Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒီကောင့်ကို ငါပဲ အသေသတ်လိုက်မယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းဖန်၏ စကားများက ရွှမ်းမင်ဂိုဏ်းမှ လူနှစ်ဦး၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားသည်။ လင်းဖန်သည်လည်း သူတို့ကို ကြည့်ကာ စီးပွားရေးသမားတစ်ဦး၏ အပြုံးမျိုးဖြင့် ပြုံးပြနေခဲ့လေသည်။</p> <p>သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ နောက်ထပ်ထွက်ပေါ်လာသော စကားများကြောင့် လင်းဖန်၏ အပြုံးမှာ မျက်နှာ ပေါ်တွင်ပင် တောင့်ခဲသွားရတော့သည်။</p> <p>"ဟင်း... မင်းတို့ အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက ဒီလောက်တောင် စည်းကမ်းမရှိတာလား။ အတိဒုက္ခ အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ စကားပြောနေတဲ့အချိန်မှာ မင်းလိုကောင်က ဘာလို့ ဝင်ပြောဝံ့ရတာလဲ…။"</p> <p>"ဟက်... လျှော့စျေးပေးမယ် ဟုတ်လား..။ အခုပဲ မင်းရဲ့ ခြေထောက်တွေကို ငါ ရိုက်ချိုးပြမယ်။"</p> <p>"မိတ်ဆွေလျူ... ခင်ဗျားတို့ အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေက စည်းကမ်းမရှိကြဘူးပဲ။ ဒါဆိုရင်တော့ ငါကပဲ ကိုယ်စား သင်ခန်းစာ ပေးလိုက်ရမှာပေါ့…။"</p> <p>ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ရွှမ်းမင်ဂိုဏ်းမှ လူနှစ်ဦးမှာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းကို မြင်သောအခါ လျူအန်းရှန်းသည်လည်း သူ၏ ဓားပျံကို ထုတ်ယူကာ ထိုနှစ်ဦးကို တားဆီးရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် လျူအန်းရှန်း လှုပ်ရှားမှု မပြုရသေးမီမှာပင်...</p> <p>တစ်ဖက်လူ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသော လင်းဖန်မှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားလေတော့သည်။</p> <p>"ဟေ့... မင်းတို့ မြေးလေးတွေ... ဘယ်ဟာက ကောင်းတယ်၊ ဘယ်ဟာက ဆိုးတယ်ဆိုတာ မသိကြဘူး လား...။"</p> <p>"ဒီနေ့တော့ မင်းတို့ကို ချစ်လှစွာသော အဖေကြီးရဲ့ ဓားနဲ့ သားဖြစ်သူကို ဘယ်လို ဆုံးမရမလဲဆိုတာ ပြပေးရသေးတာပေါ့...။"</p> <p>ပြောနေရင်းနှင့်ပင် လင်းဖန်သည် ခရမ်းရွှေနတ်နဂါးဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်  လိုက်လေတော့သည်။</p> <p>လင်းဖန်သည် မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်ကြောင်း မြင်သဖြင့် တစ်ဖက်လူမှာလည်း အထင်သေးစွာဖြင့် တုံ့ပြန်ရန် ပြင်လိုက်လေသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး လင်းဖန်ကို နေရာမှာတင် အသေသတ်ရန် ပြင်လိုက်၏။</p> <p>ဘေးတွင် ရှိနေသော လျူအန်းရှန်းမှာ လင်းဖန်၏ ဘေးကင်းမှုကို စိုးရိမ်သဖြင့် အမြန် ကူညီရန် ကြိုးစား သော်လည်း အခြား အတိဒုက္ခအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p>"လင်းဖန်... စိတ်မလောနဲ့၊ အခုချက်ချင်း ထွက်ပြေးတော့…။ ငါ သူတို့ကို တားထားပေးမယ်…။"</p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် ရှေ့မှ ကျင့်ကြံသူနှင့် စတင် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။ လျူအန်းရှန်းက လင်းဖန်ကို သတိပေးရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင်...</p> <p>လင်းဖန်မှာမူ တစ်ဖက်မှ အတိဒုက္ခအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှင့် ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်နေပြီ ဖြစ်၏။ ရွှမ်းမင်ဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူ၏ ဓားပျံမှာ ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပတ်ရစ်ကာ လင်းဖန်၏ လည်ပင်းဆီ သို့ ဦးတည်လာခဲ့လေသည်။ လင်းဖန်သည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် ခရမ်းရွှေ နတ်နဂါးဓားကို မြှောက်ကာ ထိုဓားကို ပိုင်းချလိုက်၏။</p> <p>မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် တစ်ဖက်လူ၏ ဓားပျံမှာ လင်းဖန်၏ ဓားချက်အောက်တွင် နှစ်ပိုင်း ပြတ် သွားလေတော့သည်။</p> <p>လင်းဖန်သည် မဟာယာနအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည့်အတွက် တစ်ဖက်လူ၏ ဓားပျံမှာ နဝမ အဆင့် မဟုတ်ပါက