Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၃၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ချုပ်နှောင်ခြင်းနှင့် နှိမ်နင်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​“ဒါက ရှေ့မျိုးဆက်က အမတ်ဟောင်းတစ်ယောက်က မျိုးဆက်သစ် ဧကရာဇ်ကို တွေ့လိုက်ရသလိုပဲ၊ စနစ်တစ်ခုတည်း ဖြစ်နေပေမဲ့ ကွာခြားချက်လေးတွေတော့ ရှိနေသေးတာပဲ”</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ဘွဲ့နှင်းခန့်အပ်ခြင်းစာချုပ်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>​အကယ်၍ သူသာ မိမိ၏ အသစ်စက်စက် ဘွဲ့နှင်းခန့်အပ်ခြင်းစာချုပ်နှင့် ထိုအရာကို အစားထိုးလဲလှယ်လိုက်လျှင် ထိုအပင်အိုကြီးသည် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိလာနိုင်မလား။</p> <p>​သို့သော် ဤကိစ္စတွင် စွန့်စားရမှုအချို့ ရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p>အကယ်၍ အစားထိုးနေစဉ်အတွင်း ဘွဲ့နှင်းခန့်အပ်မှုအဟောင်းက ပျက်ပြယ်သွားပြီး အသစ်က အောင်မြင်စွာ အစားမထိုးနိုင်ခဲ့လျှင် ထိုအပင်ကြီးသည် စစ်မှန်သော ယင်မိစ္ဆာကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> ထိုအခါကျလျှင် သူသည် ငရဲမင်းဖြစ်စေ၊ ဘာဖြစ်စေ ဂရုစိုက်တော့မည်မဟုတ်ဘဲ တိုက်ခိုက်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p>​သူ စဉ်းစားဆင်ခြင်နေစဉ်မှာပင် ပြင်ပမှ အော်ဟစ်ဆူညံသံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>​ဖန့်ချန် စိတ်အာရုံတစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် မြို့ပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားရာ၊ ဟွမ်ဝူကျိသည် တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် လက်ရည်ယှဉ် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>​ဟွမ်ဝူကျိ၏ အဆင့် ၄ မသေမျိုး စွမ်းအားနှင့်ပင် တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အကြိမ်ကြိမ် ဆုတ်ခွာနေရသည်။</p> <p> ထိုလူ၏ လက်ထဲတွင် နယ်နိမိတ်ဘူးသီးနှင့် အလွန်တူသော ဘူးသီးတစ်လုံး ရှိနေပြီး ဟွမ်ဝူကျိ၏ မည်သည့် နည်းပရိယာယ်မဆို ထိုဘူးသီးရှေ့တွင် အရာမထင်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။</p> <p>​ကျူးလုံ၏ ကျောပေါ်ရှိ သန်းပေါင်းများစွာသော လေလွင့်ဝိညာဉ်များမှာမူ ယခုအခါ ပွဲကြည့်ပရိသတ်များ ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p>အများစုမှာ ဝေခွဲမရသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး တိုက်ပွဲ၏ အနှစ်သာရကို နားမလည်ကြပေ။</p> <p>​ကျင့်ကြံသူများသာလျှင် ထိုတိုက်ပွဲအတွင်းရှိ အန္တရာယ်ကြီးမားမှုကို အာရုံခံမိကြပေလိမ့်မည်။</p> <p>​“ဝမ်ချုံစန်း ”</p> <p>​ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>​နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဟွမ်ဝူကျိနှင့် တိုက်ခိုက်နေသူမှာ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီး သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားစဉ်၊ ဟွမ်ဝူကျိ၏ ဓားဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် အခုတ်ခံလိုက်ရကာ ပေပေါင်းရာချီအောင် လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>​“နှမြောစရာပဲ... ဟွမ်ဝူကျိက