Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၃၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">မင်းမှန်တယ်ထင်တဲ့အရာကိုသာ လုပ်ဆောင်ပါ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ဝမ်ချုံစန်း၏ စကားများကို အလေးအနက် စဉ်းစားနေမိသည်။</p> <p>​အတန်ကြာမှ...</p> <p>​“မင်းဆိုလိုတာက... တစ်စုံတစ်ယောက်ဟာ မင်းလိုပဲ ကိုယ့် ကိုယ်ကိုယ် လူသားကျင့်ကြံသူလို့ ခံယူထားရင်တောင်မှ၊ အကျိုးစီးပွားရဲ့ တွန်းအားပေးမှုအောက်မှာ အဲဒီကောင်တွေက လူသားလောက နယ်မြေကိုးခုကို လုယူဖျက်ဆီးနေကြတာကို မတားဆီးဘဲ လက်ပိုက်ကြည့်နေဖို့ ဝန်လေးမှာမဟုတ်ဘူး... အဲဒီလိုလား”</p> <p>​ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး</p> <p>“ဒီအချက်ကို ဖယ်ထုတ်လို့မရဘူး၊ ဒါကြောင့် လူအတော်များများဟာ အပေါ်ယံကြည့်ရင် ယုံကြည်လို့ရပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ ယုံကြည်လို့မရဘူး။ သူတို့လုပ်နေတဲ့ တချို့အရာတွေက မင်းအမြင်မှာ မှန်ကန်နေတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့၊ သူတို့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲဆိုတာ မင်းအတပ်ပြောနိုင်မလား ”</p> <p>​“ဥပမာ... မင်းလိုမျိုးလား ”</p> <p>​“မှန်တယ်၊ ဥပမာ ငါပေါ့။ ငါက မင်းကို တကယ်ကြီး ယုံကြည်မှာမဟုတ်သလို၊ မင်းကလည်း ငါ့ကို တကယ်ကြီး ယုံကြည်နေဖို့ မလိုဘူး  ဒီကိစ္စကို အောင်မြင်အောင်လုပ်ဖို့ ငါတစ်ယောက်တည်းဆိုရင် လုံလောက်ပြီလို့ ငါယူဆတယ်။ မင်းက ငါ့ကို ဘေးကနေ ကူညီပေးလို့ရပေမဲ့၊ အဓိကကျတဲ့ အချက်အချာကိစ္စတွေကိုတော့ မင်းလက်ထဲ ငါထည့်ပေးမှာမဟုတ်သလို မင်းကိုလည်း ပြောပြမှာမဟုတ်ဘူး”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက ပြုံးလျက်</p> <p> “ငါတို့ အချက်အလက်လေးတွေ ဖလှယ်ကြရင်ရော ဘယ်လိုလဲ ”</p> <p>​“ရတာပေါ့”</p> <p>​ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်</p> <p>“ငါအရင်မေးမယ်”</p> <p>​“ကောင်းပြီ၊ မေးလေ”</p> <p>​“ဘာကြောင့် ရှောင်ယွီ ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မိစ္ဆာသန္ဓေသားကို ထည့်သွင်းခဲ့တာလဲ ဓားဂိုဏ်းမှာ လူတွေအများကြီးရှိတာကို ဘာလို့ သူ့ကိုမှ ရွေးခဲ့ရတာလဲ ပြီးတော့ သူကရော မင်းလိုမျိုး အရင်ဘဝက မှတ်ဉာဏ်တွေကို ချုပ်နှောင်ထားနိုင်ပါ့မလား ”</p> <p>​“ဒါက မေးခွန်းနှစ်ခု ဖြစ်သွားပြီပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ငါမင်းကို ပြောပြနိုင်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အရင်ဘဝ အဆင့်အတန်းက မရိုးရှင်းဘူး။ ငါ့ဆီမှာ တခြားသူတွေရဲ့ အတိတ်နဲ့ ပစ္စုပ္ပန်ကို ကြည့်လို့ရတဲ့ ရတနာတစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးတယ်၊ နှမြောစရာကောင်းတာက အဲဒီရတနာကို တစ်စုံတစ်ယောက်က လုသွားပြီလေ”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်း၏ မျက်နှာတွင် နှမြောတသဖြစ်နေသော အမူအရာ ပေါ်လာပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်သည်။</p> <p>​“မှတ်ဉာဏ်ကို ချုပ်နှောင်နိုင်မလားဆိုတာကတော့ သူ့အပေါ်မှာပဲ အဓိက မူတည်ပါတယ်။ သူသာ ဆန္ဒရှိရင် ချုပ်နှောင်ထားလို့ ရနိုင်ပါတယ်။ ငါ ဒီနှစ်တွေထဲမှာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးပြီ၊ မိစ္ဆာသန္ဓေသား ကြီးထွားလာတဲ့ ဖြစ်စဉ်မှာ အရင်ဘဝမှတ်ဉာဏ်တွေကို ခွဲထုတ်ပစ်ဖို့ကတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး”</p> <p>​အတိတ်နဲ့ ပစ္စုပ္ပန်ကို ကြည့်နိုင်တယ်</p> <p>ထိုက်ဟောက် နတ်မှန်ပြောင်း လား</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ဝမ်ချုံစန်းကို ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုလူသည် စီနီယာအစ်မကြီးကို လိမ်ညာနေတုန်း ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p>​ထိုက်ဟောက် နတ်မှန်ပြောင်း သည် အစကတည်းက သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်ကမှ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ လုယူခြင်းကို ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းသည် ထိုပစ္စည်း၏ သတင်းအချက်အလက်ကို အသုံးချကာ စီနီယာအစ်မကြီးထံမှ အစီရင်ဗဟိုချက်  တစ်ခုကို လဲလှယ်ယူခဲ့ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p>​“အခု ငါ့အလှည့်ပဲ။ ယင်လောကရဲ့ ငရဲမင်း အမွေအနှစ်က မင်းဆီကို ရောက်နေတာ ဟုတ်တယ်မလား ”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက အေးဆေးစွာ ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။</p> <p>​“ ဟုတ်တယ်”</p> <p>​ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြုံး၍ ဆိုသည်</p> <p>“ယင်လောက နတ်ဘုရားဝိညာဥ် လမ်းစဉ်က ဒီကိစ္စကြောင့် ဖြစ်လာမယ့် ဘေးအန္တရာယ်တွေကို တစ်ဖက်တစ်လမ်းကနေ လျှော့ချပေးနိုင်လိမ့်မယ်”</p> <p>​“ဟက်”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက လှောင်ရယ်လိုက်သည်</p> <p> “ယင်လောက နတ်ဘုရားဝိညာဥ် လမ်းစဉ် ဟုတ်လား အဲဒါသာ တကယ် အသုံးဝင်ခဲ့ရင် ငါတို့ ဒီလောက်အထိ အရှုံးကြီး ရှုံးခဲ့မှာမဟုတ်ဘူး"</p> <p>​"ဒီလမ်းစဉ်က လျှောက်လှမ်းဖို့ သိပ်မလွယ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခု လူသားလောက နယ်မြေကိုးခုမှာ ဒီကိစ္စအတွက် လှုပ်ရှားပေးနေတဲ့သူက ခပ်ရှားရှားပဲ။ မင်း ဒီလမ်းစဉ်ကိုသုံးပြီး မင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်မယ်ဆိုရင်တော့ ငါမကန့်ကွက်ပါဘူး”</p> <p>​“မင်းရော ဘွဲ့နှင်းခန့်အပ်ခြင်း တစ်ခုလောက် ယူဖို့ စိတ်ပါလား  ဘွဲ့နှင်းခန့်အပ်မှု ရှိထားရင် မင်းအလုပ်လုပ်ရတာ ပိုအဆင်ပြေလိမ့်မယ်”</p> <p>​ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ စလိုက်သည်။</p> <p>​“မလုပ်ပါနဲ့ဦး။ မင်းသာ ငါ့ကို ဘွဲ့နှင်းခန့်အပ်ဖို့ ကြိုးစားရင် ငါတို့နှစ်ယောက် လမ်းခွဲကြရလိမ့်မယ်၊ နောက်တစ်ခါ ဆုံရင်လည်း ရန်သူတွေပဲ ဖြစ်ကြလိမ့်မယ်”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက လက်ကာပြလိုက်၏။</p> <p>​“တကယ်တော့ အစကတည်းက ရန်သူတွေပါပဲ။ အရင်က မင်း ရှောင်ယွီကို လက်ဖျားနဲ့ ထိခဲ့ကတည်းက မင်းနဲ့ ငါ့ကြားမှာ ကံတရားအကျိုးပေး တစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီ။ သူ့ရဲ့ အရင်ဘဝက ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီဘဝမှာတော့ သူက ငါ့လူပဲ။ မင်းသာ မရှိခဲ့ရင် သူ အခုလို အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာစရာ အကြောင်းမရှိဘူး”</p> <p>​ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​“သူ မသေသေးပါဘူး၊ ဒီဘဝရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေက အားမကောင်းသေးတာပဲ ရှိတာပါ။ ငါ့အမြင်မှာတော့ ငါလုပ်ခဲ့တာ ဘာမှ မမှားဘူး။တကယ်လို့  မင်းက ဒီကိစ္စအတွက် ရန်ငြိုးဖွဲ့ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ငါကတော့ အဆင်သင့်ပါပဲ”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ရဲဝံ့တည်ကြည်နေပြီး နောင်တရခြင်း သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့ခြင်း အလျဉ်းမရှိပေ။</p> <p>​“တကယ်လို့ သံသရာထဲမှာ တစ်ဖန်ပြန်လည်ဝင်စားမယ်ဆိုရင် မှတ်ဉာဏ်တွေက ချုပ်နှောင်ခံရမှာပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား ”</p> <p>​ဖန့်ချန်က မေးသည်။</p> <p>​“မှန်တယ်၊ မင်းက ကျွယ်မင်ယင်လောကကို အသုံးချပြီး သူ့ကို ကျွယ်မင်ကြယ်တာရာမှာ ပြန်ဝင်စားခိုင်းချင်တာလား ”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်း၏ မျက်နှာ အမူအရာ လှုပ်ရှားသွားသည်</p> <p>“အဲဒါက လုပ်လို့တော့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီဖြစ်စဉ် တစ်ခုလုံးမှာ မင်းလက်ရှိ သတိမထားမိသေးတဲ့ လျှို့ဝှက်ရန်သူတွေကို ရှောင်ရှားနိုင်ရမယ်"</p> <p>​"တကယ်လို့သာ အသိခံလိုက်ရရင် မင်းကတော့ မြေမြှုပ်ဖို့ နေရာတောင် ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းက ယင်လောက ငရဲမင်း ဖြစ်နေရင်တောင်မှ အသတ်ခံရမယ့် ဘေးကနေ လွတ်မှာမဟုတ်ဘူး”</p> <p>​“ဒီကိစ္စကို ငါ မင်းကို ကူညီပေးလို့ရတယ်”</p> <p>​“ဘယ်လို ကူညီမှာလဲ ”</p> <p>​“အခုလောလောဆယ်တော့ မရသေးဘူး၊ အချိန်တစ်ခု စောင့်ရဦးမယ်။ ငါ အဲဒီထဲကို အောင်အောင်မြင်မြင် ခိုးဝင်နိုင်တဲ့အခါကျမှ မင်းအတွက် ဒါကို စီစဉ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။</p> <p>​သူ ခဏမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး</p> <p> “လတ်တလော ယွင်ဟယ် တို့ ဘာတွေ အလုပ်ရှုပ်နေကြလဲ ”</p> <p>​“မသိဘူး၊ သူတို့ကို မတွေ့ရတာ ကြာပြီ”</p> <p>​ဖန့်ချန်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p>​“ဒီထူးခြားသူ တွေ ... ဟူး... မင်း သိလား၊ သူတို့သာ တားမြစ်ထားတဲ့ နည်းပရိယာယ် တွေကို အသုံးမပြုခဲ့ရင် လူသားလောက နယ်မြေကိုးခုက ကျဆုံးသွားတာ ကြာလှပြီ။ သူတို့က လူဝင်စားတဲ့သူတွေရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ချုပ်နှောင်ပြီး အရင်ဘဝက မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်မရအောင် တားဆီးပေးခဲ့ကြတာ"</p> <p>​"ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းလမ်းက မူလစွမ်းအင် ကို အလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းစေတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း သူတို့တွေ မေ့တတ်တဲ့ ရောဂါ ရကုန်ကြတာပေါ့၊ မှတ်ဉာဏ်တွေက တစ်ခါတလေ ကြည်လင်လိုက်၊ တစ်ခါတလေ ဝေဝါးလိုက်နဲ့ ဖြစ်နေရတာ"</p> <p>​"ဒီအကြောင်းပြချက်သာ မရှိခဲ့ရင်၊ သူတို့သာ အင်ပြည့်အားပြည့် ထွက်တိုက်နိုင်ရင် ဖြစ်နိုင်တာက ဒီနေ့ဒီအချိန်မှာ လူသားကျင့်ကြံသူတွေက အသာစီး ရနေလောက်ပြီ”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>​“ဒါက