Book List

<h2 style="text-align: center;">C670</h2> <h2 style="text-align: center;">တိုက်ကြီး ဆယ်တိုက်ကနေ လာခဲ့တာ.</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>.</p> <p>သူတို့၏ ရာထူးဟောင်းများကို စွန့်ခွာပြီးနောက် အစောင့်နှစ်ဦးစလုံးမှာ တောင်နောက်ဘက်သို့ အမြန် ဦးတည်သွားကြသည်။</p> <p>အမဲလိုက်အဖွဲ့ဆိုသည်မှာ မည်သည့်စေတနာ့ဝန်ထမ်းမဆို ဝင်ရောက်နိုင်သော ပွင့်လင်းသည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း တောအုပ်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာသားရဲများကြောင့် ဝင်ရောက်ရန် အန္တရာယ်အရှိဆုံး အဖွဲ့လည်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အမဲလိုက်အဖွဲ့၏ သေဆုံးနှုန်းမှာ အတော်လေး မြင့်မားသည်။ လူသားများမှာ အသူရာများ သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးများကဲ့သို့ ခိုင်မာတောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်မရှိသလို၊ အမဲလိုက်သမားများကဲ့သို့ ကျင့်ကြံခြင်းမပြုဘဲ အခြေခံ ချီကို အသုံးပြုနိုင်သည့် မွေးရာပါ စွမ်းရည်လည်း မရှိကြသဖြင့် ဤအဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်လေ့ မရှိကြပေ။</p> <p>သို့သော်လည်း အမဲလိုက်အဖွဲ့သည် စားစရာ အလျှံပယ်ရသဖြင့် ဝင်ငွေကောင်းသောကြောင့် အချို့သော သတ္တိခဲများမှာ ဝင်ရောက်ကြဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>ယနေ့တွင်လည်း မထူးမခြားနားဘဲ ကွင်းပြင်ရှိ ကျောက်စားပွဲရှေ့တွင် တန်းစီနေကြပြီး၊ အပြာရောင်အသားအရေရှိသော အသူရာတစ်ဦးက တန်းစီနေသူများကို မထီမဲ့မြင် ကြည့်ရှုနေသည်။ သူဟာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် 'အဖွဲ့ ၄၊ အဖွဲ့ ၅၊ ဒါမှမဟုတ် အဖွဲ့ ၆' ဟု အမိန့်ပေးနေသည်။</p> <p>ဒေါက်ဂလပ်စ်နှင့် အဒေါ့ဖ်တို့လည်း အစောင့်တပ်ဖွဲ့ပိုင် လှံများကို ကိုင်ဆောင်ရင်း တန်းစီရာတွင် ပါဝင်လိုက်ကြသည်။ ထိုလှံဟောင်း နှစ်ချောင်းကို မည်သူကမျှ အရေးတယူ လုပ်နေမည်မဟုတ်ဟု ဒေါက်ဂလပ်စ်က တွေးထားသည်။</p> <p>ထို့ပြင် ဒေါက်ဂလပ်စ်၏ စိတ်ထဲတွင် သူတို့သည် တောင်သခင်၏ လက်လှမ်းမီရာမှ ထွက်ပြေးနေခြင်းဖြစ်ရာ တောထဲတွင် အချိန်အတန်ကြာ နေထိုင်ရမည်ဖြစ်သဖြင့် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လက်နက်လိုအပ်သည်ဟု ယူဆထားသည်။</p> <p>မကြာမီ ဒေါက်ဂလပ်စ်နှင့် အဒေါ့ဖ်တို့ အလှည့်သို့ ရောက်လာသည်။ လှံကိုင်ကာ မတ်မတ်ရပ်နေသော ထိုလူသားနှစ်ဦးကိုသာ ကြည့်လိုက်ကာ အသူရာ၏ နှုတ်ခမ်းများက ပထမဆုံးအကြိမ် အနည်းငယ် ကွေးတက်သွား၏။</p> <p> "မင်းတို့နှစ်ယောက်၊ အဖွဲ့ ၂ ကိုသွား"</p> <p>အေ့စ် မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှေးကျဥ်းသွားသည်။ ထိုအသူရာထံမှ မလိုမုန်းထားစိတ်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ အသူရာများ အလုပ်လုပ်ပုံကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ သို့သော် ယင်းအသူရာမှာ သာမန်လူမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် သူ စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပေ။</p> <p>သူ အလိုရှိသည်မှာ မည်သူမျှ သတိမထားမိဘဲ ဤနေရာမှ ထွက်မပြေးမီ သူ့အတွေး မှန်၊ မမှန် စမ်းသပ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤတောအုပ်က သူ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားရန်အတွက် အကောင်းဆုံးနေရာ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနေရာတွင် သေဆုံးခြင်းမှာ ပုံမှန်ကိစ္စဖြစ်ပြီး၊ မည်သူမျှ အရေးမပါသော လူတစ်ယောက်၏ အသက်အတွက် စုံစမ်းစစ်ဆေးနေမည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ပြင် အဖွဲ့အစည်း၏ စည်းမျဉ်းများက အကြွင်းမဲ့မှန်ကန်လျှင် ဤအသူရာက ဘာ့ကြောင့် သူတို့အပေါ် မကောင်းသော စိတ်ထား ရှိနေရသနည်း။</p> <p>အေ့စ်မှာ ၎င်းကို စောင့်ကြည့်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေမိသည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် သဘာဝရနံ့များ ပြည့်နှက်နေပြီး အဖိုးတန် ကျောက်စိမ်းများနှင့် သစ်သားထည်များဖြင့် ခမ်းနားစွာ ပြင်ဆင်ထားသော ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌...</p> <p>ဓားစီးလာသော ဝတ်ရုံပြာနှင့် လူငယ်သည် သူ၏ မာန်မာနများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အလွန် ရိုသေကိုင်းညွတ်သော ပုံစံဖြင့် ရှည်လျားသော ဆံပင်ဖြူနှင့် မုတ်ဆိတ်ရှည်ရှိသော အဘိုးအိုထံသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။</p> <p>ထိုအဘိုးအိုက ဝတ်ရုံပြာလူငယ်နှင့် ဆင်တူသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း အရောင်မှာ ခရမ်းရောင် ဖြစ်ပြီး နေမင်းတံဆိပ်မှာလည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ သူဟာ ငြိမ်းချမ်းသော ရှေးဟောင်း ရုပ်တုတစ်ခုကဲ့သို့ တရားထိုင်ဖျာပေါ်တွင် မျက်လုံးမှိတ်ကာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။</p> <p>ဝတ်ရုံပြာလူငယ်က ဦးညွှတ်လိုက်၏။</p> <p> "ရှစ်ယောက်မြောက် အကြီးအကဲခင်ဗျာ၊ သလင်းကျောက် ရေကန်မှာ ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ အနှောင့်အယှက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး အစီရင်ခံစာ အပြီးသတ်တင်ပြဖို့ ရောက်လာတာပါ။ အဲဒါက ရေကန်ထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတဲ့ စိတ်မမှန်တဲ့ လူသားလူငယ်တစ်ယောက်ပါ၊ အခုတော့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးပါပြီ"</p> <p>အဘိုးအို၏ မျက်ခွံများ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီးနောက် ဉာဏ်ပညာနှင့် လောကဓံ၏ ကြမ်းတမ်းမှုကို နှစ်ပါင်းများစွာ ကျော်ဖြတ်လာသည့် မီးခိုးရောင် မျက်ဝန်းများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူက မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပါသော အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အဲဒီလူသားကို ဒီကို ခေါ်ခဲ့ပါ"</p> <p>လူငယ်မှာ အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုလှေကားထစ်များကို တက်လှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိပါက မည်သည့် သာမန်လူမျှ ဤနေရာသို့ လာခွင့်မရှိသည်ကို သူ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ မေးခွန်းထုတ်ချင်သော်လည်း အကြီးအကဲက မျက်လုံးပြန်မှိတ်သွားပြီဖြစ်ရာ စကားလုံးများကို ပြန်မြိုချလိုက်ရသည်။</p> <p>"အမိန့်အတိုင်းပါခင်ဗျာ"</p> <p>သူက တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ဦးညွှတ်ပြီး ခန်းမထဲမှ အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။</p> <p>တောင်သခင်က ဒေါသအလျောက် ထိုကောင်လေးကို အသက်ရှင်လျက် ထားမည် မဟုတ်သည်ကို သူသိသဖြင့် ထိုရလဒ်ရရန် သူက တိုက်တွန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ အမိန့်သစ် ရရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ အမြန်သွားရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုကောင်လေး အသက်ရှင်နေသေးရန်သာ ဆုတောင်းနေမိတော့သည်။</p> <p>သို့သော် ထိုလူငယ်က သူ၏ ဓားပျံကို ထုတ်ယူရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရှစ်ယောက်မြောက် အကြီးအကဲ၏ အသံက သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ရုတ်တရက် မြည်ဟည်းလာသဖြင့် ထိတ်လန့်သွားရသည်။</p> <p>"အမူအရာ မပျက်စေနဲ့။ သေသေချာချာ နားထောင်စမ်း... ငါ အဲဒီကောင်လေးကို အသေသတ်စေချင်တယ်၊ သူ့ရဲ့ အလောင်းကိုပဲ ယူလာခဲ့။ ဘယ်သူမှ မသိစေနဲ့၊ သိသွားရင် မင်း သေရလိမ့်မယ်"</p> <p>ထိုအသံ၏ နောက်ကွယ်ရှိ လူသတ်ငွေ့ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ့ ခံစားချက်ကို မနည်း ထိန်းချုပ်လိုက်ရပြီး၊ ခက်ခဲသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချလိုက်ရသကဲ့သို့ ပြာနှမ်းနေသော မျက်နှာဖြင့် ဓားပျံကို စီးကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p>ထိုလူငယ် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သုံးမီတာခန့် မြင့်မားသော သန်မာထွားကြိုင်းသည့် လူရိပ်တစ်ခုဟာ ရှစ်ယောက်မြောက် အကြီးအကဲ၏ ဘေးတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ သူဟာ ရွှေရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ သူ၏ နေမင်းတံဆိပ်မှာ လုံးဝ အနက်ရောင် ဖြစ်ကာ ထိုနေမင်း၏ အလယ်တည့်တည့်တွင် ရွှေရောင်ဓားတစ်လက် ရှိသည်။ သူ၏ မျက်နှာကိုမူ မျက်နှာဖုံးအနက်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသည်။</p> <p>ရှစ်ယောက်မြောက် အကြီးအကဲက မျက်လုံးမဖွင့်ဘဲ အသံဩဩဖြင့် မေးလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့ကို မသိစေဘဲ ဘေးနားတွင် ပေါ်လာနိုင်သူမှာ မည်သူဖြစ်သည်ကို သူ သိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>"နေမင်းအရှင်၊ ဒီကိစ္စက ငါတို့ရဲ့ ရှေးဟောင်းရိုးရာကို ဖျက်ဆီးရလောက်အောင် တကယ်ပဲ တန်ဖိုးရှိလို့လား.."</p> <p>နေမင်းအရှင်က လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားရင်း ရယ်မောကာ ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဟားဟား... အဘိုးကြီး ရှစ်၊ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတစ်ခုခုကို တွေ့သွားရင် အဲဒီကောင်လေးက လူသားမျိုးနွယ်ကို ဒုက္ခပေးမှာ မင်း ကြောက်နေတာမလား.. ငါ လူသားမျိုးနွယ်ကို ပစ်မှတ်မထားဘူးလို့ ကတိပေးရင် မင်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားမလား"</p> <p>ရှစ်ယောက်မြောက် အကြီးအကဲက မျက်လုံးမဖွင့်သေးဘဲ အေးစက်စွာ ပြန်ပြောသည်။</p> <p>"နေမင်းအရှင်၊ မင်းရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုက အရင်အတိုင်း ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ ဒါ့အပြင် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ ငါတို့က စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာကြတယ်။ ဘယ်သူပဲ စည်းမျဉ်းချိုးဖောက်ပါစေ၊ ငါ့ရဲ့ လူသားမျိုးနွယ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းရဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ပဲဖြစ်ဖြစ် တန်းတူ ပြစ်ဒဏ်ပေးခံရမှာပဲ။ နေမင်းအရှင်တောင် အဲဒါကို ပြောင်းလဲလို့ မရဘူး"</p> <p>"ဟားဟားဟားဟား..."</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နေမင်းအရှင်က ရုတ်တရက် နတ်ဆိုးဆန်စွာ အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ခန်းမတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး အေးချမ်းသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိတ်လန့်စရာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် ရှစ်ယောက်မြောက် အကြီးအကဲမှာ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ နေမင်းအရှင်၏ ရယ်သံနှင့်အတူ အေးစက်သော အရှိန်အဝါများ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ တည်ငြိမ်နေသည်။</p> <p>"အဘိုးကြီး ရှစ်... မင်းကတော့ အရင်အတိုင်း ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ စည်းမျဉ်းတွေကိုပဲ တန်ဖိုးထားနေတာပဲ။ မင်းကို စိတ်ဝင်စားစရာ တစ်ခု ပြောပြမယ်။ ငါ့အထင်တော့ အဲဒီကောင်လေးက တိုက်ကြီးဆယ်တိုက်ကနေ လာခဲ့တာပဲ"</p> <p>နေမင်းအရှင်၏ အသံမှာ အလွန်ညင်သာသော်လည်း ထိုအသံထဲတွင် ရူးသွပ်မှုနှင့် အတိုင်းအထက်အလွန် မုန်းတီးမှုများ ကိန်းအောင်းနေသည်။ ထို့နောက် သူဟာ ပေါ်လာစဉ်ကအတိုင်း ခန်းမထဲမှ ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>ရှစ်ယောက်မြောက် အကြီးအကဲလည်း နောက်ဆုံးတွင် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save