရာမ မျက်လုံးအစုံထဲတွင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး အလွန်အမင်း ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။</p> <p>ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှ အဆုံးမရှိသော ခရမ်းနက်ရောင် ရောင်ခြည်များ ဖြာထွက်နေပြီး ကြီးမားလှသော ခရမ်းနက်ရောင် လင်းနို့တောင်ပံများပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ မှိန်ဖျော့ဖျော့ လှုပ်ရှားနေလေသည်။</p> <p>ရှောင်တျောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ခရမ်းနက်ရောင် မီးတောက်များက အရှိန်အဟုန်ပြင်းပြင်း လောင်ကျွမ်းနေလေသည်။ အဝေးမှ ကြည့်လျှင် သူသည် လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဆိုးဘုရင်တစ်ပါးနှင့်ပင် တူနေသေး၏။</p> <p>“ဒါ ကောင်းကင်မြွေပါပဲ”</p> <p>“မြွေပါတစ်ကောင်က ဒီလောက်တောင် ကြီးတာလား”</p> <p>“ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ၊ ဒါ ငါမြင်ဖူးသမျှထဲမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံးသားရဲပဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save