သူ့ကို မနှိမ်နင်းနိုင်ဘူး၊ အပင်အိုကြီးကလည်း အခုလောလောဆယ် ငါ့အမိန့်ကို မနာခံသေးဘူး၊ မဟုတ်ရင်တော့... အခုက သူ့ကို ဘွဲ့နှင်းခန့်အပ်ပြီး ချုပ်ကိုင်ဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ”</p> <p>​ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>တစ်ဖက်လူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုသူသည် ဝမ်ချုံစန်းဖြစ်ကြောင်း မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပေ။</p> <p>​ထို့ပြင် ယင်လောကထဲသို့ ဆင်းလာနိုင်သည်ကို ကြည့်လျှင် ဝမ်ချုံစန်း၏ အစစ်အမှန်ကိုယ် ဖြစ်ရပေမည်။</p> <p>သူ၏ စွမ်းအားကို ကြည့်ရသည်မှာ အဆင့် ၄ မဟုတ်လျှင် အဆင့် ၅ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>​သို့မဟုတ်ပါက ဟွမ်ဝူကျိကို ဖိနှိပ်၍ တိုက်ခိုက်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p>​“မင်းက ဖန့်...”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက မျက်လုံးကို ပွတ်ကြည့်ကာ ဖန့်ချန်ကို ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ဟွမ်ဝူကျိက ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုတော့သည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ အနီးအနားသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။</p> <p>​“အခုလောလောဆယ် မသွားနဲ့ဦး၊ ငါတို့နှစ်ယောက် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းနဲ့ သေသေချာချာ စကားပြောကြရအောင်”</p> <p>​ဖန့်ချန်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​ယခုအခါ ဖန့်ချန်သည် ငရဲမင်းချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ပြန်သိမ်းထားပြီးဖြစ်ရာ သာမန် ယင်လောကသို့ ဆင်းလာသူ  တစ်ဦးအသွင်သာ ရှိတော့သည်။</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက ဖန့်ချန်ကို အတန်ကြာ အကဲခတ်ပြီးနောက် ဟွမ်ဝူကျိကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပါးစပ်ဖြဲ၍ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>​“ငါတို့ ဒီမှာ ဆုံကြတာက တိုက်ဆိုင်မှုလား ”</p> <p>​“မဟုတ်ဘူး၊ မင်း ဒီနေရာက တားမြစ်ချက်ကို ဖျက်ဆီးနေတာ ငါမြင်ခဲ့တယ်၊ မင်းသာ မရှိရင် ဒီနေရာကို ယင်လောကအနေနဲ့ ဆင်းလာလို့ ရမှာမဟုတ်ဘူး”</p> <p>​ဖန့်ချန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​“မင်း မြင်ခဲ့တယ် ဟုတ်လား ”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အမူအရာက ပိုမို လေးနက်လာသည်။</p> <p>သူက သံသယစိတ်ဖြင့်</p> <p> “မင်း ဘာတွေကို မြင်ခဲ့တာလဲ ”</p> <p>​“တခြားလူတွေ မမြင်နိုင်တဲ့ အရာတွေကို မြင်ခဲ့တယ်၊ တခြားလူတွေ မသိနိုင်တဲ့ အရာတွေကိုလည်း သိခဲ့တယ်”</p> <p>​ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။</p> <p>​“ဒါဆိုရင်တော့ သေသေချာချာ ပြောကြတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ သူ တော့ ဒီမှာ မရှိသင့်ဘူး။ မဟုတ်ရင် တချို့စကားတွေ ပြောလိုက်မိတာက အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်သွားနိုင်တယ်”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက ဟွမ်ဝူကျိကို လက်ညှိုးညွှန်ပြပြီးနောက် ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p>​“မင်း