Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၂ )</h2> <h2 style="text-align: center;">ချောမောခန့်ညားသော လူငယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​လူနဲ့ တိရစ္ဆာန်ကြားက အကြီးမားဆုံး ကွာခြားချက်ကတော့ ကိရိယာတန်ဆာပလာတွေကို တီထွင်ဖန်တီးပြီး အသုံးပြုတတ်ခြင်းပဲ ဖြစ်တယ်။</p> <p>​သစ်ကိုင်းခြောက်တွေနဲ့ မီးခတ်ကျောက်တွေကို စုဆောင်းပြီးနောက် လင်းန်က ရှင်းလင်းထားတဲ့ မြေကွက်လပ်ဆီ ပြန်လာခဲ့ပြီး ပေါင်းပင်ပုံပေါ်မှာ ထိုင်ချလိုက်တယ်။</p> <p>​မီးခတ်ကျောက် တစ်တုံးကို ခပ်ပြန့်ပြန့် ကျောက်တုံးတစ်တုံးပေါ် တင်လိုက်ပြီး ညာဘက်လက်က ပိုကြီးတဲ့ မီးခတ်ကျောက်တစ်တုံးကို ကိုင်ကာ ထုချလိုက်တယ်။</p> <p>​ကျောက်ဓားတစ်လက် ဖန်တီးဖို့ဆိုတာ လင်းန်ရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ ဝေဝါးဝါး မှတ်ဉာဏ်လေးတွေပဲ ရှိတယ်။</p> <p>​အကြမ်းဖျင်းပြောရရင်တော့ ထက်မြက်တဲ့ ကျောက်တုံးတစ်တုံးရအောင် ထုဆစ်မယ်၊ သင့်တော်တဲ့ သစ်ကိုင်းတစ်ကိုင်းကို ရွေးမယ်၊ ပြီးရင် ကြိုးနဲ့ ပူးချည်လိုက်မယ်ပေါ့။</p> <p>​ဘယ်လို မီးခတ်ကျောက်မျိုး လိုအပ်လဲ၊ ကျောက်ကွဲစတွေက ဘယ်လောက် အရွယ်အစားနဲ့ အကျယ်အဝန်း ရှိသင့်လဲ၊ ဘယ်လို သွေးယူရမလဲ၊ သစ်ကိုင်းက ဘယ်လောက် တုတ်ပြီး ဘယ်လောက် ရှည်ရမလဲ၊ ချည်နှောင်မယ့်ကြိုးကို ဘယ်လို ဖန်တီးရမလဲ ဆိုတာတွေကိုတော့ လင်းန် မသိပေ။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ကောင်းကင်ဘုံ လက်ရာများ စနစ်က သိနေတယ်လေ။</p> <p>​လင်းန်က လိုအပ်တဲ့ အတွေ့အကြုံမှတ် ရအောင် လုပ်ဖို့ပဲ လိုတာပါ။</p> <p>​"ဒေါက်"</p> <p>​"ကျွတ်ကျွတ်ကျွတ်"</p> <p>​အားပြင်းလွန်းတာကြောင့် လင်းန်ရဲ့ ညာဘက်လက်မောင်းက အနည်းငယ် ထုံကျင်ကိုက်ခဲသွားပြီး လေကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ရတယ်။</p> <p>​ကျယ်လောင်တဲ့ အသံနဲ့အတူ မီးပွင့်တချို့လည်း ထွက်ပေါ်လာတယ်။</p> <p>​[ထုတ်လုပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံ တစ်မှတ် တိုးလာပါသည်]</p> <p>​ထုခံရတဲ့ မီးခတ်ကျောက် မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ အမှုန့်မွမွလေးတွေ ထွက်လာတာကို တွေ့ရတယ်။</p> <p>​လင်းန် ထပ်ပြီး ထုချလိုက်ပြန်တယ်။</p> <p>​ဒေါက်။ ဒေါက်။</p> <p>​[ထုတ်လုပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံ တစ်မှတ် တိုးလာပါသည်]</p> <p>​မီးခတ်ကျောက်က ကွဲထွက်သွားမယ့် အရိပ်အယောင် မပြသေးပေ။</p> <p>​အင်း... အတွင်းပိုင်း အက်ကွဲကြောင်း နည်းတဲ့ မီးခတ်ကျောက်ကွဲစမျိုး လိုအပ်တာကိုး။</p> <p>​ဒေါက်၊ ဒေါက်၊ ဒေါက်။</p> <p>​[ထုတ်လုပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံ တစ်မှတ် တိုးလာပါသည်]</p> <p>​အင်း... မီးခတ်ကျောက်ကွဲစကို လိုအပ်တဲ့ ပုံစံရအောင် ပြန်ပြီး ပုံဖော်ရမယ်။</p> <p>​အတွေ့အကြုံမှတ်တွေ တိုးလာတာနဲ့အမျှ ကျောက်လှံနဲ့ ကျောက်ဓား ဖန်တီးနည်း ဗဟုသုတတွေက သူ့ရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ ပေါင်းစပ်လာတယ်။</p> <p>​လင်းန်က ကွဲကြေနေတဲ့ မီးခတ်ကျောက်စ ဆယ်ခုကျော်ထဲကနေ သင့်တော်မယ့် ဓားသွားပုံစံ ကျောက်စနှစ်ခုကို ရွေးထုတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းထဲက နည်းလမ်းအတိုင်း စတင် ပုံဖော်တော့တယ်။</p> <p>​ဒီနည်းလမ်းက ဓားသွားရဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်နဲ့ ထက်မြက်မှုကို ပိုပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်စေတယ်။</p> <p>​[ထုတ်လုပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံ တစ်မှတ် တိုးလာပါသည်]</p> <p>​အစပိုင်းမှာတော့ လင်းန်ရဲ့ သွေးယူတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက အချိုးမကျဘဲ မီးခတ်ကျောက်စတွေကို ချောမွေ့အောင် မသွေးနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>​တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ကျွမ်းကျင်လာတယ်။</p> <p>​မီးခတ်ကျောက်စရဲ့ အစွန်းက မာကျောပြန့်ပြူးတဲ့ ကျောက်တုံးပေါ်မှာ ပွတ်တိုက်မိပြီး ရွှီးရွှီး ဆိုတဲ့ အသံတွေ ထွက်ပေါ်နေတယ်။</p> <p>​သဲကျောက်နုနုပေါ်မှာ ဓားသွားကို အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ပွတ်တိုက်သွေးယူရင်း လင်းန်ရဲ့ လက်ထဲက မီးခတ်ကျောက်စက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကျောက်ဓားတစ်လက်ရဲ့ ပုံသဏ္ဍာန် ပေါ်လာတော့တယ်။</p> <p>​အခုတော့ လင်းန်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ထက်မြက်ပြီး အရောင်လက်နေတဲ့ မီးခတ်ကျောက် ဓားသွားနှစ်ခုကို သွေးယူနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်တယ်။</p> <p>​တစ်ခုကို ကျောက်ဓားလုပ်ဖို့ သုံးပြီး နောက်တစ်ခုကိုတော့ ကျောက်လှံလုပ်ဖို့ သုံးမှာ ဖြစ်တယ်။</p> <p>​တစ်ခုကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ဓားသွားရဲ့ ထက်မြက်မှုကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်တယ်။</p> <p>​ဒီလောက် ထက်မြက်မှုက လူတစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးသားကို ဖောက်ထွင်းပစ်ဖို့ လုံလောက်တယ်လေ။</p> <p>​အခု သူ့ဆီမှာ မီးခတ်ကျောက် ဓားသွားနဲ့ သစ်ကိုင်းကို ပူးချည်ဖို့ ချည်နှောင်မယ့်ကြိုး