Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၀၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">အားလုံး - ဝူယွမ်က ပြန်ဝင်စားဖို့ မစောင့်နိုင်တော့ဘူးလား(၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများအားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြလေသည်။ သူတို့အထဲမှ အများစုမှာ ကောင်းကင်မြွေပါကို ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်ဖူးကြခြင်းဖြစ်ပြီး ယခင်က စာအုပ်များထဲတွင်သာ တွေ့ဖူးကြခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>“ခရမ်းရွှေရောင် နတ်ဆိုးတောင်ပံတွေ... မင်းက သာမန် ကောင်းကင်မြွေပါ မဟုတ်ဘူးပဲ”</p> <p>ခရမ်းရွှေရောင်တောင်ပံကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရန်ယွမ်ဇီ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့... မင်းတို့အားလုံးသေရမယ်”</p> <p>ဧရာမလက်ဝါးကြီးက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာလေသည်။</p> <p>“ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဓားချက်”</p> <p>ရှောင်တျောင်းက သူ၏ လင်းနို့တောင်ပံများကို ဒေါသတကြီး ခတ်လိုက်လေသည်။ ခရမ်းနက်ရောင် မီးတောက်များက တောင်ပံများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး ဧရာမတောင်ပံဓားသွားကြီး တစ်ခု အဖြစ် စုစည်းသွားကာ ကောင်းကင်သို့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။</p> <p>အနက်ရောင်တောင်ပံဓားချက်က ပြိုင်ဘက်၏ ဧရာမလက်ဝါးကြီးကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်နိုင်လေသည်။ ရှောင်တျောင်းမှာ‌တော့ ကောင်းကင်သို့ ပျံသန်းတက်သွား၏။</p> <p>“ကောင်းကင်နတ်ဆိုး ကြယ်ကြွေခြင်း”</p> <p>နောက်ထပ် ဟိန်းဟောက်သံတစ်သံနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံတွင် ပြည့်နှက်နေသော ခရမ်းနက်ရောင် မီးတောက်များက ရုတ်တရက် စုစည်းသွားပြီး ဧရာမမီးတောက်ဥက္ကာခဲကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ရန်ယွမ်ဇီထံသို့ တဝုန်းဝုန်း ကျဆင်းလာတော့သည်။ ရန်ယွမ်ဇီ</p> <p>ရန်ယွမ်ဇီ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာသော မီးတောက်ဥက္ကာခဲများကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။ ထို့နောက် လက်ကို တစ်ချက်ရမ်းလိုက်ရာ သူ၏အရှေ့ရှိ လေဟာနယ်မ*! ချက်ချင်း ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး ပေထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းသော အနက်ရောင် ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု လင်းလက်ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ဘုန်း... ဘုန်း...</p> <p>ဥက္ကာခဲများက အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ ကျဆင်းသွားပြီး ဤနေရာတစ်ခုလုံးကို ဆက်တိုက် တုန်ခါသွားစေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများအားလုံး ကြောက်လန့်တကြား ဆုတ်ခွာသွားကြ၏။ ထိုကဲ့သို့သော ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မှုက သူတို့အားလုံးကို အကြောက်တရားများ ခံစားရစေလေသည်။</p> <p>“ရှင်သန်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းနယ်နိမိတ်”</p> <p>ရန်ယွမ်ဇီ လေဟာနယ်ကို နင်းလိုက်ပြီး လက် ဝှေယမ်းလိုက်ရာ ရှင်ခြင်းနှင့်သေခြင်းစွမ်းအားများ ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားသော ဧရာမစွမ်းအင်တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံတွင် ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်သွားပြီးနောက် ပေတစ်သောင်းခန့်ရှိသော ဧရာမ အလင်းအတားအဆီးကြီးအဖြစ် တိုက်ရိုက်ပြောင်းလဲသွားကာ ရှောင်တျောင်း၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံပိတ်လှောင်လိုက်သည်။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ရှောင်တျောင်း အလွယ်တကူ ရုန်းထွက်မရနိုင်တော့ပေ။ ပုံရိပ်ယောင်ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ဝင်စားခြင်းအဆင့်၏ အနှစ်သာရများ ပါဝင်နေသော အတားအဆီးကို ချက်ချင်း ဖြတ်သန်းသွားနိုင်ခြင်းမရှိပေ။</p> <p>ရှောင်တျောင်းကို ယာယီ ထိန်းချုပ်ထားပြီးနောက် ရန်ယွမ်ဇီသည် သူ၏ အာရုံကို ဝူယွမ်ဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။</p> <p>“မင်းအလှည့်ရောက်ပြီ ကောင်လေး... ငါနဲ့အတူ ယွမ်ဂိုဏ်းကို လိုက်ခဲ့တော့”</p> <p>ရန်ယွမ်ဇီသည် ဝူယွမ်ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် လက်လှမ်းလိုက်၏။ မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို အကျဉ်းချပြီး ခေါ်ဆောင်သွားတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ဝူယွမ်၏ ပုံရိပ်က ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p>ဝူယွမ် မည်သို့ လှုပ်ရှားသွားသည်ကို မည်သူမျှ မမြင်လိုက်ရပေ။ ရန်ယွမ်ဇီကိုယ်တိုင်ပင် အံ့ဩသွားရသည်။ သူ ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဝူယွမ်သည် ရှောင်တျောင်းကို ပိတ်လှောင်ထားသည့် ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းနယ်နိမိတ်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ရှင်းအက္ခရာလျှို့ဝှက်ချက် အောက်တွင် ဝူယွမ်၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်ထိုးတက်လာကာ သာမန်စွမ်းအားများဖြင့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို လုံးဝ တားဆီးနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။</p> <p>“မူလနယ်နိမိတ်ရူန်း”</p> <p>ဝူယွမ် ချက်ချင်းပင် ရှုပ်ထွေးနက်နဲသော ရူန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း နယ်နိမိတ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။</p> <p>မူလနယ်နိမိတ်ရူန်းသည် အတားအဆီးများကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် အစွမ်းအထက်ဆုံး ရူန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းသည် အတားအဆီးများအတွက် မာစတာသော့တစ်ချောင်း၊ စကားဝှက်ကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်သည့်အရာနှင့် တူပြီး စွမ်းအင်များနှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။</p> <p>ဝူယွမ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က အလွန်အားနည်းနေပြီး သူဖန်တီးထားသော ရူန်းက ပြိုင်ဘက်၏ အတားအဆီးစွမ်းအားနှင့် ထိတွေ့ရုံဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမျိုးမှလွဲ၍ နယ်နိမိတ်ရူန်းနှင့် ထိတွေ့မိသရွေ့ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုက အမြဲတမ်း ပွင့်ဟလာမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ရန်ယွမ်ဇီမှာ အစွမ်းထက်သော်လည်း မရေမတွက်နိုင်သော စမ်းသပ်မှုများမှတစ်ဆင့် သန့်စင်ထားသည့် ဝူယွမ်၏ မူလဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာလည်း မညံ့ဖျင်းပေ။</p> <p>နယ်နိမိတ်ရူန်းက ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းနယ်နိမိတ်ကို ရိုက်ခတ်သွားသောအခါ အတားအဆီးတွင် ချက်ချင်း အားနည်းချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>ရှောင်တျောင်းက အခွင့်အရေးကို အရယူလိုက်ပြီး သူ၏ ပုံရိပ်ယောင်ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားကာ ထိုအားနည်းချက်နေရာမှ ထွက်လာလေသည်။</p> <p>“အစ်ကိုကြီး”</p> <p>ရှောင်တျောင်း တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။ အစ်ကိုကြီး လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ပြဿနာက အလွယ်တကူ ပြေလည်သွားမည်ကို သူသိနေခဲ့သည်။</p> <p>“မထင်ထားဘူး၊ မင်းလို ကောင်လေးဆီမှာ အစွမ်းတွေ တော်တော်လေးရှိနေတာကိုး”</p> <p>ရန်ယွမ်ဇီက ဝူယွမ်ကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။ ဝူယွမ်က သူ၏ ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းနယ်နိမိတ်ကို ဤမျှ အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>“အဘိုးကြီး... ခင်ဗျားရဲ့ အံ့ဩတာက အခုမှ အစပဲရှိသေးတယ်”</p> <p>ဝူယွမ် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း ပြင်းပြသော ရည်မှန်းချက်တစ်ခုက တောက်ပလျက်ရှိ၏။</p> <p>“အို... မင်းက ငါ့လက်ထဲကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား”</p> <p>ရန်ယွမ်ဇီက လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်များသည် အမြဲတမ်း အလွယ်တကူ စိတ်ကြီးဝင်သွားတတ်ပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင်နှင့် ဝင်စားခြင်းအဆင့်ကြားရှိ ကြီးမားလွန်းသော ကွာဟချက်ကို လုံးဝ သတိမထားမိတတ်ကြဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>“ထွက်ပြေးမယ် ဟုတ်လား”</p> <p>ဝူယွမ် သရော်လိုက်သည်။</p> <p>“ကျုပ်က ထွက်ပြေးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ခင်ဗျားဆီမှာ တစ်ခုခု ချန်ထားနိုင်မလားဆိုတာ စမ်းကြည့်ချင်သေးရဲ့”</p> <p>“မသိနားမလည်ခြင်းက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ”</p> <p>ရန်ယွမ်ဇီ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်လေသည်။</p> <p>“မင်းက ဟိုကျိုးထုံထက် ပိုပြီးအံ့ဩစရာကောင်းပေမယ့် ရလဒ်ကတော့ အတူတူပဲဖြစ်လိမ့်မယ်”</p> <p>“မိုးကြိုးဧကရာဇ်ကျမ်း... မိုးကြိုးဆင်းသက်ခြင်း”</p> <p>သူ တိုးညှင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးမြို့တော်တစ်ခုလုံး မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။</p> <p>ဝုန်း...</p> <p>ကောင်းကင်ယံတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်မိုးကြိုးများ စုစည်းလာလေသည်။ လူတိုင်း မော့ကြည့်လိုက်ရာ မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီး ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>စူးရှတောက်ပပြီး ထူထဲသော လျှပ်စီးကြောင်းများနှင့် အကြမ်းပတမ်းဆန်သော ကောင်းကင်ဘုံ၏ မိုးကြိုးအစွမ်းက လူတိုင်းကို သေးငယ်သွားသလို ခံစားရစေလေသည်။</p> <p>ယခင်က လဲ့ချန် ပြသခဲ့သော မိုးကြိုးဧကရာဇ်ကျမ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှပေသည်။</p> <p>ရန်ယွမ်ဇီ ခေါ်ယူထားသော မိုးကြိုးဧကရာဇ်၏ ဝိညာဉ်က ရန်ယွမ်ဇီနှင့် လုံးဝ ပေါင်းစပ်သွားသည်။</p> <p>သူသည် ဝင်စားခြင်းအဆင့်ကို ထိတွေ့ထားသူဖြစ်ရာ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသော မိုးကြိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးနှင့် တူနေသည်။ သူ လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်မိုးကြိုးများက မြည်ဟည်းစုစည်းသွားပြီး ကမ္ဘာလောကကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော ထူထဲသည့် မိုးကြိုးလှံကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားသည်။</p> <p>“လဲ့ချန်ရဲ့ဆရာ ပီသပါပေတယ်။ ဒီစွမ်းအားက လဲ့ချန်ထက် အဆပေါင်း တစ်သောင်းလောက် ပိုအားကောင်းလောက်တယ်”</p> <p>ဝူယွမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားက ကလေးကလားဆန်သော လဲ့ချန်၏ ပြသမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နဂါးတစ်ကောင်နှင့် ငါးရှဉ့်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်။ သူ ခေါင်းယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့... ကျုပ်ကတော့ နည်းသေးတယ်လို့ ထင်တုန်းပဲ”</p> <p>ချက်ချင်းပင် ဝူယွမ်က ကောင်းကင်သို့ တိုက်ရိုက် ပျံတက်သွားပြီး သူ၏လက်ထဲတွင်လည်း မိုးကြိုးဝိညာဉ် ကောင်းကင်ဓား ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>ကစဉ်ကလျားသန္ဓေသားထဲရှိ မိုးကြိုးရူန်းက လင်းလက်သွားပြီး ဝူယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အစွမ်းထက် စုပ်ယူမှုစွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>ကမ္ဘာလောကကြီးကိုပင် ဖျက်ဆီးပး်နိုင်သော မိုးကြိုးလှံကြီး မကျဆင်းလာမီမှာပင် ဝူယွမ်သည် စိတ်မရှည်တော့သည့်အလား ၎င်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>မည်မျှ ရှားပါးလိုက်သနည်း။ ဝူယွမ်အတွက် ဤမျှ ကျယ်ပြောလှသော မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးနှင့် ကြုံတွေ့ရရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။ </p> <p>သူ ကာလရှည်ကြာ စုဆောင်းထားခဲ့သော လေ၊ မိုးကြိုးကပ်ဘေးပင်လျှင် ယခုအချိန်တွင် ရန်ယွမ်ဇီ ခေါ်ယူထားသည့် အဆင့်သို့ မရောက်နိုင်ပေ၊ နဂါးပြာခန်းမစမ်းသပ်မှုအတွင်းက မိုးကြိုးပင်လယ်သည် များပြားသော်ငြား လုံလောက်အောင် အားမကောင်းခဲ့ပေ။</p> <p>ဤအရာက တကယ်ကို လန်းဆန်းတက်ကြွစေသည်။</p> <p>ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအစများကို အဆုံးစွန်အထိ တွန်းပို့လိုသော သူ၏ ရည်မှန်းချက်က