အရင်က ဓားဂိုဏ်း မှာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီး အခုတော့ ဖန့်ချန်နောက်ကို လိုက်နေတာလား၊ ဒါကလည်း မင်းဖြစ်ချင်တဲ့ ဆန္ဒ ပြည့်ဝသွားတာပဲ ဆိုပါတော့”</p> <p>​“မင်း သိနေတာလား ”</p> <p>​ဟွမ်ဝူကျိမှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားရသည်။</p> <p>အမှန်စင်စစ် ဖန့်ချန်က ဝမ်ချုံစန်း ဟူသော အမည်ကို ခေါ်လိုက်ကတည်းက သူ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ဓားဂိုဏ်းတွင် ရှိစဉ်က ဂိုဏ်းချုပ်၏ အမည်မှာ ဝမ်ချုံစန်းဖြစ်ကြောင်း အမြဲသိထားသော်လည်း ဝမ်ချုံစန်းကို သူ တစ်ခါမျှ မျက်စိထဲ ထည့်ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိသောကြောင့်ပင်။</p> <p>​သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ထိုစဉ်က တစ်ဖက်လူမှာ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူမျှသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>​သို့သော် ယခုမူ... တစ်ဖက်လူသည် ယင်လောကထဲတွင် သူ့ကို ဖိနှိပ်၍ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်ဆိုကတည်းက သူ၏ အစွမ်းမှာ အပေါ်ယံ မြင်တွေ့ရသလောက် မရိုးရှင်းကြောင်း သက်သေပြနေသည်။</p> <p>​“သခင်လေး... ကျနော် ထွက်သွားရင် တစ်ခုခု အန္တရာယ်ရှိနိုင်ပါတယ်”</p> <p>​ဟွမ်ဝူကျိက စိတ်ထဲမှ အံ့ဩမှုများကို သိမ်းဆည်းကာ ဖန့်ချန်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​“ကိစ္စမရှိဘူး”</p> <p>​ဖန့်ချန်က လက်ကာပြလိုက်သည်။</p> <p>​ထိုအခွင့်အရေးမှာ ရှားပါးလှသဖြင့် သူ လက်လွှတ်မခံလိုပေ။</p> <p> သူ ရရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များအရ ဝမ်ချုံစန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူနှင့် လမ်းကြောင်း တူညီနေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဟွမ်ဝူကျိက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p>​သူ ဝေးဝေးသို့ ရောက်သွားမှသာ ဝမ်ချုံစန်းက ဖန့်ချန်၏ ရှေ့သို့ လျှောက်လာပြီး မချိတင်ကဲ အပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​“ဟိုတုန်းက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် လေးက အခုတော့ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်း လင်ကွေ့ကြယ်တာရာ  မှာ ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့လည်း ငါမထင်ထားသလို၊ ငါလုပ်နေတဲ့ ကိစ္စတွေကို မင်းမြင်သွားလိမ့်မယ်လို့လည်း မမျှော်လင့်ထားဘူး”</p> <p>​“မိစ္ဆာသန္ဓေသား က လူဝင်စားခြင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်  ကို ဖျက်ဆီးပြီး အရင်ဘဝက မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်ရစေနိုင်တယ်၊ မင်း မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြန်ရပြီလား ”</p> <p>​ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်</p> <p> “တကယ်လို့ မင်း မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြန်ရပြီဆိုရင် မင်းက လူမဟုတ်တော့ဘဲ မိစ္ဆာ တစ်ကောင်ပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား ”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက ထိတ်လန့်သွားမည့်အစား ဝမ်းသာသွားပုံရသည်</p> <p> “မှန်တယ်၊ မင်းပြောတာ တအားမှန်တာပဲ။ မင်း တကယ်ပဲ အချို့အကြောင်းအရာတွေကို သိထားတာပဲ၊ ဒါဆိုရင်တော့ ပြောရဆိုရတာ ပိုလွယ်သွားပြီ"</p> <p>​"ငါ လူဝင်စားခြင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖျက်ဆီးပြီး အရင်ဘဝက မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်ရခဲ့တာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက အဲဒီမှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်ပြီး ချုပ်နှောင် ထားလိုက်တယ်”</p> <p>​“ဒါက ချုပ်နှောင်တယ်လို့ပဲ ဆိုရမလားမသိဘူး၊ တကယ်တော့ အဲဒီမှတ်ဉာဏ်တွေကို တိုက်ရိုက် သန့်စင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်ကို ထုတ်ပစ်လိုက်တာ၊ ပြီးမှ နှိမ်နင်း ထားလိုက်တာ။ ဒါကြောင့် ငါက ငါပဲ ဖြစ်နေသေးတယ်”</p> <p>​“မိစ္ဆာရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို... ချုပ်နှောင်ထားလိုက်တာလား ”</p> <p>​ဖန့်ချန် တစ်ချက် မှင်သက်သွားသည်။</p> <p>သူ ထိုကဲ့သို့သော ရလဒ်မျိုးကို လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားမိပေ။</p> <p>​ဘာကြောင့် အဲဒီလို လုပ်ရတာလဲ</p> <p>​အကယ်၍ အရင်ဘဝက မှတ်ဉာဏ်တွေသာ ပြန်ရခဲ့လျှင် ဝမ်ချုံစန်းသည် ထို မိစ္ဆာ ဘက်က ရပ်တည်ရမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> ဘာကြောင့် သူက...</p> <p>​“မင်း စဉ်းစားကြည့်လေ၊ ငါက လူဝင်စားပြီးပြီဆိုမှတော့ ဒီဘဝမှာပဲ ရှင်သန်ရမှာပေါ့၊ အရင်ဘဝက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ တကယ်လို့ အရင်ဘဝက အရာတွေက ငါ့ရဲ့ ဒီဘဝ အရာအားလုံးကို လာပြီး လွှမ်းမိုးဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင် ငါက သူ့ကို ပြန်သတ်ပစ်ဖို့ ဝန်လေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>​"သူက သူပဲ၊ ငါက ငါပဲ၊ လုံးဝ မတူဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါ့ရဲ့ နောက်ခံနဲ့လည်း ဆိုင်နိုင်တယ်၊ ငါက   ကျွယ်မင်ကြယ်တာရာမှာ ဘဝပေါင်း တစ်ရာကျော်အောင် သံသရာလည်ခဲ့ပြီးပြီ”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက ပြုံးစစဖြင့် ဆိုသည်</p> <p> “ငါ့ကိုယ်ငါတော့ လူသားလို့ပဲ သတ်မှတ်တယ်”</p> <p>​“ဝါးမြိုခံလိုက်ရတာလား... ဘဝပေါင်း တစ်ရာကျော်အောင် သံသရာလည်ခဲ့ရင်တော့ မိစ္ဆာရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေက တကယ်ပဲ အရေးမပါတော့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်”</p> <p>​ဖန့်ချန်က ဝေဖန်ခြင်းမပြုသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩနေမိသည်။</p> <p>ထိုဝမ်ချုံစန်းသည် အစကတည်းက ကျွယ်မင်ကြယ်တာရာမှာ သံသရာလည်နေခဲ့ခြင်းလား</p> <p>​ဒါဆိုရင် နောက်ပိုင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အောက်နယ်မြေ ခြောက်ခုကို ရောက်လာပြီး ထျန်းရှန်းဂိုဏ်း ထဲကို ဝင်ခဲ့တာလဲ</p> <p>​နောက်ဆုံးမှာ ထျန်းရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်အဖြစ်နဲ့ အထက်နယ်မြေ သုံးခုကို သွားပြီး ကျွယ်မင်ကျင့်ကြံသူ  ဘယ်လို ဖြစ်လာတာလဲ</p> <p>​ထိုမေးခွန်းများကို ခဏဘေးဖယ်ထားလိုက်လျှင် ဝမ်ချုံစန်း၏ စကားများအရ ကျွယ်မင်ယင်လောက တည်ရှိနေခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မည်သည့်နေရာကမှန်း