Book List

<h2 style="text-align: center;">C672</h2> <h2 style="text-align: center;">တစ်လအတွင်း...</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>မိုးပြာလေတိုက်ကြီး၏ တော်ဝင်နယ်မြေများသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး တိုက်ခတ်နေသည့် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အပြာရောင်လေပြည်များကြောင့် ကျော်ကြားသည်။ ထိုလေဟာ မည်သည့်နေရာမှ လာသည်ကို မည်သူမျှ မသိသော်လည်း ၎င်းမှာ အန္တရာယ်မရှိပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ထိုလေထဲတွင် လေဒြပ်စင်များပင် ကြွယ်ဝစွာ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းကြီး ငါးဂိုဏ်းမှာ တော်ဝင်နယ်မြေများကို အုပ်ချုပ်ကြပြီး နယ်မြေများကို အပိုင်းလိုက် ခွဲဝေယူထားကြသည်။ အရှေ့ဘက်တွင် ဝိညာဉ်မီးလျှံဂိုဏ်း၊ အနောက်ဘက်တွင် သားရဲထိန်းကျောင်းသူများဂိုဏ်း၊ တောင်ဘက်တွင် အမှောင်အိမ်မက်ဆိုးဂိုဏ်း၊ မြောက်ဘက်တွင် ယင်ပန်းဂိုဏ်း နှင့် အလယ်ဗဟိုတွင် မိုးပြာလေ တောင်တန်းဂိုဏ်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>ဂိုဏ်းတစ်ခုစီသည် တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် အလုပ်ကိစ္စများကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမရှိဘဲ မိမိတို့ပိုင် နယ်မြေများကိုယ်စီ စီမံခန့်ခွဲကြသည်။ ထိုနယ်မြေများတွင် ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းကြီးများ၏ တိုက်ရိုက်အုပ်ချုပ်မှုအောက်၌ ရှိသော လူသားတို့၏ အဆင့်နိမ့်ဂိုဏ်းငယ်လေးများစွာ ရှိနေသည်။</p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းကြီးများသည် သီးသန့်နေလေ့ရှိပြီး အဆင့်နိမ့်ဂိုဏ်းငယ်များ၏ ကိစ္စများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲသည်။ သူတို့က တော်ဝင်နယ်မြေ အနှံ့အပြားမှ တပည့်သစ်များကို သုံးနှစ်တစ်ကြိမ်သာ ရွေးချယ်လေ့ရှိပြီး ထိုအချိန်ဆိုလျှင် တော်ဝင်နယ်မြေတစ်ခုလုံး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်ရသည့် တစ်ခုတည်းသော အချိန်ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းတွင် ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းကြီး ငါးဂိုဏ်းက တပည့်သစ်များကို သတ်မှတ်ရက်မရှိဘဲ လစဉ် အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရွေးချယ်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် ကြေညာခဲ့သဖြင့် တော်ဝင်နယ်မြေများ၏ အေးချမ်းသော ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ထိုသို့သော အခွင့်အရေးမျိုးကို ဂိုဏ်းငယ်လေးများက မည်သို့ လက်လွှတ်ခံပါမည်နည်း။ အထူးသဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းကြီးများမှ ပါရမီရှင်များထက် မနိမ့်ကျဟု ထင်မှတ်နေကြသည့် မာနကြီးပြီး ရည်မှန်းချက်ကြီးသော လူငယ်များအတွက် ပို၍ပင် အခွင့်အရေး ဖြစ်နေသည်။</p> <p>၎င်းက တော်ဝင်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။ သို့သော် လွန်ခဲ့သော သုံးလခန့်မှစ၍ အခြားသတင်းတစ်ခုလည်း ထပ်မံပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ လူသားမျိုးနွယ်ကို