Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၃၂၁၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ကျိယင်မှာ အမှန်တကယ်ကို အားတက်သရောနှင့် ကူညီပေးနေခဲ့လေသည်။ ငါးရက်အတွင်းမှာပင် အထက်ကောင်းကင်နန်းတော်ဆီသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီး အထက်ကောင်းကင်နန်းတော်ထဲရှိ အဓိကတောင်ဆီသို့ အပြေးအလွှား လာခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>"ရောင်းရင်းကျိ၊ အခြေအနေ ဘယ်လိုနေလဲ" ရန်ကိုင်သည် ကျိယင်အား စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လှမ်း၍ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိယင်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာက မရီးကိုတွေ့ဖို့ သဘောတူလိုက်ပြီ"</p> <p> </p> <p>ထိုအဖြေကြောင့် ရန်ကိုင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားခဲ့ရသည်။ သို့သော်ငြား မဟာဆေးဧကရာဇ်သည် တပည့်တစ်ဦးကို လက်လွတ်စပယ် လက်ခံလိမ့်မည် မဟုတ်မှန်းလည်း သိနေခဲ့သည်။ မဟာဆေးဧကရာဇ်မှ ရှနင်းချန်နှင့် တွေ့ရန် သဘောတူလိုက်ခြင်းသည် သူတို့တွင် အခွင့်အလမ်းတစ်ခု ရှိမည်ဟု ပြောလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။ မဟာဆေးဧကရာဇ်သည်သာ ရှနင်းချန်အား မတွေ့ချင်ပါက ရန်ကိုင်အနေဖြင့် ဤအစီအစဉ်နှင့်ပတ်သက်၍ လက်လျှော့ရုံသာ တတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့တွင် မျှော်လင့်ချက် ရေးတေးတေးလေး ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"မရီး အလုပ်မရှုပ်နေဘူးဆို အခုချက်ချင်း သွားကြရအောင်၊ ဆရာ့ကို အကြာကြီး စောင့်ခိုင်းထားလို့မဖြစ်ဘူး" ကျိယင်မှာ အနည်းငယ်မျှပင် မနှောင့်နှေးနေချင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးပဲ ရောင်းရင်းကျိရေ" ရန်ကိုင်က ရင်ဘတ်ပေါ် လက်တစ်ဖက်တင်ရင်းမှ ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။ ရှနင်းချန်သည် ရန်ကိုင် အနောက်မှ ထွက်လာပြီးသည့်နောက် ရန်ကိုင်အား နှုတ်ဆက်စကား ဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ ပြန်တွေ့ရသည်မှာ မကြာသေးပါသော်ငြား နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ခွဲရပေတော့မည်။ ထိုအပြင် သူမသည်သာ ဆေးလုံးတောင်ကြားထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် ရန်ကိုင်နှင့် ပြန်တွေ့ဖို့ရာ လွယ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ပင်ဖြစ်လင့်ကစား ဆေးလုံးတောင်ကြားသည် ရှနင်းချန် ရေရှည်နေဖို့ရာ အကောင်းမွန်ဆုံးသော နေရာတစ်ခုဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>[ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသင်လို့ပြီးသွားတာနဲ့ ပြန်လာနိုင်မှာပဲဟာကို၊ အဲဒီအချိန်ကျမှ တွေ့ရင်လည်း နောက်မကျသေးဘူး၊ အခုတော့ ဒီအကြောင်းကိုတွေးပြီး စိတ်ပူမနေရင် ကောင်းလိမ့်မယ်၊ တော်ကြာ သူလည်း မသွားချင်ဘဲ နေနေဦးမယ်]</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် ကျိယင်သည် သူ၏ ပျံသန်းရေးမှော်ရတနာကိုထုတ်၍ ရှနင်းချန်ကို