ထိုအဘိုးကြီးနှစ်ဦးမှာ ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်ရေးအတတ်ကို လေ့ကျင့်ထားကြသူများဖြစ်ပြီး ညီအစ်ကိုအရင်းများဖြစ်သဖြင့် စိတ်ချင်းဆက်နွှယ်နေကြရာ သူတို့၏ မှော်အတတ်စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။
ဗုန်
သူတို့နှစ်ဦး၏ ခါးမှ လျှော်ကြိုးများမှာ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လေထုကို ရိုက်ခတ်မိသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ပင် ကျယ်လောင်လှသည်။
ဤသည်မှာ ဟင်္သာပြဒါးနှင့် ကြက်ဖသွေးတို့တွင် စိမ်ထားပြီး၊ မြေအောက်မီးတောက် အနှစ်သာရများကို စုပ်ယူထားသည့် အလောင်းချည်နှောင်ကြိုး များ ဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော ရက်စက်လှသည့် အလောင်းကောင်များအတွက် အလွန်ပင် နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်းရှိသော လက်နက်များ ဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် ထိုခန္ဓာကိုယ်တစ်ပိုင်းသာရှိသော တာအိုဆရာကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။
ထိုတာအိုဆရာက သစ်စိမ်းကိုင်း တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ထက်မြက်လှသော အရှိန်အဝါများက လေထုကို ပိုင်းဖြတ်သွားလေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သန့်စင်သောယန်အရှိန်အဝါများ ပျံ့နှံ့လာသည်။
၎င်းမှာ သာမန်အလောင်းကောင်များ၏ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်မျိုး မဟုတ်ဘဲ တောက်ပဖြောင့်မတ်လှသော တာအိုဘာသာ၏ မှော်အတတ်များပင် ဖြစ်နေသည်။
အဘိုးကြီးနှစ်ဦး စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်နှင့် ကျန်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။
စုစုပေါင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ဆယ်ကျော်ခန့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြရာ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။
ထိုတာအိုဆရာတစ်ပိုင်း၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ရွှေရောင်မီးလျှံများ တောက်လောင်လာပြီး လက်ထဲရှိ သစ်စိမ်းကိုင်းမှာ ရုတ်တရက် ဧရာမ ဓားကြီးတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဝုန်း
ဦးခေါင်းခွံများ ဆွဲထားသည့် အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ကိုယ်တော်ကြီးတစ်ဦးမှာ ထိုဓားကြီး၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။
သူ၏ ဦးခေါင်းခွံများ ကွဲအက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခါးအလယ်မှ ပြတ်တောက်သွားရကာ အူများနှင့် ကလီစာများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိတ်ကျလာပြီး ချက်ချင်းပင် အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။
ထိုမျှ မြန်ဆန်ပြီး ပြတ်သားလှသော သတ်ဖြတ်မှုကြောင့် လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားကြရသည်။
ဝဝဖိုင့်ဖိုင့်နှင့် ကိုယ်တော်ကြီးတစ်ဦးမှာမူ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်နေသော်လည်း ဆေးဖော်စပ်အိုးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လောဘရိပ်များ တောက်ပလာသည်။
သူသည် ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ အသူရာ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားကြီးမှာ ဆေးဖော်စပ်အိုးဆီသို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
"လမ်းမှားတာအိုကိုယ်တော်...ဖြတ်ခုတ်ဖို့ မကြံနဲ့ "
ကျင့်ကြံသူများက ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်ကြသည်။
ထိုအခါ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားပေါင်းများစွာ တောက်လောင်လာပြီး အရှိန်အဝါများမှာ ထိတ်လန့်စရာပင်။
လက်ထဲတွင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းတံပိုး ကို ကိုင်ထားသည့် လျှို့ဝှက်ဂိုဏ်း၏ စောင့်ရှောက်ရေးနတ်မင်း၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြေလျှိုးနတ်ဘုရား၊ အရေခွံခွာဓားကို ကိုင်ထားသည့် ယက္ခဘုရင်၊မျက်စိလေးလုံးနှင့် လက်ခြောက်ဖက်ရှိသည့် ဗောဓိသတ်၊ နွားဦးခေါင်းနှင့် လူကိုယ်ခန္ဓာရှိသည့် တောနတ်ဘုရား စုံလင်လှပေသည်။
"ဟူး... အကုန်လုံးက ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်ထားတဲ့ ပညာရှင်တွေချည်းပဲ"
ကျန်းဝေက အံ့ဩစွာ ဆိုသည်။
ဝိညာဉ်အသိစိတ်မှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသဖြင့် ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားများမှာ အလင်းတန်းများအလား ထိုတာအိုဆရာတစ်ပိုင်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။
ထိုသူများထဲတွင် လမ်းမှားတာအိုကိုယ်တော်နှင့် မိစ္ဆာတာအိုဆရာများစွာ ပါဝင်နေပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားများမှာပင် အငွေ့အသက်များက ထင်ရှားနေသည်။
အချို့သော အမှန်တရားဂိုဏ်းမှ ပညာရှင်များမှာမူ ဘေးမှနေ၍ အေးစက်စက်ကြည့်နေကြပြီး ဝင်ရောက်မတိုက်ခိုက်ကြသေးချေ။
လီယန်ချူသည် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူမမှာ ထူးခြားသော ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏ တောင့်တင်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နုနယ်လှသော မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ကွဲပြားနေသည့် ရှောင်ရန် ပင် ဖြစ်သည် ရှောင်ရန် မှာမူ လီယန်ချူကို သတိမထားမိဘဲ တိုက်ပွဲအခြေအနေကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေသည်။
"ဖယ်စမ်း"
ကျောဘက်တွင် မီးဝိုင်းကြီးတစ်ခု ရှိနေသည့် သန်မာလှသော သူတော်စင် ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားကြီးက ဟောက်လိုက်သည်။
သူ၏ အရပ်မှာ ပေတစ်ဆယ်ကျော်မြင့်ပြီး ကျောဘက်မှ မီးဝိုင်းကြီးမှာ အလွန်မြင့်မားသော အပူရှိန်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
သူ၏ ကြွက်သားများမှာ ရွှေရည်လောင်းထားသကဲ့သို့ တောင့်တင်းလှသည်။
သူသည် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုမျက်စိတစ်လုံးတည်းရှိသော မြေလျှိုးနတ်ဘုရားကို တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ...
မြေလျှိုးနတ်ဘုရား၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားမှာ ချက်ချင်းပင် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားပြီး ထိုသူတော်စင်ကြီး၏ ကျောဘက်မှ မီးဝိုင်းဖြင့် ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားရတော့သည်။
ထိုကဲ့သို့သော ပြတ်သားပြီး ရက်စက်လှသော သတ်ဖြတ်မှုက လူအများကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
"မင်း ဘာလုပ်တာလဲ"
မျက်စိလေးလုံးနှင့် လက်ခြောက်ဖက်ရှိသော တောနတ်ဘုရားက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူနှင့် မြေလျှိုးနတ်ဘုရားမှာ ထိုနတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း ကံထူးမှုများ ရှာဖွေရန် မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားကြသူများ ဖြစ်သည်။
ယခုမူ မြေလျှိုးနတ်ဘုရားမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး ဝိညာဉ်ပင် လွင့်စင်သွားရပြီ မဟုတ်ပါလား။
"အဆင့်မရှိတဲ့ တောနတ်ဘုရား၊ နတ်ဘုရားအတုတွေကများ ငါ့ရှေ့မှာ လာဟောင်နေတာလား "
သူတော်စင်ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားက အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးလိုက်သည်။
သူသည် လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်ရာ ဧရာမ လက်သီးအရှိန်အဝါကြီးမှာ တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖိချလိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှပြီး မျက်စိလေးလုံး တောနတ်ဘုရားကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိသွားစေသည်။
သူတော်စင်ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားသည် သူ၏ ဧရာမလက်ကြီးဖြင့် ထိုတောနတ်ဘုရားကို ဖမ်းဆုပ်ကာ ကျောဘက်မှ မီးဝိုင်းဖြင့် အချောကိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။
ထိုလုပ်ရပ်မှာ အလွန်ပင် ရက်စက်လှပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းထန်လှသည်။
ထို့ပြင် သူသည် မြေလျှိုးနတ်ဘုရားကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။
လူအများမှာ ရိပ်မိလိုက်ကြသည်။
သူသည် အခြားသူများ၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားများကို ဝါးမြိုရန် ကြိုးစားနေခြင်းပင်။
သူ၏ လုပ်ရပ်မှာ ကြမ်းတမ်းလှသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်မူ အလွန်တောက်ပလှသော ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများနှင့် ကုသိုလ်စွမ်းအား များ ပြည့်နှက်နေပြန်သည်။
