Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၃၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒဏ္ဍာရီများ ဆင်းသက်လာခြင်း၊ နတ်ဘုရားတို့၏ လက်ချက်၊ အထွတ်ထိပ်သတ်တိုက်ပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​"တောက်... သေနာကောင် ဦးလေးသုံး နဲ့ ဦးလေးလေး တို့ကတော့ ငါ့ကို ဒီထောင်ယွမ်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှာ အသေခံခိုင်းပြီး လက်ဝါးကြီးအုပ်ဖို့ ကြံနေကြတာပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ငါ့ကို အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်သွားစေချင်ပုံ မရဘူး "</p> <p>​"ဒီလောက် ထိတ်လန့်ဖို့ကောင်းတဲ့ အခက်အခဲမျိုးကို ဘယ်သူကများ ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာလဲကွ "</p> <p>​ကျန်းဝေ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုအတွေးဝင်လာပြီးနောက် မည်သို့မျှ ထိန်းချုပ်၍မရတော့ဘဲ ဖြစ်ပျက်သမျှ အပြစ်အားလုံးကို အိမ်ရှိ ဦးလေးသုံး နှင့်ဦးလေး လေး တို့အပေါ်၌သာ ပုံချနေမိတော့သည်။</p> <p>​ရုတ်တရက်</p> <p>​ကျန်းဝေ၏ မျက်စိရှေ့တွင် စူးရှတောက်ပလှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံသွားရာ မျက်စိပင် မဖွင့်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>​သူ၏ ဘေးနားတွင် အရပ်၆ မီတာခန့် မြင့်မားသော လူသားကြီးတစ်ဦး ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။</p> <p>တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် မျက်နှာကို သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရချေ။</p> <p>​ကျန်းဝေ တစ်ယောက် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားတော့သည်။</p> <p>"ဒါ... ဒါ ချောင်ချောင်တာအိုဆရာ မဟုတ်လား"</p> <p>​သူ အံ့ဩလို့မဆုံး ဖြစ်နေမိသည်။</p> <p>ထိုမျှအထိ အသက်ရှူရပ်မတတ် ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော တည်ရှိမှုကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် သူသည် လေကိုပင် ပြင်းပြင်းမရှူရဲပါ။</p> <p>သို့သော် ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော လူသားကြီးမှာမူ ရှေးဟောင်းလက်ရာပါသော လေးကြီးတစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။</p> <p>​ထိုလေးကြီးကို ထုတ်ယူလိုက်သည့် ခဏမှာပင် ကျန်းဝေသည် ထိုသူ၏ ရုပ်သွင်ကို နောက်ဆုံးတွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရတော့သည်။</p> <p>​"အမေရေး... တကယ်ကြီး ချောင်ချောင်တာအိုဆရာပါလား"</p> <p>​လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြွက်သားများမှာ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် အားအင်များကို ပြသနေသည်။</p> <p> ဖုန်းနတ်ဘုရားလေး  ကို သူ၏လက်ဖြင့် လပြည့်ဝန်းအလား တင်းနေအောင် ဆွဲလိုက်ရာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ပူပြင်းလှသော အလင်းမြားတစ်စင်း ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>​သူ၏ မျက်နှာပေးမှာ တည်ကြည်အေးစက်နေပြီး မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း အေးစိမ့်နေသည်။</p> <p>ရှေးဦးကာလမှ လူသားတို့၏ ဘုရင် တစ်ပါး ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>သူသည် ထိုထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ရှေးဦးကာလမှ ပြတ်တောက်နေသော လက်ဝါးကြီးနှင့် တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဝူး... ဒိန်း</p> <p>​ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>အလင်းမြားသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး နိုးထလာနေသော ထိုထိတ်လန့်ဖွယ် လက်ဝါးကြီးပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားတော့သည်။</p> <p>​ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် စူးရှသော လေဖိအားလှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး မီးပွားများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားသည်။</p> <p>ထိုမြင်ကွင်းမှာ လူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို အလွန်ပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေသည်။</p> <p>​ထိုထိတ်လန့်ဖွယ် လက်ဝါးကြီး၏ အရှိန်အဝါမှာ ရုတ်တရက် အနည်းငယ် လျော့ကျသွားလေသည်။</p> <p>​လီယန်ချူသည် လေးကြိုးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲထားပြီး သူ၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ ကြွက်သားများမှာ အဖုအထစ်များဖြင့် ကျစ်လျစ်နေသည်။</p> <p>သူ၏ ကျောဘက်တွင် နဂါးကြီးတစ်ကောင် ရှိနေသကဲ့သို့ပင် သွေးနှင့် အသက်ဓာတ်များမှာ ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသည်။</p> <p>​ဒိန်း</p> <p>​လက်ဝါးကြီးမှာ အလင်းမြား ထပ်မံထိမှန်သွားပြန်ရာ အထက်သို့ တက်လာနေသော အရှိန်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း တန့်သွားတော့သည်။</p> <p>ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံများ ဟိန်းထွက်နေပြီး ထောင်ယွမ်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများကို လှမ်းကြည့်မိစေသည်။</p> <p>​"ဒါ နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲက နတ်ဘုရားတွေရဲ့ လက်ချက်လား "</p> <p>​သူတို့အချို့မှာ စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာကြသည်။</p> <p>အကယ်၍ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကသာ လက်ဖျားခါလောက်သော စွမ်းအားဖြင့် တိုက်ခိုက်နေခြင်းဖြစ်ပါက ထိုရှေးဟောင်း တားမြစ်ချက်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရန် သေချာပေါက် အခွင့်အရေး ရှိပေလိမ့်မည် ၎င်းမှာ အားတက်ဖွယ်ရာ သတင်းကောင်းတစ်ခုပင်။</p> <p>​လူတိုင်းမှာ နတ်ဘုရားတို့၏ ကံထူးမှုကို ရှာဖွေရန်၊ ထာဝရအသက်ကို ရယူရန်နှင့် မှော်လက်နက် ရတနာများကို ရှာဖွေရန် ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်ပြီး အသေခံရန် ရောက်လာကြခြင်း မဟုတ်ပေ</p> <p>​အကယ်၍ ထိုထိတ်လန့်ဖွယ် လက်ဝါးကြီးသာ အပြည့်အဝ နိုးထလာပါက ဒီတစ်ခေါက် ထောင်ယွမ်ရှန်း ခရီးစဉ်၏ ခက်ခဲမှုမှာ အကန့်အသတ်မရှိ မြင့်တက်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>၎င်းမှာ မည်သူမျှ မြင်တွေ့လိုသော အခြေအနေမျိုး မဟုတ်ချေ။</p> <p>​လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်လှသော လျှပ်စီးတန်းများကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိချေ။</p> <p>သူ၏ အမြင်တွင် လက်ဝါးကြီးတစ်ဖက်မျှသာ ဖြစ်ပြီး မည်မျှပင် တန်ခိုးကြီးပါစေ ကောင်းကင်ကြီးကို မှောက်လှန်ပစ်နိုင်မည်တဲ့လား</p> <p>​တိုက်လို့ နိုင်မနိုင်ဆိုသည်မှာ စွမ်းရည်ပြဿနာ ဖြစ်သော်လည်း၊ တိုက်ရဲ မတိုက်ရဲဆိုသည်မှာ စိတ်ဓာတ်ပြဿနာ ဖြစ်သည်။</p> <p> အရင်ဆုံး ချလိုက်ဖို့သာ လိုသည်။</p> <p>​ဖုန်းနတ်ဘုရားလေး ၏ စွမ်းအားမှာ ကြီးမားလှပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ လေနတ်ဘုရား၏ လက်နက်ဖြစ်သည့်အတိုင်း ၎င်း၏ စွမ်းဆောင်ရည် အကန့်အသတ်မှာ အလွန်မြင့်မားလှသည်။</p> <p>အကယ်၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသက်သက်ဖြင့်သာ အသုံးပြုမည်ဆိုလျှင် မော်ရှန်းတောင်မှ တာအိုဆရာလေး ဟုန်ပိုင်ဝေ ကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံဆင့်မျိုးပင် လေးငါးကြိမ်ထက် ပို၍ မပစ်နိုင်ပါ။</p> <p>​သို့သော် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ခွန်အားနှင့် သံမဏိကဲ့သို့ ကျစ်လျစ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် လီယန်ချူအတွက်မူ ထိုလေးမှာ အမြင့်ဆုံး စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်သည့် လက်နက် ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> သူသည် မြားတစ်စင်းပြီး တစ်စင်း၊ မရပ်မနား ဆွဲပစ်နေပြီး ထိုအရှိန်မှာ မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် ဘေးရှိ ကျန်းဝေ၏ မျက်လုံးများပင် လိုက်မကြည့်နိုင်တော့ပါ။</p> <p>​ဒိန်း</p> <p>ဒိန်း</p> <p>​ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခ ကျရောက်လာသကဲ့သို့ပင် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးများက ထောင်ယွမ်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည် မီးလျှံများ ကောင်းကင်ယံအနှံ့ ပြန့်ကျဲသွားရာ ကောင်းကင်ကြီးမှာပင် အပေါက်တစ်ခု ဖြစ်သွားသယောင် ထင်မှတ်ရသည်။</p> <p>​မှင်အိုး မှောက်ကျထားသကဲ့သို့ နက်မှောင်နေသော အမှောင်ထုကြီးမှာလည်း မည်သည့်အရာကမျှ ဖယ်ရှား၍ မရနိုင်သကဲ့သို့ ရှိနေသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ အချက်ပေါင်းများစွာ အထိမှန်ကာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ကုန်တော့သည်။</p> <p>​ထိုလက်ဝါးကြီးမှာ ယခုအချိန်တွင် အပြည့်အဝ နိုးထလာခြင်း မရှိသေးပါ။</p> <p>သို့သော် ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိတ်လန့်ဖွယ် အရှိန်အဝါမှာပင် ဒုတိယအဆင့် ယင်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူများကို ပြန်လည်ခုခံလိုစိတ် ပျောက်ဆုံးသွားစေရန် လုံလောက်လှသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ၎င်းသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းရှိ မည်သူ့ကိုမဆို အလွယ်တကူ ရိုက်ချေဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p>ဘယ်လို မှော်လက်နက်၊ ဘယ်လို အကာအကွယ် ဒိုင်းလွှားမျိုးကမှ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>​သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ ပြင်းထန်လှသော အဝေးပစ် မှော်လက်နက်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံနေရတော့သည်။</p> <p> ဖုန်းနတ်ဘုရားလေး မှ အလင်းမြားများမှာ ထိုထိတ်လန့်ဖွယ် လက်ဝါးကြီးပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် ကျရောက်နေသဖြင့် လက်ဝါးကြီးမှာ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ အရိုက်ခံနေရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p>​မြားတစ်စင်းချင်းစီက ၎င်းကို ခဏတာသာ တားဆီးနိုင်သော်လည်း၊ လီယန်ချူ၏ လေးဆွဲသော လက်မှာ အလွန်မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် ကျန်းဝေပင် သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရတော့ပါ။</p> <p>​စဉ်းစားကြည့်လျှင် တိုက်ပွဲစတင်ချိန်မှ ယခုအချိန်အထိ မည်မျှ ပြင်းထန်လှသော အလင်းမြားများ ထိုလက်ဝါးကြီးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီနည်း။</p> <p>​"ဒါ... နတ်ဘုရားနဲ့ လူသားတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲလား"</p> <p>​နန်းတွင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လှပသည့် အမျိုးသမီးကြီး၊ အမှန်စင်စစ် ချိကဲဘက်ဂိုဏ်း မှ စူးတုကောင်းကင်ဘုရင် မှာလည်း တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>​ထိုကဲ့သို့ တာအိုကျင့်စဉ်များ ပျောက်ကွယ်ပြီး