Book List

<h2 style="text-align: center;">C675</h2> <h2 style="text-align: center;">မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လူငယ်များက တံခါးများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဖြတ်ကျော်သွားကြစဉ် သူတို့လက်ထဲရှိ မီးခိုးရောင်တံဆိပ်ပြားလေးများမှာ ခဏမျှ ဝင်းလက်သွားပြီးနောက် ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားကြသည်။</p> <p>ရှေ့မှ အခြားမျိုးနွယ်စုများအားလုံး ဖြတ်ကျော်ပြီးသောအခါ လူသားများအလှည့်သို့ ရောက်လာသည်။ အက်တလတ်စ် မိသားစုဝင်နှစ်ဦးက ရှေ့မှဦးဆောင်ပြီး ကျန်လူများက နောက်မှ လိုက်သွားကြသည်။</p> <p>အဖွဲ့၏ နောက်ဆုံးတွင်ရှိနေသော အေ့စ်သည်လည်း သူ၏ကိုယ်ပိုင်တံဆိပ်ပြားလေးကို ကိုင်ကာ တည်ငြိမ်စွာ လိုက်ပါလာသည်။ အေ့စ် ရုပ်တုနှစ်ခုဘေးမှ ဖြတ်လျှောက်သွားစဉ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စမ်းသပ်စစ်ဆေးသည့် စွမ်းအင်တစ်ခုက သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>သို့သော် သူက ထိတ်လန့်ခြင်းမရှိဘဲ အခြားလူငယ်များကဲ့သို့ပင် ဘာမှမခံစားရသည့်အလား ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူ၏လက်ထဲမှ တံဆိပ်ပြားက ရုတ်တရက် အလွန်အမင်း ဝင်းလက်သွားပြီး အခြားသူများကဲ့သို့ပင် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။</p> <p>ယခုအခါ သူက တံခါး၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကာ သူ၏နှုတ်ခမ်းများမှာ ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ကွေးညွှတ်သွားသည်။</p> <p>'ကဲ... အခုတော့ လှေကားထစ်တွေဆီ သွားရအောင်'</p> <p>အေ့စ်က ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများကဲ့သို့ တုံ့ပြန်မှုမျိုး မပြဘဲ ဝင်ပေါက်မှ မီတာနှစ်ရာကျော်ဝေးသော ပထမဆုံး ကျောက်လှေကားထစ်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။</p> <p>နတ်ဆိုးများ ၊ အသူရာများနှင့် မုဆိုးမျိုးနွယ်များက ရှေ့မှ ဦးဆောင်နေကြပြီး အချို့မှာ ပထမဆုံး လှေကားထစ်ပေါ်သို့ ခြေချနေကြပြီဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အချို့မှာမူ အဆင်သင့်မဖြစ်သေးဘဲ စိတ်ကို ငြိမ်သက်အောင် လုပ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးအုပ်စုမှာမူ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ဦးမည်ဆိုသော လူများဖြစ်သည်။</p> <p>အချိန်ကန့်သတ်ချက်မှာ သုံးရက်ရှိသဖြင့် အချိန်မလောက်မည်ကို စိုးရိမ်ခြင်းမရှိကြပေ။</p> <p>လူသားများက နောက်ဆုံးအုပ်စုတွင် ပါဝင်နေပြီး အခြားမျိုးနွယ်စုဝင်များ သူတို့အတွက် လမ်းဖောက်ပေးသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် မိမိ၏ အရည်အချင်းကသာ အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သဖြင့် ယခုလိုစောင့်ကြည့်ခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိမှန်း သိကြသော်လည်း သူတို့ စောင့်ဆိုင်းရန်သာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ အနည်းဆုံးတော့ အစွမ်းထက်သော မျိုးနွယ်စုများ သူတို့၏ စွမ်းရည်ကို မည်သို့အသုံးချသည်ကို