Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">နေရာရွှေ့ပြောင်းရာမှ စတင်လာသော ဂိုဏ်းစစ်ပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းဖန်၏ ရှင်းပြချက်မှာ တစ်ဖက်လူကို လုံးဝ ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိသည်မှာ သိသာလှပါသည်။</p> <p>"အဲဒီလိုမျိုး တကယ်ရှိလို့လား…။ ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး…။"</p> <p>"ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။ ငါတို့ အသက်အရွယ်က ကျင့်ကြံသူတွေကြားမှာဆိုရင် အများကြီး ငယ်သေး ပါတယ်…။"</p> <p>"ဟုတ်တယ်... ငါတို့ ကျင့်ကြံသူတွေမှာ ဆံပင်ကျွတ်တယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆ မရှိဘူး။ ဟိုးရှေးဟောင်း မိစ္ဆာအိုကြီးတွေကို ကြည့်ပါဦး...။ ဘယ်သူက ဆံပင်မရှိဘဲ နေလို့လဲ…။"</p> <p>လင်းဖန်၏ အကြောင်းပြချက်မှာ ပယ်ချခံလိုက်ရသဖြင့် သူလည်း မည်သို့ ဆက်ရှင်းပြရမှန်း မသိတော့ ပေ။ ထို့ကြောင့် ခေါင်းစဉ်ကို အမြန် ပြောင်းလိုက်ရလေသည်။</p> <p>"ဟားဟား... ဦးလေးလီ... ဦးလေးတို့က အရမ်းငယ်သေးတာတောင် အရှေ့ဘက်ဒေသမှာ ဂိုဏ်းတစ်ခု ကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့တယ်...။ ဦးလေးတို့က တကယ့်ကို လူငယ်အောင်မြင်ကျော်ကြားသူတွေပါပဲ...။"</p> <p> "ဒါနဲ့ ဦးလေးလီ...။ အရှေ့ဘက်ဒေသမှာ ဦးလေးတို့ တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ ဂိုဏ်းနေရာဟောင်းတွေကို လွမ်းနေပြီလား…။"</p> <p>လင်းဖန် ဆက်ရှင်းပြမှာကို စောင့်နေကြသော လူသုံးဦးမှာ လင်းဖန်၏ သိသိသာသာ ခေါင်းစဉ်လွှဲလိုက်မှု ကို ကြားသောအခါ ဆွံ့အသွားကြသည်။ သို့သော် လင်းဖန်၏ ဆေးလုံးများမှာ စိတ်မချရကြောင်း သူတို့ သိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ထိုကိစ္စကို ဆက်ပြီး အတင်းမမေးတော့ပေ။</p> <p>"ချင်းယွင်ဂိုဏ်းကို ပြောတာလား…၊ လွမ်းတာပေါ့ကွာ။ အဲဒါကို ငါကိုယ်တိုင် အုတ်တစ်ချပ် သဲတစ်ပွင့် ကစပြီး တည်ဆောက်ခဲ့တာပဲလေ…။"</p> <p>"အခု မင်းပြောမှ ငါတောင် သတိရလာပြီ။ ငါ့ဆံပင်တွေ ပြန်ပေါက်လာရင်တော့ ဟိုဘက်ကို တစ်ခေါက် လောက် ပြန်သွားကြည့်ဖို့ စဉ်းစားထားတယ်…။"</p> <p>"အင်း... ငါတို့ အတူတူ သွားကြတာပေါ့။ ဒါနဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့အရှင်... ကျွန်တော်တို့ ဆံပင်တွေ အကုန် ပြန်ပေါက်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာဦးမလဲ…။"</p> <p>လင်းဖန်၏ စကားကို နမူနာယူကာ ထိုသုံးဦးမှာ ဆံပင်ကိစ္စဆီသို့ စကားပြန်လှည့်ရန် ကြိုးစားကြပြန် သည်။ လင်းဖန်ကမူ ၎င်းကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။</p> <p>"ဟားဟား... ဦးလေးတို့ ဂိုဏ်းနေရာဟောင်းကို လွမ်းနေမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိတာပေါ့…။"</p> <p>"တခြား တပည့်တွေဆိုရင် ဦးလေးတို့ထက်တောင် ပိုပြီး လွမ်းနေကြမှာပဲ…။"</p> <p>"တောင်... တောင်... တောင်... ဘာဖြစ်မလဲ ခန့်မှန်းကြည့်ပါဦး….