Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၇) </h2> <h2 style="text-align: center;">ကျေးဇူးတရား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>ထိုသို့ ဆိုပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ နတ်သက်ကြွေဆေးမြက် မျိုးစေ့နှစ်စေ့ကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကြည်လင်တောက်ပနေသော ထိုမျိုးစေ့နှစ်စေ့မှာ လက်မခန့်မျှ အရွယ်အစားရှိပြီး ဆန်းကြယ်လှသော အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံလျက် ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအဖို့ နတ်သက်ကြွေဆေးမြက် မျိုးစေ့ကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ... ဒါက တကယ်ပဲ နတ်သက်ကြွေဆေးမြက်ရဲ့ မျိုးစေ့လား” ဟု မုန့်ချီလော့က မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် မေးမြန်းရှာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဧကန်မလွဲ အစစ်အမှန်ပါပဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အသေအချာ ခေါင်းညိတ်ပြလျက် “ချီလော့အတွက် လိုအပ်နေတယ်ဆိုရင် ဒါကို အမှတ်တရ လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးပါရစေ” ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>“မဖြစ်ပါဘူး... ဒါက အရမ်းတန်ဖိုးကြီးလွန်းတာမို့ ကျွန်မ လက်မခံဝံ့ပါဘူး” ဟု မုန့်ချီလော့က အလျင်အမြန် ငြင်းဆန်ရှာ၏။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် နတ်သက်ကြွေဆေးမြက်ဟူသည် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးတွင် အလွန်တရာ ရှားပါးလှသော အဆင့်ရှစ် ဝိညာဉ်ဆေးမြက်တစ်မျိုး ဖြစ်ပေရာ ယင်းဆေးမြက်မျိုး တိုက်ကြီးပေါ်တွင် ရှိမရှိကိုပင် မည်သူမျှ တပ်အပ်မပြောနိုင်ကြချေ။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး “ဒါကို လက်ခံရပါမယ်။ မင်းသာ မရှိခဲ့ရင် သတိမေ့နေတုန်း ငါ့ကို တောသားရဲတွေ စားသွားလောက်ပြီ။ ဒါကို အသက်ကယ်ကျေးဇူး ဆပ်တယ်လို့ပဲ သဘောထားပေးပါ” ဟု ဆို၏။</p> <p> </p> <p>မုန့်ချီလော့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူမအနေဖြင့် နတ်သက်ကြွေဆေးမြက်ကို အမှန်တကယ် လိုအပ်နေသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စေတနာကို လက်ခံရန်မှာမူ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေရှာသည်။</p> <p> </p> <p> အကယ်၍ ဤမျိုးစေ့နှစ်စေ့ကိုသာ လက်ခံလိုက်ပါက သူမနှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းအကြားရှိ ပတ်သက်မှုသည် မည်သည့်အခါမျှ ဖြတ်တောက်၍ ရတော့မည်မဟုတ်ဟု ခံစားမိနေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါပြီ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ တစ်စေ့ပဲ ယူပါရစေ။ ကျွန်မရဲ့ ဆရာသခင်ကိုယ်စားလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်” ဟု ဆိုကာ မုန့်ချီလော့က ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ပြုံး၍ ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းလည်း ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခေါင်းကို ကုတ်လျက် “ဒါဆိုလည်း ကောင်းပါပြီ... တစ်စေ့ဆိုလည်း တစ်စေ့ပေါ့” ဟု ဆိုရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မုန့်ချီလော့သည် မျိုးစေ့ကို ရရှိသဖြင့် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားသော်လည်း