ခရမ်းရွှေနတ်နဂါးဓား၏ အစွမ်းကို မည်သို့မှ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ နဝမအဆင့် မှော်ရတနာများမှာ အလွန် ရှားပါးလှသဖြင့် အတိဒုက္ခတစ်ကြိမ်သာ ကျော်ဖြတ်ထားသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးမှာ ပိုင်ဆိုင်ထားရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။</p> <p>သူ၏ ဓားပျံ ပျက်စီးသွားသောအခါ အတိဒုက္ခအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်ယွင်း သွားလေသည်။ ခံစားလိုက်ရသော တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်ထားရင်း တစ်ဖက်လူ သည် လင်းဖန် လက်ထဲရှိ ဓားပျံကို စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>"ကောင်းလိုက်တဲ့ ကောင်လေး...။ မဟာယာနအဆင့်လေးနဲ့ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ မှော်ရတနာကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ…။"</p> <p>"ငါ့ရဲ့ ဓားကို မင်း ဖျက်ဆီးလိုက်တဲ့အတွက် မင်းလက်ထဲက ဓားနဲ့ မင်းရဲ့ အသက်ကိုပဲ လျော်ကြေးအဖြစ် ပေးလိုက်တော့…။"</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ထိုကျင့်ကြံသူသည် လင်းဖန်ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် အခြား မှော်ရတနာ များကို မသုံးတော့ဘဲ အမျိုးမျိုးသော မှော်အတတ်များဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။</p> <p>ရောက်ရှိလာသော မှော်အတတ်များကို ရင်ဆိုင်ရင်း လင်းဖန်သည် ခရမ်းရွှေနတ်နဂါးထီးမှာ မိမိနှင့်အတူ ရှိမနေကြောင်း ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။</p> <p>ခရမ်းရွှေနတ်နဂါးထီး မရှိဘဲနှင့် သူ၏ မဟာယာန အဆင့် ကျင့်ကြံမှုမှာ တစ်ဖက်လူ၏ မှော်အတတ်များ ကို ဒဏ်ရာမရဘဲ တောင့်ခံနိုင်ရန် ခက်ခဲပေ လိမ့်မည်။ လင်းဖန်သည် ခရမ်းရွှေနတ်နဂါးအစီအရင် နယ်ပယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင်...</p> <p>ဟင်းလင်းပြင်သားရဲတဲတွင် ပါဝင်သော ကိုယ်ပျောက်လုပ်ဆောင်ချက်ကို ရုတ်တရက် သတိရမိလိုက် သည်။ ဤကိုယ်ပျောက်လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပေါင်းစည်းသွားစေနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤအခြေအနေတွင် တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်လွှဲနိုင်မလားဆိုသည်ကို သူ စမ်းသပ်လို စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုသို့တွေးမိသည်နှင့် လင်းဖန်သည် လုပ်ဆောင်ချက်ကို အသက်သွင်းကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပေါင်းစည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။</p> <p>တစ်ဖက်မှ ကျင့်ကြံသူများမှာ လင်းဖန် ရုတ်တရက် အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်သော အခါ အံ့သြသွားကြလေသည်။</p> <p>သူ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော မှော်အတတ်မှာ လင်းဖန် ပျောက်ကွယ်မသွားမီ ရှိနေခဲ့သည့် နေရာတွင်သာ အချည်းနှီး ပေါက်ကွဲသွားလေတော့သည်။ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ရှိနေသော လင်းဖန်မှာမူ မိမိအပေါ် မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ မရှိကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာသွားမိသည်။</p> <p>*ဟဲဟဲ... ဒါက တကယ့်ကို အထိအခိုက်မရှိတဲ့ နေရာပဲ...။*</p> <p>လင်းဖန်သည် ကျေနပ်စွာဖြင့်ပင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှနေ၍ တစ်ဖက်လူဆီသို့ တိုးကပ်သွားကာ သေစေ လောက်သော တိုက်ကွက်တစ်ခု ပေးရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် အတိဒုက္ခအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ အာရုံခံစားမှု အလွန် ထက်မြက်ကြပေသည်။ လင်းဖန် အနားသို့ ကပ်လာသောအခါ တစ်ဖက်လူမှာ အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသွားပြီး သူ၏ စိတ်အာရုံကို လင်းဖန် ရှိရာသို့ စုစည်းကာ သတိထားလိုက်သည်။</p> <p>လင်းဖန်က တစ်ဖက်လူ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ပတ်သွားကာ ဓားဖြင့် ပိုင်းချရန် ပြင်လိုက်၏။ သို့သော် တစ်ဖက်လူကို ဓားဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ဟင်းလင်းပြင် အခြေအနေမှ ထွက်လာရန် လိုအပ်သည်။</p> <p>ဓားမှာ ဟင်းလင်းပြင် အခြေအနေထဲတွင် မရှိသဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်အာရုံတွင် ချက်ချင်းပင် အာရုံခံမိသွားသည်။ တစ်ဖက်လူသည် ကိုယ်ကို လှည့်ကာ လင်းဖန်၏ နောက်ပြောင်တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်လေသည်။</p> <p>သူ၏ နောက်ပြောင် တိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်သဖြင့် လင်းဖန်မှာ စိတ်ပျက်သွားရသည်။</p> <p>မှော်အတတ်အချို့ကို ဝယ်မထားမိသည့်အတွက် ပျံသန်းဓားကိုသာ သုံးပြီး အနီးကပ် တိုက်ခိုက်နေရခြင်း ကို သူ နောင်တရမိသည်။ အကယ်၍ မှော်အတတ်များသာ ရှိခဲ့လျှင် တစ်ဖက်လူကို နေရာအနှံ့သို့ ဗုံးကြဲ တိုက်ခိုက်ပစ်လိုက်မည် ဖြစ်ရာ သူ မည်သို့ ရှောင်နိုင်မည်ကို ကြည့်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် လင်းဖန် စနစ်ဆိုင်ထဲရှိ အဆင့်မြင့် မှော်အတတ်များ၏ ကြီးမားလှသော ဈေးနှုန်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် လက်လျှော့လိုက်လေတော့သည်။</p> <p>*ထားလိုက်တော့... တခြားနည်းလမ်း စဉ်းစားရမှာပဲ။ မင်း တစ်ချိန်လုံး သတိထားနေနိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့…။*</p> <p>လင်းဖန် ဆိုင်ထဲရှိ မှော်အတတ်များကို စစ်ဆေးနေစဉ်မှာပင်...</p> <p>တစ်ဖက်မှ အတိဒုက္ခအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည်လည်း အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p>"ဟဲ... ဟင်းလင်းပြင်နဲ့ ပေါင်းစည်းတဲ့ အတတ်လား။ ဒါနဲ့ဆိုရင် မင်းကို ငါ ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေ တာလား…။"</p> <p>ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ထိုကျင့်ကြံသူသည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ အဆောင်စာရွက် တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>နှမြောတသဖြစ်နေသော အမူအရာရှိသော်လည်း အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ အဆောင်စာရွက်ကို အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။ အဆောင်စာရွက် အလုပ်လုပ်သွားသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင် မှာ ချက်ချင်းပင် ရှုပ်ထွေးသွားတော့သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် လင်းဖန်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ တိုက်ရိုက် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာရသည်။ လင်းဖန်မှာ အနည်းငယ် ကြောင်အသွားရသည်။ သူ၏ စနစ်မှ ရရှိထားသော ပစ္စည်းများမှာ အမြဲတမ်း အနိုင်မရနိုင် သလို ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း ယခုမှာမူ ပထမဆုံးအကြိမ် အဟန့်အတားနှင့် တွေ့ကြုံရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ကြည့်ရသည်မှာ ထိုသူ သုံးလိုက်သော အဆောင်စာရွက်မှာ အတော်လေး အဆင့်မြင့်ပုံရသည်။</p> <p>မှန်ပါသည်... ၎င်းမှာ မိမိ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့်လည်း သက်ဆိုင်နိုင်ပေသည်။ စနစ်မှ ပစ္စည်းများသည် မိမိနှင့်အတူ အဆင့်တက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မိမိ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သာ အတိဒုက္ခအဆင့် တွင် ရှိခဲ့ပါက ဤကိုယ်ပျောက်လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ပျက်ပြယ်သွားမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"ကောင်လေး... အခု မင်း ဘယ်မှာ ပုန်းဦးမလဲ ကြည့်ရအောင်…။"</p> <p>ပြောပြီးသည်နှင့် ထိုကျင့်ကြံသူသည် လင်းဖန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ပြန်သည်။ လင်းဖန်မှာ ရှောင်တိမ်းရင်း သုံးဘီးစက်ဘီးရှိရာသို့ ချဉ်းကပ်သွားလိုက်လေသည်။ သုံးဘီးစက်ဘီးမှာ ခရမ်းရွှေ နတ်နဂါးထီး၏ အစီအရင် နယ်ပယ်ထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် လင်းဖန်မှာ ပြန်လည် ဘေးကင်းသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>အန္တရာယ်ကင်းသွားပြီ ဖြစ်သည့်အတွက် လင်းဖန်သည် ထိုကျင့်ကြံသူကို အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြော လိုက်လေသည်။</p> <p>"ငါက မင်းကို ပုံမှန်နည်းလမ်းနဲ့ပဲ တိုက်ခိုက်ချင်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို လှောင်ပြောင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး…။"</p> <p>"ကောင်းပြီလေ... ငါ ဆက်ပြီး ဟန်မဆောင်တော့ဘူး။ အမှန်အတိုင်းပဲ ပြောတော့မယ်...