သစ္စာဖောက်ပြီး သက်ရှိအားလုံး၏ ရန်သူဖြစ်သည့် သူခိုးတစ်ယောက်အကြောင်းနှင့် မျိုးနွယ်စုအားလုံး ပူးပေါင်း၍ သူ့ကို ဖယ်ရှားရန် ပြင်ဆင်နေကြသည့် သတင်းဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ပြင် ထိုသူခိုးသည် မိုးပြာလေ တောင်တန်းဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲချုပ်ကိုယ်တိုင် ဖမ်းဆီးထားသည့် သူ၏ဆွေမျိုးကို ကယ်တင်ရန် မိုးပြာလေတိုက်သို့ ရောက်ရှိလာနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။</p> <p>ဤသတင်းကို မည်သူက စတင်ဖြန့်ဝေသည် သို့မဟုတ် မှန်ကန်ခြင်း ရှိ၊ မရှိကို မည်သူမျှ မသိသော်လည်း ၎င်းမှာ တောမီးကဲ့သို့ ချက်ချင်းပျံ့နှံ့သွားပြီး လူထုကြားတွင် အလွန်ရေပန်းစားသော ထိပ်သီးခေါင်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် အသူရာ တစ်ဦးက ဂိုဏ်းငါးဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီးနောက် နတ်ဆိုးများကလည်း နောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်ကို တွေ့ရသောအခါ ၎င်းမှာ အခြေအမြစ်မရှိသော သတင်းသက်သက် မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားလာခဲ့သည်။</p> <p>ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ထိပ်သီးမျိုးနွယ်စုကြီး နှစ်ခုမှာ သူတို့၏တိုက်သို့ စုရုံးရောက်ရှိလာခြင်းကို လူသားအားလုံးနီးပါး ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုမျိုးနွယ်စုနှစ်ခုလုံးက သူခိုးတစ်ယောက်ကို ဘာကြောင့် ဒီလောက်အထိ အာရုံစိုက်နေရသလဲဆိုသည်ကို လူအများက စိတ်ဝင်တစား ရှိနေကြသည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် အမှောင်အိမ်မက်ဆိုးဂိုဏ်း၏ နယ်မြေအတွင်းရှိ မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့၌...</p> <p>လူတစ်ယောက်ဟာ ညစ်ပတ်နေသော ကျစ်ဆံမြှီး ဆံပင် များကြားတွင် မျက်နှာကို ဝှက်ထားသည်။ သူ၏ အရိုးပေါ် အရေတင်ဖြစ်နေသော အပေါ်ပိုင်းဗလာဖြစ်နေသည့် ရင်ဘတ်တွင် ဒဏ်ရာ အမာရွတ်မျိုးစုံနှင့် မြေကြီးများ ပေကျံနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းကိုမူ အဝတ်စုတ်တစ်ခုဖြင့် လုံရုံမျှသာ ဖုံးအုပ်ထားသည်။</p> <p>သူ၏ ဘေးတွင် ဖုန်တက်နေသော ကြေးညိုရောင် ခွက်ဟောင်းတစ်လုံး ရှိနေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ၎င်းကသူတောင်းစားတစ်ဦးနှင့် တူလှသည်။</p> <p>လူသူပြတ်လပ်ပုံရသော မှောင်မည်းနေသည့် လမ်းကြားဟောင်းတစ်ခုထဲတွင် ထိုင်နေသည်။ သူ၏ ပုံမှန်ရှိနေသော အသက်ရှူသံသာ မရှိပါက တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့ကို ထိုနေရာတွင် လာရောက်စွန့်ပစ်ထားသည့် လူသေအလောင်းဟုပင် ထင်မှတ်သွားနိုင်သည်။</p> <p>ထိုစဉ် လမ်းကြား၏ ကျဉ်းမြောင်းသော အဝင်ဝတွင် အရိပ်လေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ထိုသူတောင်းစားထံသို့ လမ်းလျှောက်လာသူမှာ အသက် ၁၀ နှစ်မှ ၁၂ နှစ်ဝန်းကျင်ခန့်ရှိသည့် ဖြူဖျော့ဖျော့ မျက်နှာနှင့် တောက်ပသော မီးခိုးရောင် မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများရှိသည့် ပိန်ပိန်ပါးပါး ကောင်လေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p>သူက