Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">အလောင်းကောင်မိစ္ဆာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လတ်တလောတွင် နာမည်ကျော်ကြားလျက်ရှိသော ဆဋ္ဌမအဆင့် လက်နက်သွန်းလုပ်ထူးချွန်သူ ‘သခင်ဖုန်းယွဲ့’ ၏ အမည်နာမကို ကြားဖူးနားဝရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p> ၎င်းမှာ ရှန်းဝူစကြဝဠာတိုက်ကြီးပေါ်တွင် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်မြက်လှသော လက်နက်သွန်းလုပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေရာ၊ ယခုလေပြင်းနှင့် မိုးကြိုးဓားမှာမူ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကျော် မထင်မရှားဘဝက သွန်းလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်တန်ရာ၏။</p> <p> </p> <p>အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်မှာ လူအများအာရုံကျစေရန် တလက်လက်တောက်ပနေသော်လည်း လက်တွေ့အသုံးချရာတွင်မူ အားနည်းချက်များ ရှိနေချေသည်။</p> <p> </p> <p>အဆိုပါဓားအား သွန်းလုပ်ရာတွင် လေပြင်းနှင့် မိုးကြိုးဝံပုလွေ၏ မှော်အမြူတေကို ထည့်သွင်းအသုံးပြုထားသဖြင့် လေနှင့် မိုးကြိုးစွမ်းအင်တို့</p> <p> ကိန်းအောင်းလျက်ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>အသုံးပြုထားသော ပစ္စည်းအမယ်များအရ ကြည့်လျှင်လည်း အတော်အသင့် ကောင်းမွန်သော ရတနာလက်နက်တစ်ခုဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ယင်း၌ပါဝင်သော လေနှင့် မိုးကြိုးစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှသဖြင့် ပညာသင်အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များအပေါ်တွင်သာ အကျိုးသက်ရောက်မှု အနည်းငယ်ရှိနိုင်ပြီး၊ ပညာသင်အဆင့်ထက် မြင့်မားသော ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ အရာရောက်ခြင်းမရှိလှပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း လင်ဇီအာ၏ ဖျောင်းဖျနားချတတ်သော စကားအသုံးအနှုန်းများကြောင့် ထိုဓားမှာ လေလံပွဲ၌ အလွန်မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းဖြင့် ရောင်းထွက်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>“အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးဆယ်”။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ဝဝဖိုင့်ဖိုင့်နှင့် သခင်လေးတစ်ဦးက ထရပ်၍ ဈေးနှုန်းကို ခေါ်ဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဈေးနှုန်းမှာ လူအများကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေကာ မည်သူမျှ ထပ်မံ၍ အပြိုင်အဆိုင် ဈေးမခေါ်ဝံ့ကြတော့ပေ။ အမှန်စင်စစ် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးဆယ်ဟူသော ပမာဏမှာ ထိုဓား၏ တန်ဖိုးထက် များစွာသာလွန်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အမြင်အရမူ ထိုဓားသည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ဆယ့်ငါးတုံးဆိုလျှင်ပင် အတော်ပင် ဈေးကြီးလှပြီဟု ယူဆမိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသခင်လေးမှာ ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ပြန်လည်ထိုင်ချလိုက်ရင်း လင်ဇီအာကို ကြည့်ကာ လက်မထောင်ပြ၍ မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြလိုက်သေး၏။</p> <p> </p> <p>ယင်းပုဂ္ဂိုလ်မှာ လင်ဇီအာ၏ အလှအပတွင် လုံးလုံးလျားလျား နစ်မွန်းနေသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်၍ ပြုံးမိလေသည်။ လင်ဇီအာမှာ စိတ်ထဲမှ ခိုး၍ ရယ်မောနေသည်ကို ထိုသခင်လေး သိဟန်မတူပေ။</p> <p> </p> <p> လေလံပစ္စည်း ဈေးကောင်းရလေလေ၊ သူတို့ရရှိမည့် ကော်မရှင်ခမှာလည်း ပို၍များပြားလေလေ မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဝမ်သခင်လေးရှင့်” ဟု လင်ဇီအာက ဝတ်ကျေတမ်းကျေ ပြောကြားလိုက်ပြီးနောက်၊ “နောက်ထပ် တင်ပြမယ့် ပစ္စည်းကလည်း ရတနာတစ်ခုပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကတော့ ခုခံကာကွယ်ရေး ရတနာဖြစ်ပြီး တတိယအဆင့် ရှိပါတယ်” ဟု ဆက်လက် ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီပင် ဝတ်ရုံရှည်တစ်ခုကို လေလံစင်မြင့်ပေါ်သို့ ယူဆောင်လာခဲ့ပြန်သည်။ ထို့နောက်တွင်လည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းများဖြင့် အပြိုင်အဆိုင် ခေါ်ဆိုကြပြန်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အတော်ပင် စိတ်ပျက်အားမလိုအားမရ ဖြစ်သွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီလူတွေကတော့ တကယ်ကို ချမ်းသာပြီး အူအူအနနတွေပဲ၊ ငါ့မှာတော့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးတည်း ရှိတာ နှမြောဖို့ကောင်းလိုက်တာ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်သည့်သဘောဖြင့် ပြောလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါနဲ့ ရှောင်လင်၊ ငါ့မှာ ရောင်းလို့ရမယ့် တန်ဖိုးရှိတဲ့ပစ္စည်းများ ရှိမလားဆိုတာ လာကြည့်ပေးပါဦး”။</p> <p> </p> <p>ရှောင်လင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ချက်ချင်းပေါ်လာပြီး လေလံတင်နေသော ပစ္စည်းများကို အသေအချာ စစ်ဆေးပေးလေသည်။ အချီအချ ဈေးခေါ်သံများကို နားထောင်ရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အိပ်ငိုက်လာမိသည်။</p> <p> </p> <p>“အရှင်သခင်၊ အရှင်သခင်... နိုးပါဦး”။ ရှောင်လင်၏ စိုးရိမ်တကြီး ခေါ်သံကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ဝေဝေဝါးဝါးဖြင့် မျက်လုံးဖွင့်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာဖြစ်လို့လဲ ရှောင်လင်”။</p> <p>“အရှင်သခင်၊ အခု လေလံတင်နေတဲ့ ပစ္စည်းကို ကြည့်လိုက်ပါဦး” ဟု ရှောင်လင်က လေလံစင်မြင့်ကို ညွှန်ပြကာ အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ချင်ယွမ်ဖုန်းလည်း ချက်ချင်းပင် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ ရှောင်လင်ကိုပင် ပျာပျာသလဲ ဖြစ်စေသော ပစ္စည်းမှာ အလွန်တရာ တန်ဖိုးကြီးလှသော ပစ္စည်းဖြစ်ရပေမည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒါ ဘာလဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်၍ မေးလိုက်သည်။ လေလံစင်မြင့်ပေါ်တွင် တင်ပြထားသည်မှာ သွေးတစ်စက်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါကတော့ သားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ သွေးတစ်စက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုသားရဲမျိုးလဲဆိုတာနဲ့ သူ့ရဲ့အဆင့်အတန်းကိုတော့ မခွဲခြားနိုင်သေးပါဘူး၊ ဒါဟာ ကျွန်မတို့ ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းအတွက်တောင် အလွန်ပဲ ရှားပါးတဲ့ကိစ္စပါ၊ ဒါပေမဲ့ သေချာတာတစ်ခုကတော့ ဒီသွေးတစ်စက်ထဲမှာ အလွန်စွမ်းအားကြီးတဲ့ စွမ်းအင်တွေ ကိန်းအောင်းနေတာပါပဲ”။</p> <p> </p> <p>လင်ဇီအာက တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြနေသော်လည်း၊ အဆိုပါသွေးစက်ကို စစ်ဆေးခဲ့သော အဘိုးချန်ပင်လျှင် ထိုသွေးစက်၌ ပါဝင်သော စွမ်းအားကို အံ့အားသင့်ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>“သွေးတစ်စက်က ဘာများလုပ်လို့ရမှာမို့လို့လဲ” ဟု လူအုပ်ထဲမှ တစ်ဦးက လှမ်းအော်လိုက်သည်။ ထိုသွေးစက်မှာ တတ်ကျွမ်းနားလည်သူလက်ထဲတွင် အသုံးဝင်နိုင်သော်လည်း၊ အသုံးမချတတ်သူအတွက်မူ အမှိုက်သရိုက်သဖွယ် အသုံးမဝင်သော ပစ္စည်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ ဘယ်လိုသားရဲရဲ့ သွေးလဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်ရာ ရှောင်လင်က ခေါင်းခါပြရင်း၊ “ကျွန်မလည်း မသိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီသွေးစက်ထဲမှာ အရှင်သခင်ကို အကျိုးပြုနိုင်မယ့် အရာတစ်ခုခု ရှိနေတယ်လို့ ကျွန်မ ခံစားနေရတယ်” ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီလိုလား၊ ဒါဆို ငါ စမ်းပြီး ဈေးခေါ်ကြည့်ရမှာပေါ့” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ အရှင်သခင်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမှ မရှိတာ” ဟု ရှောင်လင်က သတိပေးလိုက်ရာ၊ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် “ငါ သန့်စင်တဲ့ နတ်ရေစင် ပုလင်းသုံးဆယ် ရောင်းထားတာလေ၊ အဲဒီအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ရမှာပဲ၊ အဲဒါဆို ဒီသွေးတစ်စက် ဝယ်ဖို့ လောက်ငမှာပါ” ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် လေလံပွဲရှိ လူအများစုမှာ ထိုသွေးစက်ကို စိတ်ဝင်စားခြင်း မရှိကြပေ။ လင်ဇီအာသည်လည်း ဤအခြေအနေကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီ အမည်မသိ သားရဲသွေးစက်ရဲ့ အခြေခံဈေးကတော့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးဖြစ်ပြီး အကန့်အသတ်မရှိ ဈေးပြိုင်နိုင်ပါတယ်ရှင်”။</p> <p> </p> <p>တုံ့ပြန်သူမှာ အလွန်နည်းပါးလှပြီး အချို့ကသာ “စမ်းကြည့်ရအောင်” ဆိုသော သဘောဖြင့် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်တုံးခန့်သာ ပေးကြလေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မည်သူမျှ ထပ်မံဈေးမခေါ်တော့သည်ကို မြင်၍ ဝင်ရောက်ခေါ်ဆိုရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လေလံရုံ၏ ထောင့်တစ်နေရာမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးတုံး”။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဝတ်ရုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ဦးကို တွေ့ရသည်။ ထိုသူမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိဘဲ ဝတ်ရုံခေါင်းစွပ်အောက်တွင် အသားအရေ ခမ်းခြောက်နေသော မျက်နှာကို မြင်တွေ့နေရလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏မျက်နှာနှင့် လက်ချောင်းများကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် အရေနှင့်အရိုးသာ ကျန်တော့ကြောင်း သိသာလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏မျက်လုံးများမှလည်း မကြာခဏဆိုသလို ယုတ်မာသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် လူအများကို ရွံရှာစက်ဆုပ်ဖွယ် ခံစားရစေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာပဲ၊ သူ လေလံပွဲကို လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး”။ ထိုအချိန်တွင် အသားခြောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော အဘိုးအိုကို တစ်စုံတစ်ဦးက မှတ်မိသွားပြီး ရေရွတ်လိုက်သဖြင့် လူအများကြားတွင် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်၊ သူက လတ်တလော နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားနေတဲ့ အစွမ်းထက် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးပဲ၊ လူအတော်များများက သူ့ကို သတ်ချင်နေကြတာ၊ အခုလို လူပုံအလယ်မှာ ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး” ဟု အခြားတစ်ဦးကလည်း ဆိုပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟဲဟဲ... ငါ့ကို မှတ်မိတဲ့လူရှိနေတာပဲ၊ ကောင်းတာပေါ့” ဟု အလောင်းကောင်မိစ္ဆာက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရယ်သံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်ဇီအာသည်လည်း ပြုံးလိုက်ကာ ထိုသူမှာ မည်သူပင် ဖြစ်ပါစေ၊ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသူမှာ ဧည့်သည်သာဖြစ်သည်ဟု သဘောထားလိုက်ပြီး၊ “ဒီဂုဏ်သရေရှိ လူကြီးမင်းက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးတုံး ပေးထားပါတယ်၊ ဒီထက် မြင့်တဲ့ဈေး ခေါ်မယ့်သူ ရှိပါသေးလားရှင်” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးတုံးဟူသော ဈေးနှုန်းမှာ ပထမအဆင့် မြင့်မားသော သားရဲအဆင့်၏ မှော်အမြူတေထက်ပင် ဈေးကြီးနေသဖြင့် လင်ဇီအာမှာ အတော်ပင် ကျေနပ်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>“မိန်းကလေး ဇီအာ၊ ကျွန်တော် အဘိုးကြီး မဟုတ်ပါဘူး၊  အခုမှ အသက် ၃၆ နှစ်ပဲ ရှိပါသေးတယ်” ဟု အလောင်းကောင်မိစ္ဆာက အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ရာ လင်ဇီအာပင်လျှင် ခေတ္တမျှ မျက်နှာပျက်သွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားရင် တောင်းပန်ပါတယ်ရှင်” ဟု လင်ဇီအာက ပြန်လည် ပြောကြားလိုက်သော်လည်း၊ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါပြကာ လေလံပွဲကိုသာ ဆက်လက်စေလေသည်။</p> <p> </p> <p>မည့်သူမျှ ထိုမိစ္ဆာနှင့် ယှဉ်ပြိုင်၍ ဈေးမခေါ်ဝံ့တော့ချိန်၊ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာကလည်း ပစ္စည်းကို ရရှိတော့မည်ဟု မှတ်ထင်နေစဉ်မှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဈေးခေါ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံး”။</p> <p>ထိုအခါ လေလံရုံအတွင်းရှိ လူအားလုံးမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းရှိရာ သီးသန့်ခန်းဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်ရပေ။</p> <p> </p> <p>လင်ဇီအာသည်လည်း ထိုအသံမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းဖြစ်ကြောင်း သိနေသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အဘယ်ကြောင့် ဤသွေးစက်ကို ဝယ်ယူလိုရသနည်း၊ သူသည် ဤသွေးစက်၏ ဇာစ်မြစ်ကို သိနေခြင်း ဖြစ်ပေသလော။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save