ခဏချင်းမှာပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာဖြစ်လို့လဲ ချီလော့” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းမိ၏။</p> <p>“မဟုတ်ပါဘူး... ဒါက မျိုးစေ့အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာကို တွေးမိလို့ပါ။ ဆရာ့အသက်ကို ကယ်ဖို့အတွက် နတ်သက်ကြွေဆေးမြက် အပင်လိုက် လိုအပ်တာလေ။</p> <p>အပင်ပေါက်လာတဲ့အထိ ဆရာ စောင့်နိုင်ပါ့မလား မသိသလို၊ ကျွန်မကရော အောင်အောင်မြင်မြင် စိုက်ပျိုးနိုင်ပါ့မလားလို့ စိုးရိမ်မိလို့ပါ”</p> <p> </p> <p>မုန့်ချီလော့၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ လွှမ်းမိုးနေသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမနှင့် ဆရာသခင်တို့၏ သံယောဇဉ်မှာ အလွန်နက်ရှိုင်းကြောင်း သိသာလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါအတွက်လည်း ငါ့မှာ နည်းလမ်းရှိပါတယ်” ဟု ဆိုကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းက လျှို့ဝှက်သော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ ပုလင်းငယ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ သဘာဝ နတ်စမ်းရေ အစက်ပေါင်း တစ်ထောင်ခန့် ပါဝင်သော ပုလင်းငယ်လေးပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါက ဘာလဲဟင်...” ချင်ယွမ်ဖုန်း ပုလင်းလေး ထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ မုန့်ချီလော့မှာ နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသော်လည်း ထိုပုလင်းငယ်အတွင်းမှ ကြီးမားသော သက်စောင့်အားအင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်ကိုမူ ခံစားမိလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါကို သဘာဝ နတ်စမ်းရေလို့ ခေါ်တယ်။ အဆတစ်သောင်းလောက် ရောလိုက်ရင်တော့ သန့်စင်တဲ့ နတ်ရေစင် ဖြစ်သွားတာပေါ့။ ဒါဟာ အပင်တွေရဲ့ ကြီးထွားနှုန်းကို မြန်ဆန်စေရုံတင်မကဘဲ အပင်ရဲ့ ဆေးစွမ်းသတ္တိတွေကိုလည်း ပိုပြီး အစွမ်းထက်စေတယ်။ နတ်သက်ကြွေဆေးမြက်ကို အချိန်တိုအတွင်းမှာ အောင်မြင်အောင် စိုက်ပျိုးနိုင်မယ်လို့ ငါ အာမခံပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာဖြင့် “ဒီလိုအရာမျိုးက တစ်လောကလုံးမှာ ငါ့ဆီမှာပဲ ရှိတာပါ” ဟု ထပ်လောင်း ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တဲ့ အရာမျိုး ရှိတယ်လား...” မုန့်ချီလော့မှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများ အဝိုင်းသား ဖြစ်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေါ့... ဒီနတ်စမ်းရေက ဝိညာဉ်အပင်တွေတင်မကဘူး၊ သားရဲတွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်သလို ကောင်းမွန်တဲ့ သွေးသားပြောင်းလဲခြင်းတွေကိုလည်း ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်ကို အံ့ဩစရာပါပဲ... လောကကြီးမှာ ဒီလောက် ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်နိုင်တဲ့ အရာမျိုး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး” ဟု မုန့်ချီလော့က အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားရရှာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟဲဟဲ... ဒီသဘာဝ နတ်စမ်းရေ ပုလင်းကို မင်းအတွက် ပေးပါတယ်။ မင်းရဲ့ ဆရာသခင်ကို ကုသပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်” ဟု ဆိုကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းက နတ်စမ်းရေပုလင်းကို သူမထံ ကမ်းပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မုန့်ချီလော့သည် ငြင်းဆန်ရန် ပြင်သော်လည်း သူမ၏ ဆရာသခင်မှာ အချိန်ဆွဲ၍ မရတော့သည်ကို သတိရကာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ တုံ့ဆိုင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းက “ချီလော့... ငါ့ရဲ့ အသက်တန်ဖိုးက ဒီနတ်စမ်းရေ တစ်ပုလင်းလောက်တောင် မရှိဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား” ဟု မေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ရပါဘူး... အဲလို မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့...”</p> <p>“ဒါဆိုရင် ဘာများ စိုးရိမ်နေစရာ ရှိသေးလို့လဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ဆို၏။</p> <p> </p> <p>မုန့်ချီလော့သည် သွားကို တင်းတင်းစေ့ကာ ထိုနတ်စမ်းရေကို လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် “သခင်လေးချင်... ဒီကျေးဇူးကို ကျွန်မ ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်မှာတော့ ကျွန်မအကြောင်းတွေ ပြောပြဖို့ရော၊ ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ရော မစွမ်းသာသေးတာကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ” ဟု ဆိုရှာသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့ကို နာမည်အတိုင်းပဲ ခေါ်ပါလို့ ပြောထားတယ်လေ”</p> <p> </p> <p>“ယွမ်ဖုန်း... ဒါနဲ့ နေပါဦး၊ ရှင့်အသက် ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ” ဟု မုန့်ချီလော့က ရုတ်တရက် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပါ”</p> <p>“အော်... သိပြီ။ ငါက မင်းထက် တစ်နှစ်ကြီးတာဆိုတော့ မင်းကို ‘ရှောင်ဖုန်း’ လို့ပဲ ခေါ်တော့မယ်နော်”</p> <p> </p> <p>“ခေါ်နိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ မင်းကို ‘ချီလော့’ လို့ပဲ ဆက်ခေါ်မှာနော်။ ငါ့ဆီကနေ ‘အစ်မကြီး’ ဆိုတဲ့ အခေါ်အဝေါ်ကိုတော့ မျှော်လင့်မနေနဲ့ဦး”</p> <p> </p> <p>ရင်းနှီးသော ထိုသို့သော အခေါ်အဝေါ်ကို ကြားရသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်သွားရ၏။ “စိတ်မပူပါနဲ့... ကျေးဇူးဆပ်ဖို့လည်း မလိုပါဘူး။ ဒါနဲ့... ငါတို့ နောက်ထပ် ဆုံနိုင်ခွင့် ရှိဦးမလား”</p> <p> </p> <p>မုန့်ချီလော့၏ အခြေအနေမှာ သာမန်မဟုတ်သည်ကို သိထားသဖြင့် သူက ယင်းသို့ မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>မုန့်ချီလော့က ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် “ရှောင်ဖုန်း... ရှင်က သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ သိပါတယ်။ရှင်သာ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်မှာ ကြိုးစားအားထုတ်မယ်ဆိုရင် တစ်နေ့ကျရင် အရာအားလုံးကို ငါ ပြောပြနိုင်မှာပါ” ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>“တင်း မုန့်ချီလော့ထံမှ အာဃာတတန်ဖိုး (၁၀၀) ရရှိသည်”</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသလို စိတ်ပျက်သလိုလည်း ဖြစ်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p> မုန့်ချီလော့သည် လောလောဆယ်တွင် သူ့အပေါ်၌ ကျေးဇူးတင်စိတ်သာ ရှိနေသေးသည်ကို သိလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း တစ်နေ့တွင် မုန့်ချီလော့ မိမိကို ချစ်လာအောင် လုပ်နိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>“နားလည်ပါပြီ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်ထဲမှ ကြုံးဝါးလိုက်မိသည်။ မုန့်ချီလော့၏ အကြောင်းကို သိနိုင်ရန်နှင့် မိမိ၏ နတ်မိမယ်လေးနှင့် ပိုမိုနီးစပ်နိုင်ရန်အတွက် ကျင့်စဉ်အဆင့်များကို ပိုမိုမြင့်မားအောင် ကြိုးစားရပေမည်။</p> <p> </p> <p>“ရှောင်ဖုန်း... ဒါတွေ ရပြီဆိုတော့ ငါလည်း အမြန်ပြန်မှ ဖြစ်တော့မယ်” ဟု မုန့်ချီလော့က ဆို၏။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ နှစ်ကြိမ်သာ ဆုံဖူးကြသေးသော်လည်း မုန့်ချီလော့မှာ ခွဲခွာရမည်ကို နှမြောတသ ဖြစ်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေါ့... ဆရာ့ကို ကယ်ဖို့က ပိုအရေးကြီးတာပဲ။ နောက်မှ ထပ်ဆုံကြတာပေါ့” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံး၍ ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါနဲ့ ချီလော့... သဘာဝ နတ်စမ်းရေနဲ့ နတ်သက်ကြွေဆေးမြက် အကြောင်းကိုတော့ လျှို့ဝှက်ပေးထားပါဦး။ ဒါကို မင်း တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ပြောပြထားတာမို့လို့ပါ”</p> <p> </p> <p>“စိတ်ချပါ... ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပါဘူး” ဟု မုန့်ချီလော့က ခေါင်းညိတ်ကတိပေးသည်။ လူတိုင်းတွင် လျှို့ဝှက်ချက်ကိုယ်စီ ရှိကြစမြဲဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူမကို ယုံကြည်စွာ မျှဝေခြင်းမှာ သူတို့အကြား မည်မျှ ရင်းနှီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>မုန့်ချီလော့သည် နတ်သက်ကြွေဆေးမြက် မျိုးစေ့နှင့် သဘာဝ နတ်စမ်းရေတို့ကို သူမ၏ လက်ကောက်အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အားကျသွားရ၏။</p> <p> </p> <p>သိုလှောင်အိတ်ဟူသည် သီးခြား သိုလှောင်နိုင်သော နေရာလွတ်လေးများ ဖြစ်ပေရာ ယင်းကို အိတ်ပုံစံသာမက လက်ကောက်၊ လက်စွပ်၊ ဆွဲကြိုး စသည်ဖြင့် အမျိုးမျိုး ဖန်တီးနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော်လည်း ယင်းတို့မှာ သိုလှောင်အိတ်ထက် များစွာ ပိုမိုတန်ဖိုးကြီးလှပေသည်။</p> <p>ထိုသို့ဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး လမ်းခွဲခဲ့ကြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ မုန့်ချီလော့နှင့် မည်သည့်အခါမှ ပြန်ဆုံမည်ကို မသိနိုင်သဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါနဲ့ ရှောင်လင်... နတ်သက်ကြွေဆေးမြက်က တကယ်တမ်း ဘာအတွက် သုံးတာလဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရှောင်လင်၏ ပုံရိပ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အာရုံထဲတွင် ပေါ်လာပြီး “နတ်သက်ကြွေဆေးမြက်ဟာ အဆင့်ရှစ် ဝိညာဉ်အပင်တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ကုသနိုင်စွမ်း အလွန်ကြီးမားပါတယ်။ သက်တမ်းရင့်လေလေ ကုသနိုင်စွမ်း ပိုထက်မြက်လေလေပါပဲ” ဟု ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“အော်... သိပြီ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လျက် “ဒါဆို နတ်သက်ကြွေဆေးလုံးကရော” ဟု ထပ်မံမေးမြန်းပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“နတ်သက်ကြွေဆေးလုံးဆိုတာ နတ်သက်ကြွေဆေးမြက်ကို အဓိကသုံးပြီး ဖော်စပ်ထားတဲ့ ဆေးလုံးပါ။ အဆင့်ရှစ် ထိပ်တန်းဆေးလုံးဖြစ်ပြီး သေလူကို ပြန်ရှင်စေနိုင်သလို အရိုးပေါ်မှာ အသားပြန်တက်စေနိုင်တဲ့အထိ အစွမ်းထက်ပါတယ်။ အသက်ရှူသံ တစ်ချက်လေး ကျန်နေသေးရင်တောင် ကယ်တင်နိုင်ပါတယ်” ဟု ရှောင်လင်က လေးလေးနက်နက် ဖြေကြားလိုက်ပေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save