လိုအပ်နေပြီ။</p> <p>​လင်းန်က လက်လှမ်းမီရာ မြက်ပင်တချို့ကို ဆွဲနှုတ်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးထဲထည့်ကာ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ စတင် ပွတ်ချေတော့တယ်။</p> <p>​[ထုတ်လုပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံ တစ်မှတ် တိုးလာပါသည်]</p> <p>​[ထုတ်လုပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံ တစ်မှတ် တိုးလာပါသည်]</p> <p>​[ထုတ်လုပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံ တစ်မှတ် တိုးလာပါသည်]</p> <p>​ရှည်လျားတဲ့ မြက်ပင် သုံးလေးပင်က လင်းန်ရဲ့ လက်ထဲမှာ အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေပေမဲ့ ကြိုးတစ်ချောင်းဖြစ်မလာသေးပေ။</p> <p>​ထပ်ခါတလဲလဲ လိမ်ကျစ်နေတာကြောင့် မြက်ပင်တွေက ပုံပျက်သွားပြီး မာကျောမှုလျော့နည်းကာ ပျော့ခွေသွားတယ်။</p> <p>​ဒါကြောင့်လည်း လင်းန်က ရပ်မသွားဘဲ နောက်ထပ် မြက်ပင်တချို့ကို ထပ်နှုတ်ပြီး ဆက်ပွတ်ချေနေတယ်။</p> <p>​သူ့ခေါင်းထဲမှာ မြက်ကြိုးကျစ်တဲ့ ဗဟုသုတတွေ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာတယ်။</p> <p>​မြက်ကြိုးကျစ်တဲ့ နည်းလမ်း အတော်များများ ရှိတယ်။ ရိုးရှင်းတဲ့ နှစ်ပင်လိမ် နည်းလမ်းနဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ချည်နှောင်ဖို့ ပိုပြီး ခိုင်ခံ့တဲ့ သုံးပင်လိမ် နည်းလမ်းတွေ ဖြစ်တယ်။</p> <p>​ရိုးရိုး မြက်ပင်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် တောစပါးမြက်က မြက်ကြိုးကျစ်ဖို့ အကောင်းဆုံးပဲ။</p> <p>​ပေါင်းပင်ပုံထဲမှာ တောစပါးမြက်တွေက အများကြီးပါပဲ။</p> <p>​သူက တောစပါးမြက်တွေ ပေါများလှတဲ့ မြစ်ကမ်းစပ်နားမှာ ရှိနေတာကိုး။</p> <p>​တစ်နာရီ ကြာပြီးနောက်။</p> <p>​မြက်သုံးစည်းကို ကျစ်လစ်စွာ လိမ်ကျစ်ထားတဲ့ တစ်မီတာလောက် ရှည်တဲ့ စပါးမြက်ကြိုးတစ်ချောင်းက သူ့လက်ထဲမှာ ပေါ်လာတယ်။</p> <p>​[ရိုးရှင်းသော မြက်ကြိုး] - ချည်နှောင်ရန်နှင့် ရက်လုပ်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။ ခံနိုင်ရည်အား အကန့်အသတ်ရှိသည်။</p> <p>​လင်းန်က မြက်ကြိုးရဲ့ ထိပ်နှစ်ဖက်ကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကိုင်ကာ အားစိုက်ပြီး အကြိမ်ကြိမ် ဆွဲကြည့်လိုက်တယ်။ ကြိုးက တင်းရင်းတဲ့ အသံလေးပဲ ထွက်လာပြီး ပြုတ်ထွက်သွားမယ့် ဒါမှမဟုတ် ပြတ်တောက်သွားမယ့် အရိပ်အယောင် မပြပေ။</p> <p>​"ဒီလောက် ခိုင်ခံ့မှုက ချည်နှောင်ဖို့အတွက် ကွက်တိပဲ"</p> <p>​သူက မြက်ကြိုးကို ဘေးချထားလိုက်ပြီး ဆက်ကျစ်နေတယ်။</p> <p>​မြက်ကြိုးကျစ်တဲ့ ဗဟုသုတနဲ့ အတွေ့အကြုံ ရှိသွားပြီဖြစ်လို့ ဒုတိယမြောက် ကြိုးက နာရီဝက်လောက်ပဲ အချိန်ယူရတော့တယ်။</p> <p>​မြက်ကြိုး ကျစ်ပြီးသွားတာနဲ့ လင်းန်က စင်တီမီတာ ဆယ်ဂဏန်းလောက်ရှည်တဲ့ သစ်ကိုင်းတစ်ကိုင်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး မီးခတ်ကျောက် ဓားသွားနဲ့ စတင် ပုံဖော်တော့တယ်။</p> <p>​ထက်မြက်တဲ့ ဓားသွားနဲ့ ကျစ်ပြီးသား မြက်ကြိုးတွေ ရပြီဖြစ်လို့ သူ့အတွက် သင့်တော်တဲ့ ဓားရိုးနဲ့ လှံရိုးတွေ လိုအပ်နေတယ်။</p> <p>​ကျောက်ဓား ဖန်တီးခဲ့တဲ့ မှတ်ဉာဏ်အတိုင်း လင်းန်က တပ်ဆင်ဖို့အတွက် အထစ်လေးတွေ စတင် ထွင်းထုတော့တယ်။</p> <p>​[ထုတ်လုပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံ တစ်မှတ် တိုးလာပါသည်]</p> <p>​[ထုတ်လုပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံ တစ်မှတ် တိုးလာပါသည်]</p> <p>​လင်းန်ရဲ့ လက်တွေက မြက်ကြိုး၊ သစ်ကိုင်းနဲ့ ဓားသွားကြားမှာ အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေတယ်။</p> <p>​ကျောက်ဓားရဲ့ ကျောဘက်မှာ အထစ်တိမ်တိမ်လေး တစ်ခု ထွင်းလိုက်ပြီး ဓားရိုးကို အဲဒီအထစ်ထဲ မြှုပ်ကာ ကြိုးနဲ့ သေချာ ချည်နှောင်လိုက်တယ်။</p> <p>​ကံမကောင်းတာက ပိုပြီး ခိုင်ခံ့သွားအောင် ကပ်ဖို့ သစ်စေးလို ကော်အမျိုးအစား မရှိတာပါပဲ။</p> <p>​အရင်ကလိုပါပဲ၊ လင်းန်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက အစပိုင်းမှာ အချိုးမကျပေမဲ့ တဖြည်းဖြည်း ချောမွေ့လာပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ကျွမ်းကျင်လာတော့တယ်။</p> <p>​ဓားသွား အရှည် စင်တီမီတာ နှစ်ဆယ်လောက်ရှိတဲ့ ကျောက်ဓားတစ်လက် လင်းန်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ပေါ်လာတယ်။</p> <p>​[ရိုးရှင်းသော ကျောက်ဓား] - ဖြတ်တောက်ရန်၊ အမဲလိုက်ရန်၊ ကာကွယ်ရန် စသည်တို့အတွက် အသုံးပြုနိုင်သည်။ ထက်မြက်မှု အကန့်အသတ်ရှိသည်။</p> <p>​လင်းန်က ကျေနပ်အားရစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် မီးခတ်ကျောက် ဓားသွားတစ်ခုကို ကောက်ကိုင်ကာ ပူးချည်လိုက်ပြန်တယ်။</p> <p>​အရင်က ရခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကြောင့် လင်းန်ရဲ့ ချည်နှောင်မှု စွမ်းရည်တွေက ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်လာတယ်။</p> <p>​[ရိုးရှင်းသော ကျောက်လှံ] - အမဲလိုက်ရန်၊ ကာကွယ်ရန်၊ ကင်းထောက်ရန် စသည်တို့အတွက် အသုံးပြုနိုင်သည်။ ထက်မြက်မှု အကန့်အသတ်ရှိသည်။</p> <p>​လက်ထဲက ကျောက်လှံကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လင်းန်က