Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၃၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သော ယင်သားရဲ မဟာအမိန့်တော်စာချွန်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းသည် အလွန်ပြတ်သားစွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။</p> <p>ဖန့်ချန်သည် သူထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိလိုက်သည်</p> <p>​“ဒါဆိုရင်... ဒီလမ်းကို လျှောက်လှမ်းပြီးတဲ့နောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကလွဲလို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ယုံကြည်လို့ မရတော့ဘူးပေါ့လေ ”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်း၏ ထိုသို့သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို သူ နားလည်နိုင်ပါသည်။</p> <p>​ထိုကိစ္စသည် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်မှု အလွန်ကျယ်ပြန့်သလို အရေးကြီးမှုမှာလည်း အလွန်မြင့်မားလှသည်။</p> <p>​အကယ်၍ အမှားအယွင်း အနည်းငယ်ကြောင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြံစည်ခဲ့သမျှ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားခဲ့လျှင်၊ ထိုအကျိုးဆက်ကို လူသားလောက နယ်မြေကိုးခုလုံးက ခံစားရမည်ဖြစ်ပြီး လူသားမျိုးနွယ်၏ အနာဂတ် ကံကြမ္မာစွမ်းအား ဖြင့် ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ထိုလမ်းပေါ်တွင် ဝမ်ချုံစန်းသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ လျှောက်လှမ်းခဲ့ရကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်ပါသည်။</p> <p>သူ မည်မျှအထိ ခရီးရောက်ခဲ့သည်ကို မသိနိုင်သော်လည်း၊ အနည်းဆုံးတော့ ဤနှစ်များတစ်လျှောက် သူသည် တစ်ဦးတည်း အထီးကျန်စွာ ရှေ့ဆက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>​“ငါ့မှာတော့ ငရဲမင်းအမိန့်တော် ရှိတယ်၊ ယင်လောက နတ်ဘုရားဝိညာဥ်တွေကို ဘွဲ့နှင်းခန့်အပ်နိုင်တယ်။ သူတို့တွေ အရင်ဘဝက မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြန်ရလာရင်တောင် ငါ့ကို ပြန်တိုက်ခိုက်လို့ မရဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါကတော့ အထီးမကျန်ပါဘူး”</p> <p>​“တကယ်လို့  ကျွယ်မင်ယင်လောကရဲ့ လူဝင်စားခြင်း အစီအစဉ်ကိုသာ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ရင် လူသားလောက နယ်မြေကိုးခုအတွက် အကြီးမားဆုံး တိုးတက်မှု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”</p> <p>​“အဲဒီ အသွေးသားနန်းတော်တို့၊ ထိုက်ယီမသေမျိုးဂိုဏ်း တို့လို အဖွဲ့အစည်းတွေလည်း ကိုယ်ပိုင် ယင်ဌာန တစ်ခုစီကို ထိန်းချုပ်ထားကြတာပဲ။ သူတို့ အခုလုပ်နေတဲ့ အရာတွေကရော ကျွယ်မင်ယင်လောကနဲ့ တူနေမလား ”</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်း ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ     ဟွမ်ဝူကျိသည် ဖန့်ချန်ထံသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် စိတ်ထဲမှ အတွေးစများကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ယနေ့ ရရှိခဲ့သမျှကို ပြန်လည် စီစစ်လိုက်သည်။</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းနှင့် တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပွင့်လင်းသော စကားဝိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် အချို့သော ခန့်မှန်းချက်များကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သလို အသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက်များကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်း၏ အစီအစဉ်သည် အလွန်လိုအပ်သလို အလွန်လည်း အရေးကြီးကြောင်း ဖန့်ချန် မြင်နေရသည်။</p> <p>​၎င်းသည် ထိုနေရာရှိ မျိုးစေ့များကို ပျိုးကြဲနိုင်စေပြီး အရေးကြုံလာပါက လူသားမျိုးနွယ်၏ လမ်းစ ပျောက်ကွယ်မသွားအောင် တားဆီးပေးနိုင်သည်။</p> <p>​အကယ်၍ နတ်မိမယ်ယွီကို ထိုအစီအစဉ်တွင် ပါဝင်ခွင့်ရလျှင် သံသရာတစ်ရာ လည်စေခြင်းဖြင့် သူမအတွင်းရှိ မိစ္ဆာမှတ်ဉာဏ်ကို နှိမ်နင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>​“သခင်လေး... အဲဒီလူရဲ့ စွမ်းအားက အဆင့် ၅ ဖြစ်ရမယ်၊ အဆင့် ၆ လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”</p> <p>​ဟွမ်ဝူကျိက လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဆိုသည်။</p> <p>​“ဘာကြောင့် အဲဒီလို ပြောတာလဲ  မင်း သူ့ကို တိုက်ခိုက်တုန်းက အနည်းငယ် အသာစီး အပေးခံလိုက်ရပေမဲ့ အပြတ်အသတ် ဖိနှိပ်ခံရတာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား ”</p> <p>​ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>​“စောစောက ကျနော်တို့ကြားက တိုက်ပွဲကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ သူက အမြဲတမ်း လက်လျှော့ပေးထားတာကို တွေ့ရတယ်၊ ကျနော့်ကို တကယ်ကြီး သတ်ဖို့ မရည်ရွယ်ခဲ့ဘူး”</p> <p>​ဟွမ်ဝူကျိက သက်ပြင်းချလိုက်သည်</p> <p> “ဟင်းလင်ပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းက ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး”</p> <p>​“အဆင့် ၆ လား... တကယ်လို့ အဆင့် ၆ သာဆိုရင်...”</p> <p>​ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းသည် ကျွယ်မင်ယင်လောက၏ စနစ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုလျှင် ကျွယ်မင်နန်းတော်သို့ မဖြစ်မနေ ဝင်ရောက်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p>​အဆင့် ၆ မသေမျိုးကို ကျွယ်မင်နန်းတော်က အရေးတယူ လုပ်ချင်မှ လုပ်လိမ့်မည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အသာမန်ဆုံး အဓိကတပည့်  တိုင်းသည်ပင် မသေမျိုးလှေ အစီရင်ကို အသုံးပြုလျှင် အဆင့် ၆ နှင့် ယှဉ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>​အစီရင် မသေမျိုးအတတ်ပညာ  ကို အသုံးပြုနိုင်သူများသာလျှင် ထိုကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ပြီး ရှေးဟောင်းမသေမျိုး များ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​အကယ်၍ ဝမ်ချုံစန်းသည် အဆင့် ၆ မသေမျိုးသာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူ ခိုးဝင်နိုင်မည့် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ ရိုးရှင်းပါသည်။</p> <p>​သူသာ အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လျှင် ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ ဧည့်သည်တော်  အဖြစ် သဘာဝကျကျ ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။</p> <p>​“ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက်ကြီး ရောက်လာတဲ့ အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးကို ကျွယ်မင်နန်းတော်က ဘယ်လိုလုပ် ယုံကြည်မှာလဲ ”</p> <p>​“ဧည့်သည်တော်အဖြစ် လက်ခံခဲ့ရင်တောင် ကျွယ်မင်ယင်လောကရဲ့ သံသရာစနစ်ထဲမှာ ဝင်ရောက် စီမံခန့်ခွဲခွင့် ရဖို့ဆိုတာ အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မယ် ”</p> <p>​“ဝမ်ချုံစန်းက ကြိုတင်ပြီး နယ်ရုပ်တွေ ရွှေ့ထားတာမျိုး မဟုတ်ရင်ပေါ့။ သူက အချိန်တိုအတွင်း ကျွယ်မင်ယင်လောကရဲ့ သံသရာစနစ်ထဲမှာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်လို့ ယူဆထားလို့ပဲ၊ စီနီယာအစ်မကြီးနဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီနေရာက တားမြစ်ချက်ကို ဖြေဖျက်ပြီး လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးစေ့တွေကို အရင်ဆုံး ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ ကြိုးစားနေတာပေါ့ ”</p> <p>​“ကျွယ်မင်နန်းတော်... အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး...”</p> <p>​မျက်နှာတစ်ခုသည် ဖန့်ချန်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။</p> <p>​ထိုက်ရွှီ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး</p> <p>​သူများလား</p> <p>ဝမ်ချုံစန်းရဲ့ အစစ်အမှန်ကိုယ် က သူများလား</p> <p>​တကယ်လို့ သူသာဆိုလျှင် ဝိညာဉ်သုတ်သင်ခြင်းဌာနက သူ့ကို ဘာကြောင့် စုံစမ်းနေရသလဲ၊ ရှေးဟောင်းနယ်မြေမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သုတ်သင်ခြင်းဌာနရဲ့ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး ဘာလို့ ပျောက်ဆုံးသွားရသလဲ၊ ပြီးတော့ ထိုက်ရွှီရှေးဟောင်းမသေမျိုးနဲ့ ဘာကြောင့် ဆက်နွှယ်နေသလဲဆိုတာတွေကို ရှင်းပြနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>​“ဒါပေမဲ့... အကယ်၍ သူသာဆိုရင်... အရင်က      ဝင်ခွင့် ဖြေတုန်းက သူ ငါ့ကို မှတ်မိနေမှာ အသေအချာပဲ ”</p> <p>​“ဒါဆို သူက ငါ ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို အစကတည်းက သိနေတာပေါ့ ဒါပေမဲ့ ဘာမှမသိသလို ဟန်ဆောင်နေခဲ့တာလား အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ဘူး၊ စောစောက သူ အံ့ဩပြတာက တအား အပေါ်ယံဆန်နေတာ။ သူက အစကတည်းက အားလုံးကို သိနေခဲ့တာပဲ၊ ကွယ်ရာမှာ ငါ့ကို တိတ်တိတ်လေးတောင် လှောင်နေဦးမှာ”</p> <p>​“အဲဒီတုန်းက ထိုက်ရွှီရှေးဟောင်းမသေမျိုးက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို ခေါ်ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဆိုး တောင်တန်း  က ထင်ယောင်ထင်မှား တောင်ကြီးရှေ့မှာ လျှောက်သွားနေခဲ့တာ။ သူက အဲဒီတောင်ကြီးကို မမြင်ရသလို ဟန်ဆောင်နေပေမဲ့ သူ ရပ်နေတဲ့ နေရာက တအား တိကျလွန်းနေတယ် ”</p> <p>​“သူက အဲဒီအမျိုးသမီးက သူ့လိုပဲ ဒီတောင်ကြီးကို မြင်နိုင်မလားဆိုတာကို စမ်းသပ်ချင်နေတာလား ”</p> <p>​“နန်ချင်းကြယ်တာရာ က မသေမျိုးဆွေးနွေးပွဲ  မှာတုန်းက  ရှေးဟောင်းမသေမျိုး  ဆိုတဲ့ ဒီအဖိုးတန်ရုပ်အလောင်း က ဘာကြောင့် ထိုက်ယီမသေမျိုးဂိုဏ်း က ယန်တုန် ကို ရှေးဟောင်းမသေမျိုး ရွှေကိုယ်ထည် ရရှိအောင် နောက်ဆုံးမှာ ကူညီပေးခဲ့ရတာလဲ  ဒီအချက်ကတော့ နည်းနည်း ကွဲလွဲနေသလိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဝမ်ချုံစန်းက ထိုက်ယီမသေမျိုးဂိုဏ်း မှာ တစ်ခုခု ကြံစည်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ ”</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် စိတ်ထဲရှိ အတွေးအမျိုးမျိုးကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>ကျွယ်မင်ယင်လောကထဲ ရောက်တဲ့အခါ ဝမ်ချုံစန်းက သူ့ကို အရင် လာဆက်သွယ်လာလျှင် သူ၏ အစစ်အမှန်ကိုယ်က မည်သူဖြစ်ကြောင်း သိလာရပေလိမ့်မည်။</p> <p>​“သခင်လေး... ဒီလေလွင့်ဝိညာဉ်တွေကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ  ကျန်းကွမ်မြို့ကို ပြန်ခေါ်သွားမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ယင်လောကငယ် ကို ပို့ပေးရမလား ”</p> <p>​ဟွမ်ဝူကျိက မေးသည်။</p> <p>​“ဒီအပင်အိုကြီးကို ဖြေရှင်းလို့ရမယ့် နည်းလမ်း ရှိမလားဆိုတာ ငါအရင် ကြည့်ဦးမယ်။တကယ်လို့ ဖြေရှင်းနိုင်ရင် သူတို့ကို ဒီမှာပဲ အခြေချပေးထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ ”</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ထိုအပင်အိုကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>တစ်ဖက်လူသည် တစ်ခုခုကို လုပ်ဆောင်ရန် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်ပုံရပြီး မရေတွက်နိုင်သော နွယ်ပင်များသည် အသာအယာ လှုပ်ရှားနေကြသည်။</p> <p>​ဟွမ်ဝူကျိက အားကိုးရာမဲ့စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>ဖန့်ချန် ချမှတ်လိုက်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အလွယ်တကူ ပြောင်းလဲ၍ မရမှန်း သူ သိပါသည်</p> <p>​“သတိထားဦး ”</p> <p>​“အင်း”</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် အပင်အိုကြီးရှေ့သို့ တစ်ဖန် ပြန်ရောက်လာသည်။</p> <p> ဟွမ်ဝူကျိသည် မြို့ပြင်မှနေ၍ အမြဲ စောင့်ကြည့်နေသည်။</p> <p>နွယ်ပင်များသည် ယခင်အတိုင်းပင် ဖန့်ချန်ကို မြင်သည်နှင့် အလိုအလျောက် ရှောင်ရှားသွားကြသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူ စိတ်အေးသွားရသည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ထိုအပင်အိုကြီး၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ မည်မျှ မြင့်မားသည်ကို မသိပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ငရဲမင်းအမိန့်တော်ကို အဓိကထား၍ ဘွဲ့နှင်းခန့်အပ်ခြင်း တစ်ခုကို ရေးထိုးရန် ကြံရွယ်လိုက်သည်။</p> <p>​ယခုတစ်ခေါက် ဖူထူလောကနှင့် ယင်လောကငယ်သို့ အပြန်တွင် သူသည် ယင်သက်တမ်း တစ်သန်းကျော်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။</p> <p> ရှကျီ ရွေးချယ်ပေးထားသော ယင်ဝိညာဥ်တစ်ထောင်ကျော်ကို ဘွဲ့နှင်းခန့်အပ်ပြီးနောက် ခုနစ်သိန်းကျော် ကျန်ရှိနေသေးသည်။</p> <p>​ရှကျီ ရွေးချယ်ပေးခဲ့သော လေလွင့်ဝိညာဉ်များမှာ ကျင့်စဉ်အဆင့် မမြင့်လှသဖြင့် ဘွဲ့နှင်းခန့်အပ်ရာတွင် ကုန်ကျသော ယင်သက်တမ်းမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။</p> <p>​ထိုခုနစ်သိန်းကျော်ကို ဖန့်ချန်သည် ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်အချို့ကို ဘွဲ့နှင်းခန့်အပ်ရန် အခွင့်အရေး