ရုတ်တရက်
ကောင်းကင်ယံတွင် တောက်ပသော ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလား ကြီးတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ပျံသန်းလာသည်။
ထိတ်လန့်ဖွယ် အရှိန်အဝါကြီးမှာ သူတော်စင်ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား၏ ခန္ဓာကိုယ်သို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားတော့သည်။
ဒိန်း
နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားများမှာ ထိုပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ကို ခုခံရန်အတွက် မိမိတို့၏ အကာအကွယ်အလင်းတန်းများကို ချက်ချင်း မြှင့်တင်လိုက်ကြရသည်။
"မင်းက ဒီလိုလုပ်နေတာ... ငါတို့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှာ လူမရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား "
ထိုလျှို့ဝှက်ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကြီးမှာလည်း ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားအတတ် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံမှာ အေးစက်လှပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ဖုံးကွယ်မထားပါ။
သူတို့နှစ်ဦးမှာ အရင်ကတည်းက ရန်ငြိုးရှိပုံရသည်။
ရန်သူချင်း ဆုံလိုက်သည့်အခါ မျက်လုံးများ နီမြန်းသွားကြတော့သည်။
သူတော်စင်ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားထံမှ တောက်ပသော ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဦးခေါင်းနောက်ကွယ်မှ ဧရာမ မီးဝိုင်းကြီးမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ် အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
လျှို့ဝှက်ခေါင်းတလားကြီးမှာမူ မည်းနက်သော ယင်အရှိန်အဝါ များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ၎င်း၏ အနီးသို့ ရောက်လာသမျှ အရာအားလုံးမှာ ထိုအငွေ့အသက်များ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားများနှင့်အတူ ကျင့်ကြံထားသည့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် တိုက်ခိုက်မိကြရာ လေပြင်းမုန်တိုင်းကြီး တိုက်ခတ်နေသကဲ့သို့ပင်။
သူတော်စင်ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားက လက်သီးနှစ်ဖက်ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်း နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
၎င်းမှာ မိစ္ဆာများကို တုန်လှုပ်စေသည့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းလက်သီး ပင် ဖြစ်သည်။
လျှို့ဝှက်ခေါင်းတလားကြီးကလည်း အရှုံးမပေးဘဲ မည်းနက်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို သံကြိုးများအလား ထုတ်လွှတ်ကာ သူတော်စင်ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားကို တရစပ် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နေသည်။
သူတို့နှစ်ဦးမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် အပြင်းအထန် သတ်ဖြတ်နေကြပြီး အစွမ်းချင်း တူညီနေသဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မနိုင်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။
ကောင်းကင်ယံမှ ထိတ်လန့်ဖွယ် တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရင်း ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားအတတ်များ၏ ပေါက်ကွဲမှုမှာ မိုးကြိုးပစ်သည်ထက်ပင် ပိုမိုတုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလှသည်။
ထိုသူတော်စင်ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားနှင့် လျှို့ဝှက်ခေါင်းတလား ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားတို့မှာ သူတို့၏ ယက္ခဘုရင် သို့မဟုတ် တောနတ်ဘုရား ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားများထက် အဆင့်အတန်းများစွာ ပိုမိုမြင့်မားနေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
လူတိုင်းမှာ အံ့ဩနေကြရသည်။
"ဒီလို ထိတ်လန့်စရာ ပြိုင်ဘက်မျိုးတွေပါ ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"
ကံကောင်းသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုဝိညာဉ်အဆင့်မြင့် ပညာရှင်များသည် အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ဆေးဖော်စပ်အိုးအနီးမှ တာအိုဆရာတစ်ပိုင်းကို ထပ်မံ၍ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ကြပြန်သည်။
