Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ချောင်ယွမ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“ငါ မသွားနိုင်ဘူး တကယ်လို့ ငါသာ ထွက်သွားခဲ့ရင် အပြစ်မရှိပေမဲ့လည်း လူတွေက ငါ့မှာ အပြစ်ရှိတယ်လို့ပဲ ပြောကြလိမ့်မယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါယမ်းလျက် အပြတ်အသတ် ငြင်းဆိုလိုက်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်မှာပင် အတိုင်းအဆမရှိ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားတစ်ခုသည် တိုက်ရိုက်ကျရောက်လာတော့၏။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါသည် ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိရာ အားနည်းသော ရန်သူတို့ကို ထိုဖိအားသက်သက်ဖြင့်ပင် မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် တားဆီးထားနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ထိုဖိနှိပ်မှု အင်အားစုသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း တစ်ဦးတည်းဆီသို့ ဦးတည်နေပြီး ကြီးမားလှသော အားအင်တစ်ခုက သူ့အပေါ်သို့ တုံးတိကြီး သက်ရောက်လာသည့်နှယ် ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ကြမ်းပြင်မှာလည်း ချက်ချင်းပင် အက်ကွဲ ပျက်စီးသွားရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်ကား အံကြိတ်၍ မားမားမတ်မတ် ရပ်နေဆဲပင်။ သူ၏ ဆံနွယ်တို့သည် နောက်ဘက်သို့ လေပြင်းတိုက်ခတ်သကဲ့သို့ ဝဲခါနေချေပြီ။</p> <p> </p> <p> အဝေးတစ်နေရာမှ လူရိပ်တစ်ခုသည် တဖြည်းဖြည်း လှမ်းလာသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ တစ်လှမ်းချင်းစီတိုင်းသည် အလွန်ဝေးကွာသော အကွာအဝေးကို ကျော်ဖြတ်နေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို မြင်လျှင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် 'မြေကျုံ့ခြင်း' ဟုခေါ်သော လှုပ်ရှားမှုပညာရပ်ကို သတိရမိသွားသည်။ အမည်နှင့် လိုက်ဖက်စွာပင် မြေပြင်က ကျုံ့သွားသကဲ့သို့ တစ်လှမ်းတည်းဖြင့် ခရီးဝေးကို နှင်နိုင်စွမ်းရှိရာ ခရီးရှည်သွားလာရာတွင် အလွန်ပင် သင့်လျော်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p> ထိုသို့သော မြေကျုံ့ပညာရပ်ကို မဟာဆရာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူများသာ တတ်စွမ်းနိုင်သည်ဖြစ်ရာ ယခု လာနေသူမှာ မဟာဆရာအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက အကြီးအကဲ ချောင်ယွမ်ပဲ” ဟု အိုင်ဖေးက စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လျက် ဆိုသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မဆိုနိုင်တော့ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်လာရတော့၏။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ချောင်ယွမ်၏ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားအောက်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ယခုကဲ့သို့ မလဲမပြိုဘဲ ရပ်တည်နိုင်ခြင်းမှာပင် အံ့ဩဖွယ်ရာ ကောင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ချောင်ယွမ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟေ့ လူငယ်၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ ဖိအားအောက်မှာ မတ်မတ်ရပ်နိုင်သေးတာပဲ၊ တော်တော်လေး အလားအလာရှိတဲ့ လူစွမ်းကောင်းတစ်ယောက်ပဲ” ဟု ချောင်ယွမ်က အေးစက်စွာ ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် “အကြီးအကဲချောင်က ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ” ဟု ခက်ခဲစွာ မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ဟုတ်လား။ တပည့်အချင်းချင်း ဒီလောက်ထိ နစ်နာအောင် လုပ်ထားတာကို ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုး မင်း ထင်နေတာလား” ဟု ချောင်ယွမ်က မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်လျက် ငေါက်ငမ်းလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကိုယ်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရင်း “တာဝန်ခံတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဟဲချိုင်ကျွင်းဟာ တပည့်အချင်းချင်း နှိပ်စက်ရုံတင်မကဘဲ တပည့်သစ်တွေရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း ဆေးလုံးတွေကိုပါ ဖြတ်တောက်ထားခဲ့တာ လူတိုင်းအသိပဲ။ ဒါ့အပြင် သူက ကျွန်တော့်ဆီ ဆေးလုံးလာပေးတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော့်ည</p> <p>ညီမကိုပါ စော်ကားဖို့ ကြိုးစားခဲ့လို့ ကျွန်တော်က ပြန်လည်ခုခံခဲ့တာပါ”</p> <p> </p> <p>[ လျူစီး၏ အာဃာတတန်ဖိုး +၁၀၀]</p> <p>[ ဝမ်ကျန်း၏ အာဃာတတန်ဖိုး +၁၀၀]</p> <p> </p> <p>ခေတ္တအတွင်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တပည့်သစ်များထံမှ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး အမြောက်အမြားကို ရရှိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့သည် ဟဲချိုင်ကျွင်းကို အလွန်ပင် မုန်းတီးနေကြဆဲဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဟဲချိုင်ကျွင်းကို လူအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်သည့်အတွက် များစွာ ကျေနပ်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့၏ ဟဲချိုင်ကျွင်းအပေါ် ထားရှိသော အမုန်းတရားနှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းအပေါ် စာနာမှုတို့သည် ယုံကြည်မှုတန်ဖိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ စီးဝင်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးတွင် တပည့်ပေါင်း သုံးထောင်ကျော်သာ ရှိရာ တစ်ထောင်ခန့်မှာ တပည့်သစ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့ထံမှ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး ခြောက်သောင်းကျော်ကို ချက်ချင်းပင် ရရှိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ယခင်ကလည်း လူပေါင်းတစ်ရာကျော်ထံမှ ရရှိထားသော တန်ဖိုး တစ်သောင်းခန့် ရှိပေသေးသည်။</p> <p>သို့သော် ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး မပေးရသေးသည့် တပည့်ပေါင်း နှစ်ထောင်ကျော် ကျန်ရှိနေသေး၏။</p> <p> </p> <p>တပည့်အားလုံးသည် အပြင်ထွက်လည်ပတ်လိုကြသည်မဟုတ်ဘဲ အချို့မှာ ကျင့်ကြံခြင်း၌သာ အာရုံစိုက်နေကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ထိုသူများထံမှ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုးများ ရရှိနိုင်ရန်အတွက် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ပိုမိုတုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုခုကို လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါကြောင့် မင်းက ပြန်ခုခံရင်းနဲ့ ဟဲချိုင်ကျွင်းကို အရူးတစ်ယောက် ဖြစ်အောင် လုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား” ဟု ချောင်ယွမ်က လှောင်ပြောင်သရော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂျူနီယာညီလေး အိုင်ဖေးက ဒါကို သက်သေခံနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီနေ့က ကျွန်တော် ဟဲချိုင်ကျွင်းကို လက်ဖျားနဲ့တောင် မတို့ခဲ့ပါဘူး။ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအပြင်ဘက်မှာပါ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အံကြိတ်၍ ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ပေါက်ကရတွေ မင်းက တပည့်အချင်းချင်း နစ်နာအောင် လုပ်ပြီး ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းလုံးမှုကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာ ထင်ရှားနေတာပဲ။ မင်းလို အမှိုက်ကောင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးရမယ်”</p> <p> </p> <p> ချောင်ယွမ်သည် ချောင်ချန်းအန်းနှင့် ဆွေမျိုးတော်စပ်သူ ဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအပေါ် အမြင်မကြည်လင်ဘဲ တစ်ဖက်သတ် ဆုံးဖြတ်ချက် ချထားပြီးဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ ချောင်ယွမ်အတွက်မူ ဆင်ခြေပေးနေခြင်းသာ ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချောင်ယွမ်သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မြေပြင်မှာလည်း ပိုမိုအက်ကွဲသွားကာ ခြေထောက်တစ်ဖက်လုံး မြေကြီးထဲသို့ နစ်ဝင်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ပင့်ကူအိမ်သဖွယ် အက်ကြောင်းလေးများသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ သစ်သားတိုင်သဖွယ် ဖိအား မည်မျှပင် ပြင်းထန်စေကာမူ မတ်မတ်ရပ်လျက်ပင် ရှိသေးသည်။</p> <p> </p> <p>နာကျင်လွန်းသဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားရာမှ သွေးများ စီးကျလာသော်လည်း ဦးညွှတ်ရန် ငြင်းဆန်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ ကျွန်တော်သာ နှိပ်စက်ခံရပြီး အရူးဖြစ်သွားခဲ့ရင် အကြီးအကဲတွေက ကျွန်တော့်အတွက် ခုလိုမျိုး ရှေ့ထွက်ရပ်တည်ပေးပါ့မလား” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက လေသံမာမာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချောင်ယွမ်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ရန်လိုသော အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွား၏။ “ချင်ယွမ်ဖုန်း၊ မင်းက တပည့်အချင်းချင်း