မှော်ရတနာပေါ်သို့ တက်စေကာ အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင်သို့ ပြောင်း၍ ပျံထွက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရန်ကိုင်သည် ခန်းမအရှေ့တွင် ရပ်ရင်းမှ ရှနင်းချန်တို့ ထွက်သွားသည်ကို ရပ်ကြည့်နေခဲ့သည်။ အတန်ကြာပြီးသည့်နောက် သူ့အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ချိန် စုယန်၊ ရှန်ချင်း‌လော့နှင့် ရွှယ့်ယွယ်တို့ သူ့အနောက်တွင် ရောက်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ရန်ကိုင်သည် သူ၏ ဟန်အမူအရာကို ပြန်ထိန်း၍ မေးလိုက်လေသည်။ "လော့အာ နင်ရှေးဟောင်းတောအုပ်ကြီးဆီ မသွားချင်တာ သေချာလား"</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သည့်ရက်များအတွင်း သူ့အမျိုးသမီးလေးဦးအား ကြယ်တာရာအစုအဝေး၏ လတ်တလော အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း ရှင်းပြခဲ့လေသည်။ ရှနင်းချန်ကိုလည်း ဆေးလုံးတောင်ကြားထဲသို့ ဝင်နိုင်အောင် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ ရှန်ချင်း‌လော့အတွက်မူ ရှေးဟောင်းတောအုပ်ကြီးကို စီစဉ်ပေးထားပေသည်။ ရှန်ချင်း‌လော့မှာ လူသားတစ်ဦးအဖြစ် မွေးဖွားလာခဲ့ပါသော်ငြား သူမတွင် မွန်စတာမျိုးနွယ်စုဝင်၏ သွေးမျိုးဆက်ရှိနေသလို ကောင်းကင်လနတ်ဆိုးပင့်ကူ၏ အမွေအနှစ်စွမ်းအားကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။ ထိုအတွက်ကြောင့် ရှန်ချင်း‌လော့အဖို့ သူမ၏ ခွန်အားကို တိုးတက်အောင်လုပ်လိုလျှင် အသင့်တော်ဆုံးနေရာမှာ ရှေးဟောင်းတောအုပ်ကြီးသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်ချင်း‌လော့ကိုသာ ရှေးဟောင်းတောအုပ်ကြီးထဲသို့ ပို့လိုက်လျှင် နတ်အရှင်သုံးပါး ဘာမျှပြောလိမ့်မည် မဟုတ်မှန်း ရန်ကိုင် သိနေသည်။ သူတို့ဘက်က လက်မခံချင်လျှင်ပင် လက်ခံရပေလိမ့်မည်။ သို့သော်ငြား ရှန်ချင်း‌လော့ကမူ ထိုနေရာသို့ မသွားလိုပေ။ ထိုအစား အထက်ကောင်းကင်နန်းတော်၌ နေ၍သာ ကျင့်ကြံလိုနေသည်။ ရှန်ချင်း‌လော့ ဤကဲ့သို့ လုပ်ရခြင်းမှာ ရွှယ့်ယွယ်တစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်အဖော်မဲ့နေမည်ကို စိုးရိမ်သည့်အတွက်ကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ရန်ကိုင် ဝိုးတိုးဝါးတားတော့ ခံစားမိပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါသွားမှာမဟုတ်ဘူး" ရှန်ချင်း‌လော့က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့မှာသာ ကျင့်ကြံလိုစိတ်ရှိမယ်ဆိုရင် ဘယ်နေရာမှာပဲ ကျင့်ကြံကျင့်ကြံ ဘာမှ ထူးမှာမဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ရန်ကိုင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ"</p> <p> </p> <p>လက်ရှိအချိန်တွင် အထက်ကောင်းကင်နန်းတော်၌ ကျင့်ကြံရေးအရင်းအမြစ်များ ပေါပေါသောသော ရှိနေလေပြီ။ ထိုအတွက်ကြောင့် ရှန်ချင်း‌လော့ ရှေးဟောင်းတောအုပ်ကြီးဆီသို့ မသွားလျှင်ပင် သူမ၏ ကျင့်ကြံနှုန်းအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိလိမ့်မည် မဟုတ်။ ထိုအကြောင်းကြောင့် ရန်ကိုင်ကလည်း