Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အရှိန်အဝါသည် လုယွဲ့အင်ပါယာတစ်ခွင်၌ များစွာကြီးမားလှပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အစွမ်းအစကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းသည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ အထူးပျိုးထောင်ထားသော တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်တန်ရာသည်ဟု ယူဆနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် အလောင်းကောင်မိစ္ဆာသည်ပင်လျှင် မလိုအပ်ဘဲ ပြဿနာမရှာလိုတော့ချေ။</p> <p>“ကောင်းပြီလေ... အဲဒီသွေးစက်က ငါ့အပိုင်ပဲ၊ ဒီကိစ္စ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုး ငါသဘောထားလိုက်မယ်” ဟု အလောင်းကောင်မိစ္ဆာက ဆို၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခိုး၍ချလိုက်ရင်း “ဒီလိုဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် စိတ်အေးရတာပေါ့” ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောဆိုနေစဉ်မှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သွေးစက်ကို မိမိ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်ဖြင့် ရစ်ပတ်ကာ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အလောင်းကောင်မိစ္ဆာသည် အမှတ်မထင်ဘဲ လှမ်း၍အဖမ်းတွင် မိမိ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှေ့သို့ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ လွင့်ပါသွားသည်ကို ရုတ်တရက် သိလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက သတိပင်မမူမိခင်မှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရုပ်အသွင်သည် ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“အဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ်”</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟစ်ကြွေးလိုက်ရာ ၎င်း၏လက်သီးဆုပ်မှာ စိမ်းပြာရောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အလောင်းကောင်မိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အလောင်းကောင်မိစ္ဆာသည် နောက်သို့လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒိုင်းခနဲ ကျဆင်းသွားရရှာသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယင်းလက်သီးချက်တွင် အင်အားကုန်သုံးထားသော်လည်း အလောင်းကောင်မိစ္ဆာမှာ ပဉ္စမအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပေရာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> သို့ရာတွင် ထိုလက်သီးချက်နှင့်အတူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လတ်တလောရရှိထားသော အဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ်ကို အသုံးပြု၍ မိမိ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်ကို သေစေနိုင်သော အဆိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာ၏ ကိုယ်တွင်းသို့ တိုက်ရိုက် စီးဝင်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အလောင်းကောင်မိစ္ဆာသည် မည်မျှပင် အစွမ်းထက်စေကာမူ ထိုအဆိပ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်၍ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအားကို လှည့်ပတ်ကာ အဆိပ်ထုတ်ရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လက်ဝါးမှ စုပ်ယူအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးစက်ကို လက်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ထိုင်နေသော အလောင်းကောင်မိစ္ဆာကို ကြည့်ရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲ၌ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်လိုစိတ်များ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်၌ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားလျှင်ပင် နောင်တစ်ချိန်တွင် အလောင်းကောင်မိစ္ဆာသည် ၎င်းအား မနားမနေ လိုက်လံလုပ်ကြံပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ အားနည်းနေသော ယခုအချိန်တွင် အလောင်းကောင်မိစ္ဆာကို သုတ်သင်နိုင်ပါက နောင်ရေးအတွက် အပူပင်ကင်းဝေးသွားမည် ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်ဦးမှုမယူတော့ဘဲ လှည့်ပြန်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အလောင်းကောင်မိစ္ဆာသည် အဆိပ်ထုတ်ရန် ကျင့်ကြံနေသော်လည်း နာမည်ကျော် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် နည်းလမ်းများစွာ ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> အကယ်၍သာ ၎င်းက ပြန်လည် နာလန်ထူလာပါက ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက်သာ အခက်တွေ့ရပေမည်။ ထို့ကြောင့်ပင် အခွင့်အရေးရှိသော်ငြား ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုဘဲ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အလောင်းကောင်မိစ္ဆာသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းသာ ယခုလေးတင် ၎င်းအား တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက တစ်ကွက်တည်းဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရအောင် ပြုလုပ်နိုင်မည်ဟု ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ယုံကြည်ချက် ရှိနေခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>“ဒီကောင်လေးက တကယ်ကို ပါးနပ်ပြီး ကောက်ကျစ်တာပဲ၊ သူ့ကို အခု မရှင်းနိုင်ရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ ငါ့အတွက် ဘေးအန္တရာယ်ကြီး ဖြစ်လာမှာ အသေအချာပဲ” ဟု အလောင်းကောင်မိစ္ဆာက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> “ဒါဆိုရင်လည်း ငါ မင်းကို မြို့ပြင်မှာပဲ စောင့်နေလိုက်မယ်”</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ဝတ်စုံဖြူဝတ် ဆင်ထားသူ အများအပြား ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p> </p> <p> ၎င်းတို့သည် ဤနေရာရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှုပ်ခတ်မှုကို ခံစားမိ၍ ရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> ၎င်းတို့မှာ နန်ဝူးမြို့၏ မြို့ဝန်လက်အောက်ရှိ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြပြီး မြို့တွင်း၌ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို တားမြစ်ထားရာ စနစ်တကျ ထိန်းသိမ်းရန် တာဝန်ရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ၎င်းတို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရတော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်၌ ကျန်ရစ်သော ဝတ်ရုံရှည်တစ်ထည်ကိုသာ တွေ့ရှိကြရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြို့တွင်း၌ တာဝန်ခံများ ရှိသည်ကို သိထားသဖြင့် ထိုဝေးလံသောနေရာမှ ပြေးထွက်လာပြီးနောက်တွင်မှ စိတ်အေးသွားရသည်။</p> <p> </p> <p> လူအများ၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာသည်ပင် ၎င်းအား တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ရန် ဝံ့မည်မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>“ငါ အခု မြို့ပြင်ထွက်ရင် အလောင်းကောင်မိစ္ဆာနဲ့ တိုးနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မထွက်ဘူးဆိုရင်လည်း အစီအရင်ရဲ့ အချိန်က ကုန်တော့မယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အားကိုးရာမဲ့သော မျက်နှာပေးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မိမိ၏ အဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ်မှ ထွက်ပေါ်သော အဆိပ်သည် အလောင်းကောင်မိစ္ဆာကို အချိန်အကြာကြီး တားဆီးထားနိုင်မည် မဟုတ်သည်ကို ၎င်း ကောင်းစွာ နားလည်ထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ထားလိုက်ပါတော့... လိုအပ်တာတွေကို အရင်ပြင်ဆင်ရမယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ လောလောဆယ်တွင်မူ ဖြစ်လာသမျှကို တစ်ဆင့်ချင်း ရင်ဆိုင်သွားရန်သာ ရှိပေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ဈေးဆိုင်တန်းများရှိရာသို့ အရင်သွားလိုက်ပြီး “ငါကတော့ အပေါစားနဲ့ အကောင်းစားကို လာရှာတာဟေ့” ဟု လူတိုင်းကို ပြောပြချင်နေသကဲ့သို့ ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>စင်စစ်အားဖြင့် ထူးကဲသာလွန်သော နတ်ဘုရားစိုက်ပျိုးရေးစနစ်၏ အကူအညီဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းများကို လျင်မြန်စွာ ခွဲခြားနိုင်ပေရာ အတုအယောင်များ ဝယ်မိမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ရှောင်လင်မှာလည်း အလုပ်စတင်လုပ်ကိုင်ရပြီး ဖြတ်သန်းသွားသမျှ ဆိုင်တိုင်းကို စစ်ဆေးရတော့သည်။ သို့သော် ရလဒ်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဆိုင်အားလုံးကို စစ်ဆေးပြီးသော်လည်း တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းဟူ၍ တစ်ခုမျှ မရှိချေ။</p> <p>“ဒီနေရာက တကယ်ကို ရေနက်တာပဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ရောင်းချသူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိသော်လည်း စစ်မှန်သော ပစ္စည်းဟူ၍ တစ်ခုမျှ မတွေ့ရခြင်းမှာ တကယ်ပင် ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါးလှပေသည်။ ယခင်က ထင်းစကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်ပင်ကို ရရှိခဲ့ခြင်းမှာ ၎င်း၏ ကံကောင်းမှုကြောင့်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“ထားလိုက်ပါတော့... ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းကိုပဲ သွားကြည့်တော့မယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အားမလိုအားမရ ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထူးခြားသည်မှာ ယခုတစ်ခေါက် ၎င်းအား လာရောက်ကြိုဆိုသူမှာ ပထမအကြိမ်က ဆီးကြိုခဲ့သော အရောင်းဝန်ထမ်း အမျိုးသမီးလေးပင် ဖြစ်နေခြင်းတည်း။</p> <p> </p> <p>“အို... သခင်လေးချင် ပါလား” ဟု အမျိုးသမီးလေးက ရင်းနှီးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြရင်း</p> <p>“တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ၊ ညီမလေးရဲ့ နာမည်ကို သိပါရစေ” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီးလေးမှာ အနည်းငယ် ရှက်သွေးဖြာသွားသော်လည်း “သခင်လေးက အရမ်း ယဉ်ကျေးတာပဲ၊ ကျွန်မကို ရှောင်ယား လို့ပဲ ခေါ်ပါ” ဟု လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှောင်ယား...” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ရင်း “ဒီတစ်ခေါက်တော့ မီးလျှံဆေးရွက်ကြီး မျိုးစေ့တွေနဲ့ တခြား ဝိညာဉ်ပင် မျိုးစေ့အချို့ကို ဝယ်ချင်လို့ပါ” ဟု ဆို၏။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါပြီ သခင်လေးချင်၊ ကျွန်မနောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ” ဟု ရှောင်ယားက ပြုံးလျက် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် ရှောင်ယားသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မျိုးစေ့များသာ သီးသန့်ရောင်းချသော ဘေးဆောင်တစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် မျက်စိပွင့်သွားရ၏။ ဝိညာဉ်ပင် မျိုးစေ့များမှာ ပုံစံအမျိုးမျိုး ရှိနေကြသည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>အချို့မျိုးစေ့များမှာ မီးလျှံသဏ္ဌာန်၊ အချို့မှာ သားရဲပုံသဏ္ဌာန်နှင့် အချို့မှာ လက်သီးဆုပ်ထက်ပင် ကြီးမားနေကြပေသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မီးလျှံဆေးရွက်ကြီး မျိုးစေ့ ခုနစ်စေ့ သာမက တခြားသော ဝိညာဉ်ပင် မျိုးစေ့များကိုပါ အများအပြား ဝယ်ယူခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဤဝိညာဉ်ပင်များကို ဆေးလုံးအဖြစ် ဖော်စပ်နိုင်ပါက ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် အလွန်ပင် သင့်လျော်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>မျိုးစေ့များ ဝယ်ယူပြီးနောက်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကျင့်စဉ်ပညာရပ်များ ရောင်းချသော နေရာသို့ ဆက်လက် သွားရောက်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာတွင် ကျင့်ကြံခြင်း ပညာရပ်များနှင့် တိုက်ခိုက်ရေး ပညာရပ်မျိုးစုံကို ရောင်းချလျက် ရှိပေသည်။</p> <p>သို့ရာတွင် ဤနေရာ၌ ကမ္ဘာမြေအဆင့်နိမ့် ကျင့်စဉ်များအထိသာ ရောင်းချပြီး ထို့ထက်မြင့်သော ပညာရပ်များကိုမူ မတွေ့ရှိရချေ။</p> <p> </p> <p>“နှမြောစရာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒါချောင်နဲ့ ရှောင်ချောင်တို့ လေ့ကျင့်ဖို့အတွက် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို အရင်ဝယ်သွားရမယ်၊ နောက်မှ ပိုကောင်းတာတွေ့ရင် သူတို့ကို ပြောင်းပြီး လေ့ကျင့်ခိုင်းတာပေါ့” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံခြင်း ပညာရပ်များနှင့် တိုက်ခိုက်ရေး ပညာရပ်များသည် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်တွင် အရေးကြီးဆုံးအရာများ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းမွန်သော ပညာရပ်များသည် ပညာရှင်တစ်ဦးအား မိမိထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာသော ရန်သူကိုပင် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိစေပေသည်။ သို့သော်လည်း ထိုသို့သော ပညာရပ်များကို ရရှိရန်မှာ တကယ်ပင် ခဲယဉ်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဒါဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့အတွက် “နှင်းပိုးနဂါး ဝိညာဉ်ကျမ်း” ဟု ခေါ်ဆိုသော ကျင့်စဉ်ကို ရွေးချယ်ပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းသည် ကျင့်ကြံသူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပင်လယ်အတွင်း၌ နှင်းပိုးနဂါးလေးတစ်ကောင်ကို ဖန်တီးပေးနိုင်ပြီး အသုံးဝင်ပုံ များပြားလှသော ကမ္ဘာမြေအဆင့်နိမ့် ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကျမ်းနှင့်အတူ ပါဝင်သော တိုက်ခိုက်ရေးပညာမှာ “နှင်းပိုးနဂါး ပညာရပ်” ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာမြေနှင့် ကောင်းကင်အကြားရှိ အအေးဓာတ်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်ကာ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မှော်လက်နက်များ ရောင်းချသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ ထိုနေရာရှိ လက်နက်များမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် အဆင့် ၃ နှင့် ထို့အောက် အလယ်အလတ်အဆင့်များသာ ဖြစ်ကြပေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save