လောကကြီးတွင် သံခြေကျင်းများ ခတ်နှိပ်ခံထားရသည့် ခေတ်ကြီး၌ ယန်ဝိညာဥ်  အဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။</p> <p>သူမကဲ့သို့ ဝါရင့် ယင်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရှိသူပင်လျှင် ယန်ဝိညာဥ် အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မည့် လမ်းစကို လုံးဝ ရှာမတွေ့နိုင်သေးချေ။</p> <p>​ယခုအခါ ထိုမျှအထိ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် စူးတု၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။</p> <p>​"ပျက်သုဉ်းလုဆဲဆဲ အခြေအနေကို ပြန်လည်ဆယ်တင်ပြီး၊ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာမယ့် မိစ္ဆာဆိုးကို နှိမ်နင်းနေတာပါလား... တကယ် အံ့ဩဖို့ ကောင်းတယ်"</p> <p>​စူးတု၏ မျက်ဝန်းများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပလာသည်။</p> <p>​သူမသည် မူလကပင် အမှားအမှန် ခွဲခြားရခက်သော်လည်း စည်းကမ်းကြီးလွန်းသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p> ယခုအခါ ထောင်ယွမ်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းရှိ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ကြီးမားလှသော တန်ခိုးတော်ဖြင့် ရှေးဟောင်းတားမြစ်ချက်ကြီးကို နှိမ်နင်းနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ သူမသည် အသက်ရှူပင် ရပ်တန့်သွားမိကာ အလွန်ပင် အားကျမိတော့သည်။</p> <p>ထိုနတ်ဘုရားစွမ်းအားကို အသုံးပြုနေသူမှာ မိမိသာ ဖြစ်လိုက်ပါစေဟုပင် ဆုတောင်းနေမိသည်။</p> <p>​ထိုကမ္ဘာကျော် တိုက်ပွဲကြီးမှာ မည်သည့် နိမိတ်မျှ မပြဘဲ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း လူတိုင်း၏ အာရုံကို ထိုနေရာသို့ ဆွဲဆောင်ထားလေသည်။</p> <p> သူတို့သည် နတ်ဘုရားက ထိုရှေးဟောင်း ထိတ်လန့်ဖွယ် လက်ဝါးကြီးကို နှိမ်နင်းနိုင်မနိုင်ကို အသက်ရှူပင် မဝဘဲ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>၎င်းမှာ သူတို့၏ ရှေ့ဆက်မည့် ခရီးလမ်း ဘေးကင်းမကင်းကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည့်အရာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>​ဒိန်း</p> <p>ဒိန်း</p> <p>​ထိုထိတ်လန့်ဖွယ် လက်ဝါးကြီး၏ နိုးထလာမှုမှာ ဤကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိလောက်အောင် ပြင်းထန်သော နည်းလမ်းဖြင့် လုံးဝ အနှိမ်နင်းခံလိုက်ရပြီး ၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း ဆက်တိုက် ကျဆင်းလာတော့သည်။</p> <p>​ထိုစဉ် လက်ဝါးကြီးပေါ်မှ အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ထိုအသံမှာ ကောင်းကင်လွှမ်းမည့် နာကြည်းမှုများနှင့် မကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>​လက်ဝါးကြီးသည်  ဖုန်းနတ်ဘုရားလေး ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို လုံးဝ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးမည့်၊ ကမ္ဘာကြီးကို ချေမှုန်းမည့် အရှိန်အဝါဖြင့် အားကုန် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p>​ကျန်းဝေ တစ်ယောက်တော့ သူ့ကိုယ်သူ သေပြီဟု မှတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုအောက်မှ မည်သူမျှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု သူ ထင်မြင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​"လာစမ်း"</p> <p>​လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များ ဆူဝေနေသည်။</p> <p> သူသည် ဖာ့ထျန်းရှန့်တီ ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး မီးနတ်မင်း အမိန့်တော်ပြန် တော်ဖူ အတွင်းသို့ သူရဲ့    ဝိညာဥ်စွမ်းအားများကို