ဟောင်းနွမ်းသော်လည်း သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲတွင် ပေါင်မုန့်လုံးလေးတစ်လုံးကို ကိုင်ထားကာ သူ၏ တက်ကြွနေသော မျက်လုံးများတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုများ ပြည့်နှက်လျက် သူတောင်းစားရှိရာသို့ လျှောက်လာသည်။</p> <p>သူတောင်းစားမှာမူ ကောင်လေး ရောက်ရှိလာသည်ကို သတိမပြုမိသကဲ့သို့ လုံးဝ မလှုပ်မယှက်ဘဲ ရှိနေကာ အသက်ရှူသံသာ ကြားနေရသည်။</p> <p>ကောင်လေးက တွန့်ဆုတ်နေခြင်းမရှိဘဲ သူတောင်းစား၏ ရှေ့ တစ်ပေအကွာတွင် ရပ်လိုက်ပြီး ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်သည်။</p> <p>လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် သူကိုင်ထားသော ပေါင်မုန့်ကို ကြေးညိုရောင်ခွက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်၏။ သို့သော် ထိုပေါင်မုန့်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်စဉ် သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် နှမြောတွန့်တိုသည့် အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုတော့ ရှိနေသည်။</p> <p>ဒါပေမဲ့လည်း သူက ပြန်ယူခြင်းမရှိဘဲ ကလေးသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> "ဆရာကြီး... ပြီးခဲ့တဲ့ရက်က ကျွန်တော့်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ ရောက်လာတာပါ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို တိုက်ခိုက်နည်း သင်ပေးလို့ ရမလား.."</p> <p>"ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလူမိုက်တွေကို ပြန်တိုက်ချင်တယ်။ ရှေ့လျှောက် အနိုင်ကျင့် မခံချင်တော့ဘူး။ ကျွန်တော့်အမေကို အ</p> <p>ကာကွယ်ပေးချင်တာကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး သင်ပေးပါ။ အလကား သင်ခိုင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော် နေ့တိုင်း ပေါင်မုန့်တစ်လုံး ပေးပါ့မယ်"</p> <p>သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး သူတောင်းစားအိုကြီးကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေသည်။</p> <p>အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့စကားကို ကြားပါက ဤမြို့ကို အုပ်ချုပ်သည့် ဂိုဏ်းသို့ သွားမည့်အစား သူတောင်းစားတစ်ဦးထံတွင် တိုက်ခိုက်နည်း သင်ပေးရန် တောင်းဆိုနေသဖြင့် ရူးနေပြီဟု ဆိုကြလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် ထိုကောင်လေးကမူ ဤသူတောင်းစားမှာ သာမန်လူ မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းကောင်းသိသည်။ ပြီးခဲ့သည့်ရက်က သူဟာ မြို့၏ လူသူပြတ်လပ်သော ထောင့်တစ်ခုသို့ ဆွဲခေါ်ခံရပြီး လမ်းဘေးလူမိုက်များ၏ လုယက်ခြင်းကို ခံရတော့မည်ဖြစ်စဉ်၊ ဘယ်ကမှန်းမသိ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ဤသူတောင်းစားအိုကြီးက ဒဏ်ရာတစ်ချက်မျှ မရဘဲ ထိုလူမိုက်များကို အလဲလဲကွဲကွဲ ဖြစ်အောင် ရိုက်နှက်ပြီး သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။</p> <p>ကောင်လေးက သူတောင်းစားအိုကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ဖုံးကွယ်ထားသော စွမ်းရည်များကို အလွန်စွဲလန်းသွားခဲ့သည်။ ထိုစဉ်ကမူ သူက လုယက်ခံရမည်ကို အလွန်ကြောက်ရွံ့နေပြီး ဖျားနာနေသော မိခင်အတွက် ဆေးဝါးများ ဝယ်ယူရန် ရှိနေသဖြင့် နောက်သို့လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။</p> <p>ထို့နောက် တစ်ညလုံး စဉ်းစားပြီးနောက်တွင် သူက မိခင်ကို ဤနေရာတွင် တစ်ယောက်တည်း မထားခဲ့နိုင်သဖြင့် သူတောင်းစားထံတွင် ပညာသင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏မိခင်မှာ တစ်ဦးတည်းသော မိသားစုဝင်ဖြစ်ပြီး သူမကို ထောက်ပံ့ရန် သူ အလွန်ကြိုးစား အလုပ်လုပ်နေရသည်။</p> <p>ဤပေါင်မုန့်တစ်လုံးသည်ပင် သူ့အတွက် အလွန်ကြီးမားသော တန်ဖိုးဖြစ်၏။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူရှာသမျှမှာ ဈေးကြီးသော ဆေးဝါးများဝယ်ရန်အတွက်သာ လောက်ငှပြီး ပိုလျှံသည်လေးဖြင့် ဈေးပေါသော ပေါင်မုန့်များကို ဝယ်ကာ သူက တစ်လုံးကို တစ်နေ့ သုံးကြိမ်ခွဲစားပြီး မိခင်ကိုမူ တစ်နေ့ သုံးလုံး အပြည့်အဝ ကျွေးမွေးနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသာ တတ်နိုင်ပါက ဂိုဏ်းတစ်ခုခုသို့ ဝင်ရန် စဉ်းစားမိမည် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သန်မာမှုနှင့် အရည်အချင်းမှာ မည်သည့်ဂိုဏ်းသို့မျှ ဝင်ရန် မလုံလောက်ပေ။ ဂိုဏ်းဝင်ရန် သတ်မှတ်ချက်များမှာလည်း အလွန်မြင့်မားလွန်းသည်။ ထို့ကြောင့် သူက မဖြစ်နိုင်သည်ကို မမျှော်လင့်တော့ပေ။</p> <p>ဒါ့ကြောင့်ပဲ သူက ဤသူတောင်းစားထံမှ အကူအညီတောင်းကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်မည့် ကျွမ်းကျင်မှုအချို့ကို သင်ယူရန် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မှသာ လူမိုက်များကို ရှောင်ပြေးနေစရာ မလိုတော့ပေ။</p> <p>ကောင်လေး စကားပြောပြီးနောက် လမ်းကြားတစ်ခုလုံး ပြန်လည်တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p>သူတောင်းစား၏ မျက်နှာမှာ ညစ်ပတ်သော ဆံပင်ကျစ်များအောက်တွင် ဖုံးကွယ်နေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>သူတောင်းစားထံမှ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရရှိသောအခါ ကောင်လေးက စတင်စိတ်ပူလာပြီး သွားကိုတင်းတင်းစေ့ကာ အခြားကမ်းလှမ်းချက်တစ်ခု ထပ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> "ကျွန်တော့်အိမ်မှာလည်း လာနေလို့ ရပါတယ်"</p> <p>၎င်းမှာ အန္တရာယ်ရှိနိုင်သော်လည်း သူ့တွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ သူက ကိုယ်ပိုင် အမြင်ကို ပိုမိုယုံကြည်ပြီး ဤသူတောင်းစားက သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့သည့်အတွက် လူဆိုးတစ်ယောက် မဟုတ်ဟု သူ ထင်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူ၏ အိမ်ငယ်လေးတွင် လာနေရန် ဖိတ်ခေါ်ရခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် သူ့အိမ်တွင် နေထိုင်ခြင်းမှာ အလွန်ဘေးကင်းနိုင်ပြီး သူ အိမ်ကထွက်သွားသည့် အချိန်တိုင်းတွင်လည်း မိခင်အတွက် စိတ်ပူနေစရာ မလိုတော့ပေ။</p> <p>သို့သော်လည်း မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရရှိခဲ့သဖြင့် ကောင်လေးမှာ မျှော်လင့်ချက် ပျက်သုဉ်းသွားသည်။ သူ့တွင် ပေးစရာလည်း ဘာမှမရှိတော့သလို