Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ချမ်းသာမှုရရှိခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ထိုစဉ် အလောင်းကောင်မိစ္ဆာသည် အတော်ပင် ဒေါသထွက်နေဟန် ရှိချေသည်။ သူသည် သီးသန့်ခန်းဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်၍ ကြည့်ရှုသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုံရိပ်ကိုမူ မမြင်တွေ့ရပေ။</p> <p> </p> <p>“၂၅” ဟု အလောင်းကောင်မိစ္ဆာက တစ်ဖန် ပြန်လည်အော်ဟစ်လိုက်၏။ ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းသည် ကိုယ်ပိုင်အင်အားစုများကို မွေးမြူထားသဖြင့် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နိုင်ခြင်းဖြစ်ရာ ဤနေရာ၌ သူသည် လက်ရဲဇာန်ရဲ မပြုမူဝံ့ချေ။</p> <p> </p> <p>လေလံရုံအတွင်းရှိ လူအပေါင်းတို့သည်လည်း မည်သူကများ ဤမျှ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားလှသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူကို ရင်ဆိုင်ရဲသနည်းဟု သိလိုစိတ်ဖြင့် သီးသန့်ခန်းဘက်သို့ စူးစမ်းကြည့်ရှုနေကြကုန်သည်။</p> <p> </p> <p>“၂၁” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ဆိုလိုက်၏။</p> <p>ထိုအခါ တစ်ရုံလုံးမှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားလေတော့သည်။ သီးသန့်ခန်းအတွင်းရှိ လူသည် အလောင်းကောင်မိစ္ဆာကို တမင်သက်သက် ရန်စနေခြင်းဖြစ်သည်ဟု လူတိုင်းက ထင်မှတ်သွားကြချေပြီ။</p> <p> </p> <p> သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ ငွေကြေးအနည်းငယ် သက်သာစေရန်သာ ဖြစ်ပေရာ ယင်းကို နတ်သိကြားတို့သာ သက်သေအရာ တည်ပါလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် အခြားသူများသာမက အလောင်းကောင်မိစ္ဆာကိုယ်တိုင်ကပါ သီးသန့်ခန်းကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လာခဲ့သည်။ မိမိနှင့် လေလံပြိုင်ခြင်းမှာ ပြဿနာမဟုတ်သော်လည်း တမင်နှောက်ယှက်ခြင်းမှာမူ ပညာရှိတို့ အပြုအမူ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> “ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာထံမှ အာဃာတတန်ဖိုး +၆၆ ရရှိပါသည်”</p> <p> “မိုရီထံမှ ကြည်ညိုမှုရမှတ် +၂၂ ရရှိပါသည်”</p> <p> </p> <p> “ လူဖီထံမှ သူတစ်ပါးပျက်စီးရာ ပျက်စီးကြောင်း လိုလားမှု +၅၄ ရရှိပါသည်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခဏချင်းတွင်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသိပေးချက် အမြောက်အမြားကို လက်ခံရရှိပြီး လူပေါင်းများစွာက သူ့ထံသို့ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုးများ ပေးပို့လာကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဪ... ဒီလိုလည်း ရတာပဲလား” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အစောပိုင်းက အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင်မူ အားရပါးရ ရယ်မောမိတော့သည်။</p> <p> </p> <p> “ဒီနည်းနဲ့ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုးတွေ အများကြီး ရှာလို့ရနိုင်တာပဲ”</p> <p>အလောင်းကောင်မိစ္ဆာက လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ထောင်ပြကာ “အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀” ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းကမူ အသာအယာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူသည် ဤသွေးစက်ကို လိုချင်ရုံသာမက လူအများ၏ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုးကိုပါ ရိတ်သိမ်းလိုစိတ် ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>“အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးဆယ်နဲ့ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံး” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အသံက တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းကား အထင်အရှား ရန်စလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။ ပြီးခဲ့သော တစ်ခေါက်ထက်ပင် ပို၍ ရုန့်ရင်းလှပြီး အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးကိုသာ တိုး၍ ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။ “ ဝမ်ယီထံမှ ကြည်ညိုမှုရမှတ် +၄၃ ရရှိပါသည်”</p> <p> “လျိုရှန်းထံမှ သူတစ်ပါးပျက်စီးရာ ပျက်စီးကြောင်း လိုလားမှု +၆၆ ရရှိပါသည်”</p> <p> </p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသိပေးချက် ရာပေါင်းများစွာကို ထပ်မံရရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>“လုပ်စမ်းပါ... ဆက်လုပ်စမ်းပါ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် အော်ဟစ်နေမိ၏။</p> <p> </p> <p>“ဟဲဟဲ... ဒီမိတ်ဆွေက လိုချင်တယ်ဆိုမှတော့ ငါကပဲ အလျှော့ပေးလိုက်ပါ့မယ်” ဟု အလောင်းကောင်မိစ္ဆာက အေးစက်စွာ ရယ်မောရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားသော်လည်း ယင်းမှာ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာက အရှုံးပေးလိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ နောင်တွင် ပြန်လည်စာရင်းရှင်းမည့် အစပျိုးမှုသာ ဖြစ်သည်ကိုမူ သူ ကောင်းစွာ သိရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>လေလံရုံအတွင်းရှိ လူတိုင်းကလည်း သီးသန့်ခန်းအတွင်းရှိ လူသည် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားလှသော အလောင်းကောင်မိစ္ဆာကို ရန်စလိုက်မိသဖြင့် ဘေးဒုက္ခနှင့် ကြုံရတော့မည်ဟု ယုံကြည်နေကြချေပြီ။</p> <p> </p> <p>အလောင်းကောင်မိစ္ဆာ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သဘာဝအရ မည်သူ့ကိုမျှ အသက်ချမ်းသာပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ လေလံရုံနှင့် မြို့အတွင်း၌ တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုနိုင်သော်လည်း မြို့ပြင်သို့ ထွက်ခွာရမည့်အချိန်မှာ အမြဲရှိနေသည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>အလောင်းကောင်မိစ္ဆာသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားလျက် မြို့ပြင်၌ စောင့်ကြိုနေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သီးသန့်ခန်းအတွင်းရှိ လူသာ မြို့ပြင်သို့ ခြေချသည်နှင့် သူသည် သတ်ဖြတ်၍ ရတနာများကို လုယူပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အလောင်းကောင်မိစ္ဆာ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အနည်းငယ် မလုံမလဲ ဖြစ်သွားရသည်။ ထိုသူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အနည်းဆုံး မိမိထက် မြင့်မားလိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားမိနေ၏။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါပြီ... အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးဆယ်နဲ့ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးပါ။ အခုဆိုရင် ဒီသွေးစက်ဟာ အမှတ် (၃) အထူးခန်းက ဧည့်သည်တော်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားပါပြီ” ဟု လင်ဇီအာက ရယ်မောရင်း ကြေညာလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤမျှ မြင့်မားသော ဈေးနှုန်း ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>သို့သော်လည်း သူမသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းက အဘယ်ကြောင့် အလောင်းကောင်မိစ္ဆာကို ရန်စရသနည်းဟု များစွာ စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်နေမိသည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ယခင်က ရန်ငြိုးများ ရှိခဲ့ဖူးသလော။</p> <p> </p> <p>“ဒါမျိုး ဖြစ်သင့်တာကြာပြီ... တချို့ အမှိုက်တွေက ငါ့ဆီကနေ ပစ္စည်းတွေကို လုယူဖို့ အမြဲ ကြိုးစားနေကြတာ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အသံသည် လေလံရုံအတွင်း ဟိန်းထွက်သွားချေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုခဏ၌ လေလံရုံတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အစဉ်မှာမူ လွန်စွာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>“ကျောက်လီထံမှ ကြည်ညိုမှုရမှတ် +၆၆ ရရှိပါသည်”</p> <p> “ ဆန်ဇူးထံမှ ကြည်ညိုမှုရမှတ် +၇၂ ရရှိပါသည်”</p> <p> </p> <p>ခဏချင်းတွင်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသိပေးချက် ရာပေါင်းများစွာကို လက်ခံရရှိလေသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ လေလံရုံအတွင်းရှိ လူတိုင်းက သူ့ထံသို့ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုးများ ပေးပို့လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“တကယ့်ကို အမြတ်ကြီးစားပဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေမိသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး ၅,၀၀၀ ကျော်အထိ ရရှိခဲ့ပေသည်။</p> <p>အလောင်းကောင်မိစ္ဆာမှာမူ နေရာ၌ပင် ထိုင်နေရင်း လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် ပါဝင်လာသော ပစ္စည်းများမှာလည်း အရည်အသွေး ကောင်းမွန်လှသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် သင့်တော်သည်ကို မတွေ့ရသဖြင့် သူ ဝယ်ယူခြင်း မပြုခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် လင်ဇီအာသည် ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နတ်ရေစင်ကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“လူကြီးမင်းတို့ရှင်... ဒါကတော့ ဒီနေ့ရဲ့ နောက်ဆုံး လေလံပစ္စည်းဖြစ်တဲ့ ‘နတ်ရေစင်’ ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အာနိသင်ကိုတော့ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သိကြမှာပါ” ဟု