တိုက်ရိုက် သွန်းလောင်းလိုက်တော့သည်။</p> <p>​ဒိန်းခနဲ ကျယ်လောင်လှသော အသံကြီးနှင့်အတူ ရှေးဟောင်းကာလမှ မြင့်မြတ်လှသော အရှိန်အဝါများ ပြန့်နှံ့သွားလေသည်။</p> <p>လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး အသက်ရှူပင် မှားသွားကြသည်။</p> <p>​ခေါင်းသုံးလုံး၊ လက်ခြောက်ဖက်နှင့် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားကြီးတစ်ပါး ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။</p> <p>သူ၏ လက်ထဲတွင် အသီးသီး ဆုပ်ကိုင်ထားသည်မှာ ကျောက်ထျန်းတံဆိပ်၊ နဂါးငါးပါးစက်ဝိုင်း၊ မီးကျီးကန်းတစ်သောင်းအိုး၊  မီးလျှံဓား  နှင့် မိုင်တစ်သောင်း တိမ်တိုက်မီးလျှံ တို့ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>​"ဒါ... ဒါ မီးနတ်ဘုရား ပဲ "</p> <p>​နောက်ခံအင်အား ကြီးမားပြီး လျှို့ဝှက်လှသော လူငယ်လေးသည် ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။</p> <p> သူ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေရသည်။</p> <p>​"တကယ်ကြီး ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ  ဒါက နတ်ဘုရား ရှဲ့ကျန်းရန် ရဲ့ နယ်မြေ မဟုတ်လား ဘာလို့ မီးနတ်ဘုရားကြီးရဲ့ ကိုယ်ပွား က ပေါ်လာရတာလဲ"</p> <p>​မက်မွန်ကိုင်းကို ကိုင်ကာ နဂါးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ရှဲ့ကျန်းရန် ပေါ်လာလျှင်ပင် ထိုလူငယ်လေးမှာ ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်မိမည် မဟုတ်ပါ။</p> <p>သို့သော် ယခု ပေါ်လာသည်မှာ ပိုမို ရှေးကျလှသော မီးနတ်ဘုရား ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p>ကိုယ်ပွား မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက ထိုလူငယ်လေးကို အလွန်ပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။</p> <p>​"ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလာပြီပဲ "</p> <p>လူငယ်လေး၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာသည်။</p> <p>​ထိုအရာမှတစ်ဆင့် ရှည်လျားလှသော အချိန်ကာလအတွင်း မြုပ်ကွယ်သွားခဲ့သည့် ဒဏ္ဍာရီများ ပြတ်တောက်သွားရသည့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှာတွေ့နိုင်မလား။</p> <p>​တာ့ရှန်းကော်ကျောင်း  မှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူငယ်မှာမူ သူ၏ မျက်မှောင်များ တွန့်သွားပြီး သူ၏ ကျောဘက်တွင် ရွှေရောင်အလင်းစက်ဝိုင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။</p> <p>၎င်းမှာ သူ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မိသည့် အမူအရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>​"မီးနတ်ဘုရားရဲ့ ကိုယ်ပွားလား"</p> <p>ထိုလူငယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ငါနဲ့ အမျိုးအစားတူတဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက် ဒီနတ်ဘုရားနယ်မြေထဲ ရောက်နေတာလား "</p> <p>​သူ၏ ကျောဘက်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းစက်ဝိုင်းမှာ ကြီးမားလှသော မဟာယာနဗုဒ္ဓတရားတော်၏ အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး လူသားလောကရှိ သူတော်စင်တစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။</p> <p>သူသည် အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ ကောင်းကင်ယံကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေလေသည်။</p> <p>​မီးနတ်ဘုရား ကိုယ်ပွား ဆင်းသက်လာပြီးနောက် ထိုလက်ဝါးကြီး၏ ထိတ်လန့်ဖွယ် ရှေးဟောင်း အရှိန်အဝါများမှာ ချက်ချင်းပင် နှိမ်နင်းခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save