Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်ငယ်လေးများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရေခဲစွမ်းအင်သုံး ဓားမြှောင်တစ်စုံကို မြင်မြင်ချင်းပင် အလွန်တရာ သဘောကျသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းဓားရှည်တို့မှာ ရေခဲဝက်ဝံ၏ မှော်အမြူတေကို အခြားသော အဖိုးတန်ပစ္စည်းများနှင့် ပေါင်းစပ်သွန်းလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ၊ ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း လေဟာနယ်ထဲ၌ နှင်းပွင့်များပင် ကျဆင်းလာစေနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> ထိုလက်နက်သည် ချန်ဒါချောင်နှင့် ချန်ရှောင်ချောင် ညီအစ်မနှစ်ဖော်အတွက် အလွန်ပင် သင့်လျော်လှပေရာ၊ ၎င်းတို့ကို ဝယ်ယူပြီးစီးသည့်နောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်အေးသွားရချေပြီ။</p> <p> </p> <p> ယခုအခါ မိမိကိုယ်တိုင်အတွက်သာ အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ရန် ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခန်းမအတွင်း၌ သေချာစွာ လှည့်လည်ကြည့်ရှုပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင်မူ ဓားရှည်တစ်လက်ပေါ်သို့ အကြည့်တို့ ကျရောက်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> ၎င်းဓားရှည်မှာ သုံးပေခန့် ရှည်လျားပြီး အနည်းငယ် ကွေးညွတ်ကာ အလယ်ဗဟို၌ နက်ရှိုင်းသော သွေးမြောင်းတစ်ခု ပါရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p> ဓားသွားပေါ်ရှိ နှင်းပွင့်သဏ္ဌာန် အဆင်တန်ဆာများက ယင်းဓားကို ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါကို ဆောင်နှင်းပေးထား၏။</p> <p> </p> <p>ထိုဓား၏ အမည်မှာ 'လုယန့်' ဖြစ်ပြီး သခင်ဖုန်းယွဲ့၏ အစောပိုင်းလက်ရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။ ယင်းရတနာလက်နက်၌ ထူးခြားသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေခြင်း မရှိသော်ငြား၊ ၎င်း၏ ထက်မြက်မှုမှာမူ အံ့မခန်းနိုင်အောင်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p> ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းမှ ဝန်ထမ်း၏ အဆိုအရ၊ ထိုဓားရှည်၏ ထက်မြက်မှုသည် တတိယအဆင့် ရတနာများထဲ၌ ထိပ်တန်းအဆင့်ဖြစ်ပြီး သာမန်တတိယအဆင့် ရတနာများမှာ ယင်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြား ထိုကဲ့သို့ ကောင်းမွန်လှသော ဓားရှည်၏ တန်ဖိုးမှာလည်း မနည်းလှပေ။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာတိတိ ပေးချေရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ဤစျေးနှုန်းမှာ သာမန်တတိယအဆင့် မှော်လက်နက် သုံးလက်ခန့် ဝယ်ယူနိုင်သည့် ပမာဏဖြစ်ကြောင်း သတိပြုသင့်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သန့်စင်သော နတ်ရေစင်ကို ရောင်းချထားပြီးဖြစ်၍ ကြွယ်ဝချမ်းသာနေပြီဖြစ်ရာ၊ ဤမျှသော ငွေကြေးပမာဏကို ဂရုမစိုက်အားပေ။</p> <p> </p> <p>"ဒီလုယန့်ဓားကိုပဲ ငါယူမယ်။ ငါ့ဆီ ယူခဲ့ပေးပါ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>မှော်လက်နက် အရောင်းဝန်ထမ်းသည် အပြေးအလွှား လာရောက်ပြီး ချိတ်ဆွဲထားသော လုယန့်ဓားကို အသာအယာ မယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ဓားအိမ်ထဲ၌ ရှိနေပါသော်လည်း မတော်တဆ မိမိလက်ကို ရှမိမည်ကို စိုးရိမ်နေသည့်အလား ပင်။ အရောင်းဝန်ထမ်းက ဓားကို ကောင်တာပေါ်သို့ တင်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တွန်းပို့ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် လက်တစ်ဖက်က လုယန့်ဓားပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ကျရောက်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ အလုပ်အကျွေးပြုသူ တစ်ဦးဟု ထင်ရသော လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦးနှင့် သူ၏နောက်တွင် အဖိုးတန်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် သခင်လေးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသခင်လေး၏ နောက်ကွယ်၌လည်း ခန့်ညားထည်ဝါလှသော လူမိုက်အချို့ ပါရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီဓားကို ငါယူမယ်" ဟု ထိုသခင်လေးက ရင့်သီးစွာ ဆိုလိုက်ရာ၊ သူ၏ နှာခေါင်းဝမှာ ကောင်းကင်သို့ မော့နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အာဏာကို အလွဲသုံးစားလုပ်ကာ အနိုင်ကျင့်တတ်သော ထိုသို့သော သူဌေးသားများကို အလွန်ပင် ရွံရှာမိ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီဓားကို ငါအရင် ဝယ်ဖို့ပြောထားတာ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ယင်းစကားကို ကြားသောအခါ သခင်လေးက အံ့အားသင့်သွားဟန်ဖြင့် "မင်းက ဘယ်သူလဲ... ငါက ဘယ်သူလဲဆိုတာရော သိရဲ့လား" ဟု မေးမြန်းလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ သိလည်းမသိချင်ဘူး၊ မင်းလည်း ငါဘယ်သူလဲဆိုတာ သိဖို့မလိုဘူး။ ငါသိတာကတော့ ဒီဓားရှည်ကို ငါအရင် ဝယ်ဖို့လုပ်ထားတယ် ဆိုတာပဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခပ်ပြတ်ပြတ်ပင် ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဟား... ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။ ငါ ဝမ်ချုံ မရနိုင်တဲ့အရာ ဆိုတာ ဒီလောကမှာ မရှိဘူး" ဟု သခင်လေးက လှောင်ပြောင်လျက် အေးစက်စွာ ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ အစေခံဖြစ်သူကလည်း အရှင်သခင်၏ အရှိန်အဝါကို အမှီပြုကာ ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့သည်။</p> <p>"မင်းလို လူဆင်းရဲက ငါတို့လမ်းက ဖယ်စမ်း။ ငါတို့ သခင်လေးက ဝမ်တာဟိုင် စားသောက်ဆိုင် ပိုင်ရှင်ရဲ့ သားကွ။ မင်းကများ သူ့ပစ္စည်းကို လုချင်သေးတယ်ပေါ့လေ... အသက်မရှင်ချင်တော့ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှ မပြဘဲ "ဝမ်တာဟိုင် စားသောက်ဆိုင်ရဲ့ သခင်လေးလား... တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ ဝန်ထမ်း... ဒီဓားကို ထုပ်ပိုးပေးတော့" ဟုသာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဝမ်ချုံထံမှ အာဃာတတန်ဖိုး +၆၆ ရရှိပါသည်”</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝမ်ချုံထံမှ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုးများကို တိုက်ရိုက်ရရှိလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"နေဦး" ဝမ်ချုံက လက်ကို မြှောက်လျက် တားဆီးလိုက်သည်။ "မင်းက ငါ့နာမည်ကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး ဟုတ်လား။ တာဝန်ခံ၊ ဒီဓားရှည်က ဘယ်လောက်လဲ"</p> <p> </p> <p>"အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး... တစ်ရာပါ " အရောင်းဝန်ထမ်းမှာ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် တုန်လှုပ်နေရချေပြီ။ ဝမ်ချုံကဲ့သို့သော သူကို မည်သူမျှ ရန်မစရဲသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝမ်တာဟိုင် စားသောက်ဆိုင်၏ ကျော်ကြားမှုကို ကြားဖူးနားဝ ရှိပေသည်။ ဆိုင်ပိုင်ရှင် ဝမ်လင်းမှာ ထူးချွန်ထက်မြက်ပြီး ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသူဖြစ်ရာ စားသောက်ဆိုင်ကို အောင်မြင်စွာ ဦးစီးနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်တာဟိုင် စားသောက်ဆိုင်ကို လုယွဲ့ အင်ပါယာတစ်ခွင်ရှိ မြို့တိုင်း၌ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။ ဆိုင်ပိုင်ရှင် ဝမ်လင်း ပြောကြားခဲ့ဖူးသော စကားတစ်ခွန်းမှာလည်း အင်ပါယာအတွင်း အလွန်ပင် ကျော်ကြားလှ၏။</p> <p> </p> <p>"လူငယ်တို့... စိတ်မလောကြနဲ့ဦး။ ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်ငယ်လေးတစ်ခုကို အရင်ချမှတ်ကြည့်ပါ... ဥပမာ၊ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်ရာ ရှာဖို့လိုမျိုးပေါ့"</p> <p>ဤသည်မှာ လူသားတို့ ပြောဆိုသော စကားပင် ဖြစ်သလော။</p> <p> </p> <p>ရည်မှန်းချက်ငယ်လေးမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်ရာ ရှာဖွေရန်ဖြစ်သတဲ့။ သို့သော် ဤသည်ကပင် ဝမ်တာဟိုင် စားသောက်ဆိုင်၏ ကြွယ်ဝမှုနှင့် အာဏာကို ဖော်ပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ ဒီဓားအတွက် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးရာ ပေးမယ်" ဟု ဝမ်ချုံက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလျက် ရက်ရောစွာ ဆိုလိုက်သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း သူ၏မျက်နှာကိုမူ အေးစက်စွာသာ ထားရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းမှာ ငွေရှိတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ ငါ အရင် လိုချင်တာ"</p> <p>သို့သော် ထိုခဏ၌ အရောင်းဝန်ထမ်းက ပြုံးရွှင်သွားခဲ့သည်။ ဓားရှည်ကို စျေးကောင်းကောင်းဖြင့် ရောင်းချရပါက သူရရှိမည့် ကော်မရှင်ခမှာလည်း များပြားမည်ဖြစ်ရာ မပျော်ရွှင်ဘဲ မည်သို့ ရှိပါအံ့နည်း။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပါပြီ ဝမ်သခင်လေး... ကျွန်တော် အခုပဲ ထုပ်ပိုးပေးပါ့မယ်" ဟု ဝန်ထမ်းက ခါးညွှတ်ကာ ဆိုလေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရပြီး "တောက်... မင်းတို့က တကယ်ပဲ အရှက်မရှိကြတာလား" ဟု ရေရွတ်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချုံက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို လှောင်ရယ်လျက် "တကယ်ပဲ စိတ်မကောင်းပါဘူးကွာ... ဒါပေမဲ့ ငွေရှိရင် အရာရာကို ဝယ်နိုင်တယ်ဆိုတာ မင်းသိထားသင့်တယ်" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ငါ သူဌေးတွေကို တကယ် မုန်းတာပဲ... ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် မြည်တမ်းနေမိသည်။ သူသည် ထိုဓားကို အမှန်တကယ် သဘောကျခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ သူ၏ နေရပ်ဟောင်းဖြစ်သော ကမ္ဘာမြေမှ တန်မင်းဆက်သုံး ဓားနှင့် ဆင်တူနေသောကြောင့် ရင်းနှီးမှုကို ခံစားရစေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် တတိယအဆင့် ရတနာတစ်ခုအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာကို ပိုမိုအသုံးပြုရန်မှာမူ နှမြောစရာဟု သူယူဆမိသည်။</p> <p>ထိုစဉ် ဆူညံသံကို ကြားရသဖြင့် အဘိုးချန်သည် ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် အခြေအနေကို မြင်တွေ့ခဲ့သော အရောင်းဝန်ထမ်း အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးက အဘိုးချန်ကို သွားရောက် အကြောင်းကြားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ" ဟု အဘိုးချန်က မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>"အဘိုးချန်..." အရောင်းဝန်ထမ်းက ပြုံးလျက် အနားသို့ ပြေးသွားကာ "ဝမ်သခင်လေးက ဒီလုယန့်ဓားကို အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးရာနဲ့ ဝယ်မလို့ပါတဲ့ " ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းလို ကောင်စုတ်"</p> <p>အဘိုးချန်သည် ဒေါသအဟုန်ဖြင့် ထိုဝန်ထမ်း၏ ပါးကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ ဝန်ထမ်းမှာ လည်ထွက်သွားပြီး မျက်စိထဲ၌ ကြယ်များ မြင်ယောင်လာကာ ပါးပေါ်၌လည်း နီရဲသော လက်ဝါးရာကြီး ထင်ကျန်ရစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"စီးပွားရေးလုပ်ရာမှာ သစ္စာရှိမှုက အဓိကပဲ။ မင်း ဒီသခင်လေးကို အရင် ရောင်းဖို့ ပြောထားပြီးမှတော့ ကတိတည်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် ဘယ်သူက ငါတို့ဆီက ဝယ်တော့မှာလဲ။ မင်းက ငါတို့ ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးချင်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>အဘိုးချန်၏ တင်းမာလှသော စကားနှင့်အတူ သူ၏ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာရာ ဝန်ထမ်းဖြစ်သူမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားရသည်။ ဘေးနားရှိ ဝမ်သခင်လေး ပင်လျှင် စကားတစ်လုံးမျှ မဟရဲတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>"သခင်လေးချင်... ကျွန်တော့်ရဲ့ ရိုင်းပျမှုအတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့ အသင်းက အမြဲတမ်း ကတိတည်ပါတယ်။ ဒီဝန်ထမ်းကို အခုပဲ အလုပ်ထုတ်လိုက်ပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မခန့်တော့ဘူး။ ဒီဓားရှည်က သခင်လေးရဲ့ အပိုင်ပါပဲ" ဟု အဘိုးချန်က ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်အုပ်ချီလျက် "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဘိုးချန်။ ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းဟာ တကယ်ကို နာမည်နဲ့လိုက်အောင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိလှတယ်" ဟု တုံ့ပြန်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ ဝမ်ချုံမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားတော့သည်။ သူသည် အဘိုးချန်ကို ကြောက်ရွံ့သော်လည်း၊ လူအများရှေ့တွင် အလျှော့ပေးလိုက်ပါက သူ၏ 'လုယွဲ့အင်ပါယာ၏ နံပါတ်တစ် သခင်လေး' ဟူသော ဂုဏ်သတင်း ပျက်ပြားမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>"အဘိုးချန်... ကျွန်တော်က ငွေပိုပေးထားတာလေ။ ငွေရနိုင်ရင် ရအောင်ယူသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ဝမ်ချုံက ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>အဘိုးချန်၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်သွားကာ "ဝမ်သခင်လေး... မင်း ငါတို့ဆီကို လာတာကို ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ချမ်းသာမှုကို အသုံးချပြီး ငါတို့ အသင်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်ဖို့ကိုတော့ ငါတို့ ဘယ်တော့မှ ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြတ်သားစွာ မိန့်ကြားလိုက်လေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save