လင်ဇီအာက လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်ပင်တစ်ပင်ကို စင်ပေါ်သို့ ယူဆောင်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>လင်ဇီအာသည် နတ်ရေစင် တစ်စက်ကို ဝိညာဉ်ပင်ပေါ်သို့ ဂရုတစိုက် ချလိုက်ရာ ထိုအပင်မှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လက်မအနည်းငယ်ခန့် ချက်ချင်း ကြီးထွားလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လေလံရုံအတွင်း၌ အပ်ကျသံပင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားချေပြီ။</p> <p>“လူကြီးမင်းတို့ မြင်တွေ့ရတဲ့အတိုင်းပါပဲ... ဒီနတ်ရေစင်ဟာ ဝိညာဉ်ပင်တွေရဲ့ ကြီးထွားမှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်သလို သားရဲတွေအတွက်လည်း ထိရောက်မှု ရှိပါတယ်။ ခဏခဏ အသုံးပြုမယ်ဆိုရင် သားရဲတွေကို မျိုးဗီဇပြောင်းလဲစေပြီး မှော်သားရဲတွေအဖြစ်တောင် ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်ပါတယ်။ ဒီအာနိသင်တွေကို ကျွန်မတို့ ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းက အတည်ပြုပြီးဖြစ်လို့ စိတ်ချလက်ချ ယုံကြည်နိုင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>လင်ဇီအာသည် သူမ၏ လက်ထဲမှ နတ်ရေစင်ကို ရှေ့စားပွဲပေါ်၌ တင်လိုက်ပြီး ပရိသတ်ကို ပြုံး၍ ကြည့်လိုက်သည်။ ဤနတ်ရေစင်က လူတိုင်းကို မည်မျှအထိ အံ့အားသင့်သွားစေမည်ကို သူမ ခန့်မှန်းမိပြီးသား ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“အခြေခံ လေလံဈေး - အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ဆယ်”</p> <p>လေလံရုံတစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားပြန်သည်။ ဤဈေးနှုန်းမှာ သူတို့အတွက် အလွန်ပင် ပေါ့ပါးလွန်းနေသည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>နတ်ရေစင် တစ်စက်သည် ဝိညာဉ်ပင်တစ်ပင်၏ ကြီးထွားချိန် လပေါင်းများစွာကို သက်သာစေနိုင်ပြီး ပုလင်းလိုက် အသုံးပြုပါက နှစ်ပေါင်းများစွာ သက်တမ်းကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ပင်များမှာ သက်တမ်းရင့်လေ တန်ဖိုးကြီးလေ ဖြစ်ပေရာ ယင်းသည် အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် လေလံရုံအတွင်း၌ ပြင်းထန်သော အပြိုင်အဆိုင်များ ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးဆယ် ပေးမယ်”</p> <p>“တစ်ရာ”</p> <p>“နှစ်ရာ”</p> <p>လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် သောက်စာခန့် အချိန်အတွင်းမှာပင် နတ်ရေစင် တစ်ပုလင်း၏ ဈေးနှုန်းမှာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ကျော်အထိ ထိုးတက်သွားသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းပင်လျှင် များစွာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘုရားရေ... ဒီလောက် တန်ဖိုးရှိမှန်း သိရင် ပုလင်းနည်းနည်းပဲ ယူလာခဲ့ပါတယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်ရင်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေမိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါတော့ ချမ်းသာပြီ... ငါတော့ တကယ် ချမ်းသာပြီ!”</p> <p>အဆုံးသတ်တွင် နတ်ရေစင် တစ်ပုလင်းကို အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁,၃၀၀ ဖြင့် အထက်တန်းစား မိသားစုဝင်တစ်ဦးက ဝယ်ယူသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“အဟမ်း...” လင်ဇီအာသည် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရလဒ်ကြောင့် ကျေနပ်နေမိသည်။ “ကျွန်မတို့ ကုန်သည်ကြီးများအသင်းဟာ ဒီနတ်ရေစင်တွေကို လေလံတင်ဖို့ အပ်နှံခြင်း ခံထားရတာပါ။ စုစုပေါင်း ပုလင်းနှစ်ဆယ် ရှိတဲ့အနက် အခု တစ်ဆယ့်ကိုးပုလင်း ကျန်ပါသေးတယ်... လူတိုင်းမှာ အခွင့်အရေး ရှိပါသေးတယ်ရှင်”</p> <p> </p> <p>ကျန်ရှိနေသေးသည်ဟူသော သတင်းကြောင့် လူတိုင်းမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“မိန်းကလေးဇီအာခင်ဗျာ... ဒီနတ်ရေစင်က ဘယ်ကလာသလဲဆိုတာ သိခွင့်ရှိမလား။ အခွင့်သာရင် ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင် သွားဝယ်ချင်လို့ပါ” ဟု လေလံရုံအတွင်းရှိ တစ်ဦးက မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လင်ဇီအာက ပြုံးလျက် ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး “ဒီဧည့်သည်တော်က နောက်နေတာပဲ။ ကျွန်မတို့ ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းဟာ ဧည့်သည်တော်တွေရဲ့ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်ကို အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ထားပေးရတာမို့ ဒါကိုတော့ ထုတ်ဖော်ပြောကြားလို့ မရပါဘူးရှင်” ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save