Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၃၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">အားလုံး စုံသွားပြီ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​“လူစုံမှ ပြောကြတာပေါ့”</p> <p>​အကြီးအကဲချန်က လီရှမ်းဇီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး နန်မင်ရုယွဲ့ကိုလည်း ကြည့်ကာ မျက်ခုံးနား ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ကျန်တဲ့သူတွေကော မရှိကြဘူးလား သူတို့ကို အမြန် အသံလွှင့်ပြီး အကြောင်းကြားလိုက်ကြစမ်း။ ခေါင်းဆောင်ကြီး သေသွားပြီပဲ၊ သူတို့ ဘာအရေးကြီးတဲ့ အလုပ်တွေပဲ လုပ်နေနေ၊ တစ်ခေါက်တော့ ပြန်လာကြည့်သင့်တယ်”</p> <p>​အမာခံတပည့်များမှာ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်လိုက်ကြပြီး မိမိတို့ နောက်လိုက်နေသည့် ဆရာသခင်ကြီးများကို အသီးသီး စတင်ဆက်သွယ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>​အကြီးအကဲချန် ရည်ညွှန်းလိုက်သူများသည် လီရှမ်းဇီ၊ နန်မင်ရုယွဲ့တို့ကဲ့သို့ပင် မသေမျိုးလှေ အစီရင်စွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်သူများကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​အမာခံတပည့်ချင်း တူညီသော်လည်း ထိုသူများကြားတွင် ကျော်ဖြတ်ရန် ခက်ခဲလှသော သိသာထင်ရှားသည့် စည်းခြားမျဉ်းတစ်ခု ရှိနေသည်။</p> <p> မသေမျိုးလှေ အစီရင်စွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်သူမှာ အမာခံတပည့် တစ်ထောင်ကျော်ထဲတွင် အလွန်နည်းပါးသော အရေအတွက်သာ ရှိပေသည်။</p> <p>​ဥပမာ နံပါတ် ၁ ဖြစ်သော စီနီယာအစ်မကြီး။</p> <p>ဥပမာ နံပါတ် ၅ ဖြစ်သော နန်မင်ရုယွဲ့။</p> <p>​ယခင်က နံပါတ် ၇ အထိသာ ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ လီရှမ်းဇီပါ ထိုစွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်လာသဖြင့် သူသည် သဘာဝကျကျပင် နံပါတ် ၈ ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p>​“အကြီးအကဲချန်... ဒီတစ်ခေါက် စီနီယာအစ်မကြီး အောက်နယ်မြေ ခြောက်ခုကို သွားတုန်းက အမာခံတပည့် ဟုန် ကိုလည်း ခေါ်သွားခဲ့တာပါ။ မသိလို့ မေးပါရစေ... အမာခံတပည့် ဟုန်ရဲ့ အသက်မီးအိမ်ကော ငြိမ်းသွားပြီလား ”</p> <p>​တိုက်ပွဲတစ်ရာမသေမျိုးက ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>​လီရှမ်းဇီနှင့် နန်မင်ရုယွဲ့တို့၏ မျက်နှာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်  အမာခံတပည့် ဖြစ်လာသည်ကို သူတို့ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>သူမပါ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီလော</p> <p>​“ဟုန်ကျိရဲ့ အသက်မီးအိမ်က မငြိမ်းသေးဘူး၊ ဆိုလိုတာက သူမ အသက်ရှင်နေသေးတာပဲ။ သူမနဲ့ တွေ့တဲ့အခါကျရင် ဒီကိစ္စရဲ့ အစအဆုံးကို သိရလိမ့်မယ်”</p> <p>​အကြီးအကဲချန်၏ အသံမှာ အေးစက်လှသည်</p> <p> “အမာခံတပည့်ခေါင်းဆောင် အောက်နယ်မြေမှာ သေဆုံးသွားတဲ့ သတင်းသာ အပြင်ကို ပေါက်ကြားသွားရင် ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေတွေမှာ လှုပ်လှုပ်ခတ်ခတ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ မင်းတို့အားလုံး စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ထားကြ”</p> <p>​“ဟုတ်ကဲ့ပါ ”</p> <p>လူအုပ်ကြီး၏ မျက်နှာထားများမှာ ပို၍ လေးနက်လာကြသည်။</p> <p>​ထိုအမာခံတပည့်ခေါင်းဆောင် မရှိတော့ဘဲ နောက်ပိုင်း ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေ လုပွဲများတွင် ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာ အရေးနိမ့်သွားနိုင်ချေ ရှိသည်။</p> <p>သူတို့ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေ အခု ၂၀ ကျော်ထဲမှ ဘယ်နှစ်ခုကို ကာကွယ်နိုင်မည်နည်း ဆိုသည်မှာ မရေရာတော့ပေ။</p> <p>​ခဏအကြာတွင် အဖိုးအိုအချို့ ဟင်းလင်ပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာကြပြီး ထိုအထဲတွင် အကြီးအကဲကျန်း လည်း ပါဝင်သည်။</p> <p>​နဂါးခေါင်းတောင်ဝှေးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အဘွားအိုတစ်ဦး ရောက်လာပြီးနောက် ခပ်အက်အက် အသံဖြင့် ဆိုသည်။</p> <p>“အကြီးအကဲချန်... ရှင် မျက်စိများ မှားနေတာလားအမာခံတပည့်ခေါင်းဆောင် အပြင်မှာ သေသွားတာ တကယ်ပဲလား ”</p> <p>​“ကိုယ်တိုင် ဝင်ကြည့်လိုက်လေ”</p> <p>ဟု အကြီးအကဲချန်က စိတ်မရှည်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​အဘွားအိုနှင့် အခြားအကြီးအကဲများသည် နန်းဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်သွားကြပြီး ခေတ္တအကြာတွင် ပြန်ထွက်လာကြရာ တစ်ဦးထက်တစ်ဦး မျက်နှာများမှာ ပို၍ ကြည့်မကောင်း ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p>​“ရုပ်အလောင်းက အခု ဘယ်မှာလဲ ”</p> <p>“လင်းကွေ့ကြယ်တာရာ မှာ”</p> <p>​ကျွယ်မင်နန်းတော်မှ ကျင့်ကြံသူများ လင်းကွေ့ကြယ်တာရာသို့ ရောက်ရှိရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်သော်လည်း သူတို့၏ သတင်းစကားမှာမူ လင်းကွေ့ကြယ်တာရာရှိ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး အချို့၏ နားထဲသို့ ဦးစွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p>​ယနေ့တွင် ရှေးဟောင်းမသေမျိုး အချို့မှာ နဂါးနက်လှေပေါ်သို့ တက်ရောက်လာကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် ဖန့်ချန်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်တို့ အမာခံတပည့် စစ်ဆေးစဉ်က တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည့် လင်းကွေ့ကြယ်တာရာ၏ အင်အားအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ပြီး အမျိုးသား နှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p>​ထိုရှေးဟောင်းမသေမျိုး သုံးဦးမှာ ကြာနီနတ်မိမယ်နှင့် အားနာပါးနာ စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ စီနီယာအစ်မကြီး၏ ရုပ်အလောင်းထံသို့သာ အကြည့်များ ချက်ချင်း ရောက်သွားကြသည်။</p> <p>​သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အလွန်ပင် လေးနက်သွားပြီး တစ်ဦးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်</p> <p> “မှန်ပါတယ်... သက်စောင့်စွမ်းအား  လုံးဝ မရှိတော့ဘူး”</p> <p>​နောက်တစ်ဦးကမူ ဖန့်ချန်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်ကို ကြည့်ကာ အဖြစ်အပျက် အသေးစိတ်ကို မေးမြန်းသည်။</p> <p>​“စီနီယာ တို့.. ဒီကိစ္စက အကြီးအကဲတွေ ရောက်လာမှပဲ အသေးစိတ် ပြောပြလို့ ရပါလိမ့်မယ်”</p> <p> ကြာနီနတ်မိမယ်က လက်အုပ်ချီကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​ရှေးဟောင်းမသေမျိုး သုံးဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဆက်လက်၍ မမေးမြန်းတော့ပေ။</p> <p>သူတို့၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ထိုကိစ္စကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုများကိုသာ စဉ်းစားနေကြသဖြင့် မျက်နှာထားများမှာ ပို၍ တည်တင်းလာသည်။</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်နှင့် ဖန့်ချန်တို့မှာလည်း လင်းကွေ့ကြယ်တာရာမှ လာသူများ ဖြစ်ကြောင်း၊ ကြာနီနတ်မိမယ်မှာ ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အမာခံတပည့် ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိနေကြသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူတို့နှင့် စကားစမြည် ပြောဆိုရန် စိတ်ဆန္ဒ မရှိကြပေ။</p> <p>​တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် တစ်ဦးက ကြာနီနတ်မိမယ်ကို</p> <p>“ကျွယ်မင်နန်းတော် အကြီးအကဲတွေက ငါတို့ကို ဒီနေရာမှာ စောင့်ကြပ်ခိုင်းထားတယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီအတောအတွင်း ငါတို့ သုံးယောက်လုံး ဒီမှာပဲ ရှိနေလိမ့်မယ်”</p> <p>​“စီနီယာ သုံးပါးကို အားနာလိုက်တာရှင်”</p> <p>“အားမနာပါနဲ့၊ ဒါက ငါတို့ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာပဲ”</p> <p>​ခြောက်လခန့် ကြာပြီးနောက်...</p> <p>နဂါးနက်လှေ အစင်းပေါင်းများစွာသည် ဟင်းလင်ပြင် မြာပြာကြီးထဲမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး လင်းကွေ့ကြယ်တာရာ၏ လေဟာနယ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>​အကြီးအကဲချန်သည် အခြားအကြီးအကဲ အနည်းငယ်နှင့် အမာခံတပည့် ရာနှင့်ချီကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရေခဲခေါင်းတလား ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်လာသည်။</p> <p>​“သေသွားပြီ”</p> <p>အကြီးအကဲချန်သည် စီနီယာအစ်မကြီး၏ ရုပ်အလောင်းကို စစ်ဆေးပြီးနောက် အလွန်အမင်း တည်တင်းသော မျက်နှာဖြင့် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။</p> <p>​အမာခံတပည့် ရာပေါင်းများစွာမှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။</p> <p>​တကယ်ပဲ သေသွားတာလား</p> <p>ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အမာခံတပည့်ခေါင်းဆောင် စီနီယာအစ်မကြီးက အောက်နယ်မြေ ခြောက်ခုမှာပဲ ဒီလို သေဆုံးသွားတာလား</p> <p>​အောက်နယ်မြေ ခြောက်ခုမှာ အဆင့် ၈ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးများ ရှိနေခဲ့သည်လော</p> <p>သူတို့၏ အမြင်အရဆိုလျှင် အဆင့် ၈ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး ကိုယ်တိုင် မလှုပ်ရှားသရွေ့ သာမန် အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးများ စုပေါင်း တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် ထိုစီနီယာအစ်မကြီး၏ အသက်ကို အလွယ်တကူ ယူနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>​လီရှမ်းဇီသည် ကြာနီနတ်မိမယ်နှင့် ဖန့်ချန်တို့ နှစ်ဦးထံသို့ ချက်ချင်း အကြည့်ပို့လိုက်သည်။</p> <p> နန်မင်ရုယွဲ့၊ ကျိရှန့် နှင့် အခြားသူများသည်လည်း ထိုနှစ်ဦးကို အကဲခတ်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် တွေးတောနေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေသည်။</p> <p>​“ဟုန်ကျိ... ငါ့နာမည်က ချန် ပါ၊ အရင်က ငါတို့ တစ်ခေါက် တွေ့ဖူးတယ်၊ မှတ်မိသေးရဲ့လား ”</p> <p>အကြီးအကဲချန်က ကြာနီနတ်မိမယ်ကို ကြည့်ကာ မေးသည်။</p> <p>​“မျိုးဆက်သစ်က အကြီးအကဲချန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်ရှင်”</p> <p> ကြာနီနတ်မိမယ်က လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>​“မင်း ပြောစမ်း... ဒီတစ်ခေါက် ဘာတွေ ကြုံခဲ့ရတာလဲ ဘာလို့ သူမက အောက်နယ်မြေမှာ အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာလဲ အသေးစိတ် တစ်ခုမှ မကျန်အောင် အစအဆုံး တင်ပြစမ်း”</p> <p> အကြီးအကဲချန်က ဆိုသည်။</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်သည် စီနီယာအစ်မကြီး သင်ပေးထားသည့်အတိုင်း ထိုကိစ္စကို အစအဆုံး ပြန်လည် ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p> သူတို့ ဘယ်လို အသက်ရှင်ခဲ့သလဲ ဆိုသည့် မေးခွန်းအတွက်မူ  စီနီယာအစ်မကြီး