ကြည့်ပြီး အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိချင်ကြခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>အက်တလတ်စ် မိသားစုမှ ထိုနှစ်ယောက်တောင်မှ ရှေ့ကမတက်ဘဲ အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>ယင်းပါဝင်သူများ မသိလိုက်သည်မှာ သူတို့အပေါ်ရှိ တိမ်တိုက်များအထက်တွင် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် ပုဂ္ဂိုလ်ဆယ်ဦးက သူတို့ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသူအားလုံးက လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ပျံသန်းနေသော ဓားများပေါ်တွင် ရပ်နေကြပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>သူတို့ထဲမှ ငါးဦး၏ ဝတ်စုံများတွင် တောက်ပသော ရွှေရောင်နေမင်းတံဆိပ်များ ပါရှိပြီး ကျန်ငါးဦးတွင်မူ တံခါးများမှာကဲ့သို့ ငွေရောင်လမင်းတံဆိပ်များ ပါရှိသည်။ ထို့အပြင် လမင်းတံဆိပ်ပါသူ ငါးဦးလုံးမှာ အမျိုးသမီးများဖြစ်ကြပြီး နေမင်းတံဆိပ်ပါသူများမှာ အမျိုးသားများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>"ဟူး... အသစ်အဆန်းတော့ ဘာမှမရှိပါလား"</p> <p>ဆံပင်ဖြူအရှည်နှင့် လူသားအဖိုးအို အကြီးအကဲ ဂျိုးဆက်က အောက်ဘက်သို့ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>"ဟဲဟဲ... အကြီးအကဲ ဂျိုးဆက်က ဘာကို မျှော်လင့်နေတာလဲ.. တက်လှမ်းခြင်းလှေကား စမ်းသပ်ပွဲက အမြဲတမ်း ဒီလိုပါပဲ။ သတ္တိနဲ့ ခွန်အားရှိတဲ့သူတွေပဲ အောင်မြင်နိုင်တာ၊ စိန်ခေါ်မှုကိုတောင် ရင်မဆိုင်ရဲတဲ့သူတွေအတွက် မဟုတ်ဘူး"</p> <p>တောက်ပသော ခရမ်းရောင် အသားအရေနှင့် ကွေးညွှတ်သော ဦးချိုလေးများရှိသည့် ရင့်ကျက်သော အသူရာမလေး ဂျေဒင်က အထင်အမြင်သေးစွာနဲ့ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>လူသားတစ်ဦးဖြစ်သည့် အကြီးအကဲ ဂျိုးဆက်မှာ ယင်းအသူရာမရဲ့ စကားက သူတို့ စောင့်ကြည့်နေသော လူငယ်များကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုအထဲတွင် လူသားများလည်း ပါဝင်နေသည်ကို သိလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် သူ ပြန်မပြောရသေးမီမှာပင် မုတ်ဆိတ်ရှည်နှင့် အရပ်ပုပု အဖိုးအိုတစ်ဦးက သူမကို တိုက်ရိုက် ပြန်ဟောက်လိုက်၏။</p> <p> "ဟမ့်..ဂျေဒင်၊ မင်းကိစ္စ မင်းကြည့်စမ်းပါ၊ မင်းတို့ အသူရာမျိုးနွယ်တွေလည်း ဒီစမ်းသပ်ပွဲကို မအောင်မြင်တာ သုံးနှစ်ရှိပြီလေ။ မင်းရဲ့ ပစ္စည်းသေးသေးလေးတွေအတွက် ဘာတွေ ဒီလောက် ဂုဏ်ယူနေတာလဲ"</p> <p>ဂျေဒင်မှာ ထိုစကားကြောင့် လန့်သွားပြီး '</p> <p>ပစ္စည်းသေးသေးလေးဆိုသည်မှာ ဘာကိုဆိုလိုမှန်း ချက်ချင်း နားမလည်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မသိစိတ်ဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်မိသောအခါမှ နားလည်သွားပြီး မျက်နှာတွင် ဒေါသများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p>"မင်းလို ကောင်ကများ ဒီလို ယုတ်ညံ့တဲ့စကား ပြောရဲတယ်ပေါ့.. မင်းကို ငါ ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေလား"</p> <p>ဂျေဒင်၏ အရှိန်အဝါမှာ ချက်ချင်း မြင့်တက်လာပြီး