စောင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> ထိုသို့ဖြင့် သူတို့ကို အသုံးချကာ မိမိ၏ ကိစ္စရပ်များကို လျှို့ဝှက် လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ယခုမူ အရင်ဘဝက ယင်လောက နတ်ဘုရားဝိညာဥ် ဖြစ်ခဲ့ပုံရပြီး ဟွမ်ဝူကျိကိုပင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်သော ထိုအပင်အို ယင်မိစ္ဆာကြီးနှင့် ကြုံတွေ့ရသဖြင့် သူ၏ ယင်သက်တမ်းများကို ၎င်းအပေါ်တွင် ဦးစွာ အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>​လက်ဝါးကို အပင်အိုကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ အသာအယာ တင်လိုက်ရာ၊ ငရဲမင်းအမိန့်တော်အတွင်းရှိ ယင်သက်တမ်းများ စတင် လှုပ်ရှားလာပြီး ဘွဲ့နှင်းခန့်အပ်ခြင်း တစ်ခုကို စတင် ရေးထိုးလိုက်သည်။</p> <p>​ထိုဘွဲ့နှင်းခန့်အပ်မှုသည် ယခင်ကနှင့် မတူပေ။</p> <p> ၎င်းသည် နေ့ကင်းလှည့်နတ်ဘုရား၊ ညကင်းလှည့်နတ်ဘုရား မဟုတ်သလို၊ တရားသူကြီး  သို့မဟုတ် ယင်စစ်သည် လည်း မဟုတ်ပေ။</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။</p> <p>၎င်းမှာ  ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သော ယင်သားရဲ မဟာအမိန့်တော်စာချွန်  ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ရှေးယခင် ယင်လောကတွင် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သော ယင်သားရဲများစွာ ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ အချို့မှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်၏ အထွတ်အထိပ်တွင်ပင် ရှိကြသည်။</p> <p>​ထိုယင်သားရဲများ လက်ခံရရှိသော ဘွဲ့နှင်းခန့်အပ်မှုမှာ လူသားများနှင့် မတူပေ။</p> <p>​“အဆင့်တူချင်းမှာတောင် ယင်သားရဲတွေရဲ့ ဘွဲ့နှင်းခန့်အပ်မှုက နေ့ကင်းလှည့်နတ်ဘုရားတွေထက် နှစ်ဆလောက် ပိုဈေးကြီးတာပဲ ”</p> <p>​“အဆင့် ၁ ယင်မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်ကို နေ့ကင်းလှည့်စစ်သည်အဖြစ် ခန့်အပ်ဖို့ ယင်သက်တမ်း ငါးထောင် ကုန်ရင်၊ ယင်သားရဲအဖြစ် ခန့်အပ်ဖို့ဆို တစ်သောင်းလောက် ကုန်မှာပဲ...”</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ရုတ်တရက် စိုးရိမ်လာမိသည်။</p> <p>သူ၏ ယင်သက်တမ်း ခုနစ်သိန်းကျော်မှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မည်မျှလောက် ကျန်ပါမည်နည်း။</p> <p>​စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ငရဲမင်းအမိန့်တော်အတွင်းရှိ ယင်သက်တမ်းမှာ ခြောက်သိန်းကျော်အထိ လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းသွားသည်။</p> <p>​ထိုအချိန်တွင် မဟာအမိန့်တော်စာချွန်မှာ တစ်ဝက်ပင် မပြီးသေးသလို၊ အပင်အို ယင်မိစ္ဆာကြီး၏ ခုခံမှုကိုလည်း ကြုံတွေ့နေရပုံရသည်။</p> <p>​“မခုခံပါနဲ့ဦး၊ မင်းရဲ့ အရင်ဘဝက ယင်လောက နတ်ဘုရားဝိညာဥ် တစ်ပါးပဲ၊ အခုတော့ မင်းရဲ့ အသိစိတ်တွေ ပျောက်ဆုံးနေရပြီ။တကယ်လို့ မင်း ဘွဲ့နှင်းခန့်အပ်မှုကို လက်ခံလိုက်ရင် မင်းရဲ့ အသိစိတ် တွေကို ပြန်လည် စုစည်းနိုင်လိမ့်မယ် ”</p> <p>​ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် အပင်အိုကြီးသည်လည်း တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိသွားပုံရကာ ခုခံနေသော အားအင်မှာ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save