ရှန်ချင်း‌လော့အား ထပ်မံ၍ ဖိအားပေးမနေတော့ဘဲ စုယန်ဘက်သို့ လှည့်၍သာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ရေခဲနှလုံးသားတောင်ကြားဆီ သွားကြရအောင်"</p> <p> </p> <p>ပြောပြီးသည့်နောက်တွင် ရန်ကိုင်သည် စုယန်နှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင်အစီအရင် ခင်းကျင်းထားရာ နေရာဆီသို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏအကြာတွင် ရေခဲနှလုံးသားတောင်ကြား၏ တားမြစ်နေရာထဲ၌ ခင်းကျင်းထားသော ဟင်းလင်းပြင်အစီအရင်မှာ အရောင်တလက်လက် တောက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ပြောင်းလဲမှုများကို သတိထားမိလိုက်သော် ထိုနေရာ တစ်ဝိုက်အား စောင့်ကြပ်နေသည့် ရေခဲနှလုံးသားတပည့်များသည် အခြေအနေကို လာရောက် စစ်ဆေးကြည့်ကြလေသည်။ ဘာတွေ ဖြစ်သွားသလဲဆိုသည်ကို သိလိုက်သော် အကုန်လုံး သူတို့၏ အထက်အရာရှိများကို သွားရောက် အစီရင်ခံတင်ပြကြလေ၏။</p> <p> </p> <p>ရန်ကိုင်သည် ရေခဲနှလုံးသားတောင်ကြားဆီသို့ လာခဲလှပါသော်ငြား ရေခဲနှလုံးသားတောင်ကြားထဲတွင် ရှိနေသည့် အကြီးအကဲများနှင့် တပည့်များစွာမှာတော့ ရန်ကိုင်အား သိနေကြပေသည်။ တကယ်တော့ ရန်ကိုင်သည် ရေခဲနှလုံးသားတောင်ကြားကို ပျက်စီးမည့်ဘေးမှ ကယ်တင်ပေးခဲ့သူတစ်ဦးပင် မဟုတ်လေလော။</p> <p> </p> <p>တစ်ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် ကြာပြီးသည့်နောက်တွင် ခန်းမကြီးတစ်ခုထဲ ရန်ကိုင် ပင်းယွင်နှင့် လာတွေ့လေသည်။ ဤနေရာတွင် ပင်းယွင် ဘေးနား၌ ရှိနေသော ကျိယောင်မှ လွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ ရှိမနေကြပေ။</p> <p> </p> <p>ကျိယောင်ကို မြင်လိုက်သည့်အခိုက် ရှေးဟောင်းတောအုပ်ကြီးထဲက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ရှက်စရာ အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်စဉ်းစားမိလိုက်သည့်အတွက်ကြောင့် ရန်ကိုင်မှာ ကသိကအောက် ဖြစ်သွားရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အလားတူပင် ကျိယောင်မှာလည်း ထူးထူးဆန်းဆန်း အမူအရာဖြင့် ရှိနေလေသည်။ ကျိယောင်မှာ ရန်ကိုင်အား ပြုံးပြနေပါသော်ငြား ထိုအပြုံးမှာ သိပ်၍ အသက်မဝင်လှ။ ထိုအတွက်ကြောင့် ရန်ကိုင်မှာ အလွန်ကိုမှ စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေရသလို ကျိယောင်၏ အကြည့်ထဲ သူ့အား ပြောလိုသည့် ကိစ္စတစ်ခုခုရှိနေသည်ဟုလည်း ခံစားနေခဲ့ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရန်ကိုင်သည် ချက်ချင်းပဲ ကျိယောင်ဆီမှ အကြည့်လွှဲဖယ်၍ ပင်းယွင်ကိုကြည့်ကာ လက်သီးဆုပ်၍ ပြောလိုက်လေသည်။ "ရန်ကိုင် စီနီယာကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ပင်းယွင်က ပြုံး၍ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "အပြင်လူတစ်ယောက်လို လုပ်မနေစမ်းပါနဲ့၊ ကောင်လေး နင်ဒီကိုမလာတာ ဆယ်နှစ်တောင် မကတော့ဘူးနော်"</p> <p> </p> <p>ရန်ကိုင် ပြန်မပြောနိုင်သေးခင်မှာပင် ကျိယောင်က ဖြတ်ပြောလိုက်လေသည်။ "နန်းတော်သခင်ရန်က အရမ်းကို ဂုဏ်သရေရှိ ခမ်းနားကြီးကျယ်ပြီး အလုပ်များတဲ့လူတစ်ယောက်လေ၊ သူကအဆင့်မြင့်တဲ့ တော်ဝင်နန်းမျိုးနန်းနွယ်တွေနဲ့ပဲ ဆက်ဆံတာ၊ ကျွန်မတို့လို ချောင်ကျပြီး သေးငယ်တဲ့ ရေခဲနှလုံးသားတောင်ကြားကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဂရုစိုက်နေမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ရန်ကိုင် ကျိယောင်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ [ငါနင့်ကိုလည်း တစ်ခါမှ ရန်မစဖူးပါဘူး၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နင်ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို ဒီလောက်တောင် ရန်လိုနေရတာလဲ]</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားပြီးသည့်နောက် ပင်းယွင်သည်ပင်လျှင် သူမ၏ တတိယတပည့်အား လှမ်းကြည့်မိလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရန်ကိုင်က နှုတ်ခမ်းကြီးမဲ့လျက်... "ဂျူနီယာညီမယောင်၊ နင်အဆင်ပြေတယ်မလား"</p> <p> </p> <p>ကျိယောင်သည် ဆံပင်ကို နားသယ်နောက်သို့ သပ်တင်၍ ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။ "အရင်တစ်ကြိမ်တုန်းကတော့ ယောင်အာ၊ အခုတော့ ဂျူနီယာညီမလို့ ပြောင်းသွားပြီပေါ့"</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ရန်ကိုင် မျက်မှောင်ကြီးပါ ကြုတ်သွားတော့လေသည်။ ပင်းယွင်သည်ပင်လျှင် ကူကယ်ရာမဲ့နေဟန်ဖြင့် လက်မြှောက်ကာ ဝင်ပြောရတော့သည်။ "သူစိမ်းလို လုပ်မနေစမ်းပါနဲ့၊ ထိုင်ပြီးမှပြော"</p> <p> </p> <p>ကျိယောင်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ဧည့်သည်တွေအတွက် ရေနွေးကြမ်းမရှိတာမလို့ ကျွန်မတို့ဘက်က မဖော်ရွေသလိုဖြစ်သွားခဲ့ရင် ကျေးဇူးပြုပြီးတော့ ခွင့်လွှတ်ပေးပါနော် နန်းတော်သခင်ရန်"</p> <p> </p> <p>"အဟမ်း အဟမ်း" ရန်ကိုင်မှာ ခြောက်ကပ်ကပ်သာ ရယ်မောလိုက်ရတော့သည်။ ကျိယောင်၏ ဤစကားနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သို့ပြန်ပြောရမှန်းမသိ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်အတောအတွင်း ပင်းယွင်မှာတော့ ကျိယောင်၏ လုပ်ရပ်နှင့် ပတ်သက်၍ ဆက်၍ ကြည့်မနေနိုင်တော့သည့်အလား ကျိယောင်အား စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ကျိယောင်မှာလည်း မျက်နှာလေးကိုချလျက် ခေါင်းလေးငုံ့သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါက" ပင်းယွင်သည် ရန်ကိုင် အနောက်တွင် ရပ်နေသော စုယန်အား ထူးထူးဆန်းဆန်းအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူမစိတ်ထဲတွင်လည်း ကြိတ်၍ တွေးလိုက်လေ၏။ [ကျိယောင် ရန်ကိုင်အပေါ် အခုလိုမျိုး ဆက်ဆံနေတာ ဒီကောင်လေးခေါ်လာတဲ့ ဒီအမျိုးသမီးနဲ့ ပတ်သက်နေရလိမ့်မယ်]</p> <p> </p> <p>ထိုအတွက်ကြောင့် ပင်းယွင်မှာလည်း သိချင်စိတ်ဖြင့် လှမ်းမေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>စုယန်သည် ရှေ့သို့တက်၍ လက်သီးဆုပ်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်လေ၏။ "စုယန် ဘိုးဘေးတည်ထောင်သူကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဘိုးဘေးတည်ထောင်သူ" ထိုစကားကြောင့် ပင်းယွင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေသည်။ အလားတူပင် ကျိယောင်သည်လည်း စုယန်အား စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ကြည့်လာမိသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက" စုယန်၏ ဘေးဘက်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဓားဆီသို့ရောက်သွားသည့်အခိုက် ပင်းယွင်၏ မျက်လုံးများ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပလာခဲ့လေသည်။ ထို့နောက် သူမလက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ဓားသည် ပင်းယွင်၏ လက်ထဲသို့ အလိုလို ပျံသန်းလာခဲ့သည်။ ပင်းယွင်သည် ဓားလက်ကိုင်ရိုးကို ကိုင်ရင်းမှ ဓားကို ဓားအိမ်ထဲမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲထုတ်လိုက်လေ၏။ ချက်ချင်းဆိုသလို ခန်းမတစ်ခုလုံး အေးစက်စက်အလင်းတို့ဖြင့် တလက်လက် တောက်ပသွားခဲ့လေသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် အေးစက်လှသည့် အရှိန်အဝါတစ်ရပ်ဟာလည်း အရပ်ရပ်သို့ ဖြာထွက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>"နှင်းခဲဓားလား" ပင်းယွင် အံ့အားသင့်ဟန်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဤဓားသည် ယခင်က ပင်းယွင် အသုံးပြုခဲ့သည့် ဓားဖြစ်ပေသည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် ဟုန်းလော့ကြယ်စီရင်စုထဲရှိ လှိုင်းနီကြယ်၏ ရေခဲနှလုံးသားတောင်ကြားသခင် ဖြစ်ခဲ့စဉ်က ပင်းယွင် အသုံးပြုခဲ့သည့် ဓားဖြစ်သည်။ ဟုန်းလော့ကြယ်စီရင်စုမှ ထွက်လာပြီးသည့်နောက်တွင် နှင်းခဲဓားကို ရေခဲနှလုံးသားတောင်ကြားထဲ၌ ထားရစ်ခဲ့လေသည်။ နှစ်ပေါင်းသောင်းနှင့်ချီ ကြာသွားခဲ့သလို နှင်းခဲဓားမှာလည်း ယခင်နှင့် မတူ အတော်လေး ပြောင်းလဲသွားသည့်တိုင် ပင်းယွင်မှာတော့ နှင်းခဲဓားကို မှတ်မိနေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ပါတယ် ဘိုးဘေးတည်ထောင်သူ၊ ဒါကနှင်းခဲဓားပါ" စုယန်က တလေးတစားဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပင်းယွင်သည် စုယန်ကို ကြည့်၍ မေးလိုက်လေသည်။ "နင်က ဟုန်းလော့ကြယ်စီရင်စုကြီးကလား"</p> <p> </p> <p>နှင်းခဲဓား ဤနေရာသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည့်အတွက်ကြောင့် စုယန် မည်သည့်နေရာမှ လာသလဲဆိုသည်ကို မေးနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ရန်ကိုင်က ပြုံး၍ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ကျုပ်မိန်းမက အရင်က လှိုင်းနီကြယ်ပေါ်က ရေခဲနှလုံးသားတောင်ကြားရဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်လေ၊ နှင်းခဲဓားကို အဲဒီကနေ ရခဲ့တာ"</p> <p> </p> <p>"မိန်းမ" ရန်ကိုင်၏ ခေါ်ဝေါ်ပုံကို ပင်းယွင် သေချာသတိထားမိလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ကျိယောင်၏ မျက်လုံးများထဲ၌လည်း ထူးဆန်းသည့် အလင်းတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>ဓားသွားတစ်လျှောက်ကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်နေရင်းမှ အတိတ်ကအကြောင်းအရာများကို ပင်းယွင် ပြန်စဉ်းစားမိလိုက်လေသည်။ အတန်ကြာပြီးသည့်နောက် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချ၍ ပြောလိုက်လေ၏။ "ငါထားခဲ့တုန်းက နှင်းခဲဓားက တန်ခိုးရှင်ဘုရင်အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ၊ အခုတော့ တာအိုသခင်အဆင့် ဖြစ်နေပြီ၊ ပြီးတော့ ကြည့်ရတာ ဒီဓားမှာ အသိစိတ်ပါ ရှိနေတဲ့ပုံပဲ၊ ဓားကို နင့်လက်ထဲမှာထားခဲ့တာ အသုံးမဝင် ဖြစ်မသွားဘူးပဲ"</p> <p> </p> <p>နှင်းခဲဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီးသည့်နောက် ပင်းယွင်သည် နှင်းခဲဓားကို စုယန်ဆီသို့ ပြန်ပေးလိုက်လေသည်။ သူမ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအရ နှင်းခဲဓားမှာ ပင်းယွင်အတွက် အသုံးမဝင်တော့ပေ။ ထိုအပြင် နှင်းခဲဓားကို ဤကဲ့သို့ပြောင်းလဲအောင် လုပ်ပေးခဲ့သူမှာလည်း စုယန်သာ ဖြစ်သည့်အလျောက် စုယန်ကိုသာ ပြန်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ဓားကို ပြန်ပေးလိုက်ပြီးသည့်နောက်တွင် ပင်းယွင်သည် ရန်ကိုင်ကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်လေ၏။ "ရန်ကိုင် နင်သူ့ကို ဒီနေရာဆီ ခေါ်လာတာက"</p> <p> </p> <p>ရန်ကိုင်က ပြုံးဖြီး၍..."စုယန်က လှိုင်းနီကြယ်ပေါ်က ရေခဲနှလုံးသားတောင်ကြားရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်လေ၊ ဒီတော့ ရေခဲနှလုံးသားတောင်ကြားအဖွဲ့ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်လို့ ပြောလို့လည်းရတာပေါ့၊ ကျုပ်က သူ့ကို တကယ့်ရေခဲနှလုံးသားတောင်ကြားဆီ ပြန်ခေါ်လာပေးရုံပဲ"</p> <p> </p> <p>ပင်းယွင်က ခေါင်းတညိတ်ညိတ်လုပ်လျက် "ကောင်းပြီလေ၊ ငါသူ့ကို ခေါ်ထားလိုက်မယ်၊ စိတ်မပူနဲ့၊ ငါသူ့ကို လျစ်လျူရှုထားမှာမဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>[ပင်းယွင်က တကယ်ပြောရဆိုရလွယ်တာပဲ] စုယန်ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်လာလိုက်၍ ဘာပြဿနာမျှ ကြုံရလိမ့်မည် မဟုတ်မှန်း ကြိုသိထားခဲ့ပါသော်ငြား ပင်းယွင် ဤမျှအလွယ်တကူ သဘောတူလိမ့်မည်ဟုတော့ ရန်ကိုင် မထင်ထားခဲ့ပေ။ မဟာဆေးဧကရာဇ်နှင့် ယှဉ်လိုက်သော် ပင်းယွင်မှာ အလွန်ကိုမှ ဖော်ရွေပေသည်။ သို့သော်ငြား</p> <p>ပင်းယွင်မှာ ဧကရာဇ်တတိယအဆင့်သာ ရှိသေးသည့်အတွက်ကြောင့် မဟာဆေးဧကရာဇ်နှင့် အလွန်ကိုမှ အဆင့်ကွာသည်ဟု ပြော၍ရသည်။ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးသည် တပည့်များကို လက်ခံရာတွင် အလွန်ကိုမှ သတိထားရလေသည်။ ထိုအပြင် မဟာဆေးဧကရာဇ်သည် နောက်ထပ်တပည့်များအား ထပ်မံ၍ လက်မခံတော့ဟု ပြောထားခဲ့ပြီးပြီ မဟုတ်လေလော။</p> <p> </p> <p>ရန်ကိုင်မှ စုယန်အား မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြလိုက်ရာ စုယန်လည်း ချက်ချင်း ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။ "တပည့် ဆရာ့ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ကျိယောင်က ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။ "ဆရာ၊ ဆရာက ကျင့်ကြံရေးနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတာဆိုတော့ ဂျူနီယာညီမကို ကျွန်မလက်ထဲပဲ အပ်ထားလိုက်ပါလား၊ ကျွန်မ သူ့ကို တာဝန်ယူထားလိုက်မယ်လေ"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကိုကြားသော် ရန်ကိုင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပဲ ကျိယောင်အား လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ကျိယောင်မှ သူ့အား ပြုံးကာ ကြည့်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ကျိယောင်၏ အပြုံးကို ကြည့်ရင်း ရန်ကိုင် စိတ်ထဲ မကောင်းသည့် ခံစားချက်တို့ ရလာခဲ့လေသည်။ သို့သော်ငြား သူဘာမျှ မပြောနိုင်သေးခင်မှာပင် ပင်းယွင်က ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်လေသည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ ငါအလုပ်ရှုပ်ရင် စုယန်လေးကို နင့်လက်ထဲ ထည့်ထားလိုက်မယ်နော်၊ သူ့ကို သေသေချာချာ ဂရုစိုက်ထားနော်"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေါ့ ဆရာ့ကို စိတ်မပျက်စေရဘူး" ကျိယောင်က တလေးတစားဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်ပြီးသည့်နောက် စုယန်ဘက်သို့ လှည့်၍ ပြောလိုက်လေသည်။ "ဂျူနီယာညီမလေး ဒါငါတို့ အခုမှ ပထမဦးဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးတာ၊ ဒီတော့ နင်ငါ့ကို တတိယစီနီယာအစ်မလို့ ခေါ်ရင်ခေါ်၊ မဟုတ်ဘဲနဲ့ နာမည်တပ်ခေါ်ရင်လည်း ခေါ်ပေါ့၊ ငါ့နာမည်က ကျိယောင်ပဲ"</p> <p> </p> <p>"မင်္ဂလာပါ တတိယစီနီယာအစ်မ"</p> <p> </p> <p>ကျိယောင်က ပြုံးလျက်... "ကိန်းကြီးခန်းကြီးတွေကိုတော့ နောက်မှပဲ ထားလိုက်တော့၊ ဆရာက အခုနင့်ကို တရားဝင်တပည့်အဖြစ် လက်ခံရသေးတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခမ်းအနားပွဲသာ ပြီးသွားခဲ့ရင်တော့ ငါတို့အကုန်လုံးက တစ်မိသားစုဝင်တွေ ဖြစ်သွားမှာ၊ ဒီတော့ ငါတို့အရှေ့မှာ အရမ်းကြီး သူစိမ်းတစ်ယောက်လို တောင့်တောင့်တင်းတင်းကြီးတွေ လုပ်နေစရာမလိုဘူး၊ အေးအေးဆေးဆေးသာနေ"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့"</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်ရင်း ရန်ကိုင်မှာ စုယန်အား ကျားဂူထဲသို့ ပို့လိုက်သလို ခံစားလိုက်ရတော့လေသည်။ သို့သော်ငြား လက်ရှိအချိန်သည် နောင်တရနေရမည့် အချိန် မဟုတ်။ ပင်းယွင်မှာ စုယန်အား တပည့်အဖြစ် လက်ခံမည်ဟု သဘောတူပြီးသွားခဲ့လေပြီ။ ထိုအပြင် စုယန်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ရေခဲနှလုံးသားတောင်ကြားနှင့် အလွန်ကိုမှ သင့်တော်သည့်လူတစ်ဦး ဖြစ်လေရာ ယခုမှ နောင်တရနေ၍လည်း ဘာအကျိုးအမြတ် ရှိပါဦးမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>[ကျိယောင်က စုယန်ကို ခက်ခဲအောင်တော့ လုပ်မှာမဟုတ်လောက်ပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား] ရန်ကိုင် နားလည်သလောက်ဆိုလျှင် ကျိယောင်သည် ထိုကဲ့သို့ လုပ်တတ်သည့်လူစားမျိုး မဟုတ်ပေ။ ထိုအတွေးနှင့် ရန်ကိုင်မှာ အတော်လေး စိတ်အေးသွားရသည်။ ထို့နောက် ထပ်၍ ပြောလိုက်လေသည်။ "စီနီယာ၊ ကျုပ်မကြာသေးခင်ကမှ ဟုန်းလော့ကြယ်စီရင်စုကနေ ပြန်လာခဲ့တာ၊ အဲဒီမှာရှိတဲ့ လှိုင်းနီကြယ်ပေါ်က ရေခဲနှလုံးသားတောင်ကြားကနေ တပည့်တွေ အများကြီးခေါ်လာတယ်၊ စီနီယာ သူတို့ကို ခေါ်ထားချင်တယ်ဆိုရင် ကျုပ်ပြန်ရောက်တာနဲ့ သူတို့ကို စီနီယာဆီ ပို့ပေးလိုက်မယ်လေ"</p> <p> </p> <p>ရန်ကိုင် ဟုန်းလော့ကြယ်စီရင်စုမှ ပြန်ခေါ်လာသည့် လူများမှာ အရိပ်ကြယ်မှ ကျင့်ကြံသူများသာလျှင် မဟုတ်ကြ။ အဓိက ကျင့်ကြံရေးကြယ်များမှ ကျင့်ကြံသူပေါင်းများစွာလည်း ပါဝင်ကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>"နင် ဟုန်းလော့ကြယ်စီရင်စုကြီးဆီ ပြန်သွားတာလား" ပင်းယွင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်၊ ဒီအတိုင်း တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ပြန်ရောက်သွားခဲ့တာ"</p> <p> </p> <p>"အခု နင်နဲ့အတူ ဘယ်လောက်ခေါ်လာလဲ"</p> <p> </p> <p>"စီနီယာ ဘယ်သူ့ကို ပြောနေတာလဲ၊ ဟုန်းလော့ကြယ်စီရင်စုကြီးက လူတွေအကုန်လုံးကို ပြောတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ရေခဲနှလုံးသားတောင်ကြားက လူတွေကို ပြောတာလား"</p> <p> </p> <p>"ရေခဲနှလုံးသားတောင်ကြားက လူပဲပေါ့"</p> <p> </p> <p>"ထောင်နဲ့တော့ ချီလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်သည့်အခိုက် ပင်းယွင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့လေသည်။ ဟုန်းလော့ကြယ်စီရင်စုကြီးရှိ ရေခဲနှလုံးသားတောင်ကြားမှ ကျင့်ကြံသူများကို ပြန်ခေါ်လာသည်ဟု ရန်ကိုင် ပြောသည်ကို ကြားလိုက်စဉ်က ရန်ကိုင် ခေါ်လာသည့် လူအရေအတွက်မှာ ဆယ်ဂဏန်းလောက်သာ ရှိလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ယခု ထောင်ဂဏန်းဖြစ်နေကြောင်း ကြားလိုက်ရသော် ပင်းယွင်မှာ အလွန်ကိုမှ ထိတ်လန့်သွားရတော့သည်။ သို့သော်ငြား မကြာမီ တစ်ခုခုအား စဉ်းစားမိသွားခဲ့ပြီး ပြန်၍ မေးလိုက်လေသည်။ "နင် ကြယ်စီရင်စုသခင် ဖြစ်သွားတာလား"</p> <p> </p> <p>ရန်ကိုင်က ရယ်မောလျက်..."စီနီယာက တကယ်ကို အမြင်စူးရှတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားပြီးသည့်နောက် ပင်းယွင် စိတ်အေးသွားခဲ့လေသည်။ [ဒါကြောင့်မလို့ လူတွေထောင်နဲ့ချီပြီးတော့ ပြန်ခေါ်လာနိုင်တာကိုး၊ ကြယ်စီရင်စုသခင်လည်းဖြစ်၊ ကြယ်စီရင်စုရဲ့ ကာကွယ်သူလည်းဖြစ်နေမယ်ဆိုမှတော့ မလုပ်နိုင်စရာအကြောင်းတော့ မရှိပါဘူး]</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ပင်းယွင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့ပြီး ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။ "ကြယ်စီရင်စုတွေနဲ့ ကြယ်တာရာအစုအဝေးမှာ သက်ဆိုင်ရာစည်းမျဉ်းတွေ ရှိပြီးသား၊ တန်ခိုးရှင်ဘုရင်တတိယအဆင့်ကို ရောက်နေတဲ့လူတွေပဲ ကြယ်တာရာလမ်းကြောင်းကိုဖြတ်ပြီးတော့ ဒီနေရာကို လာလို့ရတာ၊ နင်ဘယ်လိုနည်းလမ်းတွေသုံးပြီးတော့ သူတို့ကိုခေါ်လာလဲ ငါမသိပေမဲ့ နင့်လုပ်ရပ်က ပြဿနာတက်သွားနိုင်တယ်နော်"</p> <p> </p> <p>ရန်ကိုင်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "စိတ်မပူနဲ့ စီနီယာ၊ ကျုပ်အခုလိုမျိုး လုပ်ရဲတယ်ဆိုမှတော့ ဘာပြဿနာမှ မရှိတာ သေချာလို့ပေါ့"</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save