ထိုတာအိုဆရာ၏ လက်ထဲရှိ ဓားကြီးမှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လှပြီး ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ပညာရှင်များကသာ မထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပါက ဝတ်ရုံနီနှင့် ဝတ်ရုံစိမ်း အဘိုးကြီးနှစ်ဦး၏ အလောင်းချည်နှောင်ကြိုး များမှာ ဟိုးကတည်းက အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ပညာရှင်အများအပြားနှင့် အမြွှာညီအစ်ကို အဘိုးကြီးနှစ်ဦးတို့ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်နေကြသော်လည်း အနည်းငယ် အားနည်းနေသကဲ့သို့ပင်။
ထိုတာအိုဆရာတစ်ပိုင်း၏ အရှိန်အဝါမှာ လျော့ကျမသွားဘဲ ပိုမိုမြင့်တက်လာကာ တောက်ပသော ခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ထိုအရှိန်အဝါမှာ ဘာကိုမဆို ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ထက်မြက်မှုမျိုးပင် ဖြစ်သည်။
အမှန်တရားဂိုဏ်းမှ ပညာရှင်အချို့မှာမူ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။
အကယ်၍ ထိုလူများသာ တာအိုဆရာတစ်ပိုင်း၏ လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးသွားပါက ဆေးဖော်စပ်အိုးကို ရရှိရန် မည်သည့်အခွင့်အရေးမျှ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။
ထိုတာအိုဆရာသည် မသေဆုံးမီက အနည်းဆုံး တတိယအဆင့် ရောက်ရှိနေသည့် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ရပေမည်။
သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ ကျန်ရှိနေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိုမျှအထိ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော စွမ်းအားမျိုး ရှိနေမည် မဟုတ်ပါ။
ဒိန်း
ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ပညာရှင်များစွာမှာ တာအိုဆရာတစ်ပိုင်းကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေကြပြီး သူ၏ ဘေးရှိ ဆေးဖော်စပ်အိုးထဲမှ သွေးဓာတ်ဆေးလုံး များကို ရယူရန် ကြိုးစားနေကြသည်။
ယက္ခဘုရင် ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား၏ လက်ထဲရှိ အရေခွံခွာဓားမှာ ထိုတာအိုဆရာတစ်ပိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားကုန် ထိုးနှက်လိုက်သည်။
တန်
မမျှော်လင့်ဘဲ သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံကဲ့သို့ စူးရှသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး တာအိုဆရာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ်မျှ ပွန်းပဲ့ခြင်း မရှိဘဲ နဂိုအတိုင်းပင်။
"ဟင် "
"ဒါက တာအိုဘာသာရဲ့ အညစ်အကြေးကင်းစင်သော ခန္ဓာ လား "
ယက္ခဘုရင်မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရသည်။
ခန္ဓာကိုယ် တစ်ပိုင်းသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး သွေးအလိမ်းလိမ်းနှင့် ကြည့်ရဆိုးလှသော တာအိုဆရာသည် တကယ့်ကို တာအိုဘာသာ၏ အညစ်အကြေးကင်းစင်သော ခန္ဓာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပါ။
ထို အညစ်အကြေးကင်းစင်သော ခန္ဓာ ဆိုသည်မှာ ထူးခြားလှသော ကျင့်စဉ်နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ စိန်ကိုယ်ထည် နှင့် ဆင်တူလှသည်။
ဓားနှင့်လှံတို့ဖြင့် ထိုးခုတ်၍ မရသလို၊ မှော်အတတ်များဖြင့်လည်း တိုက်ခိုက်ရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။
ဟူး...
လူတိုင်း ရင်တုန်သွားကြရသည်။
ထိုတာအိုဆရာမှာ ဤမျှအထိ ခိုင်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်မျိုး ရှိနေပါလျက်... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်းပြတ်အောင် ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်ခဲ့သည့် အရာမှာ မည်မျှအထိ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသည့် အရာမျိုး ဖြစ်နေမည်နည်း။
သူတို့သည် စောစောက မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ရှေးဟောင်းတားမြစ်ချက် လက်ဝါးကြီး၊ ဒဏ္ဍာရီထဲမှ ရွှေတောင်ပံဂဠုန်နှင့် မြွေနဂါးမင်းတို့ကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာကြသည်။
သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း ရတနာအပေါ် မက်မောမှုများမှာလည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာတော့သည်။
***