မသိဘဲ ရောက်လာကြသည့် ထိုမိစ္ဆာ ကို လူသားအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန်  ဖြစ်နေသလား။</p> <p>​ဒါဆို ကျွယ်မင်နန်းတော်  က ကိုယ့်ဘက်တော်သားတွေလား</p> <p>​“ကျွယ်မင်နန်းတော်ကလည်း ဒီအကြောင်းကို သိနေတာလား လူသားလောက နယ်မြေကိုးခုကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြံစည်နေတယ်ဆိုတာကိုရော သူတို့ သိကြလား ”</p> <p>​ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက ပြုံးလျက်</p> <p> “မင်း ဘယ်လိုတွေးမလဲဆိုတဲ့ အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်၊ သိရင်လည်း သိမယ်၊ မသိရင်လည်း မသိဘူးပေါ့”</p> <p>​“ဘယ်လိုဆိုလိုတာလဲ”</p> <p>​“ဘယ်လိုဆိုလိုရမှာလဲ၊ ငါကိုယ်တိုင်လည်း မသိလို့ပေါ့။ ကျွယ်မင်နန်းတော်က ဘယ်လိုတွေးသလဲဆိုတာ ငါ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ ငါက အစွမ်းအထက်ဆုံး အချိန်မှာတောင် အဲဒီ နန်းတော်သခင်ကို ဆက်သွယ်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိခဲ့ဘူး"</p> <p>​"ငါက ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ အလွန်သေးငယ်ပြီး အရေးမပါတဲ့ သတင်းအချက်အလက်လေးတွေကို သုံးပြီး ငါလုပ်ရမယ့် ကိစ္စတွေကို လုပ်နေရတာပါ"</p> <p>​"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ဒီကိစ္စက တအားပင်ပန်းတယ်၊ ငါတောင် လက်လျှော့ချင်စိတ် ပေါက်နေပြီ။ တကယ်လို့ ဒါတွေကို လွှတ်ထားလိုက်မယ်ဆိုရင် ငါကတော့ အေးအေးဆေးဆေးနဲ့ သက်တမ်းကုန်တဲ့အထိ ရှင်သန်သွားလို့ ရတာပဲ၊ ဒါက ပိုပြီး မကောင်းဘူးလား”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက ပြုံး၍ ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p>​“မင်းတောင် ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ ရပ်တည်ချက်ကို အတည်မပြုနိုင်ဘူးလား ”</p> <p>​ဖန့်ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလွန်အမင်း လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​“မင်း တစ်ခုတော့ သိထားရမယ်၊ ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အထက်လူကြီးတွေထဲမှာ ငါ့လိုပဲ လူဝင်စားခြင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖျက်ဆီးထားနိုင်သူ ရှိခဲ့ရင်တောင်၊ သူက ကျွယ်မင်ကြယ်တာရာမှာ ဘဝပေါင်း ရာချီ၊ ထောင်ချီ သံသရာလည်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ လူသားလို့ သတ်မှတ်ထားရင်တောင်... သူက ငါတို့ဘက်က ရပ်တည်ပေးလိမ့်မယ်လို့ မဆိုလိုဘူး"</p> <p>​"ငါ တစ်ခု ခန့်မှန်းပြမယ်၊ တကယ်လို့ ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ နန်းတော်သခင်က ဒီအမှန်တရားအားလုံးကို သိနေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ဟိုဘက်  အဖွဲ့နဲ့ ပူးပေါင်းချင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဟိုဘက်က စွမ်းအားတွေကို အသုံးချပြီး အထက်နယ်မြေ သုံးခုကို ဗိုလ်ကျစိုးမိုးချင်တယ် ဆိုရင်ရော ”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း</p> <p>“လူတွေကို သိပ်လည်း အကောင်းမမြင်နဲ့၊ သိပ်လည်း အဆိုးမမြင်နဲ့။ လူအများစုက အကျိုးစီးပွားကိုပဲ ကြည့်ကြတာ၊ တရားမျှတမှု ကို ကြည့်ကြတာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save