။"</p> <p>"ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့အတွက် ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းလုံးရဲ့ ဌာနချုပ်တွေနဲ့ ချင်းယွင်ဈေးကွက်ကိုပါ ကျုံးကျိုး ကို ရွှေ့ပေးခဲ့ပြီးပြီဗျ…။"</p> <p>"အဲဒါက အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းနဲ့ မနီးမဝေးမှာ ရှိတယ်။ အံ့သြသွားလား…။"</p> <p>လင်းဖန်၏ စကားကြောင့် သူတို့ သုံးယောက်စလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။ သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် တွင်မူ လီယွမ်ဖေးက မသေချာသကဲ့သို့ ပြန်မေးလိုက်၏။</p> <p>"မြင့်မြတ်တဲ့... မြင့်မြတ်တဲ့အရှင်... ကျုံးကျိုးကို ရွှေ့လိုက်ပြီလို့ ပြောတာလား။ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ …။"</p> <p>"အရှင်က ကျုံးကျိုးမှာ ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းပုံစံအတိုင်း အသစ်ပြန်ဆောက်ပေးလိုက်တာလား…။"</p> <p>သူတို့၏ ထင်ကြေးအမျိုးမျိုးကို ကြည့်ကာ လင်းဖန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်လေသည်။</p> <p>"မဟုတ်ဘူး... ကျွန်တော် မြေကနေ လှန်ပြီး သယ်လာတာ…။"</p> <p>"ဂိုဏ်းဌာနချုပ် သုံးခုလုံးကို အမြစ်ကနေ ဆွဲနှုတ်ပြီး အရှေ့ဘက်ဒေသကနေ ကျုံးကျိုးအထိ တစ်လမ်း လုံး ဆွဲလာခဲ့တာ…။"</p> <p>ဤစကားက ထိုသုံးဦးကို ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ဆွံ့အသွားစေသည်။ လင်းဖန်၏ ရှင်းပြချက်မှာ သူတို့၏ နားလည်နိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်နေသလို သူတို့လည်း လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။</p> <p>၎င်းကို မြင်သောအခါ လင်းဖန်မှာ သူတို့ကို ကိုယ်တိုင် ပြသရန်မှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ ပေ။</p> <p>"ထားလိုက်တော့... ရှင်းပြနေလို့လည်း ခင်ဗျားတို့ နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး...။ ကိုယ်တိုင်ပဲ သွားကြည့် လိုက်ကြတော့...။"</p> <p>ပြောပြီးသည်နှင့် လင်းဖန်သည် ထိုသုံးဦးရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းကို နေရာချထား သော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။ ထို့နောက် ထိုနေရာမှာပင် ဟင်းလင်းပြင်တံခါးတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်၏။</p> <p>"ဦးလေးလီ... ထွက်လာပြီး ကြည့်လိုက်ပါဦး။ မြင်လိုက်ရင် ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ သိသွားပါလိမ့်မယ်…။"</p> <p>ယခုအချိန်တွင် လီယွမ်ဖေးနှင့် သူ၏အဖော်နှစ်ဦးမှာ သူတို့၏ ဆံပင်ကျဲကျဲများအကြောင်းကို ဂရုမစိုက် နိုင်တော့ပေ။ ဟင်းလင်းပြင်တံခါးမှ ချက်ချင်းပင် ထွက်လာခဲ့ကြလေသည်။</p> <p>"ဘုရားရေ... ဒါ... ဒါကြီးက...။"</p> <p>"စကားလုံးအတိုင်းပါပဲ...