ယခုအခိုက်အတန့်တွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>လူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြပြီး ဝူယွမ် ဘာလုပ်နေသည်ကို နားမလည်နိုင်ကြတော့ပေ။ ‘အဲဒါက ဝင်စားခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုလေ... သူက ပြန်ဝင်စားဖို့ အဲဒီလောက်တောင် လောနေတာလား’</p> <p>ရန်ယွမ်ဇီကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ ဝူယွမ်သည် သတို့သမီးကို မြင်လိုက်ရသူတစ်ဦးကဲ့သို့ သူ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော မိုးကြိုးလှံဆီသို့ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းမဲ့စွာဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ပြေးဝင်သွားသည့် မြင်ကွင်းမှာ သူ့ကို လုံးဝ ကြက်သီးမွေးညင်းထသွားစေသည်။</p> <p>မိုးကြိုးလှံကြီးပင် လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွား၏။</p> <p>‘သူက မိုးကြိုးကို မကြောက်ဘူးလား' အောက်ဘက်ရှိ မာနကြီးသော ကောင်းကင်မြွေပါပင်လျှင် ယခုအခါ မိုးကြိုးလှံ၏ အစွမ်းအောက်တွင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ အမြီးကုပ်နေရသည်။</p> <p>သို့သော် ဝူယွမ်သည် တကယ်တန်းတွင်လည်း မိုးကြိုးကိုမကြောက်ချေ။ ထိုမိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးကို သွေးဆောင်ရန်အတွက် မိုးကြိုးရူန်းကိုပင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ အသက်သွင်းလိုက်သေးသည်။</p> <p>သူ၏ အမြင်တွင် ဤအရာသည် ကစဉ်ကလျားသန္ဓေသားပေါ်ရှိ မိုးကြိုးရူန်းကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ကူညီပေးနိုင်သည့် ကြီးမားသော ဖြည့်စွက်စာတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p> မူလရူန်း လျှို့ဝှက်ချက်နှင့် ကစဉ်ကလျားသန္ဓေသားတို့ ရှိနေသဖြင့် ဤမိုးကြိုးအားလုံးသည် အာဟာရဖြစ်လာရန်သာ ရှိတော့သည်။ </p> <p>သူသည် မိုးကြိုးရူန်းကို ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းနီးပါး ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။ ဤလှိုင်းကို စုပ်ယူလိုက်ခြင်းဖြင့် သူသည် ၎င်းကို ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ တွန်းပို့နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဤသည်က မိုးကြိုးဘိုးဘေးအဆောင်၏ ဆယ်ပုံခြောက်ပုံကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။</p> <p>“ခင်ဗျားတို့ ယွမ်ဂိုဏ်းက တကယ်ကို ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ၊ ခေါင်းတွေလာပို့တယ်၊ ဝိညာဉ်တံဆိပ်တွေလာပို့တယ်၊ မူလဝိညာဉ်တွေလာပို့တယ်... အခုတော့ မိုးကြိုးပါ ထပ်ပို့ပေးနေသေးတယ်၊ ကျုပ်တောင် အားနာလွနလို့ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိတော့ဘူး”</p> <p>ဝူယွမ် ရေရွတ်လိုက်ရာ သူ၏ စကားသံက ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးမြို့တော်တစ်ခွင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ ရန်ယွမ်ဇီ၏ မျက်နှာမှာ အသည်းရောင်ကဲ့သို့ နီမြန်းသွားပြီး ခေါင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းကို သေအောင် မသတ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ငါမယုံဘူး”</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဝူယွမ်သည် မိုးကြိုးလှံနှင့် ထိတွေ့နေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏လက်ထဲရှိ မိုးကြိုးဝိညာဉ်ကောင်းကင်ဓားက မိုးကြိုးလှံနှင့် တိုက်ရိုက် ချိတ်ဆက်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးကြိုးများ စီးဆင်းကျလာကာ ဝူယွမ်ကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွား၏။</p> <p>မိုးကြိုးပစ်ခတ်မှုကြောင့် ပြာကျသွားသကဲ့သို့ပင်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် တင်းကျပ်သွားသည်။ </p> <p>ရန်ယွမ်ဇီက လှောင်ပြောင်ရယ်မောရန် ပြင်ဆင်နေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဝူယွမ်၏ သာယာကျေနပ်မှုအပြည့်ပါသော အသံတစ်သံက ကောင်းကင်ယံမှ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>“အား... တကယ်ကို လန်းဆန်းသွားတာပဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save