။ ငါက ခိုးပြီး ကစားနေတာကွ…။"</p> <p>"ငါ့ရဲ့ တန်သောင်းချီဘုရင်ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ကြည့်ထားလိုက်စမ်း…။"</p> <p>ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူသည် သုံးဘီးစက်ဘီး၏ တိုက်ခိုက်ခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်ကို အသက်သွင်းလိုက် လေသည်။ ကားတိုက်ခံဖူးသူတိုင်း သိကြသည့်အတိုင်း ကားက ပိုလေးလေလေ၊ တိုက်ခိုက်မှုက ပိုပြင်း ထန်လေလေပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် လင်းဖန်၏ သုံးဘီးစက်ဘီးမှာ ကုန်စည်များကို သယ်ဆောင်ထားလေသည်။ သူတို့ သယ်ဆောင်လာသော ကုန်စည်မှာ ဂိုဏ်းဌာနချုပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဤဂိုဏ်းဌာနချုပ်၏ အလေးချိန်မှာ တန်ချိန်သောင်းချီရုံတင်မကဘဲ ဘီလီယံနှင့်ချီသော တန်ချိန်များ ရှိနေနိုင်ပါသည်။ ဤအလေးချိန် အားလုံးမှာ သုံးဘီးစက်ဘီးပေါ်တွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်၏။</p> <p>ဘီလီယံနှင့်ချီသော တန်ချိန်များ၏ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဤသုံးဘီးစက်ဘီး၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အခြား အရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရအောင် ပြင်းထန်လှပေသည်။</p> <p>သုံးဘီးစက်ဘီး မိမိဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အတိဒုက္ခအဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ သတိ ထားလိုက်သည်။ သူသည် ခဏတာ ရှောင်တိမ်းရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူသည် သုံးဘီးစက်ဘီး၏ အမြန်နှုန်းကို မည်သို့မှ မမီနိုင်ပေ။ လင်းဖန်မှာ စိတ်လှုပ်ရှား စွာဖြင့် စက်ဘီးပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ နင်းလိုက်ပြီး စက်ဘီးနောက်တွဲအတွင်းရှိ လီလဲ့ယန်ကို ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဂျူနီယာညီမလေး... ရှေ့က လူကို မြင်လား။ သူ့ကို ငါတို့ သတ်ပစ်ကြမယ်…။"</p> <p>ဘာဖြစ်နေမှန်း သဲသဲကွဲကွဲ မသိသော လီလဲ့ယန်မှာမူ "အင်…" ဟူ၍သာ ဇဝေဇဝါဖြင့် ပြန်ထူးနိုင်ရှာ သည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် သုံးဘီးစက်ဘီးမှာ ထွက်ပြေးနေသော အတိဒုက္ခအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို မီသွားတော့သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ နောက်ကျောကို ပစ်မှတ်ထားကာ တည့်တည့်မတ်မတ် ဝင်တိုက်လိုက်တော့သည်။  </p> <p>ထိုအခါ အတိဒုက္ခအဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ ကန်ထုတ်ခံလိုက်ရသော ဘောလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ကောင်းကင် ယံတွင် ဝိုက်ကာ လွင့်ထွက်သွားလေတော့သည်။ ကောင်းကင်ယံမှ သွေးစက်များ တဖွဲဖွဲ ကျဆင်းလာ သည်။ ခဏအကြာတွင် ထိုကျင့်ကြံသူမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားပြီး ပြန်လည် ထမ လာနိုင်တော့ချေ။</p> <p>အတိဒုက္ခအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် လင်းဖန်သည် လျူအန်းရှန်းနှင့် တိုက်ခိုက် နေသော ကျင့်ကြံသူဆီသို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။ ထို့နောက် စက်ဘီးကို လှည့်ကာ ထိုလူဆီသို့ ဦးတည် ကာ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားပြန်တော့သည်။</p> <p>လျူအန်းရှန်းကို လမ်းဖယ်ပေးရန် သတိပေးရန်လည်း သူ မမေ့ခဲ့ပေ။</p> <p>"စီနီယာလျူ... လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ပါ၊ ဒီကောင့်ကို ငါပဲ အသေသတ်လိုက်မယ်…။"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save