။ နေရာရွှေ့ပြောင်းလိုက်တာပေါ့…။"</p> <p>"မင်း ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ။ မြင့်မြတ်တဲ့အရှင် ဖြစ်နေတာ မဆန်းပါဘူးလေ…။"</p> <p>လင်းဖန်၏ စေတနာကို အံ့သြချီးကျူးရင်း ထိုသုံးဦးမှာ လင်းဖန်၏ ရိုးသားမှုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက် ရသည်။ ဤအချိန်တွင် လင်းဖန်ကို မြင့်မြတ်တဲ့အရှင်ဟု မခေါ်တော့ဘဲ လင်းဖန်ဟုပင် ရင်းနှီးစွာ ခေါ် လိုက်ကြလေသည်။</p> <p>"လင်းဖန်... မင်း တကယ့်ကို စိတ်ရောကိုယ်ပါ နှစ်ပြီး လုပ်ပေးခဲ့တာပဲ။ ဒါက တော်တော်လေး အားထုတ် ခဲ့ရမှာ အသေအချာပဲ…။"</p> <p>"ငါတို့ မင်းကို ဘယ်တော့မှ စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ပါဘူး…။"</p> <p>"မှန်တယ်...။ တကယ်လို့ အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက မင်းရဲ့ ရန်သူဖြစ်လာရင်တောင် ငါတို့က မင်းဘက်ကပဲ ရပ်တည်သွားမှာပါ…။"</p> <p>ထိုသုံးဦး၏ စကားကို ကြားသောအခါ လင်းဖန်မှာ တော်တော်လေး စိတ်ကျေနပ်သွားသည်။ အထူး သဖြင့် သူတို့၏ နောက်ဆုံးစကားများက သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုမှာ အချည်းနှီး မဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်ပင်။</p> <p>"ဟေး... ဦးလေးလီတို့ကလည်း အားနာစရာကြီးဗျာ။ ဒါက ကိစ္စအသေးအဖွဲလေးပါ၊ စိတ်ထဲ ထည့် မနေပါနဲ့…။"</p> <p>"အဲဒီအပြင် အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက ငါတို့ လူတွေပဲလေ...။ သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် ငါ့ရန်သူ ဖြစ်မှာလဲ…။"</p> <p>"အဲဒါတင် မကသေးဘူး...။ အခု ငါတို့မှာ အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းနဲ့အတူ တူညီတဲ့ ရန်သူ တစ်ယောက် ရှိနေပြီ…။"</p> <p>လင်းဖန်၏ နောက်ဆုံးစကားက ထိုသုံးဦးကို ကြောင်သွားစေသည်။</p> <p>"တူညီတဲ့ ရန်သူ ဟုတ်လား..။ ဘာဖြစ်လို့လဲ…။"</p> <p>"တကယ်လို့ တူညီတဲ့ ရန်သူဆိုရင်လည်း အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကိုပဲ လွှတ်ထားလိုက်ပါ။ ငါတို့ အဲဒီထဲ ဝင်မပါတာ အကောင်းဆုံးပဲ…။"</p> <p>"ဟုတ်တယ်... အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက နဝမအဆင့် ဂိုဏ်းပဲလေ။ သူတို့ မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ရန်သူ ဘာရှိမှာလဲ…။"</p> <p>၎င်းကို ကြားသောအခါ လင်းဖန်က သူတို့ကို ကြိုတင်သတိပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>"အင်း... ဒီရန်သူက တကယ့်ကို ကိုင်တွယ်ရ မလွယ်ဘူးဗျ။ ပြောရရင် ဒီရန်သူကို ငါတို့ကိုယ်တိုင် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားတာ…။"</p> <p>ထို့နောက် လင်းဖန်သည် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော ထိုသုံးဦးအား နေရာရွှေ့ပြောင်းရေး ခရီးစဉ်အတွင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များကို ပြန်ပြောပြလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဖြစ်စဉ်က ဒီလိုဗျ... ကျွန်တော် အရှေ့ဘက်ဒေသကနေ ကျုံးကျိုးကို လာတဲ့လမ်းမှာ ရွှမ်းမင်ဂိုဏ်းကို ဖြတ်သွားမိတယ်...