ဒေါသထွက်နေသော မျက်လုံးများထဲ၌ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ဝင်းလက်သွားသည်။</p> <p>"မင်း ဘာမှမလုပ်နိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းလို ဖာသည်မက ဘာမှမလုပ်ရဲတာပါ။ လာလေ... လာစမ်းပါ ကောင်မလေး၊ မင်းမှာ ကိုက်ရဲတဲ့ သတ္တိရှိလား ကြည့်ရအောင်"</p> <p>ထိုလူပုလေး ဝီလီမှာ အသက်ကြီးသော်လည်း ပါးစပ်က အတော်ကြမ်းပြီး ဂျေဒင်ကို တစ်ခွန်းပြီးတစ်ခွန်း ဆဲဆိုနေတော့သည်။</p> <p>ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် အခြားအမျိုးသမီးလေးဦးမှာ ရွံရှာစွာဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြပြီး ဂျေဒင်၏ မျက်လုံးများမှာမူ လူပုလေးကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်ချင်သည့်အလား နီမြန်းနေတော့သည်။</p> <p>သို့တိုင် လူပုလေး ပြောသကဲ့သို့ပင် သူမသည် မတိုက်ခိုက်ရဲဘဲ အံကြိတ်ကာသာ ခံနေရသည်။</p> <p>"ကဲ... နှစ်ယောက်လုံး တော်ကြတော့"</p> <p>မီးခိုးရောင် တောင်ပံရှိသော နတ်ဆိုးတစ်ဦးက သူတို့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"အကြီးအကဲ ဂျေဒင်၊ တခြားသူတွေကို ဝေဖန်တာ ဆင်ခြင်ပါ။ ဝီလီ၊ မင်းလည်း မင်းရဲ့ ယုတ်ညံ့တဲ့ လျှာကို ထိန်းစမ်းပါဦး။ မင်းလို အဆင့်အတန်းရှိတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်အတွက် ဒါက အရမ်းရိုင်းရာကျတယ်"</p> <p>ဝီလီ၏ မျက်လုံးများက နတ်ဆိုးထံသို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားပြီး ပြန်ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဂျိုးဆက်က ဝီလီ၏ ပခုံးကို ကိုင်ကာ တားလိုက်သည်။</p> <p>ဂျိုးဆက်က သူ့သူငယ်ချင်း၏ စိတ်ဓာတ်ကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ ဝီလီမှာ သူ့အတွက် ပြောပေးနေခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ပြဿနာမတက်စေလိုပေ။</p> <p>"ဝီလီ... ငါတို့ စောင့်ကြည့်ရုံပဲ ကြည့်ရအောင်။ အဲဒါက မတန်ပါဘူး"</p> <p>သူက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p>"တောက်... မင်းမျက်နှာ ထောက်လို့ ဒီကောင်မတွေကို လွှတ်ပေးလိုက်မယ်"</p> <p>ဝီလီက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူက လူသားမျိုးနွယ်အတွက်တင် ပြောနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူ၏ တောင်ပေါ်လူပု မျိုးနွယ်များမှာလည်း နောက်တွင် ရပ်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>တောင်ပေါ်လူပုမျိုးနွယ်သည် ရွှေကောင်းကင်ကမ္ဘာတွင် အဆင့် ၇ ရှိသော်လည်း ဤနေရာတွင်မူ အဆင့် ၁၀ သာရှိပြီး လူဦးရေလည်း အလွန်နည်းပါးသည်။</p> <p>သို့သော် သူတို့၏ စရိုက်မှာ အလွန်ပွင့်လင်းရိုးသားပြီး ကမ္ဘာကြီးကို အဖြူနှင့် အမည်းဟူ၍သာ မြင်ကြကာ အကျိုးဆက်ကိုလည်း မကြောက်တတ်ကြပေ။ တခြားနေရာတွင်သာဆိုလျှင် ယင်းအသူရာနှင့် နတ်ဆိုးများက သူတို့ကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ သတ်ပစ်ကြမည်ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာတွင်မူ သူတို့ ဘာမှမလုပ်နိုင်ကြပေ။</p> <p>"ကြည့်စမ်း... ဟို လူသားအရုပ်လေးက လှုပ်ရှားနေတုန်းပဲလား"</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဝံပုလွေမျက်နှာနှင့် အရပ်ရှည်ရှည် ဗလကောင်းကောင်း ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူ့စကားကြောင့် လူတိုင်းက လူသားများရှိရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ကြရာ ဆံပင်ဖြူနှင့် အမာရွတ်များ ပြည့်နေသော မျက်နှာရှိသည့် အရပ်ရှည်ရှည် လူငယ်တစ်ဦးက လူသားများကြားမှ တည်ငြိမ်စွာ ဖြတ်လျှောက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>"ကြည့်ကောင်းလိုက်တာ။ အမာရွတ်တွေရှိတာတောင် သူက ဆွဲဆောင်မှုရှိသားပဲ"</p> <p>နတ်ဆိုးမတစ်ဦးက ထူးဆန်းစွာ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ထိုနတ်ဆိုးမတင်မကဘဲ ကျန်အမျိုးသမီးလေးဦးစလုံးမှာလည်း ထိုလူငယ်ကို အသေအချာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>"ဟားဟား... ကောင်လေး ကောင်းတယ်။ သူသာ အောင်မြင်သွားရင် ငါ့ရဲ့ ရွန်းလက်နက်ဌာနမှာ သူ့ကို လက်ခံပေးမယ်"</p> <p>ဝီလီက ကျေနပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>အခြားသူများကမူ သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ကြပြီး ဘာမှဂရုမစိုက်ဘဲ ဆံပင်ဖြူလူသားလေး လှေကားဆီသို့ သွားနေသည်ကိုသာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>ဂျိုးဆက်၏ မျက်လုံးများမှာမူ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် တောက်ပနေသည်။</p> <p>'သူ့မှာ တစ်ခုခုတော့ ထူးခြားနေတယ်..'</p> <p>အေ့စ်ဟာ လှေကားဆီသို့ လျှောက်သွားရုံဖြင့် ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ကြီးကြပ်သူ ၁၀ ဦး၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်ကို မသိပေ။ သိလျှင်လည်း သူ ဆက်သွားမည်သာဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ နေနှင့်လတံခါးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးကတည်းက အာရုံစိုက်ခံရမည်ကို သူ မကြောက်တော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူ့အား အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိရန်ပင် မျှော်လင့်နေသည်။ ၎င်းမှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့အကြောင်းနှင့် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာမည့်နည်းလမ်းကို သိရှိရန် အလွယ်ကူဆုံးနည်းလမ်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် ကျန်လူသားများကလည်း အေ့စ်က အက်တလတ်စ် မိသားစုဝင်များနောက်တွင် မစောင့်ဘဲ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားနေသည်ကို သတိထားမိသွားကြသည်။</p> <p>"ဟေး... မင်း ဘယ်သွားမလို့လဲ"</p> <p>ခေါင်းပြောင်ပြောင်နှင့် ဗလကောင်းသော လူသားလူငယ်တစ်ဦးက အေ့စ်ကို လှမ်းမေးလိုက်ရာ ရှေ့တွင်ရှိသော လူများ၏ အာရုံကိုပါ ဆွဲဆောင်သွားတော့သည်။</p> <p>အေ့စ်က ထိုခေါင်းပြောင်လူငယ်ကို ကြည့်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> "ဒါပေါ့... ငါက စမ်းသပ်ပွဲကို အောင်မြင်အောင် သွားတက်မလို့လေ”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save