နှိပ်စက်ရုံတင်မကဘူး၊ အထက်အကြီးအကဲကိုပါ စော်ကားနေတာပဲ။ ဒီနေ့ မင်းရဲ့ မိသားစုနဲ့ ဂိုဏ်းကိုယ်စား ငါက မင်းကို သင်ခန်းစာ ပေးရလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အံကို ကြိတ်ကာ ကိုယ်ကို တင်းထားလိုက်ရာ အကြောအပြိုင်းပြိုင်း ထလာတော့သည်။ သူသည် ခြေထောက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြန်၏။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာအစ်ကို...” အိုင်ဖေးသည် ဘေးမှ ကြည့်နေရင်း မျက်ရည်များပင် ဝဲလာရတော့သည်။</p> <p>ချောင်ယွမ်သည် သူ၏ ရာထူးနှင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို အသုံးချကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အကွက်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး တပည့်များစွာ၏ ရှေ့မှောက်တွင် အရှက်ရအောင် လုပ်ဆောင်နေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော့် မိသားစုကိုယ်စားလား၊ ဂိုဏ်းကိုယ်စားလား။ ခင်ဗျားမှာ အဲဒီလို လုပ်ပိုင်ခွင့် မရှိဘူး”</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုစကားကို အံကြိတ်၍ ပြောလိုက်ပြီး ပြင်းထန်လှသော ဖိအားကြားမှပင် နောက်ထပ် တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒူးထောက်စမ်း”</p> <p>ချောင်ယွမ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး လက်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်၏။ ထိုစဉ် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တို့သည် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မြင်သာသော ပုံရိပ်အဖြစ် ပေါ်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုခုံးကို ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်မှာ ယိမ်းထိုးသွားပြီး ပုခုံးမှာ ကြေမွမတတ် ခံစားလိုက်ရကာ ညာဘက်လက်မှာလည်း ပျော့ခွေကျသွား၏။</p> <p> ခြေထောက်များမှာလည်း တုန်ရင်နေပြီး ဒူးထောက်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူသည် တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ပြန်လည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြန်၏။ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာကြောင့် ဖြစ်ခဲ့သော ရင်ဘတ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ် ဒဏ်ရာမှာလည်း ပြန်လည် ပွင့်ထွက်သွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အဝတ်အစားများမှာ သွေးများဖြင့် စိုရွှဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းသည် ကြည့်နေသော တပည့်အားလုံးအတွက် ရင်နင့်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှပေသည်။ ၎င်းတို့သည် အသက်ရှူပင် မှားမတတ် ကြည့်နေကြပြီး မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမည်ကို မသိနိုင်ကြတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ချောင်ချန်းအန်းမှာမူ မနီးမဝေးမှ ရပ်ကြည့်နေရင်း လှောင်ပြုံးပြုံးလျက် ရှိနေ၏။</p> <p>“ဒူးထောက်စမ်း”</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုံစံကို မြင်သောအခါ ချောင်ယွမ်သည် ပိုမို ဒေါသထွက်လာပြီး ကျန်ရှိနေသော ပုခုံးတစ်ဖက်ကိုလည်း ထပ်မံ ရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်နှစ်ဖက်လုံးမှာ ပျော့ခွေကျနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများမှာမူ ချောင်ယွမ်ကို စိုက်ကြည့်လျက် တောက်ပနေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယအဆင့် မဟာဆရာတစ်ဦးဖြစ်သော ချောင်ယွမ်သည်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိုက်ကြည့်မှုအောက်တွင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာရသည်။ သူသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ကာ လက်ကို ဓားကဲ့သို့ လွှဲ၍ ရိုက်ချလိုက်တော့၏။</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်တစ်ခုသည် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားရာ၊ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ခုနှယ် လွင့်ထွက်သွားပြီး ရင်ဘတ်မှ ဒဏ်ရာမှလည်း သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အလောင်းကောင်မိစ္ဆာ ပေးခဲ့သော ဒဏ်ရာနှင့် ချောင်ယွမ် ပေးလိုက်သော ဒဏ်ရာ၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဒဏ်ရာနှစ်ခုသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ကြက်ခြေခတ် ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ထင်ကျန်ရစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟင့်အင်း... မဖြစ်ဘူး”</p> <p>***</p> <p> </p>


Save