။"</p> <p>လင်းဖန် ပြောပြနေစဉ်အတွင်း ထိုသုံးဦးမှာ ဘာမှမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ဆွံ့အသွားကြတော့သည်။ နေရာရွှေ့တဲ့ကိစ္စလေးကနေ နဝမအဆင့် ဂိုဏ်းကြီးတွေ စစ်ဖြစ်ရတဲ့အထိ ဖြစ်သွားသည်ကို ဘယ်သူ့အား သွားတိုင်ရပါမည်နည်း။ သူတို့၏ မြင့်မြတ်တဲ့အရှင်မှာ ပြဿနာရှာတတ် တဲ့ ဗီဇရှိနေသည်ဟုသာ ဆိုရပေလိမ့်မည်။</p> <p>"မြင့်မြတ်တဲ့အရှင်... ကျွန်တော့်အမြင်အရတော့ ဒီကိစ္စက ကျွန်တော်တို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး…။"</p> <p>"ဟုတ်တယ်... ရွှမ်းမင်ဂိုဏ်းက အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကို မျက်စိကျနေတာ ကြာလှပြီပဲ…။"</p> <p>"တကယ်တော့ ဒါက အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းရဲ့ အပြစ်လည်း ပါပါတယ်...။ သူတို့က ရန်ငြိုးဆွဲ ဆောင်ရာမှာ အရမ်း တော်လွန်းတာကိုး...။ အရင်က သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်း၊ အခုကျတော့ ရွှမ်းမင်ဂိုဏ်း...။"</p> <p>"အင်း... နေရာရွှေ့တဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ရင်တောင် ရွှမ်းမင်ဂိုဏ်းက အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကို တိုက်ဖို့ တခြား အကြောင်းပြချက် ရှာမှာပါပဲ…။"</p> <p>ထိုသုံးဦးမှာ တစ်ယောက်တစ်ပေါက်ဖြင့် အပြစ်အားလုံးကို အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းနှင့် ရွှမ်းမင် ဂိုဏ်းတို့အပေါ်သို့ ပုံချလိုက်ကြလေသည်။</p> <p>လင်းဖန်သည်လည်း သူတို့၏ စည်းရုံးမှုကို အလွယ်တကူ လက်ခံလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း စည်းရုံး ခံရခြင်းက တစ်ပိုင်း၊ လျူအန်းရှန်းကို ထောက်ထားသောအားဖြင့် လင်းဖန်မှာ သူတို့ကို ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ ရွှမ်းမင်ဂိုဏ်းသာ တကယ်လာတိုက်လျှင် သူတို့ တောင့်ခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ လင်းဖန်သည် အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကို သိမ်းသွင်းရန် လီလဲ့ယန်၏ အကြံပြုချက်ကို မမေ့သေးပေ။</p> <p>*မကြာခင် ငါတို့ပိုင်မယ့် အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကို တခြားလူတွေ အနိုင်ကျင့်တာ ဘယ်လိုလုပ် ခွင့်ပြုနိုင်မှာလဲ…။*</p> <p>"ဦးလေးလီတို့ ကျွန်တော့်ကို ဆက်ပြီး မစည်းရုံးပါနဲ့တော့…။"</p> <p>"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက ကျွန်တော်တို့နဲ့ တော်တော်လေး ရင်းနှီးတာပဲလေ…။"</p> <p>"ကျွန်တော် သူတို့ကို ဒီအကျပ်အတည်းကနေ ကျော်လွှားနိုင်အောင် ကူညီပေးသွားမှာပါ…။"</p> <p>"ကဲ... ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။ အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကိုသွားပြီး သူတို့ကို အကူအညီအချို့ ပေးလိုက်ဦးမယ်…။"</p> <p>"ဦးလေးလီတို့လည်း ပြန်သွားပြီး တပည့်တွေကို ဂိုဏ်းဌာနချုပ် ကျုံးကျိုးကို ရောက်ပြီဆိုတဲ့ သတင်း ကောင်းကို ပြောပြလိုက်ပါဦး…။"</p> <p>လင်းဖန်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြားသောအခါ ထိုသုံးဦးမှာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြန်သွားခဲ့ ကြသည်။</p> <p>ထိုသုံးဦးကို လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် လင်းဖန်သည် အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်း သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>လမ်းခုလတ်တွင် လင်းဖန်သည် ကိုယ့်နဖူးကို ရိုက်လိုက်မိလေသည်။</p> <p>*ဟာ…။ ဦးလေးလီတို့နဲ့ စကားပြောတာ များသွားလို့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်ကို မေ့သွားတယ်…။*</p> <p>*ဂိုဏ်းဌာနချုပ် သုံးခုကို ဘယ်လို နေရာချရမလဲဆိုတာ သူတို့ကို မမေးရသေးဘူးပဲ…။*</p> <p>*ထားလိုက်ပါတော့... အခုတော့ ရှိတဲ့နေရာမှာပဲ ထားလိုက်ဦးမယ်။ စိတ်တိုင်းမကျရင် နောက်မှ ပြန်ရွှေ့ တာပေါ့…။*</p> <p>လင်းဖန်သည် ထိုကိစ္စကို ဆက်မတွေးတော့ဘဲ အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းဆီသို့ ဆက်လက် ပျံသန်းခဲ့ သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် လင်းဖန်သည် လျူအန်းရှန်း၏ ဘေးနားသို့ တယ်လီပို့စနစ်ဖြင့် တိုက်ရိုက် မသွားခဲ့ပေ။</p> <p>အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှာ ယခုအချိန်တွင် စစ်မဖြစ်မီ အစည်းအဝေးများစွာဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေ မည်ကို သူ သိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် လျူအန်းရှန်းသည် အခြားသော အတိဒုက္ခအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီးများနှင့် စုဝေးနေပေ လိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူသာ ထိုနေရာသို့ ရုတ်တရက် ရောက်သွားပါက ရန်သူ့တိုက်ခိုက်မှုဟု အထင်မှား သွားလျှင် မည်သို့လုပ်မည်နည်း…။</p> <p>မကြာမီမှာပင် လင်းဖန်သည် အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်ခဲ့လေသည်။ လျူအန်းရှန်း၏ ဂူဗိမာန်သို့ ရောက်သောအခါ မည်သူမျှ ရှိမနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အဆက်အသွယ်ပြုလုပ်သော အဆောင်စာရွက်ကို ထုတ်ယူကာ လျူအန်းရှန်းထံ သတင်းစကား ချန်ထားခဲ့လေသည်။</p> <p>"စီနီယာလျူ... အလုပ်အားရင် ကျွန်တော့်ကို ဆက်သွယ်လိုက်ပါဦး။ ဆွေးနွေးစရာ ကိစ္စလေး ရှိလို့ပါ…။"</p> <p>သတင်းပို့ပြီးနောက် ခဏအကြာမှာပင် လင်းဖန် ပြန်ကြားစာ ရရှိခဲ့လေသည်။</p> <p>"လင်းဖန်... ငါ အခု မအားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းကို အကူအညီတောင်းစရာ ရှိနေတာနဲ့ အတော်ပဲ။ မင်း ဒီနေရာကိုပဲ တယ်လီပို့နဲ့ လာခဲ့လိုက်တော့…။"</p> <p>လျူအန်းရှန်း၏ ပြန်ကြားစာကို ကြားသောအခါ လင်းဖန်သည် ဝန်လေးမနေတော့ပေ။</p> <p>ဟင်းလင်းပြင်မြင့်မြတ်နယ်မြေ ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ကာ တယ်လီပို့စနစ်ဖြင့် သူ၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိ သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save