သူတောင်းစားကိုလည်း စိတ်မဆိုးစေချင်ပေ။ သူ့ကို ကယ်ခဲ့သည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ရုံသာ ရှိပြီး သူကလည်း ကံစမ်းကြည့်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူက ကြေးညိုရောင်ခွက်ထဲတွင် ပေါင်မုန့်ကို ထားခဲ့ကာ မတ်တတ်ရပ်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ထွက်ခွာဖို့ ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> "ကယ်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ထပ်ပြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"</p> <p>ကောင်လေး လမ်းကြားအထွက်သို့ ရောက်သောအခါ နောက်မှ အသံသြသြကြီးတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရ၏။</p> <p>"တစ်လအတွင်းမှာ... မင်း အဲဒီလူမိုက်ဂိုဏ်းဆီက အရာအားလုံးကို ခိုးယူနိုင်ခဲ့ရင် ငါ မင်းကို သင်ပေးမယ်"</p> <p>ကောင်လေးမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူကြားလိုက်ရသည်မှာ မှားနေသလားဟု တွေးမိကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ထပ်မေးရန် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတောင်းစားမှာ မူလနေရာတွင် မရှိတော့ဘဲ ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ကြေးညိုရောင်ခွက်မှာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ခွက်ထဲရှိ ပေါင်မုန့်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ၎င်း၏နေရာတွင် မျက်စိကျစရာ ရွှေရောင်စာအုပ်တစ်အုပ် အစားထိုး ရောက်ရှိနေသည်။</p> <p>ကောင်လေးလည်း ထိုစာအုပ်ကို မြင်သောအခါ အလွန်အံ့ဩသွားပြီး သူတောင်းစား ထိုင်နေခဲ့သည့် နေရာကို အမြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> 'သူက ကျင့်ကြံသူတွေထဲက တစ်ယောက်များလား..'</p> <p>သူ့ နှလုံးခုန်သံများ မြန်လာပြီး ခွက်ထဲရှိ စာအုပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သတိကြီးစွာဖြင့် ချက်ချင်းသွားမယူသေးပေ။ ထိုသူတောင်းစားအိုကြီးက သူ့ကို အန္တရာယ်မပြုဟု ယုံကြည်သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အရာမှန်သမျှမှာ သာမန်မဟုတ်နိုင်ပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူက သစ်ကိုင်းခြောက်တစ်ခုကို အရင်ရှာပြီး ခွက်နှင့် ရွှေရောင်စာအုပ်ကို သစ်ကိုင်းဖြင့် တို့ကြည့်သည်။ မည်သည့်အရာမျှ ထူးခြားမလာသောအခါမှ သူက အားတင်းပြီး စာအုပ်စီကို လက်လှမ်းလိုက်သည်။</p> <p>စာအုပ်မျက်နှာဖုံးကို လက်ဖျားဖြင့် ထိလိုက်မိသောအခါ အေးစက်သော အထိအတွေ့ကြောင့် လက်ကို ချက်ချင်း ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>မည်သည့်အရာမျှ မဖြစ်ကြောင်း သေချာမှ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး စာအုပ်ကို ကောက်ယူလိုက်၏။</p> <p>သူက ဝမ်းသာအားရဖြင့် ရွှေရောင်စာအုပ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ စာအုပ်မျက်နှာဖုံးပေါ်ရှိ ငွေရောင်စာလုံး အချို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>'အရောင်မဲ့ ခိုးယူခြင်း ကျင့်စဉ် (ဝိညာဉ်တံခါး ကိုးပေါက် လက်စွဲစာအုပ်)’</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save