သေခါနီးအချိန်တွင် သူတို့ကို ထောင်ချောက်အတွင်းမှ ခေါ်ထုတ်ကာ အထက်နယ်မြေ သုံးခုသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>​“မင်း ဆိုလိုတာက သူမဟာ ပစ္စည်းတစ်ခုကို သွားရှာတာ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က အဲဒါကို ငါးစာအဖြစ် သုံးပြီး သူမကို ထောင်ချောက်ထဲ ဆွဲသွင်းခဲ့တာပေါ့ ဟုတ်လား ”</p> <p>​အကြီးအကဲချန်တို့ တစ်စုမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး စီနီယာအစ်မကြီး ရှာနေသည့် ပစ္စည်းမှာ ဘာလဲဆိုသည်ကို ခန့်မှန်းမိသွားပုံရသည်။</p> <p>အကြီးအကဲ အနည်းငယ်၏ အကြည့်များသည် အမာခံတပည့် အချို့၏ မျက်နှာပေါ်သို့ မသိမသာ ဝဲကျသွားသည်။</p> <p>​ထိုလျှို့ဝှက်ချက်ကို သိရှိသူမှာ လူနည်းစုသာ ရှိပေသည်။</p> <p>​“စီနီယာ သုံးပါး... ဒီအတောအတွင်း ဘာတွေ ထူးခြားတာ တွေ့ခဲ့သေးလဲ ”</p> <p>အကြီးအကဲချန်က လင်းကွေ့ကြယ်တာရာမှ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး သုံးဦးကို လှည့်မေးသည်။</p> <p>​ရှေးဟောင်းမသေမျိုး အဆင့်ချင်း တူသော်လည်း ထိုသုံးဦးမှာ အကြီးအကဲချန်၏ ရှေ့တွင် အဆင့်တူသဖွယ် မနေရဲဘဲ အလွန်ပင် ရိုသေကိုင်းညွတ်နေကြသည်။</p> <p>​တစ်ဦးက</p> <p> “ကျနော်တို့ ဒီမှာ စောင့်ကြပ်နေတာ ခြောက်လကျော်ပါပြီ၊ ဘယ်သူမှ ဒီနေရာကို ချဉ်းကပ်ဖို့ ကြိုးစားတာမျိုး မတွေ့ခဲ့ရပါဘူး”</p> <p>​“အင်း... ဆိုလိုတာက ရန်သူတွေက လိုက်မလာတော့တာပဲ၊ သူမ သေသွားပြီဆိုတာကို သူတို့ အပိုင်တွက်ထားပုံရတယ်”</p> <p>​အကြီးအကဲချန်၏ အကြည့်မှာ အမာခံတပည့်များထံသို့ ပြန်ရောက်လာပြန်သည်။</p> <p>​နန်မင်ရုယွဲ့က ရုတ်တရက်</p> <p>“အကြီးအကဲချန်... ကျနော်တို့ အမာခံတပည့်တွေထဲမှာ သစ္စာဖောက် ရှိနေတာလား ”</p> <p>​အကြီးအကဲများမှာ ဘာမှပြန်မပြောဘဲ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် အေးစက်စက် အပြုံးလေးများသာ ပေါ်လာသည်။</p> <p>​အကြီးအကဲချန်က တည်ငြိမ်စွာ</p> <p> “ဒါကလွဲရင် တခြား ရှင်းပြချက် မရှိဘူး။ တစ်စုံတစ်ယောက်က အကြောင်းအရာ တစ်ခုကို သုံးပြီး သူမကို မျှားခေါ်ခဲ့တာ။ သူမသာ စိတ်ထဲမှာ အပြစ်မကင်းတဲ့ စိတ်  မရှိခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ် အလွယ်တကူ အစီအစဉ် ချခံရပါ့မလဲ ”</p> <p>​သူက ခေတ္တရပ်ကာ</p> <p>“ခုနက ဟုန်ကျိ ပြောတာကိုလည်း မင်းတို့ ကြားပြီးပြီ။ ရန်သူတွေထဲမှာ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး နှစ်ပါး ပါဝင်တယ်၊ တစ်ဦးက ရုလိုင်ဘုရားကျောင်းက ဖြစ်ပုံရပြီး နောက်တစ်ဦးကတော့ အဆိပ်ငါးပါးဂိုဏ်းက ချန်စန်း ပဲ”</p> <p>​ချက်ချင်းပင် အမာခံတပည့် တစ်ဦးက ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်</p> <p> “အကြီးအကဲချန်... ကျနော် အဆိပ်ငါးပါးဂိုဏ်းကို သွားပြီး ချန်စန်းကို ဖမ်းခေါ်လာပါ့မယ်”</p> <p>​“ဒီလောက်ထိ မလောပါနဲ့၊ အဆိပ်ငါးပါးဂိုဏ်းက စိတ်ဝိညာဥ်နယ်မြေ ထဲမှာတင် ရှိနေတာ၊ သူတို့ ထွက်ပြေးလို့ မလွတ်ပါဘူး”</p> <p>​အကြီးအကဲချန်က အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်ပြီးနောက်</p> <p>“ကျန်တဲ့သူတွေ ဘာလို့ ရောက်မလာသေးတာလဲ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စဖြစ်နေတာကို သူတို့တွေ တွားသွားပြီး လာနေကြတာလား”</p> <p>​စကားဆုံးသည်နှင့် နဂါးနက်လှေ အချို့မှာ ဟင်းလင်ပြင်ထဲမှ တစ်စင်းပြီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာကြသည်။</p> <p>​“ဒုတိယ စီနီယာအစ်ကို၊ တတိယ စီနီယာအစ်မ၊ စတုတ္ထ စီနီယာအစ်ကို၊ ဆဋ္ဌမ စီနီယာအစ်ကို၊ သတ္တမ စီနီယာအစ်မ...”</p> <p>​“အားလုံး စုံသွားပြီ...”</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save