နယ်ရုပ်တွေ ရွှေ့နေသလိုပဲပေါ့၊ ဟိုဘက်က လူဝင်စားပြီး လွှတ်လိုက်တဲ့အခါ၊ ဒီဘက်က နယ်ရုပ်တစ်ခု ရွှေ့ပြီး သူတို့ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြန်မရအောင် ပိတ်ဆို့လိုက်တာမျိုးလား ”</p> <p>​“အဲဒီသဘောပါပဲ”</p> <p>​“အခုတော့ မိစ္ဆာသန္ဓေသားက မင်းရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေပြီဆိုတော့၊ မင်းသာ သူတို့ဘက်က မရပ်တည်ဘူးဆိုရင် အခု အခြေအနေအရ သူတို့က ရှုံးဖို့ သေချာနေပြီ မဟုတ်လား ”</p> <p>​“ဟာသပဲ၊ ရှုံးဖို့ သေချာနေပြီ ဟုတ်လား ငါ့ရဲ့ အရင်ဘဝကပဲ မိစ္ဆာသန္ဓေသား နည်းပရိယာယ်ကို တတ်မြောက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ဟိုဘက်ကလည်း ဒီဘက်က ထူးခြားသူတွေ က ဒီလို နယ်ရုပ်တစ်ခု ရွှေ့ထားမှန်း သိသွားလို့၊ အဲဒါကို ဖြေဖျက်ဖို့အတွက် မိစ္ဆာသန္ဓေသား နည်းလမ်းကို ထုတ်သုံးလာတာ"</p> <p>"​ဒီနည်းလမ်းကို တတ်မြောက်တဲ့သူတွေဟာ ကိုယ့်ဘာကိုယ် လူဝင်စားခြင်း လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိကြတယ်။ သူတို့သာ နိုးထလာပြီး ဒီနည်းလမ်းကို ထပ်ပြီး ဖြန့်ဝေလိုက်မယ်ဆိုရင် အဲဒီအချိန်ကျရင် ဘယ်သူက ရန်သူ၊ ဘယ်သူက မိတ်ဆွေဆိုတာ ခွဲခြားဖို့ ခက်သွားလိမ့်မယ်”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်</p> <p> “မဟုတ်ရင်  ငါ ဘာလို့ အနှစ်ပေါင်းများစွာ စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်ပြီး ဒါကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲဖို့ ကြိုးစားနေရတယ်ဆိုတာကို ”</p> <p>​“အောင်မြင်မှုရော ရှိရဲ့လား ”</p> <p>​“အောင်မြင်မှုက ဖင်ပဲရှိတယ်”</p> <p>​“ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း နဲ့ ဝိညာဥ်သုတ်ခြင်းဌာန  ကရော ဘယ်လိုလဲ ”</p> <p>​“မင်း ဒါကို သတိထားမိသွားပြီလား ”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီးနောက် အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်သည်</p> <p> “အံ့ဩသွားပြီလား  ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ရဲ့ အကြီးအကဲက ငါတို့လူ ဖြစ်ရမယ်၊ သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ငါတို့ရဲ့ ဦးတည်ချက်နဲ့ တူညီနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံး ရည်မှန်းချက်က တူသလားဆိုတာကိုတော့ အတည်မပြုနိုင်သေးဘူး"</p> <p>"​ဒါပေမဲ့ အောက်ခြေက ဝိညာဥ်နတ်ဘုးရားဂိုဏ်း  ကျင့်ကြံသူတွေကတော့ ဒါတွေကို ဘယ်သိပါ့မလဲ သူတို့ကတော့ သာမန်လူတွေရဲ့ သွေးကိုသုံးပြီး  သွေးဝိညာဉ်ဆေး ဖော်စပ်ပြီး ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ အုတ်မြစ်ကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ချင်ကြတာ သက်သက်ပဲ"</p> <p>​"ဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန  ကတော့ မင်းခန့်မှန်းထားသလိုပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ အထက်က လူက ဟိုဘက်ကလူ ဖြစ်ပြီး လုပ်ဆောင်ချက်တွေကလည်း သူတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်အတိုင်းပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သာမန်လူတိုင်းဟာ သူတို့ရဲ့ လူမျိုးတွေ ဖြစ်နေတာကိုး"</p> <p>​"ဒါပေမဲ့ အောက်ခြေကလူတွေကတော့ ဒါတွေကို မသိကြပါဘူး၊ သူတို့ကတော့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပါပဲ။ တချို့က ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ဘေးဒုက္ခကို ခံစားခဲ့ရလို့ ဆွေမျိုးတွေ သေဆုံးခဲ့ရလို့၊ တချို့ကလည်း ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို မကြည့်ရက်လို့၊ အကြောင်းပြချက်တွေကတော့ အများကြီးပါပဲ၊ ရေတွက်လို့ မရနိုင်ဘူး”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက ပြုံးကာ ဆိုသည်</p> <p>“ငါက နှစ်ဖက်စလုံးမှာ နေခဲ့ဖူးတော့ မင်းထက်စာရင် ပိုပြီး နှံ့နှံ့စပ်စပ် သိတာပေါ့။ မင်း အခု စိတ်ထဲမှာ နည်းနည်း ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်လား ရန်သူနဲ့ မိတ်ဆွေကို ခွဲရခက်နေပြီလား ”</p> <p>​“နည်းနည်းတော့ ဖြစ်မိတယ်”</p> <p>​ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။</p> <p>​“ဒါက ရိုးရှင်းပါတယ်။ မင်းမှန်တယ်ထင်တဲ့ အရာကိုသာ လုပ်ဆောင်ပါ”</p> <p>​“ဒီလေလွင့်ဝိညာဉ်တွေက ငါတို့ရဲ့ မျိုးစေ့တွေပဲ။ မင်းက အရင်ဦးသွားမှတော့ မင်းပဲ စီမံခန့်ခွဲလိုက်တော့။ မူလကတော့ ငါက သူတို့ကို ခေါ်သွားပြီး    ကျွယ်မင်ကြယ်တာရာမှာ တိတ်တဆိတ် သွားထားမလို့ပဲ”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက လက်ကာပြလိုက်သည်</p> <p>“နောင်ကျရင် ကျွယ်မင်ယင်လောကထဲမှာ ငါ မင်းကို အရင် လာဆက်သွယ်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ ငါ့ကို လာမရှာနဲ့၊ နားလည်လား ”</p> <p>​“မင်း သူတို့ကို ကျွယ်မင်ယင်လောကထဲ ခေါ်သွားဖို့ ကြံစည်ထားတာလား ”</p> <p>​ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းများ လှုပ်ရှားသွားသည်။</p> <p>ဝမ်ချုံစန်းသည် နတ်မိမယ်ယွီ ၏ ကိစ္စကြောင့်မှသာ ထိုအတွေး ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​အခုကြည့်ရသည်မှာ ဝမ်ချုံစန်းသည် အစကတည်းက ထိုမျိုးစေ့များကို ပျိုးကြဲရန် ကြံရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p>​ထို့ပြင် သူသည် မကြာမီ အောင်မြင်တော့မည်ပင်...</p> <p>​“မင်းက ငရဲမင်းဆိုတော့ သူတို့ကို အခုလောလောဆယ် မင်းပဲ အခြေချပေးထားလိုက်ပါ။ ငါ ဒီကိစ္စကို လုပ်ဖို့ အချိန် နည်းနည်း ထပ်လိုသေးတယ်။ နောက်တစ်ခါ ငါ မင်းဆီကို လာရှာမယ်၊ မင်းဘက်က ငါနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ လူတစ်ယောက် စီစဉ်ထားပေးလိုက်”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက ဆိုသည်။</p> <p>​“အစီရင်ဗဟိုချက်က ဘာကြောင့် ဒီနေရာက တားမြစ်ချက်ကို ဖြေဖျက်နိုင်ရတာလဲ ”</p> <p>​ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက တစ်ချက် မှင်သက်သွားပြီးနောက် ပြုံးလိုက်သည်</p> <p> “ငါက ဘာလို့ မင်းကို ပြောပြရမှာလဲ၊ ငါက မင်းကို တကယ်ကြီး ယုံကြည်နေတာမှ မဟုတ်တာ”</p> <p>​ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ဝမ်ချွမ်းမြစ်ထဲသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။</p> <p> သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် မသေမျိုးလှေတစ်စင်း ပေါ်လာပြီး လှိုင်းလုံးများကို ဖြတ်ကျော်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save