Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">တပ်သားများလွန်းသည်ဟု ညည်းညူသော တပ်မှူး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>မြည်းကို ပြောင်းပြန်စီးလာသော ဟဲရှန့်သည် လီရူ၏ လက်ထဲတွင် နယ်ရုပ်လေးတစ်ရုပ် ဖြစ်သွားကြောင်းကို လုံးဝ မသိခဲ့ပေ။ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ဤအချိန်၌ သူသည် အနောက်ဘက်ဥယျာဉ်သို့ ရောက်ရှိခါစသာ ရှိသေး၏။</p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူသည် ကျန်းလျောင်နှင့် စစ်ရေးကိစ္စများကို အများအပြား ဆွေးနွေးခဲ့ရာ များစွာ အကျိုးအမြတ် ရရှိခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် ကျန်းလျောင်သည်လည်း ဟဲရှန့်နှင့် စောစော မတွေ့ခဲ့ရသည့်အတွက် အလွန် နောင်တရနေမိ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဟဲရှန့် ယခင်ဘဝက အင်တာနက်မှ ရယူထားသော ဗဟုသုတများမှာ အလကားမဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့က အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်သာ ရှိသေးသော ကျန်းလျောင်ကို အံ့အားသင့်စေရန် လုံလောက်လွန်းလှသည်။</p> <p>ကျန်းလျောင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဟဲရှန့်သည် ဖုန်ဖုံးနေသော ပုလဲတစ်လုံးကဲ့သို့ ငြင်းပယ်၍မရနိုင်သော အလားအလာရှိသည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်နေ၏။ ခရီးစဉ်တစ်လျှောက် ဟဲရှန့်၏ စကားပြောဆိုမှုများမှတစ်ဆင့် ဟဲရှန့်သည် ဟန်မင်းဆက်၏ စစ်ရေးကိစ္စများတွင် ကျွမ်းကျင်မှု မရှိသေးသော်လည်း သူ၏ တွေးခေါ်မှုများက အလွန်ပွင့်လင်းပြီး စိတ်ကူးဉာဏ် ကွန့်မြူးနိုင်စွမ်းရှိကြောင်း ကျန်းလျောင် ခံစားမိလိုက်သည်။ သူ၏ အကြံဉာဏ်များနှင့် အမြင်များစွာမှာ ကျန်းလျောင် ဘယ်သောအခါမှ မစဉ်းစားဖူးခဲ့သော အရာများ ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဟဲရှန့်၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားတစ်ခွန်းကပင် ကျန်းလျောင်ကို ရုတ်တရက် အလင်းပွင့်သွားစေပြီး စစ်ရေးကွပ်ကဲမှုနှင့် တပ်ဖွဲ့စီမံခန့်ခွဲမှုတို့တွင် ရှိနေသော ခေါင်းခဲစရာ ပြဿနာများစွာကို ဖြေရှင်းနိုင်သွားစေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူတို့ အနောက်ဘက်ဥယျာဉ် စစ်စခန်းတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိပြီး အစောင့်များက ဟဲရှန့်ကို တားဆီးထားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းလျောင်က ဒေါသမထွက်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p>"မင်းတို့ ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းနေတာလဲ... မင်းတို့ရဲ့ ခွေးမျက်လုံးတွေကို ဖွင့်ပြီး သေချာကြည့်စမ်း... သူက တပ်ဖွဲ့တွေကို ကွပ်ကဲပြီး ရာထူးရယူဖို့ အမိန့်နဲ့ ရောက်လာတဲ့ ယခင်စစ်သေနာပတိချုပ်ရဲ့သားပဲ... မင်းတို့က သူ့ကို တားဆီးရဲတယ်ပေါ့လေ..."</p> <p>တာဝန်ကျနေသော ဤအစောင့်များမှာ အလွန် မျက်စိရှင်ကြ၏။ စခန်းအတွင်း မည်သည့်ပုဂ္ဂိုလ်များက အင်အားကြီးမားကြောင်းကို သူတို့ အတိအကျ သိထားကြသည်။ ကျန်းလျောင်သည်လည်း ထိုသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ သူတို့ရှေ့ရှိ ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်လေးအပေါ် ကျန်းလျောင်က မည်မျှ အလေးထားကြောင်းကို မြင်သောအခါ သူတို့က မေးခွန်းထုတ်ရန် ချက်ချင်း လက်လျှော့လိုက်ပြီး ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်၍ ပြောလိုက်ကြသည်။</p> <p>"သခင်လေး... အမြန်ဝင်ပါခင်ဗျာ... ကျွန်တော်မျိုး ကူညီပေးရမယ့် ကိစ္စများ ရှိပါသလား..."</p> <p>ဟဲရှန့် အနောက်ဘက်ဥယျာဉ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာမှုက ရှုခင်းကြီးဥယျာဉ်အတွင်းသို့ အဘွားလျူ ဝင်ရောက်လာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေ၏။ ဤအချိန်တွင် သူက နေရာအနှံ့ လိုက်လံပြသပေးပြီး အလုပ်အကြွေးပြုမည့်သူ တစ်ယောက်ကို သဘာဝကျစွာပင် လိုအပ်နေသည်။ အစောင့်၏ ပါးနပ်မှုကို မြင်သောအခါ သူက မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p>"အဲဒါဆို အရမ်းကောင်းတာပေါ့..."</p> <p>သို့သော်လည်း ကျန်းလျောင်မှာ ဟဲရှန့်နှင့် ခွဲခွာရန် ဝန်လေးနေပုံရပြီး ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ရှီးမန်... ကျုပ် အမိန့်စာပို့ဖို့ စခန်းထဲကို ဝင်ရုံလေးပါ... မင်းမှာ အချိန်နည်းနည်းရရင် ကျုပ်ကို ခဏလောက် စောင့်ပေးပါလား... အဲဒီ အသေးအမွှား ကိစ္စတွေကို ကျုပ် ကူညီဖြေရှင်းပေးပါ့မယ်..."</p> <p>ဟဲရှန့်က ခေါင်းလှည့်ကာ ချက်ချင်းပင် ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်၏။</p> <p>"ဝမ်ယွမ်... မင်းက အရမ်း သဘောကောင်းတာပဲ... ရှီးမန်က အရမ်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."</p> <p>"ကျုပ်တို့ကြားမှာ အဲဒီလောက် အားနာနေစရာ မလိုပါဘူး... ရှီးမန်... ဒီနေရာမှာ ခဏလောက် စောင့်နေပေးပါ... ကျုပ်အခုချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့မယ်..."</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျန်းလျောင်က မြင်းကို စိုင်း၍ ပင်မစခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး မြည်းတစ်ကောင်နှင့် အရှိန်တူ ပြေးခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ ခံ့ညားလှသော စစ်မြင်းကြီးမှာ အလွန်အမော့စို့နေခဲ့၏။ ယခုအခါတွင်မူ ထိုမြင်းကြီးက ဟဲရှန့်ရှိရာဘက်သို့ ဖုန်တလုံးလုံး ထသွားအောင် ခွာရက်ကာ ပြေးထွက်သွားလေတော့သည်။</p> <p>ဟဲရှန့်က သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဤကဲ့သို့ သေးငယ်သော ကိစ္စရပ်ကို သဘာဝကျစွာပင် အရေးမစိုက်ခဲ့ပေ။ ဥယျာဉ်တံခါးအတွင်း၌ ရပ်နေရင်း သူက အနောက်ဘက်ဥယျာဉ် စစ်စခန်းကို သေချာစွာ လေ့လာအကဲခတ်နေ၏။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သောအခါ အနောက်ဘက်ဥယျာဉ်အတွင်း၌ ကျယ်ပြန့်နေသော လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။ မြေပြင်ကို သဲနုများနှင့် ကျောက်စရစ်ခဲများဖြင့် ခင်းကျင်းထားပြီး တောက်ပသော နေရောင်အောက်တွင် နှင်းဖြူလွှာတစ်ခုကဲ့သို့ တလက်လက် တောက်ပနေ၏။ လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် စစ်တဲများနှင့် လက်နက်စင်များ ရှိနေပြီး အဝေးတစ်နေရာတွင်မူ ညီညာမှုမရှိသော ကျောက်ဆောင်အတုများ၊ သစ်ပင်များ၊ နန်းဆောင်များနှင့် မြင့်မားသော တံတိုင်းများ ရှိနေသည်။</p> <p>အနောက်ဘက်ဥယျာဉ်...</p> <p>ရှင်းလင်းစွာပင် ဤနေရာသည် တစ်ချိန်က တော်ဝင်ဥယျာဉ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ အလယ်ရှိ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းနှင့် စစ်တဲများမှာ နောက်ပိုင်းမှ ထပ်မံဖြည့်စွက်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသာလှ၏။</p> <p>အနောက်ဘက်ဥယျာဉ်သည် မူလက လောယန်မြို့၏ အနောက်ဘက် လီနှစ်ဆယ်အကွာတွင် တည်ရှိသော တော်ဝင်ဥယျာဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကျုံးဖျင်ငါးနှစ်တွင် ဧကရာဇ်လျိုဟုန်က အနောက်ဘက်ဥယျာဉ်ကို ပြန်လည်မွမ်းမံခဲ့ပြီး ကျောက်ဆောင်အတုများကို ဖယ်ရှားကာ သစ်ပင်များကို ခုတ်လှဲ၍ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းနှင့် စစ်တဲများကို တည်ဆောက်ခဲ့၏။ ရှစ်လပိုင်းတွင် သန်စွမ်းသော အမျိုးသားများကို ဤနေရာ၌ စုဆောင်းကာ အနောက်ဘက်ဥယျာဉ် တပ်မတော်ရှစ်ရပ်ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီး ကျန်းရှော၊ ယွမ်ရှောက်၊ ပေါက်ဟုန်၊ ချောင်ချောင်၊ ကျောက်ရုံ၊ ဖုန်းဖန်၊ ရှာမိုနှင့် ချွန်းယွီချုံးတို့ကို အနောက်ဘက်ဥယျာဉ် ဗိုလ်ချုပ်ရှစ်ဦးအဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် စစ်သေနာပတိချုပ် ဟဲကျင်းကို ဟန့်တားရန် အနောက်ဘက်ဥယျာဉ် တပ်ဖွဲ့များကို ကွပ်ကဲစေလျက် မိန်းမစိုးကျန်းရှောကို ဗိုလ်ချုပ်ရှစ်ဦး၏ အကြီးအကဲအဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း နောက်တစ်နှစ် ကျုံးဖျင်ခြောက်နှစ် လေးလပိုင်းတွင် အသက်သုံးဆယ့်သုံးနှစ်သာရှိသေးသော ဧကရာဇ်လျိုဟုန်သည် အလွန်အကျွံ ပျော်ပါးခဲ့မှုကြောင့် တောင်ဘက်နန်းတော်၏ ကျားတယ်နန်းဆောင်၌ ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ နတ်ရွာစံဘွဲ့မှာ ဧကရာဇ်ရှောင်လင် ဖြစ်၏။ သူ၏ သားအကြီးဆုံးဖြစ်သော ဟန်ဧကရာဇ်ရှောက်သည် သူ၏ ဦးလေးတော်စပ်သူ စစ်သေနာပတိချုပ် ဟဲကျင်း၏ ထောက်ခံမှုဖြင့် အောင်မြင်စွာ နန်းတက်နိုင်ခဲ့သည်။ ဟန်ဧကရာဇ်ရှောက်၏ ညီတော် ဟန်ဧကရာဇ်ရှန်းကို ဧကရာဇ်အဖြစ် နန်းတင်ရန် ဧကရာဇ်လျိုဟုန်၏ နောက်ဆုံးဆန္ဒကို လိုက်နာလျက် အထက်ပိုင်းတပ်မတော်ဗိုလ်ချုပ် ကျန်းရှောသည် စစ်သေနာပတိချုပ် ဟဲကျင်းကို လုပ်ကြံရန် အမြဲတမ်းနန်းတွင်းအရာရှိဆယ်ဦးနှင့် လျှို့ဝှက်စွာ ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ အမြဲတမ်းနန်းတွင်းအရာရှိဆယ်ဦးက သူ့ကို သစ္စာဖောက်ပြီး ဟဲကျင်းထံသို့ လျှို့ဝှက် သတင်းပို့ခဲ့ကြ၏။ ထို့နောက် ဟဲကျင်းက အဝါရောင်တံခါးများ၏ အကြီးအကဲကို ကျန်းရှောအား ဖမ်းဆီးရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး သူ့ကို အလွယ်တကူ ကွပ်မျက်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ကျန်းရှော သေဆုံးပြီးနောက် စစ်သေနာပတိချုပ် ဟဲကျင်းသည် အနောက်ဘက်ဥယျာဉ် တပ်မတော်ရှစ်ရပ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ထို့နောက်တွင် လောယန်မြို့သည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပြဇာတ်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကပြတင်ဆက်နေသည့် နောင်ခေတ်ကာလမှ ဟိန်တျန်းမြို့နှင့် တူသွားလေတော့သည်။ ဟဲရှန့်၏ဖခင် ဟဲကျင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သြဇာအာဏာ ရရှိလာပြီးနောက် ဟန်မင်းဆက်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် ဆန္ဒရှိခဲ့၏။ သို့သော်လည်း ယွမ်ရှောက် ဦးဆောင်သော သူ၏ ပညာရှင်အရာရှိ အကြံပေးများက မိန်းမစိုးများသည် ဟန်နန်းတွင်း၏ ကင်ဆာအကျိတ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းရမည်ဖြစ်ကြောင်း အကြံပေးခဲ့ကြသည်။ သို့တိုင်အောင် ဟဲမိသားစုသည် မိန်းမစိုးများ၏ ထောက်ခံမှုကြောင့်သာ အာဏာရလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဟဲကျင်းမှာ တွေဝေသွားပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် ယွမ်ရှောက်က မိန်းမစိုးများကို ခြိမ်းခြောက်ရန် အရပ်ရပ်မှ တပ်ဖွဲ့များကို ခေါ်ယူရန် အကြံပြုခဲ့သည်။ ဤသည်ကို ကြားသောအခါ မိန်းမစိုးများက အသေအလဲ ပြန်လည်ခုခံခဲ့ကြသဖြင့် နန်းတော်တစ်ခုလုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားပြီး ဟဲကျင်း သေဆုံးသွားခဲ့ရ၏။ ထို့နောက် ယွမ်ရှောက်နှင့် သူ၏ ရည်မှန်းချက်ကြီးသော သွေးဆူလွယ်သည့် လူငယ်တစ်သိုက်က တားမြစ်နန်းတော်အတွင်းသို့ တပ်ဖွဲ့များကို ဦးဆောင်ဝင်ရောက်လာပြီး မုတ်ဆိတ်မပါသူမှန်သမျှကို သတ်ဖြတ်ကာ မိန်းမစိုးများကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရေးဟူသော ပညာရှင်ရာရှိများ၏ ကြီးကျယ်သော ဆန္ဒကို နောက်ဆုံးတွင် အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဧကရာဇ်နှင့် ချန်လျိုမင်းသားတို့ကို မိန်းမစိုးများက မန့်တောင်သို့ ပြန်ပေးဆွဲသွားခဲ့သဖြင့် တုံကျိုးကို အောင်ပွဲ၏ အသီးအပွင့်များကို အလွယ်တကူ ခူးဆွတ်ခွင့် ရရှိသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် လက်ရှိ အနောက်ဘက်ဥယျာဉ်တွင် တပ်စွဲထားသော တပ်သားအားလုံးမှာ တုံကျိုး၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ရှိနေကြသည်။ လျန်ပြည်နယ် တပ်သားများ၊ ပမ်းပြည်နယ် တပ်သားများ၊ ဟဲကျင်းနှင့် ဟဲမြောင်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်တပ်ဖွဲ့များနှင့် ယခင် အနောက်ဘက်ဥယျာဉ် တပ်မတော်တို့မှာ ရှုပ်ထွေးပွေလီစွာ ရောနှောနေကြ၏။ တောတွင်းဥပဒေသက ဤနေရာတွင် အထင်းသား ပေါ်လွင်နေပြီး ၎င်း၏ အကြမ်းတမ်းဆုံး ပုံစံဖြင့် လည်ပတ်နေလေသည်။</p> <p>"ငါ ဒီနေရာကို လာရတာက နာမည်ခံသက်သက်ပဲ ဖြစ်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... တုံကျိုးနဲ့ လီရူ... အဲ့ဒီလူယုတ်မာနှစ်ယောက်က ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ စတင်နေတဲ့ပုံပဲ... သူတို့က ငါ့ကို အင်အားအပြည့်ရှိတဲ့ တပ်ဖွဲ့တစ်ခု ပေးမှာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်..."</p> <p>ဟဲရှန့်က သူ၏ ချောမွေ့နေသော မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို ကြံစည်နေသော မြေခွေးအိုကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူနေ၏။</p> <p>ဤနေရာသို့ လာရာလမ်းတွင် ဟဲရှန့်သည် အရှေ့ဟန်မင်းဆက်၏ တပ်ဖွဲ့စည်းပုံအကြောင်းကို ကျန်းလျောင်ထံမှ ကြားသိခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>အရှေ့ဟန်မင်းဆက်၏ တပ်ဖွဲ့စည်းပုံသည် အဓိကအားဖြင့် ချင်မင်းဆက်၏ စနစ်ကို အနည်းငယ် ပြုပြင်မွမ်းမံထားခြင်းဖြစ်ပြီး အောက်ခြေမှ အထက်သို့ ဝူ (ငါးယောက်)၊ ရှီ (ဆယ်ယောက်)၊ သွဲ့ (ငါးဆယ်)၊ ထွင် (တစ်ရာ)၊ ချွီ (တပ်ရင်း)၊ ပု (တပ်မ) နှင့် ယင်း (စစ်စခန်း) ဟူ၍ အဆင့်ဆင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။</p> <p>အဆင့်တစ်ခုစီရှိ လူအရေအတွက်ကို နှစ်နှင့် ငါး အလီများအပေါ် အခြေခံ၍ တွက်ချက်ထား၏။ ဘယ်နှင့် ညာ တပ်ခွဲများအတွက် နှစ် ဖြစ်ပြီး အရှေ့၊ အနောက်၊ ဘယ်၊ ညာနှင့် အလယ် တပ်ခွဲများအတွက် ငါး ဖြစ်သည်။</p> <p>အခြေခံအကျဆုံး တပ်ဖွဲ့မှာ လူငါးဦး ပါဝင်သော ဝူ ဖြစ်ပြီး ဝူကျန်းက ဦးဆောင်သည်။</p> <p>ဘယ်နှင့်ညာ ဝူ နှစ်ခု ပေါင်းစပ်၍ လူဆယ်ဦး ပါဝင်သော ရှီ ကို ဖွဲ့စည်းကာ ရှီကျန်းက ဦးဆောင်၏။</p> <p>အရှေ့၊ အနောက်၊ ဘယ်၊ ညာ၊ အလယ် ရှီ ငါးခု ပေါင်းစပ်၍ လူငါးဆယ် ပါဝင်သော သွဲ့ ကို ဖွဲ့စည်းကာ သွဲ့ရွှိုက်က ဦးဆောင်သည်။</p> <p>ဘယ်နှင့်ညာ သွဲ့ နှစ်ခု ပေါင်းစပ်၍ လူတစ်ရာ ပါဝင်သော ထွင်ကို ဖွဲ့စည်းကာ ထွင်ကျန်းက ဦးဆောင်၏။</p> <p>ချွီ တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းသည့် ထွင် အရေအတွက်မှာ ပုံသေမရှိပေ။ သေးငယ်သော ဖွဲ့စည်းပုံတွင် ဘယ်နှင့်ညာ ထွင် နှစ်ခု ပေါင်းစပ်၍ လူနှစ်ရာ ပါဝင်သော ချွီ အဖြစ် ဖွဲ့စည်းသည်။ အင်အားအပြည့် ဖွဲ့စည်းပုံတွင် အရှေ့၊ အနောက်၊ ဘယ်၊ ညာ၊ အလယ် ထွင် ငါးခု ပေါင်းစပ်၍ လူငါးရာ ပါဝင်သော ချွီ အဖြစ် ဖွဲ့စည်း၏။ ချွီ ကို ချွီကျွင်းဟောက် (သို့မဟုတ်) ကျွင်းဟောက် က ကွပ်ကဲပြီး သူ၏ လက်ထောက်ကို ကျားဟောက် ဟု ခေါ်သည်။</p> <p>ချွီ၏ အထက်တွင် ပုရှိပြီး ၎င်းတွင်လည်း ပုံသေ အရွယ်အစား မရှိချေ။ သေးငယ်သော ဖွဲ့စည်းပုံတွင် ချွီငယ် နှစ်ခု ပေါင်းစပ်၍ လူလေးရာ ပါဝင်သော ပုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသည်။ အင်အားအပြည့် ဖွဲ့စည်းပုံတွင် အရှေ့၊ အနောက်၊ ဘယ်၊ ညာ၊ အလယ် ချွီကြီး ငါးခု ပေါင်းစပ်၍ လူနှစ်ထောင်ငါးရာ ပါဝင်သော ပု အဖြစ် ဖွဲ့စည်း၏။ ပု ကို လက်ထောက်စစ်ရေးအရာရှိက ကွပ်ကဲပြီး သူ၏ လက်ထောက်ကိုယာယီစစ်ဦးစီးအရာရှိ ဟု ခေါ်သည်။</p> <p>ဟဲရှန့်၏ လက်ရှိရာထူးမှာ လက်ထောက်စစ်ရေးတပ်မှူးဖြစ်သည်။ သူ၏ အမြင်တွင် တုံကျိုးနှင့် လီရူတို့က သူ့ကို ဤရာထူးပေးခြင်းမှာ တပ်၏ စိတ်ဓာတ်ကို တည်ငြိမ်စေရန်၊ ဟဲကျင်းနှင့် ဟဲမြောင်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်တပ်ဖွဲ့များ၊ အနောက်ဘက်ဥယျာဉ် တပ်မတော်နှင့် ဗဟိုနန်းတွင်းအစောင့်တပ်တို့ကို တုံကျိုးသည် သဘောထားကြီးသေးကြောင်းနှင့် မျိုးဆက်သစ်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးမည့် လူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သိစေရန် သက်သက်သာ ဖြစ်၏။</p> <p>ထို့ကြောင့် တုံကျိုးနှင့် လီရူတို့ သူ့ကို ဤရာထူး ခန့်အပ်ခြင်းမှာ မျက်နှာပျက်မခံလိုသော ဟန်ပြသက်သက်သာ ဖြစ်သည်ဟု ဟဲရှန့်က ယုံကြည်ထားသည်။ သူ့ကို ကစားရန်အတွက် လူလေးရာပါဝင်သော ပုငယ်လေး တစ်ခု ပေးလိုက်လျှင်ပင် လုံလောက်ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>သို့သော်လည်း ကျန်းလျောင်က ဟဲရှန့်ကို လူနှစ်ထောင်ငါးရာတိတိရှိသော တပ်ဖွဲ့ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသောအခါ ဟဲရှန့်မှာ မေးရိုးပြုတ်ကျမတတ် အံ့သြသွားရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလူနှစ်ထောင်ငါးရာထဲတွင် တစ်ယောက်မှ လျော့နည်းနေခြင်း မရှိသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက သန်မာတက်ကြွပြီး စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေကြသည်။ သူတို့ထဲတွင် အိုမင်း၊ အားနည်း၊ ဖျားနာ၊ မသန်စွမ်း (သို့မဟုတ်) ကိုယ်ဝန်ဆောင်နေသူ တစ်ယောက်မှ မပါဝင်ပေ... ဟင်း... ဤတပ်သားများ အားလုံးက အမျိုးသားများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင် မရှိသည်မှာ သဘာဝကျလှသည်။</p> <p>တုံကျိုးနှင့် လီရူတို့ ဘာတွေများ ကြံစည်နေကြသလဲဆိုတာကို လုံးဝ စဉ်းစား၍မရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခင်က သူသည် ယာယီစစ်ဦးစီးအရာရှိမှ လက်ထောက်စစ်ရေးအရာရှိအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရကြောင်း ကြားရသောအခါ ဝက်ကြီးတုံ ရူးသွားပြီဟု ဟဲရှန့် ထင်ခဲ့မိသည်။ ဟန်မင်းဆက်၏ တပ်ဖွဲ့စည်းပုံကို သိရှိပြီးနောက်တွင်လည်း သူက လူလေးရာ ပါဝင်သော ပုငယ်လေးတစ်ခုကိုသာ ကွပ်ကဲရမည်ဟု ဟဲရှန့်က ယုံကြည်နေဆဲ ဖြစ်၏။ သို့သော် ယခု သူ၏ရှေ့မှ မြင်ကွင်းက သူ့ကို လုံးဝ ဆွံ့အသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>စစ်မြေပြင်တွင်ပင် လူနှစ်ထောင်ငါးရာဆိုသည်မှာ လျစ်လျူရှု၍မရသော အင်အားတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း နားလည်ထားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝက်ကြီးတုံဝက်... မဟုတ်ဘူး... ထိုခွေးကောင် လီရူ... သူ အတိအကျ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ...</p> <p>"ဝမ်... ဝမ်ယွမ်... ငါမြင်တာ မှန်ရဲ့လား... သူတို့အားလုံးက... ငါ့ရဲ့ တပ်သားတွေလား..."</p> <p>ကြောင်တောင်တောင် အခြေအနေတွင် ဟဲရှန့်သည် အနည်းငယ် ကင်းကွာနေသလို ခံစားနေရဆဲဖြစ်ပြီး အိပ်မက်မက်နေသည်ဟုပင် ထင်နေမိသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ကျန်းလျောင်မှာ အနည်းငယ် နောင်တရနေပုံပေါ်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်... နည်းနည်းတော့ နည်းနေတယ်... ဒါပေမဲ့ သခင်လေးရဲ့ ကြီးမားတဲ့ပါရမီနဲ့ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ထောင်သောင်းချီတဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို ကျိန်းသေပေါက် ကွပ်ကဲနိုင်မှာဖြစ်ပြီး ကြီးကျယ်တဲ့ အောင်မြင်မှုတွေနဲ့ ကိုယ်ပိုင်အလုပ်အကိုင်ကို တည်ဆောက်နိုင်မှာပါ..."</p> <p>ကျန်းလျောင်၏ အားပေးနေသော အပြုံးကို ကြည့်ရင်း ဟဲရှန့်က ငတုံးတစ်ယောက်လို ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့်သာ တုံ့ပြန်နိုင်တော့၏။</p> <p>*ညီအစ်ကိုရာ... လူနည်းလွန်းလို့ ငါက ညည်းညူနေတာ မဟုတ်ဘူး... လူများလွန်းလို့ကွ...*</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save