အချက်အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းကြည့်လိုက်တယ်။ ကျောက်လှံက တစ်မီတာကျော် ရှည်လျားပြီး အရှည်အဆနဲ့ အလေးချိန်က ကွက်တိဖြစ်ကာ အချိန်အကြာကြီး ကိုင်ထားရင်တောင် လက်ညောင်းမှာ မဟုတ်ပေ။</p> <p>​ဒီအရာတွေအားလုံး ပြီးစီးသွားတဲ့အခါ။</p> <p>​လင်းန်က ညာဘက်လက်မှာ ကျောက်ဓားကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အနီးနားက မြက်ခင်းပြင်ဆီကို ခိုင်မာတဲ့ ခြေလှမ်းတွေနဲ့ လျှောက်သွားခဲ့တယ်။</p> <p>​မြေသားအနံ့ သယ်ဆောင်လာတဲ့ လေက တိုက်ခတ်သွားတာကြောင့် မြက်ပင်တွေက ချမ်းတုန်နေသလို ယိမ်းထိုးသွားကြတယ်။</p> <p>​ကျောက်ဓားရဲ့ အကူအညီကြောင့် လင်းန် မြက်ရှင်းရတာ ပိုမြန်လာပြီး အလုပ်တွင်လာတယ်။</p> <p>​အရင်က လက်ဗလာနဲ့ဆို နှစ်နာရီအတွင်းမှာ စတုရန်းမီတာ ဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲ ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့တယ်။</p> <p>​အခု နောက်ထပ် နှစ်နာရီ ကြာသွားတဲ့အခါ လင်းန် ခြေရာအောက်က မြေကွက်လပ်က စတုရန်းမီတာ ငါးဆယ် ခြောက်ဆယ်လောက်အထိ ကျယ်ဝန်းနေပြီ ဖြစ်တယ်။</p> <p>​ကျောက်ဓား ရှိလာတဲ့အတွက် သူ့ရဲ့ အလုပ်လုပ်နိုင်စွမ်းက ငါးဆလောက်ကို တက်လာခဲ့တယ်။</p> <p>​မြေရိုင်းပြင်က မြက်တွေက အရမ်းရှည်ပြီး သူ့ရဲ့ ဒူးခေါင်းလောက်အထိ ရောက်နေတယ်။ နေ့ဘက်ဆို ကိစ္စမရှိပေမဲ့ ညဘက်ဆိုရင်တော့ အဲဒီအထဲမှာ အန္တရာယ်တွေ ကျိန်းသေ ခိုအောင်းနေနိုင်တယ်။</p> <p>​စတုရန်းမီတာ ငါးဆယ် ခြောက်ဆယ်လောက် ကျယ်ဝန်းတဲ့ နေရာဆိုရင် အန္တရာယ် မရောက်လာခင် သူ တုံ့ပြန်ဖို့ အချိန်လုံလောက်ပြီ ဖြစ်တယ်။</p> <p>​ကောင်းကင်ယံ မှောင်မိုက်လာတာနဲ့အမျှ အာခေါင်တွေ ခြောက်သွေ့ပြီး ချွေးတွေ ရွှဲနှစ်နေတဲ့ လင်းန်က ရပ်တန့်လိုက်တယ်။</p> <p>​သူက မြို့စားကြီး ဒူးကားရဲ့ တရားမဝင် သားဖြစ်ပေမဲ့ တကယ့် မူးရာမတ်ရာ အထက်တန်းလွှာ တစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p>​ငယ်ငယ်ကတည်းက အထည်အလိပ်လုပ်သား ဖြစ်တဲ့ မိခင်နဲ့အတူ နေထိုင်ခဲ့ရသူပါ။</p> <p>​အသက်ဆယ့်ငါးနှစ်ရောက်လို့ မိခင်သေဆုံးသွားတဲ့ အချိန်မှသာ သူရဲ့ အစစ်အမှန် ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားကို သိခဲ့ရတာ ဖြစ်တယ်။</p> <p>​အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ဖို့ ငယ်ငယ်ကတည်းက အလုပ်လုပ်ခဲ့ရတာကြောင့် သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားက နို့နဲ့ ပေါင်မုန့် စားပြီး ကြီးပြင်းလာတဲ့ အထက်တန်းလွှာ ကလေးတွေထက် မညံ့တဲ့အပြင် ပိုလို့တောင် အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာသေးတယ်။</p> <p>​အသက်ဆယ့်ငါးနှစ်မှာတင် အရပ်က ၁ ဒသမ ၈ မီတာအထိ ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး တောင့်တင်းခိုင်မာတဲ့ ကြွက်သားတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ရှိနေတယ်။</p> <p>​တိုတောင်းတဲ့ ဆံပင်မည်းမည်းအောက်မှာ ဓားနဲ့ ထွင်းဆစ်ထားသလို ပီပြင်တဲ့ မျက်နှာပေါက်၊ ဓားလို ထက်မြက်တဲ့ မျက်ခုံးနဲ့ ကြယ်ရောင်လို တောက်ပတဲ့ မျက်လုံးတွေ ရှိပြီး... အညစ်အကြေးခံတဲ့ အပြာနုရောင် သိုးမွေးကြမ်း ဝတ်ရုံနဲ့ ဘောင်းဘီကို ဝတ်ဆင်ထားတယ်။</p> <p>​တကယ့်ကို ချောမောခန့်ညားတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ပါပဲ။</p> <p>​တောင့်တင်းပြီး ချောမောတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ဆိုပေမဲ့လည်း ပင်ပန်းပြီး ရေဆာတတ်တာပါပဲ။</p> <p>​ကျောက်ဓားကို ခါးပတ်မှာ ထိုးသိမ်းလိုက်ပြီးနောက် လင်းန်က လှံရှည်ကို ကိုင်ကာ အနီးနားက မြစ်ဆီကို လျှောက်သွားခဲ့တယ်။</p> <p>​လမ်းလျှောက်နေရင်း ရှေ့က လမ်းကြောင်းကို စူးစမ်းဖို့ လှံကို ဝှေ့ယမ်းသွားတယ်။</p> <p>​ဒီမြေရိုင်းပြင်မှာ မြစ်နဲ့ ရေအရင်းအမြစ်ဆီ နီးကပ်လာလေလေ အန္တရာယ် ပိုများလေလေပါပဲ။</p> <p>​လင်းန် ခန့်မှန်းထားတဲ့အတိုင်းပဲ မီတာ ဆယ်ဂဏန်းလောက်တောင် မလျှောက်ရသေးခင် ထူးဆန်းပေမဲ့ ရင်းနှီးနေတဲ့ အသံတစ်ခု သူ့နားထဲ ဝင်လာတယ်။</p> <p>​တရှဲရှဲ...။</p> <p>​အဲဒါက မြွေမြီးတစ်ချောင်း ဘေးနားက မြက်ပင်တွေကို ပွတ်တိုက်ပြီး သတိပေးနေတဲ့ အသံပါပဲ။</p> <p>​ကာရက်ဒီ အင်ပါယာမှာ သမပိုင်း ပင်လယ်ရေကြောင်း ရာသီဥတုရှိပြီး နွေဦးပေါက်လာတာနဲ့အမျှ မြွေတွေက ဆောင်းခိုရာကနေ နိုးထလာကြပြီ ဖြစ်တယ်။</p> <p>​လင်းန်ရဲ့ အကြည့်တွေက အသံထွက်လာရာဆီ လိုက်သွားပြီး ရှေ့က မြက်ခင်းထဲကို အမြန် ရှာဖွေလိုက်တယ်။</p> <p>​စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူ့ရဲ့ အကြည့်တွေက ရှေ့ဘယ်ဘက်ဆီကို စူးစိုက်သွားတယ်။</p> <p>​ခပ်နိမ့်နိမ့် မြက်ခင်းပေါ်မှာ နက်ရှိုင်းတဲ့ အကွက်တွေပါတဲ့ မီးခိုးရောင် ကိုယ်လုံးတုတ်တုတ်နဲ့ ထင်ရှားတဲ့ တြိဂံပုံ ခေါင်းတစ်လုံး ရှိနေတယ်။</p> <p>​ခေါင်းကို မော့ထားပြီး သွေးရောင် လျှာတစ်ချောင်းက အဆက်မပြတ် ထွက်လိုက်ဝင်လိုက် လုပ်နေကာ ဘဲဥပုံ ဒေါင်လိုက် သူငယ်အိမ်တွေက လင်းန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေတယ်။</p> <p>​[မြွေပွေး] - အဆိပ်ပြင်းထန်သည်။ မြွေသားတွင် အရည်အသွေးမြင့် ပရိုတင်း၊ အဆီနှင့် အခြား အာဟာရဓာတ်များ ပါဝင်သည်။</p> <p>​လင်းန်ရဲ့ နှလုံးသားငယ်လေးက မနေနိုင်ဘဲ တင်